Mam wiadomość od Białej Gołębicy Poranka.
To Elvis?
Elvis był Czirokezem.
Jego prapraprababcia była Czirokezką.
Ktoś nas śledzi. Brązowy Chrysler po lewej.
Może to ten Salazar.
Ktoś go rozpoznał?
Nie ja.
Chodzi o śmierć zasłużonego agenta.
Dobrze. Jest tak.
Miałam odwołać badanie toksykologiczne.
Chcę ci pomóc, zanim pojadę na lotnisko.
Ale wrócę na stypę dziadka.
Więc agentem FBI, o którym mówiła Riley Poole w podcaście, był twój dziadek.
Myślałam, że to Benjamin Gates znalazł skarb.
Jestem współznalazcą.
Riley Poole? Poznałam cię z książki.
Podpiszesz mi ją?
Mam wiadomość od Białej Gołębicy Poranka.
Ogon dwujęzycznego węża jest wyjawiony.
Przy ładnej pogodzie za zakolem na nowo odkrytej ziemi.
DWA JĘZYKI DWUJĘZYCZNY WĄŻ
OGON CZY OPOWIEŚĆ?
Przesyłka.
Podejrzany typek.
Od Ethana.
Niech zostawi pod drzwiami.
Zostaw pod drzwiami.
Billy wie o kolejnej wskazówce?
Babeczki. Musicie częściej się kłócić.
Jest słoneczniej niż zwykle
Nigdy nie zobaczysz nieba,
Jeśli będziesz patrzył w dół
A gdy wybierzesz złą drogę...
Jedna emotka? To wszystko?
- Zapytaj ją o wskazówkę. - Nie.
To zakazany temat.
- Jest nim zbyt sfrustrowana. - Ja to ogarnę.
Odpowiedź musi tu być. Wiem to.
- Chcesz pomóc? - Nie mogę.
- Idę na golfa. - Grasz w golfa?
Meena obiecała dać mi kilka rad.
Dobra.
To nie ma sensu.
Kochałam zagadki. Teraz ich nie cierpię.
Przestań. Masz tu całkiem sporo.
No dobrze.
Nasza tłumaczka
Malinche prowadziła tajny pamiętnik. Jak każdy.
Był tajny, więc go ukryła przy jakiejś krętej rzece.
Ale nie mamy dowodu, że Malinche umiała pisać.
Malinche była genialna.
I władała kilkoma językami.
Mogła być samoukiem. Jak poznałam JavaScript na Twitchu.
Punkt dla ciebie.
Ale nawet gdyby umiała pisać,
w obu Amerykach jest ćwierć miliona rzek o krętych korytach.
Może masz rację, Jess. Nikt nie jest w stanie tego rozwiązać.
Nie wiem, ale jestem taka, jaka chcę być
Miło cię poznać
SKARB NARODÓW: NA SKRAJU HISTORII
Ben, ważna wiadomość.
Przerobią mój podcast w program na żywo.
Czym to się różni?
Po pierwsze, inaczej brzmi.
No i w ogóle inaczej wygląda.
Zgadnij, kto będzie naszym pierwszym gościem?
Benjamin Franklin Gates.
Tak. Kręcimy za tydzień.
Charlotte jest chora. Abigail pracuje.
To straszne.
A stypa?
Dobrze.
Przekażę rodzinie Saduskych kondolencje.
Uściskaj Charlotte od wujka Rileya.
Dobrze. W porządku.
Wygląda na to, że sam muszę to zrobić.
Co może pójść nie tak?
Witam, doktorze Torres.
Dziękuję za odpowiedź na mój e-mail.
Chciałem się upewnić, że zna pani prawdę.
Malinche była zdrajczynią,
która nie umiała czytać ani pisać.
I nie ma możliwości, że się nauczyła?
To wykluczone.
To był piąty ekspert, który odrzucił moją teorię.
Kogo ja oszukuję?
Tej wskazówki nie rozszyfrowano od 200 lat.
Jess, to tylko mała komplikacja. Zdarza się najlepszym.
Nie zapominaj, że Beyonce przegrała w Star Search.
Liam do ciebie pisze.
MOŻE WĄŻ TO WYUZDANY POCAŁUNEK?
Nie wierzę, że to napisał.
Spytaj, czy ma ochotę na „rozwiązywanie zagadek” przy pizzy.
- To nie w stylu Liama. - Skąd wiesz?
Z social mediów. Ma na SoundCloudzie jedną piosenkę o miłości,
wzruszającą, którą napisał do vana.
Tu jesteś. Ubieraj się, kochanie.
Niedługo przyjadą goście.
Po co robisz tę stypę? Wieki nie widziałaś dziadka.
Peter był moim teściem przez 20 lat.
MOŻE PIZZA?
Dużo SMS-ujesz. Co jest?
NIE MOGĘ. COŚ MI WYPADŁO.
Widzisz, ma sprawę.
Może zaproś na stypę osobę, z którą piszesz?
Wykluczone.
To byłoby dziwne.
Dobra. Więc będziemy my i kumple dziadka opowiadający historie
o starych, dobrych czasach.
Liam ma dzisiaj stypę swojego dziadka.
Chce, żebyś przyszła.
O 14. Boże, on zaprasza cię na randkę.
- Jess. - Co? Nie.
- Dlaczego? - Nie mogę.
Za wcześnie. Czujesz smutek.
Przypomina ci się pogrzeb mamy.
Jak to powiedzieć, nie mówiąc tego?
W porządku. Powiem mu, że mi w czymś pomagasz.
- O nie. - Co?
Liam zaprosił ciebie i Orena na stypę.
- Tak? - Więc to na pewno nie randka.
Co byłoby dziwne. Będzie mnóstwo jedzenia.
I agentów FBI.
Zatem ustalone.
Nie idziemy.
Jasne. Tak.
Liam nas nie potrzebuje, bo ma Orena, prawda?
Musimy iść, co?
Prawie straciłaś obsydianowy relikt przez tę biedaczkę.
Wcale nie. Mam go.
Obserwowałam Sadusky’ego, aż odkrył karty,
i teraz mam relikt.
Skarb Panameryki nie jest taki jak inne.
To dla ciebie sprawa osobista, rozumiemy.
Straciłaś brata, szukając go.
Baliśmy się, że wpływa to na twój osąd.
Tylko dzięki mnie mamy dwie części mapy skarbów.
- Tak, ale Salazar... - Nie martwię się o Salazara.
Dam sobie z nim radę.
Powinniście się cieszyć, że to dla mnie osobista sprawa.
Nikt w tym pokoju nie pragnie tego skarbu bardziej niż ja.
Więc przestańcie we mnie wątpić.
Weźcie pompony i zacznijcie mnie dopingować.
Bo nie tylko mam dwie części mapy skarbów,
ale właśnie zdobyłam wskazówkę do trzeciej.
Czy ktoś chce ją usłyszeć?
Chciałabym widzieć ich twarze, gdy usłyszeli głos Elvisa.
O, tak. To byłby materiał na TikToka.
Mogę wam w czymś pomóc?
Czy to ty, Charlie?
Jeśli chcesz pogadać, Charlie, wal prosto z mostu.
Tu jesteś.
Potrzebuję tych reliktów, Billie.
Zbuntowaliśmy się?
Czy Cras est nostrum nic dla ciebie nie znaczy?
Jest kilka miliardów innych rzeczy, które są ważniejsze.
Porozmawiajmy o tym. Nie, nie, nie.
O rany.
Wrogie przejęcie nie powiodło się.
Sprawdźmy, jaki wypadek na łódce zarząd chciałby ci sprawić.
Nowy zwrot akcji.
Riley Poole jest w mieście na stypie Sadusky'ego.
Nic dziwnego. Byli przyjaciółmi.
Myślisz, że wie o skarbie?
Może chodzi tylko o stypę.
Mam go obserwować?
Przecież mnie znasz. Ja obserwuję ich wszystkich.
Niestosownie byłoby wkraść się do Pokoju Poszlak?
I to jak.
Wiem, że ci ciężko, ale nie możesz się ukrywać.
Hej, przyszłyście.
Twój dziadek miał wielu przyjaciół.
Oren, są truskawki. Oblane czekoladą. Ale obłęd.
W porządku?
Już mi lepiej.
Liamie.
- Przykro mi z powodu twojej straty. - Dzięki.
Dlaczego ludziom jest zawsze przykro, jakby to była ich wina?
Moje ulubione pocieszenie to: „Twoja mama nie czuje już bólu.
Jest teraz w lepszym miejscu”.
Fuj! No.
Na pogrzebie taty często słyszałem:
„Przynajmniej umarł, robiąc to, co kochał”. Miałem 12 lat.
Ale daj spokój.
Nawet 12-latek wie, że nic nie dzieje się bez przyczyny.
Tak. A czas leczy wszystkie rany.
Mam nadzieję, że tak.
Dam ci znać.
O Boże. Zobacz. Riley Poole tu jest.
Kto to?
Słynny poszukiwacz skarbów.
Riley i Ben przyjaźnili się z dziadkiem.
O Boże. Co ja robię?
Dam mu książki do podpisu.
Zaraz wracam.
Zapytajmy go o wskazówki.
Mówiłaś, że praca nad poszlakami podczas stypy jest niestosowna.
Nie wiedziałam wtedy, że będzie tu łowca skarbów.
Liam?
Riley Poole.
Poznaliśmy się na pogrzebie twojego taty.
Pamiętam. Dzięki, że pan przyszedł.
Napisał pan masę książek o skarbach.
- Prawda? - Tak.
Mamy wskazówkę do ważnego skarbu,
próbujemy ją rozgryźć.
To moja przyjaciółka Jess.
- Dzień dobry. - Cześć.
Zwykle ona rozwiązuje zagadki,
ale ta ją nieźle zbiła z tropu.
Pan jest na emeryturze.
Nie, skąd. Nie jestem na emeryturze.
Pracujemy z Benem nad czymś superważnym
- od jakichś 15 lat. - Kolejny zaginiony skarb?
Powiedzmy, że jest 47 powodów, by się tym zająć.
Do rzeczy. Co to za wskazówka?
Chętnie wam pomogę.
Śmiało.
„Ogon dwujęzycznego węża jest wyjawiony przy ładnej pogodzie
za zakolem na nowo odkrytej ziemi.”.
Dobra, rozgryźmy to.
A więc...
Dwujęzyczny. Dwujęzyczny. No tak, więc...
Dwujęzyczny. Dwa. Dwa to więcej niż jeden.
To jedno... Ładny dzień.
Może to Floryda. Orlando.
Nie, zbyt parno. Nie pasuje. Albuquerque.
W Albuquerque są węże. Tak.
Czyli że to wąż... Węże!
Zaraz... Co było dalej?
- Riley. - Jasne.
- Hej. Miło cię widzieć. - Hendricks? Cześć!
- Co tam? - Przepraszam, że przeszkadzam.
Nie szkodzi. Porozmawiamy później.
Oczywiście. Już prawie to rozgryzłem. Prawie mi się udało.
- Hej. - Podobno dostałeś awans.
- Zgadza się. Gdzie Ben? - Gratulacje.
Ben nie dał rady.
Podobno pracujecie nad nowym projektem.
Tak. Nie jest to coś, o czym mogę rozmawiać.
- Jasne. - No.
Ale nie będę musiał cię aresztować?
To...
Żart. Daj spokój.
- No tak. - Dobrze cię widzieć.
Miałeś grać w golfa.
- A ty być na stypie. - Z kim rozmawiasz?
Zmywam się.
- Riley Poole jest na stypie. - Kto?
- Ten od skarbu templariuszy? - Tak.
- Chcecie go poznać? - Możemy?
Skąd znasz pana Sadusky'ego?
Byłem jego pielęgniarzem.
- A ty? - Pracuję w FBI, jak on.
Moja siostra jest pielęgniarką w domu opieki.
Jeden z pacjentów zapisał jej dom.
No tak.
Pan Sadusky zostawił go wnukowi, Liamowi.
Musieli być blisko.
- Zdecydowanie nie. - Byli skłóceni?
Pan Sadusky nie rozmawiał z nikim.
Przepraszam.
Dobrze. Nie patrz, ale przyszła ta wredna pani z FBI.
Miałaś nie patrzeć.
Witam ponownie. Jane Doevers, Jen Lopez. Co tu robicie?
Przyszłyśmy do Liama.
- Znacie się? - Tak.
Poznał nas dziadek Liama.
Rozumiem.
Co się stało z waszym porwanym znajomym?
Znalazłyśmy go.
Okazało się, że to było nieporozumienie.
Co za ulga.
A relikt? Pan Sadusky mówił, że wiedzie do skarbu.
Z moim dziadkiem był pewien problem.
Wielu ludzi tego nie rozumiało. On był szalony.
Panowie, cieszę się, że jesteście.
Miło było was spotkać.
To było jak przesłuchanie.
IDENTYFIKATOR ROŚLIN
CIS POSPOLITY (TAXXUS BACCATA) OSTRZEŻENIE: TRUJĄCY
Mowy pogrzebowe zaczynają się za 15 minut.
Mowy.
Mama będzie chciała, żebym coś powiedział. A ja...
Nie dasz rady.
Schowaj się. Będziemy cię kryć.
Ross, co tu robisz?
Szukam toalety.
Wiem, że nie odwołałaś tego raportu toksykologicznego.
Przepraszam, ale naprawdę myślę, że...
Nie. To ja powinienem przeprosić.
Peter mógł być pod koniec w złym stanie,
co nie znaczy, że jego śmierci nie należy wyjaśnić.
Szanuję, że się nie poddałaś.
- Masz moje pełne poparcie. - Dziękuję.
Tu mieszka muzyk ze Squeaky Pete'a?
To dom jego dziadka.
Hej.
Zapomniałem czegoś z auta. Dojdę do was.
Hej.
Kim jesteś? Co tu robisz?
Ben, pomóż mi z zagadką...
Sadusky ma moje książki.
Nawet w wersji francuskiej?
Co jest?
Wbijacie się na stypę?
Po partyjce golfa. Kim jesteś?
- Był tu facet z brodą. - Kto?
Ten hipster w brązowym chryslerze,
jechał za nami do Graceland.
Uznaliśmy, że nas nie śledzi.
Okazało się inaczej. Był po drugiej stronie ulicy.
Chyba nie miałaś paranoi.
Billie wciąż nas obserwuje.
Ostrzegę Liama.
Liam?
Panie Poole, co pan tu robi?
Peter ma kilka egzemplarzy mojej książki po francusku.
Cenna rzecz. Przyjrzałem się im.
Okazało się, że to jakiś mechanizm blokujący.
- Co to za miejsce? - Pokój Poszlak Sadusky'ego.
Prowadzą do skarbu, o którym mówiliśmy.
Miał Pokój Poszlak?
Szukał skarbu?
Nie rozumiem, nigdy nam nie mówił, że...
Rany, to... to ta fajka.
A to... Co jest?
To jakby wczesnoamerykańskie okulary rentgenowskie.
Jest napisane: „Nie dotykać”.
Zamknięte.
Wprowadź kod, by zwolnić blokadę.
Blokada włamaniowa.
No to kiepsko.
Co się dzieje?
Blokada hermetyczna, poziom tlenu spada.
To na pewno niedobrze.
Nie ma zasięgu.
Pomocy!
- Pomocy! - Czy ktoś nas słyszy?
Halo!
Proszę zająć miejsca, byśmy mogli zacząć mowy.
Twój dziadek przychodził tu „karmić ptaki”.
Czyli na małą whisky.
Zrób coś dla mnie. Nie mów nikomu, że mnie widziałeś.
Jasne.
Jeśli to coś znaczy, podobała mu się twoja muzyka.
Nie słyszał moich utworów.
Pokazałem mu je na SoundCloudzie.
Najbardziej lubił ten o zespole.
Tylko twoje piosenki sprawiały, że się uśmiechał.
Więc...
Pomocy!
- Na pomoc! Jest tam kto? - Poziom tlenu spada.
Panie Poole, nikt nas nie słyszy.
Musimy ustalić hasło Sadusky'ego.
Dobrze. Jasne.
58% ludzi używa daty urodzin jako hasła dostępu.
Zna ją pan?
Co roku wysyłamy Peterowi prezent,
bo nas nie wsadził za kradzież
Deklaracji Niepodległości.
To pomysł Bena. Dobra.
11 sierpnia 1938.
Kod nieprawidłowy.
Zostały cztery próby.
Kiedy zaczynałem w FBI,
zaginął pewien dość ważny dokument.
Deklaracja Niepodległości.
Nie ujawniono, że Ben Gates przyszedł najpierw do mnie,
ale ja tego nie zgłosiłem.
Peter nie był z tego zadowolony.
A jednak mnie ochronił. Dostałem wtedy cenną lekcję.
Nie ignoruj obywatelskiego donosu, choćby nie wiem jak niedorzecznie brzmiał.
Zostały jeszcze cztery próby.
To trochę jak escape room. Jestem w tym dobra.
Przynajmniej byłam.
Nienawidzę escape roomów. Są głupie.
Czemu Sadusky to zrobił?
Wiem, że masoni uwielbiają swoje sekrety, ale to już przesada.
Kiedy go poznałam, miał paranoję.
Miał demencję.
- Co powiedziałaś? Miał demencję? - Według pielęgniarza.
Na pewno ukrył gdzieś kod, na wypadek gdyby zapomniał.
Poziom tlenu – 70%.
Co z tym?
Nad klawiaturą jest logo FBI. To może być wskazówka.
Logo FBI. Dobry pomysł.
Dobra. Federalne Biuro Śledcze.
Federalne... Biuro... biurko.
- Fotel... - Chyba że nie chodzi o nazwę,
a motto FBI.
Wierność, Odwaga, Prawość.
Brzmisz jak mój stary znajomy.
To było piękne.
Ktoś jeszcze chce coś powiedzieć?
Ja.
Jeśli Liam tu jest, to gdzie jest Jess?
Wierność to lojalność. Co jest lojalne?
Żona. Długo był żonaty.
Jak długo?
Nie mam pojęcia.
- Dobra. Co innego może być lojalne? - Lojalne?
Co może być lojalne?
Rycerze. Nie.
Psy. Psy są lojalne.
Tu jest numer.
- Jaki? - 74.
- Sekwencja kodu rozpoczęta. - Udało się.
- Następny wpis. - Źle się czuję.
Poziom tlenu spada.
Musimy kontynuować. Co dalej?
Odwaga.
Napisałem tę piosenkę, bo kiedy byłem mały,
dziadek często słuchał Neila Younga.
„Brak mi tego vana”.
Na liczniku masz kilka tysięcy mil
A dajesz czadu jak nówka
Farba ci się łuszczy
O ile pamiętam, to był ciemny granat
Jess?
Nie widzę nic, co oznacza odwagę.
Może wszystko oznacza odwagę.
- Nie mogę myśleć. - Poziom tlenu wynosi 55%.
Może to siedem pasków na amerykańskiej fladze.
Symbolizują odwagę.
Flaga.
Odwaga. Tak, śmiało. Nic więcej nie mamy.
BLOKADA INTRUZÓW
Kod nieprawidłowy.
- Wszystko w porządku? - Nie.
Jess, jesteś tam?
Zostały dwie próby.
Słyszałaś coś?
Nie.
Rany, jak mi brak tego vana
Jeździliśmy w dal bez celu
Nie gadaliśmy, słuchaliśmy radia
To było piękne.
Chodziło o twojego tatę?
Liam.
Przepraszam.
Za co?
Za słowa, że pożałujesz, że marnujesz czas na muzykę.
Myliłam się.
Wcale nie.
Straciłem fuchę w klubie.
Przerzucili się na karaoke. Z tego jest więcej pieniędzy.
Ich strata, a Nashville zyskało.
Przepraszam. Muszę pożyczyć Liama.
Ktoś jest w Pokoju Poszlak, a ja nie mogę znaleźć Jess.
Dobra, idziemy.
Zaraz wracam.
Poziom tlenu wynosi 40%.
Dlaczego nikt nas nie szuka?
Co to?
Srebrna Gwiazda Jacka Sadusky'ego.
Odwaga.
Może...
Jedenaście.
Następny wpis.
Został jeden kod.
Prawość.
Riley też znikł.
Uruchomili blokadę włamaniową.
- Jak to włamaniową? - Jest źle?
Uduszą się, jeśli nie otworzymy.
Wiesz, jak to zrobić?
Dziadek miał pewien zegarek.
- Prawość znaczy... - Szczerość.
Oraz uczciwość.
- Oba słowa pasują. - Tak.
Szkoda, że została nam jedna szansa.
Może miał go na sobie, gdy umarł.
Może go zakopali.
JUTRO JEST NASZE
BIURO KORONERA
Och!
Mam go!
- Wyciągnij ich. - Próbuję.
Boże, tracą tlen. Umrą tam.
Potrzebny jego odcisk?
Czemu twój dziadek to zrobił?
Nie był do końca sobą.
Opowiedz o tej wskazówce.
Jak długo już próbujesz ją rozgryźć?
Całe wieki.
Trzy dni.
Trzy dni?
Rodzina Bena próbowała rozgryźć zagadkę Charlotte od trzech pokoleń.
- Jak Ben ją rozwiązał? - Myślał, że chodzi o kobietę.
Ale kiedy zacząłem...
mówić o jachcie, który chciałem kupić
po znalezieniu skarbu,
i o tym, jak chcę go nazwać, zrozumiał...
że Charlotte to statek.
No jasne.
Zakładałam, że ten wąż to Malinche.
Ale...
Byli też inni tłumacze,
których zmuszano do pomocy kolonizatorom.
Dwujęzycznym wężem była Sacagawea.
Oczywiście.
Dziękuję.
Poziom tlenu krytycznie niski.
Szkoda, że i tak tu umrzemy.
Chwila. Wąż.
Prawość to nie tylko szczerość i uczciwość.
To też spójność i jedność.
Proszę spojrzeć.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem.
Osiem części.
Czyli osiem kolonii. Osiem.
Tak. Tylko one są poprzestawiane.
To nie są kolonie.
H, E, N, O, E, G, T, I, Y.
DOŁĄCZ LUB ZGIŃ
To anagram.
Jestem w tym dobry. Uwaga.
Hej...
Misie, jedzą, oset.
Jenot zimą ssie.
To musi być liczba.
- Liczba 081. - 180.
Oboje mamy rację.
Spróbujmy pańską. Sto osiemdziesiąt.
Nie. Czekaj. Myślisz jak Ben, a Ben zawsze ma rację. Idź.
BLOKADA AKTYWNA ZOSTAŁA JEDNA PRÓBA
Blokada wyłączona.
Jess.
- Jess... - Jess, spójrz na mnie.
Nic ci nie jest?
Panie Poole!
Nic wam nie jest?
A tak w ogóle
rozgryzłam tę wskazówkę.
Naprawdę teraz o tym myślisz?
Nieważne. Prawie umarłaś.
Nie.
Dajcie jej skończyć.
Nowo odkryta ziemia to nie trzy słowa.
Chodzi o Nową Fundlandię.
Lewis i Clark zabrali na wyprawę psa rasy nowofundland.
Zaraz, zaraz.
Lewis i Clark.
Czyli to nie Malinche, tylko Sacagawea?
Tak.
Sacagawea tłumaczyła dla wielu rdzennych mieszkańców.
- Tym się zajmowała. - Tak.
Czyli mogła spotkać Córę Pierzastego Węża?
Właśnie.
Sacagawei powierzono wskazówkę do skarbu,
a ona ukryła ją w dzienniku ekspedycji.
- Jasne. Teraz to takie oczywiste. - Tak?
To raczej naciągane.
Daj spokój.
Ładna pogoda to po angielsku „fair weather”.
Meriwether Lewis.
„Ładna pogoda”.
Sacagawea ukryła wskazówkę za zakolem w Nowej Fundlandii, w jego dzienniku
poświęconemu nowofundlandowi,
bo wiedziała, że dziennik zostanie zachowany.
To było genialne.
No dobrze. A czym jest to „zakole”?
I jak prapraprababcia Elvisa dostała wskazówkę od Sacagawei?
To York.
Co?
To York.
- Nic panu nie jest? - Czym jest York?
Nie „czym”, tylko „kim”. York był mężczyzną.
Był niewolnikiem Clarka, jedynym Afroamerykaninem
w ekspedycji.
Wytyczał szlaki, zdobywał jedzenie.
Wiele razy ocalił im życie.
Bez niego by im się nie udało.
Był kolejnym czarnym bohaterem zapomnianym przez historię.
Nie tylko Sacagawea ukryła wskazówki w tym dzienniku.
York też robił swoje wpisy.
i po wyprawie zabrał tajemnice ze sobą,
kiedy po zakończeniu ekspedycji chciał odszukać żonę gdzieś w Kentucky.
Ale nie dotarł tam, bo zmarł na cholerę w Tennessee.
Kto jeszcze jest z Tennessee?
Prapraprababcia Elvisa.
- Pani Biała Gołębica Poranka. - Skąd pan to wszystko wie?
Zaraz ci powiem.
- Nagrywałem podcast. - Tak.
Meriwether Lewis był gubernatorem Luizjany.
Dziennik, który poświęcił psu...
...jest wystawiony
- w dworku gubernatora. - W jego dworku.
Tak.
Wycieczka szkolna.
- Stawiam drinki. - Są za darmo, Oren.
Jak się czujesz?
Czuję, że żyję.
Więc... dobrze.
Posłuchaj.
Dziś zrozumiałem, że dziadek miał rację.
Nie ma większego skarbu niż czas.
Nie będę go więcej marnował.
Teraz rozumiem. Twoja psiapsióła lubi niegrzecznych chłopców.
Skąd wiesz, że on taki jest?
Fryzura, poza, aura posępnego muzyka.
Nie, dzięki.
Ciekawe. Nie lubisz niegrzecznych?
Nie. Tylko dobrych.
Spoko. Luz.
Spójrz na to.
Abigail wrzuciła zdjęcie Charlotte.
Urocza.
- Uwielbiam ją. - Mam Bena.
Dawaj.
Ben.
Cześć. Nie uwierzysz.
- Riley. - Jess. Cześć. Jesteś sama?
Tak. A co?
Posłuchaj. Ktoś jeszcze wie o twojej wskazówce.
- Kto? - Nie jestem pewien.
Ale mama Bena, doktor Emily Gates,
to ekspertka w dziedzinie języka mezoamerykańskiego.
Przyszedł do niej ktoś, kto puścił jej nagranie
z głosem podobnym do Elvisa.
Ale to niemożliwe.
O nagraniu wiem tylko ja i moi przyjaciele.
Jeden z nich może nie być twoim przyjacielem.
Napisy: Robert Prusakowski