NIEMA CISZA
Greto.
Podłączyłaś się.
- Możesz rozmawiać? - Mogę.
Nie był wczoraj na policji.
I nie idzie do szklarni.
Znów go zamkną.
Da radę. To ocalały.
Nie wiem. Wszyscy się od niego odwrócili.
Cabrera coś mówił?
Nie odzywa się od wczoraj.
Pewnie się cieszy.
Od dawna szuka wymówki,
by zamknąć projekt.
A Sergio mu ją daje.
Jeśli nie znajdzie Noi,
dokończenie wyroku tu czy tam
jest mu obojętne.
Chyba mogę mu pomóc.
Greto.
- Chroń go do mojego powrotu. - Dobrze.
Pa.
Dzień dobry.
Zrobiłam ci kawę.
Dobrze.
Dzwonili z pracy?
Tak.
Powiedziałam, że biorę dzień wolnego.
Dzień dobry.
Dzień dobry, skarbie.
Tęskniłam za tobą.
Wynagrodzę ci to.
Może nie idźmy dziś do pracy ani szkoły
i zróbmy coś razem?
To niemożliwe.
Możliwe.
Ja nie idę do pracy. Już nie poszłam.
Nie, Noa ma lekcje.
I koncert.
Koncert?
Trochę się denerwuję,
ale tata i nauczycielka nalegali.
To wspaniale.
Zostań w domu i pomogę ci ćwiczyć.
Ja też nie mogę, Ano.
Mam spotkanie z nauczycielką Noi.
Dobrze.
No cóż, nie ma problemu.
Jak się nie da, to się nie da.
Ale możemy zjeść razem śniadanie.
A potem pójdziemy do szkoły.
Sergio.
Wiem, że tam jesteś.
List polecony.
To moja nowa praca.
To nudna okolica, gdy nie wychodzisz.
Otworzysz czy nie, zostałeś poinformowany.
Ostatnie ostrzeżenie.
Kolejny wybryk i wiesz, co będzie.
Wrócisz do ośrodka.
Zrozumiałeś?
Tak.
Następnym razem przyjdę cię aresztować.
O co mu chodzi?
Niedobrze. Sprawdzę jego biorytmy.
Cholera.
Tak? Kto mówi?
Co ty robisz?
Pracuję. Jakiś problem?
Nękasz Sergia,
a osaczony może być niebezpieczny.
Agresja pogorszy jego sytuację.
Należy przestrzegać zasad.
Obietnice też.
Żałujesz tego, co wczoraj ustaliliśmy?
Dotrzymuję słowa.
To zostaw te absurdy szefowej.
Złe laboratoria i święty Sergio Męczennik.
Kiedy po wszystkim odeślemy panią doktor do domu,
jej stanowisko dostanie najmądrzejszy.
To kryminalista, nie ocalały.
To dwie różne rzeczy.
Ma wysokie tętno.
Co?
Weź kamerę.
Dziękuję.
- Idę go śledzić - Nie.
- Zna cię, nie możesz ryzykować. - Bez obaw, zachowam dystans.
Może groźba Cabrery zadziałała
i jedzie do szklarni.
Greto...
Mikel, nie.
Nie wziął autobusu.
Widzę go.
- Dokąd idzie? - Nie wiem.
To chyba on.
Jest.
Idzie do metra. Zgubimy go.
Użyjemy kamer ulicznych.
- Zadzwoń do Cabrery. - Nie.
Zastępuję Anę na jej prośbę.
Nie dzwonimy do Cabrery.
Zajebiście.
Wejdź.
Ostrożnie.
Nie otwieraj oczu.
Poczekaj tutaj.
Nie podglądaj.
Nie podglądam.
Już?
Już.
Jej!
Ale super!
To nie jest typowe mieszkanie
o powierzchni 60 metrów, co?
Właściciel to malarz z zacnej rodziny.
Znudziło mu się życie artysty
i zamieszka w domu z basenem.
Podoba ci się?
Jest... w twoim stylu, prawda?
Takie... artystyczne.
Poza tym obrazem
wszystko jest super.
Co z nim nie tak?
Lepiej, prawda? Teraz wisi prosto.
Jest okropny.
Ale tak, wisi prosto.
Jeśli ci się podoba, może być nasze.
Co?
Nie rozumiem.
Nie naciskam.
Proszę, żebyś to przemyślała.
Mieszkanie jest super, w dobrym miejscu...
Poza tym malarz chce się go pozbyć.
Mówisz jak sprzedawca.
Jeśli problemem jest obraz,
zrezygnuję z niego.
I już.
Sztuka współczesna idzie do diabła.
To idę, dobrze?
Czemu się spieszy?
Nie spieszy się.
Wstydzi się pokazywać z rodzicami.
Nie robiłaś tak?
Nie wiem.
Dzień dobry.
Zwolnij.
- Cześć. - Dzień dobry!
Hej, Luis. Co słychać?
- Beñat, jak leci? - Dobrze.
Zjecie z nami śniadanie?
Nie możemy. Mamy spotkanie z Edurne.
Na temat koncertu?
Niestety nas nie będzie.
Naprawdę?
Opowiecie nam.
Jasne.
- Na razie. - Cześć.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
- Beñat, jak życie? - Cześć, Edurne. Dobrze.
Co u Noi?
- Denerwuje się. - Naprawdę?
Tak. Całą noc ćwiczyła i uczyła się...
Biedactwo. Poradzi sobie.
Tak myślisz?
- Idziemy do ciebie? - Jasne.
Wybaczcie, mam tu wieczny bałagan.
Pomogę ci.
Dzięki.
Nie wiem, skąd się biorą te papiery.
Cieszę się, że pani przyszła.
Udało mi się wyrwać.
Beñat mówił, że zawsze jest pani w biegu.
- Tak. - Tak.
I że jest pani psychiatrą.
Studiowałam psychologię.
Przyszliśmy porozmawiać o Noi.
Jak jej idzie?
Dobrze.
Jest jednak gorzej niż było.
Od kiedy?
Od jakiegoś czasu.
Jest rozkojarzona,
straciła pewność siebie...
Edurne, ty jej to powiedz.
Noa jest bystra, zaangażowana, ale...
Nie wiem. Ostatnio jest inna.
Beñatowi i mnie ciężko było ją przekonać
do udziału w koncercie...
- Tak. - ...a muzyka to jej pasja.
Dlaczego jest „inna”?
Myślimy z Beñatem, że to ma związek
z wypuszczeniem Sergia.
Powiedziała mi,
że przed wami była u rodziny Sergia.
Koleżankom też.
To nastolatki. Przyjaźnie są ważne.
Rozmawiałam z Beñatem.
Uważamy, że Noa powinna porozmawiać
ze szkolnym psychologiem.
Ten ktoś zna się na tym i może jej pomóc.
Przepraszam.
Kim pani jest, by oceniać, że ta osoba ma odpowiednie kompetencje?
Ano, Edurne chce pomóc Noi
przeżyć ten trudny czas.
Od dłuższego czasu z Beñatem...
Pieprzycie się.
- Co? - Prawda?
„Edurne mówi...”, „Beñat chce...”
Nie wiem. Taka zażyłość...
Tak pani rozmawia z rodzicami?
- Uspokój się. - Nie.
Cóż...
Przełóżmy tę rozmowę na kiedy indziej.
- Dobrze? - Tak.
Też tak uważam.
Czekaj!
Ana!
- Ana! - Nie dotykaj.
- Co to było? - Dobrze wiesz.
Nic o tym nie wiem.
Musisz przeprosić Edurne i mnie.
Powiedz, że nic między wami nie ma.
Coś jest.
Nasza córka, Noa. To jest.
Tylko ona się liczy.
Przeproszę za ciebie.
Beñat!
Przepraszam.
WCZYTYWANIE ROZMÓW NOI
CZATY NOI, TATA
ZNÓW NAWALIŁA, PRAWDA?
PISANIE...
JEST DOBRZE. SKUP SIĘ NA KONCERCIE.
PRZYJDZIE?
NIE WIEM, MYŚLĘ, ŻE TAK.
KOCHAM CIĘ. JESTEŚ MISTRZEM.
ODBIERZ - ODRZUĆ
Czemu nie odbierałaś?
Sergio wybiegł rano z domu.
Co?
Wszedł do metra, straciliśmy sygnał i...
Zabroniłam Mikelowi go śledzić.
W porządku.
A Cabrera?
Nie pokazał się.
Jeśli o coś zapyta, kłam.
Nie może nic wiedzieć.
Nie mogę teraz przyjechać.
Będę, jak się wyrobię.
Nie zgubcie go.
Ano, jedna rzecz.
Mówiłaś Cabrerze o laboratoriach?
Nie. Nic mu nie mówiłam.
Myślę, że on wie.
Greto, nie ufaj Cabrerze.
On nam nie pomaga.
Niedługo przyjadę.
Liczy się Sergio.
Muszę kończyć. Wybacz.
Okej.
Jest u dziadków.
Idziemy.
Proszę.
Na taras.
Musimy wykorzystać ładną pogodę. Chwila...
Wygląda pan dziś bardzo dobrze.
Zaraz wrócę.
Dziadku.
Pamiętasz mnie? Jestem Sergio.
Oczekiwałem cię wczoraj.
Zarezerwowałem kort do gry.
Ale ponieważ zawsze robisz, co chcesz,
nie mogłem zagrać.
Tak.
Nie mogłem.
Noa ci nie mówiła?
Która Noa?
Twoja wnuczka.
Jestem na ciebie zły.
Nie przyszedłeś wczoraj,
a ja czekałem.
Do zmierzchu.
Dzień dobry.
Przyszedłem do Chemy. To przyjaciel mojej rodziny.
Nie przeszkadzam?
Nie, młody człowieku.
Pan lubi odwiedziny. Prawda?
Mówił mi, jak bardzo tęskni za Noą.
Za wnuczką?
Dawno jej tu nie było.
Ale dzwoni co tydzień.
Kurwa, znowu.
Co tu robisz?
Odejdź albo wezwę policję.
Adela, zabierz tatę do środka.
- Chcę porozmawiać z Noą. - Mówiłam ci.
Nic o niej nie wiem.
Sprowadziła hańbę na ten dom.
Przez ciebie.
Nie chcę cię nachodzić.
Wyjdź albo wezwę policję.
Dali nam numer, gdybyś przyszedł.
Czekaj.
Mam propozycję.
Jeśli dasz mi numer Noi,
zrzeknę się spadku po dziadku.
Jak mogę ci zaufać?
Nie kłamię. Nigdy.
Robisz gorsze rzeczy.
Daj mi jej numer.
I nie będę was już nachodził.
A ten dom będzie twój.
Szybko. Uroczysty posiłek jest święty
i jedzenie go na zimno byłoby grzechem.
Niosę dobry deser.
Spojrzy pan?
Nie. Nie lubię słodyczy.
Ten pan polubi.
Później. Małże czy krab?
Małże, ale chyba odmówię.
Naprawdę?
Cóż...
To najlepszy sposób na wolny czas.
Kiedy powiedział mi pan,
że doktor Dussuel zniknęła,
a Sergio nie stawił się na posterunku,
podjąłem działania.
Kilka telefonów
i załatwione.
Szaleniec wróci jutro do ośrodka,
a eksperyment zostanie odwołany.
A podobno sprawiedliwość nierychliwa...
Nie chce pan kraba?
Nie, najpierw deser.
Greta, prawa ręka Dussuel,
ma taką chrapkę na stanowisko szefowej,
że zrobi, co chcemy.
Na znak dobrej woli
dała mi jedyny dowód
na związek laboratorium z tym wszystkim.
Teraz bardziej lubimy desery?
Nie bój się.
Znasz historię Judyty?
Żydówka, bohaterka ze Starego Testamentu.
Była...
bardzo silną kobietą.
Jak ty.
Umiała poświęcić się w odpowiednim czasie,
by odzyskać wolność swoją
i swoich ludzi.
Prowadzona przez Boga,
Judyta zrozumiała,
że musi być odważna...
i wejść do sypialni
strasznego asyryjskiego generała,
Holofernesa.
Tam
musiała zaspokoić jego pragnienia.
To nie sypialnia asyryjskiego generała,
ale sytuacja jest taka sama.
W tym aucie jest ktoś,
kto może zmienić przyszłość twoją
i oczywiście naszą.
Nie rozumiem.
„Nie rozumiem”.
Tam jest kierownik opieki społecznej.
Jedyny człowiek zdolny zmienić
twoją kartotekę, która jest tak...
skomplikowana.
Zignorujesz wezwanie Boga?
Ostatnia ofiara i będziesz...
panią swojego losu. Idź!
To nie w stylu Eneka.
Jest bardziej tradycyjny.
Chyba wychodzi z siebie, by cię zadowolić.
Nie wiem.
Muszę to przemyśleć.
Jasne.
Powiem ci, że jeśli wybrał to mieszkanie,
to myśli poważnie.
Ale decyzja należy do ciebie.
Nic nie powiesz, Juanma?
Co mam mówić?
To jej decyzja.
Tylko rozwieszę pranie i zaczyna padać.
Zamieszkanie z nim to zły pomysł?
Myślę, że obecnie to najlepsza opcja.
Obecnie nie jest źle.
A z Sergiem to już skończone.
Jakby się nie wydarzyło.
Oby.
Ale się wydarzyło.
Nawet jeśli zapomnimy o Sergiu, ludzie...
Pomogę mamie z praniem.
Sukinsyn.
Co robisz?
Okradasz szefową?
Tak. Przyłapałeś mnie.
Jestem kleptomanką. Tak.
Tylko Sergio opuścił dom.
Jakiś nagły wypadek, że odwiedza rodzinę?
Może.
Dziękuję.
Co tu naprawdę robisz?
Cóż...
Nie przyszłaś na koncert ani dla nas.
Mój projekt utknął.
Ja utknęłam.
- Widzę jeden sposób, by ruszyć z miejsca. - Nie wierzę.
Obiecałaś jej w to nie mieszać.
Nie rozumiesz. Sergio też jest ofiarą.
Jego matka dopuszczała się nadużyć.
Musi odzyskać równowagę.
A to nieuchronnie dotyczy Noi.
To może być dobre dla niej.
Porozmawiajmy z nią o tym.
Jeśli oboje się zgodzicie...
Masz obsesję na jego punkcie. Przeczuwałem to.
Nie mam obsesji.
Jasne.
Nie ty jedna się okłamujesz. Też chciałem myśleć, że to nieprawda.
Przekonałaś mnie, że musimy adoptować Noę.
- Żałujesz tego? - Nie.
Jest jedynym dobrem naszych ostatnich paru lat.
Dlatego nie dam ci tego zniszczyć.
Mam tego dość.
LISTA KONTAKTÓW
Nie ma zbyt dużo miejsca,
ale chyba zmieścimy tu wyspę kuchenną.
Nie będzie wymówki, żeby nie gotować.
Gotować?
Robienie kanapek cię stresuje.
Będziemy zamawiać jedzenie.
A resztę czasu wykorzystamy na coś innego.
Chodź tu.
Łóżko by się zmieściło tam.
Salon jest idealny dla relaksu:
sofa, film, koc...
À propos.
Każdy może korzystać z dachu,
ale nikt tego nie robi
i możemy mieć własną strefę relaksu:
parasol, leżak,
mała lodówka...
Chcesz zobaczyć?
Tak.
Cholera, zostawiłem kluczyki w aucie.
Zaraz wrócę.
Dobrze?
Zaczekasz?
Dobrze.
Idziemy?
Ty sukinsynu.
Co się stało?
Sfilmowałeś nasz seks,
żeby myślano, że to Sergio.
Dlaczego?
Potem śmiesz mnie tu przyprowadzać.
Zniszczyłeś mi życie.
To, o co cię proszę, nie jest kaprysem.
Przemyślałam to.
O Noi też myślałaś?
Przyznaj,
Noa się liczy ze względu na Sergia.
- To było okrutne. - Wiem.
Bolą mnie własne słowa.
Może Sergio stał się osobistym wyzwaniem.
Fakt, zawodowo mnie ekscytuje.
A seksualnie?
To naukowe zainteresowanie.
Pisałaś do niego, gdy był w poprawczaku.
Udawałaś fankę.
„Cristinę”.
Czytałem te listy.
Wyrażałaś swoje prawdziwe uczucia.
Jadę do domku na plaży z Noą na kilka dni.
Będziesz miała czas,
żeby wszystko załatwić i się wyprowadzić.
Ano,
chcę rozwodu.
Wyjeżdżasz?
Dokąd?
Razem z siostrą.
Daleko.
Więc muszę się tego pozbyć.
I mieć van Natanaela.
Nie pozwoli ci.
Chce nas kontrolować
i wykorzystywać.
Patrzcie no!
Gdybym wiedział, włożyłbym coś stosownego.
Powrót syna marnotrawnego.
Za późno.
Potrzebuję vana.
Tak. Czegoś jeszcze?
Jesteśmy niczym w porównaniu
z kimś tak wyjątkowym jak ty.
Myślałem o tym.
Popełniasz wielki błąd.
Bo to my czynimy cię wyjątkowym, Sergio.
Bez naszego strachu, szacunku,
podziwu i troski...
wiesz, kim jesteś? Nikim.
- Jak sobie chcesz. - Nie! Chwila. Dokąd to?
Dokąd idziesz?
Uspokój się.
Zanim wyjedziesz, opowiem ci coś.
Ulubioną historię o upadłym aniele,
Upadły anioł był świetlistym, wspaniałym,
pięknym ulubieńcem Pana.
Ale duma i próżność
zawładnęły nim
do tego stopnia,
że wierzył, iż jest
lepszy od swojego stwórcy.
To było coś, co Panu...
się nie spodobało.
Postanowił go wyrzucić.
Nie mógł pozwolić,
by jego ulubiony anioł
szerzył zło, dokądkolwiek pójdzie!
Wiesz co, Sergio?
- Ja też nie mogę. - Pogotowie, słucham!
Sukinsyn!
Ty jebana suko!
Kurwa pieprzona!
Upadły anioł.
- Nie. - Sergio!
Jeśli to usunąłeś, włączy się alarm.
Idź już.
Szybko.
Należy wykorzenić, co obraża Boga.
Upadły anioł...
Silvio.
Upadły anioł...
KONGREGACJA ODRODZENI W CHRYSTUSIE
NOA, TU SERGIO! MOGĘ ZADZWONIĆ?
1 WIADOMOŚĆ NOA, TU SERGIO! MOGĘ ZADZWONIĆ?
SERGIO
CZEŚĆ, SERGIO. MUSZĘ CI COŚ POWIEDZIEĆ.
MOGĘ WPAŚĆ NA CHWILĘ?
NOWY PRACOWNIK SOLCH PHARM
Sergio wrócił do domu.
Według nadajnika jest w szklarni.
Jest w domu.
Nie ma nadajnika. Ucieka.
- Co robisz? - Dzwonię do Cabrery.
Co ona tam robi?
Jestem Ana.
Mama Noi.
NIEMA CISZA
Napisy: Anna Izabela Wiśniewska