WŁADCY WSZECHŚWIATA: REWOLUCJA
PSY WOJNY
Oda do księcia Adama Króla niedoszłego
Którego cudowne moce Nie zdziałają nic dobrego
Miecz wybrał zamiast berła
I ze wstydu teraz płonie
Bo musi siedzieć w lochu
Gdy ja zasiadłem na tronie
Oszukałeś mnie.
I wygrałem!
Dzięki tobie, bratanku, korona i Posępny Czerep są teraz moje!
Czyli to prawda. Naprawdę jesteś Keldorem.
We własnej osobie.
Mój ojciec wiedział?
Nawet ja nie wiedziałem.
Hordak lubi manipulować wspomnieniami.
Wymazuje wszystko, co mogłoby zachwiać ślepą lojalnością jego sług.
Gdy do niego dołączyłem, zabrał mi Keldora
i wypełnił mi głowę łgarstwami.
Ale teraz Motherboard nieświadomie otworzyła w niej drzwi
do wspomnień o moim prawdziwym pochodzeniu.
Odmówiono mi korony!
Prawdziwi królowie nie kłaniają się najeźdźcom.
Twój brat to wiedział.
Szkoda, że jego syn nie był taki mądry.
Zresztą nieważne, o czym wiedział mój brat, a twój ojciec,
bo on już nie żyje!
A jakby tego było mało,
nie czeka na niego żadna nagroda, bo nie ma już Preternii.
Jego dusza niedługo rozpłynie się w czasie i przestrzeni.
Ale pamiętaj, mój żałosny książę, że masz o wiele więcej do stracenia.
Mamo!
Odebrałem ci koronę i zamek,
ale to dopiero początek.
Pora na twoją rodzinę, przyjaciół
i tę Czarodziejkę, do której tak się zalecasz.
Zobaczysz, jak to jest, gdy traci się wszystko.
Tak jak ja!
A gdy znajdziesz się już na dnie otchłani rozpaczy,
wykończę cię raz na zawsze.
Szkoda, że Motherboard musiała odciąć ci dostęp do Mocy,
bo wiele bym dał, żeby zobaczyć teraz minę tego drugiego.
Nie namierzyłam Adama, ale wyczuwam go w pałacu.
Pewnie trzymają go w lochu.
Miałaś szukać Szkieletora. Musimy odzyskać Niszczycielską Różdżkę.
Widzisz, co Hordak zrobił miastu?
Preternia zaczeka. Eternia potrzebuje swojej Czarodziejki.
Hordak planował tę inwazję od dawna,
ale zawsze bał się mocy Posępnego Czerepu.
W końcu opanował Eternię i nie odda nam jej bez walki.
Ale jeśli zdobędziesz Różdżkę
i użyjesz mocy wszystkich bogów...
To zdołamy ocalić Adama i przegnać Hordaka.
Co ci się stało, Teelo?
A co z twoim mundurem, Zbrojny Rycerzu?
Jestem Zbrojnym Żołnierzem.
Tato!
Niezła przeróbka.
Tak, ale to inna przeróbka pozwoli nam wygrać wojnę.
- Co to ma znaczyć? - I gdzie byłeś?
Bawiłem się w swatkę.
Działa już?
A ty już działasz?
Niebo jest pełne statków Hordy.
Czemu Duncan zostawił nas tu samych?
Szuka He-Mana.
Po co modyfikować Miecz Mocy, jeśli nie ma go kto dzierżyć?
Ile jeszcze czasu zabiorą te modyfikacje?
Więcej niż mamy.
Mamo!
Ocknij się!
Adam?
Całe szczęście.
Jesteś ranna, mamo?
Nic mi nie jest.
Dobrze, że nie wstrzyknęli mi tego technowirusa.
Keldor na razie nie chce nas krzywdzić.
Posępny Czerep upadł, a ja zostałem odcięty od Mocy.
Gdybym miał Miecz,
może przebiłby się przez zakłócenia wirusa i przywróciłby Moc.
Ale oddałem Miecz,
więc He-Man nikogo nie uratuje.
To wszystko moja wina.
Adamie...
to ty jesteś He-Manem.
Twoja moc nie pochodzi od błyskawicy nad Posępnym Czerepem.
Miłość i gotowość do walki o to, co słuszne, też są Mocami.
Nawet zwykła odwaga jest Mocą.
A nie znam nikogo odważniejszego od ciebie.
Jak się tu znalazłem?
Musiałem wkroczyć i nieco ci pomóc.
Spójrz na nią.
Jaka żałosna.
Skanowanie tajemnic zamku tak ją pochłania,
że nawet nas nie widzi.
Niedawno to ty rządziłeś z tej sali tronowej,
a nie metalowa mamuśka Hordaka.
Na co mi Posępny Czerep?
Wiem, gdzie wykorzystać swoje talenty: na tronie Eternosu!
Hordak przywrócił mi prawa.
Doprawdy?
Nad pałacem powiewa jego sztandar.
Ty jesteś tylko jego chłopcem na posyłki.
Nawet nie dostrzegasz, jak cię ogranicza.
Tylko ona stoi między tobą a Hordakiem.
Wyciągnij jej wtyczkę.
Zapomniałem już, jak tu cuchnie.
Coś okropnego.
Może ten drobny dowód mojego szacunku odwróci twoją uwagę od fetoru, Eminencjo.
To, co mi ofiarujesz, nie może się równać
z bujnym bukietem całkowitego podboju, który złożyła u mych stóp Motherboard.
Dałem ci technologiczną moc,
a ty wciąż nie rozstajesz się z tym magicznym talizmanem.
Niszczycielskiej Różdżki nie sposób łatwo porzucić.
Dlatego wiele lat temu przekląłeś nią Keldora.
Odebrałeś mi prawdę, ale muszę ci za to dziękować.
Mogłem zmarnować swoje życie jako Keldor, Król Niczego,
na wyspie na końcu świata.
Ale ty, Hordaku, sprawiłeś, że zostawiłem to za sobą.
Dałeś mi cel.
Coś, o co mogłem walczyć.
A teraz
dałeś mi także kogoś, z kim mogę walczyć.
Chcesz ze mną walczyć?
Jesteś moim sługą.
Ona też nią była.
Nawiązałem ostatnio kontakt ze swoim wewnętrznym „ja”.
Ma wiele ciekawych planów.
Czas na rewolucję, mój władco.
A głowa Motherboard to dopiero początek.
Poleci ich więcej, pomocniku.
Pokażę ci to, czego dowie się cały wszechświat:
jestem Hordakiem, wcieleniem podboju!
Niech to będzie nasza ostatnia bitwa!
Co tam się dzieje? Musimy się stąd wydostać.
Proś, a będzie ci dane, Wasza Wysokość.
Andra! Jak nas znalazłaś?
Nadajnik!
Twoja mama musiała dać się złapać, żeby nas tu doprowadzić.
Weźcie płaszcze, wychodzimy stąd.
Dziękuję.
Obiecaj, że wyleczymy wszystkich z tego technowirusa.
Co do ostatniego mieszkańca.
Zrobimy to razem.
Ale skoro nie mogę przemienić się w He-Mana,
to muszę się dostać do prywatnej zbrojowni ojca.
Wiedziałem, że napotkamy opór,
ale że ze strony sąsiadów i przyjaciół?
To Hordak nimi steruje.
Musimy być ostrożni.
Albo stąd wiać.
Tworzysz portale? To co my tu jeszcze robimy?
Jak ci idzie z Mieczem?
Chyba jest gotowy.
Chyba?
Trzeba go zanieść He-Manowi.
Tylko jak ominąć te kreatury?
Pomachaj trochę tym mieczem!
Racja.
Co?
Miarka się przebrała.
Tak, gdy zamiast mnie uczyniłeś swoją prawą ręką tamtą blacharę.
Motherboard była przedłużeniem mojej ręki.
Narzędziem Hordy, tak jak ty.
Ja ci dam narzędzie!
Twój los jest teraz w moich rękach!
Dość tego.
To ja cię wszystkiego nauczyłem.
Dlatego potrafię przewidzieć każdy twój ruch.
Byłeś nieostrożny. Mogłem z łatwością cię zabić.
To nie ma sensu. Nigdy z tobą nie wygram.
Jesteś dla mnie zbyt silny.
Walka ze mną cię wzmacnia.
Zanim cokolwiek osiągniesz, powalczysz z równie trudnymi wrogami.
Jak mam odzyskać królestwo? Myślałem, że opanuję magię.
Opanujesz! Ale pamiętaj, że magia to oszustwo.
Czasem się przydaje, ale nigdy nie da ci prawdziwej siły.
Potęga Hordy opiera się na technologii.
A ten, kto opanował technologię,
włada wszechświatem.
Proszę!
Rozczarowałeś mnie.
Wasza Wysokość.
- Wszyscy są z nami? - Jeszcze nie wiem.
Przyjaciele, proszę!
Nie wiecie, co robicie!
Hordak przejął nad wami kontrolę!
Lyn! Uważaj...
Na siebie. No jasne.
Giń, szubrawcu!
Giń i zwróć mi moje dziedzictwo!
Co?
Horda za tobą nie pójdzie!
Musisz przyjąć pełnię swojej mocy.
Sięgnij po nią!
Co to jest?
Ha’voc to starożytna magia, która w uśpieniu
czekała na przeznaczonego jej pana.
Na ciebie.
Sięgnij po nią i wypełnij swój los.
Sięgnij po nią i odródź się jako żarłoczna paszcza Ha’voca!
Przyjąłbym Eternię z łaską i wdzięcznością.
Ślad Hordy pozostałby w centrum wszechświata na wieki.
Ale ty musiałeś mnie zdradzić i kazać mi zadowalać się ochłapami.
Rozczarowałeś mnie.
Głupcze, nie pokonasz mnie moją własną technologią.
Panuję nad nią tak samo jak nad tobą.
Jesteśmy w Eternii.
Technologia to tylko połowa sukcesu.
Nie!
Nienawidzisz magii, bo jej nie rozumiesz.
Dlatego musisz mieć pomocnika, który będzie nią za ciebie władał.
Wiedziałeś o tym, ale zapomniałeś.
Różdżka nauczyła mnie czerpać z czarnej magii,
ale nie jest jedynym źródłem mocy we wszechświecie.
Powinienem był zostawić cię na śmierć na tamtej brudnej wyspie, Keldorze.
Nazywam się Szkieletor!
Hej, skarbie.
Tęskniłeś?
Nie potrzebuję już tego dziecinnego talizmanu.
Teela, wszystko w porządku?
Adam?
Teela! Jakaś ty... zielona.
Wszystko ci wyjaśnię.
To dla ciebie. Dla twojego ojca.
Zrobiłaś się zielona dla mojego taty?
Nie. Potrzebowałam starożytnej magii, żeby przywrócić Preternię.
Myślałam, że powrót zaświatów przywróci ci spokój.
Król Randor otrzymałby swą nagrodę.
Dziękuję ci, ale nie musisz tego robić.
Chcę tylko, żebyś była tutaj, obok...
Evil-Lyn?
Odzyskałaś Różdżkę! Pokonamy nią Hordaka!
Hordak nie żyje.
Szkieletor go zabił.
Jeden problem z głowy.
Będziemy następni!
To już nie jest Szkieletor. Połączył magię i technologię,
i jest teraz potężniejszy i groźniejszy.
Weź Różdżkę. Potrzebujemy całej twojej mocy.
Odsuńcie się.
Teela!
Nie wytrzymam!
Teela!
Napisy: Aleksandra Basińska