1
00:00:06,000 --> 00:00:08,960
‪(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)

2
00:00:23,480 --> 00:00:27,600
‪อ่าวฮานาอูมาเป็นหนึ่งในสถานที่
‪ที่ผมชื่นชอบที่สุดในโลก

3
00:00:29,080 --> 00:00:32,640
‪ผมโตที่ฮาวาย นี่คือสนามหลังบ้านผม

4
00:00:35,880 --> 00:00:38,360
‪ความรักที่ผมมีต่อโลกของธรรมชาติเกิดขึ้นที่นี่

5
00:00:40,440 --> 00:00:44,320
‪ตอนผมเด็กๆ พื้นที่ป่าและพื้นที่ในชีวิตประจำวัน

6
00:00:44,400 --> 00:00:46,040
‪คือสิ่งเดียวกัน

7
00:00:46,120 --> 00:00:48,120
‪เป็นส่วนสำคัญของชีวิตเรา

8
00:00:50,360 --> 00:00:54,160
‪ผมอยากทำให้พื้นที่ป่าของโลกคงอยู่ต่อไป

9
00:00:54,240 --> 00:00:56,320
‪เพื่อลูกหลานของผม

10
00:00:57,520 --> 00:01:02,600
‪มาร่วมฉลองอุทยานแห่งชาติและป่า
‪ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกเรากับผมสิครับ

11
00:01:02,680 --> 00:01:06,640
‪กับการเดินทางผ่านความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ
‪ของสิทธิแต่กำเนิดที่เรามีร่วมกัน

12
00:01:14,880 --> 00:01:18,040
‪(โลกแห่งความมหัศจรรย์)

13
00:01:19,240 --> 00:01:21,800
‪แม่ผมเคยเล่าให้ฟังว่าตอนที่แม่ท้อง

14
00:01:21,880 --> 00:01:25,760
‪แม่จะมานั่งฟังเสียงทะเล

15
00:01:25,840 --> 00:01:28,880
‪และดูคลื่นกระทบแนวปะการัง

16
00:01:30,320 --> 00:01:33,000
‪แม่ชอบพูดติดตลกว่านั่นคือเหตุผลที่ผมสงบนิ่งมาก

17
00:01:34,240 --> 00:01:37,720
‪ผมใช้เวลาอยู่ที่นี่เยอะมาก
‪ก่อนที่ผมจะลืมตามาดูโลกซะอีก

18
00:01:41,520 --> 00:01:44,880
‪ตอนผมหกขวบ อ่าวฮานาอูมาได้เข้าร่วม

19
00:01:44,960 --> 00:01:46,840
‪การคุ้มครองพื้นที่ป่าที่เพิ่มขึ้น

20
00:01:47,720 --> 00:01:52,120
‪สิ่งที่เริ่มต้นจากความต้องการทั่วไป
‪ที่จะปกป้องป่าไว้ให้คนได้เพลิดเพลิน

21
00:01:52,200 --> 00:01:54,200
‪ได้กลายเป็นการเคลื่อนไหวไปทั่วโลก

22
00:01:54,280 --> 00:01:57,520
‪เพื่ออนุรักษ์พื้นที่เหล่านี้ไว้ให้คนรุ่นหลัง

23
00:02:11,120 --> 00:02:13,760
‪มันคือสถานที่สำหรับ
‪หนีจากเรื่องยุ่งยากในชีวิตประจำวัน

24
00:02:15,000 --> 00:02:17,680
‪และเป็นแรงบันดาลใจให้ลูกหลานของเรา

25
00:02:19,240 --> 00:02:21,440
‪มันคือที่หลบภัยสำหรับสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์

26
00:02:23,520 --> 00:02:25,880
‪และเป็นแหล่งเพาะพันธุ์
‪สำหรับการวิจัยทางวิทยาศาสตร์

27
00:02:29,240 --> 00:02:32,520
‪มันไม่ได้ฟูมฟักสิ่งมีชีวิต
‪ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกเท่านั้น

28
00:02:33,400 --> 00:02:35,040
‪มันยังควบคุมสภาพอากาศของเรา

29
00:02:35,640 --> 00:02:36,880
‪ทำให้อากาศของเราสะอาด

30
00:02:37,760 --> 00:02:40,040
‪ทำให้น้ำของเราบริสุทธิ์

31
00:02:42,120 --> 00:02:45,320
‪ตอนที่มนุษย์เริ่มคุ้มครองพื้นที่ป่าเหล่านี้

32
00:02:45,400 --> 00:02:48,720
‪เราไม่ได้คิดเลยว่ามันจะสำคัญมากแค่ไหน

33
00:02:50,880 --> 00:02:54,520
‪ทุกวันนี้ มันคือบางส่วนของป้อมปราการที่เหลืออยู่

34
00:02:54,600 --> 00:02:56,840
‪ของป่าและสัตว์ป่า

35
00:03:01,560 --> 00:03:03,960
‪บางแห่งก็อยู่ไกลมาก

36
00:03:04,520 --> 00:03:08,200
‪จนเราเพิ่งจะได้เริ่มคลี่คลายความลับของมัน

37
00:03:11,680 --> 00:03:16,040
‪อย่างเช่นอุทยานแห่งชาติโลอังโกในกาบอน
‪ทางชายฝั่งตะวันตกของแอฟริกา

38
00:03:21,880 --> 00:03:24,960
‪มันคือที่หลบภัยสำหรับสัตว์ป่าเขตร้อน

39
00:03:29,280 --> 00:03:34,120
‪แต่สิ่งมีชีวิตมากมายที่นี่
‪ล้วนถูกดึงดูดไปยังสถานที่เดียวกัน

40
00:03:41,680 --> 00:03:42,680
‪ชายหาด

41
00:03:49,880 --> 00:03:54,160
‪หนึ่งในสถานที่ที่เหลืออยู่ ที่ป่าฝนคองโกขนาดใหญ่

42
00:03:54,240 --> 00:03:56,800
‪บรรจบกับมหาสมุทรแอตแลนติก

43
00:04:02,160 --> 00:04:04,240
‪ควายกินหญ้า

44
00:04:04,320 --> 00:04:06,040
‪ที่ฉาบด้วยเกลือทะเล…

45
00:04:09,880 --> 00:04:12,640
‪แร่ธาตุที่หาได้ยากในป่าฝน

46
00:04:27,800 --> 00:04:29,520
‪หมูป่าแม่น้ำแดง…

47
00:04:32,280 --> 00:04:34,720
‪ที่หิวโหยอาหารทะเลสดๆ

48
00:04:42,320 --> 00:04:47,000
‪ช้างป่าแอฟริกันมาที่ชายหาด
‪และรวมกลุ่มกับยักษ์แห่งท้องทะเล

49
00:04:50,320 --> 00:04:53,000
‪เช่นเต่ามะเฟืองหนักหนึ่งตันตัวนี้

50
00:05:00,560 --> 00:05:02,320
‪และมีสิ่งชีวิตชนิดหนึ่งที่นี่

51
00:05:02,400 --> 00:05:07,480
‪ที่คิดออกว่าจะใช้ประโยชน์จากความน่าสนใจ
‪ของชายทะเลทั้งหมดได้อย่างไร

52
00:05:13,280 --> 00:05:16,320
‪ตอนกลางวัน ฮิปโปจะแช่อยู่ในบึงน้ำจืด

53
00:05:19,320 --> 00:05:20,680
‪หลบจากแสงแดด

54
00:05:24,640 --> 00:05:25,840
‪เมื่อยามเย็นใกล้เข้ามา

55
00:05:26,520 --> 00:05:29,880
‪พวกมันมักจะค่อยๆ เดินขึ้นฝั่ง
‪ไปยังพื้นที่กินหญ้าสุดโปรด

56
00:05:33,720 --> 00:05:35,000
‪แต่ไม่ใช่เจ้าตัวนี้

57
00:05:49,280 --> 00:05:50,720
‪มันมีความคิดอื่น

58
00:06:07,080 --> 00:06:10,840
‪มันตรงไปโต้คลื่น

59
00:06:46,840 --> 00:06:49,880
‪ร่างหนักสามตันของมันรู้สึกเบาลงในน้ำเค็ม

60
00:06:52,240 --> 00:06:54,240
‪คลื่นชะล้างปรสิตออกไป

61
00:06:54,320 --> 00:06:56,880
‪และบรรเทารอยถลอกและรอยช้ำในช่วงนั้น

62
00:07:05,440 --> 00:07:08,160
‪ไม่มีที่ไหนอีกแล้วที่คุณจะได้เห็นฮิปโป

63
00:07:08,240 --> 00:07:09,560
‪ในมหาสมุทรแอตแลนติก

64
00:07:17,680 --> 00:07:19,800
‪แต่มันไม่ได้มาที่นี่เพื่อแช่น้ำเท่านั้น

65
00:07:26,760 --> 00:07:29,120
‪มันอยากขี่คลื่นด้วย

66
00:07:38,480 --> 00:07:40,200
‪มันขี่คลื่นลูกใหญ่ไปทางเหนือ

67
00:07:40,280 --> 00:07:41,320
‪ขึ้นไปบนชายฝั่ง

68
00:07:57,760 --> 00:08:00,320
‪จนมันไปถึงสถานที่กินอาหารค่ำสุดโปรด

69
00:08:14,160 --> 00:08:17,920
‪เพราะมันโต้คลื่นมาจนหิวแล้ว
‪มันก็เลยจะเล็มหญ้าไปทั้งคืน

70
00:08:26,520 --> 00:08:31,920
‪เมื่อพระอาทิตย์ตกดินทั่วชายฝั่งนี้
‪ฮิปโปตัวอื่นๆ ก็ทำตาม

71
00:08:35,880 --> 00:08:38,480
‪ทิ้งบึงของพวกมันมาโต้คลื่น

72
00:08:46,840 --> 00:08:49,520
‪ฮิปโปโต้คลื่นแห่งโลอังโก

73
00:08:53,120 --> 00:08:54,960
‪มันแสดงให้เห็นว่า

74
00:08:55,040 --> 00:08:58,520
‪โลกของธรรมชาติ
‪สามารถทำให้เราประหลาดใจได้เรื่อยๆ

75
00:08:59,320 --> 00:09:01,960
‪ตราบใดที่เราให้พื้นที่มันได้เจริญงอกงาม

76
00:09:11,680 --> 00:09:13,680
‪ป้อมปราการที่เหลืออยู่ของธรรมชาติ

77
00:09:14,280 --> 00:09:16,720
‪มักจะเป็นพื้นที่ที่เข้าถึงได้ยาก

78
00:09:18,320 --> 00:09:21,840
‪ทำให้อุทยานแห่งชาติเป็นที่หลบภัยที่สำคัญและมีค่า

79
00:09:23,520 --> 00:09:24,840
‪สำหรับสัตว์ที่เรารู้จักกันดี

80
00:09:26,400 --> 00:09:29,080
‪รวมถึงสิ่งมีชีวิตที่หายากและไม่ธรรมดา

81
00:09:35,400 --> 00:09:39,240
‪อีกฟากของแอฟริกา บนเกาะมาดากัสการ์

82
00:09:39,840 --> 00:09:44,000
‪ที่อุทยานแห่งชาติ
‪ซิงงี เดอ เบมาราฮาอันไกลโพ้น

83
00:09:50,040 --> 00:09:52,640
‪ป้อมปราการหินที่ไม่สามารถเข้าถึงได้แห่งนี้

84
00:09:52,720 --> 00:09:57,200
‪ทำให้เกิดสัตว์
‪ที่ไม่สามารถพบเห็นที่ไหนในโลกได้อีก

85
00:10:00,440 --> 00:10:01,560
‪อิกัวนาหิน

86
00:10:02,160 --> 00:10:05,320
‪เพิ่งถูกค้นพบและไม่เคยถูกถ่ายทำมาก่อน

87
00:10:09,040 --> 00:10:12,640
‪นิ้วและกรงเล็บที่ยาวของมัน
‪ช่วยให้มันเกาะหน้าผาที่ชันได้

88
00:10:20,600 --> 00:10:23,480
‪ป่าที่รายล้อมยอดเขา
‪ซึ่งเป็นที่พักพิงของสัตว์หายาก

89
00:10:24,840 --> 00:10:26,840
‪เกิดขึ้นที่ซิงงีเท่านั้น

90
00:10:34,440 --> 00:10:37,440
‪รวมถึงหนึ่งในผู้อาศัยที่ว่องไวที่สุดของอุทยานด้วย

91
00:10:41,080 --> 00:10:42,920
‪เด็คเคนส์ซิฟากา

92
00:10:49,520 --> 00:10:52,760
‪ลีเมอร์ที่ใกล้สูญพันธุ์เหล่านี้หลายตัว
‪เรียกอุทยานแห่งนี้ว่าบ้าน

93
00:10:58,480 --> 00:11:02,800
‪เช่นเดียวกับสัตว์ในตระกูลลิงส่วนใหญ่
‪พวกมันใช้เวลาส่วนมากบนต้นไม้ที่ปลอดภัย

94
00:11:11,800 --> 00:11:14,960
‪ซิฟากากลุ่มเล็กกลุ่มนี้มีความรับผิดชอบใหม่

95
00:11:29,920 --> 00:11:34,520
‪อีกไม่นานมันก็จะถูกทดสอบ
‪ความแข็งแกร่งแล้ว ด้วยอายุแค่แปดสัปดาห์

96
00:11:40,440 --> 00:11:43,000
‪แม่ก็เลยให้กำลังใจมันมาก

97
00:11:48,600 --> 00:11:51,080
‪สร้างความมั่นใจให้มันออกไปจากอ้อมอกแม่…

98
00:11:53,440 --> 00:11:55,360
‪และค้นหาโลกใบใหม่ของมัน

99
00:12:08,400 --> 00:12:09,920
‪การปีนและการกระโดด

100
00:12:10,000 --> 00:12:12,760
‪คือการฝึกที่ดีที่สุดสำหรับสิ่งมีชีวิตในอุทยานแห่งนี้

101
00:12:25,040 --> 00:12:29,600
‪อีกไม่นาน มันจะไปได้ไกลเกือบสิบเมตร
‪ในการกระโดดครั้งเดียว

102
00:12:34,880 --> 00:12:37,920
‪แต่ระหว่างนี้ ต้องก้าวเล็กๆ ไปก่อน

103
00:12:50,160 --> 00:12:52,680
‪มันอาจจะไม่มีความร้อนอึดอัดเป็นอุปสรรค

104
00:12:53,440 --> 00:12:54,960
‪แต่ตัวอื่นๆ ประหยัดพลังงานไว้

105
00:12:55,560 --> 00:12:57,200
‪ด้วยการพักอยู่ในร่มเงา

106
00:13:09,000 --> 00:13:11,120
‪มันคือจุดสูงสุดของหน้าแล้ง

107
00:13:13,240 --> 00:13:17,520
‪ส่วนใหญ่ซิฟากากินอาหารและน้ำจากใบไม้

108
00:13:19,600 --> 00:13:23,280
‪แต่ทรัพยากรในบริเวณป่า
‪ของพวกมันกำลังจะหมดไป

109
00:13:32,480 --> 00:13:36,640
‪อาหารสดใหม่เดียวที่มี
‪อยู่ในที่หลบภัยเล็กๆ ในเงามืด

110
00:13:36,720 --> 00:13:38,560
‪ซึ่งกระจายอยู่ระหว่างยอดเขา

111
00:13:45,800 --> 00:13:49,520
‪ซิฟากาตัวเมียตัดสินใจว่าได้เวลาลุยแล้ว

112
00:14:00,200 --> 00:14:03,240
‪ทางคดเคี้ยวของยอดแหลม
‪ที่ขรุขระและคมดุจใบมีด

113
00:14:03,320 --> 00:14:05,280
‪ตั้งอยู่ระหว่างพวกมันและความอยู่รอด

114
00:14:08,560 --> 00:14:11,280
‪ด้านล่าง คือหุบเหวขนาดใหญ่

115
00:14:19,880 --> 00:14:23,800
‪ลูกซิฟากาต้องใช้พลังทั้งหมดที่มีในการเกาะแม่ไว้

116
00:14:33,480 --> 00:14:35,000
‪น้ำหนักของลูกที่เพิ่มขึ้นมา

117
00:14:35,080 --> 00:14:39,360
‪หมายความว่าทุกการเคลื่อนไหวของแม่
‪ต้องแม่นยำอย่างมาก

118
00:14:51,680 --> 00:14:55,080
‪หากพลาดเพียงก้าวเดียว อาจถึงตายได้

119
00:15:08,360 --> 00:15:09,640
‪มันคือเขาวงกต

120
00:15:10,240 --> 00:15:12,120
‪แต่พวกมันรู้เส้นทางลับ

121
00:15:29,360 --> 00:15:31,640
‪สักวันหนึ่ง เจ้าตัวเล็กก็จะได้เรียนรู้เช่นกัน

122
00:15:32,640 --> 00:15:35,400
‪แต่ตอนนี้ มันแค่ต้องเกาะ

123
00:15:36,760 --> 00:15:37,640
‪ให้แน่นๆ

124
00:15:43,480 --> 00:15:46,760
‪นักล่ามากประสบการณ์
‪ออกตรวจตราโขดหินไร้ที่กำบัง

125
00:15:49,720 --> 00:15:52,600
‪พวกมันไม่ควรอยู่ข้างนอกนี้อีกต่อไปแล้ว

126
00:16:00,160 --> 00:16:02,160
‪แม่ถีบตัวครั้งสุดท้าย…

127
00:16:08,960 --> 00:16:10,440
‪เข้าใกล้ความปลอดภัยมากขึ้น…

128
00:16:14,960 --> 00:16:16,080
‪จนในที่สุด…

129
00:16:18,080 --> 00:16:21,480
‪พวกมันก็ไปถึงที่หลบภัยซึ่งซ่อนอยู่ระหว่างโขดหิน…

130
00:16:24,000 --> 00:16:25,840
‪เต็มไปด้วยใบไม้ชุ่มฉ่ำ

131
00:16:36,000 --> 00:16:38,800
‪การเดินทางที่ยิ่งใหญ่และแสนเหน็ดเหนื่อย

132
00:16:45,120 --> 00:16:48,280
‪การเดินทางที่เจ้าตัวเล็ก
‪จะต้องทำซ้ำอีกหลายครั้ง

133
00:16:48,360 --> 00:16:49,720
‪ในอนาคต

134
00:16:58,200 --> 00:17:00,240
‪ยิ่งอุทยานแห่งชาติอยู่ห่างไกลมากเท่าไหร่

135
00:17:01,320 --> 00:17:03,720
‪สิ่งมีชีวิตที่นั่นก็ยิ่งแปลก

136
00:17:04,480 --> 00:17:07,280
‪และพฤติกรรมของพวกมันก็ยิ่งไม่ธรรมดา

137
00:17:09,200 --> 00:17:12,720
‪ซึ่งทำให้เกาะจำเป็นต่อการคุ้มครองเป็นพิเศษ

138
00:17:14,840 --> 00:17:17,600
‪อย่างเช่นเกาะแห่งนี้ ในญี่ปุ่นตอนใต้

139
00:17:19,480 --> 00:17:24,240
‪ที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติยากูชิมะและป่าเก่าแก่

140
00:17:30,160 --> 00:17:31,920
‪มอสส์ปกคลุมพื้นดิน

141
00:17:34,600 --> 00:17:35,880
‪ต้นฟิกและต้นไทร

142
00:17:36,840 --> 00:17:39,160
‪ถักทอรากไปทั่วพื้นที่

143
00:17:42,400 --> 00:17:44,360
‪ต้นสนซีดาร์ญี่ปุ่นขนาดใหญ่

144
00:17:44,920 --> 00:17:49,640
‪บางต้นมีอายุมากกว่า 1,000 ปี
‪สูงตระหง่านอยู่เหนือศีรษะ

145
00:17:56,400 --> 00:17:59,320
‪ความห่างไกลมีอิทธิพลต่อสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ที่นี่

146
00:18:00,400 --> 00:18:04,480
‪สัตว์หลายชนิดที่อยู่บนเกาะ
‪ตัวเล็กกว่าเครือญาติของมันบนแผ่นดินใหญ่

147
00:18:08,240 --> 00:18:11,600
‪กวางซีกาตัวนี้สูงแค่ 90 เซนติเมตร

148
00:18:20,480 --> 00:18:23,160
‪การกินใบไม้แห้งช่วยให้มันอิ่มท้อง

149
00:18:23,840 --> 00:18:25,680
‪แต่ไม่ได้อร่อยที่สุด

150
00:18:29,880 --> 00:18:32,960
‪และไม่ทำให้คนรักของหวานอย่างมันพึงพอใจ

151
00:18:37,880 --> 00:18:41,720
‪มันอยากจะเอื้อมถึงผลไม้
‪และเบอร์รี่ที่อยู่ข้างบนเหลือเกิน

152
00:18:50,280 --> 00:18:52,840
‪แต่ที่ยากูชิมะมีผลไม้ร่วง

153
00:18:53,560 --> 00:18:55,440
‪ถ้าคุณรู้ว่าจะหามันได้ที่ไหน

154
00:19:01,000 --> 00:19:02,600
‪ลิงกังญี่ปุ่น

155
00:19:17,080 --> 00:19:19,240
‪นี่คือแก๊งที่มันอยากเจอ

156
00:19:29,800 --> 00:19:32,920
‪ตอนนี้ มันแค่ต้องอดทน

157
00:19:43,360 --> 00:19:45,760
‪และลิงกังคือกุญแจ

158
00:19:45,840 --> 00:19:47,880
‪สู่อาหารที่หวานที่สุดในป่า

159
00:20:09,720 --> 00:20:12,640
‪เขาว่ากันว่าช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม

160
00:20:22,160 --> 00:20:24,560
‪กวางทุกตัวรู้ว่าลิงพวกนี้

161
00:20:25,480 --> 00:20:26,800
‪เป็นนักกินที่เลอะเทอะ

162
00:20:39,920 --> 00:20:42,880
‪อาหารที่พวกลิงทำตกลงมาเต็มไปด้วยน้ำตาล

163
00:21:03,160 --> 00:21:04,880
‪แต่อาหารไม่ได้มีมากพอสำหรับทุกคน

164
00:21:21,280 --> 00:21:24,200
‪กวางกินอาหารอย่างเต็มที่ในขณะที่ยังมีให้กิน

165
00:21:36,280 --> 00:21:40,680
‪แต่กวางตัวผู้ที่เสียสมาธิกลายเป็นของเล่นที่ดีที่สุด

166
00:21:49,280 --> 00:21:52,800
‪และปรากฏว่า
‪ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าอาหารกลางวันฟรี

167
00:21:58,080 --> 00:22:00,120
‪เพื่อเป็นการตอบแทนที่ให้กินจนอิ่มแปล้

168
00:22:00,200 --> 00:22:03,760
‪ลิงจึงขี่กวางเล่น

169
00:22:12,760 --> 00:22:15,200
‪การเก็บพันธมิตรไว้ใกล้ตัวเป็นเรื่องดี

170
00:22:19,160 --> 00:22:21,800
‪แต่นี่คือป้ายสุดท้ายแล้วจริงๆ

171
00:22:31,080 --> 00:22:36,040
‪อุทยานแห่งชาติของเรา
‪ทำมากกว่าจัดหาอาหารและที่พักให้กับสัตว์

172
00:22:40,240 --> 00:22:44,200
‪และเรายังคงเรียนรู้ผลประโยชน์ที่แท้จริง
‪ของการคุ้มครองป่า

173
00:22:49,200 --> 00:22:50,720
‪ในปี 1872

174
00:22:51,320 --> 00:22:54,320
‪เยลโลว์สโตน ทางตะวันตกของสหรัฐฯ

175
00:22:55,280 --> 00:22:58,320
‪ได้กลายเป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของโลก

176
00:23:00,560 --> 00:23:04,080
‪พื้นที่ป่ากว่าห้าล้านไร่ในเทือกเขาร็อกกี้

177
00:23:19,080 --> 00:23:20,600
‪มีพลังทางธรณีวิทยา

178
00:23:22,080 --> 00:23:23,520
‪และน่าประทับใจ

179
00:23:32,560 --> 00:23:35,560
‪เป็นจุดที่มีการรวมตัวกันของสัตว์ป่ามากที่สุด

180
00:23:36,160 --> 00:23:38,360
‪ในรัฐบนแผ่นดินใหญ่ 48 รัฐ

181
00:23:50,880 --> 00:23:53,440
‪เป็นความคิดหนึ่งที่ดีที่สุดของอเมริกา

182
00:23:55,080 --> 00:23:59,400
‪จัดทำขึ้นเพื่อผลประโยชน์และความสุขของผู้คน

183
00:24:02,280 --> 00:24:06,280
‪และมันกลายเป็นที่นิยม
‪จุดประกายการเคลื่อนไหวไปทั่วโลก

184
00:24:10,320 --> 00:24:12,760
‪ทุกวันนี้ ราวๆ 15 เปอร์เซ็นต์ของแผ่นดิน

185
00:24:12,840 --> 00:24:16,760
‪และเกือบแปดเปอร์เซ็นต์ของมหาสมุทรของเรา
‪ได้รับการคุ้มครอง

186
00:24:17,560 --> 00:24:19,720
‪ส่วนใหญ่ในช่วงชีวิตของผม

187
00:24:25,400 --> 00:24:30,000
‪เราได้เข้าใจคุณค่าที่แท้จริง
‪ของพื้นที่ป่าที่เหลืออยู่เหล่านี้

188
00:24:30,840 --> 00:24:35,280
‪และเข้าใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในอุทยานของเรา
‪มีผลต่อเราทุกคน

189
00:24:45,400 --> 00:24:46,800
‪อย่างเช่นป่าฝน

190
00:24:49,280 --> 00:24:53,320
‪มันเป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตบนดินเกินครึ่ง

191
00:24:58,880 --> 00:25:03,040
‪ถ้าคุณไม่แน่ใจว่าทำไมจึงจำเป็นเหลือเกิน
‪ที่จะต้องปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพนี้

192
00:25:03,120 --> 00:25:07,160
‪ลองคิดเรื่องนี้ดูครับ
‪หนึ่งในสี่ของยารักษาโรคของเรา

193
00:25:07,920 --> 00:25:10,200
‪เกิดขึ้นในป่าฝน

194
00:25:14,960 --> 00:25:17,680
‪เรายังคงค้นหาความก้าวหน้าทางการแพทย์ใหม่ๆ

195
00:25:18,240 --> 00:25:20,240
‪ที่ซ่อนอยู่ในที่แจ้ง

196
00:25:23,960 --> 00:25:27,720
‪ในคอสตาริกา
‪ที่อุทยานแห่งชาติมานูเอลอันโตนิโอ

197
00:25:27,800 --> 00:25:30,680
‪แม้แต่หน้าตาที่คุ้นเคยก็ทำให้เราประหลาดใจได้

198
00:25:32,480 --> 00:25:35,760
‪สลอธสามนิ้วเพลิดเพลินกับแสงแดด

199
00:25:41,400 --> 00:25:44,000
‪ด้วยกระบวนการเผาผลาญที่ช้าที่สุด
‪ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

200
00:25:44,600 --> 00:25:46,320
‪มันจึงไม่เสียพลังงานโดยเปล่าประโยชน์

201
00:25:48,480 --> 00:25:49,440
‪แต่มันหิว

202
00:25:53,800 --> 00:25:56,440
‪โชคดีที่มันไม่ต้องไปไหนไกล

203
00:26:06,280 --> 00:26:09,880
‪แม้อาจจะต้องใช้เวลาเป็นเดือน
‪ในการย่อยใบไม้หนึ่งใบ

204
00:26:09,960 --> 00:26:12,920
‪แต่ก็ควรหาใบที่ดีไว้ดีกว่า

205
00:26:19,760 --> 00:26:22,560
‪เช่นเดียวกับสลอธทุกตัว มันมองไม่ค่อยเห็น

206
00:26:23,440 --> 00:26:25,360
‪มันจึงดมหาใบไม้ที่ดีที่สุด

207
00:26:33,400 --> 00:26:34,840
‪ปฏิเสธใบไม้เก่าๆ

208
00:26:46,000 --> 00:26:49,640
‪จนกว่าจะเจอใบที่สมบูรณ์แบบ

209
00:27:02,200 --> 00:27:04,440
‪แต่มื้อเย็นต้องรอไปก่อน

210
00:27:14,120 --> 00:27:15,320
‪ฝนทำให้มันหนาว

211
00:27:54,160 --> 00:27:55,560
‪ไม่เหมือนพวกลิง

212
00:27:55,640 --> 00:27:58,080
‪มันไม่สามารถอบอุ่นขึ้นได้
‪ด้วยการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

213
00:28:02,880 --> 00:28:06,360
‪แต่ป่าฝนจัดเตรียมเก้าอี้อาบแดดแสนวิเศษไว้ให้

214
00:28:06,440 --> 00:28:09,840
‪สำหรับแสดงกลอันงดงาม

215
00:28:11,040 --> 00:28:14,640
‪มันเปลี่ยนสี กลายเป็นสีเขียวสดใส

216
00:28:22,680 --> 00:28:26,440
‪มันคือสาหร่าย จนถึงตอนนี้
‪ยังพบบนตัวสลอธเท่านั้น

217
00:28:26,520 --> 00:28:28,640
‪ซึ่งทำให้มันมีสีที่ไม่เหมือนใคร

218
00:28:32,360 --> 00:28:33,560
‪และไม่ใช่แค่นั้น

219
00:28:35,360 --> 00:28:40,040
‪ยังมีอาณาจักรจิ๋วทั้งอาณาจักร
‪อาศัยอยู่บนขนของมันด้วย

220
00:28:40,640 --> 00:28:43,880
‪มีสัตว์อย่างน้อย 80 ชนิดที่เรียกที่นี่ว่าบ้าน…

221
00:28:48,560 --> 00:28:50,040
‪รวมทั้งสลอธมอธ

222
00:28:50,120 --> 00:28:54,240
‪ที่ใช้ชีวิตช่วงตัวเต็มวัย บนตัวเจ้าบ้านผู้ใจดี

223
00:28:58,440 --> 00:29:03,360
‪การรวมกันที่สมบูรณ์แบบของขนหนาๆ
‪และชุ่มชื้นที่อบอุ่นจากแสงแดด

224
00:29:03,440 --> 00:29:07,080
‪รับประกันว่าโลกใบเล็กๆ
‪ในขนของมันต้องเจริญเติบโตได้ดี

225
00:29:09,800 --> 00:29:12,520
‪นั่นคือเหตุผลที่นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าสลอธตัวนี้

226
00:29:12,600 --> 00:29:14,960
‪มีประโยชน์ต่อพวกเราทุกคน

227
00:29:17,800 --> 00:29:20,160
‪มันเป็นเหมือนโรคงานยาขนาดเล็ก

228
00:29:20,920 --> 00:29:23,480
‪เชื้อราในขนของมันผลิตสารเคมี

229
00:29:23,560 --> 00:29:27,000
‪ที่มีศักยภาพในการต้านมะเร็ง มาลาเรีย

230
00:29:27,080 --> 00:29:29,680
‪และเชื้อดื้อยาที่ต่อต้านยาปฏิชีวนะ

231
00:29:37,040 --> 00:29:40,080
‪ถ้าเราปกป้องมันและป่าฝนของมันได้

232
00:29:41,760 --> 00:29:45,160
‪สลอธขี้เซาตัวนี้อาจช่วยชีวิตพวกเราทุกคนได้

233
00:29:55,720 --> 00:29:58,960
‪เพื่อปกป้องอุทยานของเราและผู้อาศัยทุกชีวิต

234
00:29:59,640 --> 00:30:04,400
‪เราต้องคุ้มครองสุขภาพของแผ่นดินและน้ำ
‪ที่อยู่นอกเขตอุทยานด้วย

235
00:30:09,080 --> 00:30:13,000
‪เพราะป่าทุกแห่งที่ได้รับการคุ้มครอง
‪ไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหน

236
00:30:13,080 --> 00:30:15,040
‪ล้วนเชื่อมต่อกับโลกภายนอก…

237
00:30:17,240 --> 00:30:18,800
‪ผ่านการเคลื่อนที่ของลม

238
00:30:20,520 --> 00:30:21,560
‪น้ำ

239
00:30:22,360 --> 00:30:23,680
‪และสัตว์ป่า

240
00:30:31,280 --> 00:30:33,560
‪เหนือชายฝั่งตอนเหนือของออสเตรเลีย

241
00:30:33,640 --> 00:30:37,960
‪ห่านกางเขนสองแสนห้าหมื่นตัวรวมตัวกัน…

242
00:30:40,000 --> 00:30:42,840
‪มุ่งหน้าไปยังอุทยานแห่งชาติคาคาดู

243
00:30:51,080 --> 00:30:55,640
‪พื้นที่ที่เต็มไปด้วยน้ำท่วมขัง แม่น้ำ และแอ่งน้ำ

244
00:30:56,960 --> 00:31:00,040
‪ที่ที่การเปลี่ยนของน้ำกำหนดชะตากรรมของทุกสิ่ง

245
00:31:05,360 --> 00:31:09,000
‪ในหน้าแล้ง ห่านกินกระจับ

246
00:31:09,080 --> 00:31:11,000
‪ที่ปรากฏในที่ตื้นที่เป็นโคลน

247
00:31:15,120 --> 00:31:19,080
‪แต่โชคดีของสัตว์ชนิดหนึ่ง
‪อาจเป็นอันตรายของสัตว์อีกชนิด

248
00:31:23,720 --> 00:31:25,440
‪จระเข้น้ำเค็ม

249
00:31:26,000 --> 00:31:28,600
‪สัตว์เลื้อยคลานที่ตัวใหญ่ที่สุดในโลก

250
00:31:33,200 --> 00:31:36,280
‪หน้าแล้งคือช่วงเวลาอันตรายสำหรับนักล่าเหล่านี้

251
00:31:40,880 --> 00:31:44,800
‪ตัวผู้ขนาดสี่เมตรครึ่ง
‪ที่กำลังพยายามคืบคลานลงไปในน้ำลึก

252
00:31:44,880 --> 00:31:46,920
‪ต้องข้ามพื้นที่ของศัตรู

253
00:31:54,160 --> 00:31:56,120
‪แต่มันคุ้มที่จะเสี่ยงโชค

254
00:32:03,200 --> 00:32:06,400
‪จระเข้ที่เคลื่อนย้ายไม่ทันเวลา
‪เสี่ยงต่อการถูกฝัง

255
00:32:06,480 --> 00:32:07,880
‪ในดินที่แห้ง

256
00:32:12,480 --> 00:32:16,920
‪แต่มันไปถึงแม่น้ำ
‪ที่เชื่อมต่อคาคาดูกับทะเลได้สำเร็จ

257
00:32:20,360 --> 00:32:22,800
‪ตอนนี้ ภารกิจของมันรีบเร่งขึ้น

258
00:32:50,680 --> 00:32:52,760
‪มันปฏิเสธเหยื่อที่เคยจับทุกวัน

259
00:32:58,880 --> 00:33:01,440
‪ที่ที่มันมุ่งหน้าไปมีตัวเลือกที่ดีกว่า

260
00:33:20,680 --> 00:33:22,640
‪ทางข้ามคาฮิลล์

261
00:33:22,720 --> 00:33:27,120
‪ถนนที่น้ำท่วมแค่ช่วงน้ำขึ้นสูงสุดในรอบปีเท่านั้น

262
00:33:29,360 --> 00:33:31,360
‪มันกะเวลาได้ดีมาก

263
00:33:41,880 --> 00:33:46,480
‪เมื่อระดับแม่น้ำสูงขึ้น
‪ปลากระบอกที่เดินทางมาจากทะเล

264
00:33:46,560 --> 00:33:49,000
‪คว้าโอกาสเดียวของพวกมันในการข้ามทางข้าม

265
00:33:49,600 --> 00:33:53,560
‪และเดินทางทวนน้ำต่อไป
‪ยังพื้นที่วางไข่ของพวกมัน

266
00:33:54,800 --> 00:33:56,680
‪และพวกจระเข้ก็รู้…

267
00:33:59,080 --> 00:34:01,320
‪ทำให้นี่อาจเป็นการรวมตัวครั้งใหญ่ที่สุด

268
00:34:01,400 --> 00:34:03,920
‪ของจระเข้น้ำเค็มบนโลกนี้

269
00:34:07,480 --> 00:34:11,200
‪แต่น้ำหมุนวนแรงมาก มันมองไม่เห็นปลา

270
00:34:11,920 --> 00:34:14,480
‪มันเลยกางแขนขาออก

271
00:34:14,560 --> 00:34:16,000
‪และชี้นิ้ว

272
00:34:19,280 --> 00:34:22,320
‪เกล็ดของมันปกคลุมไปด้วยเซ็นเซอร์แรงดัน

273
00:34:25,600 --> 00:34:30,760
‪การกางแขนขาออก ทำให้มันตรวจจับ
‪การเคลื่อนไหวของเหยื่อได้แม่นยำขึ้น

274
00:34:48,320 --> 00:34:51,280
‪สัญชาตญาณเป็นตัวกระตุ้น
‪ให้ปลากระบอกไม่หันหลังกลับ

275
00:35:20,000 --> 00:35:24,840
‪ผู้ล่าดึกดำบรรพ์เหล่านี้มีการกัด
‪ที่ทรงพลังที่สุดในอาณาจักรของสัตว์

276
00:35:48,360 --> 00:35:51,280
‪จากนั้น แค่หนึ่งชั่วโมงหลังจากน้ำขึ้น

277
00:35:53,840 --> 00:35:54,840
‪ทุกอย่างก็จบ

278
00:35:59,560 --> 00:36:01,680
‪มันกลับไปสู่ชีวิตสันโดษของมัน

279
00:36:03,400 --> 00:36:06,000
‪ผู้รับประโยชน์จากการคุ้มครองอุทยาน

280
00:36:07,560 --> 00:36:11,680
‪และของขวัญสุดหรู
‪ที่มาจากทะเลที่อยู่ถัดไปจากคาคาดู

281
00:36:16,720 --> 00:36:19,240
‪เกรตแบร์ริเออร์รีฟแห่งออสเตรเลีย

282
00:36:20,640 --> 00:36:25,560
‪แนวปะการัง เกาะปะการังรูปวงแหวน
‪และเกาะยาว 2,400 กิโลเมตร

283
00:36:28,000 --> 00:36:30,440
‪ระบบนิเวศแนวปะการังที่ใหญ่ที่สุดในโลก

284
00:36:31,000 --> 00:36:33,520
‪ส่วนใหญ่ได้รับการคุ้มครองเป็นอุทยานทางทะเล

285
00:36:37,800 --> 00:36:39,320
‪ที่ใต้ผิวน้ำ

286
00:36:39,400 --> 00:36:42,800
‪มีการแตกกระจายของสิ่งมีชีวิต
‪และความหลากหลาย

287
00:36:50,440 --> 00:36:53,240
‪มันคือมหานครใต้น้ำที่ยุ่งวุ่นวาย

288
00:36:58,120 --> 00:37:01,200
‪ปะการังเป็นเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของมหาสมุทร

289
00:37:01,280 --> 00:37:05,040
‪แต่ก็เกื้อหนุนเกือบหนึ่งในสี่
‪ของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในท้องทะเล

290
00:37:24,840 --> 00:37:27,360
‪เกรตแบร์ริเออร์รีฟนั้นพิเศษมาก

291
00:37:29,280 --> 00:37:33,680
‪จนแม้แต่สถานที่ที่เล็กที่สุดที่นี่
‪ก็ยังมีบทบาทมากมาย

292
00:37:38,160 --> 00:37:40,960
‪เกาะเรนยาวเพียง 0.8 กิโลเมตร

293
00:37:41,560 --> 00:37:44,600
‪มันคือแถบทรายเล็กๆ ในมหาสมุทรที่กว้างใหญ่

294
00:37:49,200 --> 00:37:55,360
‪อุทยานแห่งนี้คือสิ่งที่ช่วยชีวิตเต่าตนุ
‪90 เปอร์เซ็นต์ที่ใกล้สูญพันธุ์ในแถบนี้ไว้

295
00:37:58,600 --> 00:38:03,920
‪ทุกฤดูร้อน เต่าตนุหลายพันตัว
‪เดินทางไกลข้ามแปซิฟิก

296
00:38:04,000 --> 00:38:05,960
‪เพื่อมายังเกาะเล็กๆ แห่งนี้…

297
00:38:09,280 --> 00:38:12,680
‪รังเต่าตนุที่ใหญ่ที่สุดในโลก

298
00:38:18,680 --> 00:38:23,000
‪มีการวางไข่มากถึงหนึ่งล้านฟอง
‪บนหาดทรายที่นี่ทุกฤดูกาล…

299
00:38:26,080 --> 00:38:28,760
‪อย่างที่เคยเป็นมาตลอดหนึ่งพันปี

300
00:38:35,520 --> 00:38:37,720
‪แต่โลกเรากำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว

301
00:38:37,800 --> 00:38:40,600
‪ปัจจุบัน การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เร็วขึ้น

302
00:38:40,680 --> 00:38:42,800
‪กำลังส่งผลเสียหายอย่างใหญ่หลวง

303
00:38:46,320 --> 00:38:50,600
‪เพศของตัวอ่อนที่ฟักออกจากไข่
‪ถูกกำหนดโดยอุณหภูมิในรังของมัน

304
00:38:53,160 --> 00:38:57,520
‪ทรายที่ร้อนขึ้นในตอนนี้หมายความว่า
‪ไข่ที่ฟักที่นี่มากถึง 99 เปอร์เซ็นต์

305
00:38:57,600 --> 00:38:58,880
‪เป็นเพศเมีย

306
00:39:08,320 --> 00:39:09,360
‪และยิ่งกว่านั้นอีก

307
00:39:11,520 --> 00:39:13,840
‪เมื่อโลกร้อนขึ้นและน้ำทะเลสูงขึ้น

308
00:39:15,200 --> 00:39:18,200
‪รังอาจถูกน้ำท่วม และทำให้ไข่จมน้ำ

309
00:39:23,880 --> 00:39:26,680
‪เพราะชายหาดส่วนใหญ่
‪อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลแค่ไม่กี่นิ้ว

310
00:39:27,800 --> 00:39:30,720
‪เกาะเรนจึงตกอยู่ในความเสี่ยงอย่างรุนแรง

311
00:39:39,400 --> 00:39:41,720
‪ว่ากันว่าเราเป็นคนรุ่นแรก

312
00:39:41,800 --> 00:39:44,320
‪ที่รู้สึกได้ถึงผลกระทบของภาวะโลกร้อน

313
00:39:45,960 --> 00:39:48,600
‪และเป็นคนรุ่นสุดท้ายที่จะทำอะไรกับมันได้

314
00:39:50,920 --> 00:39:53,840
‪อุทยานของเรา ก็เหมือนส่วนอื่นๆ ของโลก

315
00:39:53,920 --> 00:39:56,600
‪กำลังถูกคุกคามจากอากาศที่รุนแรง

316
00:39:57,240 --> 00:39:59,040
‪ประชากรที่เพิ่มขึ้น

317
00:40:00,040 --> 00:40:02,640
‪และการสูญเสีย
‪ความหลากหลายทางชีวภาพและที่อยู่อาศัย

318
00:40:07,400 --> 00:40:12,160
‪บางส่วน เป็นผลจากสิ่งที่เราทุกคนเลือก
‪ในชีวิตประจำวันของเรา

319
00:40:15,320 --> 00:40:17,000
‪เราทำให้สวัสดิภาพของเรา

320
00:40:20,080 --> 00:40:22,320
‪และของคนรุ่นหลังตกอยู่ในอันตราย

321
00:40:24,280 --> 00:40:25,680
‪แต่เราไม่ได้ไร้อำนาจ

322
00:40:27,600 --> 00:40:29,400
‪เราสามารถพลิกฟื้นทุกอย่างได้

323
00:40:30,240 --> 00:40:32,280
‪ถ้าเราลงมือเดี๋ยวนี้

324
00:40:36,200 --> 00:40:39,440
‪ในสถานที่ที่ได้รับการคุ้มครองบางแห่ง
‪เราลงมือแล้ว

325
00:40:43,640 --> 00:40:47,760
‪ในใจกลางแอฟริกา
‪อุทยานแห่งชาติภูเขาไฟของรวันดา

326
00:40:50,760 --> 00:40:53,640
‪หลังจากที่การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
‪ทำให้ประเทศแตกแยก

327
00:40:53,720 --> 00:40:56,000
‪ประเทศเล็กๆ ประเทศนี้ก็สร้างตัวขึ้นใหม่

328
00:40:59,200 --> 00:41:00,720
‪และเมื่อรวันดาดีขึ้น

329
00:41:01,760 --> 00:41:03,720
‪มันก็ให้ความสำคัญ
‪กับการอนุรักษ์ธรรมชาติก่อน

330
00:41:07,480 --> 00:41:12,000
‪มีการทำไร่บนดินภูเขาไฟที่อุดมสมบูรณ์
‪ขึ้นไปจนถึงกำแพงดินที่ไม่โดดเด่น

331
00:41:17,080 --> 00:41:18,120
‪เหนือเขตแดนออกไป

332
00:41:18,640 --> 00:41:23,720
‪หนึ่งในประชากรสองกลุ่มสุดท้าย
‪ของกอริลลาภูเขาที่ใกล้สูญพันธุ์

333
00:41:34,640 --> 00:41:37,200
‪ครอบครัวกำลังใช้ประโยชน์จากไม้ไผ่อย่างเต็มที่

334
00:41:46,760 --> 00:41:49,200
‪ฝูงนี้มีตัวเมียอยู่เก้าตัว

335
00:41:49,280 --> 00:41:52,000
‪รวมทั้งแม่ลูกอ่อนตัวนี้

336
00:41:52,640 --> 00:41:55,320
‪กอริลลาที่เด็กที่สุดในอุทยาน

337
00:42:00,080 --> 00:42:04,480
‪มันอายุแค่สามสัปดาห์ ยังแทบจะยกมือไม่ได้

338
00:42:11,040 --> 00:42:13,760
‪อีกไม่กี่เดือน มันจะได้รับการตั้งชื่อ

339
00:42:13,840 --> 00:42:15,240
‪โดยรัฐบาลรวันดา

340
00:42:15,320 --> 00:42:19,440
‪ในพิธีฉลองการมาถึงของกอริลลาตัวใหม่แต่ละตัว

341
00:42:25,360 --> 00:42:28,720
‪มันและพี่น้องอีกเจ็ดตัว
‪เป็นส่วนหนึ่งของยุคที่มีการเกิดมาก

342
00:42:29,560 --> 00:42:32,560
‪ซึ่งได้เห็นจำนวนกอริลลาภูเขาเพิ่มขึ้นสองเท่า

343
00:42:37,680 --> 00:42:40,440
‪ในขณะที่พ่อของพวกมัน มิรัมโบ

344
00:42:40,520 --> 00:42:41,960
‪กำลังงีบ

345
00:42:42,920 --> 00:42:45,680
‪ลูกชายวัยสามขวบของมัน พาราดิโซ

346
00:42:45,760 --> 00:42:48,080
‪ก็คอยเฝ้าดูครอบครัวอย่างใกล้ชิด

347
00:42:59,480 --> 00:43:01,400
‪ดูเหมือนมันอยากทำให้พ่อประทับใจ…

348
00:43:12,080 --> 00:43:14,760
‪และมีความสามารถทุกอย่าง
‪ที่จะเป็นผู้นำในอนาคต

349
00:43:20,360 --> 00:43:22,400
‪แต่มันจะต้องผ่านการขัดเกลาหน่อย

350
00:43:26,000 --> 00:43:29,440
‪อุทยานแห่งชาติภูเขาไฟคือสวรรค์ของกอริลลา

351
00:43:30,040 --> 00:43:31,600
‪แต่มันไม่ได้เป็นแบบนี้มาตลอด

352
00:43:33,960 --> 00:43:38,560
‪เมื่อ 40 ปีก่อน มีการล่าสัตว์ผิดกฎหมาย
‪และทำลายที่อยู่อาศัยเยอะมาก

353
00:43:45,200 --> 00:43:48,920
‪แต่ความพยายามที่จะปกป้องกอริลลา
‪หมายความทุกวันนี้

354
00:43:49,000 --> 00:43:51,680
‪มิรัมโบและครอบครัวของมันปลอดภัยดี

355
00:43:53,280 --> 00:43:56,240
‪แม้แต่ตอนที่มันออกจากที่หลบภัยของป่าของพวกมัน

356
00:44:01,880 --> 00:44:04,240
‪พวกมันเดินข้ามกำแพงอุทยานอย่างระมัดระวัง

357
00:44:43,000 --> 00:44:46,880
‪ตัวอื่นๆ ก็เช่นกัน
‪ออกจากอุทยานเพื่อไปค้นหาของอร่อย

358
00:44:48,480 --> 00:44:51,720
‪ลิงขนทองหายากที่อาศัยอยู่บนภูเขาเหล่านี้เท่านั้น

359
00:44:51,800 --> 00:44:53,360
‪มาเพื่อเก็บมันฝรั่ง

360
00:44:54,640 --> 00:44:57,000
‪แต่สัตว์ป่าไม่ได้รับอันตราย

361
00:44:57,080 --> 00:44:59,320
‪และชาวไร่ก็ไม่ได้เสียโอกาสอะไร

362
00:45:02,320 --> 00:45:03,880
‪พืชที่เสียหายได้รับเงินชดใช้

363
00:45:03,960 --> 00:45:08,880
‪และรายได้จากการเที่ยวชมชีวิตสัตว์ป่า
‪ก็ถูกเอามาลงทุนใหม่ในชุมชนท้องถิ่น

364
00:45:14,080 --> 00:45:17,880
‪หมายความว่าชาวบ้านสามารถใช้ชีวิต
‪อยู่กับธรรมชาติได้อย่างยั่งยืน

365
00:45:34,280 --> 00:45:37,200
‪และมีแผนการที่จะขยายขนาดของอุทยานด้วย

366
00:45:41,520 --> 00:45:44,960
‪เพื่อให้แน่ใจว่าเมื่อถึงวันที่พาราดิโซปกครองที่นี่

367
00:45:45,600 --> 00:45:49,920
‪อนาคตของมันและเผ่าพันธุ์ของมันจะปลอดภัย

368
00:45:56,000 --> 00:45:57,480
‪การอนุรักษ์ธรรมชาติที่กระตือรือร้น

369
00:45:57,560 --> 00:46:02,520
‪ทำให้เกิดการคุ้มครอง
‪อุทยานแห่งชาติของโลกและผู้อาศัยจำนวนมาก

370
00:46:06,280 --> 00:46:09,400
‪ที่เยลโลว์สโตน นั่นรวมถึงสัตว์

371
00:46:09,480 --> 00:46:11,920
‪ที่เป็นส่วนสำคัญของเอกลักษณ์ของชาติด้วย

372
00:46:27,600 --> 00:46:30,080
‪เมื่อร้อยกว่าปีก่อน

373
00:46:30,160 --> 00:46:33,640
‪ควายไบซันอเมริกันเผชิญปัญหาใกล้สูญพันธุ์

374
00:46:39,920 --> 00:46:42,960
‪วันนี้ มีลูกควายไบซันอายุไม่กี่นาที

375
00:46:43,040 --> 00:46:46,200
‪อยู่ท่ามกลางต้นไม้ที่ปลอดภัย

376
00:46:57,080 --> 00:47:01,400
‪อีกไม่นาน มันจะแข็งแรงพอ
‪ที่จะออกไปสำรวจโลก

377
00:47:01,480 --> 00:47:02,880
‪และเจอเพื่อนเล่น

378
00:47:14,080 --> 00:47:17,720
‪ตอนนี้มีควายไบซันประมาณ 5,000 ตัว
‪เดินเตร่อยู่ในเยลโลว์สโตน

379
00:47:18,240 --> 00:47:21,160
‪มันตัวดึงดูดที่สำคัญ
‪สำหรับนักท่องเที่ยวหลายล้านคน

380
00:47:21,240 --> 00:47:23,120
‪ที่มาเที่ยวอุทยานในแต่ละปี

381
00:47:30,800 --> 00:47:34,480
‪ความรู้สึกที่ได้เห็นควายไบซันเป็นครั้งแรก

382
00:47:34,560 --> 00:47:36,840
‪เป็นสิ่งที่ผมจะไม่มีวันลืม

383
00:47:40,600 --> 00:47:42,280
‪ที่นี่แหละ ที่ตอนเด็กๆ

384
00:47:42,800 --> 00:47:48,560
‪ผมเริ่มเห็นคุณค่าของบ้านผมที่อยู่ในธรรมชาติ
‪เป็นครั้งแรกอย่างแท้จริง

385
00:47:49,760 --> 00:47:53,480
‪ว่าผมเป็นส่วนหนึ่งของบางสิ่ง
‪ที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวผมมาก

386
00:47:57,040 --> 00:48:01,000
‪ผมอยากให้ทุกคนมีโอกาสไปเที่ยวอุทยานแห่งชาติ

387
00:48:01,080 --> 00:48:04,760
‪เพื่อสัมผัสความสุขที่แท้จริง
‪และความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ

388
00:48:05,360 --> 00:48:09,280
‪เพื่อจะได้เข้าใจว่าเราทุกคน
‪เป็นส่วนหนึ่งของโลกของธรรมชาติที่ล้ำค่านี้

389
00:48:11,640 --> 00:48:13,120
‪ทุกลมหายใจของเรา

390
00:48:15,120 --> 00:48:16,840
‪น้ำทุกแก้วที่เราดื่ม

391
00:48:18,400 --> 00:48:21,920
‪การค้นพบทางการแพทย์
‪และทางวิทยาศาสตร์ที่มากมายเหลือเกิน

392
00:48:23,040 --> 00:48:27,480
‪โครงสร้างของพื้นที่ป่า
‪เชื่อมต่อกับชีวิตเรามากมายหลายทางเหลือเกิน

393
00:48:29,080 --> 00:48:31,160
‪เป็นหน้าที่ของเราที่ต้องปกป้องมัน

394
00:48:31,840 --> 00:48:32,920
‪ดูแลมัน

395
00:48:33,680 --> 00:48:37,960
‪และส่งต่อพื้นที่ป่าเหล่านี้ให้กับคนรุ่นต่อไป

396
00:48:39,360 --> 00:48:43,240
‪มาร่วมสำรวจความมหัศจรรย์และความลับ

397
00:48:43,320 --> 00:48:47,080
‪ของอุทยานแห่งชาติ
‪ที่พิเศษที่สุดบนโลกนี้กับผมสิครับ

398
00:50:12,000 --> 00:50:17,000
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล