Franklin!
Diyos ko!
Sandali lang, mahal.
'Wag kang-- Teka, tutulungan kita.
-Nasaktan ka ba? -Ayan.
Ano'ng ginagawa mo roon?
-Ano? -May tao sa shed.
-Sa... -Oo. Oo.
Kung sino ka man!
Umakyat ka na rito!
May armas ako!
Hindi ako nagbibiro!
Tumayo ka!
Ayos ka lang ba?
Uy.
-Saan nanggagaling ang dugo? -Hindi ko alam!
-Kailangan natin siyang linisan. -Ako na. Maupo ka lang!
Baka adik 'yan na naghanap lang ng matutulugan.
Franklin, nasa kabilang mundo siya.
Ano? 'Di ko siya nahanap doon.
-Marami kang nainom-- -Alam ko ang nakita ko!
-Hindi posible 'yon. -Nandito siya, 'di ba?
'Di natin alam kung sino siya o kung paano siya napunta roon.
Baka delikado siya.
Tingnan mo nga siya. Hindi nakakatayo.
Hindi sa kaniya ang dugong 'yan.
-Paano mo nalaman? -Kasi wala siyang sugat.
'Wag. 'Wag mong sagutin.
Baka 'yong pulis 'yon. Tumawag ako.
Diyos ko, Franklin. Bakit mo 'yon ginawa?
-Ang sabi ko lang, may nakita ako-- -Paano kung bumaba sila?
Ano bang dapat nating gawin, Irene?
Sabihin nating nagkamali ka lang.
-Uy. -Uy, Tommy.
Ayos lang kami.
'Yong hepe pa talaga ang nagpunta.
Nasa Mill Road lang ako noong narinig ko ang tawag.
Nasaan 'yong lalaki?
Tumakbo na siya noong nilapitan ko.
-Saang direksyon siya tumakbo? -Pa-hilaga.
Pa-hilaga?
Titingnan ko na rin ang bahay para sigurado.
Bakit? Wala namang pumasok.
-Mas mabuti nang manigurado. -Oo.
Tara na.
Matagal na akong 'di napupunta rito. Walang nagbago.
Wala namang dapat baguhin, Thomas.
Ang mga magulang ko, gala nang gala. Nasa Florida sila ngayon.
Talaga?
Naku...
Nanood ako ng pelikula sa kwartong 'yan kasama si Mike noon.
The Fog.
Takot na takot ako roon.
Kumusta si Denise?
Mabuti. Kumukuha ng MBA.
-22 taong gulang. -Talaga?
24 na siya, Franklin.
Ang bilis ng panahon, ano?
Matalino 'yon mula pagkabata.
Alam kong si Mike...
Ipagmamalaki niya siya.
Tumingin ka na rito?
Oo. Wala namang nasa shed at walang nawawala.
Thomas. P'wede ba kitang makausap?
Oo naman, tara.
May problema ba?
Ano lang...
May problema si Franklin.
Tuliro siya.
At kung anu-ano ang nakikita.
Sabay kaming tumingin sa labas.
Wala namang tao.
Pasensya na at nag-aksaya kami ng oras mo.
'Wag kang humingi ng tawad.
Mabuti na lang at walang panganib dito, pero...
Kinalulungkot ko ang nangyari kay G. York.
Franklin, sasabihan kita kung mahanap namin ang lalaki.
Salamat. Salamat sa pagpunta, Tom.
Walang ano man.
Ano'ng sinabi mo sa kanya?
Sabi ko, 'di ko kayang may pumasok sa kwarto ni Michael.
Kahit siya pa.
Magandang umaga.
Magandang umaga, antukin.
Kakaiba 'to, ano?
Oras na para gupitan 'to.
Ayaw niyang ginugupitan.
Oo naman, pero gusto niya ang pagkain.
P'wede bang 'wag na, Mama?
Male-late na ako.
'Wag kang mag-alala, may oras pa.
Magandang umaga, Argentina...
Okey.
Dapat sa Linggo na tayo magpagupit.
Sa susunod na lang tayo manood ng sine.
Seryoso ka ba?
Sabi ko sa 'yo, dapat noong nakaraang linggo pa.
May problema ba?
May nangyari ba?
Lagi kang nagbabago ng plano biglaan.
Toni, mahal kita.
Mahal din kita.
Uy, Toni.
Uy, Matias, kumusta ka?
Ano'ng ginuguhit mo?
Wala. Puro kalokohan lang.
Kung kalokohan lang, bakit mo palaging ginagawa?
Hayaan mo na siya. Ayaw niyang ipakita sa 'yo.
Bahala ka.
'Wag mo siyang pansinin.
P'wede ba kitang tanungin?
Sige.
Lahat.
Subukan mo.
-Kulang sa asin. -Talaga?
Gusto mo bang gumawa rito?
Hindi.
May kailangan akong ipasa bukas, kaya sa kwarto na ako gagawa.
Sige. Galingan mo.
-Paalam. -Paalam.
Bwisit!
Alam kong sabi mo malayo, pero ang layo nito...
Nagpaalam ka ba sa mama mo, Toni?
Manahimik ka.
Magkita tayo sa isang oras, magkasintahan.
Akala ko, 'di ka pupunta.
Dito ka pala nakatira. Astig.
Tama na. Ang lapit na nito.
Tingnan mo 'to.
Alam ko, kakaiba.
Pero ilang daang taon nang nakatira ang pamilya ko riyan.
Ayaw umalis ng mama ko. Nakita mo na.
Ano 'to?
Wala 'yan. Matias...
Grabe.
Sino'ng may sariling simbahan?
Tumigil ka nga.
Patingin ako.
Ayaw mo ba akong tabihan?
Sige.
Toni...
May sasabihin ako...
Mali ba 'yon?
Isa lang 'tong...
biro.
Isang biro?
Sabi ng mga kaibigan ko, bibigyan nila ako ng pera kung papasok ako.
Sa nakakatakot na bahay.
Pasensya na.
Ano?
Alam ng lahat ang tungkol sa lolo mo.
Dito ba niya ginawa ang mga kulto niya?
Akala ko gusto mo ako...
Uy...
pwede nating paghatian ang pera.
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Wala.
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Wala!
Lumabas ka rito. Ngayon na!
At ikaw! Pumunta ka sa kwarto mo!
Sinisira mo ang buhay ko!
Isa 'yang lumang field pack.
Nabibili sa kahit saang Army surplus store.
Sabi ko sa 'yo... wala lang siyang bahay.
Wala siyang ID, walang wallet.
Napadpad lang siya.
Nakita niya ang bahay at shed at naisipang matulog doon.
Aksidente lang ang pagpunta niya rito. Tapos na.
-Ano 'yan? -'Di ko alam.
Gusto ko ang tunog niyon.
Baka ninakaw niya lang.
Parang galing 'to ng museo.
Tama na, Franklin.
Mas kalokohan ang iniisip mo.
-Ano bang iniisip ko? -Sabi mo, nahanap mo siya sa loob,
pero nakita mo ang nangyari sa daga.
Kung nandoon siya nang walang space suit o kung ano man...
Ewan ko. Hindi siya tao, siguro...
Naku po.
'Di mo kayang umalis ng kama.
Sige na, bumalik ka.
Nanginginig siya.
Ang taas ng lagnat niya.
Kailangan nating tumawag ng ambulansya.
Paano natin 'to ipapaliwanag?
Mas mahirap ipaliwanag kung mamatay siya rito.
Franklin.
Pasensya na, pero kailangan nating kumilos.
-Tingnan mo siya. -Diyos ko.
Ganito rin ako noong nagkasakit ako.
Sabi ni Doktor Mareese, virus daw 'yon at ang gamot ay...
Ano nga ba 'yon?
Diyos ko, ano nga ba?
-Tamiflu. -Tamiflu!
-Kita mo? 'Di pa ako ulyanin. -Tamiflu nga.
Tamiflu.
Gagamutin ka namin.
-'Di ko ata kaya 'to. -Kaya mo 'yan.
Kaunting pagsisinungaling lang.
Isa pa, si Warren ang nakatao.
-Paano kung magtanong siya? -'Di 'yon.
Gamot lang 'yan para sa isang matandang may sakit.
Sige.
"May lagnat ang asawa ko.
Kailangan ko lang nito kasi may lagnat si Irene."
Naniniwala ako sa 'yo, Franklin.
Buti ka pa.
Tawagan mo ako kung may mangyari. 'Wag kang papasok doon.
Paalam.
IBOTO SI BYRON TOWN COUNCIL
Uy, ayos lang ba kung...
-Maaari bang-- -Wala akong pera.
'Di pera kailangan ko.
Byron Albermarle. Tumatakbong Town Council--
-Congrats. -Pirma mo lang
para makasali ako.
Nakikita kong may kakayahang magbago ang Farnsworth.
Ako ang pagbabago.
Ang laki ng pangarap mo. Ano ngang partido mo?
Independent ako. Walang partido.
Kalokohan 'yan.
Mag-ahit ka ng balbas.
Talaga?
-Uy, Franklin! P'wede bang... -'Wag muna ngayon.
-...pumirma rito. -'Wag muna ngayon.
Baka lang...
Sige.
Ano'ng maitutulong ko?
Sir?
Nandito ba si Warren?
Ako si Hugo. Nasa Arizona na si Warren. Ano'ng kailangan mo?
Si Irene... may...
Alam 'yon ni Warren. Tungkol sa--
Mayroon siyang-- Mataas ang lagnat niya at--
Ano 'yang nasa bulsa mo, sir?
Oo. Tamiflu ito.
Dr. Mareese. Tawagan natin siya.
'Di mo siya matatawagan. Baka hindi...
Uy, si Hugo ito. May kukumpirmahin ako.
Oo, Tamiflu para kay Irene York.
Sige.
Nandito siya ngayon.
Gusto kang makausap ni Dr. Mareese.
Sige.
Uy, Doc. Oo, patawad...
Ano?
Sabihin mo, "Trip trip lang!" Sige na.
-Ano'ng ibig sabihin niyon? -Trip trip lang.
Ayaw ko.
'Di ako pipirma kung hindi, kaya...
Talaga?
Pakiusap.
Pirmahan mo na lang. Mahirap ba--
Franklin. Uy.
-Kailangan ko lang-- -'Wag.
Ano bang problema mo?
Naging mabuting kapitbahay ako.
Humindi na ako.
Pero bakit?
'Di personal 'yon, Byron. Ayaw ko lang...
sa iyo.
Grabe. Salbahe 'yon ah.
Umalis ka na nga rito.
Bumili na kami ng gamot. Sa ngayon, ito muna.
Makakatulong ito.
Heto.
Uminom ka.
Alam kong pangit ang lasa, pero
pangako, tatalab 'yan.
Isa pang higop.
Ayan.
Mahiga ka lang at magpahinga.
Noong bata ako,
ginagawan ako nito ng lola ko.
Tinawag niya 'yong "brew."
At ayaw ko niyon.
Pero tama siya.
Nakakapagpaganda ng pakiramdam.
Pangako.
Nasa akin ang libro mo. Gusto mo bang basahin ko?
Tingnan natin.
"Sumikat nang muli ang araw na hinihintay
na dumating ni Dantes."
"Sa unang liwanag,
pinagpatuloy ni Dantes ang paghahanap.
"Muli, inakyat niya ang mabatong bundok na matagal niyang sinusubukan
"at tinanaw niya nang maigi ang bawat detalye ng tanawin..."
Toni!
Toni...
saan ka pupunta?
Sa sinehan.
Nang may dalang gamit?
'Wag ka nang magalit sa akin.
'Di ba tayo p'wedeng mag-ayos?
Alam kong mahirap ang pamumuhay natin.
Tayong dalawa lang sa gitna ng kawalan.
Lalo na sa edad mo.
Isa 'yong sakripisyo... alam ko.
Pero... uy,
nanonood ang Panginoon.
Hindi ito tungkol sa kaniya.
Wala akong ni isang kaibigan.
Nakatira ako sa isang nakakainis na bahay
at nagbabantay ng isang lumang simbahan.
'Yon ang gusto ng Panginoon?
Bakit?
Nangako ako.
Gaya ng lolo mo.
At ang ama niya. Lahat kami.
Marami.
'Di ko kaya at ayaw kong...
sirain ang pangakong 'yon.
Pangakong ano?
Wala akong pinangako.
Ayaw kong maging bilanggo ng bahay na 'yon.
Noong kaedaran kita,
Si Lolo Epi...
may sinabi siya na 'di ko kaagad naintindihan.
Sabi niya sa akin
wala nang...
mas hihigit pang biyaya sa pagkakaroon ng layunin.
Kaya ba siya nakulong?
Dahil may layunin siya?
'Di mo dapat sinabi 'yon.
Dahil isa kang Calderon,
nakatadhana sa 'yo ang isang malaking layunin.
Alam ko, mama, alam ko.
Ano'ng ibig sabihin niyon?
-Malalaman mo pagtanda mo. -15 na ako.
Ganitong edad nagpapakasal ang mga ninuno natin.
Sabihin mo ang totoo.
Sawa na ako sa ganito.
Ang pamilya natin
ay tagapagbantay ng isang napaka-espesyal na bagay.
At malalaman mo kung ano 'yon sa tamang panahon.
'Yon ang plano ng Panginoon.
Tunog kabaliwan 'yon.
Tara na.
Kailangan nating umalis!
Nasaan ako?
Sa Farnsworth, Illinois.
Ako si Irene York, at ito ang bahay ko.
Ligtas ka rito.
Ano'ng pangalan mo?
Jude.
Tagasaan ka, Jude?
Hindi ako sigurado.
Naaalala ko lang, naglalakad ako sa isang malamig na lugar.
May mga bundok. Tapos biglang umulan.
Tapos...
tumumba ako.
Nawalan ako ng malay, at may bumuhat sa akin.
'Yon ang asawa ko, si Franklin.
Alam mo ba kung paano ka napunta rito?
Hindi. Hindi ko maalala.
Baka matandaan mo rin.
Bumabalik naman ang mga alaala.
Isang oras ang layo ng Chicago rito.
Napunta ka na ba roon?
Hindi pa.
Nagawa mo! Pinagmamalaki kita!
Ayos lang ang lahat.
Franklin, siya si Jude.
Inumin mo 'to. Makakatulong 'yan.
Sabi ni Jude, galing siya...
Uy. Ayos ka lang ba?
Oo. Medyo...
Medyo nahihilo lang ako.
Mahal, ang putla mo.
Kumain ka na ba ngayon?
Hindi ako sigurado.
Tara na. Tara na.
Papakainin muna kita.
Pasensya na, Jude.
Uy!
Ang tagal mo.
Ano'ng dala mo?
Bagong gawa lang!
IBOTO SI BYRON PARA SA TOWN COUNCIL
Dinisenyo ng talentadong si Jeanine Albermarle.
Tingnan mo nga naman.
Handa ka na bang ipakalat 'to?
Ang dami mong napapirma.
Pati si Franklin.
Tingnan mo.
Isa na lang, at opisyal na ako.
Bakit ka huminto...
Galingan mo!
Isa pa,
may pulis kanina sa bahay ng mga York.
Talaga?
Ano'ng nangyari?
Balita ni Gng. Siebert, may umaaligid raw.
Pero 'di siya nahuli.
Ang aga mo umalis kanina.
Oo. Kinuha ko 'yong mga senyales.
Tama na.
Alam mo namang 'di ako 'yon, 'di ba?
Hindi ako maninilip.
Hindi 'yon ang sinabi ko.
Sige.
Kukunin ko 'yong iba pang mga senyales.
Kung ikaw ang Chief of Marketing para sa isang Fortune 500 company
at isang umaga, sinabi sa 'yo ng CFO na
"Ayaw kong sabihin 'to,
pero kailangan naming magtipid,
at sa susunod na kwarter, babawasan namin ng 20% ang badyet mo.
Pero kailangan mo pa ring mabuo ang brand awareness.
Kailangang mapanatili ang click-through rate.
Gawin mo ang lahat ng 'yon
at panatilihin ang kasalukuyang revenue..."
Uy.
"...pero mas kaunti ang magagamit mo."
Ang una mong iisipin, "Naku!
Imposible 'yon." Pero imposible nga ba?
Hindi ako nakatulog.
Papikit-pikit ka na nga eh.
Gabi na kasi ako nakatulog. Napagod ako kahapon.
Bakit? May problema ba?
Ayaw ko nang pag-usapan.
Nakipagkita ako sa magulang ni papa.
-Ayos lang ba sila? -Oo, ayos lang.
Tumatanda lang. Alam mo na.
Oo.
Nagkaproblema ang magulang ng mama ko dati.
Naku.
Ang lola ko, noong Thanksgiving...
Sige.
...umihi siya sa lababo.
-Nakakatawa pakinggan, pero seryoso. -Diyos ko, nakakalungkot 'yon.
Oo. 'Di ba dapat ang papa mo...
ang nag-aasikaso?
Ang papa ko? Ano...
marami siyang inaatupag.
Madalas siyang nasa ibang lugar para sa trabaho.
-Ano'ng ginagawa niya? -Isa siyang consultant.
-Talaga? Parang McKinsey? -Oo.
Hindi ganoon kakilala. Oo.
May sarili siyang firm. Pokus nila ang mga non-profit.
Ayos.
-Malapit ba kayo? -Oo, lagi kaming nag-uusap.
Kaunti lang ang mga apo na inaalala pa rin ang lolo't lola nila.
Oo.
Pamilya sila eh.
Kailangan mong kumain, mahal.
-Hindi ka kumakain. -Hindi ako gutom.
Hindi ka lalakas kung titingnan mo lang ang pagkain.
Irene, problema lang ang idudulot niya.
Kung totoo ang sabi niya, eh 'di kinidnap natin siya
at kailangan niya ng tulong ng mga propesyunal.
At kung nagsisinungaling siya, mas masama.
'Di ka ba nag-aalala na ang pinakalohikal na paliwanag dito
ay isa siyang alien?
Hindi siya alien, Franklin.
Kahit ano pa,
dumating siya rito na balot ng dugo ng iba
tapos ang bait mo sa kaniya.
Kung tratuhin mo siya, parang bisita, at...
Kailangan natin siyang paalisin.
Delikado kung nandito siya, lalo na ngayon.
At pwede bang kumain ka na?
Ano'ng ibig mong sabihin na "ngayon"?
Kailan mo sasabihin sa akin ang sabi ni Dr. Mareese?
Oo. Nakausap ko na siya kanina sa telepono.
-Ano'ng sabi niya? -Lahat.
Ayaw kitang pag-alalahanin, Franklin.
Wala kang gagawin tungkol doon?
Aasa na lang?
Ikaw ang dapat alagaan, hindi siya.
Inaalagaan mo na nga ako.
Ito na ang pag-aalaga sa akin.
At siguro...
ito na ang hinihintay natin.
Ito? Paano mo nasabi 'yon?
Kailangan kong malaman ang mangyayari, Franklin,
at gusto kitang makasama.
Susundin ko ang doktor.
Ang mga ehersisyo at paggagamot.
Kakain din ako.
Manatili ka sa trak.
Armado ako!
Itaas ang kamay. Seryoso ako.
Babarilin ko kayo.
Matagal na.
Ang laki na niya.
-Tinuturuan mo ba siya? -Bakit ka nandito?
Ayos ka lang ba?
Sino siya?
Oo. Ayos lang ako. Diyan ka lang.
Ayos lang.
Kulang pa sa asin.
Relaks, Stella. Maupo ka.
Mabuti at may baril ka pa rin.
Kailangan mo 'yan.
Ang dami nang nangyari.
Kailangan na nating matulog.
May pagkain dito kung sakaling gutumin ka sa gabi,
at nag-iwan ako ng masusuot mo.
At uminom ka pa nito.
Makakatulong 'yan.
Magandang gabi, Jude.
Nasa taas lang kami kung kailangan mo ng tulong.
Salamat, Irene.
Mauna ka na, mahal. Susunod ako.
Kakausapin ko lang si Jude. Lalaki sa lalaki.
Ayos ka lang ba?
Sabi ni Irene, wala ka raw natatandaan.
Mahirap siguro 'yon.
Ewan ko kung sinabi na niya sa'yo, pero nang nakita ka namin,
nabalot ka sa dugo.
Dugo ng iba, siguro.
Natatandaan mo ba 'yon?
Hindi, wala akong matandaan.
Ito ang kwarto ng anak namin.
Michael.
20 taon na ang nakakalipas noong mamatay siya.
Hindi pa rin humihilom ang sugat niyon.
At si Irene...
Matalino siyang babae.
Pinakamatalinong taong nakilala ko.
Pero matigas ang ulo niya.
Tingin niya, lagi siyang tama.
Pero walang taong laging tama.
Gusto ko lang sabihin na 'di ako nagtitiwala sa 'yo.
At ayaw kita rito.
Pero tingin ni Irene, espesyal ka.
Kailangan niyang paniwalaan 'yon.
Para sa kaniya, hahayaan kitang manatili. Nang sandali.
Pero kung ilalagay mo siya sa panganib...
pagsisisihan mo 'yon.
Matatandaan mo ba 'yon?
Oo.
Sige.
Magandang pag-uusap.
Paalam...
Franklin.
Dito na ako.
Salamat sa pagkain.
Oo, walang ano man.
Kung ayaw mo pang umuwi,
malapit lang ang bahay ko rito.
At masarap ang tsaa ko.
-Cliff, may sasabihin ako sa 'yo. -May nobyo ka na.
Hindi, hindi.
-'Yong tungkol sa pamilya ko... -Ano?
...tungkol sa papa ko at sa relasyon namin,
kasinungalingan 'yon.
Ang papa ko,
ay nagpakamatay noong limang taong gulang pa lang ako.
Ayaw ko 'yong pag-usapan.
-Denise, pasensya na, hindi ko-- -Aalis na ako.
-Uy. -Uy.
-Ano'ng ginagawa mo? -Saan napunta 'yon?
-Bibig mo. -Ano naman?
Dahil puro ka mura, nagagaya ko,
at napapamura din ako sa harap ng mga estudyante ko.
-Nasaan na napunta 'yon? -Hayaan mo na nga.
Sabi ni G. Groth, ang bilis ko raw gumaling.
Pero pareho pa rin ang sweldo ko.
Ano?
Franklin, buntis ako.
Nagpunta ako sa doktor noong nakaraan.
Sinabi niya kanina ang resulta.
Hayaan mo na 'yong cabinet.
Magiging magulang na tayo!
Ingat! Ingat!
Kita mo? Kailangan mong mag-ingat!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce