Wolnomularze zdobyli niedawno dowód,
podziemna organizacja rdzennych kobiet
ukryła skarby Montezumy.
Lubię rozwiązywać zagadki. Jak już coś zacznę, nie mogę przestać.
Rozgryzłam nazwisko.
Szukam pana Sadusky'ego. Mam coś, co do niego należy.
To klucz do ogromnie ważnego skarbu.
Kobiety ukryły skarb...
Wskazówki do miejsca jego położenia podzielono na trzy relikty.
Rafael Rios 20 lat temu odkrył
- ten relikt. - Znajdę go.
Wielki mistrz loży masońskiej
chciał ci przekazać klucz do zaginionego skarbu.
- Kim jest Liam? - To jego wnuk.
- Przepraszamy. - Ktoś słuchał.
Chyba wiem, od kogo odszedłeś. Od dziadka.
- Mam coś od niego. - Możesz to spalić.
A co z dziewczyną?
Nie ryzykowałaby okłamania agenta FBI.
Może się domyśliła, że nie jesteście agentami.
Fałszywi federalni. Doprowadzimy ich
- prosto do skarbu. - O co chodzi?
To... Nie mam pojęcia.
Symbol z naszyjnika.
Mam na imię Billie.
Życie twojego przyjaciela za relikt.
Proszę go nie krzywdzić.
Wszystko w twoich rękach.
Rozmawia pani z Jess?
Więc jak będzie, Jess?
Wiecie co? Wyleciało mi z głowy.
Mam coś do załatwienia. Muszę lecieć.
Przykro mi, Oren.
Podoba nam się twoja błyskotliwa osobowość.
Oren. Gdzie jesteś?
Puśćcie mnie.
Oren?
Dobrze, Billie.
Nie wiem, kim jesteś ani skąd pochodzisz,
ale powiem ci...
Oto i ona. Tasha Rivers.
- Skąd... - Skąd wiem, kim jesteś?
Odrobiłam lekcje.
A ja zhakuję wasze urządzenia,
by was zniszczyć.
Dziękuję za ostrzeżenie.
Ale lepiej martw się o swój sprzęt.
Zhakowała mój komputer.
Daj mi Jess do telefonu, proszę.
Nie, nie, nie...
Dam ci relikt.
Grzeczna dziewczynka. Spotykamy się o 15 w porcie w Baton Rouge.
Tam dokonamy wymiany. Oren za relikt.
Nie ma mowy.
Słucham?
Nasłałaś na mnie fałszywych agentów.
Porwałaś mojego kolegę.
A teraz chcesz się spotkać w odludnym, strasznym doku? Nic z tego.
Nieważne, gdzie się spotkamy.
Może wybierzesz miejsce?
Na statku USS Kidd?
W muzealnym sklepiku.
Wspaniale. Uwielbiam muzea. Będę za godzinę.
Jeszcze jedno.
Jeśli zawiadomisz policję, już nigdy nie zobaczysz swojego przyjaciela.
Rozumiesz?
To się nie dzieje.
Niedobrze mi.
SKARB NARODÓW: NA SKRAJU HISTORII
Dlaczego w muzeum USS Kidd?
Pracowałam tam, pamiętasz?
Sklep z pamiątkami jest pilnowany przez żandarma.
Billie nie będzie tam kombinować. I nie wniesie broni.
Oren się do tego nie nadaje.
Musi być przerażony.
Może mój plan jest zły.
Zawiadommy FBI.
Słyszałaś ją. Żadnej policji.
Bo tam może mieć informatora.
Nic nie mówiła o FBI, a to ich specjalność.
Wiesz, co będzie, jeśli ich wmieszamy?
Trafimy do ich systemu, potem będą mogli
śledzić każdy nasz ruch.
Dramatyzujesz.
Czyżby?
Pójdziesz na pokojowy protest,
a miesiąc później oskarżą cię o udział w zamieszkach.
- Ale w tym przypadku FBI... - Tak. Wiem.
Chcesz pracować w FBI.
I jak tam twoje marzenie, a mój koszmar?
To Ethan.
Na bank sprawdza, co u nas.
CO U WAS?
WSZYSTKO OK?
SKOCZYMY PO CHRUPADŁA.
WSZYSTKO GRA.
Lepiej chodźmy, zanim wróci.
Mógłby nam pomóc.
Przejął się sprawą z reliktem.
A jeśli dowie się o Orenie
i przekazaniu okupu porywaczom?
Trzymajmy się planu i chodźmy do FBI.
Nie przypominam sobie, żebym się na to zgodziła.
Obiecuję, oni pomogą nam odzyskać Orena.
Zrobię to tylko pod warunkiem, że powiemy im o wszystkim
jak najmniej.
- Będą potrzebowali szczegółów. - Nie wszystkich.
Naprawdę chcesz powiedzieć rządowi,
że ukradłaś relikt z loży masońskiej?
Nie ukradłam go. Znalazłam.
Powiem im to, co muszą wiedzieć.
Trzeba odzyskać Orena.
Może to ktoś z wewnątrz.
Pytajcie kasjerów, menedżerów i dozorców.
Ktoś musi coś wiedzieć. Idziemy.
- Agencie Hendrix. - Ross.
Jak się trzymasz?
Żałujesz przyjazdu do Baton Rouge?
- Daję radę. - To dobrze.
Może powinniśmy wrócić do teorii o rabusiach.
Chyba naprawdę pracują na budowie.
Ślady po pierwszej robocie to na pewno gips.
Wiem z raportu Wilsona.
On wykluczył budowlańców.
Wiem, ale przejrzałam go znów...
Masz swoje obowiązki.
À propos,
w holu czeka kilku petentów.
Petentów?
Świetnie.
Chcesz zrobić wrażenie.
Daj się ponieść grze.
Agentka Ross. Jak mogę pomóc?
- Nasz przyjaciel został porwany. - Porwany?
Trzeba to zgłosić.
- Jest żądanie okupu? - Tak.
Chcą tego.
Podobno prowadzi do skarbu.
- Tak myślę. - Tak myślisz?
Tak powiedział mi Peter Sadusky.
Emerytowany agent FBI.
Ale niedługo potem zmarł.
Być może w tajemniczych okolicznościach.
Potem zadzwoniła Billie i zażądała tego.
Chce go wymienić za naszego kolegę.
Gdzie spotkanie?
W sklepie z pamiątkami na USS Kidd.
Macie dokonać wymiany w sklepie z pamiątkami?
To miejsce publiczne.
Dobrze. Nazwisko ofiary porwania?
- Sam. - Dobrze.
- Sam, a dalej? - Sam Samuels.
- Sam Samuels? - Junior. Tak.
A wasze nazwiska?
Ja nazywam się Jane Dovers.
- A ja Jen... - Jen Lopez.
Sprawdźmy, czy dobrze zapisałam.
Były agent FBI powiedział ci o relikcie
prowadzącym do skarbu... Jak sądzisz.
Potem jakaś Billie porwała waszego kolegę, Sama Samuelsa Juniora,
żeby wymienić go na relikt.
Wymiana nastąpi w sklepie z pamiątkami.
A wy nazywacie się Jane Dovers i Jen Lopez.
Czy coś pominęłam?
Mówi to pani tak, jakbyśmy kłamały.
Jestem tu nowa.
Wiem, że macie mnie wkręcić.
Bardzo zabawne.
Znęcanie się nad nową.
Nie wkręcamy pani.
Więc chodźmy to zgłosić.
Ale wiedzcie, że fałszywe zgłoszenie porwania to przestępstwo.
Nawet jeśli to żart.
To, czy znalazłaś relikt na wyprzedaży,
czy w lombardzie, zostanie odnotowane w oficjalnych aktach FBI.
Nie.
Nie chcemy tego zgłaszać.
Tak myślałam.
Ale temu, kto was zatrudnił, powiedzcie, że potrzebowałam się pośmiać.
Dzięki.
Co zrobiłaś?
Ocaliłam cię przed wpisem do ich akt.
- Okłamałam FBI. - Nie, ja skłamałem. Ty nie.
Nic ci nie będzie.
Zostałyśmy same.
Zanim dam to Billie,
chciałabym się dowiedzieć, co łączy tatę z tym przedmiotem.
Ten symbol słońca, który pasuje do tego na naszyjniku,
jest zbyt wyjątkowy, by był to przypadek.
Wiem.
Widzisz te symbole wokół?
Może to nie tylko wzór. Może to pokrętła.
Ale się nie ruszają.
Chyba że...
Muszę ustalić, gdzie jest północ.
Halo. Każdy telefon ma apkę z kompasem.
Czekaj...
O co chodzi?
To jak łamigłówka.
W środku jest kompas.
Pudełko musi być skierowane na północ.
Pudełko? Znaczy, że się otwiera?
Może kropki symbolizują oko.
Sadusky był wolnomularzem,
a im chodzi tylko o Wszechwidzące Oko.
Dobra. Czyli pudełko nie jest masońskie.
Łamigłówki to są historyjki.
O czym jest ta?
Zaczniemy od słońca.
Na co może świecić?
Może na tego królika.
A potem nasz królik skacze...
po ziemi, w promieniach słońca.
Dokąd pójdzie królik, żeby się schronić przed słońcem?
W zarośla.
Jak mówiłam, zauważasz rzeczy, których inni nie zauważają.
Widzisz ten błękit?
- To przypomina fragment mapy. - Tak.
Nie pasują do siebie.
Wymiana za dziesięć minut.
Nie zdążymy.
Wiesz co?
- Dobry pomysł. - Tak.
Jess, nareszcie.
Trzeba nakarmić Buffy. Widziałaś Orena?
- Chyba poszedł szukać butów. - No jasne.
Posłuchaj.
Przepraszam za wcześniej.
Nie chciałem cię tak pouczać.
Troszczyłeś się o mnie i szczerze mówiąc, doceniam to.
Dzięki, Jess.
Mam do ciebie pytanie.
Gramy z Tashą w taką grę online w której... wcielamy się w adwkota.
Pomożesz nam?
Jasne. Wal śmiało.
Jeśli ktoś kogoś porwie, ale nie da się tego udowodnić,
można go wsadzić za coś innego i szukać dowodów?
Pewnie. Siedzi za wykroczenie, a potem może beknąć za zbrodnię.
Muszę kończyć. Dzięki.
Co knujesz, Jess?
Spróbuję wrobić Billie.
W sklepie z pamiątkami poważnie podchodzą do kradzieży.
Zrobię z niej złodziejkę.
Oren.
Pamiętasz, co ci mówiliśmy?
Wiecie, gdzie mieszkamy.
Wiecie, gdzie pracujemy.
Gdzie się spotykamy.
Jeśli coś pójdzie nie tak,
Sprzątniecie nas.
Koleżanki czekają.
Musi się udać.
Miej oczy otwarte.
Dobrze. Jeszcze ich nie ma.
Tam stoi żandarm.
Jess, jesteś pewna,
że pan żandarm nam pomoże?
Jestem pewna.
Ci żandarmi żyją dla tej... pracy.
Pójdę po niego.
Zostań tu i rób swoje,
zanim pojawi się Billie.
I nie pokazuj jej naszyjnika, dobrze?
Witam w sklepie z pamiątkami.
Mamy wyprzedaż breloczków z USS Kidd.
Nie pływają, ale otwierają butelki.
To może się przydać. Dzięki.
Dodatkowe 10% zniżki
za datę jego zwodowania.
28 lutego 1943 roku.
Muszę to przymierzyć.
Zgadza się. Tak. To była niedziela.
Witamy na pokładzie USS Kidd, statku-muzeum.
Jest to jedyny amerykański niszczyciel, którzy przetrwał.
Naprawdę?
Znalazłaś coś?
Ty jesteś Billie.
- Kogo się spodziewałaś? - Nie wiem.
Ale nie kogoś,
kto wygląda, jakby grał w Wielkich kłamstewkach.
To nie jest serial telewizyjny. Gdzie jest relikt?
Gdzie Oren?
- Oren. - Ja dotrzymałam umowy.
Gdzie relikt?
Witam. Mogę w czymś pomóc?
Nie. Nie trzeba, dziękuję.
Co panią sprowadza na „Pirata Pacyfiku”?
Tak w czasie wojny nazywano tę puszkę.
Ciekawe, prawda?
Proszę stąd wyjść. To męska toaleta.
Wybacz, że nie godzę się na binarne systemy ucisku.
Damska jest tuż obok.
Powiedzieć, co myślę o mizoginicznym systemie
rozmieszczania przybytków dla kobiet?
A co ja mam z tym wspólnego?
Skoro inni decydują, może pan ignorować, że stereotypy płciowe
utrzymują nasze społeczeństwo
w zaklętym kręgu patriarchalnego ucisku?
- Toaleta jest pani. - Bardzo dziękuję.
Podczas wojny wyciągali z wody zestrzelonych pilotów,
by odtransportować ich na lotniskowce
za sowity okup w postaci... lodów.
Za okup, okropne.
Cóż, to była tylko zabawa.
Wojna nigdy nią nie jest.
Grasz na zwłokę.
Dlatego myślę, że zerwałaś umowę
i rozmawiałaś z kimś niewłaściwym.
Nie.
Proszę.
Tak lepiej.
Oren.
Proszę się zatrzymać.
Proszę pani?
Panie władzo, wyglądam na kogoś, kto chciałby coś ukraść?
Naprawdę?
Zapewne to zwykła awaria.
Muszę zajrzeć do pani torebki.
Ale ja nie mam przy sobie torebki.
Przepraszam. Może pani iść.
Dziękuję.
- Porwała naszego kolegę. - Nie bądź śmieszna.
„Porwała”?
To prawda?
Oren, powiedz, że ona cię porwała.
Nie wiem, o czym one mówią.
Nikt mnie nie porwał.
Muszę państwa prosić o opuszczenie sklepu.
Czy w Wielkich kłamstewkach morderstwo uszło im na sucho?
Co to było, Oren?
To nic. Przynajmniej jest wolny.
Nie, miałyśmy świetny plan.
- Aresztowaliby Billie. - Oni chcieli nas zabić.
Co?
Wiedzą o nas wszystko.
Z nimi nie ma żartów.
Myślałem, że was nie zobaczę.
Ocaliłeś nas.
Tak się cieszę, że nic ci nie jest.
Mamo, nie musisz tu być.
Spoko. Przyjechałaś i w ogóle.
Ale?
To przecież...
nic takiego.
Śmierć dziadka to nic takiego?
Nie rozmawialiśmy od dawna.
Nie wierzę, że wciąż winisz go za śmierć ojca.
A ja, że ty nie.
Liam, twój tata był dorosły i sam podejmował decyzje.
Nikt go nie zmuszał do szukania...
Zapomnij o tym.
Może to wyjdzie na dobre.
Może opłaci mi wyjazd do Nashville.
Nashville?
Muszę tam być, by się wybić.
W Baton Rouge nic mnie nie trzyma.
Od jakiegoś czasu.
Wybaczcie spóźnienie.
Peter miał bałagan w dokumentach, ale już załatwione.
- To nie potrwa długo, prawda? - Nie.
Dziadek zostawił ci swój dom.
Myślałem, że parę tysięcy.
Jest wart dużo więcej.
- Kiedyś będzie. - Kiedyś?
Najpierw zatwierdzenie testamentu, remont i zobowiązania podatkowe.
Czyli za jakieś dwa, trzy lata.
Będę tu tkwił trzy lata.
Jaki dziadek udupia cię z zaświatów?
- Potrójny ser, pepperoni... - Niemożliwe.
- Z paluszkami chlebowymi. - Niemożliwe.
- I dodatkowy sos. - Tak.
Gdyby to nie był mój najgorszy dzień,
to byłby najlepszy.
O Boże.
Przykro mi, że musiałaś oddać jej to coś.
Nie przejmuj się tym.
Zrobiłam zdjęcia, a ona wpadła na to, że to mapa.
Mapa skarbów?
A wszystko ma związek z podejrzanym tatusiem Jess.
Może nie podejrzanym.
Chwila. Mówimy o najprawdziwszej mapie skarbu?
Tak.
Ale teraz ma ją Billie i ma nad nami przewagę.
No dobra, ma nad nami przewagę.
Ma też kupę kasy.
Widziałyście jej buty? Od Christiana Diora.
Za taką cenę można polecieć w kosmos.
A ona ich użyła do porwania.
Musimy być waleczni.
Być ością w jej gardle.
Pytam więc, jaki jest nasz następny ruch?
Dopiero co przeżywałeś traumę, Oren. Co się dzieje?
W porządku. Pozwólcie, że coś wyjaśnię.
Czy się bałem? Tak.
Czy wciąż pocę się w miejscach, o których wolę nie myśleć?
Nie wiem, czemu to mówię.
Ale jestem cały
i chcę pomóc Jess odszyfrować tajemnicze mapy.
Szukać zaginionego złota.
Znaleźć X, który oznacza skarb.
Tu chodzi o najprawdziwsze poszukiwanie skarbu.
Inaczej by mnie nie porwała.
Tak. Słuszna uwaga.
Serio?
Chcecie to zrobić?
- Tak. - Tak.
Co teraz?
Sama nie wiem.
Ale chyba wiem, gdzie zacząć.
W dziwnym domu dziwnego staruszka?
- Tam była pierwsza wskazówka. - Tak.
Może będzie ich tam więcej.
Ja w tym czasie przyjrzę się Billie.
Muszę odkryć, z kim mamy do czynienia.
Super. Jeśli chodzi o mnie,
zamierzam zjeść ten potrójny ser,
a potem biorę się do roboty.
Zasłużyłeś na to.
Tylko nie mów o niczym Ethanowi.
Bez obaw. Mam to pod kontrolą.
Jest tu kto?
Halo?
Pan „Jestem duchem”.
Dziwnie teraz to mówić.
To klucz do ogromnie ważnego skarbu.
Jest więcej wskazówek?
Nie dziw się, że pytam.
To symbol z twojego naszyjnika.
Miałam to znaleźć?
Myślałem, że to rabuś!
To ty zawracałaś mi głowę w klubie.
Sądziłam, że nikogo tu...
Włamujesz się do domu dziadka?
To już chyba obsesja.
Co? Nic z tych rzeczy.
Nie wiedziałam, że tu będziesz.
Nie włamałam się.
- Było otwarte. - To wszystko zmienia.
Nie można tak wchodzić bez zaproszenia.
Masz rację.
Przepraszam, ale rozszyfrowałam zdjęcie.
- Miałaś je spalić. - Nie zrobiłam tego.
Znalazłam ten relikt.
To szkatułka–układanka.
- Imponujące. - Po otwarciu
jej części wyglądają jak mapa skarbów.
Chciałam sprawdzić, czy twój dziadek zostawił coś, co by wyjaśniło,
co zrobić z tymi fragmentami, bo powiedział, że...
Relikt prowadzi do ważnego skarbu?
Niewiarygodne.
Nawet na łożu śmierci przekonał idiotkę,
by szukała skarbu.
- Nazwałeś mnie idiotką? - Powiem ci, dokąd to prowadzi.
Do piwnicy pod opuszczoną szkołą.
Potem do jaskini z rzeką lawy, a na końcu do tysiącletniego drzewa.
A gdy dotrzesz do drzewa,
możesz walić w nie głową do końca życia.
Nie ma żadnego skarbu.
- Szukanie go jest niebezpieczne. - Wiem o tym.
Mój tata zmarł, gdy byłam mała.
Zostawił mi tylko ten naszyjnik.
Taki sam symbol był na pudełku.
Nie wiem, co mam ci powiedzieć.
- Jeśli możesz... - Bez obaw.
Już idę.
Mogę to pożyczyć?
Wyrzuć ją, jak skończysz.
Uwaga.
Włożyła do środka breloczek.
To układanka, a ona ją rozwiązała.
Sadusky jej powiedział.
Czemu akurat jej?
Jego wybór nie mógł być przypadkowy.
Staruszek myślał, że to jego wnuk.
Sprawdźcie, czy niczego nie przegapiliśmy.
Dzięki, że nas przenocujesz.
Chyba ci się powodzi.
Zdaje się, że polowałeś na buty.
Ale nie słyszałem nic o żadnych nowych.
A Avexy 1000?
Będą za tydzień.
Czyli nie polowałeś wczoraj na buty?
Nie.
Tak ci powiedziała Jess?
Właśnie tak mi powiedziała.
Jasne. Polowanie na buty.
Tak, stary, to była prawdziwa jatka.
- Co kupiłeś? - No...
Galaxy Inversions.
Tak. Jordany Extra.
Nie powiem, gdzie byłem.
Dlaczego Jess cię kryła?
Nie kryła mnie.
To, co mi się stało, stało się przez nią.
Coś ci się stało?
Mogłem nic nie mówić.
- Nic mi nie jest, jak widzisz. - Chwila.
To przez te poszukiwania skarbów?
PORWANIE, SADUSKY, FBI
RELIKT, OKUP, WYMIANA
Akta Sadusky'ego, o które prosiłaś.
Dzięki Bogu.
Wiem tylko,
że był starszym agentem specjalnym w Waszyngtonie.
- Może to pomoże. - Dziękuję.
SADUSKY ARESZTOWAŁ SPRAWCĘ...
...DEKLARACJA NIEPODLEGŁOŚCI.
Cześć, Jess.
- Cześć. - Cześć.
Zorientowałem się, że ta gra RPG to ściema.
Poza tym, że się wygadał, Oren ma się dobrze?
On tak, ale chciałem sprawdzić, co u ciebie?
Nie mogę w to uwierzyć.
Ja wreszcie mogę oddychać.
Nie czuję ucisku w żołądku.
Nie sądziłam, że narażę życie przyjaciół.
Mogłaś mi powiedzieć.
Przepraszam. To było straszne i stresujące.
My nigdy...
nie mieliśmy przed sobą tajemnic.
Wiem.
Jak Meena?
Jak długo ze sobą chodzicie?
Jakieś sześć tygodni.
Musisz ją bardzo lubić.
Tak. Lubię.
Nie wiem, czemu ci o niej nie powiedziałem.
Zawrzyjmy umowę. Koniec tajemnic.
- Przysięgasz na paluszek? - Na paluszek?
- Tak. - Serio?
- Tak. - Jesteśmy dziećmi?
To prawdziwa umowa.
Chodź tu.
Hej. Znalazłaś coś dobrego?
Może.
Symbol z mojego naszyjnika i na szkatułce jest aztecki.
Chodzi o ludzi Montezumy?
Dokładnie.
Ale są inne symbole, chyba Majów i Inków,
co jest mylące.
Dopiero teraz jest mylące?
Aztekowie i Majowie raczej nie byli przyjaciółmi.
Może pseudoprzyjaciółmi?
Nie.
Inkowie byli na południu.
Jak to ich łączy?
Jeszcze nie wiem. Ale...
Przy umowie na dwa lata
udzielamy 20 procent rabatu na pakowanie.
Stan, zanim zapytasz,
wymieniłam wszystkie zamki...
Co ty tu robisz?
Pracuję.
„OMG”, jak to mawiacie.
Zapomniałem zadzwonić.
Ty też zapomniałaś zadzwonić.
- O czym ty mówisz? - Wczoraj cię nie było.
Pierwszy dzień miesiąca. Mnóstwo pracy.
Poważnie, harowałem jak wół, a wiesz o mojej rwie.
Zamieniłam się z Vince'em.
Trzeba było wybrać kogoś bardziej niezawodnego
niż Vince Madorsky.
Nie pojawił się.
Zgadnij, kto za to odpowie.
Twój dziadek był zapalonym kolekcjonerem.
Chyba szurniętym zbieraczem.
Bierzesz się teraz za książki?
Później.
Chcę ci pomóc, zanim pojadę na lotnisko.
Ale wrócę na stypę dziadka.
- Na stypę? - Tak.
To ważne.
Ludzie opłakują zmarłych.
Wspominają dobre rzeczy.
Czasem to jest gorsze.
Dobra. Muszę jechać do klubu.
Jak często tam grasz?
- W klubie? - Tak.
Co parę dni.
- Wystarczy na rachunki? - Jeszcze nie.
Liam, ja...
Martwię się, że od śmierci ojca żyjesz z dnia na dzień.
Co? Miałem 12 lat.
Uważam, że masz w sobie wielki potencjał.
Jak twój tata.
Ale on z bohatera wojennego stał się kimś, komu odbiło
na punkcie skarbu.
Co ja mam do tego?
Całkowicie poświęcił się nieosiągalnemu marzeniu.
Byłoby mi przykro, gdybyś kiedyś,
patrząc wstecz, żałował,
że zmarnowałeś te lata na coś, co się nie wydarzy.
Uważałaś tatę za nieudacznika?
- Tego nie powiedziałam. - Jasne.
Widzisz we mnie tatę.
Wiesz co? Muszę iść.
Cześć. Zobacz tylko.
Trojan, którym Billie zainfekowała mój komputer, to wyjątkowy paździerz.
Użyłam go do kontrataku i zdobyłam wszystkie informacje.
Nazywa się Billie Pearce, alias Królowa Kryptowaluty.
Znana też jako „antykwariuszka”.
Stało się coś?
Nie widziałam takiej miny, odkąd pomyliłaś Luksemburg
z tym drugim krajem w ONZ.
Z Liechtensteinem?
To tylko zbitka liter.
Zwolnili mnie.
Nigdy jeszcze cię za nic nie zwolniono.
Właśnie.
Potrzebuję nowej pracy.
Znajdziesz ją.
Jak nas zwalniają, to my przyspieszamy.
- Tak? - Tak.
Pamiętasz bar Squeaky Pete, gdzie grał ten facet?
W oknie wisiała kartka.
- Szukają kelnerki. - Liam Sadusky tam pracuje.
Nie chcę go co dzień widywać.
Musimy coś zrobić, Jess.
Możemy spróbować nagrać taniec, by stał się wiralem na TikToku.
Dorobimy sobie.
- Chcesz to zrobić? - Nie.
To chodź do Squeaky Pete.
- Dobra. - Dobra.
Coś wymyślimy.
Nie.
Nie można zatajać całej kariery.
To bez sensu.
Nie, dziękuję.
Ross, już późno. Nie sądziłem, że jeszcze tu będziesz.
Zleciłaś badanie toksykologiczne dotyczące śmierci Petera Sadusky'ego.
Po co?
Pamiętasz te petentki?
Usłyszałam od nich szaloną historię, którą wzięłam za żart.
Wspomniały, że agent Sadusky
mógł umrzeć w tajemniczych okolicznościach.
Sprawdziłam go.
Aresztował faceta, który ukradł Deklarację Niepodległości.
Ten facet to amerykański bohater.
Dlatego chciałam zbadać jego śmierć.
Ross.
Przyjaźniliśmy się.
Pracowałem z nim przy kilku poważnych sprawach.
Potem zmarł jego syn i już nigdy nie był taki sam.
W końcu zwolniono go z FBI.
Przykro to słyszeć.
To było straszne.
Ostatnie dziesięć lat zmagał się z demencją.
Zmarł spokojnie we śnie.
Mam odwołać badanie toksykologiczne?
Niech odejdzie godnie.
- Dobranoc, Ross. - Dobranoc.
Dobrze.
Wszystko w porządku, ale praca polega na kelnerowaniu,
a nie widzę tego w twoim życiorysie.
Nie, ale pracowałam w wielu miejscach.
Jak pan widzi, zamiatałam podłogi, wykładałam towar, pakowałam...
Masz mnóstwo doświadczenia.
Ale ta praca wymaga szkolenia, a ja nie mam na to czasu.
Przykro mi.
Jestem tu od kilku minut, a już zauważyłam,
że przy pierwszym stole potrzeba dodatkowych serwetek,
bo ta pani nigdy nie jadła dania z grilla.
Napoje z fontanny są bez gazu, trzeba uzupełnić dwutlenek węgla.
A stołek przy barze się chwieje,
nie przetrwa nocy.
Możesz zacząć od razu?
- Oczywiście. - Dobrze.
Znajdę ci strój kelnerki.
- Witaj w Squeaky Pete. - Dziękuję panu.
Jimmy, idź wymienić butle.
Nigdy nie dasz mi spokoju, co?
Zaczynam tu pracę.
Zanim zapytasz, nie,
nie chcę gadać o szukaniu skarbów.
Potrzebuję pracy. Jasne?
Niech ci będzie.
Dobra, imprezowicze. To była moja ostatnia piosenka.
Liam, możemy pogadać?
Zastanawiam się, czy nie zrezygnować z muzyki na żywo.
Co?
Myślę o karaoke.
Karaoke? Serio?
Chcesz, żeby zalani studenci co wieczór kaleczyli „Sweet Caroline”?
Słuchaj, dość długo już jesteś
muzykiem i barmanem, prawda?
Spróbowałeś,
pora wracać za bar.
Hej.
Ty.
Kiedy kończysz?
Jeśli chodzi o randkę, to mam na imię Jess, a nie „ty”,
i nie jestem zainteresowana.
Mówiłam poważnie.
Nie będę ci zawracała głowy skarbem.
Ale ja tobie tak.
Jak już tu skończysz,
mam coś, co cię zainteresuje.
Skąd ta zmiana?
Powiedzmy, że pochodzę...
z rodziny pełnej wariatów.
Ja nim nie jestem.
To trochę za mało.
Tata zginął, szukając tego skarbu.
Nie był nieudacznikiem.
A ty...
pojawiłaś się znikąd.
Nie wiem, może to znak.
Może mam skończyć to, co zaczął.
Ty też masz taki cel, prawda?
By skończyć, co on zaczął.
Oby nie zmienił kombinacji.
Kolejny tajny schowek?
Nie do końca.
To ma związek z tym samym skarbem?
Tak.
Jak konkwistadorzy i Aztekowie.
Jak twój naszyjnik.
Przez te wszystkie lata mama nie wyjaśniła mi, co to znaczy.
Dlaczego?
Nie chciała, bym skończyła jak tata.
Mamy ze sobą wiele wspólnego.
Skąd się to wszystko wzięło?
Tata zdobył informacje z nieopublikowanej pracy naukowej,
napisanej w Meksyku kilka dekad temu.
Nie wiem, czy mówisz po hiszpańsku.
Od tego się zaczęło.
Co jest? Coś nie tak?
Nie, tylko...
nie rozumiem.
Autorką tej pracy jest...
moja mama.
Napisy: Robert Prusakowski