(ฮีแมน เจ้าจักรวาล: ปฏิวัติ)
(การขึ้นครองราชย์)
ระวัง!
ถ้ามีอะไรผิดที่ผิดทางแค่นิดเดียว ท่านพ่อรู้แน่ๆ
เราไม่อยากทําให้เขาโมโหหรอกนะ
เขามักจะโมโหตลอดเวลา
เปล่า เขาแค่จริงจังน่ะ
การเป็นกษัตริย์เป็นความรับผิดชอบยิ่งใหญ่
เจอแล้ว
ขวดลับของท่านพ่อ
ขวดอะไรเหรอ
ตามหลักก็น้ําผลไม้
ท่านพ่อกําลังมา
ท่านสัญญากับมิโร แม่ของเขา ด้วยนามและเกียรติของท่าน
ว่าจะส่งเด็กชายกลับบ้านเมื่อเขาถึงวัย
เขาคือสายเลือดข้า
แต่ไม่ใช่รัชทายาทของท่าน
จะมีสิ่งใดในราชสํานัก ที่ลูกนอกสมรสของกษัตริย์ต้องเจอ
หากมิใช่ความเจ็บปวด ที่ได้เห็นน้องชายขึ้นครองราชย์
โดยที่เขาถูกปฏิเสธเพราะชาติกําเนิด
กฎหมายต่างหากที่ปฏิเสธเขา
งั้นก็เปลี่ยนกฎหมายสิ ฝ่าบาท
มันซับซ้อนกว่านั้นนัก
คนของเขาไม่ไว้ใจเรา
พวกเขาถูกห้ามมิให้ออกจากชายฝั่ง
และเหยียบย่างบนดินแดนของเรา
หากข้าส่งลูกชายไปที่นั่น ก็เท่ากับข้าเนรเทศเขา
อีเทอร์นอสก็มิต่างจากการเนรเทศเขา
ที่อันวัตการ์ เขาจะมีโอกาสเติบใหญ่
แต่ที่นี่ เขาจะเป็นที่สองรองจากน้องชายเสมอ
จนกว่าแรนดอร์จะมีรัชทายาท และเคลดอร์เป็นอันดับสาม
เคลดอร์ก็เป็นส่วนหนึ่งของข้านะ อมิเลีย
และแรนเดอร์คิดว่าเคลดอร์สุดยอดที่สุด
อันไหนเปี่ยมเมตตากว่ากัน ที่รัก
ให้เขาอยู่ใกล้ๆ
ลงโทษให้เขาอุทิศชีวิตเพื่อรับใช้กษัตริย์
ซึ่งควรเป็นของเขาด้วยเทวสิทธิ์
หรือส่งเขากลับบ้าน
บ้านที่เขาสามารถสร้างชีวิตใหม่ได้
โดยหลุดพ้นเป็นอิสระจากเงื้อมเงาแห่งกษัตริย์
ท่านพ่อรู้ว่านางพูดถูก
ข้าจากไปในหนึ่งสัปดาห์
หลังจากข้ากลับสู่อันวัตการ์ พวกฮอร์ดก็บุกโจมตี
ข้าบาดเจ็บ
ข่าวลือแพร่สะพัดว่าข้าตาย ทว่าข้ายังมีชีวิตอยู่
และข้าเลือกให้ข่าวลือเป็นไปเช่นนั้น
ข้าคิดว่าการตายของข้าจะทําให้อะไรๆ ง่ายขึ้น สําหรับท่านปู่ของเจ้า
และสําหรับแรนดอร์
ท่านพ่อเลยโทษตัวเองกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ใช่
แรนดอร์มักยืดอกรับผิดชอบทุกอย่างเสมอ
ถึงข้าคิดว่าเขาเกิดมาเป็นกษัตริย์
แต่เขาใช่หรือ
เจ้าต้องรู้ไว้นะ อดัม
เมื่อก่อน ข้าคงไม่ยอมรับมงกุฎนี้
ทําไมล่ะ ท่านเป็นบุตรคนโตของราชามิโรนี่นา
มันเป็นสิทธิ์ของท่าน
แต่ไม่ใช่หน้าที่ของข้า และแน่นอนว่าไม่ใช่ความปรารถนาข้า
เลือดราชามิโรอาจไหลในกายข้า
แต่มันก็เป็นเลือดซาริน เลือดแม่ข้า เลือดการ์
ที่ทําให้ข้าเป็นบุรุษอย่างที่เป็นวันนี้
คุ้นเคยกับงานวิศวกรรมและคณิตศาสตร์
มากกว่าการทูตและการเมือง
ยังไม่นับผลงานมากมายที่เจ้าทํา อดัม
หรือคนที่ทํา... คือฮีเแมนกันแน่
ข้าเองก็ไม่ใช่นักการเมือง
เป็นแค่นักรบ
แต่อีกไม่นานจะได้เป็นกษัตริย์
ภาระใหญ่หลวงสําหรับบุรุษเพียงผู้เดียว
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งเช่นเจ้า
พ่อข้าเชื่อว่าไม่มีผู้ใดควรถือทั้งดาบและคทา
เขารู้สึกว่าการแยกกันระหว่างราชากับแชมเปียน
คือเจตจํานงแห่งอํานาจด้วยตัวมันเอง
แล้วเจ้ารู้สึกยังไง
สับสน
ทําไมพลังถึงสําแดงอานุภาพแก่ข้า ถ้าข้าถูกลิขิตให้ต้องสละมัน
โชคชะตาอาจน่าสับสนเมื่อเกิดขึ้นผิดที่ผิดทาง
นั่นคือสิ่งที่ข้าได้เรียนรู้
ข้าไม่ได้ปรารถนาบัลลังก์ อดัม
และข้าว่าเจ้าเองก็ด้วย
กระนั้น...
อีเทอร์เนียต้องการกษัตริย์
และแชมเปียน
ท่านแม่
แม่ไม่เป็นไร อดัม
ฮีแมน ข้าหมายถึง อดัม
ราชาอดัม ฝ่าบาท
เราเจอปัญหาแล้ว
ดันแคน ใครโจมตีเรา
สเกเลทอร์
เอาแล้วไง ข้าคุ้นสีหน้านั้น
ทุกคนถอยไป!
ด้วยพลังแห่งเกรย์สกัลล์...
ข้ามีพลัง!
การสงบศึกแห่งสามหอคอย
เดี๋ยวก่อน...
สี่เหรอ
ไม่ได้มีสี่หอคอยซะหน่อย
ไม่มีหอคอยเลยต่างหาก
ไม่มีนับตั้งแต่มหาพิบัติครั้งพรีเทอร์เนียล่มสลาย
ลอร์ดกรานาเมียร์ ท่านผู้ยิ่งใหญ่เกรียงไกรสูงสุด
ข้า...
ข้าจําได้
นางเรียกเจ้าว่าไงนะ
อ๋อ ใช่ "นกน้อย"
การทําหน้าที่แทนแม่เจ้า ดูจะบรรเทาความโอหังของเจ้าลงนะ
ฟังนะ แต่ก่อนคําพูดอวยหวานหูอาจชนะใจข้าได้
แต่ตอนนี้การทูตถือเป็นความพยายามอันเสียเวลา
ว่ามาสิ ก่อนจะสายเกินไป
สายเกินไปเหรอ
ที่จะบอกลา สาวน้อย
เจ้าถึงมาที่นี่ใช่ไหมล่ะ
เพื่อนําความเสียใจจากราชาเจ้า มามอบให้ความมรณาในไม่ช้าของข้า
ท่านกําลังจะตายรึ
ข้าขอโทษ ข้าไม่รู้ว่าท่าน...
และข้าเกรงว่า... ราชาสวรรคตแล้ว
ราชาองค์ใหม่จงทรงพระเจริญ
ที่จริงข้ามาทําภารกิจเพื่อช่วยเหลือเขา
ที่จริงก็วิญญาณเขา
และวิญญาณสูงศักดิ์ทุกดวง ที่ร่อนเร่หรือจะร่อนเร่ ไร้จุดหมาย
นับตั้งแต่มหาพิบัติ
ตํานานบอกเราว่ากรานาเมียร์ผู้ยิ่งใหญ่
เคยอนุญาตให้มนุษย์เข้าถึงคา เวทมนตร์อสรพิษ
ข้าตั้งใจคืนชีพพรีเทอร์เนีย เพื่อกอบกู้ความยิ่งใหญ่ของมัน
แต่ข้าทําไม่ได้หากไม่มีพลังแห่งคา
ข้ามาที่นี่เพื่อขอให้ช่วย
เจ้าคงไม่ได้รับความช่วยเหลือจากเขา
เพราะงั้นหยุดร้องขอได้แล้ว เจ้านกน้อย
นั่นอะไร
เราน่าจะลองถามเขาดู
สเกเลทอร์
ข้าว่าเขาน่าจะเป็นสเกเลเทคมากกว่า
สเกเลเทคเหรอ
ข้าชอบนะ
เจ้าเป็นคนคิดเองใช่ไหม
เคลดอร์
ฮีโร่มาในร่างสีฟ้าแล้วสินะ
มีดีแค่นี้เองเหรอ
ยังมีอีกเยอะ
เขาทําแบบนั้นได้ไง
ระเบิดควันพวกนั้นน่ะเอง
พวกมันผสมนาโนเทคโนโลยี
เดี๋ยว ข้าไม่อยากทําร้ายพวกเจ้า
นานมาแล้ว อีเทอร์เนียยอมรับแต่เพียงเทคโนโลยี
คนยุคโบราณสร้างสิ่งมหัศจรรย์ เชิงจักรกลขนาดมหึมา
เพื่อต่อสู้กับพลังเวทมนตร์ชั่วร้าย
นานแสนนานที่พวกมันนอนนิ่งสนิท
ถูกฝังลึกอยู่ใต้ผืนดินและถูกหลงลืม
แต่ด้วยความช่วยเหลือจากมาเธอร์บอร์ด
ยุคเทคโนโลยีอันรุ่งเรือง ของอีเทอร์เนียจึงฟื้นคืนมาใหม่
จงดู!
หนึ่งในยักษ์เทคโน-ไททัน
เศษซากจากยุคอดีต แห่งเทคโนโลยีอันรุ่งโรจน์ของอีเทอร์เนีย
ออร์โก้ มาช่วยข้าตรงนี้ที
ฮีแมน เราจะทํายังไง...
ฮีแมน
แมนแอตอาร์มส์ ข้ามีแผน
ไกลพอแล้ว
ก็อาจจะ
แต่ข้าก็สนุกกับส่วนเกินอยู่นะ
ปล่อยเขาซะ
จงจําไว้ ฮีแมน
วันนี้คือการเปิดฉากระดมยิง จากจอมมาเธอร์บอร์ดผู้เกรียงไกร
แบตเทิลแคต โค่นมันให้ได้
ออร์โก้ เราต้องตรึงเจ้านั่นให้อยู่นิ่งๆ
แมนแอตอาร์มส์ ด้วยการดัดแปลงจากปลอกข้อมือการ์ของข้า
เราจะใช้ปืนของเจ้าอัปโหลด คําสั่งทําลายตนเองของเจ้าไททันได้
ท่านรู้เรื่องนี้ได้ยังไง
เจ้ายักษ์เทคโน-ไททัน ถูกพัฒนาจากเทคโนโลยีการ์โบราณ
เจ้าต้องเล็งที่โพรเซสเซอร์กลาง น่าจะอยู่...
ให้เดานะ ตรงลูกตาสีแดงกลมโตใช่ไหม
ตรงนั้นแหละ
ใช่ มันได้ผล ทําต่อไป
ทุกคน ข้าไม่รู้ว่าจะต้านเขาได้อีกนานแค่ไหน
ดาบ...
แปดสิบสามเปอร์เซ็นต์ แข็งใจอีกนิด ออร์โก้
ใกล้สําเร็จแล้ว
(กําลังอัปโหลด 97%... 99%)
การอัปโหลดไม่สําเร็จ
ระวัง!
อันดรา เราเหลือโอกาสอีกแค่ครั้งเดียว
ข้ากําลังเปลี่ยนชุดคําสั่งทําลายตัวเองที่เหลือ ไปที่ปืนของเจ้า
เราต้องยิงให้โดนเพื่ออัปโหลดให้สําเร็จ และโค่นเจ้าหุ่นนั่นให้ได้
- ถ้าข้าพลาดล่ะ - ข้าเคยเห็นฝีมือเจ้า
เจ้าคือแมนแอตอาร์มส์แห่งอีเทอร์นอส
ถ้าจะมีใครสักคนที่ยิงได้ คนคนนั้นคือเจ้า
เอาเลย!
(อัปโหลดสําเร็จ เริ่มการทําลายตนเองโดยสมบูรณ์)
เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
เอาละ ส่วนไหนของคําว่า "เนรเทศไปดาวโทรลล่า" ที่เจ้าไม่เข้าใจ
ชาวดาวโทรลล่ารู้ว่าข้าอยู่ที่นี่
แล้วทําไมเจ้าอยู่ที่นี่ ลิน
ดูเหมือนการที่ข้าวุ่นวายกับสมดุลจักรวาล
ก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง
เจ้าหมายถึงอาการของกรานาเมียร์...
เป็นเพราะข้า ใช่แล้ว
เดี๋ยว ตกลงเจ้าอยู่ที่นี่เพื่ออะไร คอยดูแลเขารึ
เหมือนพยาบาลรึไง
ให้ตายเถอะ ใช่จริงด้วย
- ทําไม - ไม่ใช่เรื่องของเจ้า
ไม่ใช่เรื่องของพรีเทอร์เนียด้วย จะว่าไป
อย่างที่เห็น ลอร์ดกรานาเมียร์ ไม่อยู่ในสภาพจะพูดดีกับเจ้าได้
ประสาอะไรกับให้เวทมนตร์อสรพิษกับเจ้า
เจ้ากําลังเสียเวลาเปล่า
มนุษย์...
มนุษย์ผู้ทะยานอยาก ละโมบโลภมาก
ข้าเคยมอบคาให้บรรพบุรุษพวกเจ้า
และพวกมันใช้คาเพื่อก่อสงคราม และการเข่นฆ่าให้บังเกิดกับโลกใบนี้
ข้าได้บทเรียนเมื่อนานมาแล้ว
ว่านิสัยมนุษย์ที่เชื่อถือได้เพียงข้อเดียวคือ ความกระหายพลังอํานาจ
และเจ้าก็มาที่นี่ อีกครา อ้อนวอนขอพลังอํานาจ
คําตอบคือไม่
กับสงคราม กับความตายและกับเจ้า
นางโง่เขลามากเสียยิ่งกว่าที่เจ้าพูด
ข้าไม่ได้พูดว่า "โง่เขลา" ข้าพูดว่า "เซ่อ"
อะไรล่ะ มันดีกว่าตั้งเยอะ
พรีเทอร์เนียไม่ใช่สิ่งที่ข้าจะลืมไปเฉยๆ
และมันเป็นปัญหาของเจ้าเหมือนกัน
ปัญหาของเจ้าโดยเฉพาะ
รู้ไหม การที่เจ้าอยู่ที่นี่ คอยช่วยกรานาเมียร์ ดูเหมือนการสํานึกผิด
ข้าไม่รู้ว่าเจ้ากําลังจะมาไม้ไหน หรือพยายามทําตัวดีขึ้นจริงๆ
แต่ยังไงก็ตาม จะมีอะไรที่เจ้าพอจะแก้ตัว
ได้ดีกว่าการช่วยข้ากอบกู้สิ่งที่เจ้าทําลายได้อีกล่ะ
การฟื้นคืนพรีเทอร์เนีย
ไม่ใช่แค่การไถ่บาปเพื่อวิญญาณเร่ร่อน ของเหล่าแชมเปียนผู้วายชนม์
แต่เป็นการไถ่บาปเพื่อเจ้าด้วย อีวิลลิน
ช่วยข้าเกลี้ยกล่อมเขาที
เว้นแต่ว่าเจ้าไม่ได้เปลี่ยนไปเลยจริงๆ
พลังแห่งเกรย์สกัลล์ปกป้องข้า
ข้าเลยพยายามแบ่งปันพลังเสี้ยวเล็กๆ กับเด็กนั่น
เหมือนที่ข้าทํากับครินเจอร์
และเขาหายดีจากไวรัสเทคโนของมาเธอร์บอร์ด
เยี่ยม ท่านแค่ชี้ดาบไปที่ทุกคนที่ติดเชื้อ
เรามีชาวเมืองหลายสิบคนติดเชื้อแล้ว
และด้วยระเบิดพวกนั้น ไวรัสก็แพร่กระจายเร็วเกินไป
ท่านต้องใช้ดาบกับทั้งอีเทอร์เนียในครั้งเดียว
ซึ่งเป็นไปไม่ได้
แต่ถ้าเราสามารถเพิ่มขอบเขตพลังออกไปได้...
ถ้ามันเป็นไปได้ ก็มีชายเพียงผู้เดียวในอีเทอร์เนียที่ทําได้
ออร์โก้ ข้าขอมอบดาบแห่งพลัง ให้เจ้าดูแล เพื่อนยาก
ด้วยพลังแห่ง...
- ออร์โก้ ไม่ - อย่า
หยอกเล่นน่า
นี่อาจไม่ใช่เวลามาเล่นมุกตลกสินะ
ข้าจะไม่ทําให้ท่านผิดหวัง ฮีแมน
เจ้าไม่ทําข้าผิดหวังแน่
ยังมีเวลาให้เจ้าเปลี่ยนใจ
ไม่ มันต้องเป็นแบบนี้ อีเทอร์เนียต้องการกษัตริย์
อีเทอร์เนียต้องการเจ้า
ดาบ คทา ปากกา และหมึก มันคือหนึ่งเดียว
ถือว่าเป็นข้อคิดจากชายชรา...
มันไม่เกี่ยวกับว่าเจ้าถืออะไรในมือ แต่เจ้ายึดถืออะไรในใจต่างหาก
เจ้าเงียบเชียวนะ
จะหายใจให้เสียเปล่าทําไม
ท่านกับข้าผ่านเรื่องราวกันมามากพอ จนอ่านใจกันออกทะลุปรุโปร่ง
บางครั้งข้าก็ต้องได้ยินกับหู
การตัดสินใจอยู่ในมือท่าน
และข้าจะติดตามท่านและอยู่เคียงข้างท่าน ในทุกๆ สังเวียนที่ท่านเลือก
แต่ในเมื่อมันเกี่ยวพันกับอนาคตข้าด้วย
ข้าว่าท่านควรรู้ไว้ ถึงท่านอาจฟังแล้วประหลาดใจก็ตาม
ว่าข้ารักที่ได้เป็นแบตเทิลแคตของท่าน
ข้าเคยผ่านทั้งเรื่องร้ายและดีกับพ่อข้า
ลูกกับพ่อก็แบบนี้ใช่ไหมล่ะ
เป็นที่รู้กันดีกว่าพ่อข้าอยากให้ข้า เดินตามรอยเท้าราชาเช่นเขา
พ่อข้ายังรู้สึกว่า ชายคนหนึ่งไม่ควรเป็นทั้งราชาและแชมเปียน
การจากไปของพ่อข้าจึงทําให้ข้า เหลือทางเลือกที่เป็นไปไม่ได้
จนกระทั่งท่านลุงเคลดอร์ของข้ากลับมา
ทายาทอันแท้จริงผู้มีสิทธิ์ชอบธรรมบนบัลลังก์มิโร
และดังนั้น ด้วยการยกเลิกกฎหมาย อันโหดร้ายและล้าหลัง
ที่ห้ามมิให้เขาขึ้นเป็นกษัตริย์
ข้าจึงไม่ต้องเผชิญทางเลือก ที่เป็นไปไม่ได้อีกต่อไป
ชาวอีเทอร์นอสทุกคนวันนี้เป็นพยาน ถึงความกล้าและเฉลียวฉลาดของเคลดอร์
ในยามที่เขาเสี่ยงชีวิต เพื่อช่วยชาวอีเทอร์เนียนับไม่ถ้วน
จากพลังปีศาจชั่วร้าย
เขาได้พิสูจน์ความหาญกล้า เขาได้เผยจิตใจ
และถ้าเขาจะมอบโอกาสแก้ตัวให้เรา
ข้านึกถึงคนที่ดีกว่าไม่ได้เลย
คนผู้ที่นําพาคนของเราไปสู่บทใหม่ต่อไป ของประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ของเรา
นับเป็นเกียรติและอภิสิทธิ์ของข้า ที่จะให้ทุกคนได้พบกับราชาเคลดอร์เดอะเฟิร์สต์
ราชาเคลดอร์!
พูดเป็นครั้งสุดท้าย คําตอบคือไม่
ได้โปรด ลอร์ดกรานาเมียร์
ไม่มีผู้ยังมีชีวิตคนไหนที่มีพลังจะช่วยข้าได้อีกแล้ว
- ข้าสัญญาว่า... - คําสัญญาของเจ้าไร้ค่า
งั้นก็จบเท่านี้สินะ
ไม่
ข้าขอพูดเจ็บๆ ให้มันจบๆ ท่าน กรานาเมียร์ มีค่าพอกับคนตายไปแล้ว
เก็บลมหายใจร้อยเล่ห์ของเจ้าไว้เถอะ
ข้ารู้ดีแก่ใจกับความจริงที่ว่าวิญญาณข้า
จะล่องลอยในกาลอวกาศโดยไร้จุดหมาย
และจากนั้น... ก็มลายหายไป
ล่องลอยและมลายหายไป วิญญาณท่านน่ะรึ
วิญญาณของผู้ตัดสินใจครั้งมหาวิบัติในตํานาน
ที่นําไปสู่สงครามสุดนองเลือด เท่าที่โลกนี้หรืออาจจะจักรวาลนี้เคยเห็นมา
ท่านใช้เวลาหลายศตวรรษรังเกียจมนุษย์ โยนความผิดของท่านให้พวกเขา
ใช่ พวกเขาใช้อํานาจในทางผิด แต่มันก็เป็นอํานาจที่ท่านมอบให้
ท่านคิดว่าจะเยียวยาตนเอง จากภาระรับผิดชอบนั้น
ด้วยการหลบซ่อนในถ้ํา และหวังผลลัพธ์ที่ดีที่สุดรึไง
ข้าไม่ได้มาบรรเทาทุกข์การจากไปของท่าน
เพราะข้าชอบกลิ่นเนื้อมังกรเน่าเฟะ และความโอหังมั่นหน้ามิรู้จักโต
แต่ข้ามาขอล้างบาป เพื่อมิให้ความผิดน่าชังของข้านําพาข้า
สู่ความทรมานในอเวจีชั่วกัปชั่วกัลป์ ในซับเทอร์เนีย
นั่นคือสิ่งที่รอเราทั้งคู่
คงจะอวดดียิ่งนัก
หากคิดว่าวิญญาณกรานาเมียร์ผู้ชั่วร้าย
จะไม่พบกับความสยดสยองเกินคณานับ แบบเดียวกับข้า
แต่เรามีโอกาส ท่านกับข้า
ถ้าซอร์เซอเรสคนใหม่ แห่งเกรย์สกัลล์สามารถฟื้นคืน
มิติหลังความตายขึ้นมาโดยมีเราช่วย
เช่นนั้น บางทีอาจยังมีที่สําหรับท่านและข้า
จักรวาลยังไม่หมดหวังกับท่าน ทั้งสองคนเลย
ยังพอเหลือเวลาทําสิ่งดีๆ อยู่นะ
เกิดอะไรขึ้น ได้ผลไหม ท่านจะช่วยไหม
ก่อนอื่น ปริศนาคําทาย มักจะมีปริศนาคําทายเสมอ
ปริศนาคําทายที่เหมาะสม
ความย้อนแย้งที่ทําให้ ผู้วิเศษและกษัตริย์ต่างมืดบอดไม่แพ้กัน
ไม่เหมือนอสรพิษ ยิ่งใช้มากแค่ไหน ยิ่งทิ้งไว้เบื้องหลังแค่นั้น
มันคือสิ่งใด
เห็นชัดว่าคือพลังอํานาจ
ไม่ ไม่ใช่พลังอํานาจ
"ยิ่งใช้แค่ไหน ยิ่งทิ้งไว้เบื้องหลังแค่นั้น..."
คําตอบคือรอยเท้า
บางทีเจ้าอาจพร้อมแล้ว
ไม้คทาเป็นแค่สื่อส่งพลัง
นางจะต้องฝึกฝนพลังคาและฮาว็อค
ปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้า
ช่างเป็นอุบายที่สมบูรณ์แบบ
เจ้าพวกโง่ดวงกุดไม่สงสัยอะไรเลย
และตอนนี้ หมากแต่ละตัวอยู่ประจําที่แล้ว
เบี้ย อัศวิน...
ราชินี... และราชา
พูดถึงก็มา ตายยากเสียจริง
โอ้ ผู้สูงส่งของข้า
ข้ามั่นใจว่าท่านพูดว่าตายยาก...
ก็คงไม่เกินจริง
จอมราชาจงเจริญ!
คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์