Irene.
-Heto na. -Kukunin ko muna ang tungkod mo.
'Wag kang masyadong matuwa.
'Yon ang gusto ng doktor.
Nakahanda na ba ang sapatos mo?
Alam mong 'di ako nagsasapatos sa loob ng bahay.
Kailan tayo huling sumayaw?
Matagal-tagal na.
Mabuti at umandar pa 'yong lumang kotse.
-Paso na ang lisensya mo. -Talaga ba?
Eh 'di pupunta ako sa DMV.
Eh ikaw?
Tinuruan ko lang siya nang kaunti. At marunong na agad.
Magaling magturo si Irene.
Para 'di mo na ako kailangang ihatid-sundo.
Na-miss ko ang kalayaan.
Saan ka ba dinala ng kalayaan mo?
Nag-ikot-ikot lang kami. Nakakuha kami ng impormasyon tungkol sa ama niya.
May nakaaway siyang lokal, si Bill Dunlap.
Para kayong mga imbestigador.
May proyekto ako sa workshop. Kailangan ko nang balikan.
Salamat sa hapunan.
Mga lintik na hayop.
"Mahal kong Franklin.
Una sa lahat, patawad.
'Di ko 'to ginawa para saktan ka.
Talaga lang na sawa na akong maghintay."
Maraming salamat, G. Dunlap. Magkita tayo.
Sige. Paalam.
Si Bill Jr. 'yon,
at sabi niya tumira daw ang papa niya sa isang nursing home
hanggang mamatay.
-Totoo ang sabi ni Chandra. -Oo.
At nagtatrabaho pa siya rito, makipagkita raw tayo sa kaniya.
Bukas?
Oo. Bukas.
Kakayanin mo kayang makapagpalipas ng isang gabi
nang walang gulo?
Susubukan ko.
Mabuti.
'Di kita nakitang umakyat. Tapos ka na sa proyekto mo?
Ang saya ng pagsayaw natin.
Ano'ng problema?
'Di ko kayang manatili rito ngayon.
Naku.
Uy.
Alam mo ba ang ginagawa mo sa amin?
Ang sakit na dinudulot mo?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Wala kaming problema bago ka dumating dito.
Sigurado ka ba?
BAKANTE
Kailangan namin ng kwarto.
-Isang gabi o isang oras? -Isang gabi. Dalawang kwarto.
85 isa, tapos tax.
Ang mahal. Pwede naman tayong matulog na lang sa van.
Heto ang iyo.
At heto ang kopya ng akin kung sakaling
magkaroon ng problema.
Ayaw ko.
Tara na.
Maganda ba 'yan?
Hindi.
Pero tingnan mo!
May libreng tsinelas sa damitan!
'Wag mo 'yang suotin, Toni. Kadiri 'yan.
'Di ba tayo pwedeng lumabas at magpakasaya?
Hindi.
Nakita ko sa internet na maraming mapupuntahan dito.
May isang mall na mayroong 30 restawran.
'Wag muna ngayon. Pagbalik na tayo magliwaliw.
Tingnan mo! Si Godzilla! Gusto mo 'to.
Wala ako sa mood.
Mama.
Bakit may mga baril si Nick sa van?
Ewan ko. Pero lahat ng Amerikano, may baril.
Gusto ni Nick maging importante.
Sabi niya, kilala niya ang papa ko.
'Di ka niya dapat kausapin tungkol doon.
Tama ka.
Ikaw dapat ang kumausap.
Toni.
'Di mo ba naisip na may rason ang pagtatago ko sa 'yo ng sikreto?
Pinoprotektahan lang kita.
Gusto kitang bigyan ng normal na buhay bago ang lahat ng 'to.
Normal na buhay?
15 na ako at mama ko lang ang kaibigan ko. Ano'ng klaseng buhay 'yon?
Eh ano si Ana?
'Di na kami nagkita mula nang pinagbawalan mo na siyang pumunta sa bahay.
Tungkol ba 'to sa lalaki sa kapilya?
Bakit ba 'di mo sineseryoso ito?
Dapat nasa bahay lang ako? Walang kaibigan, trabaho, o kahit ano?
Kabaliwan 'yon!
Baliw ako?
Saan ka pupunta?
Bibili. At pagbalik ko, manonood tayo ng Godzilla.
...mga sinaunang pyramid...
Hindi tayo nag-iisa sa mundo.
Oo, totoo sila. Totoo sila...
-Ito ang uniberso. -Parang planeta? Sa ibang mundo?
-Oo. -Nick!
Dumating ka, Stella.
-Ano'ng ginagawa mo? -Kami ni Gina--
Ako si Nina.
Patawad. Nagkakakilala kami.
-Tagahanga siya ng Mets. -Laban, Mets.
Tumayo ka.
-Uy, kalma. -Manahimik ka.
Magkano?
Dalawandaan.
Salamat.
Akala ko pag-ibig na.
Tingin mo, nakakatawa?
'Di naman niya 'yon ipagkakalat.
Kahit ipagkalat niya, walang maniniwala sa kanya.
-Nagsasaya lang naman ako. -Hindi pwede 'yon.
Kasi mamamatay ang mga tao.
Gaya ng kapatid mo.
Ano'ng natutunan mo?
Wala.
Siya ang una kong naiisip pagkagising ko.
Ang una kong nakikita.
Wala lang ba 'yon?
'Di ka dapat magpangaral, Stella.
Walang alam ang anak mo tungkol sa 'yo.
Ang mga tagumpay mo.
'Di dapat kita sinama.
Maswerte kang ginawa mo 'yon.
Kung hindi, wala kang mapapala.
Ipagmamalaki ni Epi ang anak niya, 'di ba?
Bwisit ka!
Mama.
-Ano? -Ano'ng problema?
Tara na sa kwarto.
-May problema ba kay Nick? -Lagi siyang may problema.
Mayroon akong Red Vines.
Lasang plastik.
Eh 'di kakainin ko sila.
May pupuntahan ka ba?
Sarado na ang mga tindahan.
Gusto ko lang maglibot.
Sa parking lot?
Kinukulong ka talaga niya.
Mahirap paniwalaang nandoon ang lahat.
Alin?
Makinig ka, Toni.
Ano'ng pinagkakalibangan mo doon sa inyo?
Wala. 'Di niya ako hinahayaan.
Mahirap ang pinagdadaanan niya.
Hindi ka na bata.
Ano'ng masama roon?
Ikaw lang ang mayroon siya.
Natatakot siyang mawala ka.
Kaya nagsisinungaling sa'kin?
Noong nakaraang araw,
'di ko alam ang tungkol sa bagay na 'yon.
At sa iyo, at sa lahat ng ito.
'Di ako sang-ayon sa kaniya roon.
Mabait ka sa akin.
Kailangan nating magtulungan.
Pahingi ako ng sigarilyo.
'Wag mong sagarin.
Irene?
Jude?
Uy.
Ginawan kita ng tsaa.
Salamat.
Naisipan kong makipagkita kay G. Dunlap ngayon.
Patawad, Jude. Wala ako sa tamang kalagayan.
Pero pumunta ka.
May numero para sa taxi sa ref kung kailangan mo.
Sige.
Uy...
Ano'ng nangyari kagabi?
'Di na dapat pag-usapan.
Ganoon talaga ang kasal. Minsan masaya minsan malungkot.
Mahirap siguro para sa kaniya.
Bumubuti ka na. Nakakapaglakad at nakakapagmaneho.
Oo.
Nasanay lang siguro siya na kailangan mo siya palagi.
Kailangan ko talaga siya.
Palagi.
At kailangan niya rin ako.
Lucy, umalis ka riyan!
Labas!
Patawad. Nag-aalala siya.
Oo.
Sana, ayos lang ang sofa.
Oo.
Tititigan mo lang ba ako? Pareho kayo ng aso.
May ipapakita ako sa 'yo.
Uy, G. York.
Gusto mo ba ng agahan?
Hindi. Salamat na lang.
Sigurado ka? Gumawa ako ng tinapay.
Salamat.
Salamat, mahal.
-Tama na ang pagpapatulog. -Sige.
-'Di ka maniniwala rito. -Nakakita na ako ng bowling ball.
Grabe. Ano 'yan?
Binaon ito ng tagapag-alaga n'yo sa ilalim ng bahay.
Mag-ingat ka, 'wag mong hawakan kasi...
-Hindi masaya. -'Wag mong iwagayway.
Ilayo mo.
Magandang ideya.
-Aalis na ako. -Ngayon na?
Oo.
Ayaw mo bang ayusin at paganahin ulit 'yon?
May kailangan akong gawin.
-Mas mahalaga pa rito? -Oo.
Pwede ko bang subukan?
Sige lang.
Uy, Propesor Sandhu? Si Denise ito.
Ayos, nandito ka na.
Sakto. Gumawa ako ng kombucha.
SCOBY ang malagkit na 'to.
Bacterial colony na mabuti para sa 'yo.
Tumigil na ako sa pag-aaral.
Ano?
Nakipag-usap ako sa guro ko, sabi ko 'di na ako babalik.
Kabaliwan 'yon!
Kasi...
-Sigurado ka ba? Ano'ng gagawin mo? -Ewan ko.
Siguro ito ang kailangan ko.
-Siguro babalik na lang ako rito. -Sa Farnsworth?
Paano 'yong buhay na binubuo mo?
'Di 'yon ang buhay na gusto ko.
Tingin mo ba, masaya ang lahat sa buhay nila?
Nainsulto ako roon.
Hindi lahat, may adbentahe na mayroon ka.
-Adbentahe? -Alam mo ang ibig kong sabihin.
Gaya ni Sarah Rush.
Sinubukan niyang makapasok sa business school pero pumalpak.
Kasi 'di nag-aral si Sarah, at ayaw niyang nagbabasa.
Umalis siya sa UN dahil 'di siya naging Belgium.
Siguro may rason kung bakit masama ang tingin mo sa kaniya.
Grabe.
Nagtagumpay ako dahil nagsumikap ako, Katie.
Laging may mga tao sa buhay ko,
na kahit pa kaibigan ko, pagdududahan ang tagumpay ko.
Sandali. Si Lolo.
Uy, si Jude ito. 'Yong tagapag-alaga ng lolo't lola mo.
Oo, kilala kita. Ano'ng mayroon?
May ginagawa ka ba ngayon?
Wala.
Nakakatuwa.
Para akong nabunutan ng tinik sa puso,
at hindi lang dahil wala nang tuition.
-Teka. Nagbabayad ka para mag-aral? -Oo.
Pero ilang daang libong dolyar lang naman...
Masaya ako para sa 'yo. Mahirap ang ginawa mo.
Siguro nga.
Pero ito ang simula ng bagong buhay. Mas maganda pa.
Ayos lang ba na kasama ako?
Uy. Ikaw si Jude?
Opo. G. Dunlap?
Bill na lang. At...
-Denise. -Masaya akong makilala kayo. Tara.
Pagpasensyahan n'yo na. May mga kalat pa ako rito.
Wala rin kasi akong pang-upa ng sekretarya.
Mayroon ka raw gamit na pagmamay-ari ni Bill Sr?
Ayos.
Ito ang pampaswerte ng papa ko. Akala ko nawala na.
Nasa empleyado lang ng retirement home.
'Di ko inakalang makikita ko ulit ito. Maswerte nga. Salamat.
Ano ba 'yan?
Pinagtatalunan 'yon ng mga kamag-anak ko.
Kakaiba, 'di ba?
Umasa akong alam mo ang pinanggalingan niyan.
Matagal naging trucker ang papa ko,
pero matagal din siyang naging manggagantso.
At ito ang tipikal niyang kwento.
Gusto naming marinig.
Ayon sa kaniya, nagsakay raw siyang estranghero.
May kakaiba raw sa lalaki.
Para bang may tinatakbuhan.
Makalipas ang ilang oras sa byahe,
napansin ni papa may nakabuntot sa kanilang van.
Kabisado ni papa ang mga kalsada, kaya...
-Nakatakas sila? -Oo naman. Pero...
Heto na ang kababalaghan.
Sabi ni Papa, matapos nilang matakasan ang van,
humugot ng kutsilyo
ang estranghero mula sa gamit ni Papa.
Akala niya, sasaksakin siya niyon.
Pero imbes, tinanggal niya ang bagay na 'to mula sa bukung-bukong.
Hinampas-hampas sa dash bago ibigay sa kaniya bilang memento.
Saan ka natulog?
'Yan lang ba ang sasabihin mo?
'Di ko alam ang dapat sabihin.
Bukod sa patawad.
Mali ako.
Isa 'yong pagkakamali.
Pagkakamali?
Ang pagkapanis ng pagkain ay pagkakamali.
Ang pagkasira sa damit ay pagkakamali. Pero 'yon...
Tumayo tayo rito.
Naglinis matapos ang bridge club mo.
Nandaya si Marcy Delmore. Tinanong kita kung sinumbong mo.
Pakiusap, Franklin.
Sabi mo, "Hindi siya nananalo." Tapos tumunog ang telepono.
Natanggap natin ang balita.
At naging matatag ako para sa 'yo.
Hinayaan kitang magluksa sa kahit anong paraan.
Akala ko, 'yon ang tamang gawin.
Tapos iiwan...
Iiwan mo ako rito...
nang mag-isa...
para maranasan ulit 'yon.
Makasarili ako.
Hanggang ngayon.
Hindi gaya mo.
Naupo ka rito,
at nangako ng 30 taon pa.
-Tapos ano? -Franklin.
'Di ko maipangako noon ang 30 araw, malabo na ang 30 taon.
Ano'ng gusto mo?
Gusto kong maging sapat.
Para manatili ka.
Sige.
Ayos.
Ayos! Sa wakas--
Ano? Teka. Sige na. Sige na.
Ayos.
-Uy! -Uy.
-Patrol log. Handa nang pirmahan. -Ayos.
Napilit ako ni Deena na kumuha ng Jacuzzi.
-Talaga? -Oo.
Makakatulong daw 'yon sa sciatica ko. Kahit masakit sa bulsa.
Uy, Gibby, ano 'tong arestong 'to? Sino si Jude?
Si Novatny ang nasa mesa noon. Lasing na bata lang 'yan.
-Tumakas siya sa pagkakahuli? -Parang nakipag-away
Tagapag-alaga pala 'yon ng mga York. Inayos ni Gng. York ang lahat.
Tagapag-alaga.
Salamat, Gibby.
Byron, nariyan ka ba?
Uy, kumusta ang trabaho?
Isa lang ang sumigaw.
May hinahanap ka ba?
Oo. Nakita mo ba ang mga kable ko?
Hinihiram 'yon ni Franklin.
Naku, kawawang Franklin. Ang miserable niyang tingnan.
Kakayanin niya 'yon.
Masaya ako para sa 'yo.
May bago kang kaibigan. Kahit pa mainitin ang ulo ng matanda..
Simula pa lang 'yon.
Oo.
Nakita ko na. Katabi ng box fan.
Ang linaw ng mata mo.
Magpakasaya ka.
Sige. Salamat, Jean!
Frank!
Ako'ng bahala.
Tommy! Magkakasawaan tayo 'pag madalas nagkikita.
Oo. Gng. York, nandito ba ang tagapag-alaga n'yo?
Wala. Bakit?
Ayaw kitang takutin. Pero tingnan mo 'to.
May mga nakakabahalang bagay. Mararahas na insidente, problema sa pag-iisip.
Gusto ko siyang dalhin sa kustodiya, hangga't 'di pa naaayos ito.
Sa kustodiya? Nagkakamali kayo.
Gng. York, may problema siya.
Nagsinungaling siya para makapasok sa buhay n'yo.
Sapat na 'yong dahilan para sa akin.
Kailan ba siya babalik?
'Di ko alam.
-Sinisante ko na siya. -Talaga?
Oo. Nalasing siya at naaresto.
Paano ko siya papabalikin pagkatapos niyon?
Oo. Sinabi ba niya kung saan siya pupunta?
Nagmamadali siyang makalabas ng Farnsworth, sigurado ako roon.
Ako rin.
Sige na, sa 'yo na 'yang papeles.
'Pag kinontak niya pa kayo ulit, tawagan mo ako.
-Malinaw? -Oo.
Maniwala ka. Babalik at babalik ang gaya niya sa buhay n'yo.
Salamat.
-Ano'ng nakakatawa? -Nagkukuwentuhan lang kami.
Mukhang masarap ang salad na 'yan.
Pinipili kong kumain ng mainit sa ganitong lugar.
Ano'ng sinabi niya sa 'yo?
Relaks ka lang.
Relaks lang ako.
Nakita mo 'yong puputok nang ugat sa noo ng mama mo?
Senyales iyan ng alta-presyon.
Ipatingin mo na ang presyon ng dugo mo.
Tama na.
'Di siya ganito dati.
Alam mo ba?
Halos kaedad mo siya, noong una kaming nagkakilala.
-Perdisco niya noon. -Hindi.
Perdisco?
-Nandoon ka? -Oo. Marami kaming nandoon.
Nakita ko mismo ang kaangasan ng mama mo.
Seryoso ako, Nick. Tama na.
Ano'ng mga ginawa niya?
Kung tama ang memorya ko, 'di 'yon karespe-respeto.
Natatandaan ko, silang dalawa ni Caleb--
Tama na!
Isa lang akong estupidong bata noon.
Hindi ko 'yon pinagmamalaki.
Alam mo, kami, tumanda na ang pag-iisip bago pa makasakit.
Nakasakit ka pa rin, Stella. Paano si Caleb?
Sino ba si Caleb?
'Di niya kinuwento sa 'yo si Caleb?
Nakakamangha 'yon.
Kasi malapit silang dalawa sa isa't isa.
Nakikita ko 'yon.
Sa mata.
Ang pagkakapareho--
Aray!
Tumayo ka, Toni.
Aalis na tayo!
Ano'ng ginawa mo?
-Kabaliwan 'yon! -Tumahimik ka!
Nagbibiro ka ba?
Tara na. Bilisan natin.
Ano'ng nangyayari? Tinatakot mo ako!
'Di natin pwedeng iwan si Nick.
Pwede. Tara na!
Naku, naku, naku.
'Wag mong itutuloy 'yan! Teka!
Pakiusap!
Stella, bumalik ka! 'Wag mo 'tong gawin!
Stella!
Saan kayo galing?
Weirdo ang tagapag-alaga n'yo, Lola.
Nahanap namin siya.
Ito ang tala ng mga delivery ni Bill Sr.
Hunyo 5, 2005. Ang araw na nakalaya siya sa kulungan.
Sa Enfield, Michigan?
Walong oras ang layo niyon. Makakarating tayo nang umaga.
Sasama raw si Denise.
-Talaga? -Bakit hindi? Gusto kong bumiyahe.
Saan papunta?
Sa Michigan. Nagpunta ang papa ko roon pagkagaling ng Farnsworth.
Nakahanap ka na naman ng mugshot?
Pwede tayong sumama. Para tayong maglalakbay.
-Masaya 'yon. -Ayaw ko.
Magandang magtago roon.
Nandoon siguro siya.
Sana nga.
Tara na.
Ayos lang ba kayong dalawa?
'Wag mo kaming alalahanin.
May kinalaman ba ito kay Jude?
Bakit ba tungkol sa kaniya ang lahat?
Hindi...
Hindi niya 'yon kasalanan. Isa lang siyang tangang bata.
Kami ng lola mo ang may problema.
Magkakaayos din kayo.
Iniisip mo, dahil matanda na kami,
kabisado na namin ang relasyon, ano?
Sasabihan ko si Lola na 'wag nang sumama sa byahe.
Hindi. Walang makakapagpabago ng isip niya 'pag may gusto na siya.
Alam na alam ko 'yon.
Dito lang ako. Sasamahan kita.
Salamat, pero alam kong gusto mong sumama.
Nasasabik ka na. Kailangang may magbantay sa lola mo.
Ilayo mo siya sa minibar.
'Di ka naniniwala.
Ikaw ba?
Ewan ko.
Dapat ba?
'Di ito totoo. Ito 'yong sinabi ko sa 'yong mga tao.
Alam mo 'yong tracker?
Hindi 'yon kwintas.
Tinanggal ko 'yon sa paa ko.
Gagawin nila ang lahat.
Kailangan mong maniwala.
'Di mo alam ang daan?
Tinapon kasi natin ang navigator natin.
Mabuti at marunong akong gumamit ng tracking equipment.
Ano?
Pinanood ko si Nick.
-Kabisado ko na ito. -Gawin mo na!
Sabihin mo muna kung ano ang "pakete."
O balikan na lang natin si Nick?
Hindi 'yon "ano."
Kung 'di "sino."
Ang "pakete"
ay isang lalaki.
Isa sa atin.
Lumabag siya sa batas, kaya kailangan natin siyang hanapin.
At kung hindi, maraming tao ang malalagay sa panganib.
Kaya kailangan nating magseryoso, 'di gaya ni Nick.
Bakit 'di mo na lang sinabi sa akin 'yon?
Sana 'di na ito nangyari.
'Di ko inisip na maiintindihan mo.
Natakot ako.
Marami pa ba akong 'di nalalaman?
Kaya mo ba 'yang gamitin?
'Wag mong kalimutan ang pill planner mo.
'Di naman ako magtatagal.
Bakit ka pa aalis?
Noong gabi na sinulat ko 'yon, Franklin, ay ang gabing nakita ko si Jude.
May kahulugan siguro 'yon.
Talaga ba?
20 taon akong nagtaka habang nasa planetang 'yon.
Tapos sa parehong gabi
na nagdesisyon akong tumigil,
sumagot 'yon.
Lagi kang naghahanap ng sagot sa misteryo ng buhay.
Nahanap ko ang akin.
Sa bahay na 'to, kasama ka.
Sana makita mo ang hinahanap mo. Umaasa ako.
At kung hindi man, maghihintay ako sa 'yo rito.
Mahahabol kita.
Ingat, Denise. Pinaghirapan 'yang gawin ni Lolo Frank.
-Ingatan mo. -Maaayos naman 'yan ng pandikit.
Lolo Frank, sundan mo ako!
Tinawag na ako.
Ang daming enerhiya ng mga bata.
Sayang, 'di tayo makakahiram. Kailangan ko niyon.
Nandito lang ako kung gusto mo ng makakausap.
Alam ko.
Wala akong sasabihin. Makikinig lang.
Kailan ka ba tumahimik lang, Ma?
Isang araw noong 1984, pero may sakit ata ako noon.
Magkakaroon ng pagsusuri sa trabaho. Masama ang kakalabasan.
Trabaho lang 'yon.
Hindi lang 'yon.
Nahihirapan akong pagkasyahin ang lahat.
Sabi ni Leslie, magpasalamat na lang kami sa kung anong mayroon,
at tama siya, pero...
'Di ko alam kung sang-ayon ako.
Sawa na akong pumalpak.
Hindi ka pumapalpak.
Suportado ka naming lahat.
Mahal ka ni Denise.
Talaga?
Sigurado ako.
Nakausap mo na ba si Dr. Evans?
Binago niya ulit ang gamot ko.
Siguro...
Mabuti 'yon, 'di ba?
Oo.
Ayaw kong mag-alala ka. Kailangan ko lang maglabas ng saloobin.
Ayos lang ako.
Kaya ko 'to.
Ayos ka lang ba, Lola?
Oo, mahal, ayos lang.
Sige.
Uy?
Nandiyan ba si Franklin York?
Kung tungkol pa rin ito sa marmalade of the month club,
binalaan ko na kayo.
G. York, tungkol ito sa mga barya.
'Yong mga doubloon. Napaka-espesyal niyon.
Paano mo nakuha ang numerong 'to?
Tinawagan mo ako, 'di ba? Nag-usap tayo sa telepono.
Hindi. Sino ka ba?
Interesado ako sa mga barya. Sabihin mo nga, paano mo 'yon nakuha?
Hindi sa akin 'yon.
Talaga? Kanino 'yon?
'Wag ka na ulit tatawag dito!
Frank!
Oras na. Tara na.
Ano'ng problema mo?
Masasanay ka rin sa usok. Ipapakita ko sa 'yo.
Ito ang puso. Ang nagpapagana sa lahat.
Mawawalan ng kapangyarihan 'pag binunot. Alam 'yon ng lalaki mo.
Tinitiyak niyang 'di na natin 'to magagamit ulit.
-Gumagana ba o hindi? -Ganito.
Naisipan kong gamitan ng pwersa.
Kailangan lang nating isarado ang circuit.
Dito. Tapos... Saka natin bubuksan ulit.
Ayon sa teorya ko. Pero ikaw ang bahala.
Gagana 'to.
Bahala na.
Sabi sa 'yo eh!
Uy, ano'ng tinatahol mo?
Ano'ng ibig sabihin ng tunog na 'yon?
'Di ko alam.
Ano'ng nangyayari?
Ayos ka lang ba?
Nandito na ata tayo.
Frank.
Ayos ka lang ba?
Nagawa natin!
Nagawa natin 'yon!
Tara na!
Diyos ko po!
Ilang beses mo na 'tong nagawa?
Pang-857 ko na ito.
Eksaktong eksakto.
'Pag naranasan mo ang
pagbyahe sa uniberso, ganoon talaga.
'Di mo malilimutan. Kaya binibilang ko.
Oo.
-Tumayo ka riyan. -Sige.
Kinakabahan na ako.
Dapat lang.
-Para saan 'yan? -Magtiwala ka.
Ganito ba talaga?
Heto na.
Ano 'yon? Akala ko ba--
Diyos ko!
Ang ganda.
Oo nga.
Lumabas ka na ba roon?
Hindi.
Masyado akong natatakot.
Ngayon, hindi na.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce