W sercu stworzenia znajduje się planeta Eternia,
cudowny świat dwoistości:
ludzi i potworów, czarodziejów i watażków,
nauki i magii.
Niczym kłótliwe rodzeństwo, moce te od wieków toczyły wojnę,
choć niepodzielną władzę sprawowali obrońcy magii.
Jednak po katastrofalnym objawieniu...
zakończył się czas tajemnic.
Każde objawienie niesie ze sobą zapowiedź rewolucji.
LUDZKI LOS
Uciekaj, zanim postradasz zmysły.
Nie ufaj wizjom Subternii.
Albowiem strach podsyca ogień piekielny,
którego panem jest...
Nie wyczuwam w tobie strachu.
Czyżbyś nie wiedział, śmiertelniku, że w tej krainie rozpacz ruguje marzenia,
a nadzieja znajduje zagładę?
Lecz nawet tutaj, w królestwie Chaosu, wierzymy w porządek.
Cierpienie zaczyna się dopiero wtedy,
gdy oddasz ostatnie, co pozostaje duszy u kresu życia.
Swoje imię.
Moje imię?
Jestem Adam,
książę Eternii i obrońca tajemnic Posępnego Czerepu!
Czempion?
A ja jestem Orko, jego nieustraszony przyjaciel z bilecikiem do Subternii.
Ty...
Nie chcemy walczyć.
Szkieletor zesłał tu naszych druhów, gdy zagarnął moc.
Pozwól nam opuścić Krainę Umarłych z duszami Clamp Champa i Fisto.
Raenius i Malcolm zginęli jako bohaterowie i zasługują na coś lepszego.
Czyli na co?
Niebiosa upadły, gdy Evil-Lyn zniszczyła Preternię.
A ci dwaj to niezrównane okazy w mojej kolekcji.
Jeśli oddam te skarby,
wyzbędę się ich wybornego strachu.
Przerażenia tak namacalnego, że wciąż słychać ich krzyki.
O nie. Nigdzie się stąd nie ruszą.
A wiecie, co wyglądałoby tu jeszcze lepiej?
Wy.
I tyle z dyplomacji.
Czas na plan B?
Na potęgę Posępnego Czerepu!
Mocy, przybywaj!
Zaprosiłeś przyjaciół? W takim razie moi też wpadną.
Rozniosę was w pyłek!
Coś mnie kręci w nosie!
Dla mnie to jak splunąć!
Swoim laserem!
Kurczaki pryskają z kurnika i lecą do was!
Widzieliście?
Za pierwszym strzałem!
Nieźle, jak na koronowaną głowę!
Masz cela, żołnierzu!
Na zbrojnych możesz polegać, panie!
Podoba ci się Chmurogniot?
To mój wynalazek!
Za mną!
- Tata? - Ten łobuz ci się naprzykrza?
Brawo, Adamie!
Zuch chłopak.
Złodzieje!
Uzurpatorzy!
Wszyscy dołączycie do mojej kolekcji!
Załatw go, synu.
Teela!
Zakryjcie oczy. Zaraz włączę tu światło!
Wybuchowe wejście, moja Czarodziejko.
Idę za przykładem mojego czempiona.
Później poflirtujecie. Wynośmy się stąd.
Chmurogniocie, ruszamy.
Kończymy!
Spalę was żywcem, pożrę wasze ciała,
a dusze zamarynuję w mrocznej rozpaczy!
Jestem władcą Sub...
Wybacz, Scare Glow.
Subternia trafia pod klucz.
Tak!
Udało się!
No jasne. Bez sprzętu nie ma talentu.
Magia też nie zaszkodzi.
Byłaś niesamowita.
A ty?
Nikt dotąd nie rozbił piekielnych bram.
Przemiluchno!
Dzieciaki wreszcie przejrzały na oczy.
Coś ty im powiedział, tato?
Tato?
Mój królu!
Tato!
O nie!
„Chodźmy na Wężową Górę”.
„Mają wakaty”.
Co dwie głowy to nie jedna? Akurat!
Dość tego! Dam ci z bani!
Sam jesteś bania!
Sługusy wszechmocnej Motherboard!
Kiedyś wojowałem magią, nie maszynami.
A gdy kolejne z moich żałosnych planów obracały się wniwecz,
to czy obwiniałem swoje żałosne zaklęcia i bzdurne klątwy?
Nie, moje dziatki.
Winiłem tylko siebie.
Ale gdy tylko poddałem się
technologicznemu dotykowi mojej prawdziwej Matki,
zrozumiałem, że moje porażki nie miały źródła we mnie samym,
a w mej nierozsądnej wierze w magię.
Teraz, gdy otworzyłem już swój umysł,
ufam tylko temu, co widzę.
A widzę tylko Motherboard!
Chwała Wszechmocnej!
Brawo, Szkieletorze.
Oddajesz cześć swojej matce.
A także swemu ojcu.
Wchłonęliśmy kolejną duszę, Mistrzu.
A co ze Szkieletorem?
Po dekadach dezercji zrozumiał, jak bardzo błądził,
i służy tylko nam, panie.
Jest teraz godnym akolitą Hordy.
Doskonale, mistrzyni Motherboard.
Udało ci się to, w czym inni zawiedli.
Nawrócenie Eternii postępuje.
Objawiaj dalej moją wolę, pomocnico.
Wkrótce odbiorę to, czego tak długo mi odmawiano.
Tego dnia niebo nad Posępnym Czerepem
zaroi się od armii Hordy.
Nie poniósł żadnych ran.
Co mu zatem dolega?
Nie widziałem dotąd takiej niewydolności narządów.
Wciąż nie mamy na nią lekarstwa.
Wciąż?
Odkryliśmy to kilka tygodni temu.
Król pozwolił o tym mówić tylko z królową i lordem Duncanem.
Wiedzieliście o tym?
I puściliście go ze mną do Subternii?
Jego Wysokość nalegał.
Chciał walczyć o dusze przyjaciół u boku syna, czempiona Posępnego Czerepu.
To było jego ostatnie życzenie.
Ostatnie? Nie!
Ratuj go, Teelo.
Jak uratowałaś mnie.
Nie zdoła. A ja bym tego nie chciał.
Śmierć przychodzi po każdego.
Tak, nawet po królów.
Oszczędzaj siły, mężu.
Zostało mi ich niewiele.
Poświęcę je moim ukochanym.
Chciałbym porozmawiać z rodziną. Na osobności.
Nie rozumiem, co próbujemy tu wyczarować.
Preternię.
Próbuję ją odbudować,
by dusze naszych bohaterów miały dokąd się udać.
Król Randor jest bliski śmierci.
Co się stanie z jego duszą, jeśli zawiodę?
Nie pozwolę jej rozproszyć się w nicość.
Adam musi wiedzieć, że jego ojca czeka nagroda.
Może Czarodziejka pomoże?
Teraz ja nią jestem.
Powinnam sama to rozgryźć.
Matka nie może mnie wiecznie wyręczać.
Nie ma nic złego w proszeniu o pomoc bliskich.
Zwłaszcza że królowi kończy się czas.
Moja szlachetna, piękna królowo.
Przybyłaś do mnie z niebios niczym anioł,
błogosławiąc mnie dekadami miłości i śmiechu.
Swoje największe przygody jako pan tych ziem
przeżyłem u twego boku.
Dziękuję, że uczyniłaś mnie mężczyzną godnym takiej kobiety jak ty.
I dziękuję ci za naszego syna.
Adamie, moja dumo i radości.
Obyś sam zaznał kiedyś takiego ojcowskiego szczęścia.
Nikt w Eternii nie ma tak wielkiego serca jak ty.
Masz się czym dzielić.
Nie czekaj zbyt długo, by wyznać swoje uczucia Teeli.
Cześć, mamo.
Moja ptaszyno.
Jesteś wspaniałą Czarodziejką.
Ale matka wie, kiedy jej dziecko coś trapi.
Jak mogę ci pomóc, Teelo?
Próbuję odbudować Preternię mocą Posępnego Czerepu
i całą magią Zoar, jaką władam.
Ale nie potrafię, mamo.
Wciąż wszystkiego się uczę.
Chyba nie jestem dość silna.
To nie ma nic wspólnego z twoją siłą.
Jako Czarodziejki otrzymałyśmy jedynie dary Zoar.
Preternia zrodziła się zaś z magii całej trójki pradawnych bogów:
Zoar, Ka i Ha’voca.
Aby przywrócić Preternię,
musisz czerpać z mocy całej trójki.
Ale jak?
Ludzie utracili sekrety Wężowej Magii eony temu.
Dlatego odzyska je ktoś więcej niż zwykły człowiek.
Potrzeba Czarodziejki.
Wiesz, od czego zacząć?
Zostałam związana z tym zamkiem na zawsze.
Gdy Preternia zniknęła,
moja dusza utknęła tu na stałe,
bezsilna na wieki.
Ale ty, Teelo, jako pierwsza możesz opuścić Posępny Czerep.
Szukaj statku Ka tam, gdzie widziano go ostatnio,
w magicznych mgłach Mrocznego Dymu.
Mroczny Dym?
Nawet Subternia mnie tak nie przeraża.
Dlatego pójdę tam sama.
To brzmi jeszcze groźniej.
Dzięki, mamo.
Dasz radę, Teelo.
Zawsze lśniłaś najjaśniej,
gdy na szali leżało twoje serce.
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Bo wtedy zrobiłbyś wszystko, co w twojej mocy, by mnie ocalić.
Nie chcę tego.
Nie możesz być teraz na polu bitwy jako He-Man,
tylko w pałacu, jako książę Adam.
Gdy wydam z siebie ostatnie tchnienie,
to ty, mój synu, zostaniesz królem Eternii.
Tato, błagam cię.
Czy będziesz rządził jako Adam, czy jako He-Man?
Nie możesz być obydwoma.
Król nie może porzucić poddanych dla przygód.
Czempion Posępnego Czerepu dźwiga ciężkie brzemię.
Jeśli włoży do tego koronę,
złamie się, choćby był najpotężniejszy we wszechświecie.
Będziesz musiał dokonać wyboru.
Ja nigdy nie musiałem wybierać
pomiędzy berłem a mieczem.
Nie roń łez.
Mam za sobą długie życie.
Zasmakowałem w nim triumfu, ale zawsze płaciłem jego cenę.
Straciłem przyjaciół i członków rodziny. A nawet brata.
A jednak nazywam siebie wyjątkowym szczęściarzem.
Bo byłem królem? Nie.
Bo byłem twoim mężem
i twoim ojcem.
Tak bardzo...
was...
Będziesz jedynym mówcą, panie.
Po tym, jak uczcisz pamięć ojca, królowa cię ukoronuje.
Musimy tak się z tym spieszyć?
Tata zmarł wczoraj.
Co oznacza, że Eternia od wczoraj nie ma króla.
Koronacje idą w parze z pogrzebami.
To cena naszego panowania.
Jako nowy król
musisz wspierać swoich poddanych,
choć jesteś pogrążony w żałobie.
Co mam im powiedzieć?
Powiedz prawdę, synu.
A prawda jest taka, że bardzo kochałeś ojca.
A on kochał ciebie.
Adamie, już czas.
Wszyscy Eternianie opłakują dziś swego władcę.
Jego Wysokość król Randor był...
Król był...
Król...
Marzyłem raz o falościgaczu.
Wszystkie dzieciaki na nich śmigały i ja też chciałem.
Ale wszystkie już sprzedano.
Ojciec mógł zażądać wyprodukowania kolejnego.
A wiecie, co zrobił nasz król?
Sam go dla mnie zrobił.
Dodał nowe części do mojego starego ścigacza.
Przerabiał go przez cztery noce,
zupełnie sam.
W życiu nie posługiwał się narzędziami.
To był pierwszy raz.
Gdy wreszcie podarował mi własnoręcznie zrobiony pojazd,
nie potrafiłem mu powiedzieć, jak źle wyglądał.
Jak amatorsko.
Nie mogłem na nim jeździć.
Byłbym pośmiewiskiem całej Eternii.
Falościgacz taty nigdy nie wyjechał z warsztatu.
A teraz...
oddałbym wszystko za to, żeby się nim przejechać.
Choć jeden raz.
Straciliśmy najlepszego króla Eternii.
Niedługo sam włożę koronę i mogę tylko wyrazić swój żal
z powodu tego, że nigdy nie dorównam mojemu ojcu.
Nie przyjmuj więc korony.
- Kto to był? - Co się dzieje?
Kto to powiedział?
Ktoś, komu skradziono dziedzictwo.
Jestem Keldor, brat Randora
i prawowity władca Eternosu.
Napisy: Aleksandra Basińska