Madrugaches.
Si. Intentaba gañar vantaxe, pero está a cousa complicada.
- Estás ben? - Si, estou ben. Por que non ía estar?
Pasa da caveira. Xa temos vantaxe sobre o equipo de Kipps.
Iremos e viremos do cemiterio antes de que rematen de almorzar.
Zume?
E se falaba do espello?
Que?
A caveira. Dixo que se aveciñaba a morte. E se a morte é o espello?
Pois que veña. Non hai nada co que xuntos non poidamos.
- Déixovos sós, entón? - Xuntos todos nós.
Non hai tempo. Colle un de camiño ós arquivos.
- Cría que iamos ó cemiterio? - Nós si. Veña.
Necesito que vaias ó arquivo
e investigues o espello e Bickerstaff.
Hoxe é o día clave.
Porque fixeches do caso un concurso de mexadas.
Segues alporizado?
Esqueciches as que pasamos para salvar a axencia?
Se lles digo a meus pais que perdín o emprego…
- Non o perderemos. - Seguro?
Como o sabes? Es vidente?
Non teño tempo nin para tomar un café.
- Non podo ir ó cemiterio. - Basta. Está ben.
Ven connosco. Estuda a escena e logo vai ós arquivos, fai o que mellor sabes.
Lockwood, pórtate ben.
Dálle os cartos para o café.
Merda.
Aí vai a nosa vantaxe.
Boas tardes.
Vai de aí, Kipps. Temos choio.
Kat e máis eu preguntabámonos, se cando perdades o caso
e os teus amigos volvan ó circo do que saíron,
que vas facer ti só nesa mansión inmensa e baleira?
Rómpeseme o corazón.
- Pasade deles. - Xa verán.
- Como vai a cabeza? - Ben, é só un croque.
Nada comparado con este desastre. Estabamos preto dun gran achado.
Díxenche que precisabamos máis dun rapaz na porta e controis…
O señor Kipps cre que foi alguén de dentro.
Os cazatesouros non traballan tan rápido.
O paspán do garda debeulles informar de que había algo especial.
- O paspán ó que neutralizaron? - Por isto temos un seguro.
O DICP suspendeu toda a actividade no cemiterio.
Terannos que dar unha compensación.
Non é polos cartos. É un artefacto único.
Queres calar, Pam?
É unha parvada.
Non o é.
Botaremos un ollo dentro.
- Con que vos podo axudar? - Kipps equivócase.
A patrulla non se metería con xente nin cousas perigosas.
Co valioso que era, tiveron que ser dous, polo menos.
Penso o mesmo.
Como entrarían sen que os viran?
A porta estaba ben custodiada e o DICP confirmou que estaba fechada.
Isto que é?
- Unha insignia de Tendy. - Foi un axente?
Axentes traballando cos cazatesouros?
Ou axentes sós, sabendo que todos culparían ós cazatesouros.
- Interesante. - Alégraste de que viñera?
Estou eufórico. Volvemos á carga. Fagamos que pague a pena.
Necesito que volvas xa ó arquivo.
George?
George.
Marchamos. Bobby Vernon estaría aquí dende o amencer.
Sabedes que a Bobby bástalle con premer un botón?
Pero iso quítalle a diversión.
Que lle pasa?
Anda rosmón porque prefire estar onde está a acción,
pero é o investigador e non lle queda de outra.
Xa se lle pasará.
Entón, agora que?
Recreemos a escena. Imaxina que somos cazatesouros.
Como entramos e saímos do cemiterio sen ser vistos?
Saltando o muro, polo canal.
A auga faino seguro e está lonxe da porta principal,
de ter que neutralizar a alguén non se escoitarían os berros.
Abráiame o axiña que te fixeches a idea.
Veña, antes de que pensen coma nós.
George! Debías estar no arquivo.
Mira. Na auga.
Sei quen é.
MORTES SEN EXPLICACIÓN
AS PANTASMAS ENTRE NÓS
O ROCE FANTASMAL MATA
MORTES
TOQUE DE QUEDA OBRIGATORIO
CRISE ECONÓMICA
FERRO, PRATA, SAL: A MELLOR DEFENSA
ACCIÓNS
BASEADA NAS NOVELAS DE JONATHAN STROUD
SENTEN PANTASMAS CO DON
MORTES
"O PROBLEMA" 50 ANOS DESPOIS
Danny Clough era un dos veteranos cando eu comecei.
Axudoume.
Sacoume dalgún problema.
Era desa xente que non sabe o xenial que é.
Como pasou diso…
a ser un cazatesouros?
Síntoo.
Non falemos disto, vale? Hai que descubrir quen o acompañaba.
Rastreamos toda a zona. Nin rastro do espello.
Sabedes quen era?
Aínda non. Polas tatuaxes, é un cazatesouros.
Quen credes que lle fixo iso? O dos ollos.
Ninguén.
Había tecido ocular nas súas unllas.
Parece que foi autoinflixido.
Fíxose iso polo que viu no espello.
Temos que seguir avanzando. Se esa cousa cae en malas mans…
Non o decepcionaremos.
Fittes irá ó grande. Investigará a todo o mundo ata que atopen algo.
Hai que ser rápidos. Máis listos.
- George. - Ó arquivo. Seino. E vós?
Non hai tempo, cóntoche despois.
Vémonos a medianoite para un almorzo épico.
Seguro que estás ben polo de Danny?
- Apenas o coñecía. - Pero pode revivir recordos.
Sei de alguén que nos pode axudar. Traballa no río.
Vamos.
- Pase para hoxe. - Está cheo.
Non ocuparei moito. É por un caso que estou investigando.
Hoxe non.
- Por favor, é importante. - Pois viñeras antes.
Déixeo estar.
Señor Karim.
Preguntaría que te trae por aquí, pero déixame adiviñar… Bickerstaff?
Si, pero xa marcho. Está cheo.
Non sabes que estou na xunta? Non me importaría mover uns fíos.
Será o noso segredo.
En serio? Es a miña salvadora.
- A que viñeches? - A por calma.
Este sitio reláxame.
A min tamén.
Espero que siga traballando aquí. Pasou moito tempo.
Os cazatesouros? Cos de Fittes por toda a cidade, andarán agochados.
Seguramente. Pero ela é diferente.
Non é unha pérfida cabrona entón?
Necesitamos axuda urxente, podes intentar ser amable?
Cando non son amable?
Agarda.
Ela?
Oíches iso?
Quen te deixou aquí?
Corre!
Unha dama fría!
Lockwood!
Que pasou?
Fun eu.
Boas, Locky.
Quen é esta pendanga?
Como dixo?
A miña compañeira,
Lucy Carlyle.
Lucy, ela é Florence Bonnard. Chámanlle Flo Ósos.
A mellor cazatesouros do Támese.
Grazas por distraela. Tardei bastante en atopar os seus restos.
Encantado de axudarche.
Puidemos morrer agardando por ti. É imposible que non nos oíras.
É inútil fuxir dunha dama fría. Ata un parvo sabe iso.
Sen a fonte imos aviados.
Sobre todo se…
- Que? - Estás mollada.
Quen era?
Elisabeth Creevey.
Unha neneira vitoriana.
Dábanlle os fillos para que acabasen nun bo fogar,
pero ela quedaba cos cartos e afogaba os nenos.
Aquí hai mala enerxía. Podo sacar unha fortuna.
- Terei para uns meses. - Que noxo.
Todos vivimos a costa dos mortos.
A diferencia é que vós sodes presos.
Escravos dun sistema dirixido por ricos.
Polo menos eu son libre.
Trapalladas.
Nós traballamos con seguridade. Os cazatesouros sodes malos…
Son.
- Son a única muller. Sen xefes. - Estarás orgullosa.
Tampouco sinto vergoña.
Mira, rula…
O río está cheo de pantasmas de homes que asasinaron toda a vida.
Case tódalas de mulleres son vítimas.
Isto só vale algo porque ela era rara.
Oh, vaia, unha muller asasina en serie.
Que Inspirador. Por que non o pos nunha camiseta? Marchamos?
Malo é un mundo que obriga ás mulleres a dar os seus fillos.
E non ten fin.
Agarda, Flo.
- Teño un comprador. - Lockwood!
No museo Foundling.
Pagan máis ca no mercado negro e é un bo sitio. Seguro.
Arriscarme a que me collan? Grazas, pero non.
Se eu fago de intermediario non.
Que bo rapaz es, Locky.
Nacer rico axuda, claro.
Agradécemo dicíndonos o que saibas de Danny Clough.
Que lle pasou a Danny?
LONGA AUSENCIA AS MEMORIAS DE MARY DULAC.
MISTERIOSA DEMENTE RELACIONADA CON BICKERSTAFF?
INVITADA Á FESTA DE BICKERSTAFF DESAPARECE
Señor Karim?
É tarde. Debemos marchar.
Que tal che foi?
- Grazas a ti, teño por onde comezar. - Alégrome de ser de axuda.
Tes algún plan para esta noite?
Abofé. Pensara en limpar o forno. Outra vez.
Eu…
Vivo aquí ó lado, por se quere vir picar algo.
Estarás morto de fame.
A non ser que te esperen os amigos.
Non. Encantaríame.
Xenial.
Pobre Cloughy.
Pediume saír. Borracho, está claro.
Non "está claro".
Está claro. Sempre bebía. Por iso o deberon pillar.
- Quen? - Uns parasitos. Escoura.
Non lle axudou Tendy? Traballara para eles.
A Tendy tanto lle ten.
Ía deixalo. Estaba perdendo o don. Xa non valía.
Precisamos o seu compañeiro. Quen sexa que o deixou alí.
Sería Jack Carver.
Pero non vos convén atopalo.
Cómpre facelo.
Por favor, Flo, é importante.
Deixa unha mensaxe no taboleiro de aí e buscaravos.
Ten que ser unha boa mensaxe.
Unha que non poida ignorar.
"Sabemos o do espello"
E o enderezo? É unha nota suicida!
Temos que conseguir que veña. É a nosa única esperanza.
Fálame dos seus contactos. Como moven a mercancía?
Tratan con Julius Winkman.
Un tratante de antigüidades e a súa muller.
- Ide con ollo, non os provoquedes. - Que queres dicir?
A ver se así o entendes, rula. Se Carver non vos mata, eles si.
Grazas, Flo. Toma.
Para que lembres a Danny, tal e como era.
Sempre me sorprendo de verte, Locky.
Pensei que espicharas.
Es moi fan de Thoth. A que é un bo Deus da morte?
Es o primeiro invitado que sabe quen é.
- Pono na base. - Si, pero pronunciáchelo correctamente.
Deus da escritura, da ciencia, da sabedoría e dos mortos.
Certo. Pero non é tan bo coma Rashnu.
O honorable xuíz persa da morte.
O anxo entre o noso mundo e o alén, que envía as almas
á Casa das mentiras ou á Casa da harmonía.
Agora estás alardeando.
Que ben senta ter a alguén con quen alardear, señora Joplin.
Chámame Pamela.
Que estabas investigando hoxe?
A miña especialidade: os comezos do Problema.
Tamén é a miña especialidade.
Tes algunha teoría? Erros ou tapadeiras?
Cres que alguén sabía o que facía?
Para min non é cousa de teorías da conspiración.
É nostalxia principalmente.
- Non estabas daquela. - Correcto.
Non estaba, pero cando era cativa aínda era bastante recente.
Os teus pais lembraban como era todo antes?
Quixéronse aferrar a ese mundo, pero era imposible.
Tivo que ser un gran cambio, saber que tiñas un don e que os podías protexer.
Nunca tiven un don.
Ningún?
Nin o máis mínimo.
Encantaríame ter experimentado o que os teus amigos.
Animoume a aprender máis.
Pamela.
Cando miraches no espello, viches algo?
Ti si?
A verdade é que non. Foi tan rápido, pero…
Pareceume que…
Non o sei describir, pero…
quero ver máis.
- Sentiches o mesmo? - Si, claro.
Sempre me sentín así.
Debería ir para á casa, por se alguén notou a miña ausencia.
Non o creo, pero un nunca sabe.
Collemos un taxi?
- Fai boa noite para pasear. - Dixo ninguén, nunca.
- Como coñeciches a Flo? - Non o lembro. Fai anos.
- Sempre foi así? - Si. Menos mal.
Preocúpase por ti, verdade?
É das que se preocupa.
Déixao estar. Non sabemos canto tardará Carver en ver a mensaxe.
Hai que apurar.
- Xa che dixen de coller un taxi. - Aínda non volvemos.
George estará agardando.
Estará encantado se levamos o espello.
Imos á de Winkman?
Xa oíches a Barnes.
É perigoso. Quen sabe en que mans pode acabar mañá.
Ademais, é máis doado roubar pola noite.
Está de camiño.
Dixo que nos mataría.
Xa a escoitaches.
Flo é das que se preocupa.
Estás preocupada? Eu non.
Entrar será imposible. Volvamos agora mesmo.
- Finxe que es un cliente… - Vaiamos polo lado.
Isto ten mellor pinta.
Non me gusta.
Escoitas o espello?
Hai demasiado ruído. Todo o aire está ateigado de sinais.
De todo isto.
Son reliquias.
Conservan a carga psíquica.
Cheos de historias tráxicas.
Vamos.
Entremos máis.
A ver se o escoitas.
Quieto. Agarda.
É o espello?
Non.
É algo vivo. Temos que marchar.
Ou agocharnos.
Tes razón.
Soa metálico.
Non se escoitan pisadas.
Se vén alguén, agóchate.
Lockwood.
Ola.
Perigo.
Vin porque perdín algo.
Poderíasme axudar a atopalo, por favor?
É un espello.
Un espello moi especial.
Emite un zunzún.
Coma unha abella.
Escoitáchelo por aquí?
Pódesmo ensinar?
Non se debe falar con estraños.
Ti debes ser…
Leopold, vai polo teu pai.
De que axencia es?
Non recoñezo o uniforme.
Non son un axente.
Son un ladrón. Chame á policía.
Levas un estoque.
Ningún ladrón sería tan parvo como para roubar no meu local.
Ten razón.
Vou de incógnito.
Son de Fittes.
Chame ó DICP e denúncieme.
Os de Fittes xe viñeron hoxe, cando estaba aberto.
Clientes civilizados.
Non coma ti.
Non creo que necesite molestar ó DICP.
Veña, Señor Winkman, iso non será necesario.
Seguro que podemos chegar a un acordo.
Teño acceso a unas antigüidades moi valiosas.
Supoño que virás buscando o mesmo ca os de Fittes, non?
Veña.
Dime…
quen es…
e quen che dixo como atoparme.
Prefires que che faga un debuxo nesa cara bonita?
Se o fai, terá que matarme.
Non te librarás de matar un axente.
Ó mellor.
Si.
Pero a verdade…
algúns raparigos
sempre foron propensos a morrer dun xeito concreto.
Introspectivo. Formado.
Maldito co negocio da morte.
¿Alguén sospeitaría se apareceses cos pulsos cortados
polo teu propio coitelo?
Si, sospeitarían.
Os meus amigos.
Ben, logo. Comecemos por aí.
Quen máis sabe que estás aquí?
Ninguén.
Ninguén?
É verdade, síntoo.
Xuro que é verdade.
Sempre traballo só. Veña, pregúnteme máis cousas.
Vale.
¿Quen máis sabe
que estás aquí?
Veña.
Es Leopold, verdade?
Sei que está aquí.
O espello.
Non che deixa durmir?
Tes o don.
Tamén son perceptora.
Ese xoguete é teu?
Podo escoitalo?
Fixéronche dano.
Ó meu amigo tamén.
Sabes onde está?
Axúdasme a atopalo, Leopold?
Por favor.
Que foi?
Díxoche algo?
Non tivo a oportunidade. É das entremetidas. Unha perceptora.
Sabe onde está.
É a túa compañeira?
Non a vin na miña vida.
Leopold, volve á cama e queda alí.
Deixa que mire. Se non obedece,
ó mellor aprende como funciona o mundo.
Déixaa estar.
É unha aprendiz. Non sabe nada.
Así que é máis ca una compañeira.
É unha amiga?
- É familiar? - Non é ninguén. Sóltaa.
Un pacto suicida.
Perfecto.
Ben. Contareicho todo.
Tes razón. Ninguén sospeitaría se aparezo morto.
Todos devecen por que pase.
Sácame da miña miseria como che praza, pero déixaa ir.
Ten moito polo que vivir
e xamais contara nada. Xúroo.
Winkman, escóitame. Falo en serio. Xúroo.
Faime o que queiras. Tanto me ten. Sen trucos nin mentiras.
Temos trato?
Matareina de última para que non teñas que mirar.
Querido, Julius, estaste abrandando.
É posible.
Leopold, aparta!
Se dás un paso guíndocho.
- Non me tentes. - Julius!
Vou a por ti, rapaz.
Voute destripar. Voute machucar.
Voute arrancar a pel a tiras!
Máis vale que corras!
Contarei ata dez!
Un!
Dous!
Que raio foi iso?
Flo tiña razón. Tolos de remate.
Eles non, ti. Case lle suplicabas que te matase.
Eu véxoo como un sacrificio.
Non me veñas con esas. Se non espertara, estarías morto.
Non é certo. Tiña un plan.
Vale, está ben. Cal era o plan?
Sabes que tería un plan se fose necesario.
No momento, sempre o teño.
Que che pasa?
Sabes que podes falar comigo.
Si.
Xa o sei.
Entón?
Arre demo. Non sei nin por que me esforzo. Veña, marchemos.
Non penso volver. Que queden co espello.
Viches onde estaba?
Fechado. Moverano agora que o descubrimos.
Winkman e Carver non se poden librar.
Merda.
Que pasa?
Carver. Recibiría a túa nota e George está só na casa.
Collamos un taxi.
- Dixestes medianoite! - Esperáchesnos?
Claro que si. E o espello? De onde vindes?
Dicímoscho despois.
Quen é ese?
É Carver.
- Quen é? - O colega de Danny.
Santo ceo.
Lucy, chama unha ambulancia.
Mimá. Quen che fixo isto?
- Cristal de ósos. - Que dixo?
Cristal de ósos? Que é iso?
É o espello?
Sete. Un non.
Sete que?
Miraches no espello?
Que viches?
Cousas espantosas.
Ven comigo.
A onde?
Que escoitaches?
Quere que vaia con el.
Lucy.
Está morto.
Subtítulos: Darío Vázquez Filgueira