Que estamos a mirar?
Puxen o anel tras cristal de prata para poder examinalo.
Si, pero é de día.
Si, iso é evidente.
Son máis precavido ca ti, non?
Agora, o intruso quería o anel, pero por que?
Está gravado.
"H 22 115."
O "H" será de Hugo?
Iso cría, pero quen é o outro "H" da vida de Annabel?
Acto 2, escena 2.
"Dubida que sexan lume as estrelas,
dubida se o sol se move,
dubida que a verdade sexa mentira,
pero xamais dubides que te amo."
Aquí está!
É unha carta de amor.
Annabel quería que collese o anel. Proba que saía con Hugo.
- Debería bastar para apresalo. - Non.
Non proba nada.
Estaban xuntos. Iso non proba que a matase.
O anel vai á caixa forte e eu custodiarei a chave
porque de ti non se pode fiar un.
- Pero é a súa fonte. - Que roubaches.
Agora, chegou a sentencia final da rúa Sheen
e como non poñamos as pilas, acabouse a axencia.
- "Supervisión obrigatoria"? - Que significa iso?
Que debemos 60 000 libras,
pero que non podemos facer nada sen supervisión.
Non. Ten que ser unha broma.
Non, é unha correa.
Pero teño un plan.
Imos visitar a un novo cliente.
MORTES SEN EXPLICACIÓN
AS PANTASMAS ANDAN ENTRE NÓS
O ROCE FANTASMAL MATA
MORTES
TOQUE DE QUEDA OBRIGATORIO
CRISE ECONÓMICA
FERRO, PRATA, SAL: A MELLOR DEFENSA
ACCIÓNS
BASEADA NAS NOVELAS DE JONATHAN STROUD
SENTEN PANTASMAS CO DON
MORTES
"O PROBLEMA" 50 ANOS DESPOIS
O teu plan radical
é facer un traballo ilegal en Ferros Fairfax?
Por esa negatividade, George, non che conto as cousas de antemán.
"Necesítanse axentes para investigación inusual."
"Pago proporcional ó risco."
Supoño que será moi perigoso.
Xa pode valer 60 000.
Pechando portas.
Cando cheguemos, hai que comportarse.
Ser profesionais. Por iso falarei eu.
Unha vez vin a John Fairfax.
Doou as defensas de ferro da miña escola e deu un discurso.
A señora Kingston peiteárase.
Esas son as cousas que non quero que vaias dicindo.
Sabes como se chama ese "novo cliente"?
Non. Só o andar.
O vixésimo.
O máis alto. Non cres que será…
Pechando portas.
Directos na oficina. Típica estratexia.
É a oficina de John Fairfax.
Non ten sentido. Fairfax non nos necesita.
É famoso, rico e construíu Ferros Fairfax.
Construíu este edificio.
Non é sospeitoso que alguén se fixera rico co Problema?
Ben merezo algo por protexer ó país, non?
Vaites, síntoo moito.
Tes razón. É sospeitoso.
O Problema cambiou o mundo.
É un pracer coñecelo, señor. Anthony Lockwood.
George Karim e Lucy Carlyle.
Somos a Axencia Lockwood.
Claro, os canallas.
Ben, sentádevos.
Pero non queimedes nada.
Non imaxinabamos ter que tratar con vostede directamente.
É un asunto delicado. É mellor xestionalo con discreción.
Decidín desfacerme dalgunhas propiedades,
como o Combe Carey Hall de Berkshire.
Un bo local, pero cunha recua de visitantes algo teimudos.
Esforceime por mantelo fóra dos xornais
e do coñecemento do meu potencial comprador.
Necesita aseguralo antes de que vaia o comprador.
Iso é. Non pode haber danos, polo que nada de fulgores ou explosivos.
É un caso perigoso. Necesito rapidez e discreción.
Teño propostas de tódalas axencias importantes.
Sexamos sinceros.
Unha axencia como a vosa só podería conseguir este traballo baixando o prezo.
O noso traballo é igual de bo có das grandes axencias
e non precisamos aceptar traballos mal pagados.
Mentes coma un político,
pero eu comecei nos casinos, señor Lockwood.
Recoñezo un farol cando o vexo.
Cres que Fittes e Rotwell serían discretos?
Tódalas súas decisións pasan por un comité.
Necesita algo máis áxil.
Coma nós. Pequenos e independentes.
Somos os únicos que poden facer este choio tal e como vostede o quere.
Bo discurso.
Traballo man a man co DICP e non creo que vos deixen facer este traballo.
Por iso será mellor que non o saiban.
Rotwell pediume 90 000.
Só vos penso pagar o que lle debedes ó DICP.
Canto era? 40? 50?
De feito, son 60. É obvio que é un home ocupado.
Vaiamos ó miolo.
Vostede paga a nosa multa e nós axudámoslle.
Temos trato?
Vainos pagar 60 000!
Aínda non nos pagou. Temos bulir.
Lucy, prepárao todo.
George, busca todo o que poidas sobre Combe Carey Hall.
Eu irei a Satchell ver que nos pode valer que non explote.
Vémonos logo e non o contedes.
- Este traballo é un suicidio. - Iso non soa ben.
Vaia.
Esta é toda a información?
Si, todo o que se lle esqueceu a Fairfax. Non é unha casa.
Antes era un priorado satánico de adoradores do demo do medievo.
Xenial, monxes satánicos.
Polo menos sabemos ó que imos. Queredes outra cervexa?
Non, non sabemos nada.
Asasinaron a moreas, mesmo ós dunha festa de hai 30 anos.
Pero non culparon ós monxes.
Culparon á Escaleira dos berros ou ó Cuarto vermello, sexa o que sexan.
Sen fulgores é un suicidio. Non somos os primeiros que o intentan.
No albor do Problema, enviaron un grupo de Fittes.
Só sobreviviu un e Samaran Pandey segue en paradoiro descoñecido.
- Fairfax ocultounos todo isto. - Fixo un bo negocio.
E nós tamén. Por fin temos un traballo acorde ó noso talento.
Somos un equipo,
se alguén ten outra idea para salvar a axencia
son todo oídos.
Ben. Pois decidido, logo.
Axencia Lockwood, diga.
É Barnes. Para ti.
- E esas luvas? - Limpo por estrés.
- Ola? - Carlyle? Son o inspector Barnes.
- Ola. - Lockwood xa sabe que marchas?
Si, xa llo dixen. Marcho nun par de días.
Deberías marchas antes.
Tes que saber que esta mañá soltaron a Hugo Blake .
Non tiñamos probas dabondo que o sitúen dentro da casa para o reter.
Se non a queimarades, teríamos probas físicas.
Dille a Lockwood que mañá vou para falar do supervisor.
- Mañá non estará. - Por que non?
Porque van fumigar a casa.
Pois pasado mañá.
Cóidate.
Espero que non manches nada.
George, queres deixar de limpar e virme axudar coas cadeas?
Déixame.
Non te podo axudar.
Déchesme o anel.
Non se pode confiar en ti.
Vaia. Canto verde!
Nunca saíras de Londres?
- Visito á miña avoa en Sidcup. - Sidcup está en Londres.
Pois xa o sabes. Non parece que me perda moito.
Non creo que vaiamos á casa de Fairfax.
Gústache bastante ese home, non?
Seo queres dicir así.
Triunfou en todo canto fixo. Coa editorial, cos espectáculos…
Non comezou na fundición ata a trintena, e mírao agora.
Tamén se fixo a si mesmo.
Non, é de boa familia. E ti tes unha mansión no centro.
Hipotecada ata as orellas, George. Son case da plebe.
Benvidos. Son Ellie, a asistente do señor Fairfax. Por aquí.
- Está… - Agárdavos na entrada.
Estás ben?
Ferida de guerra.
- Fuches axente? - Coma moitos dos que traballan aquí.
Cando perdes o don e bo coñecelo.
Non é amable, pero entende de segundas oportunidades.
- E paga ben. Subide. - Temos que ir nesta tartana?
Que fas? Nunca dubides na porta dunha casa encantada.
Regra número un.
Seino. Pareceume escoitar algo.
Benvidos a Combe Carey Hall. Chegades tarde.
Deixade as bolsas e apurade. Está caendo o sol.
Non entendo este lugar, está todo remexido.
Esta é a galería.
O mosteiro orixinal destruíuse tras o suicidio colectivo dos monxes.
Hai quen se sabe divertir nestes tempos.
A construción actual erixiuse enriba, por iso parece un remexido.
O señor Lockwood rompeu o trato. Trouxo unha bomba.
Vaites.
- Pedinlle a Ellie que revisase as bolsas. - Como?
Logo vostede rompeu o trato rexistrando as nosas bolsas.
Ata onde eu sei, no noso acordo
nada me impide asegurarme que non van queimar a casa.
Hai precedentes, polo que deixémolo en táboas.
O tempo corre.
O sol case se puxo.
Para que carallo traes iso?
Ademais, sabes que temos fulgores mellores.
Deixámosvos.
É tarde para nós, non estamos seguros.
Por alí atoparedes a Escaleira dos berros.
Por aí chegaredes ó Cuarto vermello,
é a fonte máis probable.
Volveremos pola mañá.
- Tendes todo o que precisades? - Estaremos ben.
Boa sorte.
Señor Lockwood. DICP. Abra.
Fumigación…
- Tíraa abaixo. - Si, señora.
Este lugar está conxelado.
Non é doado localizar a fonte porque os cuartos son un senxeito.
Creo que hai algo antigo escondido.
Parece que imos a tentas. Estamos seguros disto?
Eu non. Lockwood?
Lockwood, que fas?
Recollendo unhas cousas.
Creo que isto vos relaxará un pouco.
Onte, despois de ir a Satchell, vin investigar e agochei isto fóra.
Era evidente.
Sabendo que Fairfax ía rexistrar as mochilas,
e sabendo como son, decidín coar uns fulgores.
Non temos o noso arsenal, pero temos isto.
"Forza industrial". Co que custou, máis lle vale.
A bomba da túa mochila era un cebo.
Parte do plan.
Por que non o dixeches?
E privarnos deste precioso momento?
Veña, Luce. Non son un monstro.
Ben. Imos?
Percibes algo?
Para ser unha escaleira dos berros é bastante silenciosa.
- Collería a noite libre. - Como tiñamos que ter feito nós.
Todos listos?
Hai mala enerxía polas paredes.
Moita enerxía mala.
Escoito berros.
Caos. Demasiadas voces.
Non é moi vermello, non?
Luce, axúdame coa cadea.
George, asegura a retirada.
- Seis graos e caendo. - Algo se está achegando.
Non hai sinais de ningunha fonte. Que raro.
Non dicías que había cuartos agochados?
Polos planos é moi probable.
Nós buscamos probas. Ti queda aquí e cúbrenos.
Busca por buratos e paredes falsas. Onde sexa que poida haber unha fonte.
A xulgar polo brillo mortal, aquí morreu xente.
Credes que está aquí a fonte da posesión primaria?
- Temperatura: cinco graos. - Espera.
Deixa de bater, necesito escoitar.
Eu non son.
Volvede ó círculo! Pasa algo raro.
Que produce ese son?
Sangue.
Non é sangue. Non pode ser. É plasma.
Pero parece e cheira ó sangue…
Petrificaravos, que non se achegue.
Como fixo iso?
O círculo é moi grande. Hai un punto cego no medio.
Lisquemos. Deixade as cousas. Ide cara á porta.
Non aseguraches a retirada?
- Fíxeno! Non pode ser! - Está fechada. Estamos atrapados.
Calmémonos ou alimentaranse do noso medo.
Precisamos outra saída. Volve ó lugar que atopaches, a ver que hai.
George, hai que espantalo e distraelo.
Basta de ir polas boas con esta cousa.
Veña, non sexas tímido.
- Aquí hai algo, de seguro. - Ben, sigue buscando.
Está por todo.
Non é unha soa pantasma!
- Lucy, que atopaches? - Non o sei. Necesito tempo.
Colaboran os uns cos outros. Merda.
Concéntrate.
Como imos loitar contra iso?
Dime que iso é unha porta.
Gustaríame poder fuxir xa!
Outros atrancan portas,
pero só os metamorfos aparecerían como sangue. Nunca tanto.
Podería ser un novo tipo dous?
É un metamorfo normal. As pantasmas non poden mover un ferro tan pesado.
- Iso fíxoo un vivo. - Como? Quen?
Fairfax? Non, non se atrevería a volver para facer tal cousa.
Pode que Ellie siga tendo o don. Ó mellor isto é unha proba.
Non podes seguir pensando que imos sacar algo disto.
É unha trampa mortal.
Mimá.
A temperatura baixou.
Entón, o Cuarto vermello non é a posesión orixinal. É secundaria.
Hai algo máis.
- E se non hai saída? - Entón, estamos mortos.
Por que as arañas gustan tanto das pantasmas?
Tanto ten! Son sinais perfectos.
Aí tendes a proba.
- Merda. - Sam Padney.
Quereríanos avisar para que non baixásemos aí.
E estamos entrando aí.
Hai algo agardando.
Son as Escaleiras dos berros de verdade?
A Fairfax encántanlle as sorpresas. Por iso lle foi tan ben na farándula.
Veña.
Vale.
Fairfax e o mundo da farándula.
Quietos aí. George, Lucy, esperade. Creo que descubrín…
- Esta é a escaleira. - Axiña, saíde dela!
Que imos facer?
Acabouse.
Os monxes.
Morreron aquí.
George, atopa a fonte. Luce, axúdame a contelos. Necesitamos tempo.
Que "fonte" queres que atope? Aquí non hai nada.
O rapaz de Fittes!
Ese rapaz non é o problema. Veña!
Lucy, non!
- Paralizoute a pantasma. - Si, pero atopei a fonte.
- Son os corpos do pozo. - Acabouse. Hai demasiados.
Sorte que teño isto.
Pedide un desexo.
George.
George!
Estás ben?
Dóeme a fazula.
Lucy.
- Lucy. - A el non lle pegas?
Merezo un sopapo. Fun un parvo. Xamais vos debín traer aquí.
Aí. Non podo crer que se me pasase.
Fairfax non só gustaba dos casinos.
Era o máis influínte antes de traballar o ferro.
Coñecía a Annabel?
Non só a coñecía. Creo que estaban xuntos.
El deulle o anel.
Debe ter un tamén.
Ese gravado…
Existirá un rexistro do seu encargo.
Espera… matouna el?
O anel é a proba.
Creo que nos trouxo aquí para matarnos.
Ninguén sospeitaría da morte de tres axentes traballando.
Veña, saiamos de aquí.
Aínda non saben que estamos vivos.
Volver polo cuarto é imposible.
Mirade, hai luz! Ó mellor podemos saír de aquí.
Veña!
Correde!
Non vos movades.
Mans arriba.
Tróuxonos aquí para morrer.
Foi vostede.
Apuñaleite o outro día na nosa casa, verdade?
Esa ferida de guerra é recente.
Onde vos poida ver.
Seguro que o podemos resolver entre nós.
Quere recuperar o anel. Cría que podía esperar ó amencer
e quitárnolo no Cuarto vermello.
Aquí nos ten.
O gravado é o que o incrimina.
Algo tan específico.
Seguro que se arrepinte de comprarllo a Annabel.
Non. Non me arrepinto de comprarllo.
Arrepíntome de esquecelo cando a emparedei naquela cheminea.
Sabía que era miserable,
pero non podía tirar a miña vida por un erro.
Nin daquela, nin agora. Tirade os estoques e dádeme o anel.
Non podo.
Non teño o anel.
Non viaxamos con el. Non estamos tolos.
Son o único que sabe onde está.
Se me mata, xamais o recuperará.
Iso é un farol.
- Dispáreme, entón. - Lockwood, non!
Encaixarías cos monxes. Tentas á morte, rapaz.
Pode ser.
Pero non o vas facer.
Estás pensando en como che poden descubrir.
Non es máis ca un actor, non?
A ver de que estás feito.
Non.
Aí está.
Tes medo.
Como Annabel.
Non lle dispares.
É isto o que quere, non?
- Lucy, que fas? - Que é iso?
- Volveuno coller. - Que é iso.
Lucy, que fas?
É a fonte de Annabel.
Leva moito tempo agardando para verte, señor Fairfax.
- Que? - Lucy…
Annabel!
Traballo con chalados.
Alto aí!
Soltádeme!
Estabamos traballando.
Contratáronnos para estar aquí. Non tendes dereito.
- Ordeneivos que non traballarades. - Si, ordenou, pero creo…
Cala.
Sabía que non serías quen de seguir as regras.
Vasme escoitar.
Anthony Lockwood, George Karim,
Lucy Carlyle.
Estades detidos por investigar sen licenza,
violando as normas do DICP.
Foi un intento de asasinato.
Fairfax matou a Annabel e tróuxonos aquí para asasinarnos.
O mesmo John Fairfax
co que o DICP leva traballando a última década.
É certo. Esganouna e emparedouna na cheminea,
- Por que vos ía crer? - Non minte. Temos probas.
Era unha trampa.
Ellie tamén escoitou a confesión.
De ser certo…
Inspector Barnes? Acaba de chegar o vicecomisario.
- Á furgoneta. - Inspector.
Tenme que crer.
Inspector…
Din que mataches a John Fairfax.
- Supoño que encherás portadas. - Que fas aquí?
Son o enlace especial de Fittes.
Botamos unha man cos canallas. Foi bonito coñecervos.
Irei á prensa.
Vounos arruinar.
Non quedarei calado.
Rapaces, vinde aquí.
Que?
Que fai aquí o vicecomisario ás cinco da mañá?
Colleron cousas. Que pasa?
Inspector, que raio pasa?
Non estades arrestados.
Non, se asinades isto.
Un acordo de confidencialidade. Nin de broma.
Faino ou estaredes desprotexidos.
De que?
- Sabes que están encubrindo? - Non ten xeito.
- Isto vai en contra das normas. - Asina os papeis.
O primeiro intelixente que fas.
Sabe onde vivides.
Quedaron coas bolsas.
Saben algo de Fairfax que nós non e queren que siga así.
Aparte de que é un asasino?
Ninguén saberá o que fixo.
Xa, claro…
Pero estamos vivos.
Queridos irmáns, estamos hoxe aquí reunidos
para despedir a Samaran
e entregalo ó colo do señor.
Perdoade!
Perdoade.
Ola. Chámome Penelope Fittes.
Sabemos quen é.
Vós sodes a Axencia Lockwood.
Para o que necesite.
Non veu a vernos, non?
É un gusto vervos, pero non.
Miña nai dirixiu a primeira operación en Combe Carey Hall.
Foi a única supervivente e sempre se sentiu fatal por…
Sam era coma un irmán para ela. Grazas por atopalo.
Ti debes ser Lucy Carlyle.
Sabes quen son?
- Si. - Sabes quen son eu?
Si, claro que si, señor Karim. Alégrame verche ben.
Unha pena que non sigas en Fittes. Despedín á parva que te deixou ir.
Unha pena. Era unha parva, pero o choio íalle mallado.
Xa vexo por que estás mellor agora.
Moitas grazas. De veras.
Adeus.
Por que dixeches iso? Foi amable.
Non é momento de pelexas. Penelope Fittes sabe quen somos!
- Esta carta do DICP é incrible. - É mellor do que pensabamos.
Van encubrir todo. Din que Fairfax morreu por causas naturais.
Queren protexer o seu nome, pero por que?
A saber no que andaba, matar a Annabel só foi a punta do iceberg.
Polo menos vannos pagar.
- Os 60 000? - Tanto ten, non o podemos dicir.
Por este caso tíñamos que saír na portado do The Times.
Agora é como se nunca pasara.
Que sairías ti na portada, non?
Isto é boísimo. Quitáronnos a supervisión e a multa.
Non temos clientes nin reputación
e moitas máis débedas que a multa de 60 000 libras.
Iso é unha proba roubada. Ten que estar na caixa forte.
Quero saber o que é.
Que facía esta insignia naquelas caixas e nestes lentes? É fascinante.
Os lentes non lle serviron de nada contra a pantasma.
Foi brutalmente asasinada, George. Que esperabas?
E sei que ó final daba medo, pero sentía como se a coñecera.
Como se estivese viva.
Anda con ollo.
A percepción é daniña.
- Se non vas con coidado, pode… - George!
Esquécete de todo iso, Luce.
Ó final todo saíu ben.
Xa gardo eu isto por ti.
Xa que baixas, podes gardar isto tamén?
CUARTO GRAO
Asinado por ti.
Pódese facer?
A xulgar pola cara que puxo Barnes,
nin el sabe cales son as normas. Entón, tanto ten.
Ademais, é a miña axencia.
Este é o teu sitio.
Lucy.
Non debiches dicir iso.
Do que fai a percepción.
Haillo que dicir.
Acariñouse demasiado con Annabel e os perceptores pódense queimar.
Temos que coidala.
É boa e…
por fin comeza a entenderme.
É máis dura do que pensas.
Todo ben aí abaixo?
Luce?
Lucy?
Todo ben?
Subtítulos: Darío Vázquez Filgueira