NIEMA CISZA
Tętno 160 na minutę?
To dziwne.
Ten typ nie miewa zawału
z powodu spóźnienia do pracy.
Dokąd idzie?
Mikel, zmienił kierunek.
Cholera, dokąd on idzie?
Przechodzi przez Isozaki.
Jedź za nim.
Co on wyprawia?
Gdzie on jest?
Cholera jasna.
Kurwa!
Mikel, przechodzi przez bulwar.
Philip, aktywuj lokalizację Mikela.
Idzie ulicą Ercilla.
Tętno 190 uderzeń na minutę i rośnie.
Jestem tu. Gdzie jest?
Może 15 metrów przed tobą.
Już 205 uderzeń.
Nie widzę go.
Jak to nie?
Nikogo nie widzę. To aby działa?
Jest przed tobą.
Dobra. Co mam robić?
On tam jest!
Nikogo tu nie ma, cholera!
Uciekaj!
Byłeś w metrze.
Mikel! Słyszysz nas?
Kurwa.
Nie łaź za mną.
Kurwa.
Boże!
Nic mi nie jest.
A czemu niby ja?
To mógł być każdy z waszych ludzi.
Wiem, że to ty. Co mu powiedziałaś?
Padam z nóg.
Też jestem zmęczona.
Nie widzi pani, że nie dam się tak traktować?
Nie mnie obwiniaj.
To nie ja zachowuję się irracjonalnie.
Coś ci powiem.
Zainwestowano w to wiele miesięcy pracy,
ludzi i pieniędzy.
Jeśli ktoś zawiedzie, będą konsekwencje.
Powiedziałam Sergiowi, bo mi go żal.
Nie wie o kamerach, mieszkaniu...
Co mu powiedziałaś?
Że od wyjścia jest obserwowany.
Nie wiem, czy możemy kontynuować badania.
To, co zrobiłaś, było nieodpowiedzialne.
Więc koniec, tak?
To ja ryzykuję.
Jeśli ten cyrk się jebnie,
lepiej dla mnie.
Słowa Marty sugerują,
że badania zostały trafione,
ale nie zatopione.
Wie, że jest śledzony, ale uważa, że przez policję.
Śledzenie go autem jest bezużyteczne.
Chce pani to kontynuować?
Ma pan lepszy pomysł?
Zakończyć to,
nim komuś stanie się krzywda.
Mogę zebrać wnioski. Starczy jedna kartka.
„Sergio Ciscar jest psychopatą i nim pozostanie”.
Odeślemy go na dokończenie wyroku.
Co pani na to?
Jeśli istnieje możliwość
dokończenia badań, będę kontynuować.
Dodasz coś, Mikel?
Źle zaczęliśmy.
To znaczy?
Zatrudniono mnie, żebym ocenił,
czy się zresocjalizuje.
Ale to stało się trochę dziwne, Ano.
Próbujemy udowodnić, że jest niewinny.
Że Sergio Ciscar jest ofiarą.
Był wtedy niepełnoletni. Widziałeś, jak traktowała go matka.
- Tak... - Wszyscy to widzieliśmy.
Może nikt nie wziął tego tak osobiście.
Nie wiem.
Poważnie traktuję pracę.
Jak wszyscy.
Ale dlatego trzeba zachować zimną krew.
I zobaczyć, kim naprawdę jest:
obiektem badań i tyle.
Więc to ja jestem problemem. O to chodzi?
Szanuję wasze zdanie.
Naprawdę.
Ale mylicie się.
Opracowałam to badanie
i pamiętam o jego celach.
Nie możemy ignorować nowych danych.
Sergio Ciscar Polo
był ofiarą przemocy domowej.
W życiu nie miał wielu opcji. Mamy obowiązek mu pomóc.
Mamy obowiązek go badać.
Co?
Co się stało?
Straciliśmy sygnał.
Ze wszystkich kamer?
To chyba awaria systemu.
Jeśli to pan...
Wyglądam na hakera?
Nawet telefonu nie ustawię.
Wiesz, że można jednocześnie się modlić i pracować.
Policja mnie obserwuje. Nie dadzą mi spokoju.
Tak. To normalne.
Nie dokończyłeś wyroku.
To normalne,
że często cię sprawdzają.
Szpiegują mnie 24 godziny na dobę.
Dziś w drodze na przystanek
jechał za mną samochód.
Jesteś pewny?
Tak.
Ten sam facet
śledził mnie w metrze, gdy wyszedłem.
To niedobrze.
To źle.
Nie mają prawa tego robić.
Żadnego.
To źle.
Chodź tu.
Bóg oddał cię w nasze ręce,
byś się tu odrodził.
Nie pozwolę, by cokolwiek lub ktokolwiek
stanął na drodze zadania,
które powierzył mi Pan.
Jesteś dla nas bardzo ważny.
Chcę być godny Pana.
Już przeprosiłem.
Chcę znaleźć Noę.
Pomogę ci.
Obiecuję.
Jesteśmy twoją nową rodziną.
Tak?
Zasługujesz na to.
Osobiście zajmę się tym,
co mi powiedziałeś. Dobrze?
Nie martw się.
Nie masz pojęcia,
ile dobrego tu wniosłeś.
Pamiętasz Arantxę?
Nasza podróżująca mrówka.
Zobaczyła cię w telewizji
i postanowiła dać Bogu drugą szansę.
Prawda, Arantxo?
Dobrze.
Szczerze mówiąc, to kończyła mi się kasa.
Ale widziałam cię w telewizji.
Sergio.
Chodźmy.
Da się coś zrobić?
Nie wiem.
Zobaczymy, czy uratujemy dyski twarde.
Mogę?
Ano?
Jestem po twojej stronie. Jasne?
Mówię serio.
Jeśli to możliwe,
powinniśmy kontynuować projekt.
Chyba jest.
Słabością Sergia jest jego siostra.
Spróbujmy ją znaleźć.
Rozmowa z nią może nam pomóc.
Nie.
Pomyśl.
Jeśli uważasz go za ofiarę...
Ona też nią jest.
Straciła rodziców i brata.
Nie zadam jej więcej cierpienia,
przywołując traumę.
To tylko pomysł.
Mikel.
Jestem poza domem.
Wiem. Nie martw się.
Niedługo wrócisz, prawda?
Tak. Coś się stało?
Nie, wszystko gra. Bez obaw.
Muszę wyjść z powodów osobistych.
Wrócę wieczorem.
W razie problemów dzwoń. Dobrze?
Dobrze.
Super.
Do zobaczenia. Pa.
Pani doktor ma problemy osobiste.
Kto by pomyślał?
I to wszystko?
Podam panu dwa powody,
dla których tu jesteśmy.
Słucham.
Po pierwsze, celebruję moje zwycięstwa,
myjąc samochód programem Deluxe.
Jeśli zwycięstwem nazywa pan
podłożenie jej pluskwy, to nic wielkiego.
To przede wszystkim zabezpieczenie,
żebyśmy byli na bieżąco.
Woda, mydło i wosk są na cześć filmów.
Zniknęły?
Na zawsze.
Wspaniale.
Trzeba to uczcić w jakimś miłym miejscu.
Nie w myjni.
Nie zapyta pan o drugi powód?
Jaki jest drugi powód?
Nie da się tu nagrać rozmowy.
Nie.
Proszę!
Myśli pan, że ja...
Dziennikarze, sędziowie, prawnicy...
nie ufają własnym matkom.
Nie sądziłem, że jest pan...
taki zgorzkniały.
Ci uczniowie są, jakby byli z betonu.
Nie wiem, jak ich zmotywować.
Cóż, za moich czasów nie było inaczej.
Ale ja byłem młodszy.
Muszę zapytać o Blancę Polo.
Dobrze ją znałeś.
Ty też.
Tak, ale wy się przyjaźniliście.
Byłaś dla niej jak córka. Troszczyła się o ciebie.
Bardziej niż moja matka.
Niełatwo wychowywać zdolną córkę.
Ani czuć, że własna matka ma cię gdzieś,
tylko się tobą chwali przed znajomymi.
- Chcesz wrócić na terapię? - Nie.
Dobrze.
Co chcesz wiedzieć o Blance?
Dostałam fundusze
na badanie zachowania Sergia Ciscara
na zwolnieniu warunkowym.
Wiedziałeś, że zmuszała go do brania leków?
Widziałam filmy jego siostry.
Wiedziałem.
Wiedziałeś?
Poprosiła mnie o całkowitą dyskrecję.
Sergio jest bardzo inteligentny.
Szybko zdała sobie z tego sprawę.
Ale miał też problemy z samokontrolą,
Agresywne epizody.
Stało się to jej obsesją.
Zaczęła go badać, nawet podawała leki.
Jakie?
Jej mąż prowadził badania w szpitalu.
Współpracował z kilkoma laboratoriami.
Bez obaw, można je deptać.
Gdy zginęła, oczyściłem jej gabinet.
Nie chciałem,
by ktoś o niej myślał tak jak ty.
Proszę. Wszystko tu jest.
Nie. Weź to ze sobą.
Na pewno?
Tak.
Dzięki.
Ana.
Twoja matka nie znosiła, że jesteś wyjątkowa.
Podobnie Blanca.
Ale super!
Nie, bo...
Cholera.
Potrzebujemy tylko...
Ponieważ umawia się z...
Cześć, Sergio.
Dzwoniłem.
Wybacz, byłam zajęta.
Kongregacja pomoże mi znaleźć Noę.
Ale raczej nie będę mógł się do niej zbliżyć.
Więc potrzebuję kogoś...
kto się z nią spotka i powie jej o mnie.
Mnie?
Znasz mnie i Noę.
Marta?
Dobrze. Pomogę ci.
Super. Noa kończy jutro 16 lat.
Chcę jej coś kupić.
Przyjdziesz?
Teraz nie mogę.
Jutro na wiadukcie
po twojej pracy.
Pa.
Cześć, mamo.
Cześć. Wszystko dobrze?
Tak.
Spotkałaś kogoś?
Niby kogo?
Sąsiedzi wypowiedzieli nam wojnę.
Powiedzieli ci coś?
Nie musieli.
Idę gdzieś i wszyscy milczą. Zero „dzień dobry”.
Ich rozumiem, ale ciebie nie.
Znowu...
Tak, znowu.
Dlaczego się z nim spotykasz?
A ty co? Myślisz, że nic się nie dzieje?
Juanma, nic cię nie obchodzi.
Dostałem to.
To Marta?
A.A.BEÑAT
DOKTOR BLANCA POLO
TYDZIEŃ 1
NAGRANIE 01, CELE
Obiektem jest piętnastolatek,
który ma problemy z samokontrolą.
W nadchodzących miesiącach
spróbuję udowodnić,
że leki pomogą zlikwidować napady agresji.
Mówiłaś, że mogę wyjść!
A teraz mówię, że nie.
Ja tu rządzę.
Nienawidzę cię!
Weź to.
Nie chcę.
Już. To dla twojego dobra.
Dobrze.
Obiekt bierze surowicę A-23
od dwóch tygodni.
Ilość wybuchów w szkole i w domu spadła.
Między nami
poziom konfliktu obniżył się o 17%.
A między wami?
Tak. Mniej więcej.
Podobnie.
Nie rejestrowałeś aktów przemocy?
Nie.
PIĄTEK, 6.03.15
- Czemu? - Bo to nie „obiekt”!
CZWARTEK, 14.01.16
To nasz syn.
Wracając do domu, nie chcę patrzeć na niego przez szybę,
jakbyśmy byli w zoo.
Nie tak ustaliliśmy, Javier.
Tak mu nie pomożemy.
PONIEDZIAŁEK, 8.02.16
Skąd miała te zdjęcia?
Ander.
Ile to zajmie?
Nie wiem. Chwilę.
PIĄTE PIĘTRO
Dzień dobry.
Przyniosłam wam kawę.
Dzięki.
Jak wam idzie?
Będzie gotowe za pięć minut.
Naprawdę? Super.
Ano...
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
Natanael.
Dobrze. Już idę.
Z Bogiem.
Gotowe.
Udało się.
Świetnie.
Hej!
Jestem ojcem Marty.
Ostrzegam cię,
zostaw moją córkę w spokoju.
Sfilmujesz ją lub się do niej zbliżysz, zabiję cię.
- Nic jej nie zrobiłem. - Nie żartuję!
- Puść. - Zabiję cię!
Odpierdol się!
Jezu!
Proszę pana.
Nic panu nie jest? Wezwę policję.
Czemu byłaś w domu Sergia?
A gdyby Cabrera cię zobaczył?
Ale nie zobaczył, prawda?
Nie rozumiem cię.
Matka obserwowała go całe życie.
Wszystko katalogowała.
Była bardzo skrupulatna.
Co?
Doktor Polo cię szkolił i miał na ciebie wielki wpływ.
Mówmy szczerze.
Masz obsesję na punkcie Sergia.
A teraz te ukryte badania...
Greto, nie zmyślam.
Matka podawała mu leki.
Znalazłam to u niego. Weź.
Jego ojciec współpracował z laboratoriami
prowadzącymi badania kliniczne.
Muszę poznać skład tego leku i czy pochodzi z tych laboratoriów.
Dziwne to.
Wiem.
Dlatego muszę to zrozumieć.
Pomogę ci.
Dla projektu i ponieważ moja kariera jest zagrożona.
Ale nie aprobuję twoich metod.
Wezmę to.
Dzięki.
Jeszcze nie dziękuj.
Oj, Greto...
Patrz, kto idzie.
Gdzie ty byłeś?
Jak ty wyglądasz? Przebierz się.
Masz dziesięć minut.
Co to jest?
„Co to jest?”?
Jak to ująć? Coś cudownego.
Cudo. Zobacz.
Dzieło mamy Silvii.
Patrz, kogo tu mam, Silvi.
To dar od Boga, na który czekaliśmy.
Najszybszy sposób,
byś połączył się z siostrą.
Nie tego chciałeś?
Oto co zrobimy.
Zorganizowaliśmy konferencję prasową.
Wszystko opowiesz:
jak cię śledzą, jak nie dają ci spokoju.
I że jedyne, czego chcesz,
to być blisko siostry.
Powiedz, że nie jesteś tym,
którego pokazują w wiadomościach.
Że się odrodziłeś.
Że masz w sobie Boga.
I że cię wspieramy.
Że tylko my cię wspieramy,
bo widzimy zmianę,
którą sprawił w tobie Bóg.
Nikogo to nie obchodzi.
Mylisz się. I to bardzo.
Masz tylko...
opowiedzieć im swoją historię.
O tym, jak się z nami skontaktowałeś
i jak powoli zacząłeś
wpuszczać Pana do środka.
Że przyjmiesz chrzest.
To ma być nic?
I zostawią mnie w spokoju?
Nie wątpię.
Jesteś teraz ikoną zagubionych dusz,
które odnajdują drogę.
„Odrodźcie się z nami.
Rozwiążemy wasze problemy.
Nauczymy was ogrodnictwa”.
Tak mam powiedzieć?
Sergio, nie bądź cyniczny.
Nie zasługuję na to.
Zasługuję na szacunek, a mnie obrażasz.
Dostajesz na to dużo szmalu?
A może chcesz więcej Arantex?
Jedna ci za mało?
Nie waż się tak do mnie mówić!
Wypruwam z siebie flaki
dla dobra tej pracy!
Nie wiesz... Nie wtrącaj się, Silvio!
Nie masz pojęcia, o czym rozmawiamy.
Dziennikarze, Natanael.
Nic się nie dzieje. Okej?
Uspokójcie się.
Nie filmujcie...
Może nie ma pojęcia, ale jest dużo lepsza od ciebie.
W porządku.
Ulżyłeś sobie?
Uspokoiłeś się?
Wyluzuj.
Nie dotykaj mnie.
Spokojnie, Sergio. Proszę.
- Odsuń się. - Proszę, Sergio, uspokój się.
Co ty robisz?
Co robisz? Odłóż to.
Nic się nie dzieje. Nie filmujcie.
Nic się nie dzieje!
Odłóż łopatę, Sergio.
Odłóż łopatę.
Znajdź Boga w sercu,
nie wpuszczaj diabła, Sergio.
Dobra decyzja. Vade retro.
Spokojnie. To tylko nerwy.
Upał.
Nazywają to „tremą”.
Co robisz, dupku?
Powinna pani uważać.
Przestraszył mnie pan.
Na szczęście to ja. Ktoś inny by nie zahamował.
Na czas.
Na przejściu?
Naprawdę?
Napijmy się.
Musimy porozmawiać.
O czym?
O braku uwagi na przejściu.
Jebać to.
Cześć.
Gdzie byłaś?
Roznosiłam CV.
Jasne. Nie jestem głupia.
Tato, co ci się stało?
Spytaj Sergia. Prawie go zabił.
Sergia?
Tak, Sergia.
Popchnął go i złamał mu rękę.
Spotkałeś się z nim?
Byliśmy bezradni.
Eneko zawiózł nas do szpitala.
Był taki miły.
Nawet odwiózł nas do domu.
Dzięki Bogu tam był.
Boli?
Nic mi nie jest.
Nie. Nie czuje się dobrze.
SZCZĘŚLIWY
Marta!
Jak się masz?
Coś się stało?
Przyszłam ci podziękować.
Że pomogłeś tacie.
Nie ma za co.
Nic wielkiego.
Idziemy na drinka.
Dołączysz?
Chodź z nami.
Będzie fajnie.
Tata źle się czuje.
Jest z twoją mamą.
Nie pogorszy mu się,
bo poszłaś z nami na piwo.
To co?
Okej.
Super.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
Idziemy?
Do jutra.
Dokąd idzie? Nie ma nawet 19.00.
- Cześć. - Przepraszam.
Po co ci telefon?
Nie mogłam.
To były trudne dni.
Jasne.
Jak zwykle.
- Odpowiadam: miałem super dzień. - Jak było?
Bardzo dobrze.
Tuzin nastolatków grało na PlayStation na cały regulator.
Tak, to dzisiaj, Ano.
Znów zapomniałaś w tym roku.
Mamo.
Sto lat!
- Dzięki. - Jak było?
Dobrze.
Chcesz obejrzeć razem film?
Poczytam.
Ano, odłożyłem ci tortu.
Dzięki.
NIEMA CISZA
Napisy: Anna Izabela Wiśniewska