‪(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‪เมื่อไม่กี่ปีก่อน มิเชลล์กับผม ‪ไปเที่ยวปาตาโกเนียกับลูกสาวเรา
‪ท่ามกลางภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ ‪และทะเลสาบใสแจ๋ว
‪เราทึ่งกับสิ่งที่หายากขึ้นเรื่อยๆ
‪ป่าที่ไม่มีใครแตะต้อง
‪อิทธิพลของมนุษย์แผ่ขยายไปทั่วโลกของเรา
‪อุทยานแห่งชาติสามารถปกป้องสิ่งที่เรายังมีอยู่ได้
‪แต่ถ้าเราจะเปลี่ยนแปลงจริงๆ ‪เราต้องคืนพื้นที่ของเราให้กับธรรมชาติมากขึ้น
‪ในชิเลียนปาตาโกเนีย ‪พื้นที่ขนาดใหญ่กำลังถูกทำกลับให้เป็นป่า
‪กลับสู่สมดุลทางธรรมชาติของมัน
‪เหมือนก่อนที่เราจะเข้ามา
‪ภูมิภาคนี้กำลังกลายเป็นหนึ่งในสถานที่ ‪ที่ได้รับการคุ้มครองมากที่สุดในโลก
‪ชิเลียนปาตาโกเนียเป็นที่ตั้ง ‪ของอุทยานแห่งชาติ 24 แห่งที่มีเอกลักษณ์
‪ทั่วภูมิทัศน์ที่หลากหลายอย่างไม่น่าเชื่อ…
‪เทือกเขาที่ยาวที่สุดในโลก
‪เทือกเขาแอนดีส ‪ทอดยาวออกไปราวกับกระดูกสันหลัง
‪ที่ใจกลางของมัน มีป่าเขียวชอุ่ม
‪และทุ่งหญ้าปาตาโกเนียนเปิดโล่ง
‪และตามแนวชายฝั่ง
‪มีพลังสุดโหดของมหาสมุทรแปซิฟิก
‪ปาตาโกเนียกำลังนิยามความคิดของเราใหม่
‪ว่าอุทยานแห่งชาติสามารถเป็นอะไรได้
‪(ชิเลียนปาตาโกเนีย)
‪บนชายฝั่งตะวันตกของอเมริกาใต้มีประเทศชิลี
‪ประเทศที่ยาวที่สุดในโลก
‪ทอดยาวจากทิศเหนือจรดใต้ ‪เป็นระยะทางกว่า 4,000 กิโลเมตร
‪ทางตอนใต้คือชิเลียนปาตาโกเนียอันไกลโพ้น
‪ที่ที่แผ่นดินยาวขนาดใหญ่ ‪ถูกมอบให้กับอุทยานแห่งชาติ 24 แห่ง
‪อุทยานที่มีชื่อเสียงที่สุดคือตอร์เรสเดลไปย์เน
‪มีหอคอยที่โดดเด่นทั้งสามอยู่เหนือภูมิทัศน์
‪อุทยานนี้เป็นที่อยู่อาศัยของประชากรที่เติบโตดี ‪ซึ่งเป็นผู้ล่าบนบกที่ตัวใหญ่ที่สุดในชิลี
‪เสือพูม่า
‪แม่เสือตัวนี้ต้องเลี้ยงลูกสี่ตัว
‪มันต้องออกล่า
‪และเพื่อโอกาสที่จะประสบความสำเร็จ
‪มันต้องทิ้งลูกไว้ข้างหลัง
‪ความอยู่รอดของพวกมัน ‪ขึ้นอยู่กับการลักลอบและเล่ห์เหลี่ยมของแม่เสือ
‪กัวนาโค บรรพบุรุษเก่าแก่ของลามะในท้องถิ่น
‪และเป็นเหยื่อหลักของมัน
‪การทำตัวกลมกลืนกับภูมิทัศน์ ‪เป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการซุ่มโจมตี
‪การล่าของเสือพูม่าสี่ในห้าครั้ง ‪จบลงด้วยความล้มเหลว
‪เพราะถูกกดดัน ‪ให้หาโอกาสหาอาหารให้ลูกอีกครั้ง…
‪มันจะพาครอบครัวเดินต่อไป
‪มันไม่ใช่เสือพูม่าครอบครัวเดียวที่หาอาหารอยู่
‪ใกล้ๆ กัน มีเสือสาวผู้โดดเดี่ยว
‪ออกล่าอยู่เหมือนกัน
‪จากจุดที่มองในมุมสูงของมัน…
‪มันเห็นฝูงสัตว์
‪เพราะพวกมันกลับไปที่ทะเลสาบ ‪ทางเลือกในการหลบหนีจึงมีจำกัด
‪เพื่อเล่นงานสัตว์ที่ตัวหนักกว่ามันถึงสามเท่า
‪มันจะต้องใช้ทุกอย่างเพื่อให้เป็นไปตามต้องการ
‪โดนทำร้ายและฟกช้ำ เป็นอีกโอกาสที่พลาดไป
‪แม่เสือกับลูกๆ ของมันเจอซาก
‪ของกัวนาโคที่ริมบ่อน้ำ
‪ครอบครัวที่หิวโหยกินสิ่งที่กินได้
‪การที่มันถูกฆ่าและถูกฝังไว้บางส่วน
‪ตีความได้อย่างเดียวเท่านั้น
‪อาหารนี้เป็นของคนอื่น
‪เสือสาวผู้โดดเดี่ยว
‪ลูกเสือดูลนลานที่เห็นคนแปลกหน้า
‪แต่แม่ของมันสงบนิ่ง
‪นี่คือลูกสาวของมันจากครอกเมื่อปีที่แล้ว
‪เสือสาวผู้โดดเดี่ยวเอาซากสัตว์ของมันคืน
‪มันอาจจะเป็นพี่สาวของลูกเสือ ‪แต่ไม่ได้แปลว่ามันอยากแบ่งปัน
‪น้องชายตัวเปียกของมัน ‪จะต้องรอให้ถึงตาตัวเอง
‪ตัวอื่นๆ มาถึง…
‪และได้รับการยอมรับในงานเลี้ยง
‪ก่อนหน้านี้ เชื่อกันว่าเสือพูม่าเป็นสัตว์ที่สันโดษ
‪และเชื่อว่ามีแต่สิงโตกับเสือชีตาห์ ‪ที่เป็นแมวตัวใหญ่ที่ชอบเข้าสังคม
‪การค้นพบสายสัมพันธ์ทางสังคมที่แข็งแกร่งเช่นนั้น
‪ได้นิยามสิ่งที่นักวิทยาศาสตร์คิด ‪เกี่ยวกับเสือพูม่าใหม่
‪การสร้างที่หลบภัยนี้ ‪ได้ปกป้องแมวพวกนี้จากคนเลี้ยงสัตว์
‪ที่อาจเป็นห่วงปศุสัตว์ของพวกเขา
‪และมันยังนำไปสู่การเพิ่มขึ้น ‪ของพื้นที่และเหยื่อด้วย
‪ความจำเป็นที่ต้องมีความขัดแย้ง ‪ระหว่างคู่แข่งจึงน้อยลง
‪ปัจจุบันอุทยานแห่งนี้ ‪เป็นที่อยู่ของเสือพูม่าที่มีความหนาแน่น
‪สูงที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
‪และจำนวนสัตว์ที่ยิ่งใหญ่เหล่านี้ ‪ก็กำลังฟื้นตัวอย่างช้าๆ
‪ทั่วชิลีตอนใต้
‪ขึ้นไปทางเหนือ 480 กิโลเมตร ‪ตามแนวเทือกเขาแอนดีส
‪คืออุทยานแห่งชาติปาตาโกเนีย
‪หนึ่งในอุทยานแห่งใหม่ล่าสุดของภูมิภาค ‪มันอาจดูเหมือนป่า
‪แต่ก่อนหน้านี้ มันเป็นที่ให้แกะกินหญ้า
‪เสือพูม่าและเหยื่อของพวกมัน กัวนาโค ‪ถูกรบกวนที่นี่
‪ตอนนี้ปศุสัตว์ถูกเอาออกไป ‪สัตว์ป่าได้รับการคุ้มครอง
‪และผืนดินก็เริ่มกลับสู่สมดุลตามธรรมชาติ
‪ด้วยจำนวนเสือพูม่าที่ยังคงน้อยอยู่
‪กัวนาโคจึงกลับมาอยู่ในอุทยานอย่างรวดเร็ว
‪และตัวผู้ตัวนี้ก็หวังจะเล่นบทของมัน
‪มันเดินทางมาที่นี่เพื่อหาทุ่งเลี้ยงสัตว์ดีๆ
‪ที่น่าประทับใจมากพอที่จะดึงดูดตัวเมีย
‪ฝูงตัวเมียล้วนๆ…
‪ในพื้นที่ของทุ่งเลี้ยงสัตว์ชั้นเลิศ
‪แต่มันถูกตัวผู้ตัวใหญ่ที่มีอิทธพลอ้างสิทธิ์ไปแล้ว
‪และฝูงนี้ก็ไม่ใหญ่พอ
‪สำหรับทั้งคู่
‪ตัวผู้ที่มีอิทธิพล ‪พุ่งเข้าใส่เพื่อแสดงให้เห็นว่าใครใหญ่
‪และมันก็ไม่ได้ตัวใหญ่เกินกว่า ‪จะเล่นงานใต้เข็มขัด
‪หนุ่มโสดถูกขับออกจากฝูงไปไกล…
‪จนในที่สุด มันก็เข้าใจ
‪ผู้ชนะกลับไปหาตัวเมียของมัน
‪เพียงเพื่อจะพบว่า
‪มีผู้บุกรุกมาอีกตัว
‪เพราะตัวผู้จอมอิทธิพล ‪มัวแต่ง่วนอยู่กับการไล่คู่ปรับใหม่
‪หนุ่มโสดจึงแอบย่องกลับเข้ามา…
‪และคว้าโอกาสไว้…
‪ในที่สุดก็ได้เจอคู่ผสมพันธุ์
‪ด้วยการสร้างอุทยานแห่งชาติขึ้น
‪รั้วเกษตรกรรมจึงถูกทำลาย
‪ทำให้กัวนาโคเดินทางได้อิสระมากขึ้น
‪ผสมพันธุ์กันและทำให้ยีนพูลแข็งแกร่งขึ้น
‪หลังจากตั้งท้องได้เกือบหนึ่งปี
‪แม่กัวนาโคก็คลอดลูก
‪ลูกกัวนาโคต้องลุกขึ้นยืนให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
‪ภายในเวลาแค่สองสัปดาห์
‪ลูกกัวนาโคหลายพันตัวจะเดินก้าวแรกที่นี่
‪กัวนาโคตัวเมียทุกตัว ‪คลอดลูกในช่วงเวลาเดียวกัน
‪เพื่อใช้ประโยชน์ ‪จากความปลอดภัยของฝูงให้มากที่สุด
‪ข้างนอกนี่ คุณไม่มีทางรู้ว่าใครเฝ้าดูอยู่
‪เมื่อฝูงกัวนาโคเหล่านี้ขยายออกไป
‪ก็มีโอกาสที่ประชากรเสือพูม่า ‪จะเพิ่มกลับขึ้นมาด้วย
‪และโอกาสที่ธรรมชาติจะฟื้นฟู
‪ทั่วโลก มีอุทยานแห่งชาติหลายแห่ง
‪ที่เป็นพื้นที่แยกเดี่ยวของป่าที่ได้รับการคุ้มครอง
‪เพื่อความอุดมสมบูรณ์อย่างแท้จริง
‪สัตว์ไม่เพียงแต่ต้องการการปกป้อง
‪แต่ต้องการเส้นทางที่ปลอดภัย
‪ความสามารถในการเคลื่อนที่ ‪อย่างอิสระในการค้นหาอาหาร
‪อาณาเขต หรือคู่ผสมพันธุ์ด้วย
‪ตั้งแต่ปี 2017 ชิลีได้ดำเนินการ
‪เชื่อมต่อพื้นที่ป่าเข้าด้วยกัน
‪นำอุทยานแห่งชาติไปเข้าร่วมกับ ‪เขตอนุรักษ์ที่ได้รับการคุ้มครอง
‪และอุทยานทางทะเลอื่นๆ
‪เพื่อสร้างเครือข่าย เขตอนุรักษ์สัตว์ป่า
‪เชื่อมต่อพื้นที่กว่า 75 ล้านไร่ ‪ของชิลีปาตาโกเนียเข้าด้วยกัน
‪ที่ใจกลางของเครือข่ายนี้ ‪คืออุทยานแห่งชาติเซร์โรกัสติโย
‪ที่อยู่อาศัยของสัตว์ที่เคยใกล้สูญพันธุ์
‪ซึ่งตอนนี้กลับเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างน่าทึ่ง…
‪แร้งคอนดอร์แอนดีส
‪แร้งเป็นสัตว์กินซาก
‪พวกมันกินสัตว์ที่ตายแล้ว
‪ซึ่งเป็นบทบาทที่สำคัญ ‪ในการกำจัดของเสียและป้องกันโรค
‪ในอดีต พวกมันถูกเจ้าของที่ดินล่าและวางยา
‪เพื่อปกป้องปศุสัตว์ของพวกเขา
‪แต่ตอนนี้จำนวนประชากรของนกที่วิเศษเหล่านี้
‪กำลังกลับมาเหมือนเดิม
‪พวกมันทำรังอยู่บนหน้าผาที่ไม่สามารถเข้าถึงได้
‪และทุกวัน พวกมันเดินทาง ‪หลายร้อยกิโลเมตรเพื่อหาอาหาร…
‪และทิ้ง…
‪ลูกน้อยที่เปราะบางไว้ข้างหลัง
‪มันอาจจะตัวใหญ่เท่าตัวเต็มวัย
‪แต่นกขนาดใหญ่ตัวนี้อายุเพียงเก้าเดือนเท่านั้น
‪แร้งเป็นนกบินได้ที่ตัวใหญ่ที่สุดในโลก
‪และระยะของปลายปีกสองข้างของมัน ‪อาจกว้างกว่าสามเมตร
‪แต่ตอนนี้
‪มันเพิ่งเรียนรู้วิธีใช้ปีก
‪มันเริ่มกล้าหาญขึ้นแล้ว
‪แต่การลองบินครั้งแรกจากตรงนี้จะเสี่ยงมาก
‪กลับไปยังที่ปลอดภัยจะดีที่สุด…
‪ถ้ามันทำได้นะ
‪พ่อแม่ของมันกลับมาแล้ว
‪และในที่สุดก็ได้เวลาอาหารเช้า
‪เพื่อให้มันมีโอกาสที่ดีที่สุดในชีวิต
‪พวกมันจะเลี้ยงลูกทีละตัว
‪แต่ถ้าจะให้ความพยายามทั้งหมดของพ่อแม่คุ้มค่า
‪ลูกต้องบินสู่ท้องฟ้าด้วยตัวเอง
‪บางทีอาจต้องทำให้ลูกดูว่าบินยังไง
‪ได้เวลา…
‪การบินครั้งแรกของมันแล้ว
‪เพิ่งเริ่มต้นก็แบบนี้แหละ
‪ดีขึ้น
‪นกพวกนี้ตัวหนักเกินกว่า ‪จะบินด้วยการกระพือปีกอย่างเดียว
‪การจะอยู่บนที่สูงและเดินทางไกลๆ
‪มันต้องหัดร่อนลม
‪พ่อแม่ของมันพามันไปที่กระแสลม ‪และอากาศที่ร้อนขึ้น
‪ลูกนกจะอยู่กับพวกมันนานถึงสองปี
‪จนกว่าจะถึงตอนนั้น มันจะกางปีกของมันทุกวัน
‪แข็งแกร่งขึ้น จนกว่ามันจะโผบิน ‪เหนือเทือกเขาแอนดีสได้เช่นกัน
‪ขึ้นไปทางเหนือ 960 กิโลเมตร
‪ภูมิทัศน์เริ่มเปลี่ยนไป
‪ที่นี่ มีภูเขาไฟให้พบเห็นทั่วไป
‪ลาวาไหลหลากทิ้งรอยแผลเป็นไว้ให้ผืนดิน…
‪ซึ่งมีป่าดึกดำบรรพ์เติบโตอยู่
‪ที่สุดเขตด้านเหนือ ‪เป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติคอนกิยิโอ
‪หนึ่งในป้อมปราการสุดท้าย ‪ของต้นอาโรกาเรียหรือต้นปริศนาลิง
‪ที่ใกล้จะสูญพันธุ์
‪มีความสูงกว่า 45 เมตร
‪ต้นไม้ขนาดใหญ่เหล่านี้เคยเป็น ‪ภาพที่เห็นได้ทั่วไปทั่วปาตาโกเนียตอนเหนือ
‪แต่มันถูกตัดเพื่อเปิดทางให้พื้นที่ไร่
‪และตอนนี้เหลืออยู่แค่ในพื้นที่เล็กๆ ‪ของป่าไม้ดึกดำบรรพ์
‪ในร่มเงาของต้นปริศนาลิง
‪คือป่าบีชที่บอบบาง…
‪ที่อยู่ของสัตว์ที่ไม่สามารถพบได้ที่อื่นในโลก
‪กวางพูดู
‪กวางที่ตัวเล็กที่สุดในโลก
‪ลูกกวางลายจุดตัวนี้ตัวเท่าอุ้งมือของคุณเท่านั้นอง
‪และแมวป่าที่ตัวเล็กที่สุดในทวีปอเมริกา
‪คอดคอดตัวไม่ใหญ่เท่าแมวบ้านด้วยซ้ำ
‪นอกจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กเหล่านี้แล้ว
‪ป่าวัลดิเวียนก็เป็นที่อยู่อาศัย
‪ของแมลงชนิดหนึ่งที่น่าทึ่งที่สุดในโลกด้วยเช่นกัน
‪ด้วงคีมชิเลียน
‪ตั้งชื่อตามขากรรไกร ‪ที่เหมือนเขากวางอันน่าทึ่งที่พบบนตัวผู้
‪เจ้าตัวนี้ได้กลิ่นด้วงตัวเมีย
‪แต่มันอยู่สูงขึ้นไป 30 เมตร
‪ในร่มไม้ของต้นบีช
‪สำหรับมัน นั่นเท่ากับคน ‪ปีนขึ้นหอไอเฟลเลยทีเดียว
‪สองเท่าเลยด้วย
‪กลิ่นหอมยั่วยวนของตัวเมีย ‪สามารถตรวจจับได้โดยตัวผู้จากทุกที่
‪แล้วการแข่งขันก็เริ่มขึ้น
‪ในที่สุด มันก็ไปถึงร่มไม้
‪ก่อนคู่แข่งของมัน…
‪โดยมีตัวเมียอยู่ในสายตา
‪แต่มันมีผู้ท้าชิง
‪พวกมันหยั่งเชิงกัน
‪ตอนนี้ อาวุธขนาดใหญ่เหล่านั้นมีประโยชน์แล้ว
‪หนึ่งในอาวุธที่ใหญ่ที่สุดเมื่อเทียบกับขนาดร่างกาย ‪ของสัตว์ทุกชนิดเท่าที่เคยมีมา
‪มันถูกพัฒนามาเพื่อจับ
‪และยก
‪คู่ต่อสู้ของมันโจมตีก่อน
‪แต่มันพลิกสถานการณ์ได้
‪และเป็นฝ่ายได้เปรียบ
‪ในที่สุด ก็ไม่มีอะไรกั้นขวางมันกับคู่ของมันได้แล้ว
‪เมื่ออุทยานมืดลง
‪ก็ทำให้เรานึกถึงสถานที่ของเราในจักรวาล
‪ด้วยการจัดการมลภาวะทางแสงอย่างระมัดระวัง
‪วิวท้องฟ้าที่อยู่เหนือเขตอนุรักษ์
‪จึงยังคงมืดที่สุดในโลก
‪ในคืนที่ท้องฟ้าปลอดโปร่ง คุณสามารถ ‪มองเห็นดาวเคราะห์ในระบบสุริยะได้เลย…
‪ดวงดาวบนทางช้างเผือก
‪และแสงวิบวับในระยะไกล ‪ของกาแล็กซี่ข้างเคียงที่อยู่ใกล้เรามากที่สุด
‪ถึงขั้นมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
‪และภายใต้ความมืดมิด
‪ผู้อาศัยชนิดหนึ่งที่หากินตอนกลางคืน ‪กำลังช่วยให้บ้านของมันฟื้นคืนชีพ
‪การใช้เทคโนโลยีกล้องแบบใหม่
‪ทำให้เราเห็นพฤติกรรมแปลกๆ ‪ในตอนกลางคืนของมัน
‪โมนิโตเดลมอนเต…
‪"ลิงน้อยแห่งภูเขา"
‪แต่โมนิโตไม่ใช่ลิง มันคือสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง
‪และถึงแม้มันจะตัวเล็ก
‪แต่ต้นไม้ขนาดยักษ์เหล่านี้ต้องพึ่งพามัน
‪มันจะกินอาหารเท่าน้ำหนักตัวเองทุกคืน
‪ตลอดชีวิตของมัน ‪มันจะช่วยแพร่พันธุ์พืชอย่างน้อย 20 ชนิด
‪ด้วยการกินผลไม้…
‪และทิ้งเมล็ดลงไปในที่ใหม่
‪เมื่อฟ้าเริ่มสาง
‪มันก็กลับไปนอนที่รังลับของมัน
‪และมันไม่ได้อยู่คนเดียว
‪รังสาธารณะเหล่านี้สามารถให้โมนิโต ‪ที่ไม่ได้เป็นญาติกันเบียดเสียดอยู่ด้วยกันได้
‪มากถึงสิบตัว
‪ด้วยความช่วยเหลือของ ‪"ลิงน้อยแห่งภูเขา" เหล่านี้
‪เป็นไปได้ว่าป่าวัลดิเวียนที่กว้างใหญ่
‪จะทอดยาวจากเทือกเขาแอนดีส
‪ไปยังมหาสมุทรแปซิฟิกได้อีกครั้ง
‪ชิลีมีชายฝั่งแปซิฟิกที่คดเคี้ยวไปมา ‪ยาวกว่า 6,400 กิโลเมตร
‪ในยุคน้ำแข็งช่วงสุดท้าย
‪ธารน้ำแข็งเคลื่อนลงมา ‪จากยอดเขาลงสู่ท้องทะเล
‪ขณะที่พวกมันเคลื่อนที่
‪มันทำให้เกิดฟยอร์ดชายฝั่งลึกที่คดเคี้ยว ‪ในปาตาโกเนีย
‪มีก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่พวกนี้เหลืออยู่น้อยมาก
‪นี่คือธารน้ำแข็งซานราฟาเอล
‪ทุกฤดูใบไม้ผลิ จะมีเพลงเบาๆ ‪ดังก้องอยู่รอบฟยอร์ด
‪มันคือเสียงเรียกที่ไม่อาจลืม ‪ของแมวน้ำเสือดาวตัวผู้
‪มันมาที่นี่เพื่อใช้ประโยชน์ ‪จากภูเขาน้ำแข็งในการขยายพันธุ์…
‪และจะร้องเพลงทั้งวันทั้งคืนเพื่อดึงดูดคู่ผสมพันธุ์…
‪มันแต่งเพลงรักอย่างช่ำชอง ‪เพื่อรวมความกว้างของตัวโน้ต
‪และความหลายหลายของระดับเสียงเข้าด้วยกัน
‪องค์ประกอบของบทเพลงที่ไพเราะของมัน
‪สามารถได้ยินทั่วทุกแห่ง
‪ตัวเมีย…
‪ตอบสนองต่อบทเพลงของตัวผู้
‪ในช่วงฤดูผสมพันธุ์สั้นๆ
‪แมวน้ำเสือดาวจะร้องเพลงใต้น้ำตลอดทั้งคืน
‪ตัวเมียนอนพักบนน้ำแข็ง ‪เพราะหมดแรงจากการเกี้ยวพาราสีตอนกลางคืน
‪เพลงรักยามราตรีนั้นน่าหลงใหล
‪ตัวเมียเข้ามาหา
‪เพียงเพื่อจะพบว่า
‪ผู้ที่อยากเป็นคู่หมั้นคู่หมายของมัน
‪จริงๆ แล้วยังไม่ตื่น
‪นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าในช่วงฤดูผสมพันธุ์
‪ระดับฮอร์โมนของแมวน้ำเสือดาวพลุ่งพล่านมาก
‪พวกมันส่งเสียงเรียกแม้แต่ตอนหลับ
‪เมื่อพระอาทิตย์เริ่มตก
‪ในที่สุดมันก็ตื่น…
‪แล้วพวกมันก็ถอยลงไปใต้น้ำแข็ง ‪เพื่อเริ่มบรรเลงเพลงคู่
‪ในขณะที่พื้นที่เกือบครึ่งหนึ่ง ‪ของชิเลียนปาตาโกเนียได้รับการคุ้มครอง
‪แต่ทะเลชายฝั่งของมัน ‪ได้รับการคุ้มครองไม่ถึงหนึ่งในห้า
‪ห่างจากใต้สุดของชิลีแผ่นดินใหญ่ 112 กิโลเมตร
‪คือหมู่เกาะซับแอนตาร์กติก ชื่อดิเอโกรามิเรซ
‪หนึ่งในพื้นที่ทางทะเลไม่กี่แห่ง ‪ของปาตาโกเนียที่ได้รับการคุ้มครอง
‪นอกชายฝั่ง สามมหาสมุทรมาปะทะกัน
‪มหาสมุทรแอตแลนติกไปทางตะวันตก
‪แอตแลนติกไปทางตะวันออก
‪และที่ไปทางใต้คือมหาสมุทรใต้สุดเหี้ยมโหด
‪แม้จะถูกล้อมรอบด้วยทะเลที่อันตรายที่สุดในโลก
‪แต่ที่นี่ก็เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิต
‪หมู่เกาะนี้เป็นที่หลบภัย ‪ของนกทะเลที่มาทำรังกว่าสองล้านตัว
‪อาณานิคมของนกอัลบาทรอส ‪ทำให้เกิดแม่น้ำตัดผ่านกอหญ้าหนา
‪มันเป็นหนึ่งในอาณานิคมของนกอัลบาทรอส ‪ไม่กี่แห่งในโลกที่จำนวนนกไม่ลดลง
‪เนื่องจากไม่มีผู้ล่าอยู่บนเกาะ
‪และการห้ามจับปลาในอุทยานทางทะเล
‪ไม่ใช่สัตว์ทุกตัวที่อาศัยอยู่ที่นี่ ‪ที่เดินทางมาทางอากาศ
‪เพนกวินร็อคฮอปเปอร์ใต้ก็ทำรังที่นี่เหมือนกัน
‪พ่อแม่เพนกวินต้องผลัดกัน ‪เดินทางหลายร้อยกิโลเมตร
‪เพื่อหาอาหารมาให้ลูกนกที่หิวโหย
‪พวกมันอาจออกไปได้นานถึงครั้งละสามวัน
‪แต่ส่วนที่อันตรายที่สุดของการเดินทาง
‪คือขากลับ…
‪ถูกคลื่นเหวี่ยงกลับเข้าหาฝั่ง
‪แต่ทะเลเป็นสิ่งที่พวกมันกังวลน้อยที่สุด
‪สิงโตทะเลอเมริกาใต้ ‪ลาดตระเวนในน่านน้ำเหล่านี้
‪สำหรับฝูงนักหาปลาทุกตัวที่กลับมา…
‪บางตัวก็กลับไปไม่ถึง
‪แม่เพนกวินฝ่าภยันตราย
‪เพื่อกลับไปหาครอบครัว
‪แต่สิงโตทะเลพวกนี้ว่ายน้ำเร็วกว่าสามเท่า
‪โอกาสรอดที่ดีที่สุดของมัน…
‪คือการขึ้นจากน้ำ
‪ในที่สุดก็ปลอดภัย
‪อาจจะไม่
‪หนีไปได้อย่างหวุดหวิด
‪และตอนนี้ ปีนอย่างยากลำบากกลับไปที่รัง
‪เพียงเพื่อจะให้อาหารลูกน้อยของพวกมัน
‪พ่อแม่เพนกวินทุกตัว ‪ต้องเอาชีวิตไปแขวนบนเส้นด้าย
‪ผลัดกันเดินทางแบบนี้ไปอีกหกเดือน
‪จนกว่าลูกนกของพวกมัน ‪จะสามารถรับมือสิงโตทะเลได้
‪ปัจจุบันอุทยานทางทะเลแห่งนี้คุ้มครองมหาสมุทร ‪มากกว่า 140,000 ตารางกิโลเมตร
‪และขยายเขตอนุรักษ์สัตว์ป่า ‪ของชิเลียนปาตาโกเนีย
‪ออกไปยังน่านน้ำของแอนตาร์กติกา ‪ที่ได้รับการคุ้มครอง
‪ปัจจุบันเครือข่ายอุทยานแห่งนี้ปกป้องนก ‪และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมากกว่า 200 สายพันธุ์
‪ทั่วภูมิทัศน์อันน่าอัศจรรย์ที่หลากหลาย
‪มันช่วยสัตว์เอาไว้จากการเกือบสูญพันธุ์
‪แต่ไม่ใช่แค่สัตว์ป่าที่ได้ประโยชน์
‪คาดว่าการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ‪จะนำเงินหลายร้อยล้านดอลลาร์
‪มาสู่เศรษฐกิจท้องถิ่นในอีกสิบปีข้างหน้า
‪และมันจะเกิดประโยชน์ต่อทุกคน
‪บนโลกของเรามากขึ้นอีกมาก
‪ในการต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
‪ผืนดินและพืชพันธุ์นี้ทำหน้าที่เหมือนฟองน้ำ
‪ดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
‪ทำให้ภูมิภาคนี้เป็นหนึ่งในแหล่งกักเก็บคาร์บอน ‪ที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกาใต้
‪ให้โอกาสธรรมชาติ แล้วมันจะตอบแทน
‪ป่าและสัตว์ป่าสามารถฟื้นฟูได้
‪และสมดุลก็สามารถกลับคืนมาได้
‪ชิเลียนปาตาโกเนีย ‪คือตัวอย่างที่สร้างแรงบันดาลใจ
‪ของสิ่งที่สามารถสำเร็จได้ ‪หากเราร่วมมือกับธรรมชาติ
‪และเชื่อมั่นในคุณค่าที่แท้จริง ‪ของอุทยานแห่งชาติของเรา
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล