1
00:00:21,458 --> 00:00:25,916
(ฮีแมน เจ้าจักรวาล: ปฏิวัติ)

2
00:00:26,000 --> 00:00:31,291
(สุนัขสงคราม)

3
00:00:35,125 --> 00:00:41,333
{\an8}บทกวีแด่เจ้าชายอดัม เด็กชายผู้จะได้เป็นกษัตริย์

4
00:00:41,416 --> 00:00:47,208
{\an8}เจ้าของพลังลึกลับสุดน่าทึ่ง
ที่หาได้มีประโยชน์จนน่าเสียดาย

5
00:00:48,000 --> 00:00:51,416
{\an8}เขาเลือกดาบมากกว่าคทาหลวง

6
00:00:51,500 --> 00:00:53,750
{\an8}แต่เขาจะไปรู้ได้อย่างไร

7
00:00:53,833 --> 00:00:57,625
{\an8}ว่าจะต้องลงมาอยู่ในคุกใต้ดินของวัง

8
00:00:57,708 --> 00:01:01,708
ขณะที่ข้าได้ขึ้นครองบัลลังก์ของเขา

9
00:01:02,791 --> 00:01:03,875
เจ้าตบตาข้า

10
00:01:04,375 --> 00:01:05,541
และข้าชนะ

11
00:01:06,125 --> 00:01:11,875
ทั้งมงกุฎและเกรย์สกัลล์
เป็นเพราะเจ้าแท้ๆ เจ้าหลานชาย

12
00:01:12,416 --> 00:01:15,833
งั้นก็จริงสินะ เจ้าคือเคลดอร์จริงๆ

13
00:01:15,916 --> 00:01:18,166
ตัวเป็นๆ เชียวละ

14
00:01:19,291 --> 00:01:20,791
พ่อข้ารู้รึเปล่า

15
00:01:21,750 --> 00:01:23,583
ข้าเองยังไม่รู้ด้วยซ้ํา

16
00:01:23,666 --> 00:01:26,875
ฮอร์แด็กมีนิสัยปลุกปั่นความทรงจํา

17
00:01:26,958 --> 00:01:30,500
อะไรก็ตามที่อาจสั่นคลอนความภักดี
อันหน้ามืดตามัวของทาสรับใช้

18
00:01:30,583 --> 00:01:32,541
จะถูกลบทิ้งเพื่อเป็นหลักประกัน

19
00:01:33,041 --> 00:01:36,041
ตอนข้าร่วมมือกับเขา เขาเอาเคลดอร์ไปจากข้า

20
00:01:36,125 --> 00:01:39,125
และยัดเยียดนิยายเข้ามาในจิตข้า

21
00:01:39,208 --> 00:01:41,750
แต่พอนางกระตุ้นสมองข้าใหม่

22
00:01:41,833 --> 00:01:44,500
มาเธอร์บอร์ดก็เปิดประตูสู่ความทรงจํา

23
00:01:44,583 --> 00:01:47,875
ของต้นกําเนิดแท้จริงของข้าโดยไม่รู้ตัว

24
00:01:47,958 --> 00:01:51,041
ข้าเคยเป็นกษัตริย์ผู้ถูกปฏิเสธ

25
00:01:52,625 --> 00:01:56,750
ใช่ กษัตริย์ที่แท้จริงไม่มีวันคุกเข่าให้ผู้รุกราน

26
00:01:57,458 --> 00:01:59,125
พี่ชายเจ้ารู้ดี

27
00:01:59,208 --> 00:02:03,000
น่าเสียดายชะมัดที่ลูกชายเขากลับไม่ฉลาดเท่า

28
00:02:05,083 --> 00:02:08,041
และสิ่งที่พี่ชายข้าหรือพ่อเจ้ารู้หรือไม่รู้

29
00:02:08,125 --> 00:02:12,666
มันไม่สําคัญอีกต่อไปแล้ว เจ้าหนู
เพราะพ่อเจ้าตายไปแล้ว

30
00:02:12,750 --> 00:02:15,708
และข่าวที่น่าอิ่มเอมใจ

31
00:02:16,333 --> 00:02:20,625
ก็คือเมื่อไม่มีพรีเทอร์เนีย
รอรับวิญญาณราชาเช่นเขาในแดนสุขาวดี

32
00:02:20,708 --> 00:02:25,333
วิญญาณของเขาจะสลายหายไป
กับกาลอวกาศในไม่ช้า

33
00:02:26,500 --> 00:02:30,291
แต่เจ้าควรจําไว้ เจ้าชายน้อยน่าสมเพชของข้า

34
00:02:30,375 --> 00:02:33,000
ว่าเจ้ายังมีอีกมากมายให้ต้องสูญเสีย

35
00:02:33,083 --> 00:02:34,541
เอ๊ะ... ท่านแม่!

36
00:02:35,208 --> 00:02:38,208
ข้าชิงมงกุฎของเจ้า ปราสาทของเจ้า

37
00:02:38,291 --> 00:02:40,666
แต่นั่นแค่จุดเริ่มต้น

38
00:02:40,750 --> 00:02:43,375
เป้าหมายต่อไปคือครอบครัวเจ้า สหายเจ้า

39
00:02:43,458 --> 00:02:47,041
และแม้แต่ซอร์เซอเรสคนใหม่ที่เจ้ามีใจให้

40
00:02:47,125 --> 00:02:50,833
อีกไม่นานเจ้าจะเข้าใจว่า
การสูญเสียทุกอย่างเป็นยังไง

41
00:02:50,916 --> 00:02:52,333
เหมือนที่ข้าสูญเสีย

42
00:02:52,416 --> 00:02:56,083
และเมื่อเจ้าจมจ่อมอยู่ในความสิ้นหวังอย่างที่สุด

43
00:02:56,166 --> 00:03:00,416
ตอนนั้นข้าจะกําจัดเจ้าให้สิ้นซาก

44
00:03:01,083 --> 00:03:04,500
น่าเสียดายที่การพลิกโฉมเกรย์สกัลล์
ของมาเธอร์บอร์ด

45
00:03:04,583 --> 00:03:07,291
ขัดขวางเจ้าไม่ให้ใช้พลังได้

46
00:03:07,375 --> 00:03:13,291
เพราะข้าอยากเห็นน้ําหน้า
ของเจ้าหนุ่มฮีแมนอีกคนตอนนี้เหลือเกิน

47
00:03:41,458 --> 00:03:45,000
มันบอกยากแต่ข้าสัมผัสได้ว่าอดัมอยู่ในวัง

48
00:03:47,583 --> 00:03:49,666
พวกนั้นขังเขาไว้ในคุกใต้ดินแน่ๆ

49
00:03:49,750 --> 00:03:52,541
เจ้าควรตามหาสเกเลทอร์

50
00:03:52,625 --> 00:03:55,166
เราต้องหาเขาและชิงคทาฮาว็อคกลับมา

51
00:03:55,750 --> 00:03:58,291
ดูสิ่งที่ฮอร์แด็กทํากับเมืองนี้สิ

52
00:03:58,375 --> 00:04:02,916
พรีเทอร์เนียต้องรอก่อน
เพราะอีเทอร์เนียต้องการซอร์เซอเรสเดี๋ยวนี้

53
00:04:03,000 --> 00:04:06,250
ฮอร์แด็กวางแผนบุกรุกมานานแล้ว

54
00:04:06,333 --> 00:04:09,916
แต่การที่เขากลัวพลังแห่งเกรย์สกัลล์
รั้งให้เขาไม่กล้าลงมือ

55
00:04:11,291 --> 00:04:13,625
และเมื่ออีเทอร์เนียอยู่ในอุ้งมือเขาในที่สุด

56
00:04:13,708 --> 00:04:16,250
เขาจะไม่มีทางปล่อยมันไปโดยไม่สู้

57
00:04:16,333 --> 00:04:19,375
แต่ถ้าเจ้าชิงคทาฮาว็อคกลับมาได้

58
00:04:19,458 --> 00:04:22,208
และใช้พลังทวยเทพโบราณทั้งหมดรวมกัน

59
00:04:22,291 --> 00:04:26,041
เราก็จะใช้พลังนั้นช่วยอดัมและกําจัดฮอร์แด็กได้

60
00:04:52,375 --> 00:04:55,291
ทีล่า เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าเนี่ย

61
00:04:55,375 --> 00:04:58,416
เกิดอะไรขึ้นกับเครื่องแบบท่าน แมนแอตอาร์มส์

62
00:04:58,500 --> 00:05:00,791
แมนออฟวอร์ต่างหาก

63
00:05:00,875 --> 00:05:01,791
ท่านพ่อ

64
00:05:03,041 --> 00:05:04,791
อัปเกรดได้น่าทึ่งจริงๆ

65
00:05:04,875 --> 00:05:09,083
ก็อาจจะ ถึงจะไม่ใช่การอัปเกรด
ที่จะทําให้เราชนะศึกนี้

66
00:05:09,666 --> 00:05:13,083
- หมายความว่าไง
- ใช่ ท่านพ่อ ท่านหายไปไหนมา

67
00:05:14,291 --> 00:05:15,791
รับบทเป็นพ่อสื่อ

68
00:05:18,916 --> 00:05:20,416
ได้ผลหรือยังล่ะ

69
00:05:20,500 --> 00:05:21,958
เจ้าทํางานรึยังล่ะ

70
00:05:23,875 --> 00:05:26,958
กองยานฮอร์ดบุกมาเต็มน่านฟ้าเหนืออีเทอร์เนีย

71
00:05:27,041 --> 00:05:30,625
ทําไมดันแคนถึงทิ้งเราไว้ลําพังแบบนี้

72
00:05:30,708 --> 00:05:32,791
เพื่อหาตัวฮีแมน

73
00:05:32,875 --> 00:05:35,291
จะดัดแปลงดาบแห่งพลังไปเพื่ออะไร

74
00:05:35,375 --> 00:05:37,416
ถ้าไม่มีใครอยู่กวัดแกว่งมัน

75
00:05:38,833 --> 00:05:42,916
แล้ว "การดัดแปลง" นี้จะอีกนานแค่ไหน

76
00:05:45,416 --> 00:05:46,916
นานกว่าเวลาที่เรามี

77
00:05:51,416 --> 00:05:54,875
ท่านแม่...

78
00:05:54,958 --> 00:05:56,041
ท่านแม่ ฟื้นสิ

79
00:05:57,666 --> 00:05:58,583
อดัม

80
00:05:59,166 --> 00:06:00,333
ขอบคุณพระเจ้า

81
00:06:00,416 --> 00:06:03,083
ท่านแม่ เจ็บรึเปล่า

82
00:06:03,166 --> 00:06:04,625
แม่ไม่เป็นไร

83
00:06:04,708 --> 00:06:08,458
แค่ดีใจที่พวกมันไม่ได้ฉีดไวรัสเทคโนให้แม่

84
00:06:08,541 --> 00:06:11,375
เคลดอร์ไม่อยากให้เราเจ็บตัวตอนนี้

85
00:06:12,291 --> 00:06:16,416
ตอนนี้เกรย์สกัลล์ถูกตีแตก
ข้าเองก็ถูกสกัดไม่ให้ใช้พลัง

86
00:06:16,500 --> 00:06:18,208
และถ้าข้ามีดาบ

87
00:06:18,291 --> 00:06:21,458
มันอาจทําลายอํานาจครอบงําที่ไวรัสสร้างได้

88
00:06:21,541 --> 00:06:23,333
และข้าสามารถเรียกพลังกลับคืน

89
00:06:23,416 --> 00:06:25,375
แต่ข้าปล่อยให้เอาดาบไป

90
00:06:25,958 --> 00:06:29,208
ก็เลยไม่มีฮีแมนอยู่กอบกู้เมือง

91
00:06:29,291 --> 00:06:32,875
และทั้งหมด... เป็นความผิดข้า

92
00:06:34,958 --> 00:06:36,083
อดัม...

93
00:06:37,666 --> 00:06:39,375
เจ้าคือฮีแมน

94
00:06:39,875 --> 00:06:41,791
และพลังทั้งหมดของเจ้า

95
00:06:41,875 --> 00:06:45,166
ไม่ได้มาจากอสุนีบาตเหนือเกรย์สกัลล์

96
00:06:45,750 --> 00:06:49,541
ความรักและความเต็มใจที่สู้เพื่อสิ่งสําคัญ...

97
00:06:49,625 --> 00:06:51,833
สิ่งเหล่านั้นก็คือพลังเช่นกัน

98
00:06:52,416 --> 00:06:55,416
แม้แต่ความกล้าหาญง่ายๆ ก็เป็นพลัง

99
00:06:56,708 --> 00:07:01,083
และเจ้าเปี่ยมความกล้า
มากกว่าใครทุกคนที่แม่รู้จัก อดัม

100
00:07:31,708 --> 00:07:33,541
ข้ามาที่นี่ได้ยังไง

101
00:07:33,625 --> 00:07:36,958
ข้าต้องเสนอหน้ายื่นมือมาช่วยน่ะสิ

102
00:07:39,458 --> 00:07:40,458
ดูนางสิ

103
00:07:41,458 --> 00:07:42,416
น่าสมเพช

104
00:07:42,500 --> 00:07:45,750
มัวแต่สแกนความลับของปราสาทนี้อยู่

105
00:07:45,833 --> 00:07:47,666
จนไม่รู้ว่าเรามาถึงที่นี่

106
00:07:48,166 --> 00:07:52,000
ไม่นานมานี้ เจ้าคือผู้บัญชาการท้องพระโรงนี้

107
00:07:52,083 --> 00:07:55,375
แทนที่จะเป็นมารดาร่างเหล็กของฮอร์แด็ก

108
00:07:55,958 --> 00:07:57,625
ข้าไม่ต้องการเกรย์สกัลล์

109
00:07:57,708 --> 00:08:00,375
ข้ารู้ว่าพรสวรรค์ของข้าอยู่ที่...

110
00:08:00,458 --> 00:08:02,833
บัลลังก์แห่งอีเทอร์นอส

111
00:08:02,916 --> 00:08:05,375
ฮอร์แด็กคืนสิทธิ์แต่กําเนิดให้ข้า

112
00:08:05,458 --> 00:08:06,416
เขาน่ะเหรอ

113
00:08:06,916 --> 00:08:10,041
งั้นทําไมธงของเขาโบกสะบัดอยู่เหนือวังล่ะ

114
00:08:10,125 --> 00:08:13,291
เจ้าเป็นแค่เด็กรับใช้ของเขา

115
00:08:13,375 --> 00:08:16,750
เขาตีกรอบเจ้า และเจ้าไม่รู้ตัวด้วยซ้ํา

116
00:08:17,750 --> 00:08:22,250
นางคืออุปสรรคขัดขวางระหว่างเจ้ากับฮอร์แด็ก

117
00:08:24,125 --> 00:08:27,250
ดังนั้นฆ่านางซะ

118
00:08:39,583 --> 00:08:42,208
ข้าลืมกลิ่นเหม็นเน่าของที่แห่งนี้ไปแล้ว

119
00:08:42,958 --> 00:08:45,000
ช่างต่ําตมเสียจริง

120
00:08:45,083 --> 00:08:51,958
บางทีบรรณาการแสดงความภักดีของข้า
อาจทําให้ท่านสบายใจขึ้นบ้าง นายท่าน

121
00:08:52,041 --> 00:08:55,333
ไม่ว่าเจ้าจะมอบอะไรให้ข้า
มันก็แทบจะเทียบไม่ได้

122
00:08:55,416 --> 00:08:58,625
กับช่อดอกไม้แห่งชัยชนะเบ็ดเสร็จ

123
00:08:58,708 --> 00:09:01,583
ที่มาเธอร์บอร์ดฝ่าฟันเพื่อข้าจนได้

124
00:09:04,416 --> 00:09:06,750
ข้ามอบพลังเทคโนโลยีให้เจ้า

125
00:09:06,833 --> 00:09:11,583
แต่เจ้ากลับยังยึดติดกับไม้เท้าลี้ลับนั่นอยู่

126
00:09:11,666 --> 00:09:16,791
{\an8}คทาฮาว็อค ครั้นได้ลองถือแล้ว
ก็ยากจะยอมปล่อยไปง่ายๆ

127
00:09:17,333 --> 00:09:22,333
{\an8}ท่านถึงได้ใช้มันสาปเคลดอร์มาตลอดหลายปีก่อน

128
00:09:22,833 --> 00:09:26,875
แต่ถึงท่านเอาความจริงไปจากข้า
ข้าก็ควรขอบคุณท่าน

129
00:09:26,958 --> 00:09:31,500
เพราะข้าอาจเสียเวลาชีวิตไปเปล่าๆ
เช่นเดียวกับเคลดอร์ กษัตริย์ผู้ไร้ตัวตน

130
00:09:31,583 --> 00:09:34,416
ผู้อยู่บนเกาะท่ามกลางความว่างเปล่า

131
00:09:35,166 --> 00:09:39,125
แต่ท่าน ฮอร์แด็ก ท่านอุ้มชูข้าให้หลุดพ้นจากที่นั่น

132
00:09:39,708 --> 00:09:41,708
ท่านมอบเป้าหมายให้ข้า

133
00:09:42,375 --> 00:09:45,083
ท่านมอบสิ่งที่ข้าต้องสู้เพื่อได้มา

134
00:09:45,875 --> 00:09:47,333
แต่ตอนนี้

135
00:09:48,125 --> 00:09:53,458
ท่านมอบคนที่ข้าต้องสู้เพื่อเอาชนะ

136
00:09:54,666 --> 00:09:56,166
สู้ข้างั้นเหรอ

137
00:09:57,791 --> 00:10:01,208
อโคไลต์ เจ้าทํางานให้ข้า

138
00:10:01,791 --> 00:10:03,625
นางก็ด้วย

139
00:10:10,541 --> 00:10:15,458
พักหลังมานี้ข้าคุยกับตัวตนในใจลึกๆ ของข้า

140
00:10:16,083 --> 00:10:20,541
กลายเป็นว่าเขามีแผนน่าสนใจมากมาย

141
00:10:23,833 --> 00:10:27,125
ได้เวลาปฏิวัติแล้ว นายท่าน

142
00:10:27,208 --> 00:10:31,583
และมาเธอร์บอร์ดไม่ใช่ผู้เดียวที่เอาคอพาดเขียง

143
00:10:31,666 --> 00:10:34,166
งานนี้มีคนหัวขาดแน่ อโคไลต์

144
00:10:34,250 --> 00:10:38,375
และไม่ช้า
เจ้าจะรู้ว่าทั้งจักรวาลจะได้เผชิญสิ่งใด

145
00:10:39,125 --> 00:10:43,625
ข้าคือฮอร์แด็ก ผู้จุติมาเพื่อพิชิต

146
00:10:44,541 --> 00:10:48,541
ดังนั้นจงให้ศึกนี้เป็นศึกสุดท้ายของเรา

147
00:11:04,750 --> 00:11:08,500
เกิดอะไรขึ้นบนนั้น เราต้องออกไปจากห้องขังนี่

148
00:11:10,166 --> 00:11:12,916
จัดให้ตามคําขอ ฝ่าบาท

149
00:11:13,500 --> 00:11:15,750
อันดรา เจ้าหาเราเจอได้ยังไง

150
00:11:18,291 --> 00:11:19,500
เครื่องติดตาม

151
00:11:19,583 --> 00:11:22,125
ขอโทษทีที่ทําให้แม่ท่านถูกจับ

152
00:11:22,208 --> 00:11:24,583
แต่เรารู้ว่าพวกมันจะนําเราตรงมาหาท่าน

153
00:11:24,666 --> 00:11:27,583
หยิบเสื้อโค้ตซะ เพราะข้าจะพาท่านทั้งคู่ออกไป

154
00:11:27,666 --> 00:11:28,500
ขอบใจ

155
00:11:29,083 --> 00:11:33,250
แค่สัญญากับข้าว่า
เราจะรักษาทุกคนให้หายจากไวรัสเทคโน

156
00:11:33,333 --> 00:11:36,333
ข้าพูดจริง ชาวอีเทอร์เนียทุกคน

157
00:11:36,416 --> 00:11:38,208
เราจะร่วมมือกัน

158
00:11:38,291 --> 00:11:41,625
แต่ในเมื่อข้าเรียกพลัง
และแปลงร่างเป็นฮีแมนไม่ได้

159
00:11:41,708 --> 00:11:45,250
ข้าเลยจะต้องเข้าไปใน
คลังแสงส่วนตัวของท่านพ่อ

160
00:11:49,458 --> 00:11:52,125
ข้ารู้ว่าเมืองไม่ต้อนรับเรากลับไป

161
00:11:52,208 --> 00:11:55,458
แต่ข้าไม่ได้คิดจะสู้รบกับเพื่อนบ้านและสหาย

162
00:11:55,541 --> 00:11:57,958
พวกเขาบริสุทธิ์ และถูกฮอร์แด็กควบคุม

163
00:11:59,208 --> 00:12:00,916
เราเลยต้องระวัง

164
00:12:03,333 --> 00:12:05,000
หรือเราต้องหนีไปซะ

165
00:12:07,666 --> 00:12:11,250
ถ้าเจ้าเปิดประตูมิติได้ ทําไมเรายังอยู่ที่นี่

166
00:12:31,541 --> 00:12:33,833
ดาบใกล้เสร็จรึยัง

167
00:12:36,750 --> 00:12:38,458
ข้าคิดว่ามันพร้อมแล้ว

168
00:12:40,916 --> 00:12:42,166
เจ้า "คิดว่า" เหรอ

169
00:12:42,750 --> 00:12:44,708
ทีนี้เราต้องเอาดาบไปให้ฮีแมน

170
00:12:45,375 --> 00:12:48,041
แต่เราจะฝ่าเจ้าตัวประหลาดขี้เรื้อนไปได้ยังไง

171
00:12:48,666 --> 00:12:51,041
เจ้ามีดาบ ก็แกว่งดาบสิ

172
00:12:51,625 --> 00:12:53,166
อ๋อ ใช่

173
00:13:07,375 --> 00:13:08,666
เอ๊ะ

174
00:13:37,125 --> 00:13:38,416
เฮ้ย

175
00:13:45,208 --> 00:13:47,625
ขีข้ากลับใจสินะ

176
00:13:48,666 --> 00:13:52,875
ขี้ข้าคนนี้กลับใจ
ตอนที่เจ้าตั้งยัยสาวร่างเหล็กเป็นมือขวา

177
00:13:52,958 --> 00:13:54,750
แทนที่จะเป็นข้า

178
00:13:54,833 --> 00:13:58,250
มาเธอร์บอร์ดก็แค่ตัวช่วยของข้า

179
00:13:58,333 --> 00:14:01,375
เครื่องมือของฮอร์ด เหมือนเจ้า

180
00:14:01,458 --> 00:14:03,958
เจ้าต่างหากที่ตกเป็นเครื่องมือ

181
00:14:04,041 --> 00:14:08,458
และตอนนี้ชะตาเจ้าอยู่ในกํามือข้า

182
00:14:12,166 --> 00:14:14,541
ยังงั้นสิ

183
00:14:21,000 --> 00:14:23,833
ทุกอย่างที่เจ้ารู้ ข้าเป็นคนสอนเจ้า อโคไลต์

184
00:14:23,916 --> 00:14:28,166
ไม่มีแผนใดที่เจ้าคิดทําที่ข้าไม่ได้เดาไว้ก่อนแล้ว

185
00:14:33,958 --> 00:14:37,916
เจ้าเผยตัวเองหมดเปลือก อโคไลต์
ข้าสามารถฆ่าเจ้าได้ง่ายๆ

186
00:14:38,833 --> 00:14:42,875
จะมีประโยชน์อะไร ข้าไม่มีวันชนะเจ้า

187
00:14:42,958 --> 00:14:45,000
เจ้าแข็งแกร่งเกินไปสําหรับข้า

188
00:14:45,083 --> 00:14:47,291
สู้กับข้าคือวิธีทําให้เจ้าแกร่งขึ้น

189
00:14:47,375 --> 00:14:49,250
ก่อนที่เจ้าจะบรรลุเป้าหมาย

190
00:14:49,333 --> 00:14:52,583
เจ้าจะต้องสู้กับศัตรูที่อย่างน้อยก็มากฝีมือเท่าข้า

191
00:14:52,666 --> 00:14:55,166
แต่นี่จะช่วยให้ข้าทวงอาณาจักรข้าคืนมายังไง

192
00:14:55,250 --> 00:14:57,375
ข้านึกว่าจะได้เรียนใช้เวทมนตร์ซะอีก

193
00:14:57,458 --> 00:14:58,708
จะได้เรียนแน่

194
00:14:58,791 --> 00:15:02,041
แต่จงอย่าลืม เวทมนตร์คือการหลอกลวง

195
00:15:02,125 --> 00:15:06,500
มีประโยชน์บางครั้ง จริงอยู่
แต่จะไม่มีวันทําให้เจ้าแข็งแกร่ง

196
00:15:06,583 --> 00:15:09,583
อํานาจยิ่งใหญ่ของฮอร์ดถูกสร้างด้วยเทคโนโลยี

197
00:15:10,083 --> 00:15:12,958
และผู้ใดที่ช่ําชองเทคโนโลยี

198
00:15:13,875 --> 00:15:16,166
จะได้ครอบครองจักรวาล

199
00:15:34,125 --> 00:15:35,208
ดูเจ้าสิ

200
00:15:36,333 --> 00:15:38,458
น่าผิดหวังจริงๆ

201
00:16:06,541 --> 00:16:08,250
ฝ่าบาท

202
00:16:08,333 --> 00:16:09,500
ทุกคนปลอดภัยใช่ไหม

203
00:16:09,583 --> 00:16:11,166
ข้ายังไม่ได้ตัดสินใจ

204
00:16:18,500 --> 00:16:20,625
เพื่อนๆ ได้โปรด

205
00:16:20,708 --> 00:16:22,916
นี่ไม่ใช่เจ้า

206
00:16:23,000 --> 00:16:25,750
พวกเจ้าถูกฮอร์แด็กควบคุมอยู่

207
00:16:34,791 --> 00:16:36,166
ลิน ระวัง...

208
00:16:37,666 --> 00:16:40,000
ระวังตัวด้วย ใช่สินะ

209
00:16:47,833 --> 00:16:51,083
ตายซะ ไอ้จอมเสแสร้งตีสองหน้า

210
00:16:51,166 --> 00:16:53,666
ตายซะ แล้วมอบมรดกตํานานให้ข้า

211
00:17:06,291 --> 00:17:07,750
เฮ้ย

212
00:17:24,416 --> 00:17:27,708
ฮอร์ดไม่มีทางทําตามเจ้า

213
00:17:28,541 --> 00:17:31,375
จนกว่านายจะยอมรับพลังของตัวเอง

214
00:17:31,458 --> 00:17:32,583
เอาไปสิ

215
00:17:33,083 --> 00:17:34,583
มันคืออะไร

216
00:17:35,166 --> 00:17:38,958
ฮาว็อคคือเวทมนตร์โบราณทรงพลังอํานาจ
ที่นอนหลับใหลอยู่

217
00:17:39,041 --> 00:17:42,458
เฝ้ารอใครสักคนที่เกิดมาเพื่อครองอํานาจนั้น

218
00:17:43,041 --> 00:17:44,375
เฝ้ารอเจ้าไงละ

219
00:17:45,083 --> 00:17:48,166
รับไปสิ และปลดล็อกโชคชะตาเจ้า

220
00:17:48,250 --> 00:17:49,625
จงรับไป

221
00:17:49,708 --> 00:17:55,166
รับไป และจงเกิดใหม่
ในกระเพาะแสนตะกละของฮาว็อค

222
00:18:10,083 --> 00:18:13,500
ข้ายอมรับอีเทอร์เนียด้วยมารยาทและซาบซึ้งใจ

223
00:18:14,583 --> 00:18:16,875
กองทัพฮอร์ดจะฝากรอยเท้าไว้ที่นี่

224
00:18:16,958 --> 00:18:19,333
ณ ใจกลางจักรวาลตลอดกาล

225
00:18:19,416 --> 00:18:25,333
แต่กลับกัน เจ้าทรยศความภักดีข้า
และพยายามให้ข้าจําใจรับเศษเดน

226
00:18:40,583 --> 00:18:43,541
เจ้าช่างน่าผิดหวังจริงๆ

227
00:18:43,625 --> 00:18:48,208
เจ้าคงโง่เง่าหากคิดว่า
จะชนะข้าได้ด้วยเทคโนโลยีของข้า

228
00:18:48,291 --> 00:18:51,708
ข้าเป็นเจ้านายเทคโนโลยี
พอกับที่เป็นเจ้านายของเจ้า

229
00:18:54,791 --> 00:18:56,458
ที่นี่คืออีเทอร์เนีย...

230
00:18:59,708 --> 00:19:02,916
เทคโนโลยีมีชัยได้แค่ครึ่งเดียว

231
00:19:05,708 --> 00:19:08,208
ไม่

232
00:19:09,791 --> 00:19:13,625
ท่านเกลียดเวทมนตร์เพราะไม่เข้าใจมัน

233
00:19:13,708 --> 00:19:16,541
เจ้าถึงได้ต้องการอโคไลต์ตลอด

234
00:19:16,625 --> 00:19:19,125
เพื่อให้มันร่ายเวทมนตร์แทนเจ้า

235
00:19:19,708 --> 00:19:22,791
เจ้าเคยรู้เรื่องนั้นแต่เจ้าลืมมัน

236
00:19:23,333 --> 00:19:27,291
และถึงคทาฮาว็อคทําให้ข้ารู้วิธีใช้เวทมนตร์ดํา

237
00:19:27,375 --> 00:19:32,375
แต่มันไม่ใช่แหล่งพลังเดียวในจักรวาลนี้

238
00:19:32,958 --> 00:19:38,416
ข้าน่าจะปล่อยให้เจ้าตาย
บนเกาะโสโครกนั่น เคลดอร์

239
00:19:39,000 --> 00:19:44,166
นามของข้าคือ... สเกเลทอร์

240
00:20:05,458 --> 00:20:06,750
สวัสดี ที่รัก

241
00:20:07,875 --> 00:20:08,916
คิดถึงข้าไหม

242
00:20:25,833 --> 00:20:29,083
ข้าไม่ต้องการคทาของขลังเด็กเล่นนั่นอีกต่อไป

243
00:21:43,250 --> 00:21:45,000
ทีล่า เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม

244
00:22:03,375 --> 00:22:04,375
อดัม

245
00:22:04,458 --> 00:22:07,125
ทีล่า เจ้า... ตัวเขียว

246
00:22:07,208 --> 00:22:09,208
เรื่องนั้น... ข้าอธิบายได้

247
00:22:12,833 --> 00:22:15,375
ข้าจําเพื่อเจ้า เพื่อพ่อเจ้าน่ะ

248
00:22:16,833 --> 00:22:20,666
เจ้าเปลี่ยนร่างเป็นสีเขียวเพื่อท่านพ่อข้ารึ

249
00:22:20,750 --> 00:22:26,250
ไม่ใช่ ข้าต้องเข้าถึงเวทมนตร์โบราณ
เพื่อนําพรีเทอร์เนียกลับมา

250
00:22:30,958 --> 00:22:34,916
ข้าคิดว่าถ้าข้าฟื้นคืนชีวิตหลังความตายได้
ข้าจะช่วยให้ใจเจ้าเป็นสุข

251
00:22:35,000 --> 00:22:37,791
ที่รู้ว่าราชาแรนดอร์จะได้ไปยังแดนสวรรค์ยิ่งใหญ่

252
00:22:38,291 --> 00:22:42,291
{\an8}ทีล่า ขอบใจนะ
แต่ข้าไม่ต้องการให้เจ้าทําเพื่อข้า

253
00:22:42,916 --> 00:22:46,333
{\an8}ข้าต้องการแค่ให้เจ้าอยู่ที่นี่ ข้างๆ...

254
00:22:47,625 --> 00:22:48,875
อีวิลลิน

255
00:22:48,958 --> 00:22:52,833
เจ้ามีคทาฮาว็อค เราใช้มันเอาชนะฮอร์แด็กได้

256
00:22:53,833 --> 00:22:55,041
ฮอร์แด็กตายแล้ว

257
00:22:55,541 --> 00:22:57,333
สเกเลทอร์ฆ่าเขา

258
00:22:57,416 --> 00:22:59,416
งั้นก็หมดปัญหาไปอีกหนึ่ง

259
00:22:59,500 --> 00:23:01,375
เจ้าไม่เข้าใจ เราคือรายต่อไป

260
00:23:01,458 --> 00:23:03,291
เขาไม่ใช่สเกเลทอร์อีกแล้ว

261
00:23:03,375 --> 00:23:06,291
เขารวบรวมได้ทั้งพลังเวทมนตร์และเทคโนโลยี

262
00:23:06,375 --> 00:23:09,916
เขาเลยทรงพลังอํานาจกว่าที่เคย
และอันตรายยิ่งกว่า

263
00:23:10,416 --> 00:23:14,375
เอาคทาฮาว็อคไป
เราจะต้องหวังพึ่งพลังทั้งหมดของเจ้า

264
00:23:15,750 --> 00:23:17,375
ทุกคน ถอยไป

265
00:24:26,208 --> 00:24:27,541
ทีล่า

266
00:24:43,541 --> 00:24:44,416
ทีล่า

267
00:24:55,041 --> 00:24:58,625
ข้าทน... ไม่ไหวแล้ว

268
00:24:58,708 --> 00:25:00,083
ทีล่า

269
00:25:41,041 --> 00:25:44,125
คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์