SERIAL INSPIROWANY PRAWDZIWĄ HISTORIĄ
POSTACI I WYDARZENIA ZOSTAŁY ZMIENIONE
2009 GRANICA SURINAMU
Słyszeliście o Surinamie?
Pewnie nie.
To państewko w Ameryce Południowej, nad Brazylią.
Zamieszkuje je pół miliona ludzi.
Są wielu ras, mówią wieloma językami. Połowę kraju pokrywa dżungla.
A ponad połowa populacji jest zamieszana w handel narkotykami.
Co w takim miejscu robi Koreańczyk?
Historia, którą wam opowiem, wszystko wyjaśni.
Może trudno w to uwierzyć, ale wszystko, co powiem,
naprawdę mi się przytrafiło.
Pewnie wiele osób będzie chciało podważyć prawdziwość moich słów.
Wysłuchajcie mnie. Potem sami zdecydujecie.
SERIAL NETFLIX
W 1968 roku, kiedy się urodziłem,
mój ojciec pojechał do Wietnamu jako ochotnik.
Pięć długich lat walczył w dżungli,
dopóki Amerykanie się nie wycofali.
DONGDUCHEON, YANGJU KOREA
Okulał na wojnie.
Dzień po powrocie do domu podjął pracę.
Na jedynym zdjęciu, na którym widać było jego twarz,
trzymał karabin.
Zastanawiałem się, co robił w tym dalekim kraju
i do czego był mu ten karabin.
Z jakiegoś powodu bałem się go spytać.
Rozgryzłem to dopiero 30 lat później.
W gimnazjum zacząłem ćwiczyć judo. Zasugerował mi to nauczyciel.
GIMNAZJUM DONGBO
To dlatego, że mogłem iść do szkoły i najeść się za darmo.
Złap go porządnie.
Skup się na nogach!
No proszę!
Miałem 14 lat i właśnie zacząłem trenować.
Kang Ingu!
Wtedy zmarła moja matka.
JOGURT
Zemdlała w środku zimowej nocy, kiedy roznosiła jogurty.
Znaleziono ją po trzech godzinach.
Wraz z młodszym rodzeństwem płakałem bez końca,
ale mój ojciec nie uronił ani jednej łzy.
Nic, tylko pił soju, jadł sfermentowaną płaszczkę
i nie mówił ani słowa.
Ojciec uwielbiał fermentowane płaszczki.
Utrzymywał naszą trójkę, jeżdżąc betoniarką.
Sześć lat jeździł po 20 godzin dziennie.
Dłużej nie mógł.
Wtedy zrozumiałem, czemu nie płakał na pogrzebie matki.
Ciężar długów i trudy codziennego życia
stłamsiły żal, który wtedy odczuwał.
Musiałem jakoś zarabiać.
Za dnia sprzedawałem wino ryżowe wędrowcom na górze Soyo.
Proszę bardzo.
A nocą pracowałem w barze karaoke.
Życzę miłego wieczoru.
- Tylko tyle możesz wypić? - Napij się!
Tak nauczyłem się wielu rzeczy, których nie uczą w szkole.
Dziękuję, proszę pana. Życzę miłego wieczoru.
PROSZĘ NIE PARKOWAĆ
Ponieważ rzadko bywałem w domu, panował w nim straszny bałagan.
Posprzątaj tu, łobuzie. Cholera.
Zrozumiałem, że sam nie dam już rady.
Wydzwaniałem do dziewczyn, które mówiły, że mnie lubią.
Cześć, tu Ingu. Jak się masz?
Zadzwoniłem, żeby zapytać…
No…
Wyjdziesz za mnie?
Nie żartuję!
Długo o tym myślałem, zanim zadzwoniłem.
Pieniądze?
Możemy zacząć oszczędzać.
Wiesz, co powtarzają dorośli. Pieniądze pojawiają się po ślubie.
Dom?
Daj spokój, kobieto.
Jak zaoszczędzimy, to kupimy sobie dom.
Po co tyle pytań?
Mieszkanie?
Czy to nie przesada?
Nie nadajesz się. Zapomnij, że pytałem.
Wszystkie były zaskoczone moimi oświadczynami.
Ale jedna się zgodziła i wprowadziła się ze swoimi bagażami.
Tym razem to ja byłem zaskoczony.
PAN MŁODY – KANG INGU PANNA MŁODA – PARK HYE-JIN
Dzięki żonie moje życie stało się normalne,
a gdy rodzeństwo skończyło liceum, mogliśmy odetchnąć.
A po drodze urodziły się moje własne dzieci.
Po ich urodzeniu „jakoś to będzie” przestało wystarczać.
Nauczyłem się naprawiać auta i otworzyłem warsztat koło amerykańskiej bazy.
Jak się masz?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
A dzięki koledze z treningów judo
zacząłem dostarczać jedzenie do bazy.
Żeby przeżyć, nauczyłem się angielskiego.
- Jak się masz? - Ingu, kolego.
Ładnie wyglądasz. Masz dobrą cerę.
Bo mój czosnek oczyszcza ci krew.
Co za bzdury.
Ale przyznam, że jak na tę cenę, twój czosnek jest całkiem dobry.
To może kupisz też moją cebulę?
Dam ci bardzo dobrą cenę.
Przyjdź później, pośpiewamy i pogadamy.
W barze zostałem menedżerem. Dostawałem prowizję za każdego klienta.
W końcu wykupiłem bar.
Kupiłem też mieszkanie, choć musiałem wziąć duży kredyt.
EGZAMINY NA KONIEC CZWARTEJ KLASY KANG HYUNGJU
Mój pierworodny był mądry, jak ja.
Wynagradzał mi ciężką pracę.
- Tato! - Cześć.
Mogę jutro pójść na karaoke?
Bar tatusia jest tylko dla amerykańskich żołnierzy.
Nie masz amerykańskiego obywatelstwa.
Myślałem, że ustawiłem się na całe życie.
Ale nie byłem pewien, ile jeszcze tak wytrzymam.
CZOSNEK GOCHUJANG
Życie dalej mi ciążyło.
To twój bar? Rzuć robotę, jeśli nie chcesz pracować!
- Zawołaj chłopaków! - Pokażę ci!
Matka i ojciec tak właśnie żyli.
Nigdy nie brali nas do restauracji.
Bezustannie walczyli, żeby związać koniec z końcem,
a potem umarli.
Jaki jest sens żyć tylko po to, żeby żyć?
Wiedziałem, że nie mogę pozwolić, żeby moje dzieci też tak żyły.
Musiałem coś zmienić.
OFERTY PRACY
Zobaczmy.
Głuptas!
No proszę.
Wróciłem z wyprawy dookoła świata i tak mnie witasz?
Ale się odstawiłeś.
Miałeś sprzedawać ryby, a nie paprać włosy pastą sojową.
Nie aresztowali cię?
A co ty tam wiesz? Tkwisz na tym małym półwyspie.
To najnowsza moda z Shinjuku.
To dla żony i dzieciaków.
Rany. Przydadzą się na szmaty.
Szmaty w kwiaty.
Nie znasz się.
Poczekaj, aż żonka je zobaczy. Oszaleje na ich punkcie.
Pomasuj mi ramiona. Strasznie bolą.
Czekaj.
- Kim pani jest? - Co?
Nie tak mocno!
- Staruszko, nie opętuj Eungsoo. - Kurde!
Opuść to ciało!
Podoba ci się, co?
- Samhap. Smacznego. - Dziękuję.
- Podgrzać zupę? - Jest pyszna.
Kiedy byłem w dziewiątej klasie, zmarł mój tata i zrobiło się ciężko.
Więc nie poszedłem do liceum.
Nie przyjęliby cię.
Miałeś fatalne oceny. Mów, jak było.
W każdym razie nie poszedłem. Zacząłem rozpytywać o statki.
Po 20 latach tyrania na łajbach
wciąż ledwo mnie stać na utrzymanie dziecka. Masz tak samo?
Obaj robiliśmy gówniane rzeczy, byle coś zarobić.
Takie jest życie.
Moje nie jest wyjątkowe.
Pamiętasz, co powiedziałeś, kiedy rzuciłeś judo?
Mówiłeś, że musisz coś zrobić, inaczej twoje życie będzie do dupy.
Ale potem tyrałeś jak wół i co z tego masz?
Przynajmniej kupiłem mieszkanie, durniu.
Idioto, ono nie należy do ciebie, tylko do banku.
Ledwo możesz spłacać raty.
Jak będzie tak dalej, obaj będziemy mieli przerąbane.
Będziemy tyrać, póki nie wykitujemy.
Gadasz jakieś bzdury.
O co ci naprawdę chodzi?
Obżerasz się płaszczką.
Wiesz, że 99% płaszczek pochodzi z Chile?
Ale są sprzedawane jako produkt krajowy.
A nie są tanie.
Podobno nawet importowane z Chile są teraz za drogie.
Co to za gadka o rybach? O co ci chodzi?
Chodzi mi o to…
Co by było, gdybyś za darmo sprowadził płaszczki do Korei
i tu je sprzedał?
Gdyby to było takie proste, ktoś by już to zrobił.
Jakby kasa leżała na ulicy.
Ale kto by ci dał płaszczki za darmo? To bzdura.
Jest taki kraj, w którym nikt ich nie je. Wyrzucają je!
I tylko ja o tym wiem.
Słyszałeś o Surinamie?
Surinam? To kraj?
Widzisz? Nikt o nim nie wie.
Ja 20 lat spędziłem na morzu,
a w tym roku byłem tam po raz pierwszy.
Patrz.
To ten kraik nad Brazylią.
Tylko pół miliona ludzi.
A wybrzeże roi się od płaszczek.
Ale ludzie tam myślą,
że one dziwnie wyglądają i strasznie cuchną,
więc je wyrzucają.
Zapytałem głównego rybaka, tego bezzębnego dziadka.
Sprzedałby je za bezcen!
Gdyby dało się je sprowadzić tutaj, sprzedać je w Korei,
to co by było?
To prawda?
Musisz pomacać, żeby uwierzyć?
To polećmy razem do Surinamu.
Dasz mi rybę? Jedną rybę.
Nie ma sensu się nad tym zastanawiać.
Nawet nie chodzi ci o Amerykę. Surinam? Naprawdę?
Nawet nie słyszałam o tym kraju.
I o to chodzi.
Azję dzieli duży dystans od Ameryki Południowej,
więc trudno zdobyć taką informację i dlatego to jest dobra okazja.
Popatrz.
Eungsoo to dobry człowiek…
Spójrz na ten prezent. Nie ufam mu.
Nie ufam jego gustowi,
ale jest skrupulatny.
Posłuchałem go i zrobiłem rozeznanie.
Okazuje się, że mówi prawdę!
W Surinamie nie jedzą płaszczek.
Yongtaek z targu rybnego mi to dał.
Patrz.
Usiądź sobie.
Mrożona płaszczka z Chile, cena hurtowa, 30 000 wonów sztuka.
Ale dostawy się kurczą, więc ceny idą w górę.
Wyobraź sobie, co by było,
gdybyśmy kupili płaszczki za bezcen i sprzedali tutaj?
To byłby duży zysk!
Ale nie możesz wszystkiego pozamykać i wyjechać na koniec świata.
Kochanie, co łączy rodzinę?
Rodzina trzyma się razem. Jada przy jednym stole.
To wariacki pomysł. Dziękujmy Bogu za to, co mamy.
Dziękuję, oczywiście.
Robię to, żeby dziękować jeszcze bardziej.
Jak już rozkręcimy operację, z łatwością zarobimy miliard.
Nie obchodzą mnie miliardy!
Lepiej, żeby dzieci dorastały w biedzie niż bez ojca.
Jak długo jeszcze mamy tak żyć?
A czy jest nam tak źle?
Rany.
Proszę, proszę, proszę i proszę.
Dwieście tysięcy.
Wyrównam twoje dwieście i podbiję do pięciuset.
Rany. Yun chce, żebyśmy grali o prawdziwą fortunę.
Strasznie jesteś chciwy.
W pracy nie wyszło, więc tu chcesz zarobić?
Koszty utrzymania rosną, więc stawki też.
A to podatek dla mnie.
Czemu wszystko skapuje tobie?
Płacimy ci za lokal i rozdawanie kart, i tylko ty tu zarabiasz!
Po opłaceniu czynszu i wynagrodzeń zostają mi drobniaki.
Co cię ugryzło?
Mam wrażenie, że próbujesz nas ogołocić.
Bo wiesz, ziarnko do ziarnka.
Strasznie jesteś dziś wrażliwy.
Cholera.
Sprawdzam.
Kurde. Pasuję.
Przejedziesz się na tym, Yun.
Co tam masz? Dwie pary z asem?
Byłbym taki pewny siebie z dwoma parami?
Gotowi?
Mam strita jak ta lala.
Rany, najlepszy możliwy strit.
- Nic dziwnego, że byłeś taki pewny. - Rany.
Myślałem, że tego nie dożyję.
Co tam masz?
Ponoć nie miałeś dziś klientów. Przykro mi.
Jednak ci się poszczęściło.
To dlatego, że zawsze płacisz w terminie.
Kto płaci podatki, wygrywa!
Przyniosłeś mi szczęście. Kup sobie papierosy.
Mądrze je spożytkuję. Dziękuję.
- Daj i mnie. - Zawsze to mówisz!
Szefie, mamy kryzys.
Rozdaj karty. Zaraz wrócę.
Cholera.
Rany.
Rety.
Wyjdźcie.
Gdzie, kurwa, leziecie?
Złap ją.
- Chodź tu! - Dość.
Na co ona panu? Poczekajcie na zewnątrz.
Proszę pana.
One tylko pana rozzłoszczą. Proszę usiąść.
Rety, twardzi z panów zawodnicy.
Nasze dziewczęta bardzo przepraszają.
Poszły spisać, co zrobiły źle.
Proszę się rozchmurzyć.
Tyle panowie wydali, a gniew szkodzi zdrowiu.
Powoduje rozwolnienie.
Proszę, na mój koszt.
A skoro moje dziewczęta panów nie zadowoliły,
policzę panom tylko za połowę czasu, który tu spędziły.
Podsumowawszy wszystko, proszę tylko o 1 200 000 wonów.
To jakiś żart? Co?
Mam ci zamknąć ten interes?
Nie zapłacę, durniu. To ty powinieneś mi zapłacić!
Mam zjebany humor i co teraz?
Panie prezesie…
Czy naprawdę mam budzić ciężko pracujących policjantów
o tej porze?
Ile panowie mają przy sobie?
Dajcie wszystko i idźcie do domów. Żony na panów czekają.
Kurde.
Pieniądze?
Proszę.
POLICJA CHOI CHEOLYONG
Masz pozwolenie na ten cyrk?
Nie ma tu niepełnoletnich dziewczyn?
Twój problem jest taki, że jesteś za miły dla ludzi.
Hej!
A chcieliśmy być łagodni.
Dopóki pracuję w ratuszu,
ten bar pozostanie zamknięty.
Bardzo przepraszam.
Proszę o wybaczenie…
To niewiele, ale starczy na taksówkę.
Bardzo mi przykro.
Kurwa mać.
Pojebie!
Hej.
- Pierdolcu. - Czego pan chce?
Dupku. Masz jakiś problem?
Myślisz, że tu chodzi o pieniądze?
Tak traktujesz swoich klientów?
Co się dzieje?
Nic ci nie jest?
Hej! Draniu, wracaj tu!
Nic ci nie jest?
Kurde!
LOTNISKO JOHANA ADOLFA PENGELA SURINAM
Przyjacielu!
Witaj w Surinamie!
WITAJ, INGU
Dopiero 30 lat temu uzyskali niepodległość od Holandii.
Nie ma tu wielu ludzi.
Ciągle brakuje im robotników.
Dlatego tylu tu imigrantów.
Mówią po holendersku, ale wszyscy znają trochę angielskiego.
Niektórzy mówią po chińsku, po hiszpańsku lub jeszcze inaczej.
Ładna przemowa. Długo ją wkuwałeś?
- Ze dwa tygodnie? - Cicho.
Tutaj wiem dużo więcej od ciebie.
- Nie zadzieraj ze mną. - Hej.
A wiesz, że Surinam wspierał aliantów w wojnie koreańskiej?
Surinam walczył w wojnie koreańskiej? Czemu?
Eungsoo, czy ty chcesz zostać przewodnikiem?
Zamiast marnować czas na ciekawostki,
skup się na płaszczkach.
Już to omówiłem z rybakami.
O nic się nie martw.
Sprzedałem swoje interesy,
a forsę powierzyłem typowi, który zawalił szkołę.
Będę się martwił.
Potrafisz dodawać i odejmować?
Żartujesz? Nie wszystko zawaliłem.
Z matmy akurat byłem lepszy.
Jesteś pijany? Nigdy nie byłeś lepszy z matmy.
A parę razy byłeś najgorszy. Dobrze pamiętam.
Siedem razy osiem.
Co?
Siedem razy osiem. Powtarzamy mnożenie.
Ingu, ty draniu. Jaja sobie robisz.
To trzeba umieć na pamięć. Siedem razy osiem.
Człowieku, prowadzę! Daj mi chwilę.
Powinieneś móc odpowiedzieć, nawet kiedy prowadzisz.
Siedem razy osiem.
Nie mam podzielnej uwagi. Odpowiem później.
Patrz na drogę. Jeszcze nas zabijesz.
Rany. Naprawdę nie wiesz.
Kupiłem całą masę. Po dolarze za kilogram.
Widzisz? Tak się robi interesy!
Panie Park, zaskoczył mnie pan. Dobra robota.
Rany, ile tego jest?
Musisz to otwierać?
Rany, nawet zamrożone strasznie cuchną.
To ci pachnie rybą?
Bo mi pieniędzmi.
Tam jest bezpiecznie, prawda?
Jak jedzenie? Jest tam kościół?
Tu jest bardzo bezpiecznie.
Są restauracje z kuchniami z całego świata.
Jak w galerii handlowej. Jakbym był na imprezie.
A kościół? Nie poszedłeś na mszę w niedzielę?
Próbowałem, ale drogi zalało.
Tu wszędzie jest dżungla, więc remonty się przedłużają.
Puściłam cię, bo obiecałeś, że będziesz chodził do kościoła.
Znalazłam ci koreański kościół.
Idź w niedzielę, przyślesz mi zdjęcia.
Tak, proszę pani. Już wystarczy.
Zrozumiano. Dobrze.
Połączenia telefoniczne dużo kosztują, zadzwonię później.
Dobrze.
Co powiedziała? Czemu jesteś taki przygnębiony?
Mam zrobić zdjęcia w kościele.
No tak.
Regularne msze były warunkiem ślubu, tak?
Modliłeś się?
Z każdym dniem moja wiara rośnie w siłę.
Więcej lodu!
Przegapiliście parę!
Jeszcze więcej!
Pełne pudło.
Ty jesteś właścicielem tego zakładu?
Dzień dobry.
Jestem prezesem. Miło mi pana poznać.
Chcesz tu prowadzić interesy?
Potrzebujesz mojej pomocy.
Pełno tu przestępców i złodziei.
Co on mówi?
Pan mi pomoże? Dobrze!
Dupki chcą nas oskubać.
Dopiero rozkręcamy interes. Nie mamy pieniędzy.
Kiedy wyślemy ryby do Korei, zarobimy. I wtedy panu zapłacimy.
Rozumie pan? To proste.
Dwa tysiące miesięcznie. Jasne?
Kiepski pomysł. Nie.
Jak miesiąc będzie dobry
i wyślemy wiele ryb do Korei,
to zapłacimy 2500 dolarów.
Jak miesiąc będzie zły i wyślemy mało ryb,
to zapłacimy 1000 dolarów.
Możemy omówić, co to znaczy dobry i zły miesiąc.
Tak?
To jest dobre.
Nowy smak.
To kolumbijska?
Nie, to tradycyjna koreańska kawa.
Naprawdę?
Jest gorzka, ale i słodka.
Tak, jak kobieta.
Myślę, że będzie nam się układało.
POD OCHRONĄ WOJSKA
Bardziej w lewo.
Odrobinę.
Dobrze. Właśnie tak.
Tradycyjna koreańska kawa. Dla pana.
Nikt wam nie będzie przeszkadzał. Obiecuję.
Dziękuję panu.
Dolary mają sens.
Teraz jesteśmy kumplami.
Dziękuję.
Chodź.
No proszę. Doświadczenie w biznesie ci służy.
Czyli siły rządowe nas teraz pilnują?
No to nic nam już nie przeszkodzi.
Ty naprawdę w ogóle nie myślisz.
Ostatni ludzie, którym warto ufać, to ci z budżetówki.
Tylko się lenią i nic nigdy nie jest ich winą.
Mądre słowa jak na kogoś, kto o mało nie siedział za pobicie gliny.
Zapamiętam je sobie.
Czekaj.
Dzień dobry, panie Shin. Odebrał pan płaszczki?
Tak.
Słucham? Pół tony na przyszły tydzień?
Mamy tyle zamówień, trudno nam dotrzymać tempa.
O nie.
O rety.
W takim razie zrobię, co się da.
Dostawa ma być do dwudziestego trzeciego?
Dobrze. Życzę miłego dnia.
Nie możemy…
Nie możesz przyjmować tylu zamówień. Już śpię tylko cztery godziny.
Pan Shin zapłaci 8000 wonów więcej za kilogram,
o ile dostarczymy mu je do 23!
No to będziemy pracować po nocach, dupku!
Do roboty! Szybko!
- Szybko! - Szybko!
Obijacie się.
Do roboty! Kto nie pracuje, nie zarabia!
Jak te nowe korepetycje?
Inne dzieci są już dużo dalej,
więc nie jest łatwo.
To dobrze. Co ci zawsze mówiłem?
Łatwa droga prowadzi do przewidywalnego życia, a trudna…
- Do szczęśliwego życia. - No właśnie.
Jeśli lekcje są trudne, to szczęśliwe życie jest już niedaleko.
To chyba dobrze?
Hyungju, oddzwonię. Niech mama sprawdzi ci pracę domową.
- Co się stało? - Ktoś go uderzył?
Co jest?
- Ci goście… - Co…
Co jest? Wstawaj.
Co do…
To ty eksportujesz surinamskie płaszczki?
Musisz mi zapłacić.
Co? Kim jesteś?
Dogadałem się z żołnierzami.
Jestem biznesmenem. Surinamskie morze należy do mnie.
W całości.
Chcę za te ryby 5000 dolarów miesięcznie.
Jasne?
Co oni mówią?
To jacyś miejscowi chuligani. Chodźmy.
Gdzie, kurwa, leziesz?
Szef do ciebie mówi.
Dobrze. Czego chcesz?
Mówiłem.
Musisz zapłacić.
Z kopa go! Giń!
Zdychaj!
Dokop mu!
Nie ruszaj się!
Będziesz płacić 5000 dolarów miesięcznie.
Bo jak nie,
to cię zajebię.
Czekaj!
Jesteś biznesmenem? Ja też.
Dogadajmy się, dobrze?
Jeśli zapłacimy ci 5000,
będziemy biedakami. Żebrakami!
I nie zapłacimy za kolejne miesiące.
To będzie złe dla ciebie i dla mnie.
Więc…
Proszę o zniżkę.
Wtedy nam obu się powiedzie.
Umowa stoi?
Żadnych zniżek!
Zapłacisz albo zginiesz.
Nic ci nie jest?
Kurde, nie poszedł na twój układ. I co teraz?
Nie masz pojęcia o zawieraniu układów.
Nie rezygnujesz, póki nie dopniesz swego.
MUSI CI BYĆ CIĘŻKO. PO TO JEST KOŚCIÓŁ.
CZEKAM NA ZDJĘCIA.
Kurde.
KOREAŃSKI KOŚCIÓŁ W PARAMARIBO
To jest schronienie
I wszyscy w potrzebie
Są tu mile widziani
Świat może się zmieniać
Może przyjść powódź
Która zaleje nawet najwyższe góry
Lecz ja nie lękam się
Niech zabrzmi w tej sali
I niech rozniesie się po świecie…
Czekaj.
Widać sińce?
Będzie się martwiła. Zrób zdjęcie, jak się modlę.
Gotowe.
Spróbuj złapać ludzi w kadrze.
- Szeroki plan. - Jasne.
Dobra, modlę się.
Teraz widać ludzi.
Dobra, idealnie.
Jak napisano w liście do Tymoteusza,
nic nie przynieśliśmy na ten świat
i nic z niego nie wyniesiemy.
„Nic nie możemy z niego wynieść”.
Mając natomiast żywność i odzienie,
bądźmy z tego zadowoleni.
Amen.
Pan mówi, że bogactwo jest źródłem zła
i że ci, którzy go pragną,
ściągną na siebie wiele przykrości.
Poznają przedsmak piekła.
Amen.
Ci bracia przebyli długą drogę, by słuchać nauk Jezusa.
Ci tam.
„A oto nasi bracia,
którzy przebyli długą drogę, żeby wysłuchać słów Jezusa”.
Skoro szukają łaski i miłości Pana,
przywitajmy ich brawami.
„Brawa dla nich!”
Alleluja.
Jestem Kang Ingu z Dongducheonu. Handluję owocami morza.
Miło mi was poznać.
Zajmujemy się handlem płaszczkami.
Mają dużo protein i oczyszczają organizm z toksyn.
Jeśli chcecie, chętnie sprzedamy je wam po kosztach.
Możecie się do nas w każdej chwili odezwać.
Bardzo przemyślane słowa. Pokarm dla duszy.
Przywitajmy ich gorącym alleluja!
Alleluja!
Proszę.
Sprzedaż surinamskich płaszczek w Korei.
Świetny pomysł.
Wstyd mi rozmawiać o interesach w takim uświęconym miejscu.
Nic podobnego.
Pan rzecze w Księdze Przysłów,
że kto biegle pracuje, stanie przed obliczem królów.
Dopóki pracujecie uczciwie, Bóg będzie wam błogosławił.
Dziękuję za te miłe słowa.
Jedno tylko nie daje mi spokoju…
Napotkaliście jakieś wyjątkowe trudności?
Wasze twarze…
O to chodzi?
To efekt konfliktu celnego między dwoma krajami.
Wkrótce wszystko się wyjaśni.
Jeśli można spytać,
w co takiego się wplątaliście?
Powiedzmy mu.
Nie ma takiej potrzeby.
Mamy dostawcę płaszczek,
ale jacyś Chińczycy żądają zapłaty. Mówią, że ocean jest ich.
Płaciliśmy żołnierzom za ochronę,
ale oni zajmują się tylko sprawami lądowymi.
Więc mamy spore kłopoty.
Nie chcemy kłopotać pastora. Chodźmy.
Czy jeden z tych Chińczyków
miał długie włosy i…
Wyglądał jak ktoś, kto musi śmierdzieć?
Tak. Zna go pastor?
Tak.
To chiński gangster imieniem Chen Zhen.
Nie cofa się przed zabijaniem, jeśli mu się to opłaci.
To diabeł w ludzkiej skórze.
Panie, czy to wszystko część twojego zamysłu?
Skoro sprowadził tutaj dwóch Koreańczyków
i pozwolił mi odkryć waszą historię,
wierzę, że Bóg każe mi interweniować.
Nie będzie łatwo, ale znajdę sposób.
Jeśli coś pastor wymyśli, dam sporo na ofiarę.
Bracie, pieniądze nie mają dla mnie znaczenia.
Robię tylko, co mi Bóg przykazał.
Bracie Byun?
Będę głosił słowo Boże w Chinatown.
CHINATOWN W PARAMARIBO
Witamy.
To właśnie jest bałwochwalstwo.
Bracie Byun.
- Może najpierw złożymy zamówienie? - Tak jest.
Rozstaw kociołki i nalej baijiu.
Dobrze.
Bracie Kang.
- Tak. - Bracie Park.
Tak.
Kto tak hałasuje na moim terytorium?
Jebany rybak.
Co za dupek.
Sprowadziłeś tu pastora?
Pastorze.
Co robisz w mojej restauracji?
Bracie Byun.
Nie zadaję się z heretykami, którzy uprawiają bałwochwalstwo.
Mogę przekazać mu pańskie słowa.
Płaszczki Surinamu należą do Boga.
„Płaszczki Surinamu należą do Boga”.
To jest brat Kang.
Bóg przysłał go tu, żeby łapał jego płaszczki.
„Brat Kang jest tu z rozkazu Boga”.
Jeśli będziesz go nękał,
zostaniesz osądzony przez Boga, tak jak Amalekici.
Mieczami i włóczniami.
„Jeśli odbierzesz mu płaszczki,
pokroję cię na kawałki”.
Byun Kitae. Powiedz mu.
Powinniśmy trzymać się terytoriów, które ustaliliśmy.
Jeśli wpadniesz tu, gadając o Jezusie, i będziesz się rządził…
Taka jest wola Pana, sukinsynu.
Chen Zhen.
„Chen Zhen”.
Dzisiaj nawet Bóg ma odpoczywać.
„Dziś niedziela”.
Rozwiążmy sprawę pokojowo, żebyśmy i my mogli odpocząć.
„Odpocznijmy.
Co ty na to?”
Ten twój Bóg musi się mieszać w spór o parę ryb
i nie może odpocząć, nawet kiedy ma wolne?
Co za pierdolenie.
Pozwolę ci zachować twarz.
Zależy ci na rybach,
więc proszę, są twoje.
Pozwoli pastorowi zachować twarz. Płaszczki są pastora.
Tak?
Wszystko się ułożyło.
Skoro już się tu pofatygowaliście,
ja stawiam.
Strzemiennego.
Rozstawcie kociołki.
Ten pastor to nie byle kto.
Na święta pobudował farmy i zakłady, żeby rozdać je ludziom.
Ma kontakty ze wszystkimi politykami i z prezydentem.
Ma ogromne wpływy w Surinamie.
Nazywają go gubernatorem.
Tutejsi Koreańczycy mówią, że może kandydować na prezydenta.
- Wierzysz im? - Czemu nie?
Prezydentura to nie żart.
Głosowałbyś na Chińczyka czy Meksykanina w naszych wyborach?
Tutaj mieszkają ludzie zewsząd.
Parę lat temu mieli tu chińskiego premiera.
- Chińskiego? - Tak.
Na pewno?
Czemu miałbym ci wciskać kit, zajadając się tą drogą rybą?
Pytałem w dzielnicy koreańskiej.
Dobra.
No to odwiedzimy gubernatora Surinamu i zapłacimy mu daninę.
Ostatnio przyszła dostawa płaszczek.
Wybierzmy najładniejszą i dajmy ją pastorowi.
A tobie żona przesłała imbirową nalewkę.
Dajmy mu butelkę.
Przesłała mi ją, żebyśmy po moim powrocie postarali się o drugie dziecko.
Jeśli będziesz miał drugie dziecko,
skąd weźmiesz kasę na wszystko od mleka w proszku po czesne?
Możemy dobrze się zaprezentować. A ty poskąpisz nalewki?
No proszę.
Dureń znowu się waha…
Czemu się gniewasz?
Jestem rozczarowany, głupku.
Oby ta nalewka ci służyła. Niech wam się trójka urodzi.
Nie masz głowy do interesów.
To mnie zabolało. Niczego nie skąpię.
Ale martwię się, bo pastorom nie wolno pić.
Widziałeś go, jak pił.
Buddyjscy mnisi nie mogą pić. Pastorzy mogą.
Naucz się.
Czemu nic nie mówisz? Idź po rybę i nalewkę!
Imbirowa nalewka to koreańska ambrozja.
Na pewno mu posmakuje. Więc mu ją daj.
Tak jest, proszę pana szefa.
- Siedem razy osiem. - To 56.
Uczyłeś się, co? Dobra odpowiedź.
Zawsze ją znałem.
- A osiem razy siedem… - To 64.
Wariat.
Halo?
Halo? Panie Kang?
Tu kapitan Kim z Delfina!
Tak, kapitanie. Jesteście już w Korei?
W dupie jesteśmy!
Zawinąłem na Arubę po inny kontener
i zlecieli się inspektorzy.
Znaleźli kokainę w pańskich płaszczkach!
Kokainę? W płaszczkach?
Pięć dni mnie maglowali. Pan mi narkotyki podrzuca?
Nic podobnego. Nigdy bym tego nie zrobił.
Proszę mi wszystko powtórzyć.
Kokaina była wewnątrz płaszczek?
Proszę dokładnie opisać…
Nie pisałem się na to.
Zostawiłem pański towar na Arubie. Niech pan to sam załatwi.
Halo? Kapitanie?
Co on powiedział? W płaszczkach jest kokaina?
Tak, na Arubie.
Aruba to holenderska wyspa, nie?
Czemu w naszym ładunku była kokaina?
Poczekaj.
Co robisz?
Idź do naszego biura. Dowiedz się, co się stało.
Teraz?
Jest 22.30. Nie śpią.
Szybko.
- A ty nie idziesz? - Porozmawiam z pastorem Jeonem.
Gada z prezydentem. Może nam pomóc.
No tak.
Wysłałeś mu płaszczki i nalewkę?
Wysłałem mu płaszczki,
ale uznałem, że nalewka powinna jeszcze leżakować…
Pojebało cię? Pisałem mu, że dostanie butelkę.
Dobra, rozumiem. Wyślę ją.
Sprawdzę, co w biurze, i zadzwonię.
- Informuj mnie na bieżąco. - Dobra.
PASTOR JEON YOHAN
POŁĄCZENIE
Witaj, bracie.
Przepraszam za późną porę.
To nic takiego. O co chodzi?
Bardzo mi przykro, ale znalazłem się w trudnej sytuacji.
Nie miałem wyboru. Musiałem zadzwonić.
Panie, jak coś takiego mogło się stać?
Nie panikuj.
Cierpliwości.
Coś wymyślę.
Dziękuję bardzo. Proszę, pomóż nam.
Imbirowa nalewka powinna wkrótce przyjść.
Na pewno.
Oczywiście…
Osoba, do której dzwonisz, jest poza zasięgiem.
Zostaw wiadomość po sygnale.
Eungsoo, gdzie jesteś?
Miałeś od razu zadzwonić!
Słucham?
Pan Kang Ingu z Korei Południowej?
Nie, jestem Chińczykiem.
Pan Kang jest w centrum. Nie tutaj.
Zdejmij czapkę.
Brać go!
Stój!
Stać!
Stój!
Za nim!
Stać!
Stój! Ręce do góry!
Odwróć się!
Napisy: Krzysiek Ceran