SSAKI
Jak po francusku będzie „całkowicie i bezgranicznie
„odurzająca i uwodzicielska”?
Powiedz mi.
Séduisante.
Séd-ui-sante.
Séduisante.
Sédui-sante. Séduisante.
Dzięki, Bucura.
Chodźmy.
Co to?
Moja ulubiona książka, to dla ciebie.
MOBY DICK Z ILUSTRACJAMI ROCKWELLA KENTA
Jak miło.
Zadbam o nią.
Sto lat.
7 LAT WCZEŚNIEJ
To kapitan Suki.
Kapitanie, to Amandine.
-Miło poznać. -Mnie również.
Za dużo kurkumy. Jeszcze raz.
Gdzie moje małże, Kerry? Obudź się!
-Małże dywanowe, szybko! -Już!
-Dobrze, Jamie. Szczypta szafranu. -Tak, chef.
Przepraszam, moja wina.
-Co się stało? -To moja wina, przepraszam.
Posprzątaj! Trzydzieści funtów psu w dupę.
Niezdarny ćwok. Kim jesteś?
Niezdarnym ćwokiem.
Zacznij od nowa. Potrącę ci za to z pensji.
Gdzie się poznaliście?
Zajmuję się badaniami rynku,
a Jack potrzebował mnie przy swojej aplikacji,
więc poznaliśmy się w pracy.
„Cicho już, Withnail!
„Oczywiście, że to pieprzony farmer”.
Nie wiem, co ze mną nie tak.
Nie upuściłem garnka od jakichś pięciu lat.
Musisz się wyspać.
Kocham cię
Przepraszam. Chciałem jechać w dół.
Też jadę w dół.
Przepraszam. To ja. Wiem.
Po prostu...
To prawda.
Nie mogło być gorzej.
Jest gorzej. Przepraszam.
-Jeśli ktoś wejdzie, powiem, że to ja. -Ja też.
Naprawdę...
-Dobranoc. -Dobranoc. Przepraszam.
A chuj tam.
Napijesz się czegoś?
Nie, jeśli nie masz nic przeciwko, wyskoczę po cichu za burtę.
Najpierw musisz się napić.
Dziękuję.
-Zdrówko. -Zdrówko.
Jestem Jamie. Miło cię poznać.
Denerwujesz się.
-Wcale nie. -Ależ tak.
Nie. Po prostu...
Nie wolno nam rozmawiać z gośćmi.
-Kto tak twierdzi? -Zasady.
Czyje zasady?
Luciena.
Lucien pracuje dla Jacka, a Jack to mój narzeczony.
Przepraszam.
Miałem kiepski dzień.
Gratulacje. Wydaje się miły.
Rozmawiałeś z nim?
Raz. Powiedział mi „dzień dobry”, ja jemu też.
Moja opinia opiera się wyłącznie na tym.
Ale szybko czytam ludzi, więc...
Co wyczytałeś o mnie?
Jest tego dużo, prawda? Za dużo.
Będę musiał cię dokładnie przeanalizować,
sprowadzić cię do esencji,
ale jestem praktycznie pewien,
że jesteś z Francji, może z Belgii.
Udało ci się za pierwszym razem. Jesteś w tym dobry.
Kawa, mocna, czarna, bez cukru.
Jesteś uczulona na kasztany i czerwone wino.
Lubisz ciepłe pieczywo i małże, zwłaszcza ostrygi.
Nie jesteś wybredna.
Nie lubisz wieprzowiny, wędzonych ryb i podrobów.
Że co, kurwa? Skąd to wiesz?
To magia.
I co?
Powiedz.
Mamy dane na temat wszystkich gości.
-Żartujesz. -Nie. Co lubią, czego nie.
Jest zdjęcie. Zalaminowane.
Co to znaczy?
Zafoliowane.
-Laminé. -Laminé, exactement.
Po co?
W kuchni jest brudno.
A może to po to, byś mógł...
do mojego zdjęcia.
Nie wiem, co na to odpowiedzieć.
-A ty? -Ja?
-Tak. Jakie masz marzenie? -Ja...
Chcę otworzyć restaurację.
Jak twój szef? Wygląda mi na dupka.
Lucien? Nie, to geniusz.
Chce, żeby wszystko było idealnie.
Jesteś dość dobry?
Jeszcze nie, ale będę.
Skąd wiesz?
Trudno mi...
Kiedy dostałem tę pracę, to było jak spełnienie marzeń,
praca dla Luciena, ale był jeden problem,
mam chorobę morską.
No nie?
Chodziłem na place zabaw.
Kręciłem się na karuzeli,
każdego dnia po cztery godziny,
w kółko.
Cztery godziny dziennie, dwa tygodnie,
i jestem zdrowy.
Podoba mi się.
-Mnie też. -To dobre marzenie.
Co czytasz?
Co to za książka?
Moby Dick.
-Czytałeś? -Nie. Widziałem film.
Gregory Peck. No i wieloryb.
Wiesz, jak było. Gregory Peck był cudowny.
A wieloryb okropny. Prawdziwa diwa.
Nie chciał wyjść z przyczepy.
Taki typ.
„Dlaczego Persowie uważali morze za święte?”
Słucham?
„Dlaczego Grecy dali mu własnego boga?
„To nie może być bez znaczenia”.
„Widzimy coś w rzekach i oceanach.
„To obraz nieuchwytnego cienia życia,
„klucz do wszystkiego”.
Jak ją nazwiesz?
Co?
Swoją restaurację.
Ja pierdolę!
-Spójrz! -O kurwa!
Ja pierdolę!
Widziałeś to?
Ja pierdolę!
-Co tu się odwaliło? -Nie wiem.
Amandine.
Jack.
Wszystko gra?
Tak.
-Kto to? -To...
Jestem Jamie. Widzieliśmy właśnie...
Idę do łóżka. Idziesz, Jack?
-Jasne. -Tak.
Miło cię poznać, Jamie.
Dobranoc, Jamie.
Dobranoc.
Jamie, słówko.
-Tak, chef. -Spakuj się.
-Co? -Słyszałeś.
-Co zrobiłem? -Dotknąłeś gościa.
I to nie byle kogo.
Narzeczoną gnojka, który jest właścicielem tej łodzi!
-Zarywałeś do niej! -Co?
To mój show, złamasie!
Mój show! Moja reputacja!
Daj mi wyjaśnić. To nie tak.
Nie chcę wiedzieć, co było.
Interesuje mnie tu i teraz!
Dlaczego cały czas musisz krzyczeć?
-Co? -I przeklinać. Tak, kurwa, rozumiem.
Wszystko musi być idealnie.
Na twoim miejscu będę słuchał ludzi.
-Nie będę... -Chwila!
Na moim miejscu?
Ty na...
Tak.
„Pstrąg w oolongu ze szczawiem”.
Ale to nie byle oolong.
To musi być Ti Kuan Yin z zachodniego zbocza góry Fudżi.
A czy zauważyłeś kiedykolwiek,
że kiedy tanina reaguje na kwas szczawiowy,
wytwarza nieprzyjemny zapach, lekką nutę,
przepraszam za słownictwo, kocich szczochów?
Kup zwykłą herbatę. Problem z głowy.
Jasna cholera!
To nie on.
To mój numer.
Witaj z powrotem, Jamie.
Jaki to był wieloryb?
Kaszalot? Płetwal?
-Grindwal długopłetwy? -Nie wiem.
Wynurzył się, spojrzał na nas
i wrócił do wody.
Cóż...
To cudowne!
Wieloryby to ssaki.
Żyją w wodzie, ale muszą wynurzać się, by oddychać.
Jeden z nich zrobił to przy tobie,
więc myślisz, by rzucić Gail?
Nie rzucam Gail.
-Ona... -Amandine.
-Wychodzi za mąż. -Wiem.
-Za miliardera. -Za syna miliardera.
Jack nie przepracował w swoim życiu nawet dnia.
Nie potrzebuje pracy. Ty byś pracował?
-Myślę, że się waha. -Jasne.
Zresztą, czy to ważne? Więcej jej nie zobaczysz.
Napisała do mnie.
-Kiedy? -Wczoraj.
-Skąd ma twój numer? -Dałem jej go.
-Dlaczego? -Nie wiem.
Co napisała?
„Mam pytanie”.
Odpowiesz?
Już odpowiedziałem.
Mogę cię o coś spytać?
Kochasz Gail.
To nie jest pytanie.
Kochasz Gail?
Tak. Kocham.
Chcesz być z Gail?
Tak. Chcę być z Gail.
Więc odpisz jej, że masz grypę.
-Grypę? -Tak.
Mam grypę.
Pan Jamie?
Tak?
Panna Dubois czeka w apartamencie.
W apartamencie?
Dziękuję.
Hej.
Cześć.
Jesteś.
Mówiłaś, że masz pytanie.
Grywasz w Scrabble?
Czy to jest to pytanie?
Nie.
Zaczniesz?
W porządku.
Jasne. Zagrajmy w Scrabble.
Dlaczego cię zwolnił?
Czy to jest to pytanie?
Nie.
To praca pod presją.
Ekipa się zmienia.
-To przez Jacka? -To przeze mnie.
Złamałem zasady.
SZMARAGD
Podwójne punkty i gwiazdka.
Sześćdziesiąt trzy.
Masz dziewczynę?
-Czy to jest to pytanie? -Nie.
Tak.
Wie, że tu jesteś?
Czy Jack wie, że tu jesteś?
„Polio”, siedem.
„Kobiety”.
Osiemdziesiąt trzy.
Nie wie.
Ale się dowie.
-Jak? -To jego hotel.
-To hotel Jacka? -Jego ojca. Albo ich obu.
Nie jestem pewna.
Wszędzie mają kamery.
Jak ma na imię?
-Kto? -Twoja ukochana.
To nieistotne.
Dla niej tak.
„Łagodny”. Dwadzieścia trzy.
Czemu dałeś mi swój numer?
Czy to jest to pytanie?
-Nie. -Chciałem być miły.
-Miły. -Nie zastanawiałem się,
dopiero co mnie zwolniono. Dostałem w twarz.
Co to?
Szwoleżer. Od francuskiego chevau-légers.
Taki żołnierz.
Formacja lekkiej kawalerii.
O co chciałaś spytać?
Pytanie brzmi tak.
Czy wierzysz w znaki?
Znaki?
Moja babcia mawiała: „Życie to cierpienie,
„męka, agonia, zniszczenie, chaos, zmieszanie, w końcu śmierć.
„Ale nawet w ciemności znajdziesz światło,
„przebłyski.
„Szukaj znaków, wskazówek...”
Chwileczkę. Chodzi o wieloryba?
Wieloryby to ssaki.
Muszą wynurzać się, by złapać oddech.
To tyle.
Wiesz co?
Powinienem już iść.
Nie skończyliśmy gry.
Myślę, że tak.
Nie wierzę w znaki. Kocham Gail.
W sensie burzę?
-Co? -Sztorm.
Nawałnicę.
Nie, Gail, moją dziewczynę, kocham ją.
A ty wychodzisz za mąż.
Albo nie. Nie wiem. Nie moja sprawa.
Dziękuję za grę. Było dziwnie.
-Dobranoc. -Zignorujesz to?
To nie był znak.
To był wieloryb.
Nie ten znak.
-Ten. -Jaki?
-Ten. -Gdzie?
Tutaj.
Jasne.
Niech będzie.
Co my tu mamy? „Polio”.
„Szmaragdy”.
„Kobiety z polio”.
„Łagodne kobiety z polio i szwoleżerowie ze szmaragdami”.
-To ten znak? -Jeszcze raz.
-Nic nie widzę. -Tu jest.
Mimo to nie widzę.
Spójrz.
WOŁAM Z MORSKICH GŁĘBIN CHODŹ ZA MNĄ
Jak minął wieczór z koleżankami?
Było miło.
Jadłaś coś? Sashimi jest tu obłędne.
Daj mi chwilę.
Oglądałem...
Chciałaś porozmawiać.
Co to jest?
Znalazłam to w łazience.
Czyje to?
Czyje to stringi?
Sprzątaczki?
-Pieprzonej sprzątaczki? -Nigdy...
-Łżesz! -Zaczekaj! Amandine!
Spójrz mi w oczy, Jack. Czyje to jest?
Przepraszam.
To był kretyński błąd.
Oszukałaś mnie?
Żegnaj, Jack.
Zaczekaj.
Porozmawiajmy.
Poznałam kogoś.
Spotykamy się za pół godziny.
Co ty robisz?
Co ty wyprawiasz?
Cześć.
Masz ochotę na drinka?
Mam dwa funty i 65 pensów.
Ja mam dziesięć euro.
To szaleństwo.
Nie znam cię, nic o tobie nie wiem.
Jaką lubię kawę?
Mocną, czarną, bez cukru.
-Alergie? -Kasztany i czerwone wino.
Co lubię?
Ciepłe pieczywo, małże.
-A zwłaszcza? -Ostrygi.
Nie tkniesz wieprzowiny, wędzonej ryby ani podrobów.
Musisz wiedzieć coś jeszcze.
-Co? -Jestem w ciąży.
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger