1
00:00:33,916 --> 00:00:35,291
‎นั่นกริชจักรวรรดิโมกุล

2
00:00:35,375 --> 00:00:37,416
‎อนุทวีปอินเดีย ศตวรรษที่ 16

3
00:00:37,500 --> 00:00:41,041
‎มันมาเป็นคู่ เพราะงั้นถ้าเจออีกเล่ม
‎จะรู้ว่าใครฆ่าคาร์เวอร์

4
00:00:41,125 --> 00:00:41,958
‎ไม่ได้

5
00:00:43,041 --> 00:00:45,041
‎พวกนายได้ลองแล้ว พวกนายทำตัวโจ่งแจ้งไป

6
00:00:45,125 --> 00:00:48,708
‎กระจกของบิกเคอร์สตาฟฟ์ กระจกอัฐิ
‎ตอนนี้เป็นงานของฟิตส์แล้ว

7
00:00:48,791 --> 00:00:51,166
‎- ไม่จริงใช่มั้ย
‎- แต่เดี๋ยวพวกเขาก็ทำพังหมด

8
00:00:51,250 --> 00:00:54,000
‎- แล้วของจะตกไปอยู่ในมือคนผิด
‎- ไม่ใช่ปัญหาของพวกนายแล้ว

9
00:00:54,083 --> 00:00:56,000
‎หันมองรอบตัวสิ

10
00:00:56,083 --> 00:00:58,791
‎ไม่มีระบบป้องกันภัย ไม่มีหัวหน้าดูแล

11
00:00:58,875 --> 00:01:01,916
‎และฉันไม่มีทั้งเวลาและกำลังคน
‎มาคุ้มครองพวกนาย

12
00:01:02,000 --> 00:01:04,666
‎- สารวัตร ผมรู้ว่าคุณไม่ชอบพวกเรา…
‎- ฉันไม่เคยบอกว่า…

13
00:01:04,750 --> 00:01:07,500
‎หรือวิธีทำงานของเรา ซึ่งก็ไม่เป็นไร
‎แต่มันได้ผล

14
00:01:08,375 --> 00:01:10,083
‎เราเจอตัวฆาตกรที่ฆ่าแอนนาเบล วอร์ด

15
00:01:10,750 --> 00:01:12,458
‎ไม่มีใครรู้เรื่องนั้น แต่คุณรู้

16
00:01:13,083 --> 00:01:14,208
‎ไม่เอาน่ะ พวกเราเก่ง

17
00:01:14,708 --> 00:01:19,041
‎ผมขอร้องละ ให้โอกาสเราหากระจกชิ้นนี้หน่อย

18
00:01:22,250 --> 00:01:23,666
‎เธอล่ะคิดยังไง คาร์ไลล์

19
00:01:24,583 --> 00:01:25,958
‎เงียบผิดปกตินะ

20
00:01:31,833 --> 00:01:35,125
‎ฉันว่าเราควรทำงานให้จบ
‎เราอยู่ในจุดที่มีโอกาสดีกว่าใคร

21
00:01:35,208 --> 00:01:37,291
‎นี่เป็นสิ่งที่เราเลือกทำ เรารู้ความเสี่ยงอยู่แล้ว

22
00:01:38,500 --> 00:01:39,458
‎คุณควรปล่อยให้เราทำ

23
00:01:41,458 --> 00:01:42,291
‎ก็ได้

24
00:01:43,791 --> 00:01:45,166
‎แต่ครั้งนี้ไม่ได้ขอ

25
00:01:45,750 --> 00:01:46,750
‎คราวนี้ฉันสั่ง

26
00:01:47,458 --> 00:01:48,958
‎ใช้สมองด้วย

27
00:01:49,041 --> 00:01:52,708
‎ทุกคนกำลังเจออาชญากรตัวจริง มีเลือดมีเนื้อ

28
00:01:52,791 --> 00:01:54,958
‎ทำหน้าที่ตัวเองแค่เรื่องทางวิญญาณเท่านั้น

29
00:01:55,041 --> 00:01:58,541
‎หากระจกอัฐิให้เจอ
‎ปล่อยเรื่องอื่นๆ ให้ดีแพรคจัดการ

30
00:01:58,625 --> 00:02:01,625
‎หัวหน้าคะ มีเหตุวิกฤตที่คิลเบิร์น

31
00:02:06,375 --> 00:02:09,125
‎อย่าให้นี่เป็นครั้งสุดท้าย
‎ที่ฉันเจอเธอสามคนในสภาพยังมีชีวิต

32
00:02:15,375 --> 00:02:16,625
‎ผมทำถูกรึเปล่า

33
00:02:17,125 --> 00:02:19,375
‎คุณเตือนพวกนั้นแล้ว จะทำอะไรได้อีก

34
00:02:20,208 --> 00:02:21,791
‎พวกนั้นคือฝ่ายที่มีพลังพิเศษ

35
00:02:22,375 --> 00:02:23,208
‎จริง

36
00:02:23,708 --> 00:02:24,541
‎น่าสงสาร

37
00:02:59,833 --> 00:03:01,750
‎(ปริศนาคนตายเกลื่อน)

38
00:03:02,958 --> 00:03:04,375
‎(ผีอยู่ท่ามกลางพวกเรา)

39
00:03:07,958 --> 00:03:09,875
‎(สัมผัสวิญญาณพรากชีวิต)

40
00:03:12,500 --> 00:03:13,500
‎(ยอดคนตาย)

41
00:03:18,833 --> 00:03:20,916
‎(เริ่มใช้เคอร์ฟิวยามกลางคืน)

42
00:03:23,625 --> 00:03:26,083
‎(สภาพเศรษฐกิจตื่นตระหนก)

43
00:03:28,833 --> 00:03:31,291
‎(เหล็ก เงิน เกลือ - ป้องกันได้ดีที่สุด)

44
00:03:32,666 --> 00:03:33,500
‎(หุ้นเทคโนโลยี)

45
00:03:34,000 --> 00:03:35,708
‎(สร้างจากนวนิยายโดย
‎โจนาธาน สเตราด์)

46
00:03:37,125 --> 00:03:38,458
‎(ยุวชนพิเศษมีพลังสัมผัสวิญญาณ)

47
00:03:46,166 --> 00:03:47,875
‎(ยอดคนตาย)

48
00:03:47,958 --> 00:03:49,416
‎('ปัญหา' เรื้อรังมาแล้ว 50 ปี)

49
00:04:01,541 --> 00:04:04,291
‎ฉันควรอัพเดท
‎ข้อมูลเกี่ยวกับบิกเกอร์สตาฟฟ์ที่ฉันค้นมา

50
00:04:04,791 --> 00:04:06,083
‎กระจกไปโดนอะไรมา

51
00:04:07,500 --> 00:04:08,625
‎นกบินมาชนน่ะ

52
00:04:09,291 --> 00:04:13,583
‎ปรากฏว่าเขาเป็นแพทย์และจิตแพทย์
‎ที่คนนับถือไว้วางใจ

53
00:04:13,666 --> 00:04:15,250
‎เป็นผู้ริเริ่มเทคนิคการรักษาใหม่ๆ

54
00:04:15,333 --> 00:04:17,833
‎เขาจัดชุมนุมลับที่บ้านแฮมสเตด

55
00:04:17,916 --> 00:04:21,208
‎แล้วมันก็คงเป็นความลับต่อไป
‎ถ้าไม่ใช่เพราะแมรี่ ดูลัค

56
00:04:21,291 --> 00:04:22,125
‎แมรี่ ดูลัคเป็นใคร

57
00:04:22,208 --> 00:04:23,958
‎เป็นแขกที่หายตัวไป

58
00:04:24,041 --> 00:04:26,583
‎หายไปเฉยๆ หลังจากเข้าร่วมชุมนุมครั้งนึง

59
00:04:26,666 --> 00:04:28,125
‎แต่เรื่องที่พิลึกสุดอยู่ตรงนี้

60
00:04:28,208 --> 00:04:30,583
‎อีกสิบปีต่อมา จู่ๆ เธอก็โผล่กลับมา

61
00:04:30,666 --> 00:04:32,333
‎แต่เธอเสียสติไปเลย

62
00:04:32,416 --> 00:04:35,250
‎- เพราะกระจกอัฐิเหรอ
‎- ก็เป็นคำอธิบายที่เข้าท่า

63
00:04:35,333 --> 00:04:38,250
‎งั้นทำไมทุกคนถึงต้องการมันขนาดนั้น
‎มันทำอะไรได้

64
00:04:38,333 --> 00:04:40,750
‎นอกจากปั่นหัวจนบ้าแล้วฆ่าเราน่ะเหรอ

65
00:04:40,833 --> 00:04:43,333
‎ฉันว่ามันเป็นมากกว่าแค่วัตถุโบราณอันตราย

66
00:04:44,166 --> 00:04:46,208
‎ฉันว่ามันเป็นของที่ไม่มีอะไรเหมือน

67
00:04:46,708 --> 00:04:48,541
‎แหม เก่งมาก

68
00:04:49,708 --> 00:04:52,333
‎ในที่สุดก็ตื่นกันเสียที

69
00:04:53,208 --> 00:04:54,875
‎ลูซี่ เป็นอะไรไป

70
00:04:55,500 --> 00:04:56,416
‎มันพูดอยู่

71
00:04:59,291 --> 00:05:01,541
‎หมายความว่ายังไง "ตื่นเสียที"

72
00:05:03,958 --> 00:05:05,875
‎ก็กว่าจะรู้สึกตัวได้ใช่มั้ยล่ะ

73
00:05:06,500 --> 00:05:08,333
‎ลูซี่ เกิดอะไรขึ้น

74
00:05:08,833 --> 00:05:10,250
‎มันกำลังคุยกับลูซี่

75
00:05:11,625 --> 00:05:13,875
‎ถ้ารู้เยอะนัก มาช่วยเราเสียเลยสิ

76
00:05:13,958 --> 00:05:16,416
‎ฉันเป็นเพียงแต่ศิษย์ผู้ติดตาม

77
00:05:16,500 --> 00:05:18,958
‎อาจารย์ต่างหากมีคำตอบทุกอย่าง

78
00:05:20,250 --> 00:05:21,291
‎อาจารย์เรอะ

79
00:05:24,708 --> 00:05:26,041
‎นั่นสินะที่พูดถึงตอนแรก

80
00:05:27,416 --> 00:05:29,291
‎นายรู้จักบิกเกอร์สตาฟฟ์!

81
00:05:29,375 --> 00:05:31,750
‎ฉันรู้ว่าเขาจะกลับมาสานต่องานให้สำเร็จ

82
00:05:31,833 --> 00:05:35,250
‎พลังของอาจารย์ไม่มีทางถูกฝังได้ตลอดกาล

83
00:05:35,333 --> 00:05:38,291
‎กระจกอัฐินี้คือะไร มันทำอะไรได้

84
00:05:38,375 --> 00:05:41,083
‎- พาฉันไป แล้วจะทำให้ดู
‎- พาไปที่ไหน

85
00:05:41,166 --> 00:05:43,583
‎บ้านของอาจารย์

86
00:05:45,208 --> 00:05:46,041
‎ทำไม

87
00:05:46,833 --> 00:05:50,041
‎- ไปแล้วเราจะเจออะไร
‎- เจอทุกอย่างที่เธอจำเป็นต้องรู้

88
00:05:51,791 --> 00:05:55,125
‎แต่ฉันต้องการสิ่งตอบแทน

89
00:05:58,708 --> 00:06:01,208
‎นึกแล้วว่ากะโหลกนั่นมีอะไรพิเศษ
‎ตอนที่ขโมยมา

90
00:06:01,291 --> 00:06:02,916
‎ถ้าเริ่มทดลองแล้ว

91
00:06:03,000 --> 00:06:05,375
‎ก็แค่ต้องรอเวลาก่อนที่มันจะทำอะไรขึ้นมา

92
00:06:06,083 --> 00:06:09,291
‎- เก่งมากนะ ตัวฉัน
‎- ใช่ ไม่มีนายจะทำยังไง จอร์จ

93
00:06:10,041 --> 00:06:11,916
‎รู้ใช่ไหมว่าเรากำลังสร้างประวัติศาสตร์

94
00:06:12,000 --> 00:06:15,500
‎- นายเอาไปบอกใครไม่ได้นะ
‎- แต่มูลค่าทรัพยากรในตัวเธอเพิ่งพุ่งเลย

95
00:06:16,416 --> 00:06:17,500
‎จัดแถลงข่าวหน่อยดีมั้ย

96
00:06:18,416 --> 00:06:19,541
‎ตลกตายละ

97
00:06:20,291 --> 00:06:23,708
‎- ฉันแค่ดีใจที่นายเชื่อฉันเสียที
‎- ฉันมันสายวิทยาศาสตร์

98
00:06:23,791 --> 00:06:25,833
‎เชื่ออะไรโดยไม่มีหลักฐานไม่ได้หรอก

99
00:06:28,833 --> 00:06:30,166
‎แล้วเราจะทำยังไง

100
00:06:30,916 --> 00:06:32,458
‎เรื่องที่มันอยากให้เราปล่อยมัน

101
00:06:33,750 --> 00:06:35,333
‎ก็ทำให้มันเชื่อว่าเราอยู่ข้างมัน

102
00:06:35,416 --> 00:06:38,916
‎ให้พาไปจนเจออะไรที่ซุกในบ้านบิกเกอร์สตาฟฟ์
‎แล้วค่อยตัดสินใจ

103
00:06:39,000 --> 00:06:39,916
‎ลูซี่จะเป็นคนตัดสินใจ

104
00:06:40,000 --> 00:06:42,541
‎จะไม่มีแรงกดดันจากเรา หรือจากเจ้ากะโหลก

105
00:06:43,750 --> 00:06:46,291
‎งานนี้พลิกสถานการณ์เราได้เลย
‎ถ้าเธอสามารถใช้เรื่องนี้

106
00:06:46,375 --> 00:06:48,625
‎- คิดว่าทำได้มั้ย
‎- ก็ต้องลองถึงจะรู้

107
00:06:49,125 --> 00:06:51,666
‎ถ้านายจอร์จ คารีมเวอร์ชั่นแปดขวบ
‎มาเห็นฉันตอนนี้นะ

108
00:06:51,750 --> 00:06:55,666
‎การทดลองเยี่ยมที่สุด
‎ทดสอบผีประเภทสามเต็มรูปแบบ

109
00:06:57,000 --> 00:06:57,875
‎กับฉัน

110
00:06:59,375 --> 00:07:00,208
‎เธอไม่เป็นไรหรอก

111
00:07:01,791 --> 00:07:02,833
‎พวกเราคอยช่วยอยู่

112
00:07:15,958 --> 00:07:17,000
‎พร้อมนะ

113
00:07:50,458 --> 00:07:52,500
‎คิดว่าเจ้ากะโหลกรู้จักบิกเกอร์สตาฟฟ์ยังไง

114
00:07:52,583 --> 00:07:55,333
‎มันบอกว่าเป็นศิษย์ผู้ติดตาม
‎เรียกเขาว่า "อาจารย์"

115
00:07:55,416 --> 00:07:58,208
‎สมรู้ร่วมคิดกับหมอเจ้าลัทธิ ชีวิตดี

116
00:08:14,750 --> 00:08:15,708
‎- อย่า!
‎- เดี๋ยว

117
00:08:15,791 --> 00:08:17,250
‎- หยุดตรงนี้
‎- เดี๋ยวนะ

118
00:08:17,833 --> 00:08:18,750
‎มีอะไร

119
00:08:18,833 --> 00:08:21,416
‎อย่าได้ก้าวเข้าไป รอตรงนี้

120
00:08:22,083 --> 00:08:26,333
‎- ให้ล็อควู้ดกับคารีมไป
‎- ทำไม

121
00:08:26,416 --> 00:08:29,041
‎เพราะพวกนั้นพูดกับฉันไม่ได้ เธอคุยได้

122
00:08:30,375 --> 00:08:31,541
‎พวกมันตายไปก็ไม่เป็นไร

123
00:08:32,250 --> 00:08:35,375
‎หากเธอตาย
‎ฉันจะต้องติดอยู่ในโหลนี่ชั่วนิรันดร์

124
00:08:36,791 --> 00:08:38,208
‎- ลูซี่
‎- เดี๋ยวก่อน

125
00:08:38,291 --> 00:08:39,541
‎ตอนนี้ฉันคุมอยู่นะ

126
00:08:40,416 --> 00:08:42,666
‎คารีมสัมผัสพลังของกระจกอัฐิ

127
00:08:42,750 --> 00:08:44,625
‎ให้มันได้สิ่งที่ปรารถนา

128
00:08:44,708 --> 00:08:48,750
‎ลูซี่ เธอต้องบอกเราว่ามันพูดอะไร
‎เงียบใส่เราแบบนี้ไม่ได้นะ

129
00:08:48,833 --> 00:08:50,875
‎นายสองคนต้องรอตรงนี้ ฉันจะเข้าไปเอง

130
00:08:51,916 --> 00:08:54,750
‎- ไม่ได้เด็ดขาด
‎- ลูซี่ เธอเข้าไปคนเดียวไม่ได้

131
00:08:54,833 --> 00:08:56,166
‎แต่ฉันไม่ได้อยู่คนเดียวนี่

132
00:08:56,250 --> 00:08:58,166
‎พวกนายต้องไว้ใจฉัน

133
00:08:58,250 --> 00:09:01,541
‎ถ้าอีก 15 นาทีเรายังไม่กลับมา
‎พวกนายค่อยเข้าไปตาม

134
00:09:02,500 --> 00:09:04,166
‎ไหนบอกว่าฉันจะเป็นคนตัดสินใจ

135
00:09:04,875 --> 00:09:06,250
‎เพราะงั้นตอนนี้ฉันคุม

136
00:09:07,750 --> 00:09:08,958
‎นี่คือการตัดสินใจของฉัน

137
00:09:09,500 --> 00:09:12,166
‎นังเด็กโง่

138
00:09:31,625 --> 00:09:32,666
‎บ้านเรา

139
00:09:33,875 --> 00:09:34,958
‎แสนสุขใจ

140
00:09:35,500 --> 00:09:38,958
‎เอาละ ทำตามข้อตกลง เปิดฝา ปล่อยฉันไป

141
00:09:39,833 --> 00:09:40,666
‎ไม่

142
00:09:41,291 --> 00:09:43,958
‎เราตกลงกันแล้ว ปล่อยฉัน!

143
00:09:44,041 --> 00:09:46,125
‎เรายังไม่เจอสิ่งที่ตามหาเลย

144
00:09:46,208 --> 00:09:47,958
‎นายไม่ได้บอกด้วยซ้ำว่าเราหาอะไรอยู่

145
00:09:48,041 --> 00:09:51,875
‎- เอกสารของเขา! ฉันจะพาไป
‎- อยู่ในโหลก็ทำได้

146
00:09:51,958 --> 00:09:54,000
‎บอกมาสิว่าต้องหาตรงไหน

147
00:09:54,083 --> 00:09:56,750
‎อาจารย์ของเธอเก็บความลับไว้ที่ไหนล่ะ

148
00:09:57,250 --> 00:09:59,125
‎หลังประตูที่ปิดสนิทไง

149
00:10:15,541 --> 00:10:16,708
‎สัมผัสอะไรได้บ้าง

150
00:10:18,666 --> 00:10:19,708
‎ความรู้สึกจางๆ

151
00:10:20,833 --> 00:10:21,708
‎กลิ่นซิการ์

152
00:10:22,583 --> 00:10:23,416
‎ดื่มเหล้า

153
00:10:25,791 --> 00:10:26,625
‎ผู้ชาย

154
00:10:27,291 --> 00:10:28,416
‎ห้องอาหาร

155
00:10:29,416 --> 00:10:30,250
‎เปิดสิ

156
00:10:43,958 --> 00:10:44,791
‎นั่นมันอะไร

157
00:10:46,000 --> 00:10:48,291
‎นั่นไม่ใช่โต๊ะอาหาร

158
00:10:49,708 --> 00:10:50,833
‎มันคล้ายจะเป็น…

159
00:10:52,041 --> 00:10:53,625
‎โต๊ะผ่าตัด

160
00:10:57,208 --> 00:10:58,333
‎ฟังแล้วเหมือน

161
00:10:59,458 --> 00:11:00,750
‎อะไรกำลังโดน

162
00:11:02,291 --> 00:11:03,750
‎เลื่อย

163
00:11:05,333 --> 00:11:06,541
‎เลือดหยด

164
00:11:11,250 --> 00:11:12,916
‎ไหนว่าเขาเป็นจิตแพทย์

165
00:11:13,875 --> 00:11:15,000
‎ไม่ใช่หมอผ่าตัด

166
00:11:15,791 --> 00:11:16,958
‎เขาเป็นอัจฉริยะ

167
00:11:17,750 --> 00:11:18,666
‎เป็นผู้มีวิสัยทัศน์

168
00:11:19,666 --> 00:11:22,208
‎เอาของที่ตั้งใจมาเอาแล้วเผ่นจากที่นี่กันดีกว่า

169
00:11:22,291 --> 00:11:24,333
‎ปล่อยฉัน แล้วจะพาไปดู

170
00:11:24,416 --> 00:11:26,791
‎พาไปดูก่อนแล้วถึงจะปล่อย

171
00:11:27,625 --> 00:11:29,333
‎นายไม่อยากให้ฉันตาย ลืมแล้วเหรอ

172
00:11:30,000 --> 00:11:33,291
‎เพราะงั้นเริ่มพูดออกมาได้ละ

173
00:11:34,291 --> 00:11:35,250
‎ดูให้ดี

174
00:11:35,791 --> 00:11:39,125
‎ท่อกรวยสามท่อเอาไว้ระบายเลือด แต่อีกอันคือ…

175
00:11:42,000 --> 00:11:42,833
‎สวิตช์

176
00:11:56,583 --> 00:11:59,833
‎ไม่กี่ชั่วโมงก่อน ฉันยังคิดว่า
‎นั่นเป็นเรื่องเจ๋งสุดที่เกิดกับพวกเรา

177
00:11:59,916 --> 00:12:02,333
‎- ตอนนี้มันอาจจะแย่ที่สุด
‎- ฉันเข้าใจนายดี

178
00:12:02,416 --> 00:12:05,500
‎นางบอกว่า "ขอเวลาเรา 15 นาที
‎ถ้าเราไม่กลับมา…"

179
00:12:05,583 --> 00:12:07,625
‎พูดอย่างกับว่าเป็นทีมเดียวกันกับไอ้นั่น

180
00:12:08,125 --> 00:12:09,625
‎ที่จริงโหลนั้นยังเป็นของฉันนะ

181
00:12:09,708 --> 00:12:11,625
‎ที่จริงเรียกว่าเป็นของนายไม่ได้แต่ต้น

182
00:12:12,333 --> 00:12:13,166
‎กี่นาทีแล้วเนี่ย

183
00:12:14,291 --> 00:12:15,125
‎สิบนาที

184
00:12:15,708 --> 00:12:18,708
‎นี่ ลูซี่ไม่ใช่คนคุม

185
00:12:18,791 --> 00:12:21,333
‎ใครจะรู้ว่าไอ้กะโหลกนั่นกระซิบอะไรข้างหู

186
00:12:21,416 --> 00:12:23,125
‎นายลืมเรื่องแอนนาเบล วอร์ดแล้วเหรอ

187
00:12:24,083 --> 00:12:25,208
‎พูดแบบนี้ละกัน

188
00:12:25,291 --> 00:12:28,875
‎เราเพิ่งส่งลูซี่เข้าไปคนเดียว
‎ในบ้านที่ผีสิงหนักมาก

189
00:12:28,958 --> 00:12:31,291
‎นายพูดถูก เรื่องนี้มันบ้าชัดๆ

190
00:12:38,541 --> 00:12:39,666
‎อะไรน่ะ

191
00:13:24,333 --> 00:13:26,000
‎ไม่นะ

192
00:13:26,708 --> 00:13:27,541
‎ไม่

193
00:13:29,958 --> 00:13:31,833
‎จะรู้ได้ไงว่าเขาไปทางไหน

194
00:13:31,916 --> 00:13:32,791
‎ไม่รู้

195
00:14:15,208 --> 00:14:17,541
‎- เสียงอะไร
‎- มีอะไรสักอย่างสัมผัสได้ว่าเธอมา

196
00:14:18,041 --> 00:14:20,375
‎ไม่มีเวลาแล้ว ค้นโต๊ะ

197
00:14:25,250 --> 00:14:26,208
‎ไม่เอาน่ะ

198
00:14:26,916 --> 00:14:29,791
‎- ว่าแต่เอกสารพวกนี้มีอะไร
‎- ไม่ได้อยู่ในนั้น หาต่อ!

199
00:14:30,875 --> 00:14:32,333
‎เวร

200
00:14:37,541 --> 00:14:39,083
‎นั่นแหละ เก็บไว้ให้ดี

201
00:14:41,458 --> 00:14:43,166
‎เร็วเข้า ลูซี่ พวกนั้นมาแล้ว!

202
00:14:51,500 --> 00:14:52,750
‎- ลูซี่
‎- ไปกันเร็ว

203
00:14:55,625 --> 00:14:56,458
‎สายไปแล้ว

204
00:14:58,916 --> 00:15:00,250
‎ทำไมถึงส่งเสียงแบบนั้น

205
00:15:00,333 --> 00:15:01,541
‎นั่นเสียงลมหายใจสุดท้าย

206
00:15:02,541 --> 00:15:03,375
‎เดี๋ยว

207
00:15:04,708 --> 00:15:06,083
‎นั่นอดีตคนไข้ของเขา

208
00:15:08,416 --> 00:15:09,458
‎เขาฆ่าพวกนั้น

209
00:15:10,541 --> 00:15:11,375
‎ลูซี่!

210
00:15:12,083 --> 00:15:12,958
‎อยู่ไหนน่ะ

211
00:15:13,708 --> 00:15:14,791
‎ลูซี่ ตอบเราหน่อย!

212
00:15:14,875 --> 00:15:17,375
‎ปล่อยฉันได้แล้ว ลูซี่

213
00:15:20,958 --> 00:15:21,958
‎จอร์จ!

214
00:15:22,041 --> 00:15:23,458
‎มันมาช่วยเธอไม่ได้หรอก

215
00:15:23,541 --> 00:15:25,708
‎แต่ฉันช่วยได้ ปล่อยฉัน

216
00:15:25,791 --> 00:15:27,875
‎ล็อควู้ด! เปิดที!

217
00:15:30,000 --> 00:15:31,791
‎ล็อควู้ด! จอร์จ!

218
00:15:33,583 --> 00:15:34,875
‎ล็อควู้ด ช่วยด้วย!

219
00:15:35,708 --> 00:15:36,791
‎ลูซี่!

220
00:15:38,875 --> 00:15:40,416
‎ปล่อยฉัน!

221
00:15:43,083 --> 00:15:45,041
‎จอร์จ มีประตูกล

222
00:15:48,916 --> 00:15:51,333
‎อย่าพยายามเปิด มันต้องมีกลไกสักอย่าง

223
00:15:52,000 --> 00:15:53,833
‎ลูซี่ เราอยู่นี่ เรามาแล้ว

224
00:15:54,875 --> 00:15:57,875
‎เจ้าเด็กโง่ แกทำแผนเราพัง

225
00:15:58,583 --> 00:15:59,708
‎นายรู้อยู่แล้ว!

226
00:15:59,791 --> 00:16:00,625
‎ล็อควู้ด!

227
00:16:01,291 --> 00:16:02,666
‎ล็อควู้ด คิดว่าเปิดตรงนี้

228
00:16:04,750 --> 00:16:06,333
‎- จอร์จ!
‎- นายลองฝั่งนั้น

229
00:16:09,916 --> 00:16:11,583
‎- ลูซี่ เรามาแล้ว
‎- อดทนไว้ ลูซี่

230
00:16:28,666 --> 00:16:31,791
‎- เมื่อกี้เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
‎- มันเป็นปีศาจชัดๆ

231
00:16:33,541 --> 00:16:34,375
‎นี่

232
00:16:35,083 --> 00:16:37,750
‎ไม่เป็นไรนะ พวกเรามาช่วยแล้ว

233
00:16:39,750 --> 00:16:41,708
‎ปลอดภัยแล้ว โอเคนะ อยู่กับเราแล้ว

234
00:16:44,375 --> 00:16:46,541
‎นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะยอมให้เธอฉายเดี่ยว

235
00:16:47,041 --> 00:16:49,958
‎ฉันไม่สนว่ากะโหลกจะว่ายังไง
‎เราเป็นทีมของเธอ

236
00:16:50,541 --> 00:16:51,375
‎ไม่ใช่มัน

237
00:16:53,250 --> 00:16:54,625
‎เจออะไรรึเปล่า

238
00:16:57,166 --> 00:16:58,000
‎เจอ

239
00:17:00,375 --> 00:17:01,541
‎เธอนี่สุดยอดเลย

240
00:17:04,541 --> 00:17:07,541
‎- พวกนายโอเคนะถ้าฉันดูเอกสารก่อน
‎- ตามสบายเลย

241
00:17:11,666 --> 00:17:12,500
‎เธอโอเคมั้ย

242
00:17:13,291 --> 00:17:14,125
‎เอาอะไรรึเปล่า

243
00:17:14,750 --> 00:17:15,750
‎ไม่เป็นไร ฉันแค่…

244
00:17:16,958 --> 00:17:20,083
‎ฉันต้องเป็นคนเอามันไปเก็บ
‎เราไว้ใจมันไม่ได้

245
00:17:44,250 --> 00:17:46,333
‎- อรุณสวัสดิ์ ล็อคกี้
‎- ยังมีกุญแจอยู่สินะ

246
00:17:46,416 --> 00:17:47,500
‎อย่าได้ทิ้งกุญแจทุกแห่ง

247
00:17:47,583 --> 00:17:49,916
‎กุญแจทุกดอกจะเปิดอะไรที่ไหนได้เสมอ

248
00:17:50,958 --> 00:17:54,166
‎เรายินดีต้อนรับให้เธอมาพักได้เสมอ รู้นี่

249
00:17:55,500 --> 00:17:58,916
‎ใจดีมาก ล็อคกี้ ว่าแต่ชอบที่นายแต่งบ้านนะ

250
00:17:59,666 --> 00:18:01,000
‎ฉันไม่ได้แต่งอะไรเลย

251
00:18:01,083 --> 00:18:01,916
‎ก็ใช่ไง

252
00:18:02,416 --> 00:18:05,208
‎นึกว่าอย่างน้อยจะปรับเปลี่ยนอะไรหน่อย

253
00:18:05,708 --> 00:18:08,625
‎แล้วหาวิธีใช้ไอ้ห้องตรงหัวบันไดได้รึยัง

254
00:18:09,708 --> 00:18:10,541
‎ยัง

255
00:18:11,708 --> 00:18:13,250
‎นายเลี่ยงไปตลอดไม่ได้หรอก ล็อคกี้

256
00:18:15,083 --> 00:18:15,916
‎ฉันเข้าใจ

257
00:18:17,375 --> 00:18:19,541
‎เอ้า ฉันไม่ได้มาเพื่อช่วยแก้สถานการณ์

258
00:18:19,625 --> 00:18:21,375
‎ได้ข่าวว่าคาร์เวอร์ได้ข้อความนาย

259
00:18:21,458 --> 00:18:23,750
‎แต่เดินเข้าประตูมาโดยมีมีดปักหลัง

260
00:18:23,833 --> 00:18:26,250
‎- คิดว่าเป็นฝีมือวิงค์แมนรึเปล่า
‎- ถ้าทำก็ไม่แปลกใจ

261
00:18:26,333 --> 00:18:29,875
‎ถ้านายอยากได้ที่ซ่อน
‎ฉันรู้จักคนที่มีบ้านเรือดีๆ ที่เกาะอีลพาย

262
00:18:29,958 --> 00:18:33,083
‎น่าสนใจ แต่เรายังพยายามหากระจกนั่นอยู่

263
00:18:33,708 --> 00:18:35,583
‎วิงค์แมนพยายามขายหรือยัง

264
00:18:35,666 --> 00:18:39,208
‎ถ้าบ้านเรือมันใกล้ใจเกินไป
‎เอาคาราวานที่แคมเบอร์แซนด์มั้ย

265
00:18:39,291 --> 00:18:40,583
‎ได้ข่าวแล้วสินะ

266
00:18:41,458 --> 00:18:43,666
‎งั้นเอาเป็นตอนเที่ยงคืนที่โกดังป้อมปราการ

267
00:18:43,750 --> 00:18:46,791
‎เต็มไปด้วยนักเลง
‎กับคู่ผัวเมียบ้าระห่ำที่อยากฆ่านาย

268
00:18:46,875 --> 00:18:49,541
‎- แนวที่นายชอบเลยเนอะ ล็อคกี้
‎- เที่ยงคืนนี้เหรอ

269
00:18:49,625 --> 00:18:52,500
‎- งานประมูลลับ ของขลังมูลค่าสูง
‎- ต้องใช่แน่

270
00:18:53,000 --> 00:18:56,875
‎ที่ฟอเธอร์กิลส์วอร์ฟ ริมแม่น้ำ ถิ่นฉัน

271
00:18:56,958 --> 00:18:58,791
‎คิดจะเฉียดไปแถวนั้นคงต้องบ้าไปแล้ว

272
00:18:58,875 --> 00:19:02,250
‎- ถ้าไม่มีฉันคอยช่วย
‎- โฟล จูบขอบคุณได้เลยนะเนี่ย

273
00:19:04,625 --> 00:19:06,250
‎อย่าตายละกัน

274
00:19:06,333 --> 00:19:07,625
‎ฉันขอแค่นั้นพอ

275
00:19:08,208 --> 00:19:10,458
‎เก็บจูบไว้ให้ยัยคนนั้นเถอะ

276
00:19:11,375 --> 00:19:14,125
‎- ใครนะ
‎- อยู่กับนางแล้วนายทำตัวไม่เหมือนเดิม

277
00:19:16,125 --> 00:19:17,250
‎เขาเป็นแค่เพื่อนร่วมงาน

278
00:19:18,166 --> 00:19:19,500
‎ล็อควู้ด

279
00:19:19,583 --> 00:19:20,458
‎อ้าว โทษที

280
00:19:20,541 --> 00:19:23,125
‎นี่โฟล โบนส์เพื่อนฉัน
‎โฟล นี่จอร์จ

281
00:19:23,208 --> 00:19:25,750
‎- หัวหน้าฝ่ายค้นคว้าวิจัย
‎- และหัวหน้าเชฟด้วยสินะ

282
00:19:25,833 --> 00:19:28,083
‎เว้นแต่ถ้าล็อควู้ดไปเรียนทักษะอะไรมาใหม่

283
00:19:28,166 --> 00:19:29,666
‎เธอชอบจานชีรินิโมราไบสินะ

284
00:19:30,458 --> 00:19:31,708
‎อร่อยมาก

285
00:19:31,791 --> 00:19:35,291
‎งั้นควรกลับมาชิมนูนคามาอิ
‎นั่นถึงจะเป็นจานเด็ดของฉันจริงๆ

286
00:19:36,416 --> 00:19:40,708
‎- เอาคนนี้ไปซ่อนที่ไหนมา ล็อคกี้
‎- กำลังจะถามแบบเดียวกันเลย ล็อคกี้

287
00:19:44,708 --> 00:19:45,833
‎แต่ฉันต้องไปก่อนละ

288
00:19:45,916 --> 00:19:49,958
‎เจอกันคืนนี้ห้าทุ่มครึ่ง
‎ที่ซอลเตอร์สแลนดิ้ง อย่าไปสายล่ะ

289
00:19:50,041 --> 00:19:52,458
‎- ห้าทุ่มครึ่งมีอะไร
‎- เดี๋ยวบอก

290
00:19:52,541 --> 00:19:55,916
‎มีเรื่องที่ฉันต้องบอกนายกับลูซี่ก่อน
‎เรื่องใหญ่ด้วย

291
00:20:06,833 --> 00:20:10,666
‎พวกนี้เป็นข้อเขียนโบราณเกี่ยวกับ
‎วิญญาณที่ผูกพันกับแหล่งพลัง

292
00:20:11,166 --> 00:20:15,250
‎บิกเกอร์สตาฟฟ์คงไปเจอภาพพวกนี้
‎เลยลองทดสอบทฤษฎี

293
00:20:16,250 --> 00:20:18,708
‎ห้องใต้ดินบ้านของเขา
‎ถึงกลายเป็นหนังสยองขวัญแบบนั้น

294
00:20:18,791 --> 00:20:21,250
‎เขาฆ่าคนไข้ของตัวเอง
‎เพื่อสร้างแหล่งพลังงานเหรอ

295
00:20:21,750 --> 00:20:23,583
‎เปล่า ทำแบบนั้นจะหวังผลไม่ได้

296
00:20:23,666 --> 00:20:27,916
‎ถ้าฆ่าคน ศพไม่ได้กลายเป็นแหล่งพลังเสมอไป

297
00:20:28,000 --> 00:20:30,125
‎เว้นแต่จะตั้งใจทำไว้ก่อน

298
00:20:31,250 --> 00:20:34,458
‎เท่ากับเขาตัดอวัยวะออกมา
‎ตอนที่พวกนั้นยังไม่ตาย

299
00:20:34,541 --> 00:20:35,875
‎ก่อให้เกิดความทรมานหนักหนา

300
00:20:35,958 --> 00:20:38,708
‎จนวิญญาณถูกพันธนาการไว้กับกระดูกตลอดไป

301
00:20:39,250 --> 00:20:40,166
‎ดูนี่สิ

302
00:20:43,000 --> 00:20:44,083
‎ผีเจ็ดตน

303
00:20:44,166 --> 00:20:45,625
‎เหมือนที่คาร์เวอร์บอกไว้

304
00:20:46,625 --> 00:20:49,333
‎นี่แหละสหาย คือสูตรทำกระจกอัฐิ

305
00:20:50,750 --> 00:20:53,875
‎คิดว่ากะโหลกนั่นจะรู้ไหมว่า
‎นี่มันเขียนด้วยภาษาอะไร

306
00:20:54,375 --> 00:20:56,958
‎ตอนนี้เราไม่คุยกัน

307
00:20:57,041 --> 00:20:58,416
‎โจพลินน่าจะรู้

308
00:20:59,041 --> 00:21:00,500
‎เรื่องนี้บอกเขาไม่ได้หรอก

309
00:21:00,583 --> 00:21:01,791
‎ไม่นะ เราไว้ใจเขาได้

310
00:21:01,875 --> 00:21:04,750
‎ฉันได้ทำความรู้จักเขาดีขึ้น
‎ตอนไปที่หอจดหมายเหตุ เรากินมื้อค่ำกัน

311
00:21:04,833 --> 00:21:07,750
‎- ไปกินมื้อค่ำกับโจพลินมาเหรอ
‎- ในห้องเขา ของเหลือๆ

312
00:21:07,833 --> 00:21:10,916
‎เขานิสัยดีมากนะ แล้วมีเรื่องอื่นอีก

313
00:21:11,000 --> 00:21:12,375
‎แมรี่ ดูลัคเขียนหนังสือเล่มหนึ่ง

314
00:21:12,458 --> 00:21:14,833
‎หญิงบ้าคนนั้นน่ะนะ
‎หนังสือมีแต่บ่นเพ้ออะไรน่ะสิ

315
00:21:14,916 --> 00:21:18,375
‎ไม่ใช่ เป็นคำสารภาพบาป
‎ซึ่งอาจเป็นกุญแจของเรื่องทุกอย่าง

316
00:21:18,458 --> 00:21:20,541
‎แต่จำนวนพิมพ์น้อยมาก

317
00:21:20,625 --> 00:21:23,250
‎ฉบับเดียวที่หาได้ตอนนี้
‎อยู่ในห้องสมุดแบล็คที่ฟิตส์

318
00:21:23,333 --> 00:21:26,375
‎ตอนนี้แค่จะเข้าไปในตึกฟิตส์ยังยากเลย

319
00:21:26,458 --> 00:21:27,875
‎ไม่ต้องพูดถึงห้องสมุดแบล็ค

320
00:21:29,250 --> 00:21:30,416
‎นี่ไม่คิดงั้นนะ

321
00:21:30,500 --> 00:21:33,000
‎เมื่อกี้เพิ่งมีคนเอาจดหมายมาส่ง

322
00:21:34,875 --> 00:21:36,458
‎"แอนโธนี ล็อควู้ดและสหาย

323
00:21:36,541 --> 00:21:40,666
‎ฟิตส์เอเจนซี่ขอเชิญคุณ
‎ร่วมงานราตรีสโมสรฟิตส์ 50"

324
00:21:41,166 --> 00:21:44,208
‎งานจัดคืนนี้ โอเค

325
00:21:45,416 --> 00:21:49,666
‎ดี ไม่สิ… นี่ยอดไปเลย แปลว่ายังมีโอกาส

326
00:21:50,750 --> 00:21:52,791
‎โอเค แผนตามนี้

327
00:21:53,333 --> 00:21:56,416
‎พยายามแปลข้อมูลซะ
‎หาว่าเขาทำกระจกอัฐิยังไง

328
00:21:56,500 --> 00:21:59,166
‎ไปงานเลี้ยง หาหนังสือของแมรี่ ดูลัคให้ได้

329
00:21:59,250 --> 00:22:01,875
‎แล้วหาข้อมูลว่าเจ้านั่นทำอะไรกับนาง

330
00:22:01,958 --> 00:22:04,500
‎แล้วเราค่อยไปเอากระจก

331
00:22:04,583 --> 00:22:07,416
‎- แล้วจะไปเอาได้ยังไง
‎- โฟลหาทางได้แล้ว

332
00:22:10,458 --> 00:22:11,416
‎เธอต้องไปชอปปิ้งก่อน

333
00:22:13,583 --> 00:22:15,000
‎"แต่งกายเป็นทางการ"

334
00:22:23,083 --> 00:22:24,416
‎ให้ช่วยถือมั้ย

335
00:22:26,041 --> 00:22:27,291
‎นี่ตามฉันมาเหรอ

336
00:22:27,875 --> 00:22:29,750
‎เปล่า ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจจะ…

337
00:22:30,583 --> 00:22:31,416
‎ฉัน…

338
00:22:32,083 --> 00:22:34,666
‎เห็นเธอจากอีกฝั่งถนน เลยนึกว่าจะ…

339
00:22:37,708 --> 00:22:40,791
‎ฉันคุยกับซอนเดอร์สมา
‎เขาเล่าเรื่องที่เธอทำเมื่อคืนก่อน

340
00:22:41,708 --> 00:22:45,333
‎- กล้ามแขนแกร่งมากนะ ได้ข่าว
‎- อ้อ ก็ปาได้เหมือนผู้หญิง

341
00:22:46,291 --> 00:22:50,208
‎ก่อนเธอมาล็อควู้ดและสหายไม่มีอะไรเลย
‎ไม่มีใครมองเขาจริงจัง

342
00:22:50,833 --> 00:22:53,625
‎อยู่ดีๆ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
‎เห็นๆ อยู่นะว่าเปลี่ยนเพราะอะไร

343
00:22:53,708 --> 00:22:55,166
‎- เราเป็นทีมที่ดี
‎- งั้นเหรอ

344
00:22:56,583 --> 00:22:57,708
‎เสียดายความสามารถเธอ

345
00:22:58,208 --> 00:23:00,208
‎ฟิตส์เป็นเอเจนซี่ที่ดีนะ

346
00:23:01,041 --> 00:23:03,541
‎- อ้อ แต่เขาไม่รับฉัน คือ…
‎- บริษัทแค่ทำพลาด

347
00:23:04,041 --> 00:23:06,625
‎เขาอาจจะบอกเธอไว้ว่า
‎ฉันเป็นคนเฮงซวยที่สุดในโลก

348
00:23:07,500 --> 00:23:09,583
‎แต่ถ้าเธอสนใจอยากรู้ความจริง

349
00:23:10,916 --> 00:23:13,208
‎ลองพิจารณาไปงานเลี้ยงกับฉันไหมล่ะ

350
00:23:16,000 --> 00:23:17,708
‎ไปไม่ได้ ฉันจะไปกับ…

351
00:23:17,791 --> 00:23:19,750
‎- ล็อควู้ด
‎- และจอร์จ

352
00:23:19,833 --> 00:23:20,708
‎แน่สินะ

353
00:23:22,875 --> 00:23:25,416
‎ฉันเล่นใหญ่ไปหน่อยที่ชวนไปงานเนอะ

354
00:23:26,750 --> 00:23:28,125
‎เอาว่าไปกินกาแฟได้มั้ย

355
00:23:29,041 --> 00:23:31,083
‎คืองี้ ฉันต้องไปละ แบบ เข้าบ้าน

356
00:23:31,166 --> 00:23:33,000
‎- แน่นอน ไว้เจอกันนะ
‎- ได้

357
00:23:34,041 --> 00:23:36,750
‎แต่ลองคิดหน่อยละกันนะ ได้มั้ย

358
00:23:38,333 --> 00:23:39,166
‎ทุกเรื่องเลย

359
00:23:39,875 --> 00:23:40,708
‎ได้

360
00:23:53,166 --> 00:23:54,083
‎โทษที

361
00:23:54,750 --> 00:23:57,375
‎แต่ตอนนี้ปลอดภัยแล้วนะ
‎เราไม่อยากให้พาเมล่า…

362
00:23:57,458 --> 00:23:59,375
‎อุ๊ย เดี๋ยวนี้เรียกพาเมล่าแล้วเหรอ

363
00:24:05,916 --> 00:24:06,750
‎หวัดดีฮะ

364
00:24:08,000 --> 00:24:10,833
‎ขนหนังสือกับไก่กังเปามาเท่าที่จะหอบไหว

365
00:24:10,916 --> 00:24:12,375
‎แถมฉันไม่ได้บอกใครสักคน

366
00:24:12,958 --> 00:24:13,916
‎เชิญเข้ามาเลย

367
00:25:00,458 --> 00:25:01,291
‎ฉันเข้าไปได้มั้ย

368
00:25:02,458 --> 00:25:03,458
‎ได้

369
00:25:16,083 --> 00:25:17,208
‎มีของครบทุกอย่างหรือยัง

370
00:25:17,875 --> 00:25:19,666
‎- ครบ คิดว่านะ
‎- ดี

371
00:25:20,375 --> 00:25:21,333
‎ทุกอย่างโอเคนะ

372
00:25:22,583 --> 00:25:24,000
‎พูดถึงกับกะโหลกน่ะ

373
00:25:24,083 --> 00:25:27,875
‎อ๋อ ไม่เป็นไรหรอก
‎เพียงแต่เรื่องมันหนักหัวนิดหน่อย

374
00:25:31,000 --> 00:25:32,000
‎เพื่อนเก่าเหรอ

375
00:25:33,208 --> 00:25:37,375
‎เพื่อนที่ดีที่สุด เรื่องนี้เป็นไอเดียเขา
‎การมาลอนดอน ไปปาร์ตี้

376
00:25:37,458 --> 00:25:38,625
‎ชีวิตดีๆ

377
00:25:39,750 --> 00:25:41,250
‎แต่ฉันได้มาอยู่ตรงนี้ เขาไม่อยู่

378
00:25:41,833 --> 00:25:44,625
‎บางทีรู้สึกเหมือนฉันขโมยชีวิตเขามาน่ะ

379
00:25:46,500 --> 00:25:47,416
‎รู้นะว่างี่เง่า

380
00:25:49,708 --> 00:25:51,791
‎- เขาจากไปแล้วเหรอ
‎- ภวังค์ภูต

381
00:25:53,541 --> 00:25:54,750
‎ไม่เห็นเคยบอกเลย

382
00:25:54,833 --> 00:25:55,916
‎ก็นายไม่เคยถาม

383
00:25:58,083 --> 00:25:58,916
‎ขอโทษนะ

384
00:25:59,916 --> 00:26:00,833
‎ที่ไม่ได้ถาม

385
00:26:01,958 --> 00:26:03,166
‎และเสียใจเรื่องเพื่อนด้วย

386
00:26:05,333 --> 00:26:07,875
‎แต่ฉันแน่ใจว่า
‎เขาคงอยากให้เธอได้ไปสนุกบ้าง

387
00:26:09,083 --> 00:26:10,750
‎ใช้ชีวิตให้คุ้มเพื่อเธอทั้งคู่

388
00:26:11,250 --> 00:26:12,083
‎จ้ะ

389
00:26:17,541 --> 00:26:18,875
‎คิดว่าเธอน่าจะชอบนี่

390
00:26:23,375 --> 00:26:24,666
‎มันเคยเป็นของ…

391
00:26:28,041 --> 00:26:29,416
‎คนที่สำคัญมากในชีวิตฉัน

392
00:26:29,916 --> 00:26:31,791
‎แล้วถ้าฉันทำหายล่ะ

393
00:26:32,458 --> 00:26:34,958
‎เธอก็มีประวัติรักษาสร้อยล้ำค่าได้ดีนะ

394
00:26:40,250 --> 00:26:41,125
‎ขอบใจ

395
00:26:49,000 --> 00:26:50,458
‎ไม่มีเรื่องอื่นจริงๆ นะ

396
00:26:52,166 --> 00:26:53,000
‎เธอโอเคใช่มั้ย

397
00:26:53,666 --> 00:26:56,250
‎ใช่ ไม่มีจริงๆ ฉันโอเค

398
00:26:57,375 --> 00:26:58,666
‎เยี่ยม งั้น

399
00:26:59,958 --> 00:27:01,208
‎ฉันไปดูก่อนว่ารถแท็กซี่มารึยัง

400
00:27:01,291 --> 00:27:02,291
‎จ้ะ

401
00:27:20,875 --> 00:27:22,250
‎จอร์จ ยังไม่ได้แต่งตัวเหรอ

402
00:27:22,750 --> 00:27:25,166
‎มีงานต้องทำอีกเยอะมาก ไปเลยไม่ต้องรอ

403
00:27:26,208 --> 00:27:27,541
‎ตอนนี้รู้แค่นี้พอ

404
00:27:27,625 --> 00:27:31,208
‎- อยากไปก็ได้นะ ฉันทำแทนได้
‎- อ้อ ไม่ ผมไม่อยากไปจริงๆ

405
00:27:31,291 --> 00:27:33,833
‎ผมไม่ชอบงานปาร์ตี้ แบบนี้สนุกกว่าตั้งเยอะ

406
00:27:33,916 --> 00:27:38,000
‎แต่นายยังต้องไปกับเรา
‎เรื่องหลังจากปาร์ตี้น่ะ อย่าลืมนะ

407
00:27:38,083 --> 00:27:39,666
‎ฮื่อ ไม่ลืมหรอก ไม่ต้องห่วง

408
00:27:40,250 --> 00:27:41,625
‎แล้วจะเอาของไปด้วยใช่มั้ย

409
00:27:41,708 --> 00:27:43,375
‎ใช่ เอาไป แค่…

410
00:27:44,625 --> 00:27:45,875
‎ไปเถอะ เราต้องทำงานต่อ

411
00:27:52,166 --> 00:27:54,583
‎ไอ้เรื่องที่ต้องเอาของไปคืออะไร

412
00:27:57,125 --> 00:28:00,375
‎ก็ อย่าบอกใครนะ แต่เรา…

413
00:28:02,208 --> 00:28:04,291
‎เราจะไปเอากระจกอัฐิ

414
00:28:05,250 --> 00:28:06,083
‎ว้าว

415
00:28:29,125 --> 00:28:30,250
‎จอร์จล่ะ

416
00:28:30,333 --> 00:28:32,333
‎ทำงานอยู่ เดี๋ยวค่อยตามไปทีหลัง

417
00:28:34,000 --> 00:28:35,083
‎งั้นเราไปแค่สองคนเหรอ

418
00:28:36,041 --> 00:28:37,291
‎ไปสองคนได้รึเปล่า

419
00:29:22,291 --> 00:29:24,416
‎เราน่าจะคุยเข้าสังคมก่อน

420
00:29:24,500 --> 00:29:26,500
‎ทำให้เหมือนเรามางานจริงๆ

421
00:29:26,583 --> 00:29:30,291
‎เยี่ยม สองสิ่งที่ชอบสุดในชีวิต
‎คนหรูหราหมาเห่ากับการคุยเรื่อยเปื่อย

422
00:29:31,875 --> 00:29:34,750
‎ให้ตาย! พวกนี้แหล่งพลังเหรอ

423
00:29:35,708 --> 00:29:37,208
‎เสาของขลังอันลือชื่อ

424
00:29:37,916 --> 00:29:38,750
‎ไม่ชอบงั้นเหรอ

425
00:29:40,041 --> 00:29:42,250
‎เพเนโลพีไม่เคยปล่อยให้อันตราย
‎หรือรสนิยมที่ดี

426
00:29:42,333 --> 00:29:45,958
‎เข้ามาขวางการอวดสมบัติตกทอดของตระกูล

427
00:29:48,125 --> 00:29:49,250
‎พูดยังไม่ทันขาดคำ

428
00:29:57,125 --> 00:29:59,250
‎ตายละ เหมือนนางเห็นฉัน

429
00:30:02,333 --> 00:30:03,291
‎ทำอะไรน่ะ

430
00:30:03,791 --> 00:30:07,125
‎เขาก็แค่คนธรรมดาหนึ่งคน
‎ไม่ได้พิเศษไปกว่าฉันหรือเธอ

431
00:30:07,208 --> 00:30:09,666
‎- ฉันนอนในห้องใต้หลังคา
‎- งั้นก็ไม่ได้พิเศษไปกว่าฉัน

432
00:30:17,666 --> 00:30:20,291
‎- หัวฮอร์สแรดิชเหรอ
‎- ใช้ซอสเกรวี่ไม่ได้เหรอไง

433
00:30:20,375 --> 00:30:22,083
‎เพราะเขาเรียกว่านี่คือความศิวิไลซ์

434
00:30:25,083 --> 00:30:27,416
‎เดินวนสักรอบมั้ย ลองพบคนใหม่ๆ

435
00:30:27,958 --> 00:30:29,750
‎ขอกัดหน้าตัวเองให้แหกยังดีกว่า

436
00:30:30,250 --> 00:30:32,291
‎ไปเถอะ นายไป ฉันอยากเข้าห้องน้ำพอดี

437
00:31:21,333 --> 00:31:24,791
‎นั่นคือฮิวจ์ เฮนแรตตี้ตัวยาว โจรข้างถนนจ้ะ

438
00:31:24,875 --> 00:31:27,125
‎เพเนโลพี! คุณฟิตส์ ฉัน…

439
00:31:28,916 --> 00:31:30,291
‎ดูแล้วตัวก็ไม่ได้ยาวขนาดนั้น

440
00:31:31,166 --> 00:31:32,916
‎หมาที่ไล่ล่ากัดขาเขาไปน่ะ

441
00:31:34,041 --> 00:31:36,750
‎ทอม ร็อตเวลล์ขุดขึ้นมาเมื่อปี 1971

442
00:31:36,833 --> 00:31:41,208
‎ระหว่างที่คุณแม่ฉันกันผีเขาออกไป
‎ด้วยการโบกจอบเหล็ก

443
00:31:42,000 --> 00:31:45,541
‎ดีนะที่แม่เป็นนักเทนนิส ไม่งั้นคงอึดไม่พอ

444
00:31:46,625 --> 00:31:48,291
‎ว่าแต่ เรียกเพเนโลพีก็ได้จ้ะ

445
00:31:49,166 --> 00:31:50,875
‎และข้อเสนองานยังไม่ได้ถอนนะ

446
00:31:51,458 --> 00:31:52,541
‎คิปส์ไปเล่าให้คุณฟังเหรอ

447
00:31:53,625 --> 00:31:55,541
‎อ๋อ คุณคุยกับคิปส์มาก่อน

448
00:31:56,750 --> 00:31:59,291
‎ฉันดูออกว่าเธอเป็นคนพิเศษ
‎ตั้งแต่คดีคูมบ์ แครีย์แล้ว

449
00:32:00,250 --> 00:32:03,958
‎ฉันแอบไปหาข้อมูลเรื่องเธอมาเล็กน้อย

450
00:32:04,541 --> 00:32:06,000
‎รู้แล้วยังอยากจ้างฉันอยู่เหรอ

451
00:32:06,083 --> 00:32:08,666
‎เรื่องที่เกิดขึ้นกับเพื่อนๆ
‎ไม่ใช่ความผิดของเธอนะ ลูซี่

452
00:32:09,333 --> 00:32:11,625
‎นั่นเป็นความรับผิดชอบของนายจ้าง
‎ไม่ใช่ของเธอ

453
00:32:11,708 --> 00:32:15,541
‎เราจัดการให้คุณเจคอบส์
‎ไม่ต้องดูแลนักสืบวิญญาณคนไหนอีก

454
00:32:16,708 --> 00:32:19,416
‎ในวงการของเราไม่ควรมีที่ยืนให้คนแบบนั้น

455
00:32:19,500 --> 00:32:20,458
‎โห ขอบคุณค่ะ

456
00:32:23,833 --> 00:32:24,875
‎คือว่า ฉัน…

457
00:32:26,041 --> 00:32:28,041
‎ฉันเองก็เป็นแกะดำของครอบครัว

458
00:32:29,083 --> 00:32:30,833
‎ต้องฝึกอยู่นานกว่าจะชินกับเรื่องแบบนี้

459
00:32:30,916 --> 00:32:32,166
‎นึกไม่ออกเลยว่าคุณทำได้ไง

460
00:32:32,250 --> 00:32:34,208
‎ทุกคนในงานจ้องคุณเป็นตาเดียว

461
00:32:34,291 --> 00:32:35,833
‎คนเขาไม่ได้จ้องฉันจ้ะ

462
00:32:36,500 --> 00:32:37,833
‎ไม่ได้มองตัวจริงของฉัน

463
00:32:39,083 --> 00:32:41,708
‎ทุกคนมองเห็นเพเนโลพี ฟิตส์ ผู้ยิ่งใหญ่

464
00:32:42,375 --> 00:32:43,750
‎คนที่พวกเขาอยากให้ฉันเป็น

465
00:32:44,458 --> 00:32:47,583
‎ใครจะโทษพวกเขาได้
‎มีชีวิตอยู่ในยุคนี้มันน่ากลัว

466
00:32:48,083 --> 00:32:49,291
‎คนต้องการความหวัง

467
00:32:50,000 --> 00:32:51,083
‎เครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ

468
00:32:53,291 --> 00:32:55,375
‎ฉันอยากช่วยเธอให้ได้มากกว่านี้ ลูซี่

469
00:32:56,333 --> 00:32:58,250
‎การเป็นคนในก็มีประโยชน์อยู่เหมือนกัน

470
00:32:58,333 --> 00:33:01,375
‎ขอบคุณมากค่ะ คือนั่นมากกว่าที่ฉันคิด แต่…

471
00:33:02,375 --> 00:33:05,166
‎เธอรู้สึกปลอดภัยกับเขาสินะ กับคุณล็อควู้ด

472
00:33:05,833 --> 00:33:06,666
‎เราเป็นทีมเดียวกัน

473
00:33:07,250 --> 00:33:08,666
‎ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้นดี

474
00:33:09,875 --> 00:33:10,833
‎ฉันก็เคยมีอะไรแบบนั้น

475
00:33:14,125 --> 00:33:15,500
‎ถ้าอยากคุยเมื่อไหร่

476
00:33:16,083 --> 00:33:17,208
‎ฉันเป็นผู้ฟังที่ดีนะจ๊ะ

477
00:33:24,166 --> 00:33:26,000
‎อ้อ สุดท้ายก็ได้คุยกับคนจริงๆ สินะ

478
00:33:27,791 --> 00:33:28,833
‎เขาต้องการอะไร

479
00:33:28,916 --> 00:33:31,833
‎- เขาพูดอะไร
‎- อ๋อ แค่คุยเรื่อยเปื่อย

480
00:33:32,333 --> 00:33:34,583
‎มาเร็วๆ เถอะ เรามีงานต้องทำ

481
00:33:37,458 --> 00:33:39,541
‎- เขาเสนองานให้เหรอ
‎- นายรู้ได้ยังไง

482
00:33:40,666 --> 00:33:42,291
‎ถ้าฉันเป็นเขาก็คงทำแบบเดียวกัน

483
00:33:42,375 --> 00:33:44,375
‎ถ้าฉันเป็นเธอ ฉันคงรีบรับข้อเสนอไปแล้ว

484
00:33:44,458 --> 00:33:46,083
‎- ทำไมละ
‎- ฉันแข่งอะไรแบบนี้ไม่ได้

485
00:33:46,166 --> 00:33:47,166
‎ฉันก็ไม่เคยขอให้แข่ง

486
00:33:48,333 --> 00:33:50,041
‎งั้นเกิดอะไรขึ้น

487
00:33:50,125 --> 00:33:52,208
‎ฉันไม่รู้เลยว่านายพูดเรื่องอะไรของนาย

488
00:33:52,291 --> 00:33:55,500
‎คืองี้ เมื่อบ่าย
‎ฉันเห็นเธอคุยกับคิปส์อยู่หน้าบ้าน

489
00:33:59,166 --> 00:34:00,000
‎ใช่

490
00:34:00,833 --> 00:34:01,916
‎แล้วไง

491
00:34:03,541 --> 00:34:04,750
‎เขาก็เสนองานให้ฉัน

492
00:34:05,958 --> 00:34:08,375
‎- แล้วชวนฉันไปกินกาแฟ
‎- กาแฟเหรอ

493
00:34:08,875 --> 00:34:11,875
‎ใช่ ไอ้เรื่องที่คนธรรมดาทำกัน ไปทำความรู้จัก

494
00:34:12,750 --> 00:34:14,000
‎เหมือนไปเดท

495
00:34:14,833 --> 00:34:16,541
‎ทำใจให้เชื่อยากนักหรือไง

496
00:34:18,333 --> 00:34:19,416
‎ฉันปฏิเสธเขาแล้ว

497
00:34:20,625 --> 00:34:24,541
‎ฉันไม่มีทางทำงานในที่แบบนี้ได้
‎มีแต่ปูนคอนกรีตและไม่มีขนมปังปิ้งไหม้ๆ

498
00:34:25,500 --> 00:34:27,000
‎พอร์ตแลนด์โรว์เป็นบ้านของฉัน

499
00:34:27,666 --> 00:34:28,666
‎นายกับจอร์จ

500
00:34:29,416 --> 00:34:31,541
‎ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้นแหละ มาเร็วเข้า

501
00:35:00,375 --> 00:35:03,541
‎รหัสตามนี้ 1888

502
00:35:10,750 --> 00:35:11,791
‎เก่งมาก จอร์จ

503
00:35:21,333 --> 00:35:22,833
‎เริ่มสักที่ละกัน

504
00:35:23,708 --> 00:35:24,958
‎ฉันไปดูตู้บัตรคำก่อน

505
00:35:41,666 --> 00:35:42,500
‎ตราฮาร์ป…

506
00:35:47,791 --> 00:35:48,625
‎เจอแล้ว

507
00:35:49,125 --> 00:35:50,750
‎ซี 452

508
00:35:51,250 --> 00:35:53,125
‎ดูหมายเลขที่สันหนังสือ

509
00:35:59,750 --> 00:36:00,666
‎สี่ห้าสอง…

510
00:36:03,958 --> 00:36:04,791
‎เจอละ

511
00:36:05,791 --> 00:36:07,875
‎มาดูกันว่ามีอะไรจะสารภาพ

512
00:36:11,166 --> 00:36:12,666
‎ในนี้จะได้คุยกันเงียบๆ

513
00:36:14,500 --> 00:36:17,083
‎แล้วคนพูดอะไรกัน

514
00:36:18,375 --> 00:36:21,291
‎สมาชิกบางส่วนเริ่มร้อนใจ

515
00:36:21,375 --> 00:36:24,000
‎รู้สึกว่าคุณไม่ได้ช่วยเหลืองานพวกเขา
‎อย่างมีประสิทธิภาพ

516
00:36:24,083 --> 00:36:25,583
‎ถูกต้อง งานของพวกเขา

517
00:36:26,166 --> 00:36:30,208
‎ถ้าพวกนั้นไม่อาจทำงานยาก
‎ฉันก็ไม่รู้ว่ามันเป็นปัญหาของฉันตรงไหน

518
00:36:30,291 --> 00:36:31,291
‎ก็จริง

519
00:36:31,375 --> 00:36:33,500
‎แต่คุณเป็นแรงบันดาลใจของเขา

520
00:36:33,583 --> 00:36:35,583
‎ขอให้พวกนั้นไม่ลืมก็แล้วกัน

521
00:36:36,375 --> 00:36:40,583
‎แต่ฉันยังมีของให้คุณเอาไปส่ง
‎เผื่อจะเลิกบ่นกันเสียที

522
00:36:46,333 --> 00:36:47,875
‎ซ่อมแซมและทดสอบเรียบร้อย

523
00:36:48,625 --> 00:36:52,333
‎ทำงานได้เหมือนเดิม
‎บอกเขาว่าเป็นเครื่องแสดงไมตรี

524
00:36:53,083 --> 00:36:54,458
‎จากแรงบันดาลใจของทุกคน

525
00:36:55,708 --> 00:36:58,916
‎- โชคดีจริง
‎- ฉันจะกลับไปงานที่คนเห็นค่าฉันละ

526
00:36:59,000 --> 00:37:03,083
‎ก็ว่าจะเสนอเครื่องดื่มให้
‎แต่มั่นใจว่าคงมีที่ไปที่น่าตื่นเต้นกว่านี้

527
00:37:04,333 --> 00:37:07,458
‎ผมจะรออีกสองสามนาที
‎ไม่อยากให้คนพูดกันไปต่างๆ นานา

528
00:37:07,541 --> 00:37:08,375
‎แหม จริง

529
00:37:37,208 --> 00:37:38,208
‎เราต้องไปกันแล้ว

530
00:37:48,958 --> 00:37:49,791
‎เดี๋ยวนี้

531
00:37:59,000 --> 00:38:00,125
‎จะรีบไปไหน

532
00:38:01,000 --> 00:38:03,708
‎ใจเย็น นายไม่อยากให้ดาบลื่นจากมือหรอก

533
00:38:04,291 --> 00:38:05,666
‎ดาบคมมาก

534
00:38:05,750 --> 00:38:08,250
‎แล้วก็สวยมากด้วย ทองแท้รึเปล่า

535
00:38:09,625 --> 00:38:10,791
‎นายเป็นใคร

536
00:38:10,875 --> 00:38:13,000
‎แค่เป็นแขกในงาน ผมหลงทาง

537
00:38:13,083 --> 00:38:14,166
‎ไม่เปิดแผนที่ดูล่ะ

538
00:38:16,916 --> 00:38:20,125
‎- ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
‎- คนที่วาดให้ต้องทำงานในนี้

539
00:38:21,708 --> 00:38:23,000
‎เป็นนักสืบวิญญาณเหรอ

540
00:38:24,041 --> 00:38:25,500
‎ต้องเป็นโลหะผสมใช่มั้ยเนี่ย

541
00:38:26,750 --> 00:38:27,791
‎ดาบปิดทองเหรอ

542
00:38:28,375 --> 00:38:29,666
‎- ลิเกไปหน่อยมะ
‎- นี่!

543
00:38:30,541 --> 00:38:32,333
‎เจอทางไปห้องน้ำละ

544
00:38:48,333 --> 00:38:51,541
‎รปภ. มีปัญหาความปลอดภัยที่ห้องสมุดแบล็ค

545
00:38:53,083 --> 00:38:56,541
‎พระเจ้า พวกนั้นจับได้แล้ว
‎ขวางทางออกหมดเลย

546
00:38:56,625 --> 00:39:00,208
‎มากันอีกสี่คน
‎นายไม่ได้เตรียมแผนอะไรไว้ใช่มั้ย

547
00:39:01,708 --> 00:39:03,958
‎ตอนแรกไม่ได้คิด ตอนนี้มีแผนละ คิดว่านะ

548
00:39:18,458 --> 00:39:21,041
‎เปิดใช้เครื่องฉีดเกลือ

549
00:39:21,625 --> 00:39:26,000
‎กรุณาเดินไปยังทางออกที่ใกล้ที่สุดอย่างสงบ

550
00:39:28,541 --> 00:39:31,041
‎เปิดใช้เครื่องฉีดน้ำเกลือ

551
00:39:31,583 --> 00:39:35,958
‎กรุณาเดินไปยังทางออกที่ใกล้ที่สุดอย่างสงบ

552
00:39:43,291 --> 00:39:45,583
‎ปาร์ตี้เดี้ยงสนิทแล้ว หนีไปที่อื่นกันมั้ย

553
00:39:45,666 --> 00:39:46,500
‎ไปแน่นอนเลย

554
00:41:14,125 --> 00:41:19,125
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม