1
00:00:06,080 --> 00:00:09,000
‪(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)

2
00:00:25,720 --> 00:00:29,360
‪แม่ผมพาพวกเราย้ายไปอยู่
‪ที่อินโดนีเซียสองสามปีตอนพวกเราเด็กๆ

3
00:00:29,960 --> 00:00:33,400
‪เราอาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ
‪ที่มีความสุขเรียบง่ายของธรรมชาติ

4
00:00:34,000 --> 00:00:37,560
‪มีต้นมะม่วงอยู่หน้าบ้าน
‪มีกลิ่นอ่อนๆ ของผลไม้และเครื่องเทศ

5
00:00:38,880 --> 00:00:43,240
‪ทุ่งนาที่ควายมองขึ้นมาที่คุณ
‪พร้อมด้วยจมูกที่เต็มไปด้วยโคลน

6
00:00:44,600 --> 00:00:48,160
‪อินโดนีเซียเป็นที่ตั้งของป่า
‪และความหลากหลายทางชีวภาพ

7
00:00:48,240 --> 00:00:50,160
‪ที่สำคัญที่สุดในโลก

8
00:00:51,400 --> 00:00:55,080
‪และไม่มีอะไรเหมือนระบบนิเวศลูเซอร์

9
00:00:55,160 --> 00:00:58,560
‪ที่เป็นที่อยู่ของสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์ที่สุดในโลก

10
00:01:06,920 --> 00:01:09,840
‪ป่าฝนของอุทยานแห่งชาติกุนุงลูเซอร์

11
00:01:11,600 --> 00:01:13,840
‪เป็นที่พักพิงของพืชและสัตว์นับไม่ถ้วน

12
00:01:15,840 --> 00:01:18,320
‪สัตว์แต่ละชนิดล้วนมีบทบาท

13
00:01:32,360 --> 00:01:35,040
‪ลูเซอร์ยังเป็นป้อมปราการสุดท้าย

14
00:01:35,120 --> 00:01:37,920
‪ของสัตว์ที่ถูกคุกคามมากที่สุดในโลกสี่สายพันธุ์ด้วย

15
00:01:41,400 --> 00:01:43,800
‪เสือที่ทรงพลังและว่องไว…

16
00:01:48,720 --> 00:01:50,680
‪แรดที่ตัวเล็กที่สุดในโลก…

17
00:01:55,560 --> 00:01:57,360
‪ช้างป่าแอฟริกาที่ไม่เหมือนใคร…

18
00:02:00,560 --> 00:02:04,840
‪และอุรังอุตัง ลิงใหญ่สายพันธุ์หนึ่ง
‪ที่ฉลาดที่สุดในโลก

19
00:02:09,040 --> 00:02:12,400
‪ครั้งหนึ่ง สัตว์เหล่านี้สามารถพบได้
‪ทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

20
00:02:14,680 --> 00:02:17,800
‪แต่การตัดไม้ทำลายป่าและการลักลอบล่าสัตว์
‪หมายความว่าทุกวันนี้

21
00:02:18,600 --> 00:02:22,800
‪ลูเซอร์เป็นสถานที่เดียวที่พวกมันยังอยู่ร่วมกัน

22
00:02:26,120 --> 00:02:30,320
‪เราจะยอมให้สิ่งล้ำค่าหายไปตลอดกาล…

23
00:02:33,840 --> 00:02:36,360
‪หรือคว้าโอกาสสุดท้ายที่จะปกป้องมันไว้

24
00:02:36,440 --> 00:02:38,720
‪เพื่อลูกหลานของเรา

25
00:02:40,520 --> 00:02:44,640
‪มาร่วมกับผมในพื้นที่ป่าสุดพิเศษนี้สิครับ

26
00:02:54,400 --> 00:02:58,880
‪(กุนุงลูเซอร์
‪อินโดนีเซีย)

27
00:03:02,480 --> 00:03:07,200
‪บนเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย
‪มีป่าฝนเขตร้อนที่กว้างใหญ่

28
00:03:07,720 --> 00:03:12,080
‪และที่ใจกลางของมันคือ
‪อุทยานแห่งชาติกุนุงลูเซอร์

29
00:03:14,520 --> 00:03:17,240
‪ที่นี่ พบเห็นภูเขาที่มีป่าปกคลุมได้ทั่วไป

30
00:03:18,520 --> 00:03:20,920
‪มันสูงถึง 3,000 เมตร

31
00:03:21,000 --> 00:03:24,080
‪มันปกป้องผู้อยู่อาศัยราวกับป้อมปราการ

32
00:03:26,160 --> 00:03:29,640
‪แต่ความอุดมสมบูรณ์
‪ของสัตว์ป่าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอาจพบได้

33
00:03:29,720 --> 00:03:32,120
‪ในป่าพื้นที่ราบที่เต็มไปด้วยความร้อนชื้น

34
00:03:47,240 --> 00:03:51,520
‪ในภาษาอินโดนีเซีย "อุรังอุตัง"
‪แปลว่า "คนป่า"

35
00:03:56,080 --> 00:04:01,600
‪และต้นไม้พวกนี้เป็นที่อยู่อาศัย
‪ของประชากรที่หนาแน่นที่สุดในโลก

36
00:04:05,440 --> 00:04:06,760
‪นี่คือป่าของพวกมัน

37
00:04:35,920 --> 00:04:37,680
‪มีตัวผู้ตัวใหญ่หลายตัว

38
00:04:38,600 --> 00:04:42,320
‪แผ่นแก้มขนาดใหญ่ที่ยื่นออกมา
‪ทำให้พวกมันมีเสน่ห์น่าผสมพันธุ์ด้วยมากขึ้น

39
00:04:48,760 --> 00:04:50,160
‪พวกมันมีพลังมหาศาล

40
00:04:51,760 --> 00:04:54,640
‪มีแรงกัดที่แข็งแรงกว่าสิงโต

41
00:04:58,240 --> 00:05:02,040
‪แต่มีตัวผู้หนุ่มกว่าที่ล่ำสัน
‪และทะเยอทะยานไต่อันดับพุ่งขึ้นมา

42
00:05:12,720 --> 00:05:13,680
‪ราคุส

43
00:05:20,440 --> 00:05:24,720
‪นักวิทยาศาสตร์ประจำถิ่น
‪เป็นผู้ตั้งชื่อให้มัน แปลว่า "ตะกละ"

44
00:05:26,360 --> 00:05:29,720
‪เพราะมันชอบกินแทบทุกอย่าง

45
00:05:32,320 --> 00:05:33,440
‪ใบไม้

46
00:05:34,920 --> 00:05:35,960
‪เปลือกไม้

47
00:05:37,920 --> 00:05:38,840
‪ผลไม้…

48
00:05:41,400 --> 00:05:42,320
‪ปลวก

49
00:05:44,000 --> 00:05:45,440
‪ทุกอย่างอยู่ในเมนู

50
00:05:47,720 --> 00:05:50,600
‪ถ้าวานรตัวนี้กินได้มากพอ

51
00:05:50,680 --> 00:05:53,160
‪สักวันมันอาจมีแผ่นแก้มที่ใหญ่ขึ้น

52
00:05:53,880 --> 00:05:55,400
‪เหมือนตัวผู้อาวุโสส่วนใหญ่ได้

53
00:06:00,840 --> 00:06:04,520
‪มีอาหารอย่างหนึ่งโดยเฉพาะ
‪ที่สามารถกระตุ้นความทะเยอทะยานของมันได้

54
00:06:05,920 --> 00:06:07,000
‪ทุเรียนผี

55
00:06:08,600 --> 00:06:10,480
‪ขนาดประมาณลูกฟุตบอล

56
00:06:10,560 --> 00:06:13,600
‪มันอัดแน่นไปด้วยเมล็ดขนาดใหญ่แสนอร่อย

57
00:06:22,080 --> 00:06:25,240
‪ก่อนที่มันจะสุก มันจะแข็งพอๆ กับคอนกรีต

58
00:06:25,320 --> 00:06:27,480
‪ทำให้แทบจะแกะกินไม่ได้

59
00:06:36,560 --> 00:06:38,960
‪ทุเรียนผีที่สุกแล้วจะกะเทาะเปิดออกเอง

60
00:06:41,840 --> 00:06:46,520
‪แต่เมล็ดที่ชุ่มฉ่ำรายล้อมไปด้วย
‪ขนแหลมคมนับพันที่น่ารำคาญ

61
00:06:49,480 --> 00:06:52,120
‪เพื่อให้กินอาหารนี้ได้ ราคุสต้องใช้

62
00:06:52,200 --> 00:06:54,840
‪ทักษะที่ซับซ้อนที่สุดในป่า

63
00:06:59,000 --> 00:07:01,640
‪อุรังอุตังหลายตัวที่นี่ใช้วิธีที่ชาญฉลาด

64
00:07:01,720 --> 00:07:04,040
‪ในการหลีกเลี่ยงขนแหลมคมของทุเรียนผี

65
00:07:09,640 --> 00:07:11,000
‪ขั้นแรก พวกมันเลือกกิ่งไม้

66
00:07:13,680 --> 00:07:17,720
‪จากนั้น ก็ควบคุมกิ่งไม้ด้วยปาก
‪ที่ทำอะไรได้หลายอย่างของพวกมัน

67
00:07:18,320 --> 00:07:20,760
‪พวกมันดันกิ่งไม้เข้าไปในรอยแยกของผลทุเรียนผี

68
00:07:26,800 --> 00:07:30,040
‪การขยับกิ่งไม้ซ้ำๆ ทำให้เมล็ดหลุดออกมา

69
00:07:30,920 --> 00:07:33,440
‪และขูดขนออกไปในระหว่างนั้นด้วย

70
00:07:37,960 --> 00:07:39,880
‪ทำให้ผลไม้พร้อมกิน

71
00:07:44,640 --> 00:07:46,920
‪ปกติแล้วอุรังอุตังเป็นสัตว์ที่สันโดษ

72
00:07:48,080 --> 00:07:51,280
‪แต่ต้นทุเรียนผีออกผลให้กินนานๆ ครั้ง

73
00:07:52,560 --> 00:07:56,920
‪เมื่อมันออกผล มันจึงดึงดูดอุรังอุตัง
‪มาจากหลากหลายพื้นที่

74
00:08:00,520 --> 00:08:03,880
‪เมื่อพวกมันรวมตัวกัน
‪ก็มีโอกาสเรียนรู้จากกันและกัน

75
00:08:09,800 --> 00:08:11,800
‪ฟริสก้าเป็นตัวเมียโตเต็มวัย

76
00:08:13,200 --> 00:08:15,520
‪และเชี่ยวชาญเรื่องการเตรียมผลไม้

77
00:08:18,240 --> 00:08:20,720
‪ราคุสย้ายมาเพื่อเรียนกับผู้เชี่ยวชาญ

78
00:08:30,440 --> 00:08:33,160
‪รอบๆ มีอาหารมากพอที่มันจะทนได้

79
00:08:39,040 --> 00:08:41,240
‪นี่คือลิงอุรังอุตังชนิดเดียว

80
00:08:41,320 --> 00:08:44,720
‪ที่รู้จักสร้างและใช้เครื่องมือในลักษณะพิเศษ

81
00:08:52,760 --> 00:08:54,880
‪ราคุสอยากลองลงมือเอง

82
00:09:01,280 --> 00:09:03,800
‪มันตั้งใจทำเครื่องมือของมัน

83
00:09:09,640 --> 00:09:12,640
‪และราคุสเลือกทุเรียนผีลูกที่ดีที่สุด

84
00:09:16,000 --> 00:09:18,760
‪จากนั้นก็ขึ้นอยู่กับการลองผิดลองถูก

85
00:09:26,960 --> 00:09:29,520
‪ในที่สุด ด้วยความอุตสาหะเล็กน้อย…

86
00:09:32,080 --> 00:09:34,960
‪ราคุสก็ได้กินอาหารอันโอชะที่มันอยากกิน

87
00:09:43,320 --> 00:09:46,000
‪ยิ่งมันใช้ทักษะพิเศษนี้ได้ดีเท่าไหร่

88
00:09:46,800 --> 00:09:48,560
‪มันก็จะยิ่งตัวใหญ่และแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น

89
00:09:52,760 --> 00:09:55,200
‪แล้วสักวันหนึ่ง จอมตะกละตัวนี้

90
00:09:56,680 --> 00:09:58,160
‪อาจขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดได้

91
00:10:06,280 --> 00:10:09,680
‪ความอุดมสมบูรณ์ของลูเซอร์
‪ส่วนหนึ่งเป็นเพราะดินของมัน

92
00:10:11,280 --> 00:10:15,360
‪ซึ่งอุดมสมบูรณ์กว่าป่าฝนอื่นๆ
‪ในบริเวณนี้ถึงหกเท่า

93
00:10:17,880 --> 00:10:20,000
‪และนี่คือเหตุผล

94
00:10:23,400 --> 00:10:26,200
‪หนึ่งในภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นที่สุดในโลก

95
00:10:27,640 --> 00:10:28,760
‪เขาซีนาบุง

96
00:10:29,680 --> 00:10:33,720
‪เป็นเวลานับล้านปีแล้ว ที่การปะทุของมัน
‪โปรยปรายเถ้าภูเขาไฟ…

97
00:10:37,280 --> 00:10:39,640
‪ที่อุดมไปด้วยแร่ธาตุและสารอาหารลงบนพื้นที่

98
00:10:48,240 --> 00:10:50,400
‪ขี้เถ้าทำหน้าที่เป็นปุ๋ย

99
00:10:50,480 --> 00:10:53,440
‪ค้ำจุนป่าที่ซับซ้อนน่าตกตะลึง

100
00:10:56,680 --> 00:10:58,800
‪เพราะมีพันธุ์ไม้หลายพันชนิด

101
00:10:59,600 --> 00:11:02,520
‪มันจึงเป็นป่าแห่งหนึ่ง
‪ที่มีความหลากหลายมากที่สุดในโลก

102
00:11:12,720 --> 00:11:14,160
‪ดอกซากศพ

103
00:11:19,720 --> 00:11:23,800
‪นี่คือโครงสร้างดอกไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก…

104
00:11:29,360 --> 00:11:31,000
‪มีความสูงถึงสามเมตร

105
00:11:32,320 --> 00:11:34,120
‪สูงเท่าแป้นบาสเกตบอล

106
00:11:40,080 --> 00:11:43,560
‪มันออกดอกหลังจากที่ต้นเติบโตมาสิบปีแล้วเท่านั้น

107
00:11:48,880 --> 00:11:51,880
‪แต่การผลิตดอกไม้ขนาดใหญ่เท่านี้
‪ต้องใช้พลังมาก

108
00:11:55,080 --> 00:11:57,760
‪ดอกไม้บานได้แค่สองคืนเท่านั้น

109
00:11:59,800 --> 00:12:03,440
‪มันจึงมีวิธีที่ฉลาดในการดึงดูดแมลงที่มันต้องใช้

110
00:12:03,520 --> 00:12:05,160
‪ในการผสมเกสรดอกไม้อย่างรวดเร็ว

111
00:12:18,760 --> 00:12:21,000
‪มันผลิตกลิ่นที่ทรงพลัง

112
00:12:24,720 --> 00:12:26,560
‪แต่นี่ไม่ใช่ความงามอันหอมหวน

113
00:12:28,800 --> 00:12:31,080
‪มันอบอวลไปด้วยกลิ่นเนื้อเน่า

114
00:12:34,000 --> 00:12:36,680
‪ดอกไม้บานสีแดงขนาดใหญ่
‪ยืดสูงขึ้นไปถึงหนึ่งเมตรครึ่ง

115
00:12:37,720 --> 00:12:41,080
‪เพิ่มการลวงตาลวงใจ
‪ว่ามีซากสัตว์สดใหม่ได้มากขึ้น

116
00:12:45,480 --> 00:12:49,920
‪พอตกกลางคืน การหลอกลวงครั้งยิ่งใหญ่ก็เริ่มขึ้น

117
00:12:55,480 --> 00:12:57,720
‪เพื่อถ่ายทอดพลังงานที่กักเก็บมาเป็นสิบปี

118
00:12:58,240 --> 00:13:01,120
‪ดอกซากศพสูบความร้อน
‪เข้าไปในแกนกลางของมัน

119
00:13:03,000 --> 00:13:05,160
‪จนร้อนพอๆ กับเลือด

120
00:13:08,000 --> 00:13:13,080
‪ความร้อนที่เพิ่มขึ้นจะส่งกลิ่นเหม็น
‪ขึ้นไปในอากาศที่เย็นยามค่ำคืนเหมือนปล่องไฟ

121
00:13:22,040 --> 00:13:24,040
‪สำหรับแมลงกินซากหลายร้อยตัว

122
00:13:24,640 --> 00:13:26,640
‪การดึงดูดนี้ไม่อาจต้านทานได้

123
00:13:49,880 --> 00:13:53,040
‪พวกมันถูกล่อเข้าไป
‪ในช่องด้านในของดอกซากศพ…

124
00:13:56,360 --> 00:13:59,400
‪โพรงที่เต็มไปด้วยอวัยวะเพศผู้และเพศเมีย

125
00:14:07,160 --> 00:14:10,200
‪ขณะที่แมลงค้นหาเนื้อเน่าตามที่ได้รับคำสัญญา…

126
00:14:13,040 --> 00:14:16,480
‪มันก็พบว่าตัวเองถูกเคลือบด้วย
‪ละอองเกสรดอกไม้ที่มันจะต้องพาไปยัง

127
00:14:16,560 --> 00:14:17,960
‪ดอกซากศพดอกอื่น

128
00:14:23,600 --> 00:14:26,840
‪และถ้าพวกมันแวะไปเยี่ยม
‪ดอกไม้ยักษ์อีกดอกมาแล้ว

129
00:14:26,920 --> 00:14:28,720
‪พวกมันก็จะผสมเกสรให้พืชต้นนี้

130
00:14:35,480 --> 00:14:38,480
‪เตรียมตัวมาสิบปีเพื่อการแสดงสองคืน

131
00:14:41,400 --> 00:14:44,000
‪พลังของดอกไม้หมดแล้ว

132
00:14:47,600 --> 00:14:49,120
‪พวกที่พลัดหลงเดินออกมา…

133
00:14:52,200 --> 00:14:53,360
‪ก่อนที่สุดท้าย…

134
00:14:53,920 --> 00:14:55,600
‪ในเวลาไม่กี่วินาที

135
00:14:59,520 --> 00:15:01,880
‪โครงสร้างทั้งหมดพังลงมา

136
00:15:06,400 --> 00:15:10,840
‪เมื่อผสมเกสรได้สำเร็จ
‪วัฏจักรสิบปีก็เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

137
00:15:11,560 --> 00:15:13,960
‪มุ่งสู่การเบ่งบานที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม

138
00:15:29,080 --> 00:15:31,480
‪แม้แต่ในพื้นที่ลุ่มของลูเซอร์

139
00:15:31,560 --> 00:15:34,360
‪ก็มีภูมิทัศน์ที่แตกต่างกันอย่างไม่ธรรมดา

140
00:15:43,200 --> 00:15:46,640
‪แม่น้ำในสวนจะส่งดินที่อุดมด้วยสารอาหาร

141
00:15:46,720 --> 00:15:48,280
‪ตามกระแสน้ำไปยังชายฝั่ง…

142
00:15:50,840 --> 00:15:53,520
‪ที่ที่ป่ามาบรรจบกับมหาสมุทรอินเดีย…

143
00:15:57,800 --> 00:16:00,640
‪ทำให้เกิดป่าชายเลนที่เต็มไปด้วยโคลน

144
00:16:09,640 --> 00:16:10,760
‪ปลาตีน

145
00:16:16,400 --> 00:16:20,560
‪ปลาชนิดนี้ไม่ได้ถูกจำกัดให้อยู่แต่ในน้ำ

146
00:16:25,400 --> 00:16:27,080
‪มันสูดอากาศเข้าไปเฮือกใหญ่

147
00:16:30,280 --> 00:16:33,400
‪และใช้ครีบที่มีข้อต่อหัวไหล่

148
00:16:34,840 --> 00:16:37,080
‪มันลากตัวเองไปรอบๆ

149
00:16:39,000 --> 00:16:41,720
‪เป็นปลาที่เดินได้

150
00:16:44,360 --> 00:16:47,440
‪มันใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ที่หาดโคลนแห่งนี้

151
00:16:50,080 --> 00:16:53,920
‪ดวงตาที่เหมือนกล้องปริทรรศน์ของมัน
‪มีเลนส์เหมือนสัตว์บก

152
00:16:54,680 --> 00:16:59,200
‪ทำให้มองเห็นบนบกได้ดีกว่าในน้ำ

153
00:17:04,480 --> 00:17:09,200
‪อาหารโปรดของมันคือศัตรูที่น่าเกรงขาม
‪ที่มีก้ามคมดุจใบมีด…

154
00:17:12,280 --> 00:17:14,960
‪ถ้ามันสามารถจับได้โดยไม่โดนหนีบซะก่อน

155
00:17:38,080 --> 00:17:39,440
‪กินอะไรที่นิ่มกว่านี้ดีไหม

156
00:17:48,280 --> 00:17:49,960
‪ปูพวกนี้ว่องไวมาก

157
00:17:52,360 --> 00:17:54,680
‪โดยเฉพาะสำหรับปลาที่ขึ้นมาจากน้ำ

158
00:18:09,400 --> 00:18:13,080
‪ในที่สุด ที่เหลือก็แค่ปลดอาวุธเหยื่อของมัน

159
00:18:16,280 --> 00:18:19,360
‪มันคาบปูไว้ในปาก และใช้กลเม็ดที่ประณีต

160
00:18:21,680 --> 00:18:25,360
‪เมื่อเขย่าปูให้แรงพอ ปูก็จะสละก้ามทิ้ง

161
00:18:27,120 --> 00:18:28,200
‪เป็นส่วนที่อร่อยที่สุด

162
00:18:33,320 --> 00:18:35,320
‪แต่เป็นการสูญเสียเพียงชั่วคราว

163
00:18:37,040 --> 00:18:40,360
‪ภายในหนึ่งเดือน ปูจะมีก้ามใหม่งอกออกมา

164
00:18:43,880 --> 00:18:45,640
‪อาจจะใหญ่กว่าเดิมด้วย

165
00:18:53,400 --> 00:18:58,000
‪สำหรับปลาที่รักบกชนิดนี้
‪ชีวิตคือบุฟเฟต์ก้ามปูที่ไม่มีวันจบสิ้น

166
00:19:12,560 --> 00:19:16,200
‪เมื่อมุ่งหน้าสู่แผ่นดิน
‪ลูเซอร์กลายเป็นภูเขาอย่างรวดเร็ว

167
00:19:19,080 --> 00:19:22,080
‪ป่าที่นี่ผ่านเข้าไปได้ยากกว่ามาก

168
00:19:23,560 --> 00:19:27,960
‪เนินเขาสูงชันเป็นที่หลบภัยสุดท้าย
‪ของสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์มากที่สุดของลูเซอร์

169
00:19:32,760 --> 00:19:35,840
‪สัตว์ที่พบเห็นได้ยากและตัวเล็กอย่างไม่น่าเชื่อ

170
00:19:37,440 --> 00:19:39,680
‪แรดสุมาตรา

171
00:19:42,880 --> 00:19:46,360
‪แม้จะสูงเพียง 120 เซนติเมตร
‪แต่ก็ยังหนักเป็นตัน

172
00:19:47,120 --> 00:19:50,960
‪เหมาะแก่การเหยียบพุ่มไม้ให้ราบ
‪เพื่อค้นหาใบไม้เขียวขจีอย่างยิ่ง

173
00:19:55,520 --> 00:19:59,040
‪การที่แรดพวกนี้เล็มต้นไม้นั้นเป็นประโยชน์ต่อป่า

174
00:19:59,120 --> 00:20:01,040
‪ทำให้มีพื้นที่ให้ต้นไม้ต้นใหม่ได้เติบโต

175
00:20:16,360 --> 00:20:20,760
‪พวกมันขุดโคลนขึ้นมา ซึ่งช่วยให้พวกมันเย็นสบาย
‪ท่ามกลางความร้อนช่วงกลางวัน…

176
00:20:31,680 --> 00:20:33,840
‪เป็นประโยชน์ต่อเพื่อนบ้านจำนวนมาก

177
00:20:41,640 --> 00:20:45,760
‪ยิ่งมีแรดมากเท่าไหร่
‪ทั้งป่าก็จะยิ่งแข็งแรงมากขึ้นเท่าไหร่

178
00:20:49,360 --> 00:20:52,840
‪การล่าสัตว์ผิดกฎหมายและการสูญเสียที่อยู่อาศัย
‪ทำให้จำนวนแรดลดลง

179
00:20:52,920 --> 00:20:55,000
‪เหลืออยู่ในป่าเพียงไม่กี่ตัว

180
00:20:59,240 --> 00:21:03,120
‪เพื่อช่วยพวกมันไม่ให้สูญพันธุ์
‪เจ้าหน้าที่อุทยานจึงออกตรวจตราอย่างต่อเนื่อง

181
00:21:04,440 --> 00:21:07,680
‪เพื่อป้องกันพรานเถื่อน
‪และพาแรดไม่กี่ตัวที่เหลืออยู่

182
00:21:07,760 --> 00:21:10,360
‪ไปกักขังไว้นอกอุทยาน

183
00:21:16,000 --> 00:21:19,880
‪ปัจจุบันแรดพวกนี้อาศัยอยู่ใน
‪กรงธรรมชาติที่ได้รับการคุ้มกันขนาดใหญ่…

184
00:21:24,600 --> 00:21:28,280
‪ที่ที่โครงการเพาะพันธุ์หวังว่า
‪จะพาลูกหลานของพวกมันกลับมา

185
00:21:28,360 --> 00:21:29,360
‪ที่ลูเซอร์ได้อีกครั้ง…

186
00:21:32,320 --> 00:21:36,440
‪และฟื้นฟูสมดุลของชีวิตในป่าฝนได้ในที่สุด

187
00:21:44,680 --> 00:21:48,920
‪มีความสัมพันธ์ที่พิเศษมากมาย
‪ระหว่างสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ที่นี่

188
00:21:49,880 --> 00:21:52,800
‪บางความสัมพันธ์ เราก็เพิ่งค้นพบ

189
00:21:59,480 --> 00:22:01,560
‪ลึกลงไปในเชิงเขาของลูเซอร์

190
00:22:02,160 --> 00:22:06,560
‪หนึ่งในผู้อาศัยที่ตัวเล็กที่สุด
‪ได้รับการช่วยเหลือโดยไม่ได้ตั้งใจ

191
00:22:06,640 --> 00:22:08,040
‪จากผู้อาศัยที่ตัวใหญ่ที่สุด

192
00:22:18,000 --> 00:22:19,720
‪ช้างสุมาตรา

193
00:22:46,800 --> 00:22:51,800
‪ขณะที่พวกมันเดินทาง พวกมันสลัก
‪ร่างแหของเส้นทางยาวหลายร้อยกิโลเมตร

194
00:23:10,320 --> 00:23:14,600
‪สัตว์หลายสายพันธุ์อาศัยเส้นทางเหล่านี้
‪เพื่อผ่านเข้าไปในป่าทึบ

195
00:23:20,120 --> 00:23:24,000
‪แต่มีผู้อาศัยชนิดหนึ่ง
‪ที่พึ่งพาช้างพวกนี้มากกว่าใคร…

196
00:23:26,400 --> 00:23:27,400
‪กบหูด

197
00:23:30,200 --> 00:23:32,600
‪ตัวของมันมีขนาดเท่าไข่ไก่เท่านั้น

198
00:23:33,600 --> 00:23:35,880
‪แต่มีประสาทสัมผัสที่เฉียบคมมาก

199
00:23:37,640 --> 00:23:41,480
‪เชื่อกันว่ามันตรวจจับการสั่นสะเทือน
‪ของฝูงสัตว์ที่กำลังใกล้เข้ามา

200
00:23:41,560 --> 00:23:44,440
‪โดยใช้โพรงพิเศษในปอดของมัน

201
00:23:48,080 --> 00:23:50,080
‪คุณคงคิดว่ามันจะหนีไป

202
00:23:51,920 --> 00:23:54,560
‪ตรงกันข้าม มันมุ่งหน้าไปหาพวกมัน

203
00:24:04,400 --> 00:24:06,120
‪ตรงเข้าไปในเขตบดขยี้

204
00:24:10,440 --> 00:24:13,320
‪แต่มันไม่ใช่ช้างหรอกที่มันสนใจ

205
00:24:16,800 --> 00:24:19,800
‪กบมีไข่อยู่เต็มท้อง

206
00:24:20,840 --> 00:24:23,960
‪และมันต้องการวางไข่ในน้ำนิ่ง

207
00:24:30,320 --> 00:24:34,240
‪รอยเท้าของช้างทำให้เกิด
‪สถานเลี้ยงเด็กที่สมบูรณ์แบบขึ้นทันที

208
00:24:47,120 --> 00:24:50,160
‪มันมอบการเริ่มต้นที่ดีที่สุดในชีวิตให้กับไข่ของมัน

209
00:24:51,600 --> 00:24:53,160
‪และปล่อยให้พวกมันฟักออกมา

210
00:25:03,800 --> 00:25:06,360
‪ภายในสองสัปดาห์ ไข่กลายเป็นลูกอ๊อด

211
00:25:08,480 --> 00:25:11,200
‪แต่ก่อนที่พวกมันจะเปลี่ยนแปลงรูปร่างเป็นกบ

212
00:25:11,280 --> 00:25:14,720
‪การอยู่รอดในรอยเท้าที่มีน้ำท่วมนั้นปลอดภัยดี

213
00:25:18,040 --> 00:25:21,120
‪พระอาทิตย์เขตร้อน
‪อาจทำให้บ่อน้ำพวกนี้แห้งได้อย่างรวดเร็ว

214
00:25:26,400 --> 00:25:32,040
‪ดังนั้นถ้าระดับน้ำลดลง
‪ลูกอ๊อดพวกนี้จะต้องแก้ปัญหา

215
00:25:36,160 --> 00:25:38,760
‪ด้วยการเพิ่มความเร็ว
‪ในการเปลี่ยนแปลงรูปร่างเป็นสองเท่า

216
00:25:40,480 --> 00:25:45,160
‪พอเป็นกบ ในที่สุดพวกมันก็หนี
‪ออกจากบ่อที่กำลังแห้งได้

217
00:25:53,160 --> 00:25:55,440
‪ตราบใดที่พวกมันไม่โดนเหยียบ

218
00:26:08,200 --> 00:26:11,400
‪บนยอดไม้ เดิมพันยิ่งสูงกว่า

219
00:26:17,720 --> 00:26:20,720
‪สัตว์หลายชนิดในลูเซอร์ใช้ชีวิตอยู่บนนี้จนช่ำชอง

220
00:26:27,240 --> 00:26:31,920
‪แต่คงไม่มีใครกล้ามากไปกว่าค่าง
‪ที่ชื่อโทมัสอีกแล้ว

221
00:26:33,040 --> 00:26:34,600
‪พบได้ในสุมาตราตอนเหนือเท่านั้น

222
00:26:35,320 --> 00:26:37,840
‪พวกมันเดินกันเป็นกลุ่มมากถึง 20 ตัว

223
00:26:39,560 --> 00:26:41,200
‪ตัวผู้ตัวเดียวเป็นผู้นำฝูง

224
00:26:42,360 --> 00:26:45,120
‪ส่วนที่เหลือเป็นผู้หญิงและเด็ก

225
00:26:47,800 --> 00:26:49,760
‪ค่างโตเต็มวัยว่องไวมาก

226
00:27:06,880 --> 00:27:09,000
‪เพราะเคลื่อนไหวตามกิ่งไม้ได้อย่างรวดเร็ว

227
00:27:09,800 --> 00:27:12,440
‪มันจึงกระโดดข้ามช่องว่างกว้างๆ ได้สบาย

228
00:27:18,040 --> 00:27:21,800
‪แต่ค่างสองขวบตัวนี้ยังพัฒนา
‪ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาอยู่…

229
00:27:24,000 --> 00:27:27,840
‪และมันไม่สามารถหาเส้นทางร่มไม้
‪ด้วยความมั่นใจของผู้ที่แก่กว่าได้

230
00:27:29,960 --> 00:27:32,240
‪แม่ของมันเคยอุ้มมันไปทุกที่

231
00:27:33,720 --> 00:27:35,520
‪แต่ตอนนี้แม่มีลูกใหม่

232
00:27:38,000 --> 00:27:41,440
‪และตอนนี้เจ้าตัวเล็ก
‪ต้องหาทางของตัวเองในโลกนี้แล้ว

233
00:27:42,880 --> 00:27:46,160
‪วันนี้ มันเผชิญกับความท้าทายครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต

234
00:27:52,560 --> 00:27:55,560
‪เสบียงของฝูงค่างบนต้นไม้พวกนี้หมดแล้ว

235
00:27:57,120 --> 00:27:58,680
‪พวกมันจึงต้องเดินหน้าต่อ

236
00:28:00,480 --> 00:28:05,280
‪แต่มันจะต้องกระโดดข้าม
‪ช่องว่างขนาดใหญ่มากกว่าหกเมตร

237
00:28:09,840 --> 00:28:11,560
‪มันคือการร่วงจากตึกสามชั้น

238
00:28:13,040 --> 00:28:16,320
‪พลาดครั้งเดียวอาจถึงตายได้

239
00:28:18,360 --> 00:28:22,080
‪ลิงที่แก่กว่าใช้เวลาหลายปี
‪ฝึกการกระโดดไกลขนาดนั้นจนทำได้ดีเยี่ยม

240
00:28:35,600 --> 00:28:39,960
‪ปีนขึ้นไปบนกิ่งไม้ที่สูงที่สุด แล้วก็โดด

241
00:28:42,240 --> 00:28:45,280
‪เคลื่อนไหวแขนขาเพื่อควบคุมการลง

242
00:28:57,200 --> 00:29:00,960
‪แม้แต่แม่ ที่มีลูกห้อยอยู่ที่ท้อง

243
00:29:02,280 --> 00:29:04,480
‪ก็รับมือกับระยะทางได้อย่างอ่อนช้อย

244
00:29:13,040 --> 00:29:15,200
‪คิวต่อไปคือเด็กสองขวบ

245
00:29:26,680 --> 00:29:28,320
‪แต่มันมากเกินไป

246
00:29:33,400 --> 00:29:35,920
‪ฝูงค่างที่เหลือกินอาหารอยู่อีกฝั่ง…

247
00:29:42,160 --> 00:29:43,240
‪แต่มันติดอยู่ที่เดิม

248
00:29:48,680 --> 00:29:50,320
‪แม่มาช่วยมันไม่ได้

249
00:29:55,720 --> 00:29:59,880
‪มีทางเดียวที่จะรู้ว่ามันมีคุณสมบัติที่จำเป็นไหม

250
00:30:53,480 --> 00:30:54,360
‪ยอดเยี่ยม!

251
00:31:01,200 --> 00:31:05,960
‪การกระโดดครั้งใหญ่ครั้งแรกของอีกหลายครั้ง
‪ที่มันจะต้องทำในการเดินทางสู่วัยผู้ใหญ่

252
00:31:16,760 --> 00:31:18,880
‪และมันได้รับรางวัลอย่างงาม

253
00:31:23,400 --> 00:31:25,200
‪สัตว์อย่างค่าง

254
00:31:26,560 --> 00:31:29,600
‪ช่วยรักษาความสมบูรณ์ของป่าฝนของลูเซอร์

255
00:31:30,400 --> 00:31:33,880
‪ด้วยการกระจายเมล็ดพืชและปุ๋ยธรรมชาติ
‪ขณะที่พวกมันเคลื่อนไหว

256
00:31:40,320 --> 00:31:42,680
‪สัตว์ทุกชนิดที่นี่มีความสำคัญ

257
00:31:51,880 --> 00:31:53,080
‪แม้แต่สัตว์ที่ตัวเล็กที่สุด

258
00:31:54,000 --> 00:31:57,920
‪ที่แฝงตัวอยู่ในโลกใต้ดินอันมืดมิดของพื้นป่า

259
00:32:12,920 --> 00:32:15,960
‪ความมืดที่ปกคลุมด้วยใบไม้คือที่อยู่ของนักล่า

260
00:32:16,920 --> 00:32:18,960
‪หนอนหัวค้อน

261
00:32:21,680 --> 00:32:25,440
‪หนอนตัวแบนสายพันธุ์นี้ที่มีลายแถบโดดเด่น

262
00:32:26,040 --> 00:32:28,760
‪ยังใหม่มากจนยังไม่ได้รับการตั้งชื่อ

263
00:32:30,800 --> 00:32:33,600
‪มันเป็นนักล่าที่นับว่าตัวเล็กมาก

264
00:32:34,520 --> 00:32:36,120
‪ความยาวเท่าเล็บมือ

265
00:32:37,440 --> 00:32:38,800
‪แต่มันอันตรายมาก

266
00:32:41,040 --> 00:32:44,360
‪มันกำลังตามล่าทากหรือหอยทากที่ชุ่มฉ่ำ

267
00:32:47,640 --> 00:32:49,080
‪มีพวกมันอยู่ทุกที่ในลูเซอร์

268
00:32:49,960 --> 00:32:52,560
‪สวาปามพืชและสิ่งมีชีวิตขนาดจิ๋ว…

269
00:32:54,840 --> 00:32:58,400
‪รวมถึงเชื้อราที่จำเป็นต่อการรีไซเคิลเศษซากพืช

270
00:33:08,400 --> 00:33:11,240
‪และนี่คือจุดที่หนอนหัวค้อนมีบทบาท

271
00:33:12,840 --> 00:33:17,600
‪การควบคุมจำนวนของพวกมันให้ต่ำ
‪และปกป้องความเขียวขจี

272
00:33:20,480 --> 00:33:23,000
‪มันใช้เซนเซอร์ตรวจจับสารเคมีในหัวค้อนของมัน

273
00:33:25,280 --> 00:33:27,800
‪ในการลิ้มรสพื้นดินเพื่อหาสัญญาณของเหยื่อ

274
00:33:31,680 --> 00:33:36,280
‪ทากและหอยทากทำได้เพียงทิ้งร่องรอย
‪ของเมือกที่ชัดเจนจนไม่มีทางพลาดได้ไว้

275
00:33:44,600 --> 00:33:47,120
‪ด้วยเปลือกที่มีอยู่เพียงน้อยนิดบนหลังของมัน

276
00:33:47,640 --> 00:33:51,480
‪สิ่งมีชีวิตที่หายากนี้จึงมีชื่อว่าทากลดเปลือก

277
00:33:52,920 --> 00:33:54,440
‪เหยื่อชั้นเลิศ

278
00:34:34,800 --> 00:34:39,520
‪หนอนตัวแบนพันรอบตัวเหยื่อ
‪และสูบเมือกออกมาเพื่อขังมันไว้

279
00:34:43,680 --> 00:34:45,400
‪เมื่อเหยื่อไร้สมรรถภาพ

280
00:34:46,000 --> 00:34:49,920
‪มันก็โจมตีทากลดเปลือก
‪ด้วยสารพิษและของเหลวที่ช่วยย่อย

281
00:34:50,720 --> 00:34:52,160
‪ทำให้เนื้อของมันเป็นชิ้นเล็กๆ…

282
00:34:56,840 --> 00:35:00,800
‪ในที่สุด ก็กลืนเหยื่อเข้าปากที่อยู่กลางลำตัว

283
00:35:06,400 --> 00:35:11,440
‪ภายในไม่กี่นาที สิ่งเดียวที่เหลืออยู่
‪ก็คือเปลือกโปร่งแสง

284
00:35:26,880 --> 00:35:30,640
‪มีนักล่าทุกรูปแบบและทุกขนาดทั่วลูเซอร์

285
00:35:37,400 --> 00:35:41,840
‪แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดอาจอยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร

286
00:35:45,120 --> 00:35:48,080
‪ถ้าอยากพบมัน คุณต้องเดินทางให้สูงขึ้นอีก…

287
00:35:50,240 --> 00:35:53,080
‪ไปยังยอดเขาที่เหมือนป้อมปราการอันห่างไกล

288
00:35:53,160 --> 00:35:55,160
‪ซึ่งเป็นที่มาของชื่ออุทยาน…

289
00:35:56,880 --> 00:35:57,880
‪เขาลูเซอร์

290
00:36:02,040 --> 00:36:04,960
‪สูงตระหง่านเหนือระดับน้ำทะเล 3,300 เมตร

291
00:36:08,960 --> 00:36:10,520
‪มักจะถูกปกคลุมด้วยหมอก

292
00:36:15,000 --> 00:36:16,800
‪ป่าแห่งนี้หยุดเจริญเติบโต…

293
00:36:19,800 --> 00:36:21,720
‪และมีพื้นที่เป็นที่ลุ่มเปิดกว้าง

294
00:36:25,680 --> 00:36:28,600
‪ที่นี่อาจหนาวกว่าป่าชื้นที่อยู่ด้านล่าง

295
00:36:28,680 --> 00:36:30,800
‪มากถึง 15 องศา

296
00:36:38,400 --> 00:36:40,720
‪มีเพียงพืชที่แกร่งที่สุดเท่านั้นที่จะอยู่รอดได้

297
00:36:46,760 --> 00:36:49,720
‪การเกาะติดก้อนหิน ช่วยให้มันยึดดินไว้กับที่ได้

298
00:36:51,840 --> 00:36:54,720
‪ป้องกันการกร่อนและกักเก็บน้ำฝนไว้

299
00:36:54,800 --> 00:36:58,160
‪ซึ่งจะไหลลงไปยังป่าด้านล่าง
‪อย่างต่อเนื่องในเวลาต่อมา

300
00:37:07,520 --> 00:37:08,800
‪มันเงียบจนน่ากลัว

301
00:37:13,880 --> 00:37:17,000
‪มีสัตว์เพียงไม่กี่ชนิด
‪ที่เสี่ยงขึ้นมาบนเขาไกลขนาดนี้

302
00:37:25,360 --> 00:37:30,600
‪เก้ง มันคือกวางที่กินพืชบนที่ลุ่มเป็นอาหาร

303
00:37:35,080 --> 00:37:39,640
‪นักวิทยาศาสตร์หวังว่าสุดท้ายแล้ว
‪กล้องวิจัยจะบันทึกภาพนักล่า

304
00:37:39,720 --> 00:37:40,800
‪ที่ล่าพวกมัน

305
00:37:42,640 --> 00:37:45,080
‪ซึ่งถ่ายทำที่นี่เป็นครั้งแรกได้

306
00:37:53,880 --> 00:37:55,800
‪แต่ก็แทบไม่เคยเห็นเลย

307
00:38:01,000 --> 00:38:02,320
‪จึงต้องใช้ความอดทน

308
00:38:23,880 --> 00:38:25,120
‪ในที่สุด…

309
00:38:27,680 --> 00:38:29,560
‪ในทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์บนภูเขาสูง…

310
00:38:32,480 --> 00:38:34,240
‪เสือสุมาตรา

311
00:38:41,000 --> 00:38:44,160
‪ตัวผู้โตเต็มวัยตัวนี้
‪กำลังตรวจสอบอุปกรณ์วิทยาศาสตร์

312
00:38:44,240 --> 00:38:45,440
‪ที่ทิ้งไว้บันทึกภาพมัน

313
00:38:50,040 --> 00:38:54,560
‪สภาพพื้นที่เข้าถึงได้ยากมาก
‪จนแทบไม่มีการทำการศึกษาวิจัย

314
00:38:54,640 --> 00:38:57,040
‪พฤติกรรมของเสือสุมาตรา

315
00:39:05,920 --> 00:39:09,400
‪แต่เชื่อกันว่า
‪เวลาที่พวกมันลาดตระเวนบนยอดเขา

316
00:39:10,480 --> 00:39:13,120
‪เสือเหล่านี้จะหยุดยั้งกวางและสัตว์อื่นๆ

317
00:39:13,200 --> 00:39:15,720
‪ไม่ให้มากินพืชที่บอบบางมากเกินไป

318
00:39:28,400 --> 00:39:33,080
‪และภาพที่มีค่าเหล่านี้พิสูจน์ว่าพวกมันยังอยู่ที่นี่

319
00:39:34,560 --> 00:39:36,400
‪ตราบใดที่เราคุ้มครองอุทยาน

320
00:39:36,480 --> 00:39:40,360
‪แมวที่ตัวใหญ่ที่สุดของสุมาตรา
‪ก็จะยังคงเป็นเจ้าป่า

321
00:39:44,080 --> 00:39:47,720
‪ในขณะที่ภูมิประเทศที่เป็นภูเขาของลูเซอร์
‪มีการปกป้องตามธรรมชาติ…

322
00:39:50,080 --> 00:39:54,400
‪แต่ที่ชายขอบของอุทยาน
‪กลับเป็นอันตรายต่อสัตว์ป่ามากกว่า

323
00:39:56,600 --> 00:40:01,360
‪ระบบนิเวศของลูเซอร์ต่อเนื่องเข้าไปในพื้นที่
‪ที่มีขนาดเป็นสองเท่าของอุทยาน

324
00:40:03,400 --> 00:40:05,200
‪ส่วนใหญ่ได้รับการคุ้มครอง…

325
00:40:07,520 --> 00:40:11,920
‪แต่มีผู้คนหลายล้านคนอาศัยอยู่ในเมือง
‪และหมู่บ้านท่ามกลางป่าเหล่านี้

326
00:40:15,680 --> 00:40:19,000
‪ดังนั้นการได้รับการสนับสนุน
‪จากชุมชนท้องถิ่นจึงจำเป็น

327
00:40:19,080 --> 00:40:21,760
‪ต่อการปกป้องสัตว์ป่าของลูเซอร์ให้ปลอดภัย

328
00:40:31,320 --> 00:40:34,280
‪ที่ซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้
‪ทางชายแดนตอนใต้ของลูเซอร์

329
00:40:35,120 --> 00:40:38,200
‪คือลิงลมสุมาตราที่พบเห็นได้ยาก

330
00:40:43,640 --> 00:40:44,880
‪มันมีดวงตาขนาดใหญ่

331
00:40:45,720 --> 00:40:48,600
‪ที่ช่วยให้มันมองเห็นในที่ที่เกือบมืดสนิทได้

332
00:40:52,080 --> 00:40:55,960
‪แม่ลิงลมตัวนี้มีลูกน้อย อายุแค่ไม่กี่สัปดาห์

333
00:40:57,440 --> 00:41:00,360
‪แต่ลูกตัวโตเกินกว่าที่แม่จะอุ้ม
‪ระหว่างออกหาอาหารได้แล้ว

334
00:41:04,000 --> 00:41:05,760
‪การทิ้งลูกไว้ก็ดูอันตราย

335
00:41:09,760 --> 00:41:12,480
‪ลิงลมคู่อริอาจหวงอาณาเขตอย่างน่ารังเกียจ

336
00:41:16,080 --> 00:41:18,560
‪และป่าที่นี่ก็เต็มไปด้วยงู

337
00:41:22,640 --> 00:41:25,360
‪แต่ลิงลมมีอาวุธพิเศษ

338
00:41:28,600 --> 00:41:31,440
‪รอยกัดของพวกมันมีสารพิษร้ายแรงอยู่

339
00:41:32,920 --> 00:41:36,560
‪ทำให้พวกมันเป็นสัตว์ในตระกูลลิง
‪ชนิดเดียวบนโลกนี้ที่มีพิษ

340
00:41:39,280 --> 00:41:40,600
‪แม้แต่ลูกลิงลมตัวนี้

341
00:41:43,000 --> 00:41:45,480
‪แม่จึงซ่อนลูกไว้ท่ามกลางใบไม้ได้

342
00:41:47,040 --> 00:41:49,120
‪ระหว่างที่ออกไปหาอาหารตามลำพัง

343
00:41:54,760 --> 00:41:58,880
‪เป็นเรื่องแปลกมากที่ได้เห็นลิงลมลงมาบนพื้นดิน

344
00:42:02,800 --> 00:42:05,640
‪แต่มันต้องลงมา
‪เพื่อไปหาอาหารโปรดอย่างหนึ่งของมัน

345
00:42:06,560 --> 00:42:07,960
‪พู่จอมพล

346
00:42:11,080 --> 00:42:15,600
‪น้ำหวานกลิ่นหอมของมัน
‪เต็มไปด้วยพลังงานที่มันต้องการเพื่อเลี้ยงลูก

347
00:42:19,240 --> 00:42:21,960
‪แต่พุ่มไม้มีดอกเหล่านี้ปลูกโดยชาวไร่

348
00:42:23,320 --> 00:42:25,240
‪เพื่อบังแดดให้ต้นกาแฟ

349
00:42:26,760 --> 00:42:30,840
‪และความใกล้ชิดของลิงลมกับมนุษย์
‪ทำให้พวกมันมีปัญหา

350
00:42:32,480 --> 00:42:35,160
‪พวกค้าสัตว์ในการค้าสัตว์เลี้ยงผิดกฎหมาย

351
00:42:35,840 --> 00:42:39,280
‪ล่าสัตว์น่ารักเหล่านี้จนแทบจะสูญพันธุ์

352
00:42:45,000 --> 00:42:49,520
‪แต่โชคดี ที่ชุมชนนี้เป็นส่วนหนึ่ง
‪ของโครงการใหม่ที่คุ้มครองพวกมัน

353
00:42:53,600 --> 00:42:56,480
‪ชาวไร่ได้ราคากาแฟที่ดีกว่า

354
00:42:56,560 --> 00:42:58,720
‪แลกกับการไม่ยุ่งกับลิงลม

355
00:43:02,160 --> 00:43:04,760
‪และลิงลมก็ช่วยชาวไร่

356
00:43:04,840 --> 00:43:06,880
‪เพราะเวลาที่พวกมันกินพู่จอมพล

357
00:43:07,440 --> 00:43:08,880
‪พวกมันช่วยผสมเกสรดอกไม้

358
00:43:12,600 --> 00:43:15,840
‪เมื่อฟ้าใกล้สาง มันต้องกลับไปหาลูกของมัน

359
00:43:17,120 --> 00:43:19,920
‪และกลับไปทำหน้าที่แม่

360
00:43:29,400 --> 00:43:33,000
‪ชุมชนท้องถิ่นยังช่วยต่อสู้
‪กับภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอีกด้วย…

361
00:43:35,000 --> 00:43:36,160
‪การตัดไม้ทำลายป่า

362
00:43:40,160 --> 00:43:43,480
‪ลูเซอร์มีขนาดใหญ่มาก
‪จนแทบจะลาดตระเวนไม่ได้

363
00:43:46,000 --> 00:43:47,520
‪ทุกชั่วโมง

364
00:43:47,600 --> 00:43:50,400
‪มีการตัดไม้เป็นพื้นที่มากกว่าหนึ่งสนามฟุตบอล

365
00:43:51,200 --> 00:43:53,120
‪ส่วนใหญ่ผิดกฎหมาย

366
00:43:53,200 --> 00:43:56,080
‪เพื่อให้มีพื้นที่ปลูกปาล์มน้ำมัน

367
00:43:59,360 --> 00:44:04,640
‪ปาล์มน้ำมันถูกใช้ในสินค้า
‪บนชั้นวางซูเปอร์มาร์เก็ตมากถึง 50%

368
00:44:04,720 --> 00:44:07,000
‪ตั้งแต่คุกกี้ไปจนถึงแชมพู

369
00:44:10,320 --> 00:44:13,360
‪พื้นที่เพาะปลูกเหล่านี้ไม่มีชีวิตชีวา

370
00:44:13,440 --> 00:44:16,240
‪เมื่อเทียบกับความอุดมสมบูรณ์ของป่าฝน

371
00:44:22,200 --> 00:44:26,400
‪แต่บางชุมชนก็มีส่วนร่วมในการตอบโต้…

372
00:44:32,800 --> 00:44:36,120
‪ด้วยการร่วมมือกับนักอนุรักษ์
‪เพื่อกำจัดพื้นที่เพาะปลูก

373
00:44:41,280 --> 00:44:43,200
‪เงินช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ และโอกาส

374
00:44:43,280 --> 00:44:46,120
‪ในการปลูกไม้ผลสองสามชนิดที่ทำกำไรได้ในป่า

375
00:44:46,200 --> 00:44:49,600
‪ช่วยกระตุ้นและช่วยปกป้องอนาคตของพวกเขาไว้

376
00:45:09,640 --> 00:45:14,280
‪ในดินแดนที่กอบกู้คืนมาได้
‪ลูเซอร์สร้างสิ่งมหัศจรรย์ได้อย่างรวดเร็ว

377
00:45:16,600 --> 00:45:20,200
‪ลมพัดพาเมล็ดพันธุ์จากป่าที่แข็งแรงบริเวณนั้นมา

378
00:45:23,440 --> 00:45:26,480
‪จุลชีพช่วยรักษาดิน

379
00:45:27,160 --> 00:45:32,120
‪ในเวลาเพียงไม่กี่เดือน
‪ต้นเฟิร์นและพืชชนิดอื่นก็ปกคลุมพื้นที่เดิม

380
00:45:35,600 --> 00:45:37,080
‪แมลงผสมเกสรดอกไม้ย้ายเข้ามา

381
00:45:38,480 --> 00:45:41,240
‪สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและนก
‪กระจายเมล็ดพันธุ์มากขึ้นอีก

382
00:45:46,800 --> 00:45:49,480
‪และในเวลาไม่ถึงสี่ปี

383
00:45:49,560 --> 00:45:52,320
‪ป่าที่อุดมสมบูรณ์ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

384
00:45:59,000 --> 00:46:02,080
‪เมื่อเป็นเช่นนั้น สัตว์ก็เริ่มกลับมา

385
00:46:10,000 --> 00:46:13,240
‪ในที่สุดต้นไม้ขนาดยักษ์ก็จะเติบโต

386
00:46:15,240 --> 00:46:18,720
‪มันจะดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
‪จากชั้นบรรยากาศมากขึ้นเรื่อยๆ

387
00:46:19,320 --> 00:46:22,720
‪และทำให้ชั้นบรรยากาศอุดมไปด้วยออกซิเจนแทน

388
00:46:23,800 --> 00:46:25,640
‪ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อพวกเราทุกคน

389
00:46:31,280 --> 00:46:33,360
‪การคุ้มครองผืนป่านี้

390
00:46:33,440 --> 00:46:37,000
‪ช่วยให้สัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์
‪มากที่สุดในเอเชียจะยังคงมีบ้าน

391
00:46:43,200 --> 00:46:48,560
‪ตอนที่ยังเป็นทารก
‪อุรังอุตังตัวนี้ถูกพาออกไปจากป่า

392
00:46:48,640 --> 00:46:50,840
‪และถูกนำไปขายในการค้าสัตว์

393
00:46:53,280 --> 00:46:55,200
‪หลังจากถูกจองจำหลายปี

394
00:46:55,280 --> 00:46:56,760
‪ในที่สุดมันก็ได้รับความช่วยเหลือ

395
00:46:56,840 --> 00:47:01,360
‪และพากลับมาใช้ชีวิตอย่างอิสระบนยอดไม้

396
00:47:07,400 --> 00:47:10,400
‪และตอนนี้ มันมีอีกตัวที่ต้องห่วงใย

397
00:47:17,080 --> 00:47:18,600
‪อายุไม่ถึงสองสัปดาห์

398
00:47:20,600 --> 00:47:24,480
‪ตัวเล็กมาก จนอยู่ในอุ้งมือคุณได้

399
00:47:28,600 --> 00:47:30,960
‪ช่วงเวลาที่อ่อนโยนเหล่านี้คือจุดเริ่มต้น

400
00:47:31,040 --> 00:47:34,880
‪ของความผูกพันระหว่างแม่กับลูก
‪ที่ใกล้ชิดที่สุดในธรรมชาติ

401
00:47:44,200 --> 00:47:45,200
‪ตลอดเวลาแปดปี

402
00:47:45,720 --> 00:47:48,840
‪มันจะใช้ชีวิตอยู่ไม่ห่างจากแม่ของมัน

403
00:47:50,640 --> 00:47:53,600
‪แม่จะสอนมันทุกอย่าง
‪ที่จำเป็นต้องใช้ในการอยู่รอด

404
00:47:56,960 --> 00:47:58,800
‪อุทยานแห่งชาติกุนุงลูเซอร์

405
00:47:59,720 --> 00:48:02,440
‪และระบบนิเวศขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบอยู่นั้น

406
00:48:03,320 --> 00:48:05,240
‪คือสถานที่แห่งความหวัง

407
00:48:06,880 --> 00:48:11,000
‪และเป็นโอกาสที่จะปกป้อง
‪สัตว์ป่าที่แสนพิเศษของอุทยาน…

408
00:48:13,320 --> 00:48:17,120
‪ในนี้ ในที่หลบภัยอันล้ำค่าสุดท้ายของพวกมัน

409
00:48:20,640 --> 00:48:23,680
‪อุทยานแห่งชาติ
‪คือหนึ่งในความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเรา

410
00:48:25,840 --> 00:48:30,040
‪ที่ผ่านมา เราสร้างพื้นที่คุ้มครองมาแล้ว
‪เกือบสองแสนห้าหมื่นแห่ง

411
00:48:30,120 --> 00:48:32,000
‪ในเกือบทุกประเทศบนโลก

412
00:48:40,640 --> 00:48:45,160
‪แต่ในโลกใบนี้ที่อุ่นขึ้น
‪และแออัดมากขึ้น เราต้องทำมากกว่านี้

413
00:48:49,960 --> 00:48:53,560
‪และถ้าเราจะเก็บรักษา
‪พื้นที่ป่าเหล่านี้ที่เราต้องพึ่งพาให้มากขึ้น

414
00:48:54,120 --> 00:48:56,000
‪เราทุกคนล้วนมีหน้าที่ที่ต้องทำ

415
00:48:57,360 --> 00:48:59,840
‪เรียกร้องให้มีการคุ้มครองผืนป่าสุดท้ายของเรา

416
00:49:01,040 --> 00:49:02,320
‪เพื่อคนรุ่นหลัง

417
00:49:05,720 --> 00:49:08,640
‪รณรงค์ให้สร้างพื้นที่คุ้มครองมากขึ้น
‪ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน

418
00:49:09,640 --> 00:49:12,960
‪และยืนกรานว่าทุกคนต้องเข้าถึงมันได้

419
00:49:17,760 --> 00:49:21,480
‪ผลักดันชุมชนของคุณ
‪ให้ใช้แนวทางปฏิบัติด้านสภาพอากาศที่ฉลาดขึ้น

420
00:49:25,000 --> 00:49:27,840
‪และโหวตให้เหมือนกับว่าโลกขึ้นอยู่กับมัน

421
00:49:30,960 --> 00:49:32,840
‪ไม่มีเวลาให้เสียแล้ว

422
00:49:33,440 --> 00:49:36,360
‪โลกที่เราทิ้งไว้ให้ลูกหลานของเราสำคัญเกินไป

423
00:49:37,360 --> 00:49:39,480
‪ได้เวลาลงมือแล้วครับ

424
00:51:02,440 --> 00:51:07,440
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล