1
00:00:21,416 --> 00:00:26,250
(ฮีแมน เจ้าจักรวาล: ปฏิวัติ)

2
00:00:26,333 --> 00:00:30,250
(การขึ้นครองราชย์)

3
00:00:33,750 --> 00:00:34,666
{\an8}ระวัง!

4
00:00:34,750 --> 00:00:38,208
{\an8}ถ้ามีอะไรผิดที่ผิดทางแค่นิดเดียว ท่านพ่อรู้แน่ๆ

5
00:00:38,291 --> 00:00:40,458
{\an8}เราไม่อยากทําให้เขาโมโหหรอกนะ

6
00:00:40,541 --> 00:00:42,250
{\an8}เขามักจะโมโหตลอดเวลา

7
00:00:42,333 --> 00:00:44,250
{\an8}เปล่า เขาแค่จริงจังน่ะ

8
00:00:44,333 --> 00:00:47,083
{\an8}การเป็นกษัตริย์เป็นความรับผิดชอบยิ่งใหญ่

9
00:00:48,541 --> 00:00:49,541
{\an8}เจอแล้ว

10
00:00:49,625 --> 00:00:51,375
{\an8}ขวดลับของท่านพ่อ

11
00:00:51,458 --> 00:00:52,750
{\an8}ขวดอะไรเหรอ

12
00:00:55,083 --> 00:00:56,791
{\an8}ตามหลักก็น้ําผลไม้

13
00:00:58,458 --> 00:00:59,833
ท่านพ่อกําลังมา

14
00:01:02,000 --> 00:01:05,541
ท่านสัญญากับมิโร แม่ของเขา
ด้วยนามและเกียรติของท่าน

15
00:01:05,625 --> 00:01:07,791
ว่าจะส่งเด็กชายกลับบ้านเมื่อเขาถึงวัย

16
00:01:07,875 --> 00:01:08,958
เขาคือสายเลือดข้า

17
00:01:09,041 --> 00:01:10,958
แต่ไม่ใช่รัชทายาทของท่าน

18
00:01:11,041 --> 00:01:14,125
จะมีสิ่งใดในราชสํานัก
ที่ลูกนอกสมรสของกษัตริย์ต้องเจอ

19
00:01:14,208 --> 00:01:17,666
หากมิใช่ความเจ็บปวด
ที่ได้เห็นน้องชายขึ้นครองราชย์

20
00:01:17,750 --> 00:01:19,875
โดยที่เขาถูกปฏิเสธเพราะชาติกําเนิด

21
00:01:19,958 --> 00:01:21,833
กฎหมายต่างหากที่ปฏิเสธเขา

22
00:01:21,916 --> 00:01:24,583
งั้นก็เปลี่ยนกฎหมายสิ ฝ่าบาท

23
00:01:24,666 --> 00:01:27,291
มันซับซ้อนกว่านั้นนัก

24
00:01:27,375 --> 00:01:29,916
คนของเขาไม่ไว้ใจเรา

25
00:01:30,000 --> 00:01:32,208
พวกเขาถูกห้ามมิให้ออกจากชายฝั่ง

26
00:01:32,291 --> 00:01:34,500
และเหยียบย่างบนดินแดนของเรา

27
00:01:34,583 --> 00:01:38,500
หากข้าส่งลูกชายไปที่นั่น ก็เท่ากับข้าเนรเทศเขา

28
00:01:38,583 --> 00:01:41,416
อีเทอร์นอสก็มิต่างจากการเนรเทศเขา

29
00:01:41,500 --> 00:01:44,625
ที่อันวัตการ์ เขาจะมีโอกาสเติบใหญ่

30
00:01:44,708 --> 00:01:48,041
แต่ที่นี่ เขาจะเป็นที่สองรองจากน้องชายเสมอ

31
00:01:48,125 --> 00:01:51,375
จนกว่าแรนดอร์จะมีรัชทายาท
และเคลดอร์เป็นอันดับสาม

32
00:01:51,458 --> 00:01:54,666
เคลดอร์ก็เป็นส่วนหนึ่งของข้านะ อมิเลีย

33
00:01:54,750 --> 00:01:57,416
และแรนเดอร์คิดว่าเคลดอร์สุดยอดที่สุด

34
00:01:58,041 --> 00:01:59,958
อันไหนเปี่ยมเมตตากว่ากัน ที่รัก

35
00:02:00,458 --> 00:02:01,833
ให้เขาอยู่ใกล้ๆ

36
00:02:01,916 --> 00:02:04,458
ลงโทษให้เขาอุทิศชีวิตเพื่อรับใช้กษัตริย์

37
00:02:04,541 --> 00:02:07,291
ซึ่งควรเป็นของเขาด้วยเทวสิทธิ์

38
00:02:07,791 --> 00:02:09,625
หรือส่งเขากลับบ้าน

39
00:02:09,708 --> 00:02:12,375
บ้านที่เขาสามารถสร้างชีวิตใหม่ได้

40
00:02:12,458 --> 00:02:15,041
โดยหลุดพ้นเป็นอิสระจากเงื้อมเงาแห่งกษัตริย์

41
00:02:20,833 --> 00:02:22,791
ท่านพ่อรู้ว่านางพูดถูก

42
00:02:23,583 --> 00:02:25,291
ข้าจากไปในหนึ่งสัปดาห์

43
00:02:25,958 --> 00:02:30,000
หลังจากข้ากลับสู่อันวัตการ์ พวกฮอร์ดก็บุกโจมตี

44
00:02:30,083 --> 00:02:31,416
ข้าบาดเจ็บ

45
00:02:31,500 --> 00:02:35,333
{\an8}ข่าวลือแพร่สะพัดว่าข้าตาย ทว่าข้ายังมีชีวิตอยู่

46
00:02:36,458 --> 00:02:39,333
และข้าเลือกให้ข่าวลือเป็นไปเช่นนั้น

47
00:02:39,416 --> 00:02:43,708
ข้าคิดว่าการตายของข้าจะทําให้อะไรๆ ง่ายขึ้น
สําหรับท่านปู่ของเจ้า

48
00:02:43,791 --> 00:02:45,375
และสําหรับแรนดอร์

49
00:02:45,458 --> 00:02:48,208
ท่านพ่อเลยโทษตัวเองกับสิ่งที่เกิดขึ้น

50
00:02:48,291 --> 00:02:49,166
ใช่

51
00:02:49,250 --> 00:02:54,125
แรนดอร์มักยืดอกรับผิดชอบทุกอย่างเสมอ

52
00:02:54,708 --> 00:02:57,500
ถึงข้าคิดว่าเขาเกิดมาเป็นกษัตริย์

53
00:02:58,250 --> 00:02:59,250
แต่เขาใช่หรือ

54
00:02:59,750 --> 00:03:01,416
เจ้าต้องรู้ไว้นะ อดัม

55
00:03:01,500 --> 00:03:05,916
เมื่อก่อน ข้าคงไม่ยอมรับมงกุฎนี้

56
00:03:06,000 --> 00:03:09,500
ทําไมล่ะ ท่านเป็นบุตรคนโตของราชามิโรนี่นา

57
00:03:09,583 --> 00:03:10,833
มันเป็นสิทธิ์ของท่าน

58
00:03:10,916 --> 00:03:14,416
แต่ไม่ใช่หน้าที่ของข้า
และแน่นอนว่าไม่ใช่ความปรารถนาข้า

59
00:03:14,500 --> 00:03:16,375
เลือดราชามิโรอาจไหลในกายข้า

60
00:03:16,458 --> 00:03:19,416
แต่มันก็เป็นเลือดซาริน เลือดแม่ข้า เลือดการ์

61
00:03:19,500 --> 00:03:22,125
ที่ทําให้ข้าเป็นบุรุษอย่างที่เป็นวันนี้

62
00:03:22,625 --> 00:03:25,541
คุ้นเคยกับงานวิศวกรรมและคณิตศาสตร์

63
00:03:25,625 --> 00:03:28,083
มากกว่าการทูตและการเมือง

64
00:03:28,875 --> 00:03:31,833
ยังไม่นับผลงานมากมายที่เจ้าทํา อดัม

65
00:03:32,458 --> 00:03:35,458
หรือคนที่ทํา... คือฮีเแมนกันแน่

66
00:03:36,958 --> 00:03:38,791
ข้าเองก็ไม่ใช่นักการเมือง

67
00:03:39,625 --> 00:03:41,083
เป็นแค่นักรบ

68
00:03:41,166 --> 00:03:43,583
แต่อีกไม่นานจะได้เป็นกษัตริย์

69
00:03:43,666 --> 00:03:45,833
ภาระใหญ่หลวงสําหรับบุรุษเพียงผู้เดียว

70
00:03:46,416 --> 00:03:49,250
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งเช่นเจ้า

71
00:03:51,291 --> 00:03:56,000
พ่อข้าเชื่อว่าไม่มีผู้ใดควรถือทั้งดาบและคทา

72
00:03:56,625 --> 00:03:59,791
เขารู้สึกว่าการแยกกันระหว่างราชากับแชมเปียน

73
00:03:59,875 --> 00:04:02,208
คือเจตจํานงแห่งอํานาจด้วยตัวมันเอง

74
00:04:02,291 --> 00:04:04,666
แล้วเจ้ารู้สึกยังไง

75
00:04:06,833 --> 00:04:08,041
สับสน

76
00:04:08,833 --> 00:04:13,750
ทําไมพลังถึงสําแดงอานุภาพแก่ข้า
ถ้าข้าถูกลิขิตให้ต้องสละมัน

77
00:04:13,833 --> 00:04:17,833
โชคชะตาอาจน่าสับสนเมื่อเกิดขึ้นผิดที่ผิดทาง

78
00:04:17,916 --> 00:04:20,333
นั่นคือสิ่งที่ข้าได้เรียนรู้

79
00:04:20,916 --> 00:04:24,750
ข้าไม่ได้ปรารถนาบัลลังก์ อดัม

80
00:04:25,666 --> 00:04:27,666
และข้าว่าเจ้าเองก็ด้วย

81
00:04:28,458 --> 00:04:29,583
กระนั้น...

82
00:04:31,083 --> 00:04:33,291
อีเทอร์เนียต้องการกษัตริย์

83
00:04:37,291 --> 00:04:38,708
และแชมเปียน

84
00:04:42,916 --> 00:04:44,000
ท่านแม่

85
00:04:44,083 --> 00:04:45,083
แม่ไม่เป็นไร อดัม

86
00:04:45,166 --> 00:04:47,000
ฮีแมน ข้าหมายถึง อดัม

87
00:04:47,083 --> 00:04:49,333
ราชาอดัม ฝ่าบาท

88
00:04:49,416 --> 00:04:50,625
เราเจอปัญหาแล้ว

89
00:04:51,625 --> 00:04:53,291
ดันแคน ใครโจมตีเรา

90
00:04:55,333 --> 00:04:56,625
สเกเลทอร์

91
00:05:01,083 --> 00:05:03,166
เอาแล้วไง ข้าคุ้นสีหน้านั้น

92
00:05:03,250 --> 00:05:04,958
ทุกคนถอยไป!

93
00:05:05,625 --> 00:05:07,833
ด้วยพลังแห่งเกรย์สกัลล์...

94
00:05:07,916 --> 00:05:11,791
ข้ามีพลัง!

95
00:05:53,541 --> 00:05:55,416
การสงบศึกแห่งสามหอคอย

96
00:05:56,041 --> 00:05:57,291
เดี๋ยวก่อน...

97
00:05:58,291 --> 00:05:59,416
สี่เหรอ

98
00:05:59,916 --> 00:06:01,916
ไม่ได้มีสี่หอคอยซะหน่อย

99
00:06:02,583 --> 00:06:05,166
ไม่มีหอคอยเลยต่างหาก

100
00:06:10,958 --> 00:06:16,041
ไม่มีนับตั้งแต่มหาพิบัติครั้งพรีเทอร์เนียล่มสลาย

101
00:06:18,125 --> 00:06:22,541
ลอร์ดกรานาเมียร์ ท่านผู้ยิ่งใหญ่เกรียงไกรสูงสุด

102
00:06:22,625 --> 00:06:23,458
ข้า...

103
00:06:24,333 --> 00:06:25,666
ข้าจําได้

104
00:06:25,750 --> 00:06:27,458
นางเรียกเจ้าว่าไงนะ

105
00:06:27,541 --> 00:06:30,208
อ๋อ ใช่ "นกน้อย"

106
00:06:30,291 --> 00:06:35,583
การทําหน้าที่แทนแม่เจ้า
ดูจะบรรเทาความโอหังของเจ้าลงนะ

107
00:06:37,333 --> 00:06:42,666
ฟังนะ แต่ก่อนคําพูดอวยหวานหูอาจชนะใจข้าได้

108
00:06:42,750 --> 00:06:47,416
แต่ตอนนี้การทูตถือเป็นความพยายามอันเสียเวลา

109
00:06:48,333 --> 00:06:51,625
ว่ามาสิ ก่อนจะสายเกินไป

110
00:06:51,708 --> 00:06:53,041
สายเกินไปเหรอ

111
00:06:53,541 --> 00:06:56,791
ที่จะบอกลา สาวน้อย

112
00:06:57,666 --> 00:07:00,208
เจ้าถึงมาที่นี่ใช่ไหมล่ะ

113
00:07:00,291 --> 00:07:07,041
เพื่อนําความเสียใจจากราชาเจ้า
มามอบให้ความมรณาในไม่ช้าของข้า

114
00:07:07,666 --> 00:07:08,750
ท่านกําลังจะตายรึ

115
00:07:09,250 --> 00:07:11,666
ข้าขอโทษ ข้าไม่รู้ว่าท่าน...

116
00:07:12,250 --> 00:07:15,333
และข้าเกรงว่า... ราชาสวรรคตแล้ว

117
00:07:18,458 --> 00:07:20,750
ราชาองค์ใหม่จงทรงพระเจริญ

118
00:07:21,375 --> 00:07:23,750
ที่จริงข้ามาทําภารกิจเพื่อช่วยเหลือเขา

119
00:07:23,833 --> 00:07:26,250
ที่จริงก็วิญญาณเขา

120
00:07:26,333 --> 00:07:31,208
และวิญญาณสูงศักดิ์ทุกดวง
ที่ร่อนเร่หรือจะร่อนเร่ ไร้จุดหมาย

121
00:07:31,291 --> 00:07:32,750
นับตั้งแต่มหาพิบัติ

122
00:07:33,375 --> 00:07:36,416
ตํานานบอกเราว่ากรานาเมียร์ผู้ยิ่งใหญ่

123
00:07:36,500 --> 00:07:40,666
เคยอนุญาตให้มนุษย์เข้าถึงคา เวทมนตร์อสรพิษ

124
00:07:41,333 --> 00:07:46,250
ข้าตั้งใจคืนชีพพรีเทอร์เนีย
เพื่อกอบกู้ความยิ่งใหญ่ของมัน

125
00:07:46,333 --> 00:07:48,666
แต่ข้าทําไม่ได้หากไม่มีพลังแห่งคา

126
00:07:48,750 --> 00:07:50,375
ข้ามาที่นี่เพื่อขอให้ช่วย

127
00:07:50,458 --> 00:07:52,625
เจ้าคงไม่ได้รับความช่วยเหลือจากเขา

128
00:07:54,416 --> 00:07:58,416
เพราะงั้นหยุดร้องขอได้แล้ว เจ้านกน้อย

129
00:08:19,000 --> 00:08:20,291
นั่นอะไร

130
00:08:20,375 --> 00:08:22,000
เราน่าจะลองถามเขาดู

131
00:08:26,125 --> 00:08:27,375
สเกเลทอร์

132
00:08:28,375 --> 00:08:30,625
ข้าว่าเขาน่าจะเป็นสเกเลเทคมากกว่า

133
00:08:31,500 --> 00:08:33,083
สเกเลเทคเหรอ

134
00:08:34,000 --> 00:08:35,208
ข้าชอบนะ

135
00:08:35,291 --> 00:08:37,750
เจ้าเป็นคนคิดเองใช่ไหม

136
00:08:44,041 --> 00:08:45,041
เคลดอร์

137
00:08:47,416 --> 00:08:49,750
ฮีโร่มาในร่างสีฟ้าแล้วสินะ

138
00:08:56,291 --> 00:08:57,666
มีดีแค่นี้เองเหรอ

139
00:08:57,750 --> 00:08:59,375
ยังมีอีกเยอะ

140
00:09:04,291 --> 00:09:06,541
เขาทําแบบนั้นได้ไง

141
00:09:06,625 --> 00:09:08,333
ระเบิดควันพวกนั้นน่ะเอง

142
00:09:08,416 --> 00:09:10,791
พวกมันผสมนาโนเทคโนโลยี

143
00:09:12,458 --> 00:09:14,333
เดี๋ยว ข้าไม่อยากทําร้ายพวกเจ้า

144
00:09:21,875 --> 00:09:26,041
นานมาแล้ว
อีเทอร์เนียยอมรับแต่เพียงเทคโนโลยี

145
00:09:27,041 --> 00:09:30,375
คนยุคโบราณสร้างสิ่งมหัศจรรย์
เชิงจักรกลขนาดมหึมา

146
00:09:30,458 --> 00:09:33,833
เพื่อต่อสู้กับพลังเวทมนตร์ชั่วร้าย

147
00:09:34,333 --> 00:09:37,041
นานแสนนานที่พวกมันนอนนิ่งสนิท

148
00:09:37,125 --> 00:09:39,666
ถูกฝังลึกอยู่ใต้ผืนดินและถูกหลงลืม

149
00:09:40,208 --> 00:09:43,458
แต่ด้วยความช่วยเหลือจากมาเธอร์บอร์ด

150
00:09:43,541 --> 00:09:48,750
ยุคเทคโนโลยีอันรุ่งเรือง
ของอีเทอร์เนียจึงฟื้นคืนมาใหม่

151
00:09:53,541 --> 00:09:55,375
จงดู!

152
00:09:56,000 --> 00:09:57,875
หนึ่งในยักษ์เทคโน-ไททัน

153
00:09:57,958 --> 00:10:03,375
เศษซากจากยุคอดีต
แห่งเทคโนโลยีอันรุ่งโรจน์ของอีเทอร์เนีย

154
00:10:24,166 --> 00:10:26,291
ออร์โก้ มาช่วยข้าตรงนี้ที

155
00:10:53,250 --> 00:10:54,958
ฮีแมน เราจะทํายังไง...

156
00:10:55,041 --> 00:10:56,250
ฮีแมน

157
00:11:03,875 --> 00:11:06,625
แมนแอตอาร์มส์ ข้ามีแผน

158
00:11:09,958 --> 00:11:11,541
ไกลพอแล้ว

159
00:11:11,625 --> 00:11:13,166
ก็อาจจะ

160
00:11:13,250 --> 00:11:16,125
แต่ข้าก็สนุกกับส่วนเกินอยู่นะ

161
00:11:16,833 --> 00:11:18,291
ปล่อยเขาซะ

162
00:11:18,375 --> 00:11:20,375
จงจําไว้ ฮีแมน

163
00:11:20,458 --> 00:11:26,791
วันนี้คือการเปิดฉากระดมยิง
จากจอมมาเธอร์บอร์ดผู้เกรียงไกร

164
00:11:57,791 --> 00:11:59,708
แบตเทิลแคต โค่นมันให้ได้

165
00:12:07,333 --> 00:12:10,083
ออร์โก้ เราต้องตรึงเจ้านั่นให้อยู่นิ่งๆ

166
00:12:13,541 --> 00:12:17,208
แมนแอตอาร์มส์
ด้วยการดัดแปลงจากปลอกข้อมือการ์ของข้า

167
00:12:17,291 --> 00:12:22,041
เราจะใช้ปืนของเจ้าอัปโหลด
คําสั่งทําลายตนเองของเจ้าไททันได้

168
00:12:22,125 --> 00:12:23,625
ท่านรู้เรื่องนี้ได้ยังไง

169
00:12:23,708 --> 00:12:27,000
เจ้ายักษ์เทคโน-ไททัน
ถูกพัฒนาจากเทคโนโลยีการ์โบราณ

170
00:12:27,083 --> 00:12:29,666
เจ้าต้องเล็งที่โพรเซสเซอร์กลาง น่าจะอยู่...

171
00:12:29,750 --> 00:12:32,416
ให้เดานะ ตรงลูกตาสีแดงกลมโตใช่ไหม

172
00:12:32,500 --> 00:12:33,916
ตรงนั้นแหละ

173
00:12:39,166 --> 00:12:41,708
ใช่ มันได้ผล ทําต่อไป

174
00:12:42,791 --> 00:12:46,125
ทุกคน ข้าไม่รู้ว่าจะต้านเขาได้อีกนานแค่ไหน

175
00:12:51,958 --> 00:12:53,125
ดาบ...

176
00:13:07,000 --> 00:13:10,166
แปดสิบสามเปอร์เซ็นต์ แข็งใจอีกนิด ออร์โก้

177
00:13:10,250 --> 00:13:11,250
ใกล้สําเร็จแล้ว

178
00:13:18,666 --> 00:13:21,291
(กําลังอัปโหลด 97%... 99%)

179
00:13:25,916 --> 00:13:27,625
การอัปโหลดไม่สําเร็จ

180
00:13:33,083 --> 00:13:33,916
ระวัง!

181
00:14:01,583 --> 00:14:03,875
อันดรา เราเหลือโอกาสอีกแค่ครั้งเดียว

182
00:14:04,458 --> 00:14:07,916
ข้ากําลังเปลี่ยนชุดคําสั่งทําลายตัวเองที่เหลือ
ไปที่ปืนของเจ้า

183
00:14:08,000 --> 00:14:11,833
เราต้องยิงให้โดนเพื่ออัปโหลดให้สําเร็จ
และโค่นเจ้าหุ่นนั่นให้ได้

184
00:14:12,333 --> 00:14:14,875
- ถ้าข้าพลาดล่ะ
- ข้าเคยเห็นฝีมือเจ้า

185
00:14:14,958 --> 00:14:17,250
เจ้าคือแมนแอตอาร์มส์แห่งอีเทอร์นอส

186
00:14:17,333 --> 00:14:20,333
ถ้าจะมีใครสักคนที่ยิงได้ คนคนนั้นคือเจ้า

187
00:14:31,708 --> 00:14:32,833
เอาเลย!

188
00:14:37,458 --> 00:14:40,791
{\an8}(อัปโหลดสําเร็จ
เริ่มการทําลายตนเองโดยสมบูรณ์)

189
00:14:56,500 --> 00:14:57,916
เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม

190
00:15:23,875 --> 00:15:28,416
เอาละ ส่วนไหนของคําว่า
"เนรเทศไปดาวโทรลล่า" ที่เจ้าไม่เข้าใจ

191
00:15:28,500 --> 00:15:30,708
ชาวดาวโทรลล่ารู้ว่าข้าอยู่ที่นี่

192
00:15:30,791 --> 00:15:33,041
แล้วทําไมเจ้าอยู่ที่นี่ ลิน

193
00:15:33,125 --> 00:15:36,416
ดูเหมือนการที่ข้าวุ่นวายกับสมดุลจักรวาล

194
00:15:36,500 --> 00:15:39,125
ก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง

195
00:15:40,291 --> 00:15:42,416
เจ้าหมายถึงอาการของกรานาเมียร์...

196
00:15:42,500 --> 00:15:44,750
เป็นเพราะข้า ใช่แล้ว

197
00:15:44,833 --> 00:15:47,666
เดี๋ยว ตกลงเจ้าอยู่ที่นี่เพื่ออะไร คอยดูแลเขารึ

198
00:15:47,750 --> 00:15:49,583
เหมือนพยาบาลรึไง

199
00:15:50,791 --> 00:15:52,916
ให้ตายเถอะ ใช่จริงด้วย

200
00:15:53,000 --> 00:15:55,583
- ทําไม
- ไม่ใช่เรื่องของเจ้า

201
00:15:55,666 --> 00:15:58,250
ไม่ใช่เรื่องของพรีเทอร์เนียด้วย จะว่าไป

202
00:15:58,875 --> 00:16:02,583
อย่างที่เห็น ลอร์ดกรานาเมียร์
ไม่อยู่ในสภาพจะพูดดีกับเจ้าได้

203
00:16:02,666 --> 00:16:05,000
ประสาอะไรกับให้เวทมนตร์อสรพิษกับเจ้า

204
00:16:05,083 --> 00:16:07,166
เจ้ากําลังเสียเวลาเปล่า

205
00:16:08,125 --> 00:16:09,375
มนุษย์...

206
00:16:10,083 --> 00:16:14,416
มนุษย์ผู้ทะยานอยาก ละโมบโลภมาก

207
00:16:14,500 --> 00:16:16,916
ข้าเคยมอบคาให้บรรพบุรุษพวกเจ้า

208
00:16:17,000 --> 00:16:22,291
และพวกมันใช้คาเพื่อก่อสงคราม
และการเข่นฆ่าให้บังเกิดกับโลกใบนี้

209
00:16:23,500 --> 00:16:26,166
ข้าได้บทเรียนเมื่อนานมาแล้ว

210
00:16:26,250 --> 00:16:30,833
ว่านิสัยมนุษย์ที่เชื่อถือได้เพียงข้อเดียวคือ
ความกระหายพลังอํานาจ

211
00:16:31,500 --> 00:16:36,000
และเจ้าก็มาที่นี่ อีกครา อ้อนวอนขอพลังอํานาจ

212
00:16:36,500 --> 00:16:40,791
คําตอบคือไม่

213
00:16:40,875 --> 00:16:45,958
กับสงคราม กับความตายและกับเจ้า

214
00:16:50,375 --> 00:16:53,500
นางโง่เขลามากเสียยิ่งกว่าที่เจ้าพูด

215
00:16:54,125 --> 00:16:56,916
ข้าไม่ได้พูดว่า "โง่เขลา" ข้าพูดว่า "เซ่อ"

216
00:16:58,166 --> 00:17:00,166
อะไรล่ะ มันดีกว่าตั้งเยอะ

217
00:17:03,750 --> 00:17:06,375
พรีเทอร์เนียไม่ใช่สิ่งที่ข้าจะลืมไปเฉยๆ

218
00:17:06,458 --> 00:17:08,625
และมันเป็นปัญหาของเจ้าเหมือนกัน

219
00:17:08,708 --> 00:17:10,250
ปัญหาของเจ้าโดยเฉพาะ

220
00:17:10,791 --> 00:17:14,833
รู้ไหม การที่เจ้าอยู่ที่นี่ คอยช่วยกรานาเมียร์
ดูเหมือนการสํานึกผิด

221
00:17:15,416 --> 00:17:18,916
ข้าไม่รู้ว่าเจ้ากําลังจะมาไม้ไหน
หรือพยายามทําตัวดีขึ้นจริงๆ

222
00:17:19,000 --> 00:17:22,166
แต่ยังไงก็ตาม จะมีอะไรที่เจ้าพอจะแก้ตัว

223
00:17:22,250 --> 00:17:25,083
ได้ดีกว่าการช่วยข้ากอบกู้สิ่งที่เจ้าทําลายได้อีกล่ะ

224
00:17:27,250 --> 00:17:28,750
การฟื้นคืนพรีเทอร์เนีย

225
00:17:28,833 --> 00:17:32,625
ไม่ใช่แค่การไถ่บาปเพื่อวิญญาณเร่ร่อน
ของเหล่าแชมเปียนผู้วายชนม์

226
00:17:32,708 --> 00:17:36,083
แต่เป็นการไถ่บาปเพื่อเจ้าด้วย อีวิลลิน

227
00:17:36,791 --> 00:17:38,250
ช่วยข้าเกลี้ยกล่อมเขาที

228
00:17:41,333 --> 00:17:43,625
เว้นแต่ว่าเจ้าไม่ได้เปลี่ยนไปเลยจริงๆ

229
00:17:46,708 --> 00:17:49,125
พลังแห่งเกรย์สกัลล์ปกป้องข้า

230
00:17:49,625 --> 00:17:53,041
ข้าเลยพยายามแบ่งปันพลังเสี้ยวเล็กๆ กับเด็กนั่น

231
00:17:53,125 --> 00:17:54,916
เหมือนที่ข้าทํากับครินเจอร์

232
00:17:55,000 --> 00:17:58,625
และเขาหายดีจากไวรัสเทคโนของมาเธอร์บอร์ด

233
00:17:58,708 --> 00:18:02,625
เยี่ยม ท่านแค่ชี้ดาบไปที่ทุกคนที่ติดเชื้อ

234
00:18:02,708 --> 00:18:05,166
เรามีชาวเมืองหลายสิบคนติดเชื้อแล้ว

235
00:18:05,250 --> 00:18:08,666
และด้วยระเบิดพวกนั้น
ไวรัสก็แพร่กระจายเร็วเกินไป

236
00:18:08,750 --> 00:18:11,541
ท่านต้องใช้ดาบกับทั้งอีเทอร์เนียในครั้งเดียว

237
00:18:11,625 --> 00:18:13,250
ซึ่งเป็นไปไม่ได้

238
00:18:13,333 --> 00:18:16,750
แต่ถ้าเราสามารถเพิ่มขอบเขตพลังออกไปได้...

239
00:18:16,833 --> 00:18:21,208
ถ้ามันเป็นไปได้
ก็มีชายเพียงผู้เดียวในอีเทอร์เนียที่ทําได้

240
00:18:24,416 --> 00:18:28,750
ออร์โก้ ข้าขอมอบดาบแห่งพลัง
ให้เจ้าดูแล เพื่อนยาก

241
00:18:31,416 --> 00:18:33,333
ด้วยพลังแห่ง...

242
00:18:33,416 --> 00:18:34,750
- ออร์โก้ ไม่
- อย่า

243
00:18:34,833 --> 00:18:36,375
หยอกเล่นน่า

244
00:18:37,500 --> 00:18:40,958
นี่อาจไม่ใช่เวลามาเล่นมุกตลกสินะ

245
00:18:43,166 --> 00:18:45,125
ข้าจะไม่ทําให้ท่านผิดหวัง ฮีแมน

246
00:18:45,708 --> 00:18:47,166
เจ้าไม่ทําข้าผิดหวังแน่

247
00:18:50,000 --> 00:18:52,625
ยังมีเวลาให้เจ้าเปลี่ยนใจ

248
00:18:52,708 --> 00:18:56,041
ไม่ มันต้องเป็นแบบนี้ อีเทอร์เนียต้องการกษัตริย์

249
00:18:56,125 --> 00:18:57,500
อีเทอร์เนียต้องการเจ้า

250
00:18:58,166 --> 00:19:01,250
ดาบ คทา ปากกา และหมึก มันคือหนึ่งเดียว

251
00:19:01,333 --> 00:19:02,958
ถือว่าเป็นข้อคิดจากชายชรา...

252
00:19:03,041 --> 00:19:08,875
มันไม่เกี่ยวกับว่าเจ้าถืออะไรในมือ
แต่เจ้ายึดถืออะไรในใจต่างหาก

253
00:19:17,166 --> 00:19:18,916
เจ้าเงียบเชียวนะ

254
00:19:19,416 --> 00:19:21,500
จะหายใจให้เสียเปล่าทําไม

255
00:19:21,583 --> 00:19:26,541
ท่านกับข้าผ่านเรื่องราวกันมามากพอ
จนอ่านใจกันออกทะลุปรุโปร่ง

256
00:19:26,625 --> 00:19:28,583
บางครั้งข้าก็ต้องได้ยินกับหู

257
00:19:29,416 --> 00:19:32,333
การตัดสินใจอยู่ในมือท่าน

258
00:19:32,875 --> 00:19:37,666
และข้าจะติดตามท่านและอยู่เคียงข้างท่าน
ในทุกๆ สังเวียนที่ท่านเลือก

259
00:19:37,750 --> 00:19:42,291
แต่ในเมื่อมันเกี่ยวพันกับอนาคตข้าด้วย

260
00:19:42,375 --> 00:19:46,625
ข้าว่าท่านควรรู้ไว้
ถึงท่านอาจฟังแล้วประหลาดใจก็ตาม

261
00:19:47,125 --> 00:19:50,750
ว่าข้ารักที่ได้เป็นแบตเทิลแคตของท่าน

262
00:19:59,083 --> 00:20:02,125
ข้าเคยผ่านทั้งเรื่องร้ายและดีกับพ่อข้า

263
00:20:03,250 --> 00:20:04,875
ลูกกับพ่อก็แบบนี้ใช่ไหมล่ะ

264
00:20:05,875 --> 00:20:10,083
เป็นที่รู้กันดีกว่าพ่อข้าอยากให้ข้า
เดินตามรอยเท้าราชาเช่นเขา

265
00:20:10,583 --> 00:20:14,833
พ่อข้ายังรู้สึกว่า
ชายคนหนึ่งไม่ควรเป็นทั้งราชาและแชมเปียน

266
00:20:15,500 --> 00:20:18,916
การจากไปของพ่อข้าจึงทําให้ข้า
เหลือทางเลือกที่เป็นไปไม่ได้

267
00:20:19,416 --> 00:20:23,083
จนกระทั่งท่านลุงเคลดอร์ของข้ากลับมา

268
00:20:23,833 --> 00:20:27,625
ทายาทอันแท้จริงผู้มีสิทธิ์ชอบธรรมบนบัลลังก์มิโร

269
00:20:28,208 --> 00:20:31,541
และดังนั้น ด้วยการยกเลิกกฎหมาย
อันโหดร้ายและล้าหลัง

270
00:20:31,625 --> 00:20:33,708
ที่ห้ามมิให้เขาขึ้นเป็นกษัตริย์

271
00:20:33,791 --> 00:20:36,875
ข้าจึงไม่ต้องเผชิญทางเลือก
ที่เป็นไปไม่ได้อีกต่อไป

272
00:20:36,958 --> 00:20:41,375
ชาวอีเทอร์นอสทุกคนวันนี้เป็นพยาน
ถึงความกล้าและเฉลียวฉลาดของเคลดอร์

273
00:20:41,458 --> 00:20:44,666
ในยามที่เขาเสี่ยงชีวิต
เพื่อช่วยชาวอีเทอร์เนียนับไม่ถ้วน

274
00:20:44,750 --> 00:20:46,500
จากพลังปีศาจชั่วร้าย

275
00:20:47,083 --> 00:20:51,125
เขาได้พิสูจน์ความหาญกล้า เขาได้เผยจิตใจ

276
00:20:51,791 --> 00:20:55,416
และถ้าเขาจะมอบโอกาสแก้ตัวให้เรา

277
00:20:57,250 --> 00:20:58,916
ข้านึกถึงคนที่ดีกว่าไม่ได้เลย

278
00:20:59,000 --> 00:21:03,666
คนผู้ที่นําพาคนของเราไปสู่บทใหม่ต่อไป
ของประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ของเรา

279
00:21:04,458 --> 00:21:11,083
นับเป็นเกียรติและอภิสิทธิ์ของข้า
ที่จะให้ทุกคนได้พบกับราชาเคลดอร์เดอะเฟิร์สต์

280
00:21:13,166 --> 00:21:14,541
ราชาเคลดอร์!

281
00:21:35,000 --> 00:21:39,625
พูดเป็นครั้งสุดท้าย คําตอบคือไม่

282
00:21:39,708 --> 00:21:41,250
ได้โปรด ลอร์ดกรานาเมียร์

283
00:21:41,333 --> 00:21:44,000
ไม่มีผู้ยังมีชีวิตคนไหนที่มีพลังจะช่วยข้าได้อีกแล้ว

284
00:21:44,083 --> 00:21:48,541
- ข้าสัญญาว่า...
- คําสัญญาของเจ้าไร้ค่า

285
00:21:50,500 --> 00:21:52,250
งั้นก็จบเท่านี้สินะ

286
00:21:53,708 --> 00:21:54,750
ไม่

287
00:21:55,416 --> 00:21:59,416
ข้าขอพูดเจ็บๆ ให้มันจบๆ
ท่าน กรานาเมียร์ มีค่าพอกับคนตายไปแล้ว

288
00:21:59,500 --> 00:22:01,958
เก็บลมหายใจร้อยเล่ห์ของเจ้าไว้เถอะ

289
00:22:02,041 --> 00:22:05,250
ข้ารู้ดีแก่ใจกับความจริงที่ว่าวิญญาณข้า

290
00:22:05,333 --> 00:22:10,291
จะล่องลอยในกาลอวกาศโดยไร้จุดหมาย

291
00:22:10,375 --> 00:22:13,958
และจากนั้น... ก็มลายหายไป

292
00:22:14,875 --> 00:22:17,916
ล่องลอยและมลายหายไป วิญญาณท่านน่ะรึ

293
00:22:18,000 --> 00:22:21,083
วิญญาณของผู้ตัดสินใจครั้งมหาวิบัติในตํานาน

294
00:22:21,166 --> 00:22:26,041
ที่นําไปสู่สงครามสุดนองเลือด
เท่าที่โลกนี้หรืออาจจะจักรวาลนี้เคยเห็นมา

295
00:22:26,125 --> 00:22:31,000
ท่านใช้เวลาหลายศตวรรษรังเกียจมนุษย์
โยนความผิดของท่านให้พวกเขา

296
00:22:31,083 --> 00:22:34,958
ใช่ พวกเขาใช้อํานาจในทางผิด
แต่มันก็เป็นอํานาจที่ท่านมอบให้

297
00:22:35,583 --> 00:22:38,625
ท่านคิดว่าจะเยียวยาตนเอง
จากภาระรับผิดชอบนั้น

298
00:22:38,708 --> 00:22:41,875
ด้วยการหลบซ่อนในถ้ํา
และหวังผลลัพธ์ที่ดีที่สุดรึไง

299
00:22:41,958 --> 00:22:44,541
ข้าไม่ได้มาบรรเทาทุกข์การจากไปของท่าน

300
00:22:44,625 --> 00:22:48,750
เพราะข้าชอบกลิ่นเนื้อมังกรเน่าเฟะ
และความโอหังมั่นหน้ามิรู้จักโต

301
00:22:48,833 --> 00:22:53,458
แต่ข้ามาขอล้างบาป
เพื่อมิให้ความผิดน่าชังของข้านําพาข้า

302
00:22:53,541 --> 00:22:56,625
สู่ความทรมานในอเวจีชั่วกัปชั่วกัลป์
ในซับเทอร์เนีย

303
00:22:57,750 --> 00:23:00,500
นั่นคือสิ่งที่รอเราทั้งคู่

304
00:23:00,583 --> 00:23:01,916
คงจะอวดดียิ่งนัก

305
00:23:02,000 --> 00:23:05,666
หากคิดว่าวิญญาณกรานาเมียร์ผู้ชั่วร้าย

306
00:23:05,750 --> 00:23:08,916
จะไม่พบกับความสยดสยองเกินคณานับ
แบบเดียวกับข้า

307
00:23:09,541 --> 00:23:13,375
แต่เรามีโอกาส ท่านกับข้า

308
00:23:13,958 --> 00:23:16,833
ถ้าซอร์เซอเรสคนใหม่
แห่งเกรย์สกัลล์สามารถฟื้นคืน

309
00:23:16,916 --> 00:23:19,125
มิติหลังความตายขึ้นมาโดยมีเราช่วย

310
00:23:19,208 --> 00:23:24,125
เช่นนั้น บางทีอาจยังมีที่สําหรับท่านและข้า

311
00:23:24,666 --> 00:23:28,250
จักรวาลยังไม่หมดหวังกับท่าน ทั้งสองคนเลย

312
00:23:28,750 --> 00:23:31,333
ยังพอเหลือเวลาทําสิ่งดีๆ อยู่นะ

313
00:23:40,250 --> 00:23:43,541
เกิดอะไรขึ้น ได้ผลไหม ท่านจะช่วยไหม

314
00:23:43,625 --> 00:23:46,833
ก่อนอื่น ปริศนาคําทาย
มักจะมีปริศนาคําทายเสมอ

315
00:23:48,291 --> 00:23:50,708
ปริศนาคําทายที่เหมาะสม

316
00:23:50,791 --> 00:23:56,708
ความย้อนแย้งที่ทําให้
ผู้วิเศษและกษัตริย์ต่างมืดบอดไม่แพ้กัน

317
00:23:56,791 --> 00:24:02,958
ไม่เหมือนอสรพิษ
ยิ่งใช้มากแค่ไหน ยิ่งทิ้งไว้เบื้องหลังแค่นั้น

318
00:24:03,666 --> 00:24:04,791
มันคือสิ่งใด

319
00:24:06,250 --> 00:24:07,625
เห็นชัดว่าคือพลังอํานาจ

320
00:24:08,208 --> 00:24:09,958
ไม่ ไม่ใช่พลังอํานาจ

321
00:24:10,041 --> 00:24:12,541
"ยิ่งใช้แค่ไหน ยิ่งทิ้งไว้เบื้องหลังแค่นั้น..."

322
00:24:13,208 --> 00:24:14,750
คําตอบคือรอยเท้า

323
00:24:16,791 --> 00:24:19,750
บางทีเจ้าอาจพร้อมแล้ว

324
00:24:20,375 --> 00:24:22,791
ไม้คทาเป็นแค่สื่อส่งพลัง

325
00:24:22,875 --> 00:24:27,875
นางจะต้องฝึกฝนพลังคาและฮาว็อค

326
00:24:28,458 --> 00:24:29,625
ปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้า

327
00:25:21,625 --> 00:25:23,458
ช่างเป็นอุบายที่สมบูรณ์แบบ

328
00:25:23,958 --> 00:25:26,791
เจ้าพวกโง่ดวงกุดไม่สงสัยอะไรเลย

329
00:25:26,875 --> 00:25:30,541
และตอนนี้ หมากแต่ละตัวอยู่ประจําที่แล้ว

330
00:25:31,041 --> 00:25:34,041
เบี้ย อัศวิน...

331
00:25:36,166 --> 00:25:40,166
ราชินี... และราชา

332
00:25:44,333 --> 00:25:46,375
พูดถึงก็มา ตายยากเสียจริง

333
00:25:46,458 --> 00:25:49,583
โอ้ ผู้สูงส่งของข้า

334
00:25:49,666 --> 00:25:52,333
ข้ามั่นใจว่าท่านพูดว่าตายยาก...

335
00:25:53,375 --> 00:25:55,750
ก็คงไม่เกินจริง

336
00:25:55,833 --> 00:25:59,833
จอมราชาจงเจริญ!

337
00:26:52,083 --> 00:26:55,166
คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์