Franklin!
Tanrım!
Dur canım.
Hareket etme. Seni kaldırayım.
-Canın yandı mı? -Orada.
Dışarıda ne yapıyordun?
-Ne? -Kulübede biri var.
-Kulübede... -Evet.
Aşağıdaki!
Hemen yukarı gel!
Elimde silah var!
Oyun oynamıyorum!
Kalk ayağa.
İyi misin?
Hey.
-Kan nereden geliyor? -Bilmiyorum.
-Temizlemek için bir şey bulmalıyız. -Ben alırım. Otur sen.
Uyuyacak yer arayan bir keş olabilir.
Franklin, adam diğer taraftaydı.
Ne? Hayır, ben onu orada bulmadım ki.
-Sen çok ilaç içtin. -Ne gördüğümü biliyorum.
-Bu mümkün değil. -Burada işte, değil mi?
Bu adamın kim olduğunu veya oraya nasıl girdiğini bilmiyoruz.
Tehlikeli olabilir.
Adama baksana. Ayağa bile kalkamıyor.
Üstünde başkasının kanı var.
-Nereden biliyorsun? -Çünkü yara bulamıyorum.
Yapma. Sakın açma.
Polistir. Ben aramıştım.
Tanrı aşkına Franklin. Niye arıyorsun ki?
-Sadece birini gördüğümü söyledim. -Ya oraya giderlerse?
Irene, ne yapacağız başka?
Hepsinin bir yanlış anlaşılma olduğunu söyleyeceğiz.
-Selam. -Merhaba Tommy.
Biz iyiyiz.
Şefi göndermişler, inanamıyorum.
Çağrıyı duyduğumda Mill Yolu'ndaydım.
Adam nerede?
Ona doğru yaklaşır yaklaşmaz kaçtı.
-Ne tarafa doğru gitti? -Kuzey gibi.
Kuzey gibi mi?
Güvende olmak için evi kontrol etmem lazım.
Neden? Eve kimse girmedi ki.
-Tedbirli olmakta fayda var, değil mi? -Evet.
Önden buyurun.
Buraya gelmeyeli çok uzun zaman oldu. Ev aynı görünüyor.
Pek değişiklik sevmeyiz Thomas.
Benimkiler sürekli taşınır. Şimdi Florida'dalar.
Öyle mi?
Vay be.
İlk yetişkin filmimi Mike ile o odada izlemiştim.
Sis.
Ödümü koparmıştı.
Denise nasıl bu aralar?
İyi. İşletmede yüksek lisans yapıyor.
-Yirmi iki yaşında. -Cidden mi?
Yirmi dört yaşında Franklin.
Zaman akıp gidiyor, değil mi?
O çocuk her zaman çok zekiydi.
Eminim Mike...
Gerçekten gurur duyardı.
Buraya baktınız mı?
Baktım, evet. Kulübede bir şey yok, kaybolan bir şey de yok.
Thomas. Özel olarak konuşabilir miyiz?
Evet, tabii.
Bir şey mi var?
Şey...
Franklin pek kendinde değil.
Kafası karışık.
Bir şeyler görmeye başladı.
Aynı anda pencereden baktım,
kimse yoktu.
Vaktini boşa harcadığımız için çok özür dilerim.
Özür dilemeye gerek yok.
Ortalıkta dolanan kimse olmadığına sevindim.
Tanrım, Bay York için çok üzüldüm.
Franklin, adamı bulursak haber veririm, tamam mı?
Sağ ol. Geldiğin için teşekkürler Tom.
Her zaman.
Ona ne söyledin?
Michael'ın odasına birinin girmesine dayanamadığımı söyledim.
O bile giremez.
YILDIZLARIN ALTINDA : UNDER THE STARS
Günaydın.
Günaydın uykucu.
Marmelat'ın tüyleri çok uzamış, değil mi?
Kesme vakti gelmiş.
Kesilmesini hiç sevmiyor.
Elbette öyle ama sonra ödül almayı seviyor.
Bugün yapmasak anne?
Geç kalacağım.
Merak etme, vakit var.
Günaydın Arjantin.
Tamam
Hafta sonu koyunları kırpmalıyız.
Sinemaya başka zaman gideriz.
Dalga mı geçiyorsun?
Geçen hafta sonu gidelim demiştim sana.
Bir sorun mu var?
Bir şey mi oldu?
Sürekli son dakikada bir şeyleri erteliyorsun.
Toni, seni seviyorum.
Ben de seni.
Selam Toni.
Selam Matias, nasılsın?
Ne çiziyorsun?
Hiç. Aptalca şeyler işte.
Aptalcaysa neden bu kadar vakit ayırıyorsun? Hep çiziyorsun.
Rahat bıraksana. Sana göstermek istemiyor.
Neyse ya.
Aldırış etme sen.
Bir şey sorabilir miyim?
Tabii.
Hepsini koy.
Dene.
-Biraz daha tuz lazım. -Gerçekten mi?
Ödevini burada yapmak ister misin?
Hayır.
Yarına yazmam gereken bir makalem var, odamda kalacağım.
Tamam. Kolay gelsin öyleyse.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Vay be.
Uzakta olduğunu söylemiştin, evet ama bu kadarı da...
Geç saatte çıktığını annen biliyor mu Toni?
Sussana geri zekâlı.
Bir saate seni alırız âşık çocuk.
Geleceğinden emin değildim.
Demek burada yaşıyorsun. Güzel.
Dur. Çok yaklaştık.
Şuraya bak.
Tuhaf olduğunu biliyorum.
Ama ailem yüzlerce yıldır orada yaşıyor.
Annem gitmek istemiyor. Gördün işte.
Bu ne?
Bir şey değil Matias.
Vay be.
Arka bahçede kilise mi?
Durur musun lütfen?
Bir bakayım lütfen.
Benimle oturmak istemiyor musun?
Olur.
Toni,
sana söylemem gereken...
Yanlış mı yapıyorum?
Şey...
Cesaret demiştim.
Cesaret mi?
Bizimkiler içeri girersem 4.000 peso vereceklerini söylediler.
Hani şu perili eve.
Özür dilerim.
Ne?
Deden hakkındaki hikâyeleri herkes duydu.
Tarikat olaylarını burada mı yapıyor?
Benden hoşlandığını sandım.
Bak,
parayı bölüşebiliriz.
-Ne yapıyorsunuz burada? -Hiçbir şey.
-Ne yapıyorsunuz burada? -Hiç!
Çık dışarı! Defol git buradan! Hadi!
Sen de hemen odana git!
Hayatımı mahvediyorsun!
Eski bir sırt çantası.
Ordunun ihtiyaç fazlası mağazasında satılıyor.
Dedim ya, adam serserinin teki.
Üstünde kimliği veya cüzdanı yoktu.
MONTE CRISTO KONTU A. DUMAS
Dolanıyordur.
Evi ve kulübeyi görünce "Bak, uyuyacak yer." demiştir.
Rastgele denk gelmiş. Hepsi bu.
-O ne? -Bilmiyorum.
Bir şey çıkacak galiba.
Muhtemelen çalmıştır.
Müzeyi soymuş galiba.
Yapma Franklin.
Senin düşündüğünden saçma değil.
-Ne düşünüyormuşum? -Orada bulduğunu söyledin
ama farelere ne olduğunu görmüştün.
Uzay kıyafeti falan olmadan oraya gitseydi...
Bilmiyorum. Bence bu bir insan değil, bu ekstra...
Tanrım. Gel bakalım.
Yataktan çıkacak hâlde değilsin.
Hadi. Yatağa dön.
Yaprak gibi titriyor.
Ateşten yanıyor.
Ambulans çağırmamız lazım.
Nasıl açıklayacağız?
Evimizdeki ölü bir adamı nasıl açıklayacağız?
Franklin.
Kusura bakma ama bir sınır var. Bir şey yapmalıyız.
-Adama baksana. -Tanrım.
Geçen sene hastalandığımda ben de aynı böyleydim.
Doktor Mareese virüs olduğunu söyledi ve yazdığı reçete...
Neydi?
Tanrım, reçetede ne yazmıştı?
-Tamiflu. -Tamiflu!
-Gördün mü? Her şeyi unutmuyorum. -Tamiflu'ydu.
Tamiflu.
Seni hemen iyileştireceğiz.
-Yapabilir miyim, bilmiyorum. -Kendine güven.
Sadece küçük bir beyaz yalan.
Kasada hep Warren oluyor zaten.
-Ya soru sormaya başlarsa? -Sormaz.
Hasta ve yaşlı bir kadın için grip ilacı sadece.
Doğru. Evet.
"Eşim grip oldu.
"Irene grip olduğu için biraz daha lazım oldu."
Sana inanıyorum Franklin.
En azından birimiz inanıyor.
Bir şey olursa beni ara, tamam mı? İçeri girme.
Görüşürüz.
MECLİS İÇİN OYLAR BYRON'A
Dostum, sakıncası yoksa...
-Merhaba... -Param yok.
Para istemiyorum.
Ben Byron Albemarle. Belediye Meclisi…
-Tebrikler. -Pusulaya girmem
için imzan lazım.
Farnsworth'ta değişim potansiyeli görüyorum.
O değişim ben olabilirim.
Biraz boyundan büyük konuşuyorsun. Hangi parti demiştin?
Ben gururlu bir bağımsızım. Partide değilim.
Aptalca.
Sakalını kes.
Gerçekten mi?
-Franklin! Hey, acaba... -Şimdi olmaz.
-...imzanı alabilir miyim? -Şimdi değil.
Şeyi umuyordum...
Peki.
Yardımcı olabilir miyim?
Beyefendi?
Warren burada mı?
Ben Hugo. Warren, Arizona'da. Nasıl yardım edebilirim?
Şey... Irene...
Warren bilirdi. Bu...
Onun kötü... Ateşi yüzünden yanıyor ve...
Cebinizdeki ne beyefendi?
Evet. Tamiflu bu.
Dr. Mareese. Bir arayalım.
Biz ulaşamadık. Sizin ulaşacağınızı hiç...
Merhaba, ben Hugo. Bir reçete için onay lazım.
Evet. Irene York için Tamiflu.
Tabii.
Burada şimdi.
Dr. Mareese sizi istiyor.
Tamam.
Merhaba Doktor. Evet, kusura bakmayın.
Ne?
Üç deyince "Ortamı biliyorsun!" de. Hadi, yap bakalım.
-Anlamı ne ki? -"Ortamı biliyorsun."
Yapmak istemiyorum.
Yapmazsan imza atmam.
Gerçekten mi?
Lütfen.
Benim için imzala. O kadar zor mu?
Franklin. Hey.
-Sadece... -Şimdi olmaz.
Senin derdin ne ya?
Dost canlısı bir komşu oldum.
Hayır dedim.
Ama neden?
Kişisel bir şey değil Byron. Sadece
senden hazzetmiyorum.
Vay be. İhtiyar amma soğuk çıktı.
Defol git.
Sana ilaç alacağız. O sırada seni iyi hissettirecek
bir şey getirdim.
Al.
Şöyle... Bir yudum al.
Bulaşık suyu gibi tadı olduğunu biliyorum
ama işe yarayacağına söz veriyorum.
Bir yudum daha al.
İşte böyle.
Arkana yaslan. Dinlen şimdi.
Ben küçükken
büyükannem Bitsy bana bunu yapardı.
Adına "demleme" derdi.
Bundan nefret ederdim.
Bitsy haklıydı ama.
Gerçekten iyi hissettiriyor.
Söz veriyorum.
Kitabın bende. Sana okumamı ister misin?
Bir bakalım.
"Dantès'in çok hevesle, sabırsızca, dört gözle beklediği gün
"nihayet gelmişti.
"İlk ışıkla birlikte
"Dantes araştırmasına devam etti.
"Bir önceki akşam tırmandığı kayalığa tekrar tırmandı
"ve manzaranın her parçasını görebilmek için kendini zorladı..."
Toni!
Toni,
nereye gidiyorsun?
Sinemaya.
Sırtında çantayla mı?
Bana artık kızma.
Baştan başlayabilir miyiz?
Bu şekilde yaşamanın zor olduğunu biliyorum.
Her şeyden uzakta, kendi başımıza yaşıyoruz.
Özellikle senin yaşında...
Fedakârlık yaptığını biliyorum.
Ama bak,
Tanrı bunları görür.
Mesele Tanrı değil.
Hiç arkadaşımın olmaması.
Aptalca bir evde yaşayıp
eski bir şapele göz kulak olmak.
Tanrı bunu mu istiyor?
Neden?
Bir söz verdim.
Deden gibi.
Ve onun babası gibi. Böyle gidiyor.
Devam ediyor.
Bu sözden geri dönemem,
dönmek de istemiyorum.
Neyin sözü bu?
Ben söz vermedim.
O evde mahkûm olmak istemiyorum.
Ben senin yaşındayken
Epi dedem
bir şey söylemişti ve çok sonra anlamıştım.
Bana demişti ki
hayatta
bir amaca sahip olmaktan daha büyük bir lütuf yoktur.
Bu yüzden mi hapse girdi?
Bir amacı olduğu için mi?
Bunu söylemene gerek yoktu.
Bir Calderon olmak
kaderinde daha yüce bir amaç var demektir.
Biliyorum anne, biliyorum.
Bunun anlamı ne ki?
-Büyüdüğünde göreceksin. -Ben 15 yaşındayım.
Atalarım benim yaşlarımda evlenmişti.
Doğruyu söylesene.
Tamam, artık kural falan yok.
Ailemizdeki herkes olarak
çok özel bir şeyin koruyucularıyız.
Doğru an geldiğinde bunu öğreneceksin.
Tanrı'nın isteği böyle.
Deli gibi konuşuyorsun, biliyor musun?
Gidelim hadi.
Gitmemiz lazım!
Neredeyim ben?
Farnsworth, Illinois'desin.
Ben Irene York, burası benim evim.
Burada güvendesin.
Senin adın ne?
Jude.
Nerelisin Jude?
Açıkçası emin değilim.
Yürüdüğümü hatırlıyorum. Soğuk bir yerdi.
Dağlar vardı. Sonra yağmur yağmaya başladı.
Sonra ben...
Sanırım düştüm.
Her şey karardı, sonra da biri beni taşıyordu.
O kişi kocam Franklin'di.
Buraya nasıl geldiğini biliyor musun?
Hayır, hatırlayamıyorum.
Sonra aklına gelir.
Anılar hep öyledir.
Chicago buradan bir saat uzakta.
Hiç oraya gittin mi?
Sanmıyorum.
Başardın! Seninle gurur duyuyorum!
Her şey yolunda.
Franklin, bu Jude.
Al bunu. Faydası olur.
Jude bana şeyi anlatıyordu...
Hey. Sen iyi misin?
Evet. Sadece...
Biraz başım döndü.
Canım, ruh gibi beyazladın.
Bugün bir şey yedin mi?
Emin değilim.
Kalk hadi.
Boğazından bir şey geçsin.
Kusura bakma Jude.
Merhaba!
Görüşmeyeli epey oldu.
Ne aldın?
Baskıdan yeni çıktı!
BELEDİYE MECLİSİ İÇİN OYLAR BYRON'A
Aşırı yetenekli Jeanine Albemarle tarafından tasarlandı.
Şuna bak.
Her yerde görmeye hazır mısın?
İmzaları hallettin mi?
Franklin'e bile imzalatmışsın.
Bak.
Bir imza daha atılınca resmî olarak adayım.
Dramatik olmak için mi duraksıyorsun?
Bol şans!
Bu arada,
bu sabah Yorkların evinin önünde bir polis arabası vardı.
Öyle mi?
Ne oldu?
Mahalledeki Bayan Siebert'ı aradım, dolaşan bir serseri varmış.
Adamı yakalayamadılar ama.
Bugün epey erkenden çıktın.
Evet. Tabelaları almaya gitmiştim.
Yapma.
Ben olmadığımı biliyorsun, değil mi?
Röntgenci değilim ben.
Öyle bir şey demedim.
Tamam.
Ben kamyondan diğer tabelaları getireyim.
Diyelim bir Fortune 500 şirketinde pazarlama yöneticisisiniz
ve bir sabah finans yöneticisi ofisinize gelip
"Bunu söylediğim için üzgünüm
"ama şirket çapında kesintiler yapmamız gerek
"ve bir sonraki çeyrekteki bütçeni %20 kesmek zorundayız.
"Ama yine de marka farkındalığını geliştirmen lazım.
"Tıklamalarımızı devam ettirmen gerek.
"Hepsini yapmana ihtiyacımız var
"ve mevcut geliri devam ettirmelisin..."
Baksana.
"...ama elinin altında daha az kaynak olacak."
Elbette ilk düşünceniz "Hay sıçayım!
"İmkânsızı istiyorlar." olur. Ama gerçekten öyle mi?
Hiç de uyumuyordum.
İki dakika dursan kafan düşerdi, garanti veriyorum.
Gece geç yattım. Dün biraz yorucuydu.
Öyle mi? Her şey yolunda mı?
Bu konuya girmek istemiyorum.
Babamın ailesini görmeye gitmem gerekti.
-İyiler mi? -Evet, bir şey yok.
Yaşlanıyorlar işte. Bilirsin.
Evet. Tabii.
Evet, birkaç yıl önce de anneminkiler fena olmuştu.
Hadi canım.
Evet. Şükran Günü'nde anneannem...
Peki.
...bulaşık makinesine işedi.
-Kulağa komik geliyor ama berbattı. -Tanrım, çok üzücü.
Evet. Bu şeylerle babanın uğraşması
gerekmiyor mu?
Babam mı? Şey, o...
O gerçekten meşgul.
İş için o kadar çok seyahat ediyor ki buraya bile gelemiyor.
-Ne iş yapıyor? -Danışman.
-Cidden mi? McKinsey gibi mi? -Hayır.
Büyük bir şey değil. Evet.
Kendi şirketi var. Kâr amacı gütmeyen kuruluşlara odaklanıyorlar.
Güzel.
-Yakın mısınız? -Evet, haberleşiyoruz.
Dedelerine yardım etmek için her şeyi bırakacak çocuk pek yok.
Evet.
Aile işte.
Yemen lazım canım.
-Yemiyorsun. -Aç değilim.
Yemeği seyrederek güçlenecek hâlin yok.
Irene, bu adam her açıdan bela demek.
Doğruyu söylüyorsa resmen onu kaçırmış olduk
ve ona biz değil, bir uzman yardım etmeli.
Yalan söylüyorsa da durum daha kötü.
Her şeyin en mantıklı açıklamasının onun bir çeşit uzaylı olması
seni rahatsız etmiyor mu?
O uzaylı değil Franklin.
Her hâlükârda
buraya başkasının kanıyla geldi
ve onu krallar gibi ağırlıyorsun,
ona çay demledin, temiz çarşaflar verdin.
Ondan nasıl kurtulacağımızı düşünmemiz lazım.
Onu burada tutmak çok tehlikeli, özellikle şimdi.
Ve lütfen biraz sandviç yer misin artık?
"Özellikle şimdi" ne demek?
Dr. Mareese'nin dediklerini ne zaman anlatacaktın?
Evet. Eczaneye gittiğimde beni telefonda onunla konuşturdular.
-Ne anlattı sana? -Yeterince şey.
Seni endişelendirmek istemedim Franklin.
Hiçbir şey yapmayacak mıydın yani?
Bırakacak mıydın?
Seninle ilgilenmemiz lazım, onunla değil.
Benimle ilgileniyorsun zaten.
Benimle ilgilenmek bu oluyor.
Ve belki...
Belki de beklediğimiz şey budur.
Bu mu? Bunu nasıl söylersin?
Bunun nereye varacağını görmem gerek Franklin
ve yanımda olmanı istiyorum.
Doktor ne derse yapacağım.
Egzersizler, tedaviler.
Yemek bile yiyeceğim.
Arabada kal.
Silahım var!
Ellerini havaya kaldır. Ciddiyim.
Seni vururum.
Uzun zaman oldu.
Ne kadar da büyümüş.
-Onu eğitiyor musun? -Neden buradasın?
Sorun mu var?
O kim?
Sorun yok. Sen orada kal.
Güzelmiş.
Biraz daha tuz lazım ama.
Sakin ol Stella. Otur lütfen.
Hâlâ silah taşımana sevindim.
Ona ihtiyacın olacak.
Yorucu bir gündü.
Güzel bir gece uykusu hepimize iyi gelir.
Gece acıkırsan diye burada yemek var.
Temiz pijama da bıraktım.
Bunlardan bir tane daha al.
Faydası olur.
İyi geceler Jude.
İhtiyacın olursa biz yukarıdayız.
Teşekkürler Irene.
Sen önden git canım. Bir dakikaya gelirim.
Jude ile erkek erkeğe bir sohbet edeceğim.
Daha iyi misin?
Irene senin pek bir şey hatırlamadığını söyledi.
İyi bir his olmasa gerek.
Bahsetti mi bilmiyorum ama seni bulduğumuzda
kan içindeydin.
Başka birinin kanı olmalı.
Bir şey hatırlıyor musun?
Hayır. Hiçbir şey hatırlamıyorum.
Bu oğlumuzun odasıydı.
Michael.
Öleli 20 yıldan biraz fazla oldu.
Zaman o acıyı geçirmiyor.
Ve Irene hiç...
O zeki bir kadın.
Tanıdığım en zeki insan olabilir.
Ama inatçı biri.
Hep en iyisini bildiğini düşünür.
Ama kimse her zaman haklı olamaz.
Açıkça söyleyeceğim Jude. Sana güvenmiyorum.
Kesinlikle seni burada istemiyorum.
Ama Irene, senin özel olduğunu kafasına koymuş.
Öyle olmana ihtiyacı var.
Irene için bir süre kalmana izin vereceğim.
Ama onu az da olsa tehlikeye sokacak bir şey yaparsan
buna pişman olursun.
Bunu hatırlayabilir misin?
Evet.
Tamam o zaman.
Güzel konuşmaydı.
İyi geceler
Franklin.
Ben burada ayrılayım.
Yemek için sağ ol.
Tabii ki. Her zaman.
Henüz eve gitmek istemiyorsan
ben hemen köşede oturuyorum.
Çok güzel papatya çayı yaparım.
-Cliff, sana bir şey söylemem lazım. -Başka biriyle çıkıyorsun.
Hayır.
-Ailem hakkında söylediklerim... -Evet.
Babam, ne kadar yakın olduğumuz falan
yalandı.
Babam,
ben beş yaşındayken intihar etti.
Bunu konuşmak benim için zor.
-Denise, çok üzgünüm. Ben... -Gitsem iyi olacak.
-Selam. -Selam.
-Ne yapıyorsun? -O küçük piç nereye gitti?
-Çok küfrediyorsun. -Ne olmuş?
Sonunda ben de başlıyorum
ve bu gidişle derste de ederim, yani etme.
-O küçük zımbırtı nereye gitti o zaman? -Boş ver. Daha kötü oldu.
Bay Groth, daha önce marangozluğu bu kadar çabuk kapan birini görmemiş.
Öyle olsa da maaşıma zam yapmıyor.
Ne?
Franklin, ben hamileyim.
Geçen hafta doktora gittim.
Bugün sonuçlar için aradı.
Dolabı siktir et.
Çocuğumuz olacak!
Dikkatli ol!
Gördün mü? Bu yüzden dikkatli olmalısın.
Alt yazı çevirmeni: Samet Konuksal
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keles