1
00:00:23,189 --> 00:00:24,357
‎เป็นยังไงกันบ้าง

2
00:00:24,357 --> 00:00:26,651
‎ขอต้อนรับสู่ ชิโนบิ วีล็อก

3
00:00:26,651 --> 00:00:28,653
‎ผมชื่อคอเนอร์ แม็คเกรเกอร์

4
00:00:28,653 --> 00:00:32,032
‎ผมเป็นนักสู้ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน
‎ของอัลติเมท ไฟต์ติง แชมเปียนชิป

5
00:00:32,032 --> 00:00:34,701
‎และผมมาจากดับลิน ประเทศไอร์แลนด์

6
00:00:35,827 --> 00:00:37,370
‎อะไรที่คุณกลัวมากที่สุด

7
00:00:38,997 --> 00:00:41,332
‎เอ่อ... ไม่รู้สิ ผมไม่ค่อยกลัว...

8
00:00:41,332 --> 00:00:45,670
‎ไม่กลัวอะไรเท่าไร ผมไม่กลัว...
‎ผมไม่ค่อยคิดถึงเรื่องพวกนั้น

9
00:00:45,670 --> 00:00:47,881
‎ไม่มีอะไรทําให้ผมกลัวได้

10
00:00:47,881 --> 00:00:52,385
‎คนอื่นอาจหวังให้ผมพูดว่า
‎การแพ้หรือการปราชัยทําให้ผมกลัว

11
00:00:52,969 --> 00:00:55,597
‎การปราชัยไม่ได้ทําให้ผมกลัว

12
00:00:55,597 --> 00:01:00,435
‎และการประสบความสําเร็จก็ไม่ได้
‎ให้แรงบันดาลใจผมเหมือนกัน เข้าใจใช่ไหม

13
00:01:00,435 --> 00:01:03,146
‎ความสําเร็จไม่ได้ให้แรงบันดาลใจผม
‎และความกลัวไม่ได้...

14
00:01:03,146 --> 00:01:05,690
‎และความพ่ายแพ้ไม่ได้ทําให้ผมกลัว

15
00:01:05,690 --> 00:01:07,734
‎คุณอยากจะเป็นอะไรครับ

16
00:01:07,734 --> 00:01:09,819
‎นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
‎"คุณอยากเป็นอะไร"

17
00:01:09,819 --> 00:01:11,821
‎ผมไม่อยากเป็นอะไรเลย

18
00:01:11,821 --> 00:01:15,116
‎ผมน่ะ... ผมเป็นทุกอย่างที่อยากจะเป็นแล้ว

19
00:01:15,116 --> 00:01:17,285
‎ผมไปถึงจุดนั้นแล้ว

20
00:01:17,285 --> 00:01:19,537
‎ผมไม่ต้องการอะไรอีก

21
00:01:19,537 --> 00:01:23,208
‎ผู้คนพูดว่า "ฉันอยากได้สิ่งนี้"

22
00:01:23,208 --> 00:01:26,628
‎ไม่ก็ "ฉันอยากทําแบบนี้หรือแบบนั้น"

23
00:01:26,628 --> 00:01:29,339
‎แต่พลังที่คุณส่งออกมันก็คือความต้องการ

24
00:01:29,339 --> 00:01:32,967
‎คุณจะต้องการอยู่ตลอด
‎แต่ผมมีทัศนคติว่าผมมี

25
00:01:32,967 --> 00:01:36,429
‎อีกครั้งนะ
‎ผมรู้สึกเสมอว่าผมได้สายดํามาแล้ว

26
00:01:36,429 --> 00:01:40,517
‎เข้าใจหรือเปล่า
‎ผมรู้สึกเสมอว่าผมคือแชมป์โลกแล้ว

27
00:01:40,517 --> 00:01:43,561
‎ผมรู้สึกเสมอว่าตัวเองทําได้ทุกอย่าง

28
00:01:43,561 --> 00:01:45,772
‎เข้าใจใช่ไหม แต่ผมไม่ต้องการอะไรแล้ว

29
00:01:45,772 --> 00:01:48,066
‎ผมมีทุกอย่างแล้ว แนวคิดแบบนั้นเลย

30
00:01:48,066 --> 00:01:49,234
‎ผมมีครบทุกอย่าง

31
00:01:49,234 --> 00:01:50,568
‎ผมมีพร้อมทุกอย่างแล้ว

32
00:01:51,861 --> 00:01:55,990
‎(คอเนอร์ แม็คเกรเกอร์)

33
00:01:56,574 --> 00:02:01,162
‎(แม็คเกรเกอร์ ฟอร์เอเวอร์)

34
00:02:02,080 --> 00:02:06,584
‎(จนลมหายใจสุดท้าย)

35
00:02:06,584 --> 00:02:09,671
‎ยูเอฟซี 257 ได้ถูกกําหนดอย่างเป็นทางการ

36
00:02:09,671 --> 00:02:11,881
‎และตอนนี้คุณคงรู้ข่าวแล้ว

37
00:02:11,881 --> 00:02:13,967
‎ดัสติน ปัวริเยร์เอาชนะคอเนอร์ แม็คเกรเกอร์

38
00:02:13,967 --> 00:02:17,679
‎ดัสติน ปัวริเยร์ชนะคอเนอร์ แม็คเกรเกอร์
‎ในยกที่สอง

39
00:02:17,679 --> 00:02:19,472
‎ให้ตายเถอะ มันเพิ่งเกิดขึ้นจริงๆ

40
00:02:19,472 --> 00:02:23,268
‎ทําคอเนอร์ แม็คเกรเกอร์น็อกเอาต์
‎คนทั่วโลกเพิ่งได้เห็น...

41
00:02:23,268 --> 00:02:27,021
‎- ใช่ พอเริ่ม เขาก็สู้ได้ดี...
‎- ใช่แล้ว ตอนยกแรก

42
00:02:27,021 --> 00:02:29,983
‎ปัวริเยร์เล่นงานขาของแม็คเกรเกอร์
‎จนเจ็บหนัก

43
00:02:29,983 --> 00:02:31,526
‎เขาต้องใช้ไม้เท้าตอนเดินออกไป

44
00:02:31,526 --> 00:02:33,069
‎ขาของเขาบาดเจ็บรุนแรง

45
00:02:33,069 --> 00:02:35,905
‎ผมคิดว่าแม็คเกรเกอร์หมดสภาพแล้ว

46
00:02:35,905 --> 00:02:38,658
‎จอห์น คาวานากห์บอกเราก่อนไฟต์ล่าสุดนี้

47
00:02:38,658 --> 00:02:41,202
‎ว่านี่จะเป็นคอเนอร์ แม็คเกรเกอร์
‎ที่ดีที่สุดที่คุณจะได้เห็น

48
00:02:41,202 --> 00:02:44,873
‎แต่เห็นทนโท่เลยว่านี่เป็น
‎คอเนอร์ แม็คเกรเกอร์ที่ตกต่ําที่สุดที่เราเคยเห็น

49
00:02:44,873 --> 00:02:47,125
‎ผมไม่คิดว่าเขาเป็นสัตว์ร้ายตัวเดิม

50
00:02:47,125 --> 00:02:49,169
‎ไม่ใช่คอเนอร์คนเดิมคนนั้น

51
00:02:49,169 --> 00:02:51,379
‎นั่นไม่ใช่คนคนเดียวกัน
‎ไม่ใช่คนเดียวกันแน่

52
00:02:51,379 --> 00:02:52,547
‎(สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์)

53
00:02:52,547 --> 00:02:55,967
‎เราต้องการคอเนอร์คนเดิม
‎คอเนอร์คนที่ปากเปราะ...

54
00:02:55,967 --> 00:02:58,803
‎ผมบอกเลย ตอนนี้เขาน่ะรวยแล้ว

55
00:02:58,803 --> 00:03:03,141
‎เขาเคยใช้ชีวิตแบบแย่ๆ
‎ที่อาบูดาบีไม่ก็ดูไบ...

56
00:03:03,141 --> 00:03:04,350
‎ก๊งเหล้า

57
00:03:04,350 --> 00:03:08,396
‎การตื่นตีห้าแล้วออกไปวิ่งทั้งที่ใส่ชุดนอนผ้าไหม
‎มันเป็นอะไรที่ยากนะ

58
00:03:08,396 --> 00:03:13,026
‎การนอนบนเรือยอชต์ชั้นเลิศ
‎และใช้ชีวิตแบบมหาเศรษฐี

59
00:03:13,026 --> 00:03:17,238
‎ความแตกต่างระหว่าง "ต้องการ" ชนะ
‎กับ "จําเป็น" ต้องชนะ

60
00:03:17,238 --> 00:03:19,908
‎แม็คเกรเกอร์อยู่ในขั้นที่ต้องการจะชนะ

61
00:03:19,908 --> 00:03:22,827
‎แล้วเขาไปสู้กับคนที่ยังจําเป็นต้องชนะอยู่

62
00:03:22,827 --> 00:03:26,664
‎พวกเขากระหายมากกว่า
‎และถ้าแม็คเกรเกอร์ไม่กระหายแบบนั้น

63
00:03:26,664 --> 00:03:28,917
‎เช่นนั้นเขาก็ควรแแขวนนวม

64
00:03:35,048 --> 00:03:37,884
{\an8}‎คอเนอร์ เขาอยู่ภายใต้ความกดดันเล็กน้อย

65
00:03:37,884 --> 00:03:40,053
{\an8}‎จากหลากหลายแง่มุม

66
00:03:41,095 --> 00:03:43,806
‎เขาจําเป็นต้องมีโอกาสได้พักบ้าง

67
00:03:43,806 --> 00:03:47,060
‎เขาจําเป็นต้องมีเวลาสักเล็กน้อย
‎เพื่อค้นหาตัวเอง

68
00:03:48,895 --> 00:03:52,732
{\an8}‎ไม่มีอะไรที่รู้สึกเหมือนกับการสู้แล้วแพ้

69
00:03:52,732 --> 00:03:54,234
{\an8}‎เพราะมันคือช่วงเวลาที่สําคัญที่สุด

70
00:03:54,859 --> 00:03:58,279
‎ถ้าไม่มีกรรมการอยู่ เขาคงตายไปแล้ว

71
00:03:59,280 --> 00:04:02,367
‎เขาจะต้องถามตัวเองว่า
‎"ฉันต้องการมันจริงไหม"

72
00:04:02,367 --> 00:04:05,203
‎อยากจะทนกับความทุกข์ทรมาน
‎ในชุดกางเกงนักมวยนั่น

73
00:04:05,203 --> 00:04:07,622
‎ต่อหน้าคน 20,000 คน
‎และต่อหน้าคนทั้งโลกไหม

74
00:04:07,622 --> 00:04:09,666
‎นั่นซื่อตรงมากที่สุดแล้ว

75
00:04:11,626 --> 00:04:14,754
‎และคําวิพากษ์วิจารณ์ที่มาจากตรงนั้น
‎ไม่ว่าชนะหรือแพ้

76
00:04:16,047 --> 00:04:17,632
‎ความจริงคือเวลาที่คุณเดินไปบนเวที

77
00:04:17,632 --> 00:04:20,551
‎พอระฆังดังขึ้น คุณจะอยากฆ่าคู่ต่อสู้ไหม

78
00:04:22,220 --> 00:04:23,930
{\an8}‎(ค่ายยูเอฟซี)

79
00:04:25,056 --> 00:04:27,517
{\an8}‎สองสามสัปดาห์ที่ผ่านมามันเป็นแบบนี้เหรอ

80
00:04:27,517 --> 00:04:29,769
‎คุณเข้ามาที่นี่ทั้งวันทั้งคืนแล้วทําหน้าที่ให้เสร็จ

81
00:04:29,769 --> 00:04:32,480
‎ใช่ แค่นั้นแหละ ฝึกวันละสองรอบ

82
00:04:32,939 --> 00:04:35,942
‎แค่ทําหน้าที่ของตัวเอง ก้มหน้าทําไป

83
00:04:35,942 --> 00:04:37,652
‎เพ่งความสนใจอย่างเต็มที่

84
00:04:38,945 --> 00:04:40,655
‎และขอบอกว่าต้องเพลิดเพลินกับมันด้วย

85
00:04:41,072 --> 00:04:44,284
‎เวลาส่วนตัวของผมส่วนใหญ่
‎ก็เห็นกันว่าอยู่กับครอบครัว

86
00:04:44,284 --> 00:04:46,244
‎แต่พออยู่คนเดียวไม่มีทีมอยู่ด้วย

87
00:04:47,120 --> 00:04:51,124
‎แบบว่า... ส่วนใหญ่ก็ค้นหาจิตวิญญาณตัวเอง
‎แล้วก็คิดอย่างละเอียดลึกซึ้ง

88
00:04:51,791 --> 00:04:55,753
‎ครั้งต่อไปจะเอายังไง และควรต้องทําอะไรบ้าง

89
00:04:55,753 --> 00:05:00,091
‎คุณสามารถเรียนรู้จากความยากลําบากได้
‎เข้าใจใช่ไหม

90
00:05:00,091 --> 00:05:03,469
‎ส่วนใหญ่แล้วน่ะ คุณจะเรียนรู้ได้มากที่สุดจาก...

91
00:05:04,512 --> 00:05:07,181
‎ความยากลําบากและความสูญเสียของคุณ

92
00:05:07,557 --> 00:05:09,726
‎และกลับมาอย่างยอดเยี่ยมมากกว่าครั้งไหน

93
00:05:09,726 --> 00:05:13,771
‎นั่นคือที่ผมรู้สึกนะ
‎ผมรู้สึกจริงๆ ว่าตัวเองคิดตกแล้ว

94
00:05:14,230 --> 00:05:17,108
‎ผมสัมผัสได้ถึงจุดมุ่งหมาย
‎ผมรู้สึกว่าตัวเองมีราศีอีกครั้ง

95
00:05:17,108 --> 00:05:21,112
‎ผมเริ่มมีราศีแบบของผมอีกครั้ง

96
00:05:21,779 --> 00:05:24,407
‎คุณรู้สึกไหมว่ามันเป็นการเดินทางเพียงลําพัง

97
00:05:24,407 --> 00:05:26,826
‎ก็นะ แน่นอนว่ามันเป็นการเดินทางคนเดียว

98
00:05:26,826 --> 00:05:30,830
‎ผมมีทีมที่น่าทึ่ง
‎ทุกคนคอยช่วยเหลือและอยู่เคียงข้างผม

99
00:05:30,830 --> 00:05:32,498
‎แต่มันเป็นการเดินทางคนเดียว

100
00:05:32,498 --> 00:05:35,126
‎เพราะสุดท้ายแล้วผมก็ต้อง
‎เดินเข้าไปในกรงนั่นคนเดียว

101
00:05:35,126 --> 00:05:36,336
‎เพราะอย่างนั้น...

102
00:05:44,218 --> 00:05:46,429
‎- แม็คเกรเกอร์
‎- เยี่ยม

103
00:05:46,429 --> 00:05:48,389
‎แชมป์

104
00:06:05,031 --> 00:06:07,158
{\an8}‎คอเนอร์เป็นคนที่
‎ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างกล้าหาญ

105
00:06:07,158 --> 00:06:08,367
{\an8}‎(เสียงของออดี้ แอททาร์ ผู้จัดการ)

106
00:06:08,367 --> 00:06:10,411
{\an8}‎แต่กลับมาพร้อมการแก้มือ

107
00:06:10,411 --> 00:06:14,207
‎และแสดงให้เห็นว่าเขาเรียนรู้
‎ทั้งยังเติบโตจากประสบการณ์นั้นแล้ว

108
00:06:15,208 --> 00:06:18,628
‎เมื่อเผชิญกับความทุกข์ยาก
‎เขาก็จะวิ่งกลับเข้าหามัน

109
00:06:18,628 --> 00:06:20,379
‎แทนที่จะหลีกหนีจากมัน

110
00:06:22,298 --> 00:06:23,674
‎แล้วเขาก็บอกผมว่า...

111
00:06:23,674 --> 00:06:26,010
‎"นอกจากนัดล้างตานั่นแล้ว
‎ฉันก็ไม่ต้องการอะไรอีก"

112
00:06:27,845 --> 00:06:29,764
‎ข่าวด่วนยูเอฟซี...

113
00:06:29,764 --> 00:06:33,976
‎กําหนดแล้ว ศึกดัสติน ปัวริเยร์ปะทะ
‎คอเนอร์ แม็คเกรเกอร์ 3 ยูเอฟซี 264

114
00:06:33,976 --> 00:06:35,937
‎ดัสติน ปัวริเยร์ คอเนอร์ แม็คเกรเกอร์
‎ภาคสาม

115
00:06:35,937 --> 00:06:36,896
‎(ไปตัดสินกันในดิอ็อคทากอน)

116
00:06:36,896 --> 00:06:39,273
‎ผมพูดเกินจริงไม่ได้เลย
‎ว่าการแข่งครั้งนี้ยิ่งใหญ่แค่ไหน

117
00:06:39,273 --> 00:06:41,192
‎ความกดดันว่าต้องชนะถาโถมใส่แม็คเกรเกอร์

118
00:06:41,192 --> 00:06:44,237
‎- แม็คเกรเกอร์ต้องเสี่ยงหลายอย่าง
‎- ต้องเสี่ยงหลายอย่าง

119
00:06:44,237 --> 00:06:45,863
‎เขาจะแพ้ต่อไปแบบนี้ไม่ได้แล้ว

120
00:06:45,863 --> 00:06:47,782
‎เมื่อเขาก้าวเข้าไปในนั้น เขาก็สนใจแต่...

121
00:06:47,782 --> 00:06:50,368
‎ในการแข่งล่าสุดนั้นคอเนอร์เดาทางได้ง่ายมาก

122
00:06:50,368 --> 00:06:54,789
‎ไม่รู้ว่าเขากับทีมจะ
‎วางแผนการเล่นได้ถูกต้อง

123
00:06:54,789 --> 00:06:58,459
‎เพื่อที่จะเอาชนะนักสู้รุ่น 155 ปอนด์
‎ที่เก่งที่สุดในโลกได้หรือเปล่า

124
00:06:58,751 --> 00:07:02,505
‎คุณคิดว่าสัปดาห์เป็นยังไงบ้างครับ
‎กับความสนใจของสื่อที่เพิ่มมากขึ้น

125
00:07:02,505 --> 00:07:05,716
‎ผมไม่สนใจหรอก ผมสนใจแค่ทีมของตัวเอง

126
00:07:05,716 --> 00:07:09,095
‎แค่ผู้คนรอบตัวของผมเท่านั้น คนอื่นไม่สําคัญ

127
00:07:09,095 --> 00:07:11,764
‎นั่นแหละเพอร์เฟกต์ กดลงเแผ่นรองเลย

128
00:07:11,764 --> 00:07:13,933
‎ตั้งแต่วันแรก ทีมของผมก็คือทีมของผม

129
00:07:13,933 --> 00:07:16,602
‎ตั้งแต่วันแรก โค้ชของผมก็คือโค้ชของผม

130
00:07:16,602 --> 00:07:19,605
‎คนอื่นจะไปค่ายอื่นหลายๆ ค่าย
‎และเข้าไปเพื่อมองหาบางอย่าง

131
00:07:19,605 --> 00:07:22,650
‎แต่สําหรับผมนั่นเป็นสัญญาณของนักสู้ที่อ่อนแอ

132
00:07:23,317 --> 00:07:26,654
‎คุณต้องสร้างมันขึ้นมาเอง
‎ด้วยความเชื่อมั่นในสภาพแวดล้อม

133
00:07:26,654 --> 00:07:29,157
‎เชื่อมั่นในงานของตัวเอง
‎และเชื่อมั่นในทีมของตัวเอง

134
00:07:29,157 --> 00:07:33,619
‎ผมรับฟังทีมของผม มาซ้อมที่ค่าย
‎และทุ่มเทฝึกซ้อมมากกว่าใคร

135
00:07:34,704 --> 00:07:38,499
‎และไม่มีใครที่วิจารณ์ผมได้
‎มากกว่าที่ผมวิจารณ์ตัวเอง

136
00:07:38,499 --> 00:07:40,209
‎เข้าใจใช่ไหม เพราะอย่างนั้น...

137
00:07:40,710 --> 00:07:43,421
‎สิ่งที่คนอื่นพูดมันไม่ได้สําคัญอะไรขนาดนั้น

138
00:07:45,798 --> 00:07:47,592
‎คอเนอร์ชกลําตัวได้ดี

139
00:07:48,384 --> 00:07:50,344
‎(สิบสัปดาห์ก่อนศึก
‎แม็คเกรเกอร์ปะทะปัวริเยร์ 3)

140
00:07:50,344 --> 00:07:52,263
‎รับลูกเตะซ้ายนั่น

141
00:07:52,263 --> 00:07:54,390
‎แล้วสลัดให้หลุด
‎จากการเล่นงานทางด้านหลัง

142
00:07:54,390 --> 00:07:58,394
‎มันอาจจะเป็นหนึ่งในแผน
‎ของดัสตินด้วยก็ได้ รู้ไหม

143
00:07:58,394 --> 00:08:00,229
‎ใช่ แผน ใช่

144
00:08:00,229 --> 00:08:02,607
‎- ยกสามทําได้ไม่ค่อยดีเท่าไร
‎- ใช่

145
00:08:02,607 --> 00:08:04,901
‎ตรงนั้นมีโอกาสสวยๆ อยู่ ใช่หรือเปล่า

146
00:08:04,901 --> 00:08:05,818
‎ใช่

147
00:08:05,818 --> 00:08:07,904
‎ช่วงขมับ ช่วงขมับของเขาเปราะ

148
00:08:07,904 --> 00:08:09,238
‎สับไปที่กลางหัวเลย

149
00:08:09,238 --> 00:08:11,199
‎ฟาดศอกถากๆ ไปสองสามครั้ง

150
00:08:12,783 --> 00:08:14,577
{\an8}‎พวกเขาใช้กลเม็ดนี้

151
00:08:14,577 --> 00:08:16,329
{\an8}‎เอาไว้ใช้เพื่อชิงความได้เปรียบ
‎และสู้อย่างขาวสะอาด

152
00:08:16,329 --> 00:08:17,455
{\an8}‎(เสียงของจอห์น คาวานากห์ โค้ชเอ็มเอ็มเอ)

153
00:08:18,122 --> 00:08:19,457
‎ตอนนี้เรารู้แล้ว

154
00:08:19,999 --> 00:08:22,251
‎ไม่มีใครแพ้ได้ดีไปกว่าคอเนอร์

155
00:08:23,920 --> 00:08:26,297
‎มันต้องใช้ทัศนคติที่ไม่เหมือนใครเลย
‎เพื่อที่จะนั่งผ่อนคลาย

156
00:08:26,297 --> 00:08:29,091
‎ควบคุมอัตตาของตัวเองไว้ ดูคลิปซ้ําอีกรอบ

157
00:08:29,091 --> 00:08:30,801
‎และพูดว่า "เราพลาดตรงนี้...

158
00:08:30,801 --> 00:08:33,554
‎ทําไมเตะเจาะยางบ่อยจัง
‎เราไม่เคยมีปัญหานี้มาก่อน

159
00:08:33,554 --> 00:08:36,516
‎ฉันขาดทักษะตรงไหนบ้าง"
‎ดูสิ ตรงนี้ๆ และตรงนี้ไง

160
00:08:40,645 --> 00:08:44,357
‎สิ่งยอดเยี่ยมเกี่ยวกับคอเนอร์คือ
‎เขาเข้าใจดีว่า

161
00:08:44,357 --> 00:08:48,319
‎ความล้มเหลวเป็นองค์ประกอบที่จําเป็น
‎เพื่อไปสู่ความสําเร็จและการพัฒนา

162
00:08:48,986 --> 00:08:50,738
‎ก็แค่ออกไปแล้วลงมือทําซะ

163
00:09:02,333 --> 00:09:04,418
{\an8}‎ถ้านายตั้งหมัดต่อหน้าฉัน...

164
00:09:04,418 --> 00:09:06,379
{\an8}‎ฉันก็เตะมันไม่ได้ และถ้าฉันพยายามเตะนั่น...

165
00:09:06,379 --> 00:09:07,588
{\an8}‎(โอเว่น ร็อดดี้ สไตรค์โค้ช)

166
00:09:07,588 --> 00:09:10,341
{\an8}‎มือซ้ายจะเป็นเหมือนจรวดมิสไซล์พุ่งลงท่อเลย

167
00:09:10,341 --> 00:09:12,802
‎เขาคงไม่ได้นําโด่งแบบรอบที่แล้วแน่นอน

168
00:09:12,802 --> 00:09:15,346
‎เขาเตะฉันได้ 18 ครั้ง ฉันเตะเขาได้ครั้งเดียว

169
00:09:15,346 --> 00:09:17,890
‎เตะตัดล่าง 18 ครั้ง แต่ฉันเตะเขาได้ครั้งเดียว

170
00:09:18,474 --> 00:09:22,645
‎เข้าใจไหม และฉันจะทําได้ 18 ครั้ง
‎ส่วนเขาจะได้แค่ 3-4 ครั้ง

171
00:09:22,853 --> 00:09:25,940
‎เข้าใจหรือเปล่า และนั่นจะ
‎ภายในแค่หนึ่งถึงสองนาทีแรกด้วย

172
00:09:25,940 --> 00:09:28,359
‎ใช่แล้วเพื่อน ทําได้ดีมาก เตะได้สวย

173
00:09:28,985 --> 00:09:31,320
‎บูมๆ เริ่ม

174
00:09:31,320 --> 00:09:33,614
‎เริ่มเตะได้!

175
00:09:33,614 --> 00:09:35,741
‎เพิ่มอีกยกจะได้ครบห้าเลย

176
00:09:35,741 --> 00:09:37,577
‎เตะสูงกันเถอะ

177
00:09:37,577 --> 00:09:40,705
‎แล้วก็ดัน แล้วก็ดัน!

178
00:09:40,705 --> 00:09:43,457
‎ถอยแล้วหมุนตัว เฮ้ย!

179
00:09:46,669 --> 00:09:49,714
{\an8}‎หนึ่งในคําถามซ้ําๆ ที่ผมได้รับคือ
‎"กับคอเนอร์ คุณรู้ได้ทันทีเลยไหม"

180
00:09:49,714 --> 00:09:53,384
{\an8}‎หรือ "พอมีคนเข้ามา
‎คุณรู้ได้เลยไหมว่าเขาไม่เหมือนใคร"

181
00:09:53,384 --> 00:09:55,052
‎ผมคงโกหกถ้าผมตอบว่ารู้

182
00:09:55,052 --> 00:09:57,471
‎เพราะผมไม่รู้เลยว่าพวกเขา
‎จะฝึกทุกวันติดต่อกันหกเดือนได้ไหม

183
00:09:57,680 --> 00:10:00,683
‎ผมก็อยากพูดหรอกว่ากําแพงทลาย

184
00:10:00,683 --> 00:10:03,519
‎เสื่อแหวกเป็นสองฝั่ง
‎แล้วคอเนอร์ก็เดินออกมา...

185
00:10:03,519 --> 00:10:07,273
‎แต่ไม่ใช่ เขาเป็นแค่เด็กที่ไม่หยุดมาที่นี่

186
00:10:07,273 --> 00:10:11,027
‎ส่งข้อความมาถามนั่นถามนี่
‎นอกห้องเรียนไม่หยุด

187
00:10:11,027 --> 00:10:13,362
‎และนั่นคือสิ่งที่ทําให้เขาแตกต่างจากคนอื่นๆ

188
00:10:14,071 --> 00:10:16,699
‎ทุกๆ การฝึกซ้อมจบลงด้วยทัศนคติว่า

189
00:10:16,699 --> 00:10:19,243
‎สิ่งนี้ก็เพื่อเป็นแชมป์ยูเอฟซี

190
00:10:19,243 --> 00:10:22,371
‎ในแมดิสัน สแควร์ การ์เด้น
‎มีคนจ้องมองตัวฉันอยู่ครึ่งโลก

191
00:10:22,955 --> 00:10:25,875
‎การทําสิ่งเหล่านั้นซ้ําๆ เป็นประจําด้วยทัศนคติ

192
00:10:25,875 --> 00:10:28,919
‎ของคนที่ได้เป็นแชมป์อยู่ทุกวัน

193
00:10:31,380 --> 00:10:32,882
‎มันเป็นช่วงระยะเวลาที่ยากลําบากมาก

194
00:10:32,882 --> 00:10:35,635
‎ช่วงระยะเวลาที่ผมต้องการ
‎และช่วงระยะเวลาที่ผมชอบ

195
00:10:35,635 --> 00:10:40,848
‎ผมสนุกกับมันมากจริงๆ
‎ก็ทําต่อไป จากวันนี้เหลืออีกหกสัปดาห์

196
00:10:40,848 --> 00:10:44,060
‎สําหรับคนอื่นมันคือการเก็บตัวเลยนะ หกสัปดาห์น่ะ

197
00:10:44,894 --> 00:10:47,188
‎ผมเต็มไปด้วยพละกําลัง รู้สึกกระปรี้กระเปร่า

198
00:10:47,688 --> 00:10:50,399
‎ทําต่อไป เราทําได้แน่นอน

199
00:10:59,575 --> 00:11:02,244
‎- นี่ลูกชายคนใหม่ของผม รีอัน
‎- ดูมายากลนี่สิ

200
00:11:03,913 --> 00:11:06,832
‎แชมป์... แชมป์คนต่อไป

201
00:11:07,833 --> 00:11:09,085
‎ใช่ไหม เจ้าหนู

202
00:11:09,085 --> 00:11:10,795
‎- อายุหนึ่งสัปดาห์
‎- ไม่ๆๆๆ

203
00:11:10,795 --> 00:11:12,672
‎อายุหนึ่งสัปดาห์เอง

204
00:11:13,589 --> 00:11:15,800
‎ก็เลยมีแค่กลิ่นของเขานั่นแหละ

205
00:11:15,800 --> 00:11:17,635
‎มันเยี่ยมมากเลย

206
00:11:18,677 --> 00:11:21,931
‎ว่าไงเจ้าหนู
‎มีเด็กให้ได้สอนได้สั่งอีกแล้วสินะเเนี่ย

207
00:11:22,932 --> 00:11:25,559
‎และตอนนี้ยังมีจูเนียร์ที่จะได้ช่วยฉันสอนอีกด้วย

208
00:11:26,352 --> 00:11:29,105
‎ตื่นเต้นจริงๆ แถมเขายังเก่งไม่ใช่เล่นด้วย

209
00:11:32,691 --> 00:11:36,362
{\an8}‎ดีคลอดรีอัน ลูกคนที่สามแล้ว
‎เขาเป็นเด็กผู้ชายที่เอ็นดูมาก

210
00:11:37,488 --> 00:11:40,282
‎และผมได้เห็นคอเนอร์เติบโตขึ้น

211
00:11:40,282 --> 00:11:43,369
‎ไปพร้อมกับทุกๆ สมาชิกใน
‎ครอบครัวคนใหม่ที่ลืมตาขึ้นมาดูโลก

212
00:11:43,369 --> 00:11:46,455
‎- เขายิ้มเบาๆ ด้วยใช่ไหมน่ะ
‎- เขายิ้มอยู่

213
00:11:46,455 --> 00:11:50,000
‎พูดจริงๆ นะ ผมเห็นประกายในดวงตาของเขา

214
00:11:51,669 --> 00:11:54,588
‎- พ่อครับ ผมขออีกได้ไหม
‎- อยากกินอีกเหรอ

215
00:11:56,632 --> 00:11:58,467
‎เขาทําทุกอย่างเพื่อพวกเขา

216
00:12:01,512 --> 00:12:04,932
‎เหมือน "เดอะ ไลอ้อนคิง" เลย
‎ดูหน้าเล็กๆ ของเขาสิ

217
00:12:09,562 --> 00:12:12,481
‎อีกครั้ง นั่นแหละ! สวยมาก

218
00:12:13,983 --> 00:12:17,278
‎ความแตกต่างระหว่างแบบนี้... กับแบบนี้

219
00:12:17,278 --> 00:12:19,530
‎สไลด์ถอยกลับไป ปล่อยหมัดอีกข้าง

220
00:12:19,530 --> 00:12:22,783
‎สิบสามนาที เหลืออีกสิบสามนาที

221
00:12:29,457 --> 00:12:32,793
‎สิบหกนาที ผ่านไปแล้วสิบหกนาที

222
00:12:42,511 --> 00:12:44,180
‎ตรงข้อเท้าด้วย

223
00:12:46,098 --> 00:12:48,684
‎ปวดนิดหน่อย ตรงหน้าแข้ง

224
00:12:49,643 --> 00:12:52,646
‎เตะออกไปแล้ว บางครั้งพวกเขา
‎จะยกขาจนไปกระแทกกับเข่า

225
00:12:52,646 --> 00:12:56,400
‎แต่ก็ไม่เป็นไร แค่ไม่กี่วันหรือสัปดาห์เดียว...

226
00:12:57,693 --> 00:12:59,361
‎ที่ยังรู้สึกอยู่บ้าง

227
00:13:00,029 --> 00:13:01,864
‎หลังจากนั้นก็ฝึกใหม่ได้แล้ว

228
00:13:08,245 --> 00:13:11,832
{\an8}‎หนึ่งในหลายๆ อย่างที่คอเนอร์ต้องรับมือ

229
00:13:11,832 --> 00:13:14,668
{\an8}‎ก็คืออาการบวมมากๆ รอบๆ ข้อเท้าข้างนั้น

230
00:13:15,377 --> 00:13:18,005
‎เรากลัวว่ามันจะเป็นกระดูกหักล้า

231
00:13:19,381 --> 00:13:23,177
‎ผลเอกซเรย์ที่ทําตอนอยู่ดูไบกลับมาว่า
‎มันคืออาการกระดูกช้ําลึก

232
00:13:23,177 --> 00:13:28,057
‎เราเลยพยายามคิดหาทางว่า
‎จะพาเขาผ่านการเก็บตัวครั้งนี้ได้ยังไง

233
00:13:28,057 --> 00:13:32,061
‎จะเก็บตัวให้เสร็จแล้วให้เขาขึ้นสังเวียน
‎หรือจะเลื่อนการแข่งออกไป

234
00:13:33,604 --> 00:13:35,773
‎มันไม่ใช่การตัดสินใจที่จะทําลวกๆ ได้เลย

235
00:13:35,773 --> 00:13:38,234
‎โดยเฉพาะตอนที่คอเนอร์ไม่เคยคิดที่จะ...

236
00:13:38,234 --> 00:13:40,444
‎เขาพยายามหลีกเลี่ยง ไม่อยากคุยถึงเรื่องนี้

237
00:13:41,195 --> 00:13:43,113
‎แต่ในตอนสุดท้าย สําหรับพวกเราแล้ว...

238
00:13:43,113 --> 00:13:47,493
‎เราต้องให้สุขภาพ
‎และความปลอดภัยของเขาอยู่เหนือสิ่งอื่นใด

239
00:13:49,119 --> 00:13:52,623
‎นี่มันเกิดขึ้นก่อนที่เขาจะบินไปแอลเอ

240
00:13:54,792 --> 00:13:57,711
‎(ลอสแอนเจลิส)

241
00:13:59,755 --> 00:14:02,591
‎(หกสัปดาห์ก่อนศึก
‎แม็คเกรเกอร์ปะทะปัวริเยร์ 3)

242
00:14:02,591 --> 00:14:05,928
‎ศัลยแพทย์ของผมเป็นหัวหน้าแพทย์
‎เราเลยออกมาเจอพบเขา

243
00:14:05,928 --> 00:14:07,221
‎เพื่อคุยเรื่องข้อเท้า

244
00:14:07,221 --> 00:14:10,266
‎ได้พักผ่อนสองสามวัน
‎หลังจากช่วงเวลาการฝึกซ้อมช่วงสุดท้ายจบลง

245
00:14:10,808 --> 00:14:12,184
‎ผมก็โอเคนะที่ได้ทําเรื่องทั้งหมดนี้

246
00:14:12,184 --> 00:14:14,770
‎ตอนนี้ผมอยากกลับไปผลักดันตัวเอง
‎กลับไปฝึกซ้อม

247
00:14:14,770 --> 00:14:18,190
‎ผมอยากเตะ กระโดด และปล่อยหมัดอีกครั้ง

248
00:14:18,857 --> 00:14:22,278
‎ถ้าผมทําเรื่องพวกนี้ไม่ได้ มันก็จะกลายเป็นปัญหา

249
00:14:22,278 --> 00:14:25,990
‎เดี๋ยวผมจะดูว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง
‎และหลังจากนั้นค่อยตัดสินใจ

250
00:14:26,824 --> 00:14:29,577
‎ผมซ้อมชกบ่อยๆ โดยที่ไม่ได้ใส่สนับแข้ง

251
00:14:29,577 --> 00:14:31,996
{\an8}‎ก็ชัดเจนอยู่ว่ามันมีแผลบาดเจ็บใน...

252
00:14:31,996 --> 00:14:33,289
{\an8}‎(หมอนีล เอลอัททราช
‎ศัลยแพทย์ออร์โธปิดิกส์)

253
00:14:33,289 --> 00:14:35,291
{\an8}‎จากการฝึกเตะตัดล่างหลายครั้งเมื่อคราวก่อน
‎และผมอยากชก...

254
00:14:35,291 --> 00:14:38,377
{\an8}‎โดยไม่ต้องใส่สนับแข้ง
‎เพื่อที่จะได้รู้สึกถึงแรงจริงๆ

255
00:14:38,711 --> 00:14:41,505
‎เพราะอย่างนั้นผมเตะไปสองสามครั้ง
‎หลายครั้งเลยละ

256
00:14:41,505 --> 00:14:44,091
‎แล้วมีครั้งหนึ่งที่หน้าแข้งกระแทกกับเข่า

257
00:14:44,300 --> 00:14:47,177
‎ส่วนอีกครั้งก็เป็นข้อเท้ากระแทกกับเข่า
‎เป็นการเตะคนละรอบกัน

258
00:14:47,177 --> 00:14:49,680
‎ถ้าอย่างนั้นตรงนี้ปวดอยู่ไหม

259
00:14:49,680 --> 00:14:51,181
‎ตอนคุณกดก็ไม่เจ็บนะ ไม่เลย

260
00:14:51,181 --> 00:14:54,685
‎กระดูกคุณช้ําที่นี่ กระดูกคุณมีรอยช้ําใหญ่ตรงนี้

261
00:14:54,685 --> 00:14:57,521
‎- ผลออกมาเป็นอย่างนั้นเหรอ
‎- ใช่ เดี๋ยวผมเอาผลสแกนเอ็มอาร์ไอให้ดู

262
00:14:57,521 --> 00:15:00,983
‎เพราะอย่างนั้น เมื่อไหร่ที่คุณทําแบบนั้น...

263
00:15:00,983 --> 00:15:03,569
‎พอทําแบบนั้นแล้วผมก็รู้สึกถึงถึงบางอย่างตรงนี้

264
00:15:03,569 --> 00:15:07,531
‎ที่คุณรู้สึกตรงนั้นคือ
‎อาการบวมรอบๆ กระดูก ตรงนี้

265
00:15:07,531 --> 00:15:09,658
‎และผมรู้สึกว่าเมื่อไรที่คุณเตะ

266
00:15:09,658 --> 00:15:12,411
‎คุณจะเตะแบบใส่แรงไปมาก
‎เพราะแบบนั้นพอขาคุณหยุด

267
00:15:12,411 --> 00:15:14,705
‎- แต่ขากับข้อเท้าของคุณก็จะยังเคลื่อนไปต่อ
‎- ใช่ๆๆ

268
00:15:14,705 --> 00:15:17,291
‎- ตอนทําแบบนี้คุณเจ็บหรือเปล่า
‎- ไม่ครับ

269
00:15:17,291 --> 00:15:19,877
‎ตอนเขาเตะ มันจะเป็นแบบนี้สินะ

270
00:15:19,877 --> 00:15:22,171
‎มันจะหยุดตรงนี้ ส่วนนี้ก็จะอยู่ข้างหน้า

271
00:15:22,171 --> 00:15:24,423
‎- ถ้านั่นไม่ทําให้คุณเจ็บ มันก็เป็นสัญญาณที่ดี
‎- ครับ

272
00:15:24,423 --> 00:15:26,884
‎เดี๋ยวผมจะให้ดูว่าคุณเป็นอะไร

273
00:15:26,884 --> 00:15:28,761
‎- รอยใหม่แฮะ
‎- อะไร

274
00:15:28,761 --> 00:15:30,387
‎รอยช้ําของกระดูก

275
00:15:30,387 --> 00:15:32,556
‎นั่นจากการเตะเหรอ ที่เตะไปโดนใช่ไหม

276
00:15:32,556 --> 00:15:35,684
‎ใช่ ผมคิดว่ามันมาจากแรงกระทบเพิ่มเติม

277
00:15:35,684 --> 00:15:38,228
‎จากสิ่งที่คุณทําตอนฝึกซ้อม และการวิ่งด้วย

278
00:15:38,228 --> 00:15:43,317
‎เหตุผลจริงๆ ที่เรามาที่นี่
‎ก็เพื่อขอเวลาโดยประมาณ

279
00:15:43,317 --> 00:15:46,612
‎ที่คุณคิดว่ามันใช้เวลารักษานานแค่ไหนน่ะครับ

280
00:15:47,237 --> 00:15:50,240
‎นั่นด้วยหรือไม่ก็พิจารณาดูว่า
‎ควรเลื่อนการแข่งออกไปดีไหม

281
00:15:50,240 --> 00:15:52,743
‎มันจะขึ้นอยู่กับอาการต่างๆ ของเขา

282
00:15:52,743 --> 00:15:54,703
‎ไม่ใช่ขึ้นอยู่กับว่าคุณรักษาตามยังไง

283
00:15:54,703 --> 00:15:57,289
‎ผมคิดว่าให้เขาลดแรงกระทบลง

284
00:15:57,289 --> 00:16:00,709
‎ปล่อยให้เขาขึ้นดิอ็อคทากอน
‎และให้เขาทําสิ่งที่เคยทําตามปกติ

285
00:16:00,709 --> 00:16:03,379
‎ก่อนจะลงแข่ง แล้วดูว่ามันจะตอบสนองยังไง

286
00:16:03,379 --> 00:16:06,215
‎ถ้าอาการมันแย่ลง

287
00:16:06,215 --> 00:16:09,259
‎หลังจากผ่านการฝึกไปราวๆ หนึ่งสัปดาห์

288
00:16:09,259 --> 00:16:10,970
‎ถ้าอย่างนั้นก็ต้องยกเลิกไป

289
00:16:11,095 --> 00:16:13,639
‎ระหว่างที่คุณฝึกซ้อม ทันทีที่คุณใช้...

290
00:16:13,639 --> 00:16:17,685
‎ส่วนนั้นของข้อเท้าสัมผัสกับ
‎หน้าแข้งหรือเข่าของคนอื่น

291
00:16:17,685 --> 00:16:19,770
‎ถ้าคุณกระแทกมันแบบนั้น

292
00:16:20,437 --> 00:16:22,272
‎อะไรก็ตามที่แข็งๆ...
‎เพราะตรงนี้ไม่มีอะไรรองรับ

293
00:16:22,272 --> 00:16:24,858
‎ไม่มีทั้งกล้ามเนื้อหรืออะไรใต้ผิวหนังตรงนี้

294
00:16:25,359 --> 00:16:27,444
‎มันจะทําให้คุณบาดเจ็บ ดังนั้น...

295
00:16:27,611 --> 00:16:29,738
‎ถ้าอย่างน้อยเราใส่สนับตรงนี้หน่อย

296
00:16:29,863 --> 00:16:32,366
‎ไว้สําหรับตอนฝึกซ้อม
‎มันจะไม่ได้กําจัดแรงกระแทกไปเลย

297
00:16:32,950 --> 00:16:35,995
‎แต่คุณจะต้องสามารถเตะได้

298
00:16:35,995 --> 00:16:39,707
‎- เพื่อผ่านการเคลื่อนไหวไปได้
‎- เพื่อผ่านการเคลื่อนไหวของการฝึกไปก่อน

299
00:16:39,707 --> 00:16:44,211
‎แค่ผมผ่านการเคลื่อนไหวไปได้
‎แล้วหลังจากนั้นไม่ต้องกะโผลกกะเผลก

300
00:16:44,211 --> 00:16:46,630
‎- ผมก็ดีใจแล้วล่ะ
‎- ไม่เป็นไร

301
00:16:47,297 --> 00:16:49,008
‎ผมตัดแค่ส่วนเล็กๆ ตรงนี้ได้

302
00:16:49,008 --> 00:16:50,634
‎ใช่ เพอร์เฟกต์

303
00:16:51,427 --> 00:16:52,845
‎ยอดเยี่ยมเลยเพื่อน

304
00:16:52,845 --> 00:16:55,431
{\an8}‎สิ่งที่คุณต้องทําคือหาทางยืนให้มั่นคง

305
00:16:55,431 --> 00:16:57,766
{\an8}‎- เพราะมันจะลําบากมาก
‎- ได้

306
00:16:58,642 --> 00:17:01,979
‎เห็นไหม มันดีขึ้นใช่ไหม
‎แต่คําถามคือมันจะสามารถใช้การได้

307
00:17:01,979 --> 00:17:04,982
‎- ตอนกระโดดล่ะ
‎- ใช้การได้อยู่

308
00:17:04,982 --> 00:17:08,235
‎คุณเลิกเครียดแล้วก็ฝึกซ้อม
‎และรู้สึกมั่นใจได้แล้วล่ะ

309
00:17:08,235 --> 00:17:09,903
‎- นั่นแหละ นั่นแหละที่ผมต้องการ
‎- คุณต้องการแค่นั้น ใช่

310
00:17:10,029 --> 00:17:12,531
‎เขาต้องใส่แบบนี้ไปฝึกซ้อมนะ

311
00:17:12,781 --> 00:17:15,075
‎เพราะถ้าไม่ใส่อาการมันก็จะกลับมาเป็นอีก

312
00:17:15,075 --> 00:17:17,995
‎นี่มันทําให้มั่นใจขึ้นมาหน่อย
‎พอรู้ว่ามีการปรับเปลี่ยนที่เราต้องทํา

313
00:17:17,995 --> 00:17:19,580
‎จากภาพรวมที่กําลังดําเนินอยู่ตอนนี้

314
00:17:19,580 --> 00:17:22,958
‎และสิ่งที่เราฝึกซ้อมกันมา
‎เจ้านี่มันช่วยเป็นเครื่องมือที่เราต้องการ

315
00:17:22,958 --> 00:17:25,335
‎เขาเปิดเผยแล้วว่าอะไรที่ทําให้คุณมาที่นี่ตั้งแต่แรก

316
00:17:25,335 --> 00:17:27,713
‎เพราะอย่างนั้นแบบนี้มันจะทําให้

317
00:17:27,921 --> 00:17:30,340
‎- เรื่องที่เขาต้องทําสามารถทําต่อไปได้
‎- ใช่ ไม่มีปัญหา

318
00:17:30,340 --> 00:17:34,261
‎ขอบคุณมากครับหมอ ผมซึ้งใจจริงๆ

319
00:17:34,261 --> 00:17:36,138
‎สองอัจฉริยะอยู่ตรงนี้แล้ว

320
00:17:36,138 --> 00:17:37,973
‎ผมอยากเข้าไปอย่างถูกต้องเหมาะสม

321
00:17:37,973 --> 00:17:41,393
‎ผมไม่ยอมให้หรอก
‎ผมไม่ยอมอ่อนข้อให้ไฟต์นี้แน่

322
00:17:41,393 --> 00:17:43,312
‎เพราะต้องเสี่ยงอะไรหลายๆ อย่าง

323
00:17:43,312 --> 00:17:46,940
‎และหวังว่าอีกสองสามวันมันจะคลี่คลาย
‎และเราก็จะไม่เป็นไรแล้ว

324
00:17:46,940 --> 00:17:48,400
‎แต่ก็ต้องรอดูต่อไป

325
00:17:52,654 --> 00:17:56,158
‎(นิวพอร์ตบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย)

326
00:17:58,160 --> 00:18:00,412
‎(ค่ายแม็คเกรเกอร์ ฟาสต์)

327
00:18:00,412 --> 00:18:03,248
‎นั่นคืออ็อคทากอนของยูเอฟซีเป๊ะๆ
‎นั่นก็พื้นเวทีมวยของยูเอฟซี

328
00:18:03,248 --> 00:18:05,292
‎มันทําให้รู้สึกดีแค่ไหน

329
00:18:05,292 --> 00:18:08,087
‎ใช่ไหมล่ะ มันไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ

330
00:18:10,255 --> 00:18:12,883
‎นี่คือพื้นที่ของแม็คเกรเกอร์ในนิวพอร์ต

331
00:18:12,883 --> 00:18:15,302
‎ดูมันสิ มันเหมือนคุกใต้ดิน
‎เข้าใจใช่ไหม

332
00:18:15,302 --> 00:18:18,305
‎อุปกรณ์ทันสมัยที่สุด
‎แต่ก็มีร่องรอยของความทุ่มเทอยู่

333
00:18:18,305 --> 00:18:20,349
‎ผมตั้งตารอที่จะได้มาที่นี่และทุ่มเทฝึก

334
00:18:20,891 --> 00:18:25,104
‎ส่วนของกระสอบทรายเลือกได้ดีมาก
‎เลือกกระสอบทรายได้ดีจริงๆ

335
00:18:25,104 --> 00:18:28,440
‎เขาต้องการอุปกรณ์ต่างๆ ที่จําเป็นทั้งหมด

336
00:18:28,440 --> 00:18:30,692
‎ตั้งแต่อ็อคทากอนไปจนถึงกระสอบทรายหนักๆ

337
00:18:30,692 --> 00:18:33,695
{\an8}‎และเขาอยากให้มันใช้งานได้จริง
‎ไม่ใช่เอาไว้ตกแต่งเฉยๆ

338
00:18:33,695 --> 00:18:36,698
‎เพื่อให้มันดูเป็นพื้นที่ใหญ่โตหรูหรา

339
00:18:36,698 --> 00:18:39,576
‎ที่เขาเข้ามาเพื่อนั่งพักผ่อน เขามาเพื่อฝึกซ้อม

340
00:18:40,244 --> 00:18:42,788
{\an8}‎พูดตรงๆ ว่าตะลึงไปเลยนะ
‎ทุกอย่างที่เราต้องการอยู่ที่นี่หมดแล้ว

341
00:18:42,788 --> 00:18:43,872
{\an8}‎(คอลิน เบิร์น เทรนเนอร์)

342
00:18:43,872 --> 00:18:46,458
{\an8}‎อีกอย่างเขาก็มีความสุขด้วย
‎และนั่นคือส่วนสําคัญที่สุด

343
00:18:46,458 --> 00:18:49,044
‎ได้ยินเสียงมีความสุขของเขาอยู่ด้านหลังใช่ไหม

344
00:18:49,044 --> 00:18:50,504
‎มันสมบูรณ์แบบ

345
00:18:50,504 --> 00:18:52,631
‎มันบ้ามาก เหมือนเป็นเกมขึ้นๆ ลงๆ

346
00:18:52,631 --> 00:18:56,093
‎ไม่ใช่แค่เรื่องต่อสู้ แต่ในชีวิตด้วย
‎มันเป็นเกมขึ้นๆ ลงๆ ทางจิต

347
00:18:57,177 --> 00:19:00,722
‎ดีที่มาถึงที่นี่ ดีที่ได้เห็นค่าย ดีที่ได้คุยกับหมอ

348
00:19:00,722 --> 00:19:04,226
‎ดีที่รู้สึกว่าแผนการได้เข้าที่เข้าทาง
‎สําหรับเวทีสุดท้ายแล้ว

349
00:19:04,226 --> 00:19:08,313
‎ผมคิดแค่ว่าจะต้องทําให้
‎ระยะพักฟื้นนี้ถูกต้องเหมาะสม

350
00:19:08,313 --> 00:19:09,940
‎ผมต้องยอมรับมันและสนุกไปกับมัน

351
00:19:09,940 --> 00:19:12,317
‎นั่นแหละตอนที่ผมเปลี่ยนน่ะ ก่อนที่ผมจะมาที่นี่

352
00:19:12,317 --> 00:19:14,820
‎และนี่มันก็ทําผมมีความสุขเหมือนกับ
‎เป็นจรวดขึ้นสู่ดวงจันทร์เลย

353
00:19:15,571 --> 00:19:17,823
‎และการต่อสู้มันก็สะดวก

354
00:19:17,823 --> 00:19:19,950
‎กับการเตรียมตัวนี้ทําให้การต่อสู้มันสะดวกมาก

355
00:19:19,950 --> 00:19:22,077
‎เพราะฉะนั้นนี่เป็นวันดี วันนี้เป็นวันที่ดี

356
00:19:24,079 --> 00:19:28,167
‎(ห้าสัปดาห์ก่อนศึก
‎แม็คเกรเกอร์ปะทะปัวริเยร์ 3)

357
00:19:34,423 --> 00:19:36,091
‎รูปของลูกๆ ถูกส่งมาด้วย

358
00:19:36,216 --> 00:19:39,219
‎- พวกเขาเป็นยังไงบ้าง
‎- ก็ดี เป็นรูปพวกเขาหลังจากอาบน้ํา

359
00:19:41,430 --> 00:19:44,808
{\an8}‎คอเนอร์อยู่ในจุดที่เขาเติบโตขึ้นเป็นผู้ชายคนนี้

360
00:19:44,808 --> 00:19:46,310
{\an8}‎และกลายเป็นพ่อคน...

361
00:19:46,310 --> 00:19:48,020
‎เป็นการเริ่มต้นที่ดีเลย

362
00:19:50,689 --> 00:19:53,483
‎แต่ตอนนี้ จุดโฟกัสอยู่ที่การแข่ง

363
00:19:55,027 --> 00:19:57,613
‎และถ้าเขาอยากอยู่ในสภาพที่ดีที่สุด

364
00:19:57,613 --> 00:20:00,532
‎เขาคิดว่าเขาจําเป็นต้องโฟกัสแค่เรื่องเดียว

365
00:20:00,532 --> 00:20:02,993
‎เพราะอย่างนั้น
‎มันก็เลยเป็นการตัดสินใจของครอบครัว

366
00:20:02,993 --> 00:20:05,078
‎ว่าพวกเขาจะอยู่บ้านที่ไอร์แลนด์

367
00:20:05,078 --> 00:20:07,539
‎แต่จากนั้น จะมาพบกันทันที
‎หลังจากแข่งเสร็จ

368
00:20:08,123 --> 00:20:12,127
‎และผมคิดว่ามันจะช่วยให้เขารู้สึก
‎ถึงพลัง เข้าถึงอารมณ์นั้น

369
00:20:12,127 --> 00:20:15,172
‎ที่เขาจะต้องเดินเข้าไป
‎และเป็นตัวเองเวอร์ชั่นที่ดีที่สุด

370
00:20:15,172 --> 00:20:16,548
‎ในคืนของการแข่งขัน

371
00:20:36,318 --> 00:20:38,153
{\an8}‎มันเริ่มจริงจังขึ้นมาเร็วมาก

372
00:20:38,153 --> 00:20:39,738
{\an8}‎เหลือเวลาอีกห้าสัปดาห์

373
00:20:39,738 --> 00:20:43,784
{\an8}‎เราใช้วิธีที่แตกต่างออกไปเพื่อกดดันปัวริเยร์

374
00:20:43,784 --> 00:20:45,869
‎เขาใช้จิตใจของการเป็นนักมวย

375
00:20:45,869 --> 00:20:48,288
‎คิดว่านายจะต้องทําแบบเดียวกัน อย่างพวกเตะขา

376
00:20:48,288 --> 00:20:50,666
‎หลังจากนั้นจู่ๆ ก็จะโงนเงน

377
00:20:51,291 --> 00:20:54,169
‎เราเปลี่ยนไปยังไงเหรอ
‎ผมคงบอกว่าความหลากหลาย

378
00:20:54,169 --> 00:20:57,839
‎เราจะได้เห็นเทคนิคที่กว้างไกล
‎และหลากหลายมากขึ้นกว่าเดิมเยอะ

379
00:20:58,590 --> 00:21:02,344
‎นักต่อสู้ศิลปะผสมผสานมาแล้ว
‎และเขามาเพื่อที่จะชนะ

380
00:21:09,184 --> 00:21:10,352
‎มันสูงนะนั่น

381
00:21:10,352 --> 00:21:12,646
‎ให้ขาของนายอยู่ในช่วงเตะเข้าไว้

382
00:21:12,646 --> 00:21:15,524
‎ลําตัวตั้งตรง
‎แล้วถอยขาไปด้านหลังให้สวยและเร็ว

383
00:21:15,524 --> 00:21:18,735
‎ปล่อยแย็บ หรือไม่ก็ใช้ก้าวสั้นๆ รุกเข้าไป
‎ใช้ได้หมดเลย

384
00:21:22,239 --> 00:21:25,617
‎ต้องเท้าเบาเข้าไว้ และหาที่วางเท้าซ้ายให้มั่น

385
00:21:25,617 --> 00:21:27,369
‎อย่าทําให้มันบาดเจ็บ

386
00:21:27,369 --> 00:21:29,621
‎ที่ผมต้องการก็มีแค่เป้าหมาย

387
00:21:33,500 --> 00:21:36,295
‎ต้องทําให้ร่างกายแข็งแกร่ง
‎ถึงจะอยู่ในวงการนี้ได้

388
00:21:36,295 --> 00:21:38,755
‎มานานขนาดนี้และอยู่ระดับนี้

389
00:21:38,755 --> 00:21:41,091
‎เพราะอย่างนั้นเรื่องการฟื้นฟูสมรรถภาพ

390
00:21:41,091 --> 00:21:43,218
‎คุณจะต้องเชี่ยวชาญมันให้ได้

391
00:21:43,760 --> 00:21:45,012
‎ไม่อย่างนั้น...

392
00:21:45,846 --> 00:21:47,723
‎วันนี้คุณอาจจะยังอยู่ได้ แต่พรุ่งนี้ก็ไปแล้ว

393
00:21:49,558 --> 00:21:51,727
‎นี่เป็นหนึ่งในรูปโปรดของผมเลย

394
00:21:52,436 --> 00:21:53,812
‎ขอบคุณ ขอบคุณมาก

395
00:21:53,812 --> 00:21:56,690
‎ที่บ้านมีวิสกี้ของคุณด้วย คืนนี้ว่าจะกินอยู่

396
00:21:56,690 --> 00:21:58,358
‎นั่นแหละครับๆ

397
00:22:01,153 --> 00:22:02,946
‎ตอนนี้ฉันไม่เร่งอะไรหรอก ฉันจะตีมัน

398
00:22:02,946 --> 00:22:05,782
‎ฉันจะตีมันให้แตก เข้าคลุกวงใน
‎แล้วกระแทกใส่หน้ามันซะ

399
00:22:05,782 --> 00:22:07,951
‎ฉันรู้ว่ามันจะทําแบบนั้น

400
00:22:07,951 --> 00:22:10,662
‎ตีศอกออกมาเลย ถูกต้อง

401
00:22:10,662 --> 00:22:12,914
‎พุ่งเข้าไปเลย เทคนิคนายก็มีอยู่แล้ว

402
00:22:12,914 --> 00:22:15,375
{\an8}‎สิ่งหนึ่งที่สังเกตเห็นได้ คือนี่เป็นครั้งแรก

403
00:22:15,375 --> 00:22:16,918
{\an8}‎ที่ดีและลูกๆ ไม่ได้อยู่ที่นี่

404
00:22:17,836 --> 00:22:20,464
‎แต่การที่เธอไม่ได้อยู่ที่นี่
‎เป็นผลดีต่อเขา

405
00:22:20,964 --> 00:22:22,382
{\an8}‎(เสียงของจูเลียน "ด็อก" ดัลบี หัวหน้าโค้ช)

406
00:22:22,382 --> 00:22:24,426
{\an8}‎บรรยากาศเต็มไปด้วยฮอร์โมนเพศชาย

407
00:22:24,426 --> 00:22:27,846
‎มีความก้าวร้าวดุดันมากขึ้น

408
00:22:27,846 --> 00:22:32,434
‎แต่ความดุดันที่เพิ่มขึ้นนั้นเป็นเรื่องดี
‎สําหรับสภาพแวดล้อมของการต่อสู้

409
00:22:32,434 --> 00:22:35,312
‎น็อกเอาต์อย่างสวยงาม
‎เป็นชัยชนะแบบขาดลอย

410
00:22:35,312 --> 00:22:36,855
‎ได้จัดหนักแน่ๆ

411
00:22:37,481 --> 00:22:39,649
{\an8}‎ความรู้สึกโหยหาครอบครัวของเขา

412
00:22:39,649 --> 00:22:41,985
{\an8}‎มันทําให้เขาใจเสีย
‎แต่ก็เป็นตัวกระตุ้นเขาด้วย

413
00:22:42,652 --> 00:22:45,697
‎แทบจะเหมือนการพรากของรัก
‎บางอย่างจากคนคนหนึ่งไป

414
00:22:45,697 --> 00:22:48,492
‎และมันสร้างพลังที่คุณต้องการจะมี

415
00:22:48,492 --> 00:22:50,202
‎เพื่อมุ่งหน้าเข้าสู่กีฬาต่อสู้

416
00:22:50,202 --> 00:22:51,703
‎หลังจากครั้งนี้จบเขาคงกลับมาไม่ได้แล้ว

417
00:22:52,412 --> 00:22:53,830
‎นี่มันจะต้องสาหัสมากแน่

418
00:22:53,830 --> 00:22:55,749
‎จําคําพูดของผมเอาไว้เลย

419
00:23:00,837 --> 00:23:04,341
‎คุณเห็นได้ถึงนิสัยที่เปลี่ยนไปของคอเนอร์

420
00:23:04,341 --> 00:23:08,678
‎เขาเริ่มดูเหมือนนักฆ่าเจ้าความคิด
‎และแม่นยํามากกว่าเดิม

421
00:23:11,056 --> 00:23:12,307
‎พวกเราพร้อมแล้ว

422
00:23:13,391 --> 00:23:15,268
‎ถึงเวลาที่ต้องไปและทําให้มันจบสิ้นแล้ว

423
00:23:18,355 --> 00:23:21,066
‎(หนึ่งสัปดาห์ก่อนศึก
‎แม็คเกรเกอร์ปะทะปัวริเยร์ 3)

424
00:23:21,066 --> 00:23:23,318
‎- ที่ผมโดนตรงนี้น่ะ
‎- ใช่

425
00:23:23,985 --> 00:23:27,614
‎บางครั้งฉันก็จําสลับกัน
‎ฉันถูกตีเข่าสองสามครั้งอยู่

426
00:23:27,614 --> 00:23:29,991
‎- พร้อมทั้งอันนี้ด้วย
‎- โอเค

427
00:23:29,991 --> 00:23:32,077
‎การเตะขา ฝึกเตะขาหน่อย

428
00:23:33,662 --> 00:23:35,580
‎ผมฝึกซ้อมโดยไม่มีสนับแข้ง

429
00:23:35,580 --> 00:23:38,834
‎เพราะครั้งล่าสุดที่เก็บตัว
‎สนับแข้งมันทําให้ผมผิดหวัง

430
00:23:38,834 --> 00:23:41,962
‎มันรู้สึกเหมือนอยู่ในที่ปลอดภัย
‎รับลูกเตะในบางบริเวณได้

431
00:23:42,254 --> 00:23:44,881
‎แล้วพอเอาสนับแข้งออก
‎มันแตกต่างกันลิบลับเลย

432
00:23:44,881 --> 00:23:47,926
‎มันมีผลกระทบมหาศาลเลย
‎ผมจึงอยากสัมผัสถึงความรู้สึกจริงๆ

433
00:23:47,926 --> 00:23:49,511
‎ในการเตะขา

434
00:23:50,095 --> 00:23:51,888
‎เตะอย่าหยุดเลยพวก นั่นแหละ

435
00:23:51,888 --> 00:23:54,099
‎ผมต้องการรู้สึกทุกครั้ง... เตะมา

436
00:23:54,391 --> 00:23:57,686
‎- รู้ไหม แล้วนั่นก็ในยกที่สี่ด้วย
‎- ใช่

437
00:23:59,062 --> 00:24:03,024
{\an8}‎ธรรมชาติของกีฬานี้คือผลกระทบรุนแรง
‎เป็นกีฬาที่มีการบาดเจ็บสูง

438
00:24:03,024 --> 00:24:05,735
‎และหลังจากการแข่งครั้งก่อนๆ

439
00:24:05,735 --> 00:24:09,239
‎คอเนอร์อยากซ้อมชกโดยไม่ใส่สนับแข้ง

440
00:24:09,239 --> 00:24:11,616
‎ก็แค่เพื่อดูว่าเขาจะเป็นยังไง

441
00:24:13,535 --> 00:24:16,913
‎เรากระตือรือร้นมากในการฟื้นฟูแต่เนิ่นๆ

442
00:24:17,706 --> 00:24:19,332
‎คุณเคยใช้เครื่องกระตุ้นมาก่อนไหม

443
00:24:19,332 --> 00:24:21,710
‎- ผมเคยใช้เครื่องกระตุ้น
‎- โอเค เยี่ยมยอด

444
00:24:21,710 --> 00:24:25,422
‎งั้นนี่มันจะทําให้เริ่มรู้สึกเหมือนถูกไฟช็อตนิดหน่อย

445
00:24:25,422 --> 00:24:28,091
‎ชีพจรเต้นนิดหน่อย มันไม่ควรรู้สึกเจ็บหรอก

446
00:24:28,091 --> 00:24:31,052
‎และพอผมเริ่ม คุณก็สามารถบอกผมได้ทุกเมื่อ

447
00:24:31,052 --> 00:24:33,388
‎ว่าเริ่มรู้สึกดีขึ้น หรือเริ่มรู้สึกว่าเกินไป

448
00:24:33,388 --> 00:24:36,516
‎ผมจะทิ้งมันไว้ตรงนั้นนะ
‎มันควรจะรู้สึกค่อนข้างเบาหน่อย

449
00:24:36,516 --> 00:24:39,561
‎พอมันเริ่มแล้ว มันก็จะใช้เวลาแปดนาที...

450
00:24:43,648 --> 00:24:45,650
‎เขาไม่ใช่คอเนอร์ แม็คเกรเกอร์คนเดิม

451
00:24:45,650 --> 00:24:48,069
‎เราจะได้เห็นคอเนอร์เมื่อครั้ง
‎ศึกคอร์เนอร์ปะทะดัสตินครั้งที่หนึ่งไหม

452
00:24:48,069 --> 00:24:49,613
‎ชายคนนั้นยังอยู่หรือเปล่า

453
00:24:49,613 --> 00:24:53,491
‎- ไม่มีใครชอบแม็คเกรเกอร์ที่สุภาพ
‎- แม็คเกรเกอร์ที่เชื่องแล้ว ไม่มีแรงใจเพื่อต่อสู้

454
00:24:53,491 --> 00:24:57,537
‎สัญชาตญาณนักฆ่าของคอเนอร์มีชัยไปกว่าครึ่ง
‎แต่จิตใจของคอเนอร์ยังอยู่ที่นั่นไหม

455
00:24:57,537 --> 00:24:59,706
‎บนไฟต์ ไอร์แลนด์น่ะ ทุกฝ่ายมีโอกาสเท่ากัน

456
00:24:59,706 --> 00:25:03,126
‎คอเนอร์มาชิงโอกาสที่เท่ากันนั้น
‎ทั้งที่เขาเติบโตและเป็นผู้ใหญ่แล้ว

457
00:25:03,126 --> 00:25:05,462
‎ในดิอ็อคทากอนเขาก็กลายเป็นไอ้กากคนหนึ่ง

458
00:25:05,462 --> 00:25:09,466
‎การชกครั้งนี้ ผมอยากได้
‎แบบใส่โค้ทขนมิงค์เต็มที่ออกมาอีก

459
00:25:09,466 --> 00:25:12,719
‎เพราะผมเชื่อว่าเขาต้องทําแบบนั้น
‎เพื่อให้ดูเป็นคนโอหัง

460
00:25:12,719 --> 00:25:15,889
‎เรารู้ว่าคอเนอร์ไม่ได้พาครอบครัวมาด้วย

461
00:25:15,889 --> 00:25:18,683
‎เขาจะต้องสงบแน่
‎และเขาจะพูดอย่างใจเย็นว่า...

462
00:25:18,683 --> 00:25:20,810
‎"ฉันจะขยี้แกให้เละ"

463
00:25:22,562 --> 00:25:24,648
‎(ลาสเวกัส รัฐเนวาดา)

464
00:25:24,648 --> 00:25:26,566
‎เอามือลงและกําหมัดแน่นๆ

465
00:25:26,566 --> 00:25:28,818
‎ผมต้องขอถามคําถามนี้จริงๆ

466
00:25:28,818 --> 00:25:31,196
‎ดูจากทุกอย่างที่คุณประสบความสําเร็จ
‎ทั้งในชีวิตและอาชีพแล้ว...

467
00:25:31,196 --> 00:25:32,405
‎(สามวันก่อนศึกแม็คเกรเกอร์ปะทะปัวริเยร์ 3)

468
00:25:32,405 --> 00:25:33,657
‎แล้วทําไมคุณถึงมาอยู่ตรงนี้ครับ

469
00:25:33,657 --> 00:25:35,909
‎ทุกครั้งที่ผมเห็นเรื่องนี้ในบทสัมภาษณ์

470
00:25:35,909 --> 00:25:40,038
‎ถามว่า "ทําไมถึงมาที่นี่ คุณมีเงินมากเกินไป
‎ประสบความสําเร็จมากเกินไป คุณทํามาหมดแล้ว"

471
00:25:40,038 --> 00:25:42,165
‎ก็ว่ากันไป
‎แต่ว่าในตัวผมมันยังมีอะไรอีกมากมาย

472
00:25:42,165 --> 00:25:44,501
‎ผมยังอายุน้อยอยู่มาก ยังใหม่กับวงการอยู่มาก

473
00:25:44,501 --> 00:25:47,587
‎ผมเป็นผู้ชายอันตราย สตีฟ
‎เป็นคนที่อันตรายที่สุดแล้ว

474
00:25:47,587 --> 00:25:49,422
‎"เห็นได้ชัดว่าเขาทําเงินได้มหาศาลแล้ว

475
00:25:49,422 --> 00:25:52,175
‎บางทีความกระหายมันคงไม่มีอีกแล้ว"
‎เรื่องนั้นคุณคิดว่ายังไงครับ

476
00:25:52,175 --> 00:25:53,760
‎สําหรับผมนั่นมันทําให้เขาอันตรายขึ้นกว่าเดิม

477
00:25:53,760 --> 00:25:55,845
‎เพราะเขาทําแบบนี้เพราะอยากจะทํา
‎ไม่ใช่เพราะจําเป็นต้องทํา

478
00:25:55,845 --> 00:25:58,556
‎ย้อนเวลากลับไปตอนภาคต่อกันหน่อย

479
00:25:58,556 --> 00:26:00,183
‎ตอนนั้นคุณดีมากจริงๆ

480
00:26:00,183 --> 00:26:03,270
‎ช่างหัวครั้งนั้น ตอนนี้ผมคิดแบบนี้นะ

481
00:26:03,270 --> 00:26:05,855
‎รอบสุดท้ายคุณน็อกเขาไป

482
00:26:05,855 --> 00:26:07,524
‎แล้วนี่จะทําให้เขากระหายมากขึ้นหรือเปล่า

483
00:26:07,524 --> 00:26:09,609
‎เขาอยากได้มันคืน
‎และนั่นแหละที่ทําให้เขาอันตรายมาก

484
00:26:09,609 --> 00:26:12,821
{\an8}‎ผมชกหน้าคนอื่นจนยับเพื่อทําเงินแล้วก็จากไป

485
00:26:12,821 --> 00:26:15,949
‎นั่นคืองานของผม
‎และคืนวันเสาร์นี้ผมก็จะทํามันอีกครั้ง

486
00:26:15,949 --> 00:26:17,826
‎ขอโทษนะครับ แต่นั่นคุณก็เพิ่งโดนไป

487
00:26:17,826 --> 00:26:20,245
‎ใช่ วนกลับมาที่เดิมอีกแล้ว ก็ผมกลับมาแล้วนี่ไง

488
00:26:20,745 --> 00:26:24,374
‎ความแตกต่างคืออะไรระหว่าง
‎คอเนอร์ แม็คเกรเกอร์ที่ชนะเมื่อปี 2014

489
00:26:24,374 --> 00:26:26,501
‎กับคอเนอร์ แม็คเกรเกอร์ที่แพ้เมื่อปี 2021

490
00:26:26,501 --> 00:26:29,671
‎ใช่ ผมแพ้ มันเกิดขึ้นได้ แต่ผมไม่ใช่ไอ้ขี้แพ้

491
00:26:29,671 --> 00:26:33,383
‎บางครั้งความพ่ายแพ้คือสิ่งที่คุณต้องการ
‎ความพ่ายแพ้คือองค์ประกอบของความสําเร็จ

492
00:26:33,383 --> 00:26:34,968
‎เมื่อการแข่งนี้จบลง

493
00:26:34,968 --> 00:26:37,929
‎ตอนเดินออกมา
‎เราจะพูดถึงคอเนอร์ แม็คเกรเกอร์ว่ายังไง

494
00:26:37,929 --> 00:26:40,557
‎เป็นคนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
‎เป็นผู้ชายที่อันตรายจริงๆ

495
00:26:40,557 --> 00:26:41,850
‎ไม่น่าสงสัยในตัวเขาเลย

496
00:26:42,559 --> 00:26:45,395
‎ผมจะอยู่ในวงการนี้ไปอีกนานแสนนานเลยล่ะ

497
00:26:45,395 --> 00:26:49,190
‎ที่คุณบอกว่านานแสนนานเนี่ย ตอนนี้คุณ 32 ปี
‎แล้วที่คุณพูดถึงนี่มันนานเท่าไร

498
00:26:49,691 --> 00:26:53,111
‎ครั้งที่ 332
‎ผมจะทําไปจนกว่าตัวเองจะจากไปเลย

499
00:26:54,696 --> 00:26:58,950
‎เกมนี้เป็นของผม
‎ลาสเวกัส เมืองนี้มันเป็นของผม

500
00:26:58,950 --> 00:27:02,245
‎โลกนี้เป็นของผม
‎และในคืนวันเสาร์ผมจะแสดงให้ดู

501
00:27:03,997 --> 00:27:05,999
‎เขาออกไปข้างนอกนั่นพร้อมกับสิ่งที่ต้องพิสูจน์

502
00:27:07,834 --> 00:27:09,127
‎ก็มาเอาไปสิ

503
00:27:10,253 --> 00:27:12,881
‎ผมมาด้วยเจตนาไม่ดี

504
00:27:13,423 --> 00:27:17,177
‎ชกเพื่อฆ่า น็อกเอาต์แบบหามเปลออกไปเลย

505
00:27:17,677 --> 00:27:19,763
‎เข้าใจใช่ไหม ผมจะไปเพื่อฆ่าเจ้าหมอนั่น

506
00:27:24,601 --> 00:27:27,979
‎ดัสติน คุณเคยพูดว่า
‎คอเนอร์เสียออร่าของตัวเองไปแล้ว

507
00:27:27,979 --> 00:27:30,523
‎แต่นี่มันเป็นคนละสภาพแวดล้อมกันเลยใช่ไหม

508
00:27:30,523 --> 00:27:33,485
‎ทั้งบัตรหมดเกลี้ยง ทั้งธงไอริชทั่วทุกที่

509
00:27:33,485 --> 00:27:36,029
‎ความท้าทายสําหรับคุณ
‎มันได้เปลี่ยนไปเพราะเรื่องนี้บ้างไหม

510
00:27:36,029 --> 00:27:38,698
‎ไม่ ไม่อีกแล้ว ผม...

511
00:27:40,658 --> 00:27:43,995
‎รู้ไหม พวกคุณในหมู่คนดูน่ะ
‎เชียร์ไปเถอะ สนุกไปเถอะ

512
00:27:43,995 --> 00:27:47,582
‎แต่ผมเห็นชายคนที่แพ้ให้ผมมาแล้ว
‎และผมจะเอาชนะได้อีกครั้ง

513
00:27:47,582 --> 00:27:51,836
‎คืนวันเสาร์แกต้องแพ้เป็นหมาในอ็อคทากอนนั่นแน่

514
00:27:54,589 --> 00:27:57,926
‎เริ่มเล่นสกปรกอีกแล้ว
‎จุดนี้มันเป็นเรื่องส่วนตัวสําหรับคุณแล้วหรือเปล่า

515
00:27:57,926 --> 00:27:59,761
‎มันเป็นธุรกิจล้วนๆ เลยพวก

516
00:27:59,761 --> 00:28:02,680
‎- มันเป็น...
‎- แกมันก็แค่ไอ้ป๊อดล่ะวะ

517
00:28:05,392 --> 00:28:08,019
‎เมียของแก เป็นผัวของแกน่ะสิ

518
00:28:10,146 --> 00:28:13,858
‎ไอ้ป๊อดกากๆ จากบ้านนอกเอ๊ย

519
00:28:14,651 --> 00:28:16,444
‎นายเคยเก่งกว่านี้เยอะเลยนะ

520
00:28:16,444 --> 00:28:18,405
‎นายเคยพูดปั่นได้ดีกว่านั้น

521
00:28:18,405 --> 00:28:21,116
‎หุบปากไปเถอะ เดี๋ยวฉันจะไปเต้นบนหัวแกให้ดู

522
00:28:21,116 --> 00:28:23,701
‎เขาจบแล้ว เขาจบสิ้นแล้วล่ะ

523
00:28:23,701 --> 00:28:25,370
‎เดินมาสุดทางแล้ว

524
00:28:25,370 --> 00:28:26,496
‎เปิดศึกได้เลย

525
00:28:26,496 --> 00:28:29,249
‎วันเสาร์ เจ้านั่นจะต้อง
‎ถูกจูงเดินเป็นหมารอบอ็อคทากอน

526
00:28:29,249 --> 00:28:30,708
‎แล้วก็ฉีดยาให้ตายไปซะ

527
00:28:32,043 --> 00:28:35,964
‎ตอนเตรียมตัวสําหรับการแข่งครั้งก่อน
‎คุณก็ดีกับดัสตินอยู่นี่

528
00:28:35,964 --> 00:28:37,882
‎แต่ตอนนี้มันตรงกันข้ามเลย

529
00:28:37,882 --> 00:28:39,259
‎มันเปลี่ยนกะทันหันที่ตรงไหน

530
00:28:39,259 --> 00:28:41,177
‎เพราะเขาถูกน็อกเอาต์จนหมดสภาพไง

531
00:28:43,012 --> 00:28:46,891
‎คอเนอร์ จะชนะหรือแพ้
‎คุณก็เคารพดัสติน ปัวริเยร์

532
00:28:46,891 --> 00:28:49,227
‎ไม่ว่าวันเสาร์นี้จะเกิดอะไรขึ้นใช่ไหม

533
00:28:49,227 --> 00:28:51,521
‎บอกตามตรงนะ ผมไม่สนเรื่องของไอ้นี่หรอก

534
00:28:51,521 --> 00:28:53,440
‎ไม่สนเรื่องเวรๆ อะไรของเขาทั้งนั้น

535
00:28:53,440 --> 00:28:57,444
‎เขาชนะเพราะฟลุก
‎และคืนวันเสาร์ผมจะทําให้มันถูกต้องเอง

536
00:28:59,696 --> 00:29:01,990
‎ขอบคุณ ไว้เจอกันตอนชั่งน้ําหนักครับ

537
00:29:22,719 --> 00:29:28,224
‎(สองวันก่อนศึกแม็คเกรเกอร์ปะทะปัวริเยร์ 3)

538
00:29:30,101 --> 00:29:33,980
‎เราได้คอเนอร์ แม็คเกรเกอร์ผู้จริงจัง
‎ฮาร์ดคอร์และพร้อมที่จะชนะกลับคืนมา

539
00:29:33,980 --> 00:29:37,442
‎พร้อมกับเกมทางจิตใจ
‎ที่เล่นเพื่อนําไปสู่การขึ้นสังเวียน

540
00:29:37,442 --> 00:29:40,153
‎ซึ่งเรื่องนั้นเป็นสิ่งที่เขาเก่งกาจที่สุดในโลก

541
00:29:40,153 --> 00:29:42,739
‎ถ้าเขาชนะ เขาก็จะได้เข้าแถวรอเป็นแชมป์

542
00:29:42,739 --> 00:29:44,741
‎เขาอาจสามารถเป็นแชมป์โลกอีกครั้ง

543
00:29:44,741 --> 00:29:47,202
‎คราวก่อนพวกเขาก็เป็นมิตรกันอยู่นะ

544
00:29:47,202 --> 00:29:48,870
‎เสียงนั้นมันหายไปแล้ว

545
00:29:48,870 --> 00:29:50,789
‎แต่มันก็ไม่ได้ผลสําหรับเขาอยู่ดี

546
00:29:50,789 --> 00:29:52,332
‎โกรธอย่างมีจุดมุ่งหมาย

547
00:29:52,332 --> 00:29:54,501
‎มีบางสิ่งที่ต้องเอาชนะ

548
00:29:54,501 --> 00:29:56,085
‎นั่นคือสิ่งที่เขาแบกรับ

549
00:29:56,252 --> 00:30:00,340
‎เขาเป็นวายร้าย และมันน่าดีใจ
‎ที่เห็นคอเนอร์จอมวายร้ายกลับมาแล้ว

550
00:30:01,633 --> 00:30:03,259
‎เหลืออีกสี่ปอนด์

551
00:30:03,259 --> 00:30:05,011
‎ย้อนกลับไปตอนยูเอฟซี 205

552
00:30:05,011 --> 00:30:07,722
‎เขาได้แชมป์สองรุ่น
‎พร้อมทั้งมีศักยภาพทุกอย่าง

553
00:30:07,722 --> 00:30:09,808
‎ผมพูดไปว่า
‎"ให้ตาย ชายคนนี้จะประสบความสําเร็จอะไรอีก"

554
00:30:09,808 --> 00:30:11,851
‎แล้วเขาจะกลับไปเป็นคนคนนั้นไหม

555
00:30:11,851 --> 00:30:14,813
‎เขาจะตระหนักถึงศักยภาพ
‎ที่เราเห็นตอนแข่งยูเอฟซี 205 ไหม

556
00:30:16,356 --> 00:30:18,942
‎- ได้ 156 เป๊ะ
‎- เยี่ยมมาก

557
00:30:19,526 --> 00:30:22,070
‎เขากลับมาทําไมน่ะเหรอ ก็เพื่อเหตุผลเดียว

558
00:30:22,070 --> 00:30:23,696
‎เขากลับมาเพื่อเป็นตํานาน

559
00:30:23,696 --> 00:30:26,324
‎เขากลับมาเพื่อพิสูจน์ว่า
‎ตัวเองเป็นหนึ่งในคนที่เก่งกาจที่สุด

560
00:30:26,324 --> 00:30:27,826
‎แล้วถ้าดัสตินชนะล่ะ

561
00:30:27,826 --> 00:30:31,329
‎แล้วคอเนอร์ แม็คเกรเกอร์จะเป็นยังไง
‎เขาจะจบกับยูเอฟซีแค่นี้เหรอ

562
00:30:31,329 --> 00:30:33,081
‎คอเนอร์ไม่มีที่อื่นให้ไปแล้ว

563
00:30:33,081 --> 00:30:35,959
‎ถ้าเขาไม่อัดหมอนั่น แล้วก็เอาชนะไฟต์นี้ให้ได้

564
00:30:35,959 --> 00:30:38,878
‎แล้วจากนั้นเขาจะไปไหนได้ล่ะ
‎นี่ด้วยความเคารพเลยนะ

565
00:30:38,878 --> 00:30:42,257
‎จะต้องหาทางหวนคืนสู่อะไรก็ตามที่ตัวเองเคยมี

566
00:30:42,257 --> 00:30:44,259
‎ตอนที่ชนะการแข่งพวกนั้น

567
00:30:50,348 --> 00:30:53,560
‎เวลาคนถามคุณถึงความกดดัน
‎ในชีวิตและสายอาชีพของคุณ

568
00:30:53,560 --> 00:30:56,646
‎คุณจะพูดเสมอว่าคุณชอบความกดดันนั้น
‎มันคือความกดดันอะไรครับ

569
00:30:57,105 --> 00:30:59,816
‎บางทีอาจจะเป็นก่อนหน้านี้
‎ที่มีเหตุการณ์มากมายเกิดขึ้น

570
00:30:59,816 --> 00:31:03,236
‎ทั้งทัวร์ต่างๆ ที่ผมไป
‎และภาระหน้าที่ที่มากมายจากสื่อ

571
00:31:03,236 --> 00:31:07,699
‎และหลายๆ ครั้งที่ผมรู้สึกว่าตัวเอง
‎เหมือนเป็นลิงที่อยู่ในสวนสัตว์

572
00:31:07,699 --> 00:31:12,036
‎ถูกขังในกรง เอากล้วยมาให้กิน
‎แล้วบอกให้ผมเต้นให้ดู

573
00:31:15,874 --> 00:31:17,125
‎(วันแข่งขัน)

574
00:31:17,125 --> 00:31:20,128
‎ในที่สุดวันแข่งก็มาถึง
‎ผมไม่ได้ทําแบบนี้เพราะอะไร

575
00:31:20,128 --> 00:31:22,380
‎ไม่ได้ทําแบบนี้เพื่อการแสดงจอมปลอม

576
00:31:22,380 --> 00:31:24,257
‎พยายามส่งความรู้สึกให้ใครสักคน

577
00:31:24,257 --> 00:31:26,676
‎ที่ต้องการอารมณ์เพื่อให้ความดัง

578
00:31:26,676 --> 00:31:28,845
‎ผมทําแบบนั้นไม่ได้ ผมไม่ได้ทําแบบนี้เพื่อเรื่องนั้น

579
00:31:30,471 --> 00:31:32,724
‎ผมทําเพื่อการแข่งขัน

580
00:31:33,933 --> 00:31:35,560
‎เพื่อที่จะย่างเท้าเข้าไปในอ็อคทากอนนั้น

581
00:31:39,981 --> 00:31:42,275
‎บางคนถามผมว่าตอนเดินเปิดตัวมันเป็นยังไง

582
00:31:42,275 --> 00:31:44,235
‎เวลาที่เดินเข้าไปในอารีน่าน่ะ

583
00:31:44,235 --> 00:31:46,446
‎สาบานเลยว่าตอนที่ผมเดินออกไปสู่อารีน่า

584
00:31:46,446 --> 00:31:49,782
‎ผมรู้สึกเหมือนกําลังปลดโซ่ตรวนของตัวเองออกไป

585
00:31:49,782 --> 00:31:52,994
‎ผมรู้สึกเหมือนถูกล่ามโซ่
‎เหมือนกําลังแบกไม้กางเขน

586
00:31:52,994 --> 00:31:56,497
‎แล้วพอไปถึงอ็อคทากอน
‎ผมก็ได้ปลดทุกอย่างทิ้งไป

587
00:31:56,497 --> 00:31:58,750
‎แล้วในที่สุดพอผมก้าวเข้าไปในอ็อคทากอน

588
00:31:58,750 --> 00:32:01,127
‎วางเท้าของผมลงบนพื้นเวทีมวย
‎ของยูเอฟซีโดยเฉพาะ

589
00:32:01,127 --> 00:32:03,254
‎ผมรู้สึกเป็นอิสระ

590
00:32:06,132 --> 00:32:08,384
‎เพราะแบบนั้นผมถึงไม่รู้สึกกดดันในนั้น

591
00:32:08,384 --> 00:32:10,887
‎ไม่เลยนะ ในนั้นผมรู้สึกเป็นอิสระมาก

592
00:32:15,016 --> 00:32:16,768
‎คุณต้องทุ่มเททุกอย่างที่มีลงไป

593
00:32:16,768 --> 00:32:18,519
‎คุณเข้าไปในนั้นเพื่อตาย

594
00:32:18,519 --> 00:32:21,356
‎คุณเตรียมตัวตาย ผมเองก็เตรียมตัวตาย

595
00:32:21,356 --> 00:32:23,483
‎และในนั้นผมก็เตรียมตัวที่จะฆ่าด้วย

596
00:32:50,677 --> 00:32:54,430
{\an8}‎ผมย้ํากับเขาทุกวันเลยนะว่า
‎นายไม่จําเป็นต้องทําแบบนี้อีกเลยก็ได้

597
00:32:54,430 --> 00:32:57,141
{\an8}‎นายไม่มีอะไรที่จะต้องพิสูจน์อีกแล้ว

598
00:32:58,768 --> 00:33:02,814
{\an8}‎"ฉันมีบางอย่างที่จะพิสูจน์กับตัวเอง"
‎นั่นคือคําตอบที่ผมได้จากเขา

599
00:33:09,654 --> 00:33:13,324
{\an8}‎เขามีวิสัยทัศน์ที่น่าเหลือเชื่อ
‎ถึงเรื่องที่เขาทําให้สําเร็จได้

600
00:33:13,866 --> 00:33:17,662
{\an8}‎การที่เขาเชื่อมั่นในตัวเอง
‎และไม่ตีกรอบจํากัด

601
00:33:17,662 --> 00:33:20,206
{\an8}‎ทําให้เขาสามารถทําเรื่องพวกนี้ได้

602
00:33:22,709 --> 00:33:25,837
‎มีคําพูดที่ว่า
‎"คนมีเหตุผลจะไม่มีทางทําอะไรได้สําเร็จ"

603
00:33:25,837 --> 00:33:29,215
‎ซึ่งคอเนอร์เป็นคนที่ไร้เหตุผลมาก

604
00:33:36,639 --> 00:33:40,393
{\an8}‎คนส่วนใหญ่ไม่มีความกล้าพอที่จะ
‎เสี่ยงทุกอย่างหมดหน้าตัก

605
00:33:40,393 --> 00:33:44,731
{\an8}‎ที่จะพูดว่าพวกเขาจะทําอะไร
‎แล้วหน้าด้านและมั่นใจเกี่ยวกับมัน

606
00:33:45,314 --> 00:33:49,152
‎เขาเป็นคนไม่เหมือนใคร
‎ที่จะมาแค่ครั้งเดียวในชีวิต

607
00:33:50,361 --> 00:33:53,614
‎และถ้าคุณโชคดีพอที่จะได้อยู่ในยุคสมัยนั้น

608
00:33:53,614 --> 00:33:57,118
‎คุณก็จะได้รับโอกาส
‎ให้ได้พบเจอกับอะไรบางอย่าง

609
00:33:58,411 --> 00:34:01,831
‎เราเรียกพวกนั้นว่ายูนิคอร์น
‎ซึ่งเขาก็เป็นหนึ่งในนั้น

610
00:34:01,831 --> 00:34:03,541
‎มันอาจจะมีใครมาอีก

611
00:34:03,541 --> 00:34:05,460
‎แต่จะมีใครที่เหมือนคอเนอร์บ้างหรือเปล่า

612
00:34:05,460 --> 00:34:07,128
‎ผมไม่คิดว่าอย่างนั้น

613
00:34:11,132 --> 00:34:14,635
‎เราบอกกฎกติกากันแล้ว
‎และวันนี้จะเป็นการแข่งที่ใสสะอาด

614
00:34:14,635 --> 00:34:16,471
‎ถ้าพอใจก็ชนนวมกันได้นะครับ

615
00:34:16,471 --> 00:34:18,139
‎มาเริ่มกันเลย

616
00:34:27,148 --> 00:34:28,191
‎(ยกที่หนึ่ง)

617
00:34:28,191 --> 00:34:31,152
‎แม็คเกรเกอร์หมุนตัวเตะข้าง
‎ใส่ลําตัวสองรอบติด

618
00:34:32,361 --> 00:34:33,780
‎สวยมาก!

619
00:34:37,742 --> 00:34:40,078
‎หมัดซ้ายทําเขางงไปเลยครับ

620
00:34:40,078 --> 00:34:42,663
‎เขาปล่อยหมัดเร็วกว่าดัสตินนิดหน่อยครับ

621
00:34:59,222 --> 00:35:01,557
‎ปัวริเยร์ปล่อยหมัดซ้ายใส่อย่างตึงเลยครับ

622
00:35:01,557 --> 00:35:03,559
‎เริ่มได้ดุเดือดมาก

623
00:35:06,687 --> 00:35:08,564
‎เขาใช้ท่ากิโยตินแล้ว

624
00:35:16,656 --> 00:35:18,533
‎ตอนนี้เหลือแขนข้างเดียวครับ

625
00:35:18,533 --> 00:35:20,910
‎เขาลุกขึ้นแล้ว ปัวริเยร์ยังดีอยู่

626
00:35:23,329 --> 00:35:25,081
‎ดัสตินศอกใส่อย่างจังไปหนึ่ง

627
00:35:28,376 --> 00:35:31,129
‎คอเนอร์สับศอกจังๆ เน้นๆ เลยครับ

628
00:35:31,129 --> 00:35:32,797
‎หาช่องว่างโจมตีหน้าแข้งสิ!

629
00:35:34,048 --> 00:35:37,510
‎ตอนนี้ปัวริเยร์จัดท่าศอก
‎ท่าเด็ดชุดใหญ่ของเขา

630
00:35:37,510 --> 00:35:39,679
‎ให้ตายเถอะ จังหวะมันบ้ามากๆ

631
00:35:40,263 --> 00:35:43,141
‎ดัสตินโต้กลับแบบคาดไม่ถึง

632
00:35:43,141 --> 00:35:45,143
‎เอาเท้าไปอยู่ด้านล่างเขาเลย

633
00:35:50,523 --> 00:35:53,484
‎ปัวริเยร์ปล่อยหมัดขวาเข้าเน้นๆ เลยครับ

634
00:35:59,490 --> 00:36:00,908
‎เตะสูงเข้าจังๆ เลย!

635
00:36:00,908 --> 00:36:03,035
‎- เตะสูงเข้าเน้นๆ เลยครับ
‎- โดนเต็มๆ ครับ

636
00:36:03,035 --> 00:36:04,912
‎แต่ดัสตินขึ้นคร่อมเขาทันที

637
00:36:07,373 --> 00:36:09,125
‎ดัสตินโต้กลับด้วยท่าที่คาดไม่ถึง

638
00:36:17,049 --> 00:36:19,427
‎- ตอนนี้แม็คเกรเกอร์กลับมายืนได้แล้ว
‎- นั่นแหละ!

639
00:36:39,822 --> 00:36:42,783
{\an8}‎ตอนที่คุณได้ยินเสียงเตือนสิบวินาทีสุดท้าย

640
00:36:42,783 --> 00:36:45,036
{\an8}‎คุณจะเริ่มมุ่งหน้าไปที่กรงมวย

641
00:36:45,036 --> 00:36:49,165
{\an8}‎และผมก็แบบว่า เตรียมคําพูด 30 วินาที
‎เอาไว้ในหัวเรียบร้อยแล้ว

642
00:36:50,875 --> 00:36:53,211
‎ซึ่งมันก็เหมือนจะเกิดขึ้นในช่วงเวลานั้นพอดีครับ

643
00:36:54,003 --> 00:36:55,463
‎ทําไมเขายังนั่งอยู่กับพื้น

644
00:36:55,463 --> 00:36:57,882
‎ผมมุ่งหน้าไปหาเขา แล้วเขาเงยหน้ามามอง...

645
00:36:57,882 --> 00:37:02,678
‎เท้าหัก... จากนั้นเราเห็น
‎ข้อเท้าเขาผิดรูป เราก็คิดว่า "ไม่นะ"

646
00:37:02,678 --> 00:37:05,723
‎- ข้อเท้าของเขาหัก!
‎- ผมว่าขาเขาหักแล้ว

647
00:37:05,723 --> 00:37:07,183
‎ไม่นะ!

648
00:37:08,226 --> 00:37:11,187
‎คุณมองเห็นได้เลยว่าเขาเสียใจมาก

649
00:37:21,739 --> 00:37:24,951
‎และความเสียใจนั้นมันก็เปลี่ยนเป็นความโกรธ

650
00:37:24,951 --> 00:37:26,744
‎เขาหงุดหงิดมากจริงๆ

651
00:37:26,744 --> 00:37:28,746
‎ผมพูดไม่ออกเลยจริงๆ

652
00:37:28,746 --> 00:37:30,539
‎ห้ามหยุดการแข่งนะ!

653
00:37:30,539 --> 00:37:32,375
‎บอกเขาซะว่าห้ามหยุดการแข่ง

654
00:37:32,959 --> 00:37:36,045
‎และผู้ชนะโดยการชนะน็อกโดยเทคนิค

655
00:37:36,045 --> 00:37:39,173
‎ดัสติน "เดอะ ไดมอนด์"

656
00:37:39,173 --> 00:37:43,052
‎ปัวริเยร์!

657
00:37:44,679 --> 00:37:47,848
‎ไม่มีใครอยากจะยืนอยู่ข้างเพื่อนตัวเอง

658
00:37:47,848 --> 00:37:50,059
‎เขายังขาหัก

659
00:37:50,059 --> 00:37:54,063
‎และทุกอย่างที่เขาอุตส่าห์ฝึกซ้อมมา
‎ถูกพรากไปจากเขา

660
00:37:54,063 --> 00:37:55,940
‎เป็นเรื่องที่ทนรับได้ยากมากจริงๆ

661
00:38:03,531 --> 00:38:05,116
‎มันเหมือนฝันมาก

662
00:38:06,325 --> 00:38:08,828
‎ผมแบบว่า... นี่มันเกิดขึ้นตอนนี้จริงๆ เหรอ

663
00:38:10,037 --> 00:38:12,331
‎ผมแบบว่า... มันไม่ใช่เรื่องจริงหรอก

664
00:38:22,842 --> 00:38:24,510
‎ทางนี้ ตรงนี้เลยค่ะ

665
00:38:32,893 --> 00:38:35,396
‎คือ... นั่นมันก็...

666
00:38:35,396 --> 00:38:39,650
‎เป็นหนึ่งในอุบัติเหตุที่โชคร้ายที่สุด
‎ที่ทําให้การแข่งยุติลงเลย

667
00:38:40,484 --> 00:38:42,403
‎มันแบบว่า... เรายังจะพูดอะไรได้อีก

668
00:38:48,409 --> 00:38:51,287
‎ยูเอ็มซีเหรอ คุณจะไปที่ไหน

669
00:38:51,287 --> 00:38:54,290
{\an8}‎- โรงพยาบาลเลย
‎- มันไม่ใช่แค่ข้อเท้าแพลงแล้ว

670
00:38:54,290 --> 00:38:58,210
{\an8}‎มันไม่ใช่ว่าเขามีอาการกําเริบ นี่คือข้อเท้าหลวม

671
00:38:58,210 --> 00:39:00,129
{\an8}‎นั่นไม่ใช่สาเหตุที่เขาพันผ้าไว้

672
00:39:00,129 --> 00:39:03,049
‎เขาพันเอาไว้เพื่อกระจายมันออกไป

673
00:39:04,884 --> 00:39:07,011
‎เขาคงจําเป็นต้อง...

674
00:39:07,678 --> 00:39:08,554
‎ทันที

675
00:39:08,721 --> 00:39:10,514
‎- ดูว่าบวมมากแค่ไหน
‎- ใช่

676
00:39:16,354 --> 00:39:20,399
‎ดัสติน ปัวริเยร์เอาชนะคอเนอร์ แม็คเกรเกอร์

677
00:39:20,399 --> 00:39:23,694
‎ด้วยการชนะน็อกโดยเทคนิค
‎จากการยุติการแข่งด้วยคําแนะนําจากหมอ

678
00:39:23,694 --> 00:39:25,154
‎แพทย์สั่งให้ยุติการชก...

679
00:39:25,154 --> 00:39:28,324
‎ผมว่าคอเนอร์สู้เกือบถึงระดับบ้าคลั่งเลยนะ

680
00:39:28,324 --> 00:39:31,118
‎คอเนอร์ แม็คเกรเกอร์มีแผนการเล่นที่วิเศษมาก

681
00:39:31,118 --> 00:39:33,454
‎ขาบาดเจ็บสาหัสเพราะดัสติน ปัวริเยร์...

682
00:39:33,454 --> 00:39:36,123
‎ดัสติน ปัวริเยร์ชนะการแข่งนั้นอย่างง่ายดายมาก

683
00:39:36,123 --> 00:39:37,541
‎เขาอัดหมอนั่นจนเละเลย โอเคไหม

684
00:39:37,541 --> 00:39:39,835
‎คอเนอร์เลือดไหลอยู่บนพื้น

685
00:39:39,835 --> 00:39:42,671
‎คําถามก็คือถ้าคอเนอร์ไม่ได้บาดเจ็บ
‎แล้วมันจะเป็นยังไง

686
00:39:42,671 --> 00:39:45,383
‎ตอนยกที่สองคอเนอร์อาจขึ้นนําได้

687
00:39:45,383 --> 00:39:47,593
‎เขาชนะไฟต์ที่สู้กับคอเนอร์ แม็คเกรเกอร์

688
00:39:47,593 --> 00:39:51,472
‎ด้วยการที่แม็คเกรเกอร์
‎ก้าวขาพลาดแล้วมันดันหักครึ่ง

689
00:39:51,472 --> 00:39:55,309
‎มันหักเลย หมายถึงกระดูกน่องกับกระดูกแข้ง
‎มันหักไปเลย

690
00:39:55,309 --> 00:39:57,645
‎ให้ตายเถอะ มันดูเหมือนว่าจะ...

691
00:39:57,645 --> 00:39:59,647
‎หนึ่งในอุบัติเหตุบ้าๆ นี่...

692
00:39:59,647 --> 00:40:02,274
‎คอเนอร์จึงต้องเจอกับการพักฟื้นระยาว

693
00:40:02,274 --> 00:40:05,486
‎- คอเนอร์ แม็คเกรเกอร์จบสิ้นแล้วหรือไม่
‎- ผมคิดว่าใช่นะ

694
00:40:05,486 --> 00:40:08,114
‎เราคงไม่ได้เจอคอเนอร์ แม็คเกรเกอร์
‎สู้ในมวยกรงอีกแล้ว

695
00:40:08,114 --> 00:40:14,161
‎(ลอสแอนเจลิส)

696
00:40:15,246 --> 00:40:17,248
‎(สองวันต่อมา)

697
00:40:17,248 --> 00:40:20,418
‎โอเค เอาละ นี่คือมุมด้านข้างของข้อเท้าคุณ

698
00:40:24,171 --> 00:40:26,006
‎- กระดูกน่อง
‎- หักครึ่งเลย

699
00:40:26,006 --> 00:40:27,341
‎งั้นก็กระดูกแข้งกับกระดูกน่องเหรอ

700
00:40:27,341 --> 00:40:32,263
‎กระดูกแข้งหักสี่ชิ้น แต่กระดูกน่องหักแบบนั้นเลย

701
00:40:34,598 --> 00:40:37,101
‎อยากเห็นสิ่งที่ผมชอบไหม

702
00:40:37,643 --> 00:40:41,730
‎- การรักษาเหรอ
‎- ดูสิว่ามันเพอร์เฟกต์แค่ไหน

703
00:40:42,440 --> 00:40:44,483
‎พวกที่แตกๆ หักๆ ทั้งหลาย ตอนนี้มัน...

704
00:40:45,192 --> 00:40:46,986
‎ดูเหมือนข้อต่อปกติแล้ว

705
00:40:48,154 --> 00:40:49,738
‎มันมีแต่จะดีขึ้นแล้ว

706
00:40:49,738 --> 00:40:53,075
‎- มันจะต้องดีขึ้นแน่
‎- นี่มันเลวร้ายที่สุดที่เคยเจอเลย

707
00:40:53,075 --> 00:40:55,161
‎ผมต้องกินยาแก้ปวดแรงๆ ทุกอย่าง

708
00:40:55,161 --> 00:40:57,204
‎ต้องเจอกับอะไรใหม่ๆ

709
00:40:57,204 --> 00:41:00,416
‎ช่วงเริ่มแรกมันก็จะเจออุปสรรคนิดหน่อย

710
00:41:00,416 --> 00:41:02,626
‎แต่ทันทีที่คุณไปต่ออีกครั้งเนี่ย

711
00:41:02,626 --> 00:41:06,797
‎คอเนอร์ จากนั้นจู่ๆ
‎คุณก็จะรู้สึกเหมือนเป็นตัวเองอีกครั้ง

712
00:41:06,797 --> 00:41:09,300
‎- แต่...
‎- คุณคิดว่าเมื่อไรที่ผมจะ...

713
00:41:09,300 --> 00:41:11,260
‎พร้อมที่จะไปต่ออีกครั้งเหรอ

714
00:41:12,094 --> 00:41:15,181
‎ผมคิดว่าคุณจะสามารถเริ่มฝึกซ้อมได้อีกครั้ง...

715
00:41:15,181 --> 00:41:18,100
‎ไม่ใช่การเตะนะ แค่ฝึกซ้อมเท่านั้น
‎ก็คงประมาณอีกหกเดือน

716
00:41:18,100 --> 00:41:22,062
‎ผมจะซ้อมไม่ได้ตั้งหกเดือนทั้งๆ ที่
‎แค่หกสัปดาห์ก็เลิกใช้ไม้ค้ําได้แล้วน่ะเหรอ

717
00:41:22,062 --> 00:41:25,441
‎คุณสามารถออกกําลังกาย พักฟื้น
‎แล้วก็ฝึกอย่างที่เคยฝึกได้

718
00:41:25,441 --> 00:41:29,028
‎การจําลองการเตะและต่อยกระสอบทราย

719
00:41:29,028 --> 00:41:32,531
‎อะไรพวกนั้นเนี่ย
‎ผมพนันเลยว่าต้องใช้เวลาราวหกเดือน

720
00:41:32,531 --> 00:41:35,910
‎โอเค นั่นมันสําหรับหลักการฝึกเข้มข้น
‎แล้วอย่างนั้น...

721
00:41:35,910 --> 00:41:37,786
‎การฝึกอื่นๆ ล่ะ คุณว่ายังไงบ้าง

722
00:41:37,786 --> 00:41:41,415
‎ผมรู้ว่าคุณชอบไปปั่นจักรยานหรืออะไรพวกนั้นมาก

723
00:41:41,415 --> 00:41:43,876
‎อย่างที่คุณทําในออเรนจ์เคาน์ตี้
‎คุณจะสามารถเริ่มทําได้...

724
00:41:43,876 --> 00:41:47,254
‎น่าจะราวๆ สองเดือน
‎หรือแปดสัปดาห์หลังจากนี้น่ะ

725
00:41:47,254 --> 00:41:49,882
‎ผมถึงจะทําได้เหรอ งั้นก็ดีเลยน่ะสิ

726
00:41:49,882 --> 00:41:52,259
‎เพราะแบบนั้นผมจะได้ฝึกซ้อมจริงๆ ได้

727
00:41:52,259 --> 00:41:55,012
‎และสร้างพละกําลังที่ขาได้ด้วย

728
00:41:55,513 --> 00:41:57,973
‎นั่นน่าจะช่วยผมได้แน่นอนเลย

729
00:41:57,973 --> 00:41:59,350
‎ใช่

730
00:41:59,350 --> 00:42:02,353
‎คุณคิดว่าผมจะขึ้นชกได้อีกเมื่อไร อีกหนึ่งปีเหรอ

731
00:42:02,353 --> 00:42:05,439
‎ใช่ ผมคิดว่า... สิบเดือนถึงหนึ่งปีน่ะ

732
00:42:06,565 --> 00:42:10,402
‎คือยอมรับเถอะว่าพอคุณเข้าไปในนั้นแล้ว
‎คุณจะต้องอยากที่จะ...

733
00:42:10,402 --> 00:42:14,031
‎คุณไม่อยากเสี่ยง คุณไม่อยากถูกจํากัดควบคุม

734
00:42:14,031 --> 00:42:16,492
‎คุณจะต้องอยากใส่เต็มที่ ใส่ทุกอย่างลงไปเลย

735
00:42:16,492 --> 00:42:18,869
‎ซึ่งผมคิดว่ามันคงต้องใช้เวลานานประมาณนั้น

736
00:42:19,578 --> 00:42:22,248
‎ผมขอบคุณมากนะหมอ ขอบคุณมากจริงๆ

737
00:42:24,250 --> 00:42:26,627
‎- ไว้เจอกันใหม่
‎- ฝันดีล่ะ ยินดีที่ได้เจอนะ

738
00:42:26,627 --> 00:42:28,963
‎- ไว้เจอกัน ดีใจที่ได้เจอ
‎- ยินดีที่ได้เจออีกครั้งนะ

739
00:42:45,938 --> 00:42:47,189
‎วันนี้เป็นยังไงบ้าง

740
00:42:47,189 --> 00:42:48,607
‎ก็ปวดๆ นิดหน่อย

741
00:42:48,607 --> 00:42:51,193
‎ก็โอเค... แต่มัน...

742
00:42:51,193 --> 00:42:53,571
‎ในนี้เริ่มอึมครึมลงแล้ว

743
00:42:53,571 --> 00:42:55,698
‎ปิดไฟแล้วน่ะ อยากให้ฉันเปิดให้ไหม

744
00:42:55,698 --> 00:42:57,533
‎เปล่า ไม่ใช่ไฟหรอก

745
00:43:00,160 --> 00:43:01,912
‎มันขึ้นๆ ลงๆ น่ะ

746
00:43:01,912 --> 00:43:03,289
‎เข้าใจหรือเปล่า

747
00:43:03,289 --> 00:43:05,291
‎ฉันรู้สึกว่าตัวเองตื่นเต้นกับเรื่องนี้

748
00:43:05,291 --> 00:43:08,627
‎แต่ก็รู้สึกว่าตัวเอง... รู้สึกแย่กับมันด้วย

749
00:43:08,627 --> 00:43:10,546
‎เพราะอย่างนั้นมันก็เลยแค่...

750
00:43:10,546 --> 00:43:13,465
‎อยู่ที่วิธีการจัดการกับคลื่นลม

751
00:43:14,258 --> 00:43:16,010
‎ดีแล้วล่ะ

752
00:43:16,427 --> 00:43:18,971
‎มันมาพร้อมกับขอบเขตใช่ไหมล่ะ

753
00:43:19,722 --> 00:43:21,974
‎อีกไม่กี่อาทิตย์ฉันก็ไม่เป็นไรแล้ว

754
00:43:40,326 --> 00:43:42,703
‎ถึงเวลาที่แฟนๆ ของแม็คเกรเกอร์
‎จะต้องยอมรับความจริงแล้ว

755
00:43:42,703 --> 00:43:45,331
‎และที่สําคัญที่สุดก็คือ
‎เพื่อตัวของแม็คเกรเกอร์เอง

756
00:43:45,331 --> 00:43:47,291
‎คอเนอร์ แม็คเกรเกอร์จบสิ้นแล้วหรือยัง

757
00:43:47,291 --> 00:43:49,501
‎- เมื่อดูเส้นทางอาชีพ...
‎- นี่คือจุดเริ่มต้นของจุดจบ

758
00:43:49,501 --> 00:43:53,047
‎ของคอเนอร์ แม็คเกรเกอร์
‎มันจะเป็นก่อนฟลอยด์

759
00:43:53,047 --> 00:43:54,715
‎และหลังฟลอยด์

760
00:43:54,715 --> 00:43:57,301
‎ผู้ชายคนหนึ่งที่แก่ตัวลง คนที่...

761
00:43:57,301 --> 00:44:00,179
‎คอเนอร์เคยพึ่งเงินสังคมสงเคราะห์

762
00:44:00,179 --> 00:44:03,390
‎แล้วมองดูเขาหลังจากผ่านไปหลายปีสิ

763
00:44:03,390 --> 00:44:06,685
‎เท่าไรนะ หกถึงเจ็ดปี มากกว่านั้นหน่อย
‎เจ็ดถึงแปดปีสิ

764
00:44:06,685 --> 00:44:08,812
‎ได้แชมป์หลายรุ่นน้ําหนัก

765
00:44:08,812 --> 00:44:10,189
‎เป็นคนดังระดับโลก

766
00:44:10,189 --> 00:44:12,399
‎สักวันในอนาคตคุณจะแบบว่า "รู้อะไรไหม

767
00:44:12,399 --> 00:44:15,861
‎หัวใจฉันไม่ต้องการ เพื่อทําแบบนี้อีกต่อไปแล้ว"

768
00:44:15,861 --> 00:44:20,199
‎ผมคั้งคําถามทุกวันเลยว่า
‎ทําไมผู้ชายคนนี้ถึงยังขึ้นสังเวียนอยู่

769
00:44:20,199 --> 00:44:22,326
‎จะสู้ไปทําไม ทําไปเพื่ออะไร

770
00:44:22,326 --> 00:44:24,536
‎เมื่อถึงตอนจบ ก็เริ่มต้นชีวิตใหม่
‎อย่างมีความสุขเถอะ เพื่อน

771
00:44:28,165 --> 00:44:30,125
‎สถานที่ที่ผมเกิดมา มันเป็นที่ที่น่ากลัว

772
00:44:30,125 --> 00:44:32,920
‎คุณจําเป็นต้องปกป้องตัวเอง
‎ซึ่งไม่ใช่ว่าผมสู้ไม่เป็นนะ

773
00:44:32,920 --> 00:44:36,090
‎แต่ผมกลัวสถานการณ์ต่างๆ มากกว่า

774
00:44:36,090 --> 00:44:39,927
‎พอมีเรื่องเกิดขึ้น
‎ผมก็จะรู้สึกว่าตัวเองเริ่มประสาทเสีย

775
00:44:39,927 --> 00:44:42,304
‎และผมจะคิดว่าความรู้สึกเมื่อกี้ของฉัน
‎มันแปลกประหลาดจริงๆ

776
00:44:49,561 --> 00:44:52,064
‎และนั่นผลักดันให้ผมหันหน้าเข้าสู่กีฬาต่อสู้

777
00:44:52,064 --> 00:44:55,692
‎เพื่อที่จะรู้สึกผ่อนคลายในสถานการณ์ตึงเครียด

778
00:45:01,365 --> 00:45:04,493
‎ผมคิดว่าพอรวมเรื่องพวกนี้เข้าด้วยกัน
‎การทําอะไรแบบนี้ตั้งแต่ยังเด็ก

779
00:45:04,493 --> 00:45:08,455
‎ที่ได้รู้สึกถึงอารมณ์เหล่านี้
‎มันนําพาผมไปสู่สภาวะที่ดีขึ้น

780
00:45:08,580 --> 00:45:10,749
‎แต่ก็อีกนั่นแหละ เรื่องนี้ไม่มีข้อจํากัด

781
00:45:10,749 --> 00:45:13,544
‎ผมจะทําต่อไปเรื่อยๆ...
‎และผมไม่รู้ว่าตัวเองจะหยุดตอนไหน

782
00:45:22,970 --> 00:45:24,555
{\an8}‎(13 มกราคม 2021)

783
00:45:24,847 --> 00:45:27,975
‎มันเป็นสถานการณ์ที่มีความกดดันสูงมากนะ

784
00:45:27,975 --> 00:45:30,727
‎หมายถึงชีวิตนี้น่ะ

785
00:45:30,727 --> 00:45:34,815
‎ทั้งหมดมันเกี่ยวกับการเข้าวงการ สนุกไปกับมัน
‎ฝากผลงานตัวเองไว้ มุ่งมั่นทุ่มเทเท่านั้น

786
00:45:35,774 --> 00:45:38,527
‎ภายใต้เงื่อนไขพวกนี้ ผมก็ยังประสบความสําเร็จ

787
00:45:38,527 --> 00:45:40,446
‎ในทุกๆ ด้านของชีวิตผม

788
00:45:41,321 --> 00:45:45,033
‎มันสร้างบุคลิก มันทําให้ผมแข็งแกร่งขึ้น

789
00:45:45,033 --> 00:45:46,994
‎เรื่องนั้นน่ะไม่ต้องสงสัยเลย

790
00:45:46,994 --> 00:45:49,997
‎ทุกสิ่งอย่างในชีวิตที่ผมเจอมา
‎หล่อหลอมจนผมกลายเป็นผมคนนี้

791
00:45:51,915 --> 00:45:56,170
‎อาจจะมีบางเวลา
‎ที่ผมทําเรื่องเวรนี่ไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

792
00:45:56,170 --> 00:45:58,255
‎รู้ไหม ถ้าวันนั้นมันมาถึง...

793
00:45:58,255 --> 00:46:01,467
‎แต่ผมไม่คิดว่ามันจะมาถึงหรอกนะ
‎เพราะยังไงผมก็จะหาทางให้ได้

794
00:46:04,094 --> 00:46:07,473
‎มันยังอยู่ในช่วงห้ามลงน้ําหนักไปอีก
‎ประมาณหกสัปดาห์

795
00:46:08,265 --> 00:46:11,101
‎คําถามคือนายยังไปทําสปาเท้าเป็นประจําอยู่ไหม

796
00:46:11,101 --> 00:46:14,062
‎ไม่ได้ทําเลย แต่ก็คิดๆ อยู่เหมือนกัน

797
00:46:14,062 --> 00:46:16,315
‎ต้องเปลี่ยนจริงๆ แล้วล่ะ

798
00:46:16,315 --> 00:46:18,817
{\an8}‎ยังไงท้ายที่สุดแล้ว
‎เขาก็เป็นมนุษย์ธรรมดาๆ

799
00:46:18,817 --> 00:46:21,111
{\an8}‎เขาคงทําแบบนี้ไปตลอดกาลไม่ได้

800
00:46:21,862 --> 00:46:24,531
‎แต่เขาก็ยังอยากจะลงแข่ง

801
00:46:25,949 --> 00:46:28,994
‎ไม่ใช่เพื่อชื่อเสียง ไม่ใช่เพื่อเงินทอง

802
00:46:28,994 --> 00:46:30,746
‎แต่เป็นเพราะเขามีแรงผลักดัน...

803
00:46:30,746 --> 00:46:31,788
‎(ลู่วิ่งต้านแรงโน้มถ่วง)

804
00:46:31,788 --> 00:46:35,292
‎เพื่อที่จะพิสูจน์ตัวเองไปเรื่อยๆ

805
00:46:35,292 --> 00:46:38,754
‎แบบนั้นแหละเขาถึงประสบความสําเร็จ
‎อย่างรวดเร็ว

806
00:46:38,754 --> 00:46:40,756
‎- ดี ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎- ใช่

807
00:46:40,756 --> 00:46:45,427
‎เพราะงั้นตอนนี้
‎มันก็เป็นแค่อีกบทหนึ่งในชีวิตและอาชีพของเขา

808
00:46:45,427 --> 00:46:47,888
‎เป็นการถ่ายทอดเรื่องราว

809
00:46:47,888 --> 00:46:50,224
‎และมันจะเปิดเผยออกมาต่อหน้าเรา

810
00:46:50,933 --> 00:46:55,145
‎ดูมีความหวังที่จะได้กลับมาฝึกซ้อมอีกครั้งนะ

811
00:46:57,481 --> 00:46:59,107
‎อีกไม่นานก็ได้กลับมาแล้ว

812
00:46:59,107 --> 00:47:00,817
‎หนุ่มบราซิลนั่นอยู่ไหนแล้ว

813
00:47:02,110 --> 00:47:05,030
{\an8}‎เขาแสดงออกอย่างเห็นชัดว่า
‎ตัวเองเป็นคนที่

814
00:47:05,030 --> 00:47:09,159
{\an8}‎หลังจากผ่านพ้นแรงจูงใจทางด้านการเงินไป

815
00:47:09,159 --> 00:47:10,911
‎เขายังคงทํามันอยู่

816
00:47:15,165 --> 00:47:16,792
‎- ยินดีต้อนรับกลับมา
‎- ยินดีต้อนรับกลับมา

817
00:47:16,792 --> 00:47:18,460
‎ยินดีต้อนรับกลับมา

818
00:47:18,460 --> 00:47:19,795
‎นั่นแหละ

819
00:47:19,795 --> 00:47:23,173
‎ผมขอท้าใครก็ได้ให้ช่วยหาเหตุผลที่ดีกว่า

820
00:47:23,173 --> 00:47:27,261
‎หรือคําอธิบายที่ดีไปกว่า
‎ที่ว่าเขารักมันจริงๆ

821
00:47:27,261 --> 00:47:29,054
‎มันเป็นความหลงใหลของเขา

822
00:47:29,054 --> 00:47:31,515
‎มันเป็นความรักต่อการแข่งขัน
‎ที่แสนระทึกขวัญของเขา

823
00:47:31,515 --> 00:47:34,309
‎ความเพลิดเพลินในการเคลื่อนไหว

824
00:47:34,309 --> 00:47:36,061
‎ความเพลิดเพลินไปกับกีฬาชนิดนี้

825
00:47:36,061 --> 00:47:38,730
‎ที่ซึ่งมันไม่เคยสูญเปล่าและไม่หายไปไหน

826
00:47:39,314 --> 00:47:41,483
‎ถ้าจะมีอะไร ก็คงจะเป็นพละกําลังที่เพิ่มมากขึ้น

827
00:47:41,483 --> 00:47:42,901
‎นี่แหละ

828
00:47:42,901 --> 00:47:45,988
‎มันมีหนทางเสมอ มันจะต้องมีหนทางอยู่เสมอ

829
00:47:46,655 --> 00:47:49,449
‎ถ้ามีความตั้งใจ ยังไงก็ต้องทําได้

830
00:47:49,449 --> 00:47:51,910
‎และฉันก็มีมากกว่าความตั้งใจ

831
00:47:55,789 --> 00:47:59,084
{\an8}‎ตั้งแต่วันแรก เขาจะเชื่อมั่นในตัวเองอยู่เสมอ

832
00:47:59,084 --> 00:48:01,003
‎เขาจะพูดอะไรบางอย่าง

833
00:48:01,003 --> 00:48:02,546
‎ให้ทุกคนรู้ว่าเขาจะทํา

834
00:48:02,546 --> 00:48:05,173
‎และเขาก็จะวิ่งไล่ตามมันอย่างกล้าหาญ

835
00:48:05,173 --> 00:48:08,719
‎ไม่ว่าจะเป็นการขึ้นสังเวียน
‎ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจ...

836
00:48:09,511 --> 00:48:12,556
{\an8}‎คอเนอร์ แม็คเกรเกอร์
‎เพิ่งขายวิสกี้พร็อพเพอร์ 12

837
00:48:12,556 --> 00:48:14,933
{\an8}‎ได้ถึง 600 ล้านดอลลาร์

838
00:48:14,933 --> 00:48:17,603
{\an8}‎คอเนอร์ แม็คเกรเกอร์
‎เป็นนักกีฬาที่ทําเงินได้สูงที่สุด

839
00:48:17,603 --> 00:48:20,355
{\an8}‎ในปี 2021

840
00:48:21,106 --> 00:48:23,984
‎ผมรู้ว่าตัวเองประสบความสําเร็จ
‎รู้ว่าตัวเองมีพร้อมแล้ว

841
00:48:23,984 --> 00:48:25,777
‎มันรู้สึกดีที่มีสํารองเอาไว้

842
00:48:25,777 --> 00:48:28,947
‎มันทําให้ผมแบบว่า
‎"ดีมาก ฉันเป็นคนที่ประสบความสําเร็จ

843
00:48:28,947 --> 00:48:31,033
‎ถูกต้อง ฉันมีพร้อมทุกอย่างแล้ว"

844
00:48:31,033 --> 00:48:33,201
‎ซึ่งผมรู้สึกซาบซึ้งใจมากจริงๆ

845
00:48:33,201 --> 00:48:35,662
‎ผมภูมิใจกับชีวิตของผม และสิ่งที่ผมได้ทําไป

846
00:48:35,662 --> 00:48:37,623
‎ผมมีแรงจูงใจที่จะเดินหน้าต่อไปแล้ว

847
00:48:37,623 --> 00:48:40,417
‎แต่ผมเป็นนักสู้อย่างแท้จริง

848
00:48:40,417 --> 00:48:43,503
‎ผมจะทําได้ดีที่สุดเมื่อได้ลงแข่งขัน

849
00:48:45,088 --> 00:48:48,050
‎ผมจะสู้เพื่อตัวเอง เพื่อความสนุกสนาน
‎และเพื่อความรักที่ผมมีให้มัน

850
00:48:48,050 --> 00:48:50,802
‎เพราะรักการมีสุขภาพร่างกายที่ยอดเยี่ยม

851
00:48:50,802 --> 00:48:52,012
‎ทั้งร่างกายและจิตใจด้วย

852
00:48:52,721 --> 00:48:55,724
‎เพราะรักในการมอบความบันเทิง
‎ให้เหล่าแฟนคลับ

853
00:48:55,724 --> 00:48:58,310
‎และผู้คนที่สนับสนุนผม ที่ทําอย่างสุดความสามารถ

854
00:48:58,310 --> 00:49:00,687
‎แฟนคลับคอยสนับสนุนผมมาตลอด

855
00:49:00,687 --> 00:49:02,648
‎รักนายนะ คอเนอร์!

856
00:49:03,523 --> 00:49:05,942
‎หลังจากหลายวันก็กลับมายิ้มได้อีกครั้งแล้ว

857
00:49:05,942 --> 00:49:07,611
‎แต่รู้สึกค่อนข้างดีเลย

858
00:49:07,611 --> 00:49:10,197
‎เตรียมตัวอย่างดีแล้ว พร้อมมากแล้ว

859
00:49:11,573 --> 00:49:14,117
‎ตํานานของผมมันถูกจารึกเอาไว้แล้ว

860
00:49:14,117 --> 00:49:16,745
‎ผมสั่นสะเทือนวงการตั้งแต่ก่อนอายุ 30 ปี

861
00:49:16,745 --> 00:49:18,205
‎คุณแม็คเกรเกอร์

862
00:49:18,997 --> 00:49:20,207
‎ลุยกันเลย

863
00:49:21,500 --> 00:49:23,752
‎ผมต่อสู้มาทั้งชีวิต

864
00:49:23,752 --> 00:49:25,671
‎ผมก็แค่อยากลงแข่ง เพื่อทําในสิ่งที่ผมรัก

865
00:49:25,671 --> 00:49:27,255
‎และผมก็จะทํามันต่อไป

866
00:49:29,800 --> 00:49:32,177
{\an8}‎ผมถูกส่งมาให้ทําหน้าที่นี้

867
00:49:41,395 --> 00:49:45,273
‎นั่นคือสิ่งที่ผมทํามาโดยตลอด
‎ได้รู้เรื่องของตัวเองมากยิ่งขึ้น

868
00:49:46,233 --> 00:49:47,943
‎และผมก็สนุกกับมันมากจริงๆ

869
00:49:47,943 --> 00:49:50,112
‎ผมจะทําต่อไปเรื่อยๆ เพราะผมยังไม่ถึงจุดหมาย

870
00:49:50,112 --> 00:49:52,406
‎ผมคิดว่าผมยังแทบไม่ได้ปลดล็อก...

871
00:49:52,406 --> 00:49:53,949
‎ศักยภาพของตัวเองเลย

872
00:49:59,955 --> 00:50:02,833
‎ฉันจะถ่ายรูปพวกนายทุกคน

873
00:50:03,875 --> 00:50:06,837
‎แต่คงต้องถอยหลังไปครึ่งก้าวนะ

874
00:52:44,911 --> 00:52:46,913
‎คําบรรยายโดย อัญชลี ภูริดา ทรานสฟีเวอร์