ΕΜΜΟΝΗ
-Μαμά. -Γεια, ψυχή μου.
Ξέρεις πού είναι ο μπαμπάς;
Είσαι καλά;
Τζέι, ψυχή μου;
Τι συνέβη;
Τζέι;
Τζέι.
Τζέι!
Όχι. Τζέι!
Θα φέρω βοήθεια.
Είναι η μνηστή του γιου σας;
Σε παρακαλώ, μαμά.
Όχι. Έλα τώρα. Σταμάτα!
Σε παρακαλώ, μαμά. Σταμάτα!
Σταμάτα!
Μπαμπά.
Είναι αλήθεια;
Τι μας έκανες;
-Τι στον διάολο έκανες; -Σάλι, σταμάτα.
Σταμάτα.
Άσε μας μόνους.
Ίνγκριντ.
Μου τηλεφώνησε.
Μου τηλεφώνησε λίγο πριν.
Μάλλον ήξερε τι θα ανακάλυπτε.
Λυπάμαι πολύ.
Δεν λυπάσαι, διάολε.
Τι νόμιζες ότι ήταν;
Κάποιο είδος αγάπης;
Μιλάμε για τον γιο μας!
Δες τι στέρησες από εκείνον.
Κι από εμένα!
Μου τον στέρησες!
Ίνγκριντ!
Όχι! Σταμάτα!
Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Μου στέρησες τον γιο μου!
Όταν κατάλαβες ότι κόλλησες μαζί της...
έπρεπε να αυτοκτονήσεις.
Εσένα θα σε έθαβα και θα το ξεπερνούσα.
Ο γιος σου προσπαθούσε όλη του τη ζωή να σε αντιγράφει ενώ...
Ενώ το μεγαλύτερο προσόν του ήταν ότι δεν σου έμοιαζε καθόλου.
Αλλά θα κάτσεις
μαζί μας σήμερα.
Σας ευχαριστώ. Θα πω λίγα λόγια.
"Ο θάνατος δεν είναι τίποτα
Δεν έχει σημασία
Απλώς προχωράς στο επόμενο δωμάτιο
Τίποτα δεν συνέβη
Όλα παραμένουν ολόιδια
Εγώ είμαι εγώ, κι εσύ είσαι εσύ
Και η ζωή που ζήσαμε μαζί αγαπημένοι Είναι ανέγγιχτη, απαράλλαχτη
Ό,τι ήμασταν ο ένας για τον άλλον Είμαστε ακόμα"
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Έχω βρεθεί στη θέση σου.
Όταν ο Άστον αυτοκτόνησε.
Όχι.
Ήταν ατύχημα.
Ο Τζέι δεν αυτοκτόνησε.
Κάτι είναι κι αυτό, υποθέτω.
Το να ξέρεις ότι ο γιος σου ήθελε να πεθάνει
είναι αβάσταχτο.
Δεν το ξεπέρασα ποτέ.
Μαζί του δεν ήσουν;
Τον είδες.
Πού είναι η Άννα;
Δεν ξέρω.
Σίγουρα
θα άφησε κάποιο σημείωμα
ή κάτι τέτοιο.
Φυσικά και όχι.
Φοβάμαι ότι αυτό κάνει.
Τι;
Το σκάει.
Εκείνη περιμένεις, έτσι;
Βλέπω ότι δεν σου καίγεται καρφί για εμένα πια.
Θα αντλήσω μεγάλη δύναμη από αυτό το γεγονός.
Δεν θα ιδωθούμε ποτέ ξανά.
Καταλαβαίνω.
Φύγε επιτέλους!
Άννα.
Απλώς πες μου αν είσαι καλά. Μόνο αυτό ζητώ.
Σε χρειάζομαι.
Πού πήγες;
Άννα!
Με περιμένει η Πέγκι Γκρέιαμ.
-Στον πέμπτο. -Τέλεια.
-Να ενημερώσω πρώτα. -Θα τη βρω.
-Πέγκι, πού είναι; -Δεν μπορείς να πας εκεί.
-Πού είναι η Άννα; -Τι κάνεις; Τρελάθηκες;
Πες μου!
Σε παρακαλώ.
Μη γυρίσεις στη δουλειά τόσο σύντομα.
Ζήτα κι άλλο χρόνο, θα σου τον δώσουν.
Δεν θα αλλάξει τίποτα.
Πρέπει να πάω στο γραφείο.
Άννα.
Είσαι καλά;
Ναι.
Μπορείς να μείνεις εδώ όσο θέλεις.
Μου αρέσει να είσαι εδώ.
Ευχαριστώ.
Υποσχέσου μου ότι ήταν η τελευταία φορά.
Τι εννοείς;
Μπορούσες να ζήσεις ευτυχισμένη με τον Τζέι.
Τι σημαίνει "τελευταία φορά";
Αυτά τα δύσμοιρα αγόρια
που σε ερωτεύονται τόσο παράφορα.
Δεν είχε καμιά ελπίδα, έτσι;
Ούτε ο αδερφός σου είχε.
Ο Άστον σε αγαπούσε τόσο πολύ.
Το ήξερες;
Φυσικά και το ήξερα.
Ήσασταν αχώριστοι.
Ήξερες και δεν έκανες τίποτα.
Τι μπορούσα να κάνω;
Φαινόσουν χαρούμενη.
Κι εκείνος είχε ξετρελαθεί μαζί σου.
Ήμουν παιδί.
Πιστεύω ότι κανείς δεν θα ήξερε πώς να χειριστεί κάτι τέτοιο.
Έπρεπε να τον είχες σταματήσει.
Ήρθε τόσες νύχτες στο δωμάτιό μου. Έπρεπε να τον είχες σταματήσει.
Μακάρι να γινόταν να τον είχαμε σταματήσει,
αλλά ήταν τόσο φοβισμένος και μπερδεμένος...
Όπως ήμουν κι εγώ!
Όχι!
Πού πας;
Όχι. Μη με αφήνεις.
Σε χρειάζομαι.
Μη φύγεις.
Με λένε Άννα.
Ντέιβιντ.
Χάρηκα.
Λοιπόν...
περνάς καλά εδώ;
-Σε βρήκα. -Γεια, αγάπη μου.
-Από εδώ η Άννα. Γνωριστήκαμε στην πισίνα. -Λινέτ.
Πώς είναι το δωμάτιό σου;
Το δικό μας βλέπει το πάρκινγκ.
Σκέφτομαι να παραπονεθώ.
Είναι υπέροχο.
Είναι η νυφική σουίτα.
Και πού είναι ο τυχερός άνδρας;
Δεν είναι εδώ.
Σε άφησε μόνη στο γαμήλιο ταξίδι;
Τι τον έπιασε;
Είναι νεκρός.
Τι έγινε;
Τον απατούσα με τον πατέρα του. Το ανακάλυψε κι έπεσε.
Έπεσε εξαιτίας μου.
Περίμενε.
Απλώς...
Μη βιάζεσαι.
-Σταμάτα! -Τι;
-Συγγνώμη. -Πού στον πούτσο πας;
-Μείνε μακριά μου! -Σου μιλάω.
Με δυσκόλεψες.
Έπρεπε να έρθω.
Το ξέρω.
"Αποφάσισε και κάνε το".
Έτσι μου έλεγε ο πατέρας μου.
"Θες να γίνεις χειρουργός;
Ωραία.
Προσπάθησέ το.
Θες να παντρευτείς την Ίνγκριντ;
Τέλεια.
Εξαιρετική επιλογή".
Και μετά γνώρισες εμένα.
Ναι.
Κι ένιωσα αβεβαιότητα.
Και δες τι έγινε.
Νομίζω ότι...
δεν θα διαχωρίσουμε ποτέ το ποιοι είμαστε από το τι κάναμε.
Αλλά
ας μην αφήσουμε να πάνε όλα στράφι.
Ο Τζέι πέθανε εξαιτίας μας.
Όμως δεν θα το άλλαζα αυτό.
Δεν μετανιώνεις;
Πώς θα μπορούσα;
Προκαλέσαμε τόσο πολύ πόνο.
Μα αυτό δεν αλλάζει.
Λυπάμαι πολύ
για ό,τι έγινε.
Μα εύχομαι να μη σε είχα γνωρίσει.
Μη με ψάξεις ξανά.
Συγχαρητήρια για τον γάμο.
Γύρισες στο Λονδίνο;
Εντάξει.
Σε χρειάζομαι.
Θα έρθεις στο διαμέρισμα;
Ευχαριστώ.
Ο Γουίλιαμ, σωστά;
Ναι.
Αυτή η σκάλα είναι υπέροχη, έτσι;
Σπάνια έχεις την ευκαιρία να αγοράσεις τέτοιο διαμέρισμα.
Τώρα μπήκε το πωλητήριο. Έχει μόνο ένα υπνοδωμάτιο,
αλλά χάρη στο μεγάλο σαλόνι δείχνει μεγαλύτερο, σωστά;
Δεν αντέχω άλλο.
-Δεν θέλω να γυρίσω στο σπίτι της μαμάς. -Δεν χρειάζεται.
Αρκετά αυτοτιμωρήθηκες.
Έλα.
Θα σου δείξω το υπνοδωμάτιο.
Σου γράφω καθώς έρχεσαι να με βρεις μέσα στη νύχτα.
Θα περιμένω υπομονετικά
σκεπτόμενη τα επόμενα χρόνια.
-Είσαι καλά; -Σύντομα θα είμαι παντρεμένη.
Και μια νέα τάξη θα διαμορφώνει τις ζωές μας.
Όλα θα είναι διαφορετικά.
Όλα θα είναι ίδια.
Για πολύ καιρό προσέλκυα δυνάμεις που διαμόρφωναν τη ζωή μου.
Και τις άφηνα να δρουν.
Μερικές φορές, με ισοπέδωναν σαν τυφώνας.
Άλλες φορές, μετατόπιζαν το έδαφος από κάτω μου
για να σταθώ σε άλλη γη,
και κάτι ή κάποιος να βυθιστεί μέσα της.
Παρ' όλα αυτά, πάντα επιβιώνω.
Έτσι, ό,τι κι αν συμβεί μεταξύ μας, ξέρω ότι κι εσύ θα επιβιώσεις.
Διότι αυτό ξέρουμε να κάνουμε.
Και θα με έχεις.
Επ' άπειρον.
Τα πάντα για πάντα.
Ήταν ένας δύσκολος χρόνος.
Βασικά, ήταν παραπάνω από χρόνος.
Να ξεκινήσω από την αρχή;
-Είναι ένα καλό σημείο. -Σωστά.
Είναι η πρώτη μου φορά, έτσι, δεν ξέρω τους κανόνες.
Θα σε βοηθούσαν οι κανόνες;
Ορίστε;
Νιώθεις ότι τους χρειάζεσαι;
Πολύ παράξενο.
Υποτιτλισμός: Χρήστος Κανελλόπουλος