Sana teslim oluyorum.
Teslimiyetle ilgili
bir şey dedin ya?
Ciddi miydin?
Evet.
Bir kadeh şarap istiyorum.
Şimdi kurallar şöyle.
Zamanı ben söylerim.
Davetsiz gelmek yok. Bu evin dışında benden izinsiz hiçbir şey olmayacak.
Sana teslim olmak benim seçimim.
Bunu anlıyor musun?
Sana gücünü ben veririm.
Bunu kabul edersen de
o zaman bu odada kim istersek o olabiliriz.
Diz çök,
kendimi sana vereyim.
Affedersin.
İçinde ne var?
Düşüncelerim, rüyalarım.
Unutmak istemediğim anlar.
Okuyabilir miyim?
Hayır.
Henüz değil.
Jay'e okutuyor musun?
Anna'yla ne zaman buluşacaksın?
Bir saat sonra.
Duş alıp istasyona gideceğim.
İşler ciddileşiyor o zaman.
Kesinlikle.
Onu Paris'e götürmeyi iple çekiyorum. Bizim için önemli bir olay.
Evet.
Pekâlâ. Görüşürüz.
Hadi oğlum. Gidelim.
Merhaba.
Seni biriyle daha tanıştıracağım.
- James. - Merhaba.
Çocuk sağlığındaki yeni liderimiz, damadım William.
Memnun oldum.
Bakanlığın sorumluluk alması açısından olağanüstü bir lider olacak.
Pardon, bir saniye.
A: AKŞAM ALTI. BENİM EV.
Pardon Edward. Acil hastaneden çağırdılar.
A: GELME.
Anna'nın arkadaşıyım.
Birini beklediğini söylememişti.
Pardon.
- Siz kimsiniz? - Ben Peggy.
Burası benim evim.
- Anna'yı çağırayım mı? - Gerek yok...
Anna, arkadaşın geldi. Merhaba demek istemiş. Ne hoş, değil mi?
Meşgulsün sanırım.
Bir şişe şarap açacağım. Sen de kal, bir kadeh iç.
Sana gelme demiştim.
Mesajını şimdi aldım.
O kim?
Eski bir arkadaşım. Sadece şehre geldiğinde burada kalıyor.
Ben de evine göz kulak oluyorum.
Ya o...
Kim olduğunu söylemedin.
Tabii ki.
Bir sıkıntı yok o zaman.
Sanırım aramızda bir şeyler oluyor.
Bir ilişkin yoktur herhâlde.
Konu
ilişki değil.
İyi miyiz?
Sadece
çok yoğun birkaç hafta geçirdim.
Biliyorum.
Jay, Anna'yı Paris'e götürüyor. Biz de güzel bir şeyler yapsak ya?
Deniz kıyısında bir yer ayarlayabilirim.
Tanrım, harika bir fikir.
- Belki ortalık biraz... - Sakinleşince mi?
Evet, biliyorum.
Kimsin sen?
Günlüğünü okut bana.
Bunu hak et.
Biziz bu.
Son beraber olduğumuz zaman.
Jay'le ilgili de yazıyor musun?
Bunu bilmene ne gerek var?
Sadece
aramızdaki ilişkiyi
anlamaya çalışıyorum.
Ve onunla arandaki ilişkiyi.
Buraya geldiğini biliyor mu?
Soru sormaması gerektiğini biliyor.
Ya gerçeği öğrenirse?
Bir sürü farklı gerçek var.
Dediğim gibi, sırlarıma karışmıyor.
Ya yanılıyorsan?
Yeter.
Birbirimize sahibiz.
Hayatımdaki diğer herkesi boş ver.
O sana daha çok sahip.
Fazlasını istiyorum.
Soracak bir sürü sorum var.
Merak güzel şeydir.
İhtiyacın olan nedir?
İhtiyacım olan
bir şey işte.
Onun bilmediği bir şey.
Peki.
Bir abim vardı.
Aston.
İntihar ederek öldü.
O zaman kimse sebebini bilmiyordu.
Ama istersen sana söylerim.
Bana âşıktı.
Ne?
Bana sırılsıklam âşıktı.
Onu reddettiğim için canına kıydı.
Benim yüzümden kendini öldürdü.
Çok üzgünüm.
Üzülme.
Bu yeterli mi?
Jay bunu bilmiyor mu?
Sadece Aston'ın öldüğünü.
Teşekkürler.
Bunu bilmek bir şeyi değiştirir mi?
Hayır.
Değiştirmeli belki.
Çünkü hasarlı insanlar tehlikelidir.
Yıkılmayacaklarını bilirler.
Sally.
İyi misin?
Evet, sadece
kendimi müziğe kaptırmışım.
Ne zamandır müzik dinliyorsun sen?
Bence Paris'te aptalca bir şey yapacak.
- Efendim? - Jay.
Yanına yüzük aldıysa hiç şaşırmam.
Hayır tabii ki. Bunun için çok erken.
Körkütük âşık.
Kafayı takmış.
Hem kim bu kız? Onu tanımıyoruz bile.
- Belki öylesi hoşuna gidiyordur. -İyi de neden?
İnsanlar mahremiyeti hak ediyor çünkü.
Tanrım, sen de ona kafayı takmışsın.
Sen takmadın mı?
Onu pek düşünmedim aslında.
Belki düşünmelisin.
Oğlumuz âşık.
Bu kadın ömür boyu hayatımızda olabilir.
Nerede kalıyorlar?
Anna'nın seçtiği bir yerde. Hôtel Dumas.
Hartley'ye erken gelebilecek misin?
Maalesef gelemem.
Perşembe günü Brüksel'e gitmem gerebilir.
Olamaz, hayır.
Evet, üzgünüm.
Avrupa sağlık politikaları hakkında bir konferans var.
Bir kez olsun kafa dinleriz diye umuyordum.
Bir sonraki Paris treni 20 dakika içinde hareket edecektir.
Şampanya alır mısınız matmazel?
- Ne? -Şu an tüm Paris klişelerinde estiriyorum.
Şikâyetim yok.
Bunu kesin tek başıma içiyorum sanıyorlar.
Akıllıca.
Önemli bir şey mi?
Hayır.
İyi akşamlar. Madam Barton lütfen.
Sanırım odası...
Evet. On numaralı oda.
Ben açarım.
Otelden çık. Sokağın ucuna git.
- Ne oldu? - Resepsiyon.
Odayı beğendik mi diye sordular.
- Tıraş olacak vaktim var mı? - Elbette.
Hatta
sen tıraş olurken ben de hava almaya çıkayım.
- Beklersen seninle gelebilirim. - Yok.
Acele etme.
Tamam. Geç kalma.
Ne bok yiyorsun sen ya?
Buraya gelerek kuralları çiğnedin.
Bizi takip etmeyi düşünme sakın.
Kayboldun zannettim.
- Rezervasyon yaptıralım. -Üzgünüm.
Migrenim tutmak üzere.
- Sahi mi? Migrenin olduğunu bilmiyordum. - Nadiren ama tutunca berbat oluyor.
- Tanrım, iyi misin? - Evet.
- Sanırım biraz uzanmam gerek. - Peki.
Özür dilerim.
Başka bir sorun olmadığına emin misin?
Merak güzel şeydir Jay.
Merhaba. İngilizce biliyor musunuz?
Evet, elbette mösyö. Nasıl yardımcı olabilirim?
On numaralı oda müsait mi, söyler misiniz?
Elbette. Hemen bakayım mösyö.
On numaralı oda mösyö.
Sağ ol.
Lütfen kişisel eşyanızı yanınızdan ayırmayın.
Sahipsiz bagajlar toplanacaktır ve imha edilebilirler.
Sen git.
Ben pek keyifli değilim.
- Seni bırakıp gidecek hâlim yok. - Sanırım eve gitsem iyi olur.
Peki. Tamam. İhtiyacın olursa beni ara.
Güle güle.
Hoşça kalın. Teşekkürler.
Anne?
PEGGY: DÖNDÜN MÜ?
Teşekkürler.
Şerefe.
-Şuraya oturalım mı? - Evet.
Hadi.
Paris'ten neden bu kadar erken döndün?
Siktir. Jay bir bok mu yedi?
Hayır. Mükemmeldi.
Sen ne yaptın peki?
- Tanıştığın William var ya? - Evli olan.
Çat kapı otele geldi.
Çok tehlikeli birisin kızım sen.
Mesele şu ki o sadece evli değil.
Jay'in de babası.
Anna, bu ne ya?
- O kadar... Sadece... - Onayına ihtiyacım yok.
- Ya ailesi öğrenirse? -Öğrenmez.
- Nasıl böyle eminsin? -Çünkü kimse bilmiyor ve bilmeyecek.
Ama bu doğru değil. Çünkü artık ben biliyorum, değil mi?
Anna, özür dilerim. Anna, lütfen...
Anna Barton?
Evet.
MERAK GÜZEL ŞEYDİR. ÖPTÜM, JAY
Yüzünü güldürdüm mü?
Teşekkürler.
Akşam boş musun? Paris'te bir şey söylemeyi unuttum.
Bir şey yanıyor. Kokusunu alıyorum.
Erken gelirsen böyle olur.
Yürümeye devam et.
- Sana güvenmiyorum. - Hayır, güvenmeye mecbursun.
-Önünde masa var. - Biliyorum.
Harika. Şimdi elinle yokla.
Evet, işte böyle.
Gözlerini açma, 15 dakikaya Versailles gibi olacak.
Önce sağ ayak, sonra sol.
Niye? Ne oluyor Jay?
Görürsün.
Al sana bira.
- Sağ ol. - Afiyet olsun.
Bakmak yok.
Konferansa gittiğine değdi mi bari?
Evet.
İyi ki gitmişim.
İş olabilir.
BİLİNMEYEN NUMARA: NE YAPTIĞINI BİLİYORUM.
William?
DUR HEMEN. SAPIK.
William!
Sorun nedir?
Bir görüşme yapmalıyım.
Ne yapıyorsun?
Seninle konuşmalıyım.
- Bu böyle devam edemez. - Biliyorum. Ben...
Paris'te yaptıklarından sonra
senden bir şey isteyeceğim.
Evet?
Jay bana evlenme teklif edecek galiba.
Evet dememe izin vermeni istiyorum.
Kuralları biliyorsun.
Evet dememi söyle.
William, talimatımı ver.
Neden?
Çünkü onu istiyorum.
Onunla normal oluyorum.
Sıradan bir çiftiz.
Doğru olan bu.
İstediğim şey bu William.
Senden istediğim şeyi söyle.
Anna...
...Jay sana evlenme teklif edince...
...evet diyeceksin.
Sevin aşkım.
Bana daha az değil, daha fazla sahip olacaksın.
Umarım.
Evet, çok daha fazla. Hep daha fazla.
Bana diyeceğin şey neydi?
Hiçbir şey.
Bir.
Daha çıkmayız umarım.
- Aşağı döneyim mi? - Lütfen.
Ratatouille'deki gibi aşçı kepimi takayım.
- Aslında Paris'teyim. Eyfel'i görüyorum. - Fransız aksanından n'aber?
Jay...
Anna Barton,
ilk tanıştığımız anda içimde bir şey hareketlendi.
İlk defa bu kadar mutluyum ve sebebi sensin.
Benimle evlenir misin?
Evet.
- Evet mi? - Evet.
Dur. Yüzüğüm de var hatta. Pardon.
- Her şeyi yanlış yapıyorum. - Jay!
Çok güzel.
Teşekkürler.
William.
İyi misin?
Evet.
İyiyim.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün