Żal bywa przewrotny.
Przybiera różne formy.
Na przykład, gdy doświadczamy straty,
może być jak zdrada.
Zgodzisz się, Amandine?
Zdrada?
Jamie?
Czy czujesz się trochę zdradzony?
Przepraszam.
Przepraszam, muszę odebrać.
Przepraszam. Cześć.
Jak ci idzie? Masz te trufle?
Savini?
Próbuj dalej. Powodzenia.
Briggsy, muszę kończyć. Na razie.
Przepraszam. Można jeszcze raz?
Pracuję ostatnio pod dużą presją.
Dziś otwarcie, a nie wszystko jest gotowe.
Mamy błędy w menu.
Próbujemy znaleźć trufle marki Savini...
Czyli to nie jest dla ciebie najważniejsze?
Oczywiście, że jest.
Mogę cię o coś spytać, Jamie?
Martwisz się czasem, że nie jesteś dla niej dość dobry?
SSAKI
O której wróciłeś z koncertu?
Około 21.30.
Opiekunka tu była?
Tak. Rachel.
Zapłaciłem jej i poszedłem pracować nad menu deserowym.
Szef kuchni.
Dziś otwieram swoją pierwszą restaurację.
Przeszedłem tędy do kuchni.
Niczego pan nie słyszał?
Miałem słuchawki.
Słucham muzyki, kiedy pracuję nad menu.
Jaka była wartość?
Skrzypiec czy xboxa?
Przepraszam, to...
Jestem podenerwowany. Nigdy nikt nas nie napadł.
-To nie napad. -Słucham?
To nie napad. To włamanie.
Jasne.
To dobry instrument.
Nie zastąpią Rastelliego, ale są porządne.
To nasz bestseller.
Ile kosztują?
Ten egzemplarz...
Dziękuję.
Rozbili okno i je zabrali?
I xboxa.
Ammy mówiła coś o krwi. Może policja zbada DNA?
Po pierwsze, policja nie przechowuje DNA ludzi, którzy rozbijają szyby.
Po drugie, nie Ammy. To nigdy nie była Ammy. To Amandine.
Taxi!
Będzie dobrze, Ammy.
Możesz na mnie liczyć.
Dziękuję za dzisiaj.
-Dużo pomogłeś. -Skaleczyłeś się.
Co?
Masz plaster na dłoni. Skaleczyłeś się.
Jestem kucharzem.
Spójrz na to. I na to.
Jeszcze na to. Cały czas się kaleczymy.
Zrobiłem tylko przysługę.
Ammy, widzimy się wieczorem.
Poprosimy na Strand, dziękuję.
-To znak. -Co?
-Ten napad. -Włamanie.
Kto wiedział, że tam są?
-Ktoś włamał się i zabrał skrzypce. -I xboxa.
Chuj z xboxem.
Kogo obchodzi pieprzony xbox? Czy ty jesteś normalny?
-Proszę się zatrzymać. -Co takiego?
Spóźnię się.
Amandine! Nie mam czasu. Dokąd idziesz?
-Spóźnię się. -Nie chcę tego taniego...
-To porządny instrument. -...gówna.
-Proszę jechać. -Dokąd jedziesz? Czekaj!
Zaczekaj!
Ja pierdolę!
Pani Wilson.
Nic nowego?
Słucham?
Jeleń.
Jasne. Nie.
Czy on... Nie wiem...
Miał godny pogrzeb?
Pogrzeb?
Psy go zeżarły.
Zmieliłem mięso i dałem moim psom.
Spadam.
Przepraszam. Wiem, jakie chciałeś.
Zapomnij o truflach Savini.
Wyślij kogoś po najlepsze trufle w Harrodsie.
I zadzwoń w sprawie okapu.
Jasne.
Cholera jasna!
-Gra pan? -Słucham?
Na skrzypcach?
Co? Nie. Tam mam karabin.
Na wszelki wypadek.
-Co to jest orecchiette tartufate? -Orecchiette.
Po włosku to „uszka”.
To makaron durum z południowych Włoch,
do tego pieczarki, szparagi, parmezan,
oliwa truflowa, krem truflowy i tarte trufle.
Aż ślinka cieknie.
W zeszłym roku z Markiem szukaliśmy trufli w Toskanii.
To nie trufle Savini?
-Savini są boskie. -Brzmi cudownie.
Dziesięć punktów dla pani Clare.
Konta biznesowe.
-Tak. -Nie ma tu wiele.
Trufle Savini nie są tanie.
Briggsy, to muszą być trufle Savini.
Koniecznie. Taxi!
Dzwoń wszędzie. Do kogo tylko możesz.
W porządku.
Cześć.
Mamo!
Greta! Co się stało, kochanie?
-Coś wbiło mi się w stopę. -Co takiego?
Zobaczmy...
Musi boleć.
Zajmiemy się tym. Chodź.
Już.
„Coco najbardziej pragnęła wolności.
„Od odpowiedzialności, która ciążyła kobietom.
„Znoju macierzyństwa i codziennej nudy.
„Coco twierdziła, że kobieta ma być dwiema rzeczami,
„czym chce i kim chce”.
Lue?
Co jest? Co się stało?
Nic.
Nic się nie stało.
Po prostu...
Wczoraj, kiedy wróciłem, nie było cię.
Poszłam na spacer.
Zostawiłaś dzieci same.
Spały, a ja zamknęłam drzwi.
Były same.
Coś z wózka dla państwa?
-Nie, wolimy... -Poproszę guinnessa.
Niesamowite.
-Nie jak Savini, ale... -Wiem.
W menu są trufle marki Savini.
To...
-Użyjmy tych. -Tak?
Nikt się nie zorientuje.
To trufle Savini.
-To trufle Savini. -Tak.
Dobra.
Becks, Vogue przy stoliku ósmym.
A Times i Vanity Fair przy siódmym i dziewiątym.
Stoliki 14, 17 i 16... Brudne.
Czemu za niego wyszłaś?
To bez sensu.
Dlaczego?
Nie znam go,
ale ty jesteś niesamowita.
Możesz mieć każdego.
Wyciągaj, jak tylko będą gotowe.
Co polecasz, Buckingham?
Nic. Naprawdę.
Niedaleko jest świetny kebab.
Cudownie, że jesteście.
Cherie, Clare, jak się macie?
Ponoć masz toskańskie trufle. Savini.
Dajcie znać, jak wam smakuje.
Dziękuję za wszystko.
Mamo! Kochana.
Tato.
-Jesteście. -Stary.
-Pokaż im. -Dzięki, że jesteście.
-Jesteś. No proszę. -No proszę.
Całkowicie...
-Powodzenia! -Przyda nam się.
Daniel. Co u ciebie? Miło cię widzieć.
Kto to?
To moja piękna narzeczona, Bree.
Bree, to nasz mistrz, Jamie.
-Co za emocje. -Tak? Nie dla mnie.
Trzęsą mi się ręce. Polecić ci coś, Bree?
Wybierz jagnięcinę z porem. Będziesz zachwycona.
Dan, masz minutkę?
To zajmie tylko chwilę. Dzięki.
Cześć.
Chcę cię przeprosić, rano byłem nie w humorze.
Dziękuję.
Za wszystko, co zrobiłeś dla Amandine.
Dziękuję ci z całego serca.
Pracowałem kiedyś w kuchni.
Przed studiami, w hotelu w Hatfield.
Kiedy ktoś się zaciął, naklejał niebieski plaster.
Co?
Na wypadek, gdyby wpadł do jedzenia.
Jedzenie rzadko jest niebieskie.
Wygooglowałem to.
Nie tylko mam rację, ale takie jest prawo.
Ustawa o bezpieczeństwie żywności.
Pokaż im, mordo.
Witam. Cieszę się, że jesteście.
Beatrice, wyglądasz cudownie.
Jamie, słyszałam, że ktoś się do was włamał.
Niestety.
-Byłeś tam? -Tak.
I nic nie zrobiłeś?
Masz całkowitą rację, Beatrice.
Byłem tam.
Nie mogę przeprosić wystarczająco.
Powinienem był zrobić więcej.
Powinienem był coś zrobić.
Nie słuchaj jej.
Wjedź tu na pełnej, Jamie.
Serwis! Skupcie się.
Ja jebię!
To okap.
Jeśli jest za gorąco... Nie!
W porządku.
Dalej.
Pocisz się na talerz. Odłóż go.
Wyjdź na zewnątrz. Znajdź kogoś innego.
Już.
Gdzie Becks? Miała to załatwić.
-Koniecznie! -Co jest?
Nic. Wracaj. Ciesz się wieczorem.
-Zerwany pasek. -Mogę wziąć pasek z auta.
Jest za duży. Potrzymaj.
Tak.
Chwila.
Gotowe.
Kupi wam jakąś godzinę.
Dzięki.
Małże są zajebiste.
To ślimaki morskie.
Właśnie. Co ja tam wiem? Do zobaczenia.
Gdzie byłaś?
Na dachu.
Nie masz pończoch.
Tak.
Pieprzyłam się z kucharzem.
-Doprawdy? -To Francuz. Ma niezłego fiuta.
Na dachu?
Zamówienie.
Ananas, panna cotta, shortbread.
Savini. Najlepsze trufle.
Rżnij mnie.
Nie przestawaj.
Rżnij mnie, ty pajacu.
Co ty robisz? Nie przestawaj.
Dlaczego przestałeś?
-Co powiedziałaś? -Nic.
Co? Nic.
Nazwałaś mnie pajacem.
Wcale nie.
Powiedziałaś: „rżnij mnie, ty pajacu”.
-Nie. -Tak.
-Dlaczego „pajacu”? -To niedorzeczne.
Odpowiedz mi.
Czemu nazwałaś mnie pajacem?
-Rozumiem. -Wymsknęło mi się.
-Czyli nazwałaś mnie tak? -Na litość boską.
Uprawiamy seks, a tobie w głowie bzdury?
-Też mnie różnie nazywasz. -Jak?
W zeszłą Gwiazdkę w pokoju gościnnym. Nazwałeś mnie suką.
-To co innego. -Niby dlaczego?
Takie masz o mnie zdanie? Jestem pajacem?
Teraz tak.
-Nie wierzę. -Uwierz.
Że jestem pajacem?
Pieprzonym pajacem?
Ostatnie zamówienie. Już prawie koniec.
Świetna robota.
Super.
Już prawie koniec...
„Morze skrywa
„słodką tajemnicę,
„delikatne fale szepczą
„o duszy skrytej na dnie...”
Ta restauracja jest twoim marzeniem,
nazwałeś ją moim imieniem.
Nigdy tego nie zapomnę.
Koniec na dziś.
Gratulacje, szefie.
Wszyscy czekają.
Przestańcie.
Proszę, usiądźcie.
Kiedy miałem cztery latka...
Przepraszam.
...zrobiłem mojej mamie, tej pani, herbatę i tosty do łóżka.
Herbata była zimna, było w niej za dużo mleka, a tosty były spalone.
Ale powiedziała, że to była najlepsza herbata i tosty.
Mamo, to wszystko twoja wina.
To...
Ale...
Na tym zdjęciu za barem
-to nie moja mama. -Dzięki Bogu.
To...
To Amandine.
Moja żona.
Są dwie Amandine.
Obie są wymagające.
Obie wymagają
troski i uwagi.
Obie są...
Amandine kiedyś powiedziała mi,
któregoś dnia powiedziała...
Amandine powiedziała, że należy znaleźć swoją pasję.
Wierzę w to. Naprawdę.
Poznałem...
Niedawno kogoś poznałem.
Dave'a.
Dave jest księgowym,
ale jego pasją jest salsa.
Jest też Jason.
Jason jest... Jason był reżyserem reklam,
uwielbiał motocykle.
No i Paul.
Nie wiem, kim jest Paul.
Amandine wie.
Ci trzej mężczyźni dzielą ze sobą pewną pasję.
Różnica między Amandine, restauracją,
a Amandine, moją żoną,
jest taka, że restauracja nie pieprzy się z trzema facetami na boku.
Kocham cię, skarbie.
To wszystko dla ciebie.
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger