Rozwiązałam zagadkę.
Sacagawea ukryła wskazówkę w jednym z dzienników.
- Dziennik jest na wystawie... - W posiadłości gubernatora.
Ten z brodą był tutaj, po drugiej stronie ulicy.
Może to Salazar.
Billie nadal nas obserwuje.
Zrób zbliżenie na jej naszyjnik.
To zmienia wszystko.
Jacyś podejrzani?
Dziewczyna wnuka jako ostatnia widziała go żywego.
Ktoś taki zawsze jest głównym podejrzanym.
Jess idzie na bal, żeby zajrzeć do dziennika.
Liam!
Nie ruszaj się!
Ukradłaś dziennik.
Wstydźcie się.
- Hej , ho! - Musicie wyjść.
Wsiadaj.
LUIZJANA
Dobrze się bawiłaś?
Są gliny, więc impreza nabrała rumieńców.
- Jak? Dlaczego... - Dlaczego cię uratowałam?
Po prostu jechałam i zobaczyłam,
że biegasz boso jak jakiś bezdomna.
Myślę, że to dobra okazja, by powiedzieć, że źle zaczęłyśmy.
Źle zaczęłyśmy?
Tak jest, jak się komuś porywa przyjaciela.
Nie jestem z tego dumna, ale zrobiłam, co musiałam.
Tak jak ja i Rafael,
gdy 20 lat temu wyruszyliśmy na poszukiwanie skarbu.
Zaraz.
- Znałaś mojego ojca? - Tak.
I matkę, Manuelę.
Gdybym wiedziała, że to twoi rodzice, pokazałbym ci to.
Jest pani Córą Pierzastego Węża?
Tak.
Jesteśmy po tej samej stronie, Jess.
Zjemy obiad?
Musimy tylko zdjąć suknie i włożyć coś luźniejszego.
Wiem, że to wstrząs.
Mogę odwieźć cię do domu.
Albo opowiedzieć wszystko, co wiem.
SKARB NARODÓW: NA SKRAJU HISTORII
Wszędzie trąbią o kradzieży
cennego historycznego dziennika.
Ale nikogo jeszcze nie aresztowano.
To dobra wiadomość.
Uciekła im.
Dlaczego nie odbiera?
Nic mi nie jest. Długa historia. Do zobaczenia.
Nic jej nie jest.
Pani Pierce. Dobry wieczór.
Ten stolik, co zawsze. Tędy proszę.
Przygotowaliśmy dla was wspaniały posiłek.
Miłego wieczoru.
Ostatnim razem próbował mnie wyrzucić.
To się już nie powtórzy.
Nie, dziękuję. Ja nie piję.
To moktajl mojito.
Bezalkoholowy.
Często go pijesz, prawda?
Wie pani, co pijam,
zna pani rozmiar mojego buta,
mój szczęśliwy kamień.
Cóż mogę powiedzieć? Kopię głęboko.
Mogę zobaczyć medalion?
Tak.
Wiem, co myślisz.
To podróbka.
Kupiła go na czarnym rynku.
Handluje pani antykami.
Też kopiesz głęboko.
Jesteś podobna do ojca.
To mój tata.
A to mój brat, Sebastian.
Sebastian i ja poznaliśmy twojego ojca niedaleko miasta Meksyk.
Myśleliśmy, że jest poszukiwaczem skarbów, on o nas myślał to samo.
Wkrótce zrozumieliśmy,
że oboje szukamy skarbu, by go chronić.
Gdzie jest teraz pani brat?
Został zamordowany.
Obie doznałyśmy straty.
Człowiek, który zabił mojego brata, zabił też twojego ojca.
Łowca skarbów zwany Salazarem.
Salazar?
Znalazłam notatkę ostrzegającą o Salazarze.
Wciąż szuka tego skarbu.
Medalion, który obie nosimy...
to obietnica.
Trzeba chronić skarb przed takimi jak on.
Możemy to zrobić razem, Jess.
I przy okazji docenić pracę twojej matki.
Czego nie wiesz?
Była genialna, niesłusznie wyśmiana przez środowisko akademickie.
Możesz się śmiać jako ostatnia, Jess.
W przeciwnym razie twój ojciec i mój brat zginęli na marne.
To właśnie próbowałam zrobić.
Ale Liam mnie zdradził i uciekł z dziennikiem.
Liam pracuje przeciwko tobie od jakiegoś czasu.
Nie zależy mu na skarbie. Robi to tylko dla pieniędzy.
Dlatego chciał ukraść dla mnie dziennik.
Gdybym nie przyjęła jego oferty, sprzedałby go komuś innemu.
Ma pani dziennik?
Mam dziennik.
Mam też pieniądze,
a z twoimi umiejętnościami
znajdziemy trzeci relikt i ubiegniemy Salazara w drodze do skarbu.
To...
na co czekamy?
Dziękuję.
Pewnie dużo pani podróżuje.
W zasadzie tu mieszkam.
Cześć, Jess. Jestem Kacey.
Fałszywa agentka. Wiem.
Tak, przepraszam.
Mieliście się bać.
Fajnie, że gramy w jednej drużynie.
Też się cieszę.
A to jest Dario.
Jakieś ukryte przekazy?
Na razie nie.
Parę rysunków i...
mnóstwo nudnych opisów, jak to pies Lewisa ganiał za wiewiórkami.
Chcesz spróbować, Jess?
Lewis lubił rysować portrety swojego psa.
Nie wszystkie narysował Lewis.
Mówiłaś, że to jego notatki.
Tak, ale nie napisał tam wszystkiego.
W połowie wyprawy
postrzelono go w tyłek i nie mógł już pisać.
Auć. I co, przekazał go Clarke'owi?
Który nie znosił dzienników. Dlatego przekazywał pałeczkę innym,
czyli Sacagawei i Yorkowi.
To jedyny zapis po francusku.
Sacagawea nim władała.
Może nauczyła się też pisać.
„Ogon dwujęzycznego węża jest wyjawiony przy ładnej pogodzie...
za zakolem...”
Może nie chodzi o zakole rzeki.
- Tylko o zagięcie paska. - Zagięcie paska.
To słowna łamigłówka.
Oczywiście, że tak.
Pytanie tylko, jak ją rozwiązać.
Maniacy łamigłówek to potrafią.
Widzicie te kolorowe nitki?
Niebieski, zielony i biały były używane przez plemię Sacagawei.
Plemię Szoszonów.
Dopasujmy nitki na pasku
do liter.
Daje nam to...
A, L, A, M, O, W, E, L, L.
Studnia w Alamo.
Tam ukryto trzecie pudełko.
Studnia w Alamo.
Powiedz, że w Alamo jest studnia.
Na pewno jest.
Zaraz.
Alamo zbudowali Hiszpanie.
To właśnie przed nimi Córy Pierzastego Węża
starały się ukryć skarb.
To nie ma sensu.
Właśnie, że ma.
Tubylcy pomogli przy budowie Alamo.
To jeden z najlepiej strzeżonych fortów w okolicy.
Ostatnie miejsce, w którym wróg szukałby pudełka...
Tuż pod swoim nosem.
Podoba mi się to.
Hiszpanie nieświadomie strzegą szkatułki
Córek Pierzastego Węża.
To genialne.
Dzisiaj Alamo to pułapka na turystów.
Nie spodoba im się, że paru gości przeszukuje ich studnię.
Nie dadzą nam jej przecież rozebrać.
To nam pomoże.
Jadeitowa szkatułka.
- Ty ją masz. - Owszem.
Liam mi ją sprzedał.
Co?
Powiedział, że zniknęła po śmierci jego ojca.
Przykro mi.
Fragmenty map Azteków i Majów zaprowadzą nas
do części inkaskiej.
Bo jeśli je odwrócę, by stały przodem do siebie...
- To magnesy. - Magnetyczny magnetyt.
Gdy zabierzemy je do Alamo,
trzecie pudełko je do siebie przyciągnie.
Teraz musimy tylko znaleźć dojście do studni.
Jutro pójdziemy na zwiady.
Dzięki za wasze pozytywne wibracje.
Wasze uwagi o moim proteście przypomniały mi, dlaczego to robię.
Reprezentuję was, ludzi. Jesteśmy tu, by coś zmienić.
Jeśli coś widzisz, powiedz o tym. To moja dewiza.
To...
Muszę kończyć.
Dzięki Bogu, że wróciłaś. Jess, gdzie byłaś?
Wybacz, padł mi telefon.
Nie do wiary, że Liam ukradł dziennik.
Powinnam była cię posłuchać.
Posłuchaj mnie teraz.
Zapomnij o Liamie. Nie potrzebujemy go.
Jego, pokoju wskazówek i dziennika.
To zbędne.
Zaplanujmy kolejny ruch. Nie może być szybszy od nas.
Człowiek, który zabił mojego brata, zabił twojego ojca.
Łowca skarbów zwany Salazarem.
Wciąż szuka tego skarbu.
Myślę...
że od teraz...
muszę to robić sama.
Przepraszam.
Gdyby nie ja, byłabyś więcej
niż aresztowana.
Wiem.
Ale myślałam, że aresztują cię przeze mnie.
Posunęłaś się za daleko.
Prosiłaś mnie o odwrócenie uwagi, a teraz mnie za to krytykujesz.
Mieliście zrobić scenę, a nie wywoływać rewolucję.
Nie musieliście okupować Wall Street.
Mogłaś przewrócić tacę,
ale wolałaś skupić się na sobie.
Mówisz poważnie?
Dlatego nie chciałam, żebyś szła na ten bal.
Koniec z ratowaniem cię z kłopotów.
Jess, od teraz jesteś zdana na siebie.
- Tasha. - Nie.
W samą porę.
Szukałem w necie śladów Jess.
Jess jest w domu i ma się dobrze.
Super.
A Liam?
Nie przyszłam tu w sprawie skarbu.
Chciałabym spędzić trochę czasu z Buffy.
Jasne.
Pokłóciłaś się z kimś i to nie jestem ja.
Pokłóciłaś się z Jess i nie przyszłaś tu o północy, by pobyć z Buffy.
Przyszłaś ze mną pogadać.
Zaraz wracam.
Nienawidzisz gorzkiej czekolady i masła orzechowego.
Ale ty je uwielbiasz,
więc mam je pod ręką na wypadek, gdybyś przyszła.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO
Kocham cię.
Człowiek, który zabił mojego brata, zabił twojego ojca.
Łowca skarbów zwany Salazarem.
Nie będę z tobą walczył.
Przyjaźnimy się.
Jesteś moją misją.
Widzisz?
To ty i Jess.
Boję się zapytać, jestem Kapitanem czy Buckym?
Nie ma znaczenia.
Chyba jednak ma.
Bucky ciągle próbuje zabić Kapitana.
O to mi chodzi.
Steve i Bucky byli najlepszymi kumplami.
Prawda?
Bucky umiera i powraca jako maszyna do zabijania z wypranym mózgiem.
Łączy siły z Hydrą, by obalić demokrację.
Nie zapomnij o zabójstwie rodziców Tony'ego Starka.
Racja.
Ale Steve zawsze może liczyć na Bucky'ego.
„Do końca życia”.
Właśnie.
Najlepsi przyjaciele się nie poddają.
Ty i Jess to przetrwacie.
Tak jak Kapitan i Bucky.
Tak!
Zasada?
Przed 11.00 tylko The Shins.
Wybacz, stary.
- Czy wy... - Nie.
Tak.
Tasha i Jess...
trochę się poprztykały.
Co?
- Pokłóciły się? - Tak, i to epicko.
Jak Buck i Kapitan.
Miałam napisać, czy chcesz kawę.
- Wielkie umysły myślą podobnie. - Dziękuję.
Co za noc. Słyszałem o waszej kłótni.
Tak. Wiele się wydarzyło.
Od czego by tu zacząć? Liam ukradł dziennik.
Tasha i Oren prawie zostali aresztowani.
Twoja dziewczyna uciekła z balu.
No tak, nasz taniec.
Co u niej?
To... skomplikowane.
Ten taniec to błąd.
Chodziło o dziennik, rozkojarzyłam się.
Mogli aresztować Tashę i Orena.
Mnie też prawie aresztowali.
Dałam się wciągnąć w bajkę o Kopciuszku,
która okazała się koszmarem.
Idiotka ze mnie.
Daj spokój. Nie jesteś idiotką.
- Jestem. - Nie jesteś.
Chciałaś mu wierzyć.
Wszyscy chcieliśmy.
Rozmawiałaś już z nim?
Dzwoniłam i pisałam.
Nie odpowiada.
Coś takiego nie powstrzyma Jess.
Liam?
No dalej. Wiem, że tu jesteś.
Liam?
Kto to zrobił?
Nie pozwolę wam znaleźć skarbu.
Puść ją!
Nic ci nie jest?
Chyba nie.
Peter Sadusky miał sekretny pokój poszlak.
Wszystko zabrał.
Czy to był ten Salazar?
Nie...
ale pracuje dla niego.
Od jakiegoś czasu nas śledzi.
DRANIE
KRÓLOWA KRYPTOWALUTY
Chwila, co tu robisz?
Śledziłaś mnie?
Billie się martwi.
Chciała, żebym cię pilnowała.
Słuchaj, rozumiem.
Wciąż masz wątpliwości, ale Billie nie jest zła.
Nigdy nie była.
Tylko trudno ją poznać.
Miała bardzo trudne życie.
- Nie wydaje mi się. - Ona i jej brat
zostali sierotami w dzieciństwie.
Ich rodziców zabiła bomba w samochodzie.
Po zabójstwie brata straciła wszystkich, których kochała.
Pracownicy to jej jedyna rodzina.
Kradłam torebki na ulicy.
Billie mnie przygarnęła.
Opłaciła moją edukację, dała pracę.
Uratowała mi życie.
A ty ocaliłaś moje.
Dziękuję.
To na pewno był on?
Zapuścił brodę i kiepsko wyglądał, ale to na pewno był Maddox.
Maddox tu jest, więc Salazar też musi być.
- Musimy działać szybko. - Robi się.
Myślisz, że Sadusky zginął przez ten skarb?
Wiem, że to brzmi niedorzecznie.
To zdjęcia z nagrań ochrony statku USS Kidd.
Myślę, że Jess Valenzuela mówiła prawdę.
Mówiła o kobiecie
o imieniu Billie.
Nie widzę twarzy.
Technicy nad tym pracują.
Muszę się dowiedzieć, kim jest Billie.
I jeszcze... Elvis?
Tak. W Graceland było włamanie.
Opis pasuje do Valenzueli i jej kumpli.
I jeszcze to: Sadusky i Elvis byli masonami.
To jakiś dziwny test pierwszej randki przy kawie?
Nie.
To dobrze.
Nie odstraszysz mnie tą szaloną historyjką o Elvisie.
Kocham Króla.
Pomarańczowy barwnik z dłoni Sadusky'ego.
Czego się dowiedziałeś?
Nic z apteczki Sadusky'ego nie pasowało.
Poprosiłem FDA o listę wszystkich leków i żywności w kolorze pomarańczowym nr 47.
Poszłoby szybciej, gdybyś uruchomiła dawne kontakty w Waszyngtonie.
Nie ma takiej opcji.
Słuchaj...
Wiem, co się stało.
Zrobiłaś błąd przy aresztowaniu, ale to się zdarza, prawda?
Ważne, że w końcu złapali właściwego gościa.
Ale najpierw zabił ponownie.
Przepraszam, nie wiedziałem.
Pominęli to w oficjalnym raporcie.
Żeby nie stawiać dywizji w niekorzystnym świetle,
ale to moja wina.
Skoro zaczęliśmy się otwierać,
nie bez powodu...
jestem koronerem, a nie chirurgiem.
Jeśli nie zabiłeś nikogo na stole,
nie poczuję się lepiej.
Przepraszam.
Czujesz się lepiej?
Nie.
Ja też nie.
Witaj w Alamo.
Na dole czysto.
Strażnicy mają broń.
A turyści telefony. Musimy uważać i na nich.
Jeszcze kilka ciał na placu.
Mamy żelazną kratę, która nie wygląda, jakby można ją było podnieść.
Wyciąg linowy powinien załatwić sprawę.
Potrzebujemy też narzędzi, by wydłubać cegły.
Mamy podręczny młot pneumatyczny.
Młot pneumatyczny?
Te cegły mają ponad 200 lat.
Nie uszkodzimy ich.
Przynieś coś delikatniejszego, Kacey.
Jeśli zrobimy to po godzinach,
ci uzbrojeni strażnicy i tak tu będą.
Nie martw się. Davy Crockett nas wprowadzi.
Kto nie lubi się przebierać?
Nie rozumiem.
We wtorki i piątki odtwarzają bitwę pod Alamo.
O ile znam historię,
na zewnątrz, dziedziniec będzie pusty.
Dobrze.
Sprawdzę to.
Dziękuję. Tutaj
Masz rację.
Pierwsza faza rekonstrukcji jest na zewnątrz
i trwa 10 minut.
To aż nadto, żeby wejść i wyjść.
Załatwię nam kostiumy.
- To już nam się nie przyda. - Ma rację.
Powinien trafić do rezydencji gubernatora.
Oczywiście.
Tasha?
Jesteś w domu?
Jess.
Jess, jesteś w domu?
Przepraszam, że cię zraniłem.
Wiesz, co zabolało?
Myślałam, że lubisz golfa.
Chcę kogoś, kto...
kto lubi grać ze mną w golfa.
Albo chociaż powie, że go nie cierpi.
Nienawidzę golfa.
W zasadzie... golf nienawidzi mnie.
Powiedz to
następnej dziewczynie.
Albo nie.
Jess już wie.
Meena, przysięgam, że cię nie okłamywałem.
Okłamywałem sam siebie.
Dobrze, że odkryłam to teraz, a nie w podróży poślubnej na Hawaje.
Nienawidzę plaży.
Powiem to. Za dużo piachu.
- Jest wszędzie. - Tak. Szczerość. Postęp.
Nienawiść do plaży? Poważny minus.
Nie.
Przepraszam.
Gdzie pacjent, który to nosił?
Pierwszy raz lecisz prywatnym?
Pierwszy raz w ogóle.
Wygląda jak coś, co powinno być w muzeum.
Ja czy miecz?
Nie, to replika.
Replika miecza Hernána Cortésa.
Jak miecz świetlny Dartha Vadera.
To pamiątka po okropieństwach,
jakie on i jego konkwistadorzy wyrządzili Córom Pierzastego Węża
i ich ludowi.
Szkoda, że moja mama tego nie widzi.
Też żałuję.
Przyjaźniłyśmy się.
Była taka...
mądra.
Bardzo miła.
Tak.
Chyba że nie kibicowałaś Meksykowi w nogę.
Tak.
Kochała piłkę nożną.
Tak kochała, że malowała twarz na każdy mecz o Puchar Świata.
Dobra.
- Omówimy plan działania? - Tak.
Obejrzałam dziesiątki tych rekonstrukcji.
Faza pierwsza trwa dziesięć minut.
Wtedy wchodzimy i wyciągamy pudełko.
W fazie drugiej bitwa wkracza do środka,
wykorzystamy to na naszą korzyść.
Wmieszamy się w tłum, a potem uciekniemy.
Mamy plan B na wszelki wypadek?
Nie ruszam się bez niego z domu.
Lądujemy za 20 minut.
Cofnijmy się w czasie.
WITAJCIE W ALAMO
Zaczynamy.
Przykro mi,
ale walka zaczyna się na rogu Alamo i Houston Street.
Bitwa nie przejdzie za mur aż...
Spokojnie, on tylko śpi.
W najgorszym razie ma koszmary.
Chwila.
Teraz.
Naprzód!
Za mną!
W samą porę. Dobrze.
Tutaj Meksyk stracił Teksas na rzecz Stanów Zjednoczonych.
Wiem.
Kiedy znajdziemy skarb, przywrócimy chwałę wszystkim tubylcom.
Idź tam i dopilnuj,
by ci turyści trzymali się planu.
Hej.
- Ethan? - Tak.
Spokojnie.
Masz parę stłuczonych żeber i wstrząśnienie mózgu.
Muszę zadzwonić do Jess.
Gdzie mój telefon?
Nie wiem, ale pewnie się nie dodzwonisz.
Wydzwaniam do niej od rana, ale włącza się poczta głosowa.
Pewnie padła jej bateria.
Nie padła.
To Billie.
- Co? - Billie przyjechała na bal.
Sam widziałem.
Nie miałem wyboru.
Wy tańczyliście.
Musiałem zabrać dziennik, by Billie go nie zobaczyła.
Więc go wziąłem.
Gdy wyszedłem...
Ktoś na mnie napadł.
On...
Ona skopała mi tyłek.
I wrzuciła mnie do rzeki.
Pamiętam tylko, że byłem na dnie.
Powinienem już nie żyć.
Musimy znaleźć Jess.
Nie ma jej.
- Jak to? - Sprawdziłam wszystko.
Pudełka nie reagowały.
Bitwa zaraz się zacznie. Musimy uciekać.
Nie.
Nie, czekaj. Ona musi tam być.
To jak Comic-Con dla nerdów z historii.
Tyle że wszyscy wyglądają tak samo. Nie mogę znaleźć Jess.
Może jej tu nie ma?
Nie, musi tu być.
Ktoś nas ubiegł.
- Daj mi torbę. - Nie mamy czasu.
Daj mi torbę. Sama sprawdzę.
Daj pudełka.
- Nie ma ich. - Muszę zobaczyć na własne oczy.
Ognia!
Jess!
Przebiliśmy się przez mur. Idziemy!
- Tak, szefowo. - Zabrała pudełka!
Robi się.
Królik ucieka.
Przepraszam.
Co?
Tam jest.
Jess!
Nie pokonasz ich... Tasha!
Bierzcie torbę!
Niech żyje Meksyk!
Jess. Tędy.
Chodźmy!
O nie.
- Wsiadaj! Wsiadaj! - Jedź! Jedź!
Koń!
- Nie! - O Boże!
Dalej, jedź! Szybko!
Ja nigdy nie zapomnę Alamo.
No dobra. Telefony do torby.
To torba Faradaya.
Blokuje sygnał, Billie nas nie namierzy.
- Jak mnie namierzyłaś? - Dostałam twój list.
Napisałam, żebyś nie jechała za mną.
Musisz czyścić historię wyszukiwania,
bo Alamo było tam jak żywe.
Jess, jak mogłaś robić to beze mnie?
Nie chcę cię pogrążać.
Więc to dlatego zaczęłaś tę kłótnię. To było celowe.
Nie mówiłam szczerze.
Wiem.
Co tam masz?
PIWO KORZENNE
Dobrze zrozumiałem?
Leciałaś prywatnym odrzutowcem Billie?
Jess spełnia moje marzenia.
Numer Billie ze zdjęciem był okropny.
Stąd wiem, że kłamała.
Guziki koszuli taty były nie z tej strony.
Zauważyłam, że są odwrócone do góry nogami,
stąd wiedziałam, że to Photoshop.
Męskie koszule mają guziki po prawej.
Damskie guziki są po lewej.
Co?
Dlaczego?
Bo tak każe moda?
Bo większość ludzi jest praworęczna.
Więc dla mężczyzn ubieranie się jest ułatwione. Poważnie?
A co z tym naszyjnikiem Billie, który pasował do twojego?
Mógł być podróbką.
Tak czy siak, jest słabo.
Tak. Dlatego musiałam sprawdzić tę teorię.
Nauka.
W samolocie mówiłam, że moja mama kochała piłkę nożną.
Twoja mama jej nienawidziła.
Billie tego nie wiedziała.
Ty podstępna dziewucho.
Więc gdy Billie próbowała oszukać ciebie,
ty oszukiwałaś ją.
Dobra.
Rozdrażniliśmy ją.
Musimy uważać. Billie nie okaże litości.
Wiem.
Właśnie dlatego nie chcę was w to mieszać.
Wchodzimy w to.
Jeśli trzeciego pudełka nie ma w Alamo, to gdzie jest?
Jest w Alamo.
W Alamo w Meksyku.
Było takie meksykańskie miasto, Viesca, kiedyś nazywało się Alamo.
Pewnie była tam też studnia.
Tak.
Sprawdźmy, czy wciąż tam jest.
ALAMO TRASA HISTORYCZNA
Ten?
Jest pijany.
Wierzycie jemu, nie mnie? Nie wierzę.
Masz to?
Tak.
Jest gotowe.
Czas to dostarczyć.
Dobrze.
Na nagraniu z kamer była kobieta.
Blondynka, 170 cm wzrostu, dobrze ubrana.
Zatrzymał ją żandarm.
Czy zapamiętał jej nazwisko?
Dzięki.
Nic.
Agentko Ross.
Jestem Myles.
- Poznaliśmy się na... - Pogrzebie Sadusky'ego.
Był pan jego pielęgniarzem.
Tak.
W tej sprawie przyszedłem.
Wnuk pana Sadusky'ego płaci mi za sprzątanie gabinetu.
I...
znalazłem tam to.
Co to?
Nagranie.
Pan Sadusky był paranoikiem, wszystko nagrywał.
Sądzę, że zamordowała go Jess Valenzuela.
Chcecie dobre czy okropne wieści?
Pomijamy złe i od razu przechodzimy do okropnych?
Dobre wieści są takie, że w Viesca jest studnia,
w samym centrum miasta.
A te okropne?
W latach 20. na tym terenie wybudowano bank.
Musielibyśmy obrabować bank, by dostać się do studni.
Mam mieszane uczucia.
Dość okropne.
To akurat były tylko złe wieści.
Dwadzieścia lat temu ktoś włamał się do skarbca
i zrobił dziurę w podłodze, w której ukazała się...
Studnia.
Złodziej też szukał skarbu.
Co prowadzi do kolejnych wieści.
Nie wiem, czy są dobre, czy złe, czy jakie,
ale faceta złapano i nadal jest w więzieniu.
Nazywa się Diego Salazar.
Ten Salazar z „Uważaj na Salazara”?
Muszę z nim pogadać.
Może nie dosłyszałaś. Jest w więzieniu.
W Meksyku.
Tylko Salazar wie, co się stało z pudełkiem.
Nie masz pewności.
Po co ryzykować wyjazd do Meksyku?
Salazar zabił mojego tatę.
Dlaczego dopiero teraz się dowiaduję?
Billie mi powiedziała.
Billie?
Królowa Oszustów?
- Uwierzyłaś jej? - Tak.
Nie.
To ma sens. Po co mama miałaby tę notkę?
Sama nie wiem, w co wierzyć.
Ale wiem, że on jest kluczem do rozwiązania zagadki.
Jess.
Jak mówiliśmy wcześniej, wymagałoby to wyjazdu do Meksyku.
Skąd nie będziesz mogła wrócić.
Jestem już spakowana.
Napisy: Robert Prusakowski