Ha siktir!
-Uzay giysileri mi? -Evet.
Onları on yıl önce yapmıştım.
Bunlardaki işçilik...
Evet, şaşırmış gibisin. Ben dandik mal yapmam.
Epey araştırmış gibisin.
Evet, internette böyle şeyleri yapan kaçıklar topluluğu var.
Ama o kıyafette basınç testini yapamadım.
Oksijen, hava akımı...
Bak, ben de epey becerikliyimdir.
Evet. Yani, en kötü ne olabilir ki?
Boğulabilirsin.
Umarım bunları ödememi beklemiyorsundur.
-Merak etme. Ben hallettim. -Öyle mi?
İşsiz birine göre epey zenginsin.
-Eski işimden tazminat aldım. -"Sakatlanma" için mi?
Hayır. Champaign'deki büyük vitamin fabrikasında mühendistim.
Riboflavin değerlerini yanlış yazıyorlardı ve bunu ihbar ettim.
Pardon!
Her biri iki buçuk metreküplük altı tüp kiralamak istiyorum.
Dört de regülatör.
-Tabii. Göl dalışına mı gidiyorsunuz? -Hayır.
Cidden mi? Mağaraya mı peki?
Çünkü yeni harika dalış ışıklarımız...
Tüpleri getir, tamam mı?
Göle gidiyoruz.
YILDIZLARIN ALTINDA : UNDER THE STARS
Pekâlâ, nihayet geldik.
Büyüleyici.
Bence babanı bulmak zor olmayacak. Farnsworth buranın yanında Vegas kalır.
Eski binalar harika.
Franklin gelse severdi.
Adres hemen ilerisini gösteriyor. Sanırım kasabanın ucunda.
Evet.
Bay Dunlap onu buraya bırakmış.
-Sence hâlâ burada mıdır? -Bilmiyorum.
NETTLE HOUSE INN PANSİYON & KAHVALTI
BOŞ YER MEVCUT
Fazla düşünme.
Başaracaksın.
Merhaba. Nettle House'a hoş geldiniz. Oda mı bakıyorsunuz?
Siz kimsiniz?
Kim miyim? Ben Hannah. Burası benim işletmem.
Hayır. Ben birini arıyordum aslında.
Gabe'i tanıyor musun?
O benim babam.
Gün ortasında rom ve kola içmeyi severim.
Tropikal bir adadaymışım gibi hissettirir.
Adın ne demiştin?
-Söylemedim ki. -Tamam. Söylemek ister misin?
-Jude. -Jude.
Ona çok benziyorsun.
Onun gibi yakışıklısın. Şanslı kız.
Hayır, biz sadece arkadaşız.
Oğlu olduğunu bilmiyordum.
Hakkında pek bir şey bilmiyordum gerçi.
Gabriel hâlâ buralarda mı?
Birkaç yıl geciktin dostum.
Pardon, bu kadar patavatsız olmamalıyım.
Nereye gitti?
Hiçbir fikrim yok.
Çocuğunun burada onu aramasına bakılırsa
insanları bilgilendirme gibi bir alışkanlık edinmemiş.
Hannah, onu bulmam çok önemli. Herhangi bir küçük detay...
Üzüntü ve yalnızlığımı deşiyorsun.
Madem yardımcı olacak...
Dediğim gibi, on...
Vay be, 15 yıl önceydi.
Linda teyzem vefat etmişti.
Huzurla uyusun.
Bana bu evi bıraktı.
Bir pansiyona çevirebilirim dedim. Ne fikirdi ama.
Burası sefil bir durumdaydı.
Bir gün kapı çaldı. Cılız, sakallı bir adam vardı.
Kasabaya yeni gelmiş, kalacak bir yer lazımdı.
Anlamadıysanız söyleyeyim, o kişi Gabe'di.
Yapılacak çok iş olduğu için kalmasına izin verdim.
Haddimi aşmak istemem
ama Gabe ile bir arkadaştan öteydik.
Aşk romanlarında boşuna elinden her iş gelen erkekler çıkmaz.
Buna dikkat et aman.
Gabe'in er ya da geç hayatına devam edeceğini düşünüyordum.
Ve şu işe bakın, bir gün...
Nereye gittiğine dair fikrin yok mu?
Biliyorsan sen söyle.
Yastıkta bir saç teli bile bırakmadı.
Sizin nereli olduğunuzu sormayı unuttum.
-Illinois. Bir kasabadan... -Çok uzaklardan geldik.
Jude, baban burada değilse geri dönmeliyiz.
Illinois mu? Amma uzakmış.
Gece kalırsınız, değil mi? Zaten biraz yalnızım.
Kalabilir miyiz? Yani, uzun süredir araba kullanıyoruz.
Hadi! Size Gabe'den hikâyeler anlatırım.
Sadece bir gece.
Evet. Tabii.
Rhonda ve Jerrylere mangala gideceğimizi unutmadın değil mi?
Hadi be. Tatlım, ben gelemem. Üzgünüm.
Franklin'e yardım etmem lazım. Sen git ama.
Franklin'le bugün yapman gereken bu kadar önemli şey ne?
Söyleyemem.
Tamam. Çok tuhaf konuştuğunun farkında mısın?
Sadece takılıp bilardo oynadığınızı sanıyordum.
Öyleyiz. Ya da öyleydik.
Ama şimdi başka bir şey daha var.
Önemli, Jeanine.
Bu dünyaya ait olamayacak kadar büyük.
Tamam.
Ne?
Hiç arkadaş edinmedin. Arkadaş edinmiyorsun.
Sadece seçimden yeni bir plana geçtin.
Hayır. Aynı şey değil. Ayrıca sadece mangal bu.
Bensiz daha çok eğlenirsin.
-Rhonda ve Larry'ye selam söyle. -Jerry.
Rhonda ve Jerry.
Doğru. Jerry.
Benim hatam.
Champaign'deki herkesi geride bıraktım.
Ailemi, arkadaşlarımı. Ve elimden geleni yapıyorum.
Ama kolay değil.
Olanlar benim hatammış gibi davranıyorsun.
İnsanlar işlerini kaybetti. Bir kadın markette bana tükürdü.
Doğruları savunmanın bir bedeli vardır.
Bir eczanenin dışında dikilip belediyenin yozlaştığını söylemenin de.
Bu resmen küçük düşürücü!
Tanrım.
Ne?
Sendin, değil mi?
Belediyeyi sen aradın.
Onlara Franklin'in imzasını taklit ettiğimi söyledin.
Bir daha her şeyi geride bırakmam.
Bir daha küçük düşmem.
Sadece çekilmeni söylediler.
Kendimi bildim bileli
insanlar bana hep
zevzek, boş konuşan,
fiyasko diye ad taktı.
Karım olarak sen bile.
-Hakkında öyle düşünmüyorum. -Yalan söylemene gerek yok.
İlk tercihin olmadığımı biliyoruz.
Ama bana evet dedin.
Ve seni hüsrana uğratmayacağım.
Özel olacağım.
Göreceksin.
Özel olmana ne gerek var?
Neden kendin olamıyorsun?
KAYIP
FARNSWORTH KASABA MEYDANI
Neden burada beklemem gerekiyor?
Biri minibüse göz kulak olmalı.
Nick'i aramalıyız.
Burada olsaydı bu sorunu yaşamazdık.
Hayır, daha da kötüsünü yaşardık.
Tehlikeli birine benzemiyor.
Hatta iyi bile sayılır.
Görünüş aldatıcı olabilir.
Kötü olduğunu nereden biliyorsun?
Çünkü öyle söylediler.
Onlara öylece inanıyor musun?
Evet.
Bu ne, biliyor musun?
Buna inanç denir.
Bu olmadan neyin anlamı var ki?
-İyi günler. -Merhaba.
-Minibüs sizin mi? -Evet.
-Bir sorun mu var? -Buraya park edemezsiniz. Bakın.
ÖZEL PARK YERİ
Şu ülkede araba park etmek...
Kasaba dışındansınız galiba.
-Evet. -Newark.
-Oraya hiç gitmedim. -Kızımla bir geziye çıktık.
Gerçekten mi?
Farnsworth'e mi?
Anne.
Bana bak. Konuş.
Ne?
Hadisene, bir şey söyle. Anlamıyor zaten!
Ohio'daki yemek iğrençti.
Ne güzel!
Pardon.
İşte bu yüzden senden korkuyorum!
Bu kız habersiz oğlan getirdi!
Polise baksana, kafayı yedi.
-Anlamıyorum. -Bir dakika.
İnanılmazsın.
Yalanlarından bıktım!
Bir geçitten geçirip buraya getirdin...
Pardon. Ergenler işte.
-Pardon. -Sorun değil.
Sanırım zaten başınız dolu. Minibüsü başka yere çekin.
Tamam. Teşekkürler. Affedersiniz.
Sağ ol.
Ne demek.
Manyakça değil miydi?
Merhaba, ben Franklin. Şu an müsait değilim
ama mesajınızı ve telefon numaranızı bırakırsanız sizi geri ararım.
Merhaba Franklin. Yine ben, Irene.
Hâlâ burada, pansiyondayız.
Gece kalacağız ama yarın döneriz.
Umarım yemek yiyecek kadar iyisindir.
Yemekler buzdolabında. Isıtırsın.
Ama bu sefer çatal bıçağı fırında unutma.
Burada telefon iyi çekmiyor pek ama bu mesajı alırsan arayıp kontrol et.
Seni özledim.
Hoşça kal.
Selam.
Aradın mı?
Burada başka biri var mı?
Yok. Sadece biziz.
Arka taraftan bir ses duydum sanırım.
Eski ev. Hayalet olduğunu söylemeyi seviyorum.
Ama öyle değil.
Ya da olabilir mi?
Hannah bize balıkçı teknesinde çalışmasını anlatıyordu.
Ben öyle bir şey yapmam.
Parası iyiydi. Denise, bize içki hazırla.
-Alttaki barda daha fazla rom var. -Tamam.
Jude.
Hannah hakkında ne düşünüyorsun? Sence de biraz tuhaf değil mi?
Bilmiyorum.
Ona güvenmek istiyorum.
İstiyor musun yoksa güveniyor musun?
Tehlikeli görünmüyor.
Doğru söylüyorsa babam ondan hoşlanmış.
-Bunun bir önemi olmalı. -Babanı tanımıyorsun bile.
Özür dilerim.
-Bana kızgın mısın? -Hayır.
Sadece...
Franklin'in evde yalnız olması beni endişelendiriyor.
Kusura bakma.
Selam.
Her şey yolunda mı?
Evet. Bir şey yok.
Ama sanırım ben yukarı çıkıp yatacağım.
-Tamam. Sana yardım edeyim. -Yok, ben iyiyim.
-Zor zamandan geçiyor. -Hayır, bana karşı hep böyleydi.
Selam. Telefonu dinledin mi?
Evet, kocasına bir mesaj bıraktı sadece. Ama bunu dinle.
Merhaba, ben Franklin. Şu an müsait değilim
ama mesajınızı ve telefon numaranızı bırakırsanız sizi geri ararım.
Sikkelerin sahibi olan adam bu. Hepsi aynı insanlar.
Bana inandın mı şimdi?
Hep inanıyordum zaten. Sonunda gerçekleşmesine şaşırdım.
-Evet. -Sana geldiler bir de.
-Sana şüpheli geliyor mu? -Oyun oynuyorlar gibi mi düşünüyorsun?
Ne düşüneceğimi bilmiyorum.
Her hâlükârda onlarla temas kurduk.
Evet.
Geri dönmem lazım.
Tamam.
-Manyak bir şey. -Evet.
Biraz sıktı sanki.
Evet, sana göre yapılmamıştı zaten.
Eşin şu an ne yaptığını sanıyor?
Hiçbir şey bilmiyor.
Bilseydi de umursamazdı.
Ben olsam bu kadar emin olmazdım.
-Irene gezegene gittiğimi biliyor mu? -Hayır.
Hayır ve bilmeyecek de.
Aramızda kalacak. Bizim meselemiz. Eşleri bu işten uzak tutalım.
-Tamam. Hadi yapalım. -Evet.
Şunu alayım.
Tamam mı?
-Pekâlâ. Hazırım. -Tamam.
Evet. İşe yarıyor. Basınç veriyor.
Byron?
Hey Byron!
-Byron! -Kandırdım.
Yüzündeki ifade...
Bak, işe yarıyor. Sana söyledim.
Yapıyoruz bu işi.
Oraya gidiyoruz.
Peki ya sen?
Senin olayın ne?
Benim olayım yok.
Eminim vardır.
Herkesin bir olayı vardır. Nerelisin?
Oralı buralı.
Bu iyi insanlarla nasıl bağ kurdun?
Şans eseri sanırım.
Ailenin geri kalanı da babanı aradığını biliyor mu?
Evet. Bir nevi.
Ketum. Aynı onun gibisin.
Kulağa garip gelecek
ama her zaman Gabe'in tuhaf bir şeye bulaştığına
inanırdım.
O ne demek yani?
Bir şey sakladığına.
Tehlikeli bir şey.
Ya de belki benimle uğraşmayı seviyordu. Kim bilir?
Burası en sevdiği odaydı.
Kitap okumak için saatlerce buraya kapanırdı.
Kitaplarından bazıları hâlâ raflardadır.
Bu senin için tuhaf olmalı.
Manyak bir şey bu.
Dünyanın küçük olduğunu gösteriyor.
İyi geceler.
MONTE CRISTO KONTU
Babaanne? İyi misin? Düştün mü?
Özür dilerim. Seni uyandırdım.
Uyuyamayınca kitabıma uzandım
ve her şey devrildi.
-Yardım edeyim. -Yok, ben hallederim. Sadece...
Yatağına dön.
-En azından bir dakika kalayım. -Yok, ben iyiyim. Hallederim.
Sen git.
Benden niye hazzetmiyorsun?
Denise!
Aptallaşma, sen benim torunumsun.
Seni seviyorum.
Birini sevebilir ama hazzetmeyebilirsin.
Hazzediyorum da.
Hiç sanmıyorum.
Öyle mi?
Evet. Sanki beni hep uzaklaştırıyorsun.
Sadece şimdi de değil.
Küçüklüğümden beri böyle.
Öyle mi? Ben...
Anlamıyorum. Sebebi annem mi?
Siyah olduğum için mi?
Tabii ki hayır! Bunu nasıl düşünebilirsin?
Sanki sevgimi istemiyorsun.
İstiyorum!
Sevgini istiyorum.
Sorun ne peki?
Baban olmadan büyüdün.
Benim yüzümdendi.
Onu güvende tutmak
benim sorumluluğumdu.
Ve bunu yapamadım.
Sevgini hak etmiyorum.
Babaanne...
Hayır, babam hastaydı.
Hastaydı. Sen ve dedem yapabileceğiniz her şeyi yaptınız.
Daha fazlasını yapabilirdim.
Daha fazlasını yapmalıydım.
Özür dilerim.
Çok özür dilerim.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
Burada ne yapıyorsun?
İşte olman gerekmiyor mu?
Bunun kırılmamasına şaşırdım.
Her şey yolunda mı?
İş meselesi olmadı.
Michael...
Yemin ederim,
her sabah işe gitmek için arabaya atlar, kendimi etrafta turlarken bulurdum.
Gün boyu.
Meğer bunun kıymeti yokmuş.
Leslie biliyor mu?
Belki iş bulmak için okulundan biriyle konuşabilirsin.
-Yemekhaneyi falan da temizlerim. -Bunu yapabileceğimi sanmıyorum.
Neden? Bana güvenmiyor musun?
Böyle olmaz Michael.
Yıllar önce belki olurdu ama artık olmaz.
Elimdeki her şeyi bitirdin sanırım.
Evet, sanırım öyle.
Michael, sen artık bir babasın.
Evinde çok güzel bir küçük kız var.
Sana güveniyor.
Anne, ben...
Ben çabalıyorum.
Daha çok çabalamalısın.
Başarması ne kadar zor olsa bile.
Sana çok şey verdik.
Çok fazla şans.
Leslie de öyle. Ama sen...
Hepsini çöpe attın.
Biliyorum.
Mücadeleni biliyorum.
Zor olduğunu biliyorum.
Ama bir noktada artık...
Artık kendi hayatının sorumluluğunu almalısın.
Evet.
Evet, haklısın.
Haklısın.
-Merhaba baba. -Merhaba.
Güne başlamak için ne güzel bir sürpriz.
Sana kahve getireyim mi?
Yok, sağ ol. Geçiyordum, eski salıncağı gördüm,
"Vay be." dedim.
O salıncağı astığımda bu ağaç yarısı kadardı.
Zaman akıp gidiyor.
Evet. Benim de hızlıca gitmem lazım, geç kaldım.
Seni seviyorum baba.
Anne.
Cuma akşamı yemeğe geliyorsun, değil mi?
Elbette.
O zaman görüşürüz.
Hayatının en önemli gününe hazır mısın?
Sana bir tavsiye verebilir miyim?
Tabii. Kıyafetlerle mi ilgili?
Hayır. Bunlarla
ilgili değil.
Dün gece konuştuğun şeyle ilgili. Sen ve Jeanine.
Vay be Frank. Evlilik danışmanım falan mı oldun?
Her şey şakadan ibaret değil.
Hayatını biriyle geçirmeyi seçtiysen bunu ciddiye alman lazım.
Tamam. Sonra?
Yani, ikiniz de gençsiniz.
Her şey mükemmel değil, biliyorum. Ne zaman oldu ki?
Sen de insansın. Biz mükemmel olamayız.
Ama ilerlemenin bir yolunu bulmalısın.
Seni seven birini seviyorsun.
Bu... Hayat bu işte. Önemli olan bu.
Aile.
Tamam Frank.
Olur.
Sonra ama.
Hadi Frank.
Geliyorum.
Gelmiyor musun yani?
İlan asmak için tüm gün araba sürmeye mi?
Yok, kalırım daha iyi.
Hem burada oda servisi, havuz falan da var.
Telefonunla takılacaksın yani.
Bu kasabada paylaşılan şeylere bakıyorum.
Lisenin beyzbol takımını çok seviyorlar.
Hadi canım. Bu o.
Jude akapella yapacak.
Alkışlar Jude için! Al bakalım Jude! Evet!
Bak.
Mürtet bu, değil mi?
Burası neresi?
Bir bar. J... Spratts mı?
Gidelim mi?
Hayır. Sen kalıyorsun. Ben tek gideceğim.
Anlamıyorum. Gelmemi istiyordun hani?
Beni bekletirsen nasıl bir şey öğrenirim?
Çok yaklaştık. Artık çok tehlikeli.
Seninle gelmek istiyorum.
Bunun bir parçası olmak mı istiyorsun?
Evet.
Bir rol oynamak mı istiyorsun?
Tamam. Yani benim emirlerime uyacaksın.
-Alo? -Nick?
Benim.
Toni?
15.00'te açıyoruz.
Evet.
Bu adamı arıyorum.
Yardıma ihtiyacı var, burada olduğunu duydum.
-Evet. Geçen geceydi. Tuhaf bir adam. -Evet.
-Nerede kaldığını biliyor musun? -Fikrim yok.
Hiç mi?
Lütfen.
Sanırım bir şey bırakmıştı. Hâlâ bende olabilir.
Teşekkürler.
Bu adresi arıyordu.
Sağ ol.
-Satıcılar giremez. -Pardon hanımefendi.
Bu adamı arıyorum. Çok hasta.
Sizi arıyormuş diye duydum.
Evet. Buralarda görmüştüm.
Nerede?
Ucunda ödül var mı?
Ödül mü?
Yardıma ihtiyacı olduğunu söylüyorum.
Benim de var.
Kaç para?
Üç bine anlaşırız.
-Merhaba Bayan Newbury! -Selam Jeremy. Devam et.
Bak, hayat karşıma bazı boktan şeyler çıkardı, tamam mı?
İşler kesat. Vergi borcum var. Evimi kaybedebilirim.
Yalanın kokusunu uzaktan alırım.
O yüzden şu acıklı yardım hikâyesini bana anlatma.
Yerini bilmek istiyorsan bedeli 3.000 dolar.
Numaram sende var.
Bayan Newbury ile arkadaş mısınız?
-Hayır. -Ben de öyle sanmıştım.
Onun hiç arkadaşı yok.
O yüzden selam veriyorum.
Güle güle.
Ev yapımı granola.
Tüm misafirlerimize veririz.
Teşekkürler Hannah.
-Rica ederim. -Sağ ol.
Teşekkürler.
Gabe için daha fazla yardım edemiyorum, üzgünüm.
Ama şunu söyleyeyim, sakın pes etme.
Onu bulduğunda benden selam söyle.
Söylerim.
Az önce çıktılar.
Evet, onları görüyorum.
Kıyafetleri bir daha kontrol edelim.
Ne olur ne olmaz.
Evhamlı biri olduğunu düşünmezdim.
Bu yaşıma kadar aptalca şeyler yaparak gelmedim.
Binlerce kez uzaya ışınlanan adam söylüyor bunu.
Dinle, gidiyoruz.
İnsanlığa bu lazım.
İnsanlık mı?
İnsanlığın keyfi yerinde.
Hangi gezegene yaşıyorsun sen?
Tamam.
Baksana Byron.
Efendim?
Ben gitmiyorum.
Özür dilerim.
Tamam, anlıyorum.
-Dayanıksızlara göre değil. -Hayır, korkmuyorum.
Irene olmadan gitmek istemiyorum.
Gidemem.
Ben gidebilirim.
Eğer bir şey olursa, ki olmayacak,
bir şey yaptığımı dünyaya anlatmanı istiyorum.
Boş ver, sen de gitmemelisin.
Bütün bu şeyler aptalca gelmeye başladı.
Hayatımda yaptığım en aptalca olmayan şey bu.
İşe yarayacak.
Byron, duyabiliyor musun?
Nasıl bir his?
İnanılmaz.
Frank, bu inanılmaz!
Keşke bunu görebilseydin Frank.
Sanki cennette gibiyim.
Umarım değilsindir.
İlerlemek istiyorum.
Hayır, gitme.
Fazla uzağa gitme.
Hayır, sadece...
Sadece...
...biraz daha...
...ilerlemek istiyorum.
Tanrım!
-Bu ne lan? -Ne?
Byron, iyi misin?
Bu çok...
Bu çok garip Frank.
Garip olan ne? Ne görüyorsun?
Burada bir mobilya var.
Byron, geri dön.
Geri gel.
Neredeyse vardım. İlerliyorum. Onu görebiliyorum.
Of.
Byron, sesin kesiliyor. Seni duyamıyorum. Geri gel.
Tanrım.
Frank, buna inanamayacaksın!
Frank!
Siktir...
Byron?
Byron, seni duyamıyorum ve göremiyorum.
Byron, geri gel.
Byron?
Byron, duyabiliyor musun?
Byron? Geri gel dostum, lütfen.
Kahretsin.
SEMAVİ PERDE
Nick'in burnu iyileşiyor.
Bunu senden hiç beklemiyordum Stella.
Baban çok üzülecek.
Mürtet burada. Sanırım onu nasıl bulacağımı biliyorum.
"Sanırım" da ne demek?
Bir kadın nerede olduğunu söyleyebilir ama para istiyor.
Ne istediği kimin umurunda?
Bu işle alakası yok, belli oluyor.
Para vermek daha kolay.
Para vermek mi?
Gerçekten mi?
Vay be. Şu dünya ne hâle geldi.
Sanırım küçük maceramızın sonuna geldik.
Biraz hayal kırıcı oldu.
Jude, sen içeri geçsene.
Denise ile konuşmak istiyorum.
-Teşekkürler. -Tamam.
Arka bahçeye doğru yürüyelim.
Sana bir şey göstereceğim.
Franklin?
Bir şey buldunuz mu?
Hayır.
Burada durum nasıldı?
Önemli bir şey olmadı.
Bunu dedem mi yaptı?
Kileri o yaptı.
Ama gerisini değil.
"Yıldızlara."
İlk başta bunun bir bomba sığınağı olduğunu sandık
ama değilmiş.
Ne bu?
Nasıl tanımlayacağımı hâlâ bilmiyorum.
-Babaanne, korkuyorum. Bu ne? -Yanıma otur.
Babanın ölümünden birkaç gün sonra bunu bulduk.
Nasıl olduysa her şeyi karmakarışık ettim.
Michael'ı kaybedince ben...
Düşündüm ki belki...
Hepsi bağlantılı olabilir dedim.
Bunun onunla ne alakası var ki?
Belki hiçbir alakası yoktur diyorum şimdi.
Denise, sana söyleyeceğim şeye
inanması güç.
Ama gerçek bu.
O çemberin içinde durursan
kapılar kapanacak.
Işıklar yanacak.
Ve sen...
Hayatında hiç olmadığı kadar garip hissedeceksin.
Sonra kapılar açılacak.
Ve başka bir gezegende olacaksın.
Sen galiba kafanı çarptın.
Mantıklı konuşmuyorsun.
Bir şey yok.
Michael'dan sonrası
çok zordu.
Yaşamaya
devam etmek çok zordu.
Sonra bunu buldum ve...
Bana yardım edebilir sandım.
Şimdi bakıyorum da
sana yardım etmem gerekirdi.
-Dedemi getireyim. -En başından beri.
Hayır. O da biliyor canım.
Seni bundan korumak istedik.
-Sonra Jude geldi... -Jude mu?
Evet.
Buraya bu şekilde geldi.
Hayır.
Sana öyle mi söyledi?
Denise, onu ben buldum.
Burada.
Hayır.
Hayır, öyle olmadı.
Bu gerçek değil.
Gerçek.
Gerçek bu.
Bana yalan söyledin.
Hepiniz söylediniz.
Bu insanlar kim?
Seni ilgilendirmez.
Aç hadi.
Bu ne?
Nakit demiştim.
Çok nettim. Para dedim.
Ivır zıvır değil.
-İnan bende bunlardan çok var. -Altın bu.
Değeri 3.000 dolardan çok daha fazla.
O zaman bunları satıp bana nakit getirin.
Ben çok nettim. Anlaşma bu değildi.
Mürtet nerede?
Ne nerede?
Anne, durdur onu!
-Adam nerede? -Ben...
Yorkların yanında.
Bakıcılık yapıyor. Post Yolu'nun dışında.
Tüm bildiğim bu. Yemin ederim.
Gördün mü?
O kadar da zor değildi.
Bunu neden yaptın?
Söylemişti zaten!
Sen çok yumuşamışsın.
Bunu düzelteceğiz.
Kendi iyiliğin için.
Her şey iyi olacak.
Söz veriyorum.
Alt yazı çevirmeni: Samet Konuksal
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keles