‎ลูซ ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ ‎พูดอะไรหน่อยสิ อะไรก็ได้
‎เราชนะแล้ว เราเอาชนะวิงค์แมนได้
‎เราได้กระจกมา ตอนนี้ปลอดภัยอยู่กับบาร์นส์ ‎อีกเดี๋ยวจอร์จก็กลับมาแล้ว
‎สบายใจได้แล้ว มันจบแล้ว
‎ไม่ ยังไม่จบ
‎คืนนี้เราเกือบตายเพราะเดิมพันงี่เง่าของนาย
‎ทีนี้พวกล่าของขลังทุกคนในลอนดอน ‎ก็อยากได้หัวเรา
‎ตอนนี้อาจจับตามองเราอยู่ก็ได้ ‎หรือไม่ก็รอเราอยู่ในบ้าน
‎เราทำเรื่องพวกนี้ไปทำไมกันแน่
‎เรื่องนี้จะมีความหมายอะไร ‎ถ้าสุดท้ายเราโดนเสียบ
‎หรือตายอยู่ก้นแม่น้ำเธมส์ ‎โดยไม่เหลือใครให้สนใจ
‎ไม่เห็นรู้สึกเหมือนชนะเลย
‎ขอโทษนะ
‎เธอพูดถูก
‎ฉันปล่อยใจเลยเถิดกับงานรอบนี้มาก
‎ฉันทั้งบุ่มบ่ามและไม่คิด
‎ฉันแค่อยากจะบอกว่า
‎อย่าเพิ่งถอดใจกับเราเลย
‎ขอร้อง
‎ที่อยากบอกจริงๆ ก็คือ
‎อย่าเพิ่งถอดใจกับฉัน
‎บอกตามตรง ก้นแม่น้ำเธมส์
‎เคยเป็นที่ซึ่งน่าไปอยู่มากเลยล่ะ
‎แล้วก็ไม่เหลือใครให้ใส่ใจแล้วจริงๆ
‎แต่ตอนนี้…
‎เอาราชองครักษ์หรือตำรวจ
‎ราชองครักษ์
‎โอเค
‎แต่ถ้าจอร์จโผล่มาเจอว่านายใช้ถ้วยไข่ของเขา
‎ฉันไม่รับผิดชอบกับผลที่ตามมานะ
‎ฉันพูดถูกเรื่องหนังสือดูลัคใช่มั้ยล่ะ ‎มีแต่เรื่องไร้สาระ
‎พล่ามเรื่องภูมิปัญญาต้องห้าม ‎และปริศนาสร้างโลก
‎ไม่เห็นที่พูดถึงบิกเกอร์สตาฟฟ์เหรอ ฟังนะ
‎"ใช่ ฉันฆ่าเขา
‎ยิงเขาด้วยปืนของพ่อ ‎ผนึกเขาในโลงเหล็กก่อนจะเอาไปฝังลึก
‎แต่ฉันยังเห็นเขาทุกครั้งที่หลับตา
‎ร่างคลุมเสื้อโค้ตกำมะหยี่ระหว่างที่ทำพิธี
‎- แมรี่ ดูลัคฆ่าบิกเกอร์สตาฟฟ์เหรอ ฆ่าทำไม ‎- "ฉันขออ้างว่าเป็นการป้องกันตัวเอง"
‎"ข้ารับใช้มากเล่ห์ของเขาดักฉัน ‎คุณหมอยื่นกระจกมาต่อหน้า"
‎"เพียงเหลือบตามอง ‎ฉันก็รู้สึกว่าสติสัมปชัญญะสั่นคลอน"
‎เท่ากับแมรี่ยิงเขาก่อนเขาจะทันได้ใช้กระจกฆ่า
‎- ก็เข้าใจได้ ‎- เดี๋ยวสิ
‎"เพราะกระจกนี้ หาใช่กระจกเงาธรรมดา
‎แต่เป็นช่องทาง"
‎ช่องทางไปไหน
‎"ฉันไม่กล้าพูดต่อแล้ว ‎และไม่เหลือคนที่จะสารภาพด้วยได้"
‎ตั้งแต่เหลือบมองเข้าไป ฉันก็โดนสาป ‎มีแต่อยากเห็นมากขึ้นเท่านั้น"
‎ล็อควู้ด ดูสิ
‎ดูภาพประกอบ
‎ดูไอ้กระจกนั้น
‎จอร์จไปมุดหัวอยู่ไหนกัน
‎(ปริศนาคนตายเกลื่อน)
‎(ผีอยู่ท่ามกลางพวกเรา)
‎(สัมผัสวิญญาณพรากชีวิต)
‎(จำนวนคนตาย)
‎(เริ่มใช้เคอร์ฟิวยามกลางคืน)
‎(สภาพเศรษฐกิจตื่นตระหนก)
‎(เหล็ก เงิน เกลือ - ป้องกันได้ดีที่สุด)
‎(หุ้นเทคโนโลยี)
‎(สร้างจากนวนิยายโดย ‎โจนาธาน สเตราด์)
‎(ยุวชนพิเศษมีพลังสัมผัสวิญญาณ)
‎(ยอดคนตาย)
‎('ปัญหา' เรื้อรังมาแล้ว 50 ปี)
‎ไม่เป็นไร
‎ใจเย็นๆ
‎พาเมล่า
‎ขอโทษนะ ทำให้ตกใจล่ะสิ
‎- เปล่า ดีใจที่เจอนะ ‎- ฉันดีใจที่คุณมา
‎กลัวอยู่ว่าคุณจะลังเล
‎แน่ใจนะว่าไม่มีใครตามมา
‎เข้าไปกันดีกว่า จัดการให้จบๆ
‎แล้วเป็นยังไงบ้าง ‎ยัยโฟล โบนส์ไม่ได้พยายามแย่งไปเหรอ
‎เปล่า ไม่ได้ยากขนาดนั้น
‎ล็อควู้ดกับลูซี่ทำเรื่องเจ๋งๆ ไปหมด ‎ทิ้งผมไว้ให้ทำส่วนใช้แรงงานเหมือนเดิม
‎อย่าถล่มตัวเองอย่างนั้น จอร์จ
‎ล็อควู้ดกับลูซี่อาจมีพรสวรรค์มาก
‎แต่เชื่อเถอะ ถ้าจะมีชื่อใคร ‎ถูกบันทึกในประวัติศาสตร์ ต้องเป็นชื่อคุณ
‎คิดอย่างนั้นเหรอ
‎คุณทำถูกแล้ว ถ้าดีแพรคได้กระจกอัฐิไป
‎มันต้องหายไปตลอดกาล ถูกโยนเข้าเตาเผา
‎พร้อมกับความรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับปัญหา ‎ที่มันจะบอกเราได้
‎พวกนั้นทำเป็นแต่ทำลายข้าวของ
‎ไม่มีวันจะเรียนรู้ ‎แต่เราสองคน เราเรียนรู้เป็น
‎เราจะได้รู้ทุกอย่าง
‎คงไม่ถือใช่ไหม
‎- ตราบใดที่คุณไม่ขโมยหนีไป ‎- ไม่มีวันหรอก ฉันจำเป็นต้องมีคุณ
‎มาเร็ว ฉันอยากโชว์สิ่งที่ทำอยู่
‎นายรู้อะไรบ้าง ‎เห็นอะไรมา เขาเอามันไปไหน
‎มัวแต่เล่นบทคู่รักหวานแหววสินะ
‎ไม่แปลกใจที่เขาไปหาเพื่อนคนใหม่
‎- ลูซี่ บอกมาว่ามันพูดอะไร ‎- พูดถึงเพื่อนคนใหม่
‎เพื่อนใหม่อะไร โฟลเหรอ ‎จอร์จไม่มีเพื่อนคนไหนนอกจาก…
‎โจพลิน
‎นางคงไม่ทำอะไรใช่มั้ย
‎ความตายใกล้เข้ามาแล้ว
‎และเขาจะไปพบมันพร้อมกับนาง
‎มันได้ตัวโจพลินไปด้วย ‎ทุกคนที่เข้าใกล้สิ่งนั้นเสียสติหมด
‎บอกมาว่าพวกเขาอยู่ไหน
‎ฉันจะบอก ถ้าเธอพาฉันไปด้วย
‎- ไปไหน ‎- ไปพบอาจารย์ของฉัน
‎- บิกเกอร์สตาฟฟ์ ‎- พวกนั้นอยู่ที่สุสาน
‎กับคนตาย
‎กำลังจะไปอยู่กับพวกนั้น
‎และทุกอย่างเป็นความผิดเธอ
‎ว่างเปล่าหมดเลย จอร์จลืมสั่งของมาเติมแน่ๆ
‎ไม่ นี่ความผิดฉันเอง ‎น่าจะสังเกตว่าเขากำลังเจอเรื่องแบบนี้
‎ไม่ใช่ เรื่องเริ่มผิดพลาดตอนฉันมาอยู่ด้วย ‎ฉันทำลายทุกอย่างระหว่างนายสองคน
‎เหลือแค่ระเบิดเกลือกล่องเดียว
‎ฝันร้ายมาก เราตายแน่
‎อาจจะใช่ แต่ถ้ามีอะไรคุ้มที่จะแลกชีวิต…
‎ถ้าจะมีนักล่าผีคนไหนเอาชนะกระจกอัฐิ ‎บิกเกอร์สตาฟฟ์
‎หรืออะไรก็ตามที่บงการจอร์จอยู่ ‎คนนั้นก็ต้องเป็นเธอ
‎- ขอบใจนะ ไม่ค่อยกดดันกันเลย ‎- ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
‎ฉันจะบอกว่าเราจะไปลุยด้วยกัน เราทั้งคู่
‎เพื่อจอร์จ
‎นางทำโต้งๆ ต่อหน้าเรามาตลอด
‎สอดจมูกเข้ามา ‎ก่อนเราจะเปิดโลงบิกเกอร์สตาฟฟ์เสียอีก
‎นางต้องเป็นคนจ้างคาร์เวอร์มาขโมยกระจกอัฐิ
‎แล้วก็แทงข้างหลังเขาตอนที่เขาคิดทรยศ
‎ไม่อยากเชื่อว่านางทำเรื่องแบบนั้นได้
‎แกล้งทำเป็นแคร์ อยากเป็นส่วนหนึ่งของทีม ‎ทุกอย่างเป็นการแสดงหมด
‎ใครจะรู้ว่านางพ่นอะไรใส่หูจอร์จไว้บ้าง
‎เรารู้ว่าเรื่องนั้นแทรกซึมใจเขาจนหมกมุ่นแค่ไหน
‎ทั้งคำที่เขาพูด ท่าทางใจลอย
‎เราสังเกต แต่เราไม่ได้เก็บมาคิดจริงจัง
‎- มัวแต่หมกมุ่นกับเรื่องงี่เง่าของเราเอง ‎- ฉันบอกแล้วว่าฉันเสียใจ…
‎เราสองคนจะเสียใจแค่ไหนก็ไม่สำคัญ
‎ความเสียใจช่วยเขาไม่ได้
‎เธอคิดว่ากระจกนั่นสิงใจเขาจริงเหรอ
‎ฉันคิดว่ามันยังคุมเขาไม่ได้
‎จอร์จคนเดียวไม่ทำอะไรแบบนี้หรอก ‎นี่เป็นฝีมือของคนอื่น
‎อะไรอย่างอื่น
‎- ในนี้มีแต่วิญญาณคนตาย ‎- อย่าไปเร็วนักสิ
‎ฉันต้องคอยดับไฟไปด้วย ‎เผื่อมีใครพยายามตามพวกเรามา
‎ไม่มีใครตามเรามาหรอก ‎ตามก็บ้าแล้ว เอ้า จับมือผมไว้
‎ไม่ต้องห่วง ทุกอย่างผมเอาอยู่หมด
‎- แต่ถ้าเป็นห้องคุณก็อาจจะดีกว่า ‎- ไม่ได้หรอก ต้องเป็นที่นี่
‎เพราะเรื่องในเอกสารของบิกเกอร์สตาฟฟ์เหรอ
‎วิธีมองกระจกอย่างปลอดภัยน่ะ
‎ใช่เลย
‎- เสียงอะไร ‎- ไม่รู้เหมือนกัน
‎รอตรงนี้นะ อย่าขยับ
‎เดี๋ยวผมมา
‎มาเร็วๆ นะ
‎นายมาทำบ้าอะไรที่นี่ คิปส์
‎ฉันก็ถามนายได้เหมือนกัน
‎- รู้นะว่าได้กระจกไปแล้ว ‎- อย่ามาพูด
‎- ฉันเพิ่งช่วยชีวิตนาย ‎- ตอแหล ฉันเอาอยู่
‎ไม่เลย นายมองไม่เห็น ‎นายทำอะไรมั่วซั่วไปหมด
‎พลังของนายกำลังจะหมดไป
‎ถ้าปริปากบอกใคร
‎ฉันฆ่านายแน่ เข้าใจมั้ย
‎ใจเย็นๆ คุณคิปส์ แล้วปล่อยเพื่อนฉัน
‎เอามือประสานกันที่ท้ายทอย
‎แล้วค่อยๆ หันมา
‎ทำอะไร…
‎ทำแบบนี้โดนจับได้นะ ‎ทั้งสองคนเลย นี่เป็นคนร้ายแล้ว
‎จอร์จ ประวัติเสียแน่ นายจะทำงานไม่ได้อีกเลย
‎คุณเอาถุงกระสอบมาทำไม
‎กุญแจมือกับมีดด้วย
‎เพราะฉันรู้ว่าอาจจะเกิดเรื่องแบบนี้น่ะสิ
‎ทุกคนในลอนดอนต้องการของที่อยู่กับเรา
‎แต่มันเป็นของเรา
‎เราปล่อยให้ใครเข้ามาขวางไม่ได้
‎บอกมาสิ ไอ้ปลวก
‎- บอกมาว่ามันอยู่ไหน ‎- พูดกับฉันหรือพูดกับกะโหลกนะ
‎กะโหลก
‎- เปลี่ยนน้ำเสียงหน่อยไม่ได้เหรอ ‎- ไม่ได้
‎อย่าเรืองแสงหนักนัก เดี๋ยวคนเห็น
‎- นั่นพูดกับกะโหลก ‎- ก็รู้อยู่
‎จะหยุดได้ยังไง ‎ในเมื่ออาจารย์อยู่ใกล้จนแทบสัมผัสได้
‎ให้อยู่จริงเถอะ ถ้ารู้ว่านายหลอกใช้เราอีก…
‎ไม่ต้องห่วง ต้องอยู่แน่
‎ตอนนี้เขาเป็นนายของหล่อนแล้ว ‎หล่อนไม่เหลืออะไรในโลกนี้
‎เพียงแค่เหลือบตาเห็น ทุกคนจะอยากดูต่อ
‎- ฉันไม่อยาก ‎- เธอก็ไม่อาจต้านได้
‎เขาก็เช่นกัน รู้หรือว่าเขาเห็นอะไร
‎- อาจจะเห็นพ่อแม่มั้ง ‎- มันพูดอะไรอีก
‎บอกว่าเราทั้งคู่ก็ไม่อาจห้ามใจ ‎ไม่มองกระจกอัฐิถ้ามีโอกาส
‎แต่สัญญานะว่านายจะไม่มอง ล็อควู้ด
‎ฉันอยากให้นายบุ่มบ่ามอย่างพอเหมาะ
‎ได้เลย แน่นอน แต่ทำไมต้องเป็นห่วงฉันขนาดนี้
‎- แล้วเธอเองล่ะ ‎- ไม่มีปัญหาหรอก
‎ฉันทนกระจกไม่ได้ ‎ส่องทีไรเห็นแต่เด็กโง่มองกลับมา
‎ชักดาบแล้วเตะประตูเข้าไปกัน
‎ทำเหมือนเราเท่มากและรู้ว่าทำอะไรอยู่ด้วย
‎โอเค
‎ได้ยินอะไรมั้ย
‎ไม่เลย
‎เทียนอุ่นแต่ไม่ร้อน ‎คืนนี้มีคนมา แต่ผ่านไปนานแล้ว
‎อ้าว ดูสิ
‎โลงของบิกเกอร์สตาฟฟ์
‎ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่มีอะไรในนั้น
‎- นางเอาร่างเขาไปทำไม ‎- เพื่อการทดลองบ้าคลั่ง
‎อยากให้นายท่านเห็นสิ่งที่พวกนั้นทำ
‎ก็ดีนะ
‎ลากศพไปด้วยคงไปไม่ไกล ต้องอยู่แถวนี้แหละ
‎- ลงกลอน ‎- ตายละ
‎- จากข้างใน ‎- แล้วมันหายไปไหน
‎จอร์จบอกว่าในนี้มีสุสาน งั้นต้องมีทางลงจุดอื่น
‎แท่นตั้งศพ ‎ซอนเดอร์สบอกว่ายังใช้งานได้อยู่ใช่มั้ย
‎ดูให้ทั่ว น่าจะมีวิธีเปิด
‎ล็อควู้ด!
‎- คิปส์อยู่ไหน ‎- มาทำอะไรที่นี่
‎- หมายความว่าไง "คิปส์อยู่ไหน" ‎- เขาตามคารีมมาที่นี่
‎คนของเราตามรอยพวกนายมาหลายวัน
‎คารีมได้กระจกมาแล้ว เรารู้ว่าพวกเขาอยู่ในนี้
‎งั้นทั้งคู่ก็กำลังซวยหนัก
‎เราต้องช่วยกัน วางดาบลงซะ
‎แล้วจะได้จัดการต่อ
‎เราคิดว่าพวกนั้นอยู่ในสุสานใต้ดิน ‎แต่ประตูล็อก นั่นเป็นทางลงทางเดียว
‎- เขาเรียกแท่นตั้งศพ ‎- ใช่ เรารู้
‎รู้ไหมว่าจะเปิดยังไง จากบนนี้หรือจากข้างล่าง
‎บนนี้
‎บาทหลวงจะหย่อนโลงลงไปในพิธี มีปุ่มกด
‎แคท มีคนมา
‎คนหน้าโฉดสี่คนในรถตู้ ‎บอกว่าวิงค์แมนกำลังตามมา
‎- เวร ‎- พวกมันหาเราเจอได้ไง
‎ก็ตามขบวนเจ้าหน้าที่ของฟิตส์มาน่ะสิ
‎- เพื่อนนายเหรอ ‎- เรารู้จักจูเลียส วิงค์แมน
‎พูดว่ารู้จัก แปลว่ารู้ว่าเขามันเลวไม่รู้เรื่อง
‎- เราทำไงกันดี ‎- หนี
‎- หนีไม่ได้ ‎- ขังตัวเองไว้ข้างใน
‎- ไม่ได้ เราจะติดในนั้น มันจะได้เปรียบ ‎- งั้นมีแผนยังไง
‎ฉันจะขังตัวเองไว้ข้างใน ‎ช่วยจอร์จกับคิปส์ออกมา พวกเธอสู้มันไป
‎สู้มันไปเหรอ
‎ถ้านายอยากลงไปในสุสานใต้ดินคนเดียว ‎เชิญตามสบาย
‎เชื่อเถอะ ฉันอยากสู้กับคนเป็นมากกว่า
‎- แอนโธนี! ‎- ไม่ได้ ฉันไปเอง
‎- ไม่มีทาง ลูซ ‎- ต้องเป็นฉัน
‎- ฉันมีอาวุธลับ ‎- อันตรายเกินไป
‎นายต้องให้ฉันทำนะล็อควู้ด เพื่อจอร์จไง
‎อย่าลืมนะ
‎บุ่มบ่ามแค่พอเหมาะ
‎โอเคนะ
‎อาวุธลับคืออะไร
‎ตัวเธอเอง
‎กระจกฉันอยู่ไหน
‎ทำอะไรน่ะ ไม่รู้เหรอว่าที่นี่ผีเต็มไปหมด
‎มันจะขังเราไว้ในนั้น
‎น่าจะหนีก่อน นายจะพาเราไปตาย
‎ดึงสติหน่อย พวกนายเป็นนักล่าผีชั้นหนึ่งของฟิตส์ ‎สามคนที่เก่งสุดที่ฉันเคยเจอ
‎ส่วนฉันก็แอนโธนี เจ๋งเป้ง ล็อควู้ด
‎พวกเราคนเดียวยังเล่นงานมันได้เลย
‎แต่ถ้าเราทุกคนรวมกัน ‎งานนี้ง่ายอย่างกับเดินเล่นในสวน
‎แต่นี่ไม่ใช่สวน เป็นสุสาน
‎งั้นก็ฝังพวกมันเลย
‎แกตายแน่ ล็อควู้ด
‎- เราต้องล่อพวกมันไปจากตรงนี้ ‎- ล่อยังไง
‎วิ่ง!
‎เยี่ยมจริง เสียงนั้น!
‎กระจกอัฐิ ช่างอิ่มเอมสุขสม
‎ฟังแล้วไม่เห็นสุขสมตรงไหน
‎- จิตคับแคบของเธอไม่อาจเข้าใจ ‎- งั้นช่วยให้ฉันเข้าใจสิ
‎นายอยู่ด้วยรึเปล่าตอนที่เขาสร้างมัน
‎อยู่สิ
‎จากกระดูกของศพเจ็ดร่าง ‎วิญญาณทรมานเจ็ดดวง
‎พลังของความทรมานที่ติดอยู่…
‎ถูกขังในกระจกเพื่อเป็นช่องทาง ‎แล้วเป็นช่องมองอะไร
‎นิรันตรกาล
‎หมายความว่าไง มองเข้าไปจะเห็นอะไรกันแน่
‎ฉันไม่เคยมอง ฉันไม่ได้โง่
‎วิธีการมองจะต้องผ่านดวงตาผู้อื่น
‎คนอ่อนแอ คนอยากรู้อยากเห็น
‎คนที่เปราะบาง
‎ตายละ
‎จอร์จ
‎ไม่ต้องห่วง เราไม่ทำร้ายนายหรอก ‎เราทำเพื่อปกป้องตัวนายเอง
‎พูดแล้วเชื่อเองมั้ยเนี่ย
‎เลิกฝัน คารีม แม่นั่นจะฆ่าเราทั้งคู่
‎เราต้องเผ่นตอนยังหนีได้
‎ไม่มีใครฆ่าใครทั้งนั้น เราเป็นนักวิชาการ
‎นี่เป็นการทดลองทางวิทยาศาสตร์
‎เรื่องนี้จะไม่จำเป็นเลย ‎ถ้านายไม่เข้ามายุ่งกับเรื่องคนอื่น
‎นายเสียสติไปแล้ว นายก็บ้าพอๆ กับนาง
‎พาเมล่า ทำไมศพของบิกเกอร์สตาฟฟ์ ‎ถึงมาอยู่ตรงนี้
‎เราไม่สามารถทำพิธีโดยไม่มีเขา ‎ทุกอย่างนี้เป็นเพราะเขา
‎เขาควรได้ที่นั่งแถวหน้า
‎แต่ไม่ต้องห่วง มัดโซ่ไว้ก็ไม่อันตรายแล้ว
‎ที่นั่งแถวหน้าชมอะไร
‎บอกมาว่าพบข้อมูลอะไร ‎ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบไหน
‎เราจะมองอย่างปลอดภัยได้ยังไง
‎ในเอกสารนั้น ทุกครั้งที่เขาพูดถึงสาวก
‎เขาพูดถึงคนที่โตแล้วเสมอ
‎เขาไม่รู้ว่าต้องเป็นยุวชนถึงจะมีพลังพิเศษ ‎มองเห็นสิ่งเหนือธรรมชาติ
‎เขาเป็นผู้มาก่อนกาล ‎ก็เลยพลาดกุญแจสำคัญไป
‎เท่ากับคุณจะ…
‎ถ้าคิปส์ไม่ได้โผล่มา ‎ผมต้องเป็นคนนั่งตรงนั้นแทนเหรอ
‎นั่นจะเป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่สุด จอร์จ ‎คุณบอกว่าอยากเห็นมากกว่านี้ไง
‎แต่ถ้าผมปฏิเสธ ‎กุญแจมือนั่นจะเอามาใช้กับผมสินะ
‎คุณหลงประเด็นไปไกลเลย
‎ทั้งชีวิตเราอุทิศให้ตำรา ครุ่นคิดกับตัวเอง
‎แต่ในที่สุดก็มีสิ่งที่จะบอกทุกเรื่องที่เราอยากรู้
‎ทำให้เรารู้สึกทุกสิ่งทุกอย่าง
‎เราสองคน
‎โดยใช้เขาเป็นสื่อวิญญาณ
‎- เพอร์เฟกต์มาก ‎- ไม่
‎ใช้ผมไม่ได้
‎ผมไม่เห็นแล้ว ผม…
‎เสียพลังไปแล้ว บอกเขาสิ!
‎จริงรึเปล่า จอร์จ
‎คุณพยายามช่วยเขาจากผี
‎ฉันจำมีดเล่มนั้นได้
‎เคยเห็นมีดแบบนั้น มันมาเป็นคู่
‎คุณฆ่าคาร์เวอร์
‎- ไม่ใช่ จอร์จ ไม่ ‎- เขาหักหลังคุณ
‎เขารู้ว่าจริงๆ แล้วกระจกอัฐิมีค่าแค่ไหน ‎เลยเอาไปขายให้วิงค์แมน
‎- ฟังนะ คุณไม่เป็นไรหรอก ‎- คุณวางแผนไว้แล้ว แล้วผมก็ช่วย
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อย
‎เพอร์เฟกต์
‎ฆ่าแกแล้ว ฉันจะหาตัวนังแฟนแกให้เจอ
‎แล้วจะฆ่ามันด้วย
‎- คนอื่นอยู่ไหนหมด ‎- ตามมา
‎นึกแล้วว่าทุกคนจะโอเค
‎- จริงๆ เราไม่โอเค ‎- เราได้ยินเสียง มีมาอีก
‎นั่น ดูสิ
‎ล็อควู้ด
‎ล็อควู้ด!
‎- เขาทิ้งเราไว้ ‎- ไอ้เฮงซวยนั่นหลอกเรา
‎- ไอ้เฮงซวยนั่นมีแผน ‎- แผนฆ่าตัวตายสินะ
‎แผนดีที่สุดของฉันก็เป็นงั้นแหละ
‎- ช่วยกันผีจนกว่าดีแพรคจะมาได้มั้ย ‎- เรียกดีแพรคแล้วเหรอ
‎ยัง แต่แถวนี้ต้องมีโทรศัพท์สักเครื่อง ‎เดี๋ยวโทรระหว่างทาง
‎ระหว่างทางไปไหน
‎ไปช่วยเพื่อนๆ
‎กับคิปส์ด้วย
‎คุณพูดถูก นี่เพอร์เฟกต์
‎คุณไม่ได้ห่วงผมเลย คุณห่วงแต่กระจกนั่น
‎คุณไม่จำเป็นต้องมีผม
‎ก็เหมือนลูซี่กับล็อควู้ดที่ไม่ต้องมีผม
‎เพราะผมเป็นตัวแทรก
‎เป็นมือที่สาม
‎เป็นติ่งที่ตัดทิ้งได้ ‎เป็นงั้นมาตลอด และเป็นต่อไป
‎ก็เหมาะดีที่จะจบแบบนี้
‎อาจารย์!
‎นายท่าน
‎คืนชีพ!
‎ปล่อยเขาจากโซ่ตรวน ‎อย่าได้รัดรึงความยิ่งใหญ่ของเขา
‎ให้เขาเป็นพยานจังหวะอันรุ่งโรจน์นี้
‎ลูซี่! ข้างหลัง!
‎แม่หูทิพย์ แต่หูดียังไงก็ไม่ได้ยินฉันสินะ
‎ฉันว่าคุณไม่ฆ่าฉันหรอก คุณโจพลิน
‎ฆ่าแน่ เขาฆ่าแจ็ค คาร์เวอร์ไปแล้ว ‎เธอไม่น่ามาเลย
‎ไม่สิ ฉันต้องมา
‎เพราะนายไม่ใช่มือที่สาม
‎หรือตัวแทรก
‎หรืออะไรก็ตามที่นายคิด
‎นายดีกว่าเราทุกคน
‎ฉันทิ้งครอบครัวมาโดยไม่เหลียวหลัง
‎ล็อควู้ดก็เสียครอบครัวไปหมด ‎เราไม่ยอมเสียนายไปหรอก จอร์จ
‎ประทับใจ ทีนี้ก็มัดมือตัวเองซะ
‎ไม่
‎เพราะถ้าใครจะมองกระจกนั่น คนนั้นต้องเป็นฉัน
‎ไม่นะ ไม่ได้!
‎ยังไงก็ต้องเป็นฉัน
‎เพราะเรื่องนี้ไม่ธรรมดา
‎เรื่องนี้จะสร้างประวัติศาสตร์ ‎คุณต้องใช้คนเก่งที่สุดในนี้
‎เก่งที่สุดนับจากมาริสซ่า ฟิตส์
‎ฉันคุยกับประเภทสามได้ สื่อสารกับอีกโลกหนึ่งได้
‎ฉันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ นี่เป็นงานของฉัน
‎- ไม่นะ ลูซี่ ฉันไม่ยอม ‎- จอร์จ งานนี้นายไม่มีสิทธิ์เลือก
‎เขาจะตายทันที
‎แค่เหลือบนิดเดียว ใจเขาก็พังไปมากพอแล้ว
‎ให้ฉันทำแทนเขาเถอะ
‎ขอร้อง
‎ขืนลองดี
‎ฉันจับเชือดคอทั้งคู่แน่
‎ให้ตายสิ เอาจริง
‎เอาจริง
‎คืองี้ มีความคืบหน้าหลายอย่าง ‎ตั้งแต่เจอกันคราวก่อน
‎สลับซับซ้อนเกินจะเล่า สรุปสั้นๆ แล้วกัน
‎ตอนนี้ฉันมาช่วยงานฟิตส์แล้ว ‎ถือว่าสงบศึกก่อนได้มั้ย
‎แบบว่าแอบรีบนิดนึง
‎พี่ไม่ใช่ฟิตส์
‎นายไม่รู้หรอกว่าฉันคือใคร
‎โอเค คืนนี้จัดการนักเลงแปดคน ‎กับไอ้โรคจิตหนึ่งตัวไปแล้ว
‎สู้อีกคนก็ไม่ตายหรอก
‎โดยเฉพาะกับคนที่ชนะมาสองรอบแล้ว
‎นายไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร ‎และไม่รู้ว่ากำลังยุ่งกับอะไร
‎ผู้มีอำนาจเคลื่อนไหว
‎กระจกอัฐิเป็นเรื่องน่ารำคาญใจ
‎นายมันไม่สำคัญ
‎เหมือนที่พ่อแม่ของนายเคยไม่สำคัญ
‎นั่นหมายความว่าอะไรกันแน่
‎นายไม่มีวันได้รู้
‎ขอร้องละ ลูซี่ อย่า เดี๋ยวมันฆ่าเธอ
‎นายอย่ามองเชียวนะ
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น นี่ไม่ใช่ความผิดนาย
‎นี่ฉันเลือกเอง
‎บอกมาว่าเห็นอะไร
‎รู้สึกยังไงและได้ยินอะไร
‎บอกมาให้ละเอียด
‎ดูสิ!
‎ดู!
‎ดู! บอกให้ดู!
‎ดู!
‎อะไรกัน
‎ถ้าเธอคุยกับมันได้ บอกมาว่ามันพูดอะไร
‎มันพูดอะไรอยู่
‎บอกมา มองเข้าไป ‎บอกนายของแกสิว่าเห็นอะไร
‎ไม่ แบบนี้ไม่ใช่! มีสิ่งที่ไม่เหมือนเดิม!
‎พวกนั้นถูกกักไว้!
‎พูดมาสิ พูดมา!
‎- มันบอกว่ามีอะไรผิดปกติ ‎- บอกมาอีก
‎- อย่าหยุด ‎- นี่ไม่ใช่นิรันตรกาล
‎มันเป็นกับดัก เราต้องทำลายมัน!
‎ลูซี่!
‎อย่า!
‎ลูซี่ ฉันเอง
‎แกทำแตก
‎ไอ้เด็กงี่เง่า
‎เดี๋ยวนะ
‎ได้ผลแล้ว
‎เกิดอะไรขึ้นสักอย่าง
‎เยี่ยม
‎มหัศจรรย์ที่สุด
‎ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น อย่ามองนาง อย่ามองมัน
‎ยอดเยี่ยมเหลือเกิน!
‎งดงามมาก
‎งามนัก!
‎ลูซี่ อย่ามอง
‎ไม่ๆ ไม่เป็นไร
‎ดูสิ
‎ทำไมพวกนั้นไม่เล่นงานเรา
‎นายปลดปล่อยพวกเขา
‎จอร์จ
‎- มันหนีออกมาได้ยังไง ‎- โซ่ตรวน…
‎- แรงระเบิดทำโซ่ขาด! ‎- ดาบเธออยู่ไหน
‎จะไปรู้ได้ไง
‎มันสะกดเราแล้ว ฉันขยับไม่ได้
‎ไม่ได้เหมือนกัน
‎เบือนหน้าหนีก็ไม่ได้
‎ฉันขอโทษทุกอย่างเลยนะ ลูซ
‎เหมือนกัน
‎อย่ายุ่งกับพวกเขา นั่นเพื่อนฉันโว้ย!
‎ลูซี่ จอร์จ หนีเร็ว!
‎เกิดอะไรขึ้น
‎สู้กับนักเลงกลุ่มหนึ่ง ตกลงมาในหลุมแท่นวางศพ
‎สู้กับผีอีกโขยง ก็เรื่องปกติน่ะ
‎อ้อ แล้วก็โดนยิงด้วย
‎ต้องเรียกรถพยาบาล
‎นายต้องทำลายเทปของโจพลินก่อน ‎แล้วบังคับให้คิปส์ไม่ปากโป้ง
‎ไม่งั้นนายจะจบข่าวยิ่งกว่าฉัน
‎นายยังไม่จบเสียหน่อย อย่าพูดงั้น
‎นายไม่ตายแบบนี้หรอก
‎รู้ได้ไง
‎เพราะเราไม่ยอมน่ะสิ
‎ใช่มั้ย จอร์จ
‎ไม่มีทาง
‎ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎แต่รู้ว่าเป็นฝีมือเธอ
‎พลังของเธอช่วยพวกเราไว้
‎เราทุกคนก็ช่วยกันทั้งนั้น
‎เว้นแต่ฉัน
‎เธอไม่รู้หรอกว่ารู้สึกยังไงตอนที่พลังเริ่มหายไป
‎เรายังรับรู้
‎รู้ว่าพวกมันอยู่แถวนั้น แต่เราทำอะไรไม่ได้เลย
‎แล้วก็เหลือแค่
‎ความหวาดกลัว
‎สักวันเรื่องนั้นก็จะเกิดกับเธอ
‎ทุกอย่างที่เคยทำให้เธอเป็นคนพิเศษ
‎มันจะหายไป
‎- ฉันไม่รู้ ‎- นึกว่าจอร์จเล่าหมดแล้ว
‎เราไม่บอกใครหรอก
‎ฉันสัญญา
‎มาหาเขาได้แล้ว
‎- ไปเลยจอร์จ ไปสิ ‎- ไว้เจอกันนะ
‎แค่บุ่มบ่ามพอเหมาะ
‎คุณคาร์ไลล์ คุณคารีม หวังว่าจะช่วยได้
‎หากระสุนเจอ แต่ไม่พบปืนในที่เกิดเหตุเลย
‎มีใครเห็นคนถือปืนมั้ย
‎คุณคิปส์
‎- ล็อควู้ดไม่รู้เหรอว่าใครยิงเขา ‎- มันมืด
‎มองอะไรไม่เห็นเลย ขอโทษครับ
‎- ไม่ได้ปิดบังอะไรแน่นะ ‎- ไม่มีเลยครับ
‎มีอะไรให้ช่วยอีกไหมครับ สารวัตรบาร์นส์
‎แค่นี้ก็ช่วยพอแล้ว ‎กระจกอัฐิต้องถูกโยนเข้าเตาเผา
‎วิงค์แมนไปเข้าคุก
‎โดยรวม ฉันก็พอใจ
‎- หน้าไม่เห็นดีใจ ‎- เชื่อเถอะ
‎หน้าแบบนี้ดีใจแล้ว
‎ดีใจเท่าที่ยังดีได้
‎อ้อ แล้วก็ยินดีด้วย
‎นายทำได้
‎เขายกคดีให้นาย
‎เดิมพัน
‎ฉันจะเขียนประกาศและยื่นใบลาออก
‎ฉันรักษาคำพูดเสมอ
‎อยากได้ยินแค่นั้นแหละ
‎ลืมเรื่องทั้งหมดกันเถอะ มันงี่เง่าตั้งแต่แรกแล้ว
‎พูดจริงเหรอ
‎เราช่วยกัน
‎เคียงข้างกัน
‎- ฉันบอกให้บาร์นส์แบ่งเงินกันด้วย ‎- ห้าสิบ-ห้าสิบ
‎เจ็ดสิบ-สามสิบ
‎เราเป็นเอเจนซี่อิสระ มีค่าใช้จ่ายเยอะ
‎นายก็เป็นคนโอเคนะ ล็อควู้ด
‎โอเคสามสิบเปอร์เซ็นต์
‎ต้องท่ามากใส่เขาทุกระดับใช่มั้ยนาย
‎ไม่ใช่นะ
‎นั่นเป็นเรื่องถูกต้อง ใช่มั้ยล่ะ
‎เอาละ ใครจะช่วยพยุงฉันกลับบ้าง
‎นี่มันสัมผัสมิตรภาพ
‎เป็นความจำเป็นทางการแพทย์เหอะ จอร์จ ‎ไม่ได้มีความหมายอะไร
‎- ลูซ นี่รู้สึกว่าเราชนะรึยัง ‎- ถ้าถึงบ้านนั่งจิบชา อาจจะค่อยรู้สึก
‎ดีแพรคได้กระจกอัฐิไปแล้ว
‎เสียหาย ไม่แน่ใจว่าหนักแค่ไหน
‎กำลังมุ่งหน้าเข้าเตาเผา
‎ขออภัย นึกว่าฆ่าไปแล้ว
‎ขอแค่อยู่พ้นมือพวกนั้น ‎ไม่ได้อยู่ในครอบครองสาธารณชน
‎แต่เราควรระวังเป็นพิเศษ
‎ขับไปเลย
‎ทุกอย่างมันลึกล้ำลับสุดยอด ‎ฉันเลยบอกรายละเอียดอะไรไม่ได้
‎เอาจริงนะ นอร์รี่
‎เจอกันตอนนี้เธออาจจำฉันไม่ได้
‎ฉันผ่านอะไรมาเยอะมาก
‎แต่ฉันว่าตอนนี้ใจเริ่มดีขึ้นแล้ว
‎หวังว่าเธอก็เริ่มหายดีเหมือนกัน
‎จอร์จ หอมมากเลย
‎- ขอบใจ ‎- หยิบแก้วนะ
‎- นี่สูตรลับของฉันเลย ‎- ฉันหยิบจานเอง
‎เชิญก่อน
‎ขอผ่านหน่อย
‎ฉันคิดผิดเรื่องจอร์จ
‎เขาไม่ได้เกลียดฉันเข้าไส้ ‎ที่จริงเขาเป็นพระเอกทีเดียวละ
‎ซึ่งก็ดี
‎ล็อควู้ดเกือบตายนับครั้งไม่ถ้วน แต่…
‎อุ๊ย เดี๋ยว!
‎ฉันว่าเขาก็ตัดสินใจว่ามีชีวิตคงดีกว่า
‎ซึ่งนั่นก็ดีมาก
‎ทำแซนด์วิชไว้ด้วยนะ
‎แล้วลูซี่ คาร์ไลล์น่ะเหรอ
‎- นางก็โอเค ‎- ขอสักชิ้นสิ
‎- รู้สึกเข้มแข็งขึ้น ‎- ขอบใจ
‎ไม่ได้กลัวพลังตัวเองเหมือนเก่า ‎ไม่ค่อยกลัว… อะไร
‎มันยังไม่พูดอะไรเลยเหรอ
‎คิดว่าจริงๆ มันเห็นอะไร
‎ของที่ถูก "กัก" เอาไว้ ‎มันพูดถึงวิญญาณทั้งเจ็ดดวงรึเปล่า
‎ฉันขอไม่คิดดีกว่า
‎เราจะเอามันไปทำลาย
‎ถ้าเธอต้องการ
‎- อย่า เก็บไว้ดีกว่า ‎- ดี
‎เพราะมันหายากสุดๆ
‎เธอทั้งคู่เลย
‎ตราบใดที่ไม่มีใครรู้
‎- เรื่องของเราทั้งคู่ ‎- ไม่รู้หรอก
‎ฉันสัญญา
‎ฉันนั่งคิดแล้วนะ
‎เราสามคนไม่ควรมีความลับต่อกันอีก
‎ดังนั้น
‎ฉันเห็นคนที่ยิงฉัน
‎นายดาบทองคนนั้น
‎- ไอ้เวรจากฟิตส์น่ะนะ ‎- เขาไม่ใช่คนของฟิตส์
‎- เขามาจากที่อื่น ‎- หมายความว่าไง
‎ก่อนเขาจะยิงฉัน เขาพูดถึงพ่อแม่ฉัน
‎บอกว่าการตายของพ่อแม่ก็ไม่สำคัญ
‎การตายของฉันก็เหมือนกัน
‎เวรละ ล็อควู้ด
‎เขารู้อะไรน่ะ
‎- เราต้องสืบ… ‎- ใช่ เราต้องทำ แล้วก็จะทำ
‎เราต้องหาความจริงว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎แต่ต้องรอให้ขาฉันหายดี ‎ไม่ใช่หัวเราะทีไรก็ปวดทั้งตัวแบบนี้
‎แต่ไม่มีอะไรห้ามฉันจากการหาข้อมูลล่วงหน้า…
‎พูดถึงครอบครัวฉัน ‎มีอีกเรื่องที่พวกนายควรต้องรู้
‎เรื่องห้องปิดตายที่ชั้นบน
‎เอาจริง
‎นายไม่ได้จะ…
‎ไม่มีความลับต่อกันแล้ว
‎ล็อควู้ด นี่ไม่จำเป็นนะ ถ้านายไม่อยากทำ
‎ฉันอยากทำ
‎พร้อมนะ
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม