1
00:00:16,500 --> 00:00:20,958
ณ ใจกลางของจุดกําเนิดแห่งสรรพสิ่ง
ยังมีดาวเคราะห์อีเทอร์เนีย

2
00:00:21,041 --> 00:00:23,375
โลกแห่งเทวภาพสุดมหัศจรรย์

3
00:00:23,875 --> 00:00:27,875
มนุษย์และสัตว์ประหลาด พ่อมดและขุนศึก

4
00:00:27,958 --> 00:00:30,458
วิทยาศาสตร์และเวทมนตร์

5
00:00:30,541 --> 00:00:32,458
เฉกเช่นญาติพี่น้องคู่พิพาท

6
00:00:32,541 --> 00:00:35,625
พลังอํานาจนี้ก่อสงครามมายาวนานเกินคณานับ

7
00:00:35,708 --> 00:00:39,458
แม้ว่าเจ้าแห่งเวทมนตร์จะครองอํานาจสูงสุด

8
00:00:40,000 --> 00:00:42,791
แต่หลังอุบัติการณ์แห่งมหาวิบัติ...

9
00:00:46,458 --> 00:00:48,875
ความลับก็ไม่มีอีกต่อไป

10
00:00:48,958 --> 00:00:54,958
และทุกอุบัติการณ์ที่เปิดเผย
นํามาซึ่งคํามั่นแห่งการปฏิวัติ

11
00:00:56,541 --> 00:01:03,500
(แม้แต่ราชาก็ไม่เว้น)

12
00:01:58,250 --> 00:02:01,625
จงหนีไปก่อนที่เจ้าจะเสียสติ

13
00:02:02,416 --> 00:02:05,791
จงอย่าเชื่อในสิ่งที่ซับเทอร์เนียแสดงให้เห็น

14
00:02:07,958 --> 00:02:11,375
ด้วยความหวาดกลัวเติมเชื้อไฟอเวจีให้ลุกโชน

15
00:02:11,458 --> 00:02:14,125
อเวจีอันเป็นของลอร์ดที่ชื่อว่า...

16
00:02:18,208 --> 00:02:20,708
ข้าไม่ได้กลิ่นความกลัว

17
00:02:22,291 --> 00:02:24,416
รู้หรือไม่ เจ้ามนุษย์

18
00:02:24,500 --> 00:02:28,000
ว่านี่คือสถานที่ที่ความสิ้นหวังเข้าแทนที่ความฝัน

19
00:02:28,083 --> 00:02:31,500
และความหวังม้วยมรณา

20
00:02:31,583 --> 00:02:37,125
แต่แม้กระทั่งที่นี่ ในอาณาจักรแห่งกลียุค
เรายังเชื่อมั่นในระเบียบ

21
00:02:37,708 --> 00:02:41,166
ความทุกข์ทรมานเริ่มขึ้นก็ต่อเมื่อเจ้ายอมมอบ

22
00:02:41,250 --> 00:02:47,041
สมบัติเพียงชิ้นเดียวที่ดวงวิญญาณใดๆ
ยังมีอยู่เมื่อชีวิตจบสิ้น...

23
00:02:47,125 --> 00:02:49,125
นามของเจ้า

24
00:02:50,000 --> 00:02:51,958
นามข้าเหรอ

25
00:02:52,916 --> 00:02:54,333
ข้าคืออดัม

26
00:02:54,416 --> 00:02:55,750
เจ้าชายแห่งอีเทอร์เนีย

27
00:02:55,833 --> 00:02:58,375
และผู้พิทักษ์ความลับแห่งปราสาทเกรย์สกัลล์

28
00:02:58,958 --> 00:03:00,375
แชมป์เปียนน่ะหรือ

29
00:03:00,875 --> 00:03:02,833
และข้าคืออร์โก้

30
00:03:02,916 --> 00:03:06,625
สหายผู้กล้าที่มีตั๋วจิ๋วเข้าสู่ซับเทอร์เนีย

31
00:03:06,708 --> 00:03:08,416
เจ้า...

32
00:03:11,041 --> 00:03:13,083
เราไม่ได้มาสู้ สแกร์โกลว

33
00:03:13,166 --> 00:03:17,625
สหายเราถูกสเกเลทอร์ส่งไปที่ซับเทอร์เนีย
ตอนเขาช่วงชิงพลังอํานาจไป

34
00:03:17,708 --> 00:03:20,458
เราจึงอยากขอเจ้าให้เราไปจากดินแดนคนตาย

35
00:03:20,541 --> 00:03:24,000
พร้อมวิญญาณสหายเรา แคลมป์แชมป์และฟิสโต้

36
00:03:24,083 --> 00:03:26,916
เรเนียสกับมัลคอล์มตายเยี่ยงวีรบุรุษ

37
00:03:27,000 --> 00:03:29,500
พวกเขาจึงคู่ควรอยู่ในสถานที่ที่ดีกว่านี้

38
00:03:30,541 --> 00:03:32,166
แล้วมันที่ไหนกันล่ะ

39
00:03:32,250 --> 00:03:36,541
ในเมื่อสวรรค์ล่มสลายแล้ว
ตอนอีวิลลินทําลายพรีเทอร์เนียพินาศ

40
00:03:37,250 --> 00:03:42,583
อีกอย่าง พวกเขาคือของสะสมเพิ่มสุดเพอร์เฟกต์
ในคอลเลกชันของข้า

41
00:03:42,666 --> 00:03:45,416
และถ้าข้าสละสมบัตินี้ไป

42
00:03:45,500 --> 00:03:49,416
ข้าก็ต้องยอมสละความกลัวอันหอมหวาน
ทั้งหมดของพวกมันไปด้วย

43
00:03:49,500 --> 00:03:54,583
ความสยดสยองอันแน่ชัด
เจ้ายังได้ยินเสียงกรีดร้องของพวกมัน

44
00:03:57,166 --> 00:04:01,666
ไม่ละ ข้าว่าจะปล่อยให้มันอยู่ที่เดิมของมันดีกว่า

45
00:04:01,750 --> 00:04:05,750
และรู้ไหมว่าอะไรจะดูดีงามยิ่งขึ้น
เมื่อห้อยอยู่ข้างๆ พวกมัน

46
00:04:06,791 --> 00:04:08,375
เจ้าไง

47
00:04:11,458 --> 00:04:13,625
พอซะทีกับการเจรจาการทูต

48
00:04:13,708 --> 00:04:15,250
ได้เวลาแผนสํารองแล้วสินะ

49
00:04:16,541 --> 00:04:18,875
ด้วยพลังแห่งเกรย์สกัลล์

50
00:04:27,125 --> 00:04:31,791
ข้ามีพลัง

51
00:04:46,166 --> 00:04:51,125
ในเมื่อเจ้าระดมพวกพ้องมาซะเยอะ
ข้าว่าสหายข้าก็น่าจะมาด้วยได้

52
00:04:54,000 --> 00:04:56,125
มีใครตื่นเต้นบ้างไหมล่ะ

53
00:04:56,833 --> 00:05:00,541
ข้ารู้สึกกําลังจะจาม

54
00:05:04,000 --> 00:05:06,708
แม้แต่คาวบอยก็ยังอยากยิง

55
00:05:06,791 --> 00:05:08,500
ยิงแบบ ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว

56
00:05:08,583 --> 00:05:11,041
ยี้ฮ่า!

57
00:05:37,000 --> 00:05:40,375
ไก่กําลังหนีออกจากเล้า และกําลังบินไปหาเจ้า

58
00:05:53,875 --> 00:05:55,083
เห็นเมื่อกี้ใช่ไหม

59
00:05:55,166 --> 00:05:57,375
ข้ายิงโดนมันตั้งแต่นัดแรก!

60
00:05:57,458 --> 00:05:59,541
ไม่เลวสําหรับชายสวมมงกุฎ

61
00:06:04,833 --> 00:06:06,541
ตาดีมาก ทหาร

62
00:06:07,125 --> 00:06:10,250
แมนแอตอาร์มส์พร้อมยื่นมือช่วยเสมอ ฝ่าบาท

63
00:06:10,333 --> 00:06:12,500
หวังว่าเจ้าคงชอบคลาวด์ครัชเชอร์นะ

64
00:06:12,583 --> 00:06:14,125
ข้าทําเองกับมือเลยนะ

65
00:06:15,375 --> 00:06:17,083
สกายสเลดส์ มากับข้า

66
00:06:46,958 --> 00:06:50,083
- ท่านพ่อ
- เจ้าอันธพาลนี่กวนใจเจ้าไหม ลูกชาย

67
00:07:01,583 --> 00:07:03,250
ดีมาก อดัม

68
00:07:03,333 --> 00:07:04,958
ยังงี้สิลูกพ่อ

69
00:07:11,291 --> 00:07:12,458
เจ้าหัวขโมย!

70
00:07:12,541 --> 00:07:14,791
เจ้าผู้บุกรุก!

71
00:07:14,875 --> 00:07:20,875
พวกเจ้าทุกคน
จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของคอลเลกชันข้า

72
00:07:21,541 --> 00:07:22,833
จัดการเขา ลูกชาย

73
00:08:01,083 --> 00:08:01,958
ทีล่า!

74
00:08:02,666 --> 00:08:06,083
ปิดตาเจ้าซะ ข้าจะฉายแสงสว่างในคุกใต้ดินนี้

75
00:08:19,958 --> 00:08:22,875
เปิดตัวได้อลังการมาก ซอร์เซอเรสของข้า

76
00:08:23,375 --> 00:08:26,250
แค่ทําตามคําบัญชาของท่าน แชมเปียนของข้า

77
00:08:26,333 --> 00:08:29,750
ค่อยจีบกันทีหลัง เจ้าของคน
รีบไปจากขุมนรกนี่กันเถอะ

78
00:08:29,833 --> 00:08:31,666
คลาวด์ครัชเชอร์ เรากําลังไป

79
00:08:43,916 --> 00:08:45,583
จบภารกิจได้ๆ!

80
00:08:49,416 --> 00:08:53,250
ข้าจะแผดเผาเจ้าทั้งเป็นและกินเนื้อเจ้า

81
00:08:53,333 --> 00:08:57,083
ขณะที่วิญญาณเจ้าจมจ่อมในความสิ้นหวังอันดํามืด

82
00:08:57,166 --> 00:09:00,583
เพราะข้าคือลอร์ดแห่งซับ...

83
00:09:02,250 --> 00:09:03,750
โทษที สแกร์โกลว

84
00:09:06,750 --> 00:09:09,291
ซับเทอร์เนียถูกปิดอย่างเป็นทางการ

85
00:09:21,166 --> 00:09:22,041
เยี่ยม!

86
00:09:23,000 --> 00:09:24,000
มันได้ผล!

87
00:09:24,083 --> 00:09:27,416
ที่จริง ตอนท่านมีเทคโนโลยี ท่านก็มีพรสวรรค์

88
00:09:27,916 --> 00:09:29,750
และเวทมนตร์นิดหน่อยก็ช่วยได้

89
00:09:29,833 --> 00:09:32,083
เมื่อกี้เจ้าน่าทึ่งมากๆ

90
00:09:32,750 --> 00:09:34,333
แล้วท่านล่ะ

91
00:09:34,416 --> 00:09:37,541
ไม่มีใครเคยทําลายประตูสู่นรกมาก่อน

92
00:09:37,625 --> 00:09:39,916
ข้าว่ามันน่ารักชะมัดเลย

93
00:09:40,000 --> 00:09:44,000
สุดท้ายเจ้าเด็กสองคนนี้ได้เห็น
สิ่งที่เราทุกคนเคยเห็นมาแล้วหลายปีก่อน

94
00:09:44,083 --> 00:09:46,791
ท่านพ่อพูดอะไรกับประชาชนครับ

95
00:09:47,291 --> 00:09:48,333
ท่านพ่อ

96
00:09:48,416 --> 00:09:49,375
ฝ่าบาท!

97
00:09:49,458 --> 00:09:50,416
พ่อ!

98
00:09:50,500 --> 00:09:51,416
ไม่นะ!

99
00:10:03,083 --> 00:10:05,666
"ไปภูเขาอสรพิษกันเถอะ" เขาพูด

100
00:10:06,333 --> 00:10:08,125
"พวกเขาเปิดรับคนตลอด"

101
00:10:08,208 --> 00:10:11,458
สองหัวไม่ดีกว่าหนึ่งหัว เพราะงั้นหุบปากซะ!

102
00:10:11,958 --> 00:10:14,000
พอซะที เดี๋ยวเจ้าจะโดนโขกหัว

103
00:10:14,083 --> 00:10:15,625
เจ้าน่ะสิจะโดน

104
00:10:15,708 --> 00:10:18,708
เหล่าสมุนของมาเธอร์บอร์ดผู้ยิ่งใหญ่

105
00:10:20,416 --> 00:10:25,416
มีช่วงเวลาที่เวทมนตร์คืออาวุธที่ข้าเลือก
ไม่ใช่เครื่องจักร

106
00:10:25,500 --> 00:10:30,041
และแผนการหลังจากแผนน่าอนาถล้มเหลว

107
00:10:30,125 --> 00:10:36,208
ข้าโทษมนตร์โง่ๆ และคาถางี่เง่าๆ งั้นหรือ

108
00:10:36,708 --> 00:10:39,291
ไม่ ลูกข้า

109
00:10:39,375 --> 00:10:42,750
ข้าโทษตัวข้าผู้เดียว

110
00:10:44,791 --> 00:10:47,375
แต่ยามที่ข้ายอมจํานน

111
00:10:47,458 --> 00:10:51,875
ให้ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี
ของมารดาหนึ่งเดียวอันแท้จริงของข้า

112
00:10:51,958 --> 00:10:57,708
ข้าตระหนักว่าความไร้ประโยชน์
ของความล้มเหลวของข้าหาใช่ความผิดข้า

113
00:10:57,791 --> 00:11:02,041
พอๆ กับที่หาใช่ความโง่เขลา
ที่ศรัทธาในเวทมนตร์

114
00:11:02,125 --> 00:11:05,625
และบัดนี้ที่จิตของข้าเปิด

115
00:11:06,625 --> 00:11:09,958
ข้าเชื่อเฉพาะสิ่งที่ข้าเห็น

116
00:11:10,041 --> 00:11:16,000
และทั้งหมดที่ข้าเห็นคือมาเธอร์บอร์ด!

117
00:11:16,083 --> 00:11:21,500
ขอให้บอร์ดผู้ยิ่งใหญ่จงเกรียงไกรรุ่งโรจน์!

118
00:11:21,583 --> 00:11:23,791
เยี่ยมมาก สเกเลทอร์

119
00:11:23,875 --> 00:11:25,916
เจ้าให้เกียรติมารดาของเจ้า

120
00:11:27,250 --> 00:11:30,625
และบิดาของเจ้าด้วย

121
00:11:43,458 --> 00:11:47,541
วิญญาณอีกดวงถูกดูดกลืนเพื่อบอร์ดแล้ว นายท่าน

122
00:11:48,708 --> 00:11:50,708
แล้วสเกเลทอร์ล่ะ

123
00:11:51,208 --> 00:11:53,500
หลังถูกทอดทิ้งนานนับทศวรรษ

124
00:11:53,583 --> 00:11:56,250
เขาได้เห็นวิถีที่ผิดพลาดของตนเอง

125
00:11:56,333 --> 00:11:59,583
และหันมารับใช้เราแค่เราเท่านั้น นายท่าน

126
00:12:00,208 --> 00:12:04,250
ตอนนี้เขาเป็นสาวกผู้น่ายกย่องแห่งฮอร์ด

127
00:12:05,125 --> 00:12:07,666
เก่งมาก มิสเทรสมาเธอร์บอร์ด

128
00:12:08,375 --> 00:12:12,458
เจ้าทําสําเร็จในสิ่งที่ทุกคนทําให้ข้าผิดหวัง

129
00:12:12,541 --> 00:12:16,291
และดังนั้น การเปลี่ยนแปลง
ของอีเทอร์เนียจะยังดําเนินต่อไป

130
00:12:16,375 --> 00:12:19,750
จงทําตามแผนการที่ข้าวางไว้ มือขวาข้า

131
00:12:20,333 --> 00:12:25,333
อีกไม่ช้า ข้าจะคว้ารางวัล
ที่เคยปฏิเสธข้าเมื่อนานมาแล้ว

132
00:12:26,000 --> 00:12:27,791
และเมื่อวันนั้นมาถึง

133
00:12:27,875 --> 00:12:33,208
ท้องฟ้าเหนือเกรย์สกัลล์
จะเต็มไปด้วยกองทัพฮอร์ด

134
00:12:36,833 --> 00:12:39,291
เขาไม่ได้รับบาดเจ็บในการสู้รบ เมนดอร์

135
00:12:39,833 --> 00:12:41,833
ตกลงพ่อข้าเป็นอะไรกันแน่

136
00:12:42,541 --> 00:12:46,541
มันคือภาวะอวัยวะล้มเหลว
ที่ข้าไม่เคยเจอมาก่อน อดัม

137
00:12:46,625 --> 00:12:49,125
และเรายังหายารักษาไม่ได้

138
00:12:49,208 --> 00:12:50,250
ยังหาไม่ได้เหรอ

139
00:12:50,833 --> 00:12:53,333
เราพบอาการเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน นายท่าน

140
00:12:53,416 --> 00:12:56,708
แต่บิดาของท่านห้ามไม่ให้ข้าบอกคําวินิจฉัยกับใคร

141
00:12:56,791 --> 00:12:58,333
ยกเว้นราชินีกับลอร์ดดันแคน

142
00:12:59,000 --> 00:13:00,583
ท่านแม่รู้เรื่องนี้เหรอ

143
00:13:00,666 --> 00:13:03,666
ท่านแม่ปล่อยให้ท่านพ่อไปซับเทอร์เนียกับข้าได้ไง

144
00:13:04,166 --> 00:13:06,416
ฝ่าบาทตั้งใจแน่วแน่

145
00:13:06,958 --> 00:13:11,541
อดัม การต่อสู้เคียงบ่าลูกชาย
แชมเปียนแห่งเกรย์สกัลล์

146
00:13:11,625 --> 00:13:13,458
เพื่อดวงวิญญาณสหายของท่านพ่อ

147
00:13:14,000 --> 00:13:16,416
นับเป็นคําขอสุดท้ายของท่านพ่อของลูก

148
00:13:16,500 --> 00:13:18,083
คําขอสุดท้ายเหรอ ไม่!

149
00:13:18,708 --> 00:13:20,250
ช่วยเขาที ทีล่า

150
00:13:20,333 --> 00:13:22,000
เหมือนที่เจ้าช่วยข้า

151
00:13:28,000 --> 00:13:30,750
ถึงนางจะช่วยพ่อได้ พ่อก็ไม่ยอมหรอก

152
00:13:32,083 --> 00:13:34,458
ความตายมาเยือนเราทุกคน ลูกพ่อ

153
00:13:35,416 --> 00:13:38,791
ใช่ แม้กษัตริย์ก็ไม่เว้น

154
00:13:39,458 --> 00:13:41,541
เก็บแรงท่านไว้เถอะ สวามีข้า

155
00:13:41,625 --> 00:13:43,458
ด้วยแรงที่ข้ายังพอมีเหลือ

156
00:13:43,541 --> 00:13:46,583
ข้าอยากใช้เวลากับสองสุดที่รักของข้า

157
00:13:49,916 --> 00:13:53,541
ข้าอยากพูดกับครอบครัวข้า ตามลําพัง ได้โปรด

158
00:15:17,416 --> 00:15:21,541
ข้าไม่เข้าใจว่า
เราพยายามจะร่ายคาถาอะไรที่นี่ ทีล่า

159
00:15:22,916 --> 00:15:24,083
พรีเทอร์เนีย

160
00:15:24,625 --> 00:15:27,208
ข้าพยายามสร้างพรีเทอร์เนียขึ้นมาใหม่

161
00:15:27,291 --> 00:15:31,291
เพื่อที่วิญญาณวีรบุรุษ
อย่างเรเนียสและมัลคอล์มจะได้มีที่ให้ไป

162
00:15:31,875 --> 00:15:34,458
แต่ตอนนี้ราชาแรนดอร์กําลังจะตาย

163
00:15:34,541 --> 00:15:38,416
ถ้าข้าไม่กอบกู้พรีเทอร์เนียกลับมา
จะเกิดอะไรขึ้นกับวิญญาณเขา

164
00:15:39,708 --> 00:15:42,750
ข้าจะปล่อยให้มันสลายหายไปตลอดกาลไม่ได้

165
00:15:42,833 --> 00:15:47,208
และอดัมต้องรู้ว่าพ่อของเขา
จะได้เดินทางสู่ดินแดนอันยิ่งใหญ่

166
00:15:47,708 --> 00:15:49,750
บางทีซอร์เซอเรสอาจช่วยได้

167
00:15:49,833 --> 00:15:51,791
ตอนนี้ข้าเป็นซอร์เซอเรสแล้ว

168
00:15:51,875 --> 00:15:54,541
ข้าจึงควรคิดหาวิธีด้วยตัวข้าเอง

169
00:15:54,625 --> 00:15:57,708
จะให้ข้าวิ่งไปขอให้แม่ช่วยแก้ปัญหาตลอดไปไม่ได้

170
00:15:58,291 --> 00:16:02,666
แต่การขอให้คนที่รักเจ้า
มาช่วยเจ้าก็ไม่ผิดเช่นกันนะ ทีล่า

171
00:16:03,375 --> 00:16:06,791
โดยเฉพาะในเมื่อ
ราชาแรนดอร์เหลือเวลาน้อยลงทุกที

172
00:16:09,666 --> 00:16:12,666
ราชินีผู้สูงส่งแสนงดงามของข้า

173
00:16:13,333 --> 00:16:17,000
เจ้ามาหาข้าจากสรวงสวรรค์ราวเทพธิดา

174
00:16:17,083 --> 00:16:20,375
และมอบความรักและเสียงหัวเราะให้ข้า
มานานนับทศวรรษ

175
00:16:21,083 --> 00:16:25,916
สุดยอดการผจญภัยที่ข้าเคยออกเดินทาง
ในฐานะเจ้าผู้ครองดินแดนนี้

176
00:16:26,000 --> 00:16:28,166
คือการผจญภัยที่ข้าได้เดินทางกับเจ้า

177
00:16:30,791 --> 00:16:36,041
ขอบใจ...
ที่ทําให้ข้าเป็นชายที่ควรค่ากับอิสตรีเช่นเจ้า

178
00:16:36,916 --> 00:16:40,750
และขอบใจที่ให้กําเนิดบุตรชายของเรา

179
00:16:41,875 --> 00:16:45,583
อดัม ความภาคภูมิใจและความสุขของข้า

180
00:16:46,125 --> 00:16:49,833
พ่อภาวนาให้เจ้าสัมผัสความสุขเดียวกันนี้
ที่เจ้ามอบให้พ่อในฐานะพ่อ

181
00:16:49,916 --> 00:16:51,083
เมื่อเจ้าได้เป็นพ่อคน

182
00:16:51,833 --> 00:16:56,333
เจ้าเป็นผู้เปี่ยมด้วยหัวใจ
มากกว่าใครในอีเทอร์เนีย

183
00:16:56,875 --> 00:16:59,666
ซึ่งแปลว่าเจ้ามีใจให้แบ่งปันเหลือเฟือ

184
00:17:00,250 --> 00:17:04,541
ฉะนั้นอย่ารอนานเกินไป
ที่จะบอกทีล่าว่าเจ้ารู้สึกเช่นไร

185
00:17:15,875 --> 00:17:16,833
หวัดดีค่ะ แม่

186
00:17:19,250 --> 00:17:21,000
นกน้อยของแม่

187
00:17:21,500 --> 00:17:24,375
เจ้าเป็นซอร์เซอเรสผู้เก่งกาจน่ายกย่อง

188
00:17:24,875 --> 00:17:28,375
ทว่าผู้เป็นแม่ย่อมรู้ว่าเมื่อใดที่ลูกกําลังลําบาก

189
00:17:29,375 --> 00:17:31,583
แม่ช่วยอะไรเจ้าได้บ้าง ทีล่า

190
00:17:31,666 --> 00:17:35,791
ข้าพยายามกอบกู้พรีเทอร์เนียกลับคืนมา
โดยการใช้พลังแห่งเกรย์สกัลล์

191
00:17:35,875 --> 00:17:38,500
และทุกเวทมนตร์โซอาร์ที่ข้าสามารถร่ายได้

192
00:17:39,000 --> 00:17:41,708
แต่ข้าก็ยังทําไม่สําเร็จ ท่านแม่

193
00:17:42,333 --> 00:17:47,916
ข้ายังคิดหาวิธีไม่ออก
และข้าว่าฉันคงไม่แข็งแกร่งพอ

194
00:17:48,000 --> 00:17:50,875
มันไม่เกี่ยวกับความแข็งแกร่ง ทีล่า

195
00:17:51,875 --> 00:17:56,458
มีเพียงของขวัญแห่งโซอาร์เท่านั้น
ที่ถูกมอบให้เราในฐานะซอร์เซอเรส

196
00:17:56,541 --> 00:18:02,083
และพรีเทอร์เนียถูกสร้างด้วยเวทมนตร์
จากเทพเจ้าโบราณทั้งสาม...

197
00:18:02,166 --> 00:18:07,416
โซอาร์ คาและฮาว็อค

198
00:18:07,500 --> 00:18:10,125
ดังนั้นเพื่อกอบกู้พรีเทอร์เนียคืนมา

199
00:18:10,208 --> 00:18:14,041
เจ้าต้องการความช่วยเหลือจากพลังทั้งสาม
ที่สร้างพรีเทอร์เนียขึ้นมา

200
00:18:14,125 --> 00:18:15,166
ยังไงคะ

201
00:18:15,708 --> 00:18:19,291
ความลับแห่งเวทมนตร์อสรพิษ
สูญหายไปกับมวลมนุษย์มาช้านาน

202
00:18:20,000 --> 00:18:24,208
ถ้าเช่นนั้นก็ต้องใช้สิ่งที่เป็นมากกว่ามนุษย์
เพื่อค้นหามันอีกครั้ง

203
00:18:24,875 --> 00:18:26,875
จําเป็นต้องใช้ซอร์เซอเรส

204
00:18:28,458 --> 00:18:30,458
รู้ไหมว่าข้าควรเริ่มจากที่ใด

205
00:18:30,541 --> 00:18:34,500
ในฐานะซอร์เซอเรส
แม่ถูกลิขิตให้อยู่ที่ปราสาทนี้ตลอดกาล

206
00:18:34,583 --> 00:18:36,583
และเมื่อไม่มีพรีเทอร์เนียแล้ว

207
00:18:36,666 --> 00:18:39,750
วิญญาณของแม่จะยังถูกตรึงไว้ ณ ที่แห่งนี้

208
00:18:39,833 --> 00:18:42,541
ไร้ซึ่งพลังอํานาจไปชั่วกัลปาวสาน

209
00:18:42,625 --> 00:18:44,666
แต่เจ้า ทีล่า

210
00:18:45,166 --> 00:18:48,833
เจ้าเป็นซอร์เซอเรสคนแรก
ที่ไปจากเกรย์สกัลล์ได้

211
00:18:48,916 --> 00:18:52,666
ดังนั้นจงออกตามหาสิ่งของของคา
ในที่ที่มันถูกพบเห็นเป็นครั้งสุดท้าย

212
00:18:52,750 --> 00:18:56,083
ในม่านหมอกเวทมนตร์แห่งดาร์กสโมค

213
00:18:56,583 --> 00:18:57,750
ดาร์กสโมคเหรอ

214
00:18:58,666 --> 00:19:02,208
ขนาดซับเทอร์เนีย
ยังไม่ทําให้ข้ากลัวได้เท่าที่แห่งนั้น

215
00:19:02,291 --> 00:19:04,250
ข้าถึงจะไปที่นั่นคนเดียว

216
00:19:04,333 --> 00:19:06,875
ฟังดูยิ่งอันตรายกว่าเดิมซะอีก

217
00:19:08,000 --> 00:19:08,958
ขอบคุณ ท่านแม่

218
00:19:10,166 --> 00:19:12,500
ลูกทําได้ ทีล่า

219
00:19:12,583 --> 00:19:17,583
ลูกเปล่งประกายเจิดจรัสที่สุด
ในยามที่ใจลูกแน่วแน่

220
00:19:20,833 --> 00:19:23,666
ทําไมท่านไม่บอกข้าว่ากําลังจะตาย ท่านพ่อ

221
00:19:24,458 --> 00:19:29,166
เพราะหากบอกเจ้า เจ้าจะทําทุกอย่าง
ที่อํานาจแห่งฮีแมนบันดาลได้

222
00:19:29,250 --> 00:19:30,458
เพื่อช่วยพ่อ

223
00:19:30,958 --> 00:19:32,625
และพ่อไม่ต้องการเช่นนั้น

224
00:19:34,625 --> 00:19:39,291
ที่ของเจ้าตอนนี้ไม่ใช่ในสนามรบในฐานะฮีแมน

225
00:19:39,791 --> 00:19:43,208
แต่เป็นในราชวังในฐานะเจ้าชายอดัม

226
00:19:43,916 --> 00:19:46,958
เมื่อสิ้นลมหายใจสุดท้ายของพ่อ

227
00:19:48,208 --> 00:19:53,166
เจ้า ลูกพ่อ จะกลายเป็นราชาแห่งอีเทอร์เนีย

228
00:19:53,250 --> 00:19:54,875
ท่านพ่อ ได้โปรด

229
00:19:55,375 --> 00:19:58,958
แต่เจ้าจะปกครองในฐานะอดัมหรือฮีแมน

230
00:19:59,583 --> 00:20:01,416
เพราะจะเป็นทั้งคู่ไม่ได้

231
00:20:02,166 --> 00:20:05,708
ราชาไม่สามารถทอดทิ้งพสกนิกรเพื่อออกผจญภัย

232
00:20:06,291 --> 00:20:10,583
การเป็นแชมเปียนแห่งเกรย์สกัลล์
ก็เป็นภาระหนักอึ้งอยู่แล้ว

233
00:20:11,208 --> 00:20:13,500
แต่ยิ่งมีมงกุฎเพิ่มบนหัว

234
00:20:13,583 --> 00:20:17,458
อาจทําลายได้แม้แต่ชายผู้ทรงพลังที่สุดในจักรวาล

235
00:20:20,916 --> 00:20:23,750
ฉะนั้นเจ้าต้องเลือก ลูกพ่อ

236
00:20:24,333 --> 00:20:27,125
ทางเลือกที่พ่อไม่เคยต้องเลือกในฐานะราชา

237
00:20:27,666 --> 00:20:31,791
ทางเลือกระหว่างดาบและคทา

238
00:20:32,541 --> 00:20:33,708
อย่าร้องไห้

239
00:20:34,333 --> 00:20:36,625
เพราะพ่อใช้ชีวิตมาเนิ่นนานนัก

240
00:20:36,708 --> 00:20:41,250
ชีวิตที่พ่อได้ลิ้มลองรสชาติชัยชนะ
แต่ต้องแลกมาด้วยราคาค่างวด

241
00:20:42,958 --> 00:20:47,458
พ่อสูญเสียสหาย ครอบครัว และแม้แต่น้องชาย

242
00:20:48,041 --> 00:20:52,166
กระนั้น พ่อก็ตายอย่างคนโชคดีกว่าคนส่วนใหญ่

243
00:20:53,791 --> 00:20:55,375
หาใช่เพราะพ่อเป็นราชา...

244
00:20:55,875 --> 00:20:59,541
แต่เพราะข้าเป็นสามีเจ้า

245
00:20:59,625 --> 00:21:01,500
และข้าพ่อเจ้า

246
00:21:03,000 --> 00:21:06,291
ข้ารักเจ้าทั้งสอง...

247
00:21:06,833 --> 00:21:07,833
เพราะงั้น...

248
00:21:25,000 --> 00:21:27,541
ท่านจะเป็นผู้กล่าวเพียงผู้เดียว ฝ่าบาท

249
00:21:27,625 --> 00:21:32,208
และหลังท่านสรรเสริญบิดาเสร็จ
ราชินีมาร์เลน่าจะแต่งตั้งท่านเป็นกษัตริย์

250
00:21:32,875 --> 00:21:35,458
เราต้องทําพิธีราชาภิเษกเร็วขนาดนั้นเลยรึ

251
00:21:35,958 --> 00:21:37,791
ท่านพ่อเพิ่งจากไปแค่วันเดียว

252
00:21:37,875 --> 00:21:41,583
ซึ่งแปลว่าอีเทอร์เนียขาดกษัตริย์มานานแล้ว

253
00:21:42,166 --> 00:21:45,083
พิธีราชาภิเษกมักจัดขึ้นหลังพิธีบรมศพ อดัม

254
00:21:45,166 --> 00:21:47,958
มันคือราคาที่เราต้องจ่ายเพื่อสวมมงกุฎ

255
00:21:48,041 --> 00:21:49,666
และในฐานะราชาองค์ใหม่

256
00:21:49,750 --> 00:21:52,625
ลูกต้องบอกพสกนิกรว่าลูกอยู่ที่นี่เพื่อพวกเขา

257
00:21:52,708 --> 00:21:55,250
แม้ลูกยังจมจ่อมอยู่ในความเศร้าโศกก็ตาม

258
00:21:56,416 --> 00:21:58,458
ข้าควรพูดว่าอะไร

259
00:21:58,541 --> 00:22:00,708
แค่บอกความจริงกับพวกเขา ลูกแม่

260
00:22:01,416 --> 00:22:05,125
และความจริงก็คือลูกรักพ่อของลูกมาก

261
00:22:05,666 --> 00:22:07,666
และท่านพ่อก็รักลูก

262
00:22:08,333 --> 00:22:11,416
อดัม... ได้เวลาแล้ว

263
00:22:43,708 --> 00:22:47,208
หัวใจชาวอีเทอร์เนียหนักอึ้ง
จากความสูญเสียองค์ราชาของเรา

264
00:22:48,333 --> 00:22:51,583
เพราะองค์ราชาแรนดอร์คือ...

265
00:22:53,458 --> 00:22:54,875
พระราชาคือ...

266
00:22:56,833 --> 00:22:58,416
พระราชา

267
00:23:05,750 --> 00:23:07,875
ครั้งหนึ่ง ข้าเคยอยากได้บิลโลว์-ไบค์

268
00:23:08,958 --> 00:23:11,666
เด็กทุกคนในอีเทอร์เนียมีบิลโลว์-ไบค์ในปีนั้น

269
00:23:11,750 --> 00:23:13,666
และข้าก็ขอให้พ่อหาให้ข้าเช่นกัน

270
00:23:14,541 --> 00:23:16,875
แต่บิลโลว์-ไบค์ขายหมดเกลี้ยงทุกคัน

271
00:23:17,458 --> 00:23:21,958
ดังนั้นแทนที่พ่อข้าจะสั่งให้พสกนิกรทําอีกคันขึ้นมา
รู้ไหมว่าพ่อข้าทําอะไร

272
00:23:22,041 --> 00:23:24,000
พ่อข้า องค์ราชา

273
00:23:24,750 --> 00:23:26,875
ท่านทําบิลโลว์-ไบค์ให้ข้า

274
00:23:27,541 --> 00:23:30,791
เขาใช้จักรยานคันเก่าของข้า
และใส่อะไหล่ใหม่เข้าไป

275
00:23:30,875 --> 00:23:35,250
และตลอดสี่คืน พ่อข้าดัดแปลงจักรยานให้ข้า

276
00:23:35,333 --> 00:23:36,666
ทั้งหมดด้วยตัวเอง

277
00:23:36,750 --> 00:23:41,875
พ่อข้าไม่เคยใส่เข็มขัดเครื่องมือมาก่อนในชีวิต
จนกระทั่งสัปดาห์นั้น

278
00:23:43,458 --> 00:23:45,875
และเมื่อพ่อข้าเอาบิลโลว์-ไบค์

279
00:23:45,958 --> 00:23:48,541
คันที่เขาสร้างเองกับมือมาให้ข้าดู

280
00:23:48,625 --> 00:23:52,583
ข้าใจไม่กล้าพอจะบอกเขาว่ามันดูแย่แค่ไหน

281
00:23:53,333 --> 00:23:54,541
จักรยานบ้านๆ ชัดๆ

282
00:23:55,041 --> 00:23:57,041
คือข้าทนขี่ออกไปให้คนเห็นไม่ได้

283
00:23:57,125 --> 00:24:00,000
ไม่งั้นคงโดนหัวเราะเยาะไปทั่วอีเทอร์เนีย

284
00:24:00,708 --> 00:24:04,291
และข้าก็ไม่เคยขี่จักรยานบิลโลว์-ไบค์
คันที่พ่อทําให้ข้าเลย

285
00:24:04,958 --> 00:24:06,166
แต่ตอนนี้...

286
00:24:07,083 --> 00:24:11,333
ข้ายอมสละเงินทองทั้งหมดในโลก
เพื่อได้ขี่จักรยานบิลโลว์-ไบค์คันนั้น

287
00:24:11,416 --> 00:24:12,583
แค่สักครั้ง

288
00:24:17,333 --> 00:24:20,750
เราสูญเสียกษัตริย์ผู้ยอดเยี่ยมที่สุด
เท่าที่อีเทอร์เนียเคยรู้จักมา

289
00:24:21,458 --> 00:24:23,875
และขณะที่ข้าเตรียมครองมงกุฎ

290
00:24:23,958 --> 00:24:26,166
ข้ากล่าวได้เพียงว่าข้าเสียใจ

291
00:24:26,250 --> 00:24:31,875
ที่ข้าไม่มีวันเป็นบุรุษหรือเป็นราชา
ได้ดีแม้ครึ่งหนึ่งของท่านพ่อข้า

292
00:24:32,583 --> 00:24:35,083
งั้นก็ไม่ต้องรับมงกุฎ

293
00:24:35,583 --> 00:24:38,333
- ใครพูดน่ะ เมื่อกี้ใคร
- เกิดอะไรขึ้น

294
00:24:38,416 --> 00:24:39,875
ใครพูดน่ะ

295
00:24:40,583 --> 00:24:43,333
คนที่ถูกปล้นสิทธิ์โดยกําเนิดไปน่ะสิ

296
00:24:48,083 --> 00:24:50,958
ข้าคือเคลดอร์ น้องชายของแรนดอร์

297
00:24:51,625 --> 00:24:54,833
และผู้ปกครองอันชอบธรรมแห่งอีเทอร์นอส

298
00:25:42,375 --> 00:25:45,458
คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์