Ako na dito.
Salamat.
Sige, random kitang susubukan sa mga plano.
Hindi natin alam ang ano at kailan.
Mahalagang mabilis tayong nagkakaintindihan sa kaunting salita.
Ayos 'yan. Inabot lang 30 salita ang paliwanag mo.
'Wag kang pilosopo, Lucy. Wala talaga tayong oras.
Sige, ano ang Plan C?
Plan C, gagawa ng bilog ang sinumang hindi nakikipaglaban.
Plan E, ikaw sa bisita. Ako sa pinagmulan.
Kabaliktaran no'n ang Plan D. Plan B, bombang asin.
Ang Plan A ay lavender water, at ang Plan F ay Greek fire,
na sa loob ng bahay lang dapat gamitin sa ilalim ng kontroladong sitwasyon.
-Sampu sa sampu. -Anim lang.
Nako. Iisip pa ako ng apat.
Akala ko ba wala nang oras?
Bale, maaga tayo sa iskedyul.
-Sigurado ka ba na ito ang address? -62 Sheen Road, Mrs. Hope.
Kinse minuto bago mag alas sais, sakto.
Ayan na siya.
Galing kayo sa ahensiya?
Mrs. Hope?
Ako si Anthony Lockwood. Ito si Lucy Carlyle, kasamahan ko.
Nandito kami para sa problema mo. Papasok na ba tayo?
Hindi na ako papasok diyan.
Mula nang pumanaw ang asawa ko. Kung bakit siya pumanaw…
Paulit-ulit ang kaguluhan.
Kailangan maayos 'to para maibenta ko.
Iyan mismo ang gagawin namin.
Hanapin ang bisita, sugpuin ang pinagmulan.
'Pag ligtas ang lugar, masaya ang customer.
'Di ba dapat may supervisor ka?
Akala ko kailangan ng matanda sa imbestigasyon.
Ayon sa batas,
kailangan ng matanda kapag nagsasanay ang isang operatiba.
Hindi namin 'yon kailangan.
Walang silbi ang matatanda.
Dahil sa kawalan nila ng pakiramdam. Nakakasagabal lang sila.
Isa pa pala, madam.
May tao pa ba sa loob? Nakita kasi namin…
Wala. Nasa akin ang tanging susi.
Ito ang form niyo. Nariyan ang lahat ng kailangan mo.
Aalis na ako. Malapit na ang curfew.
Noong ganyan ang edad ko, naghahabol ako ng mga lalaki, nagsasaya.
Nakakatakot na ang mundo ngayon.
Kaawa-awa ang henerasyon ninyo.
Masiyahin siya.
Tila sinag ng araw.
Handa na?
Handa na.
Walang heater.
Malamang. Ang lamig eh.
May iba pa ba?
Oo, sa tingin ko.
Tara na?
-May narinig ka? -Oo.
Kumakatok. Sobrang hina.
'Di ko matukoy kung saan.
Ikaw?
Death glow. Sobrang liwanag, sana nagsalamin ako.
Hindi nakakatawa.
Narinig ko kung paano siya nahulog. Ang brutal.
Wala pang alas-sais.
Tsaa?
Ano'ng nakasulat?
Lumipat sila rito. Maayos ang lahat. Walang nanggugulo.
Tapos bigla siyang nahulog sa hagdan at namatay.
Tingin niya, nadulas siya habang kumukuha ng tubig.
-Kapani-paniwala. -Pilosopo or pang-uuyam?
Yung pang-matalino.
-Tingin mo tinulak niya? -Iyon, may motibo.
Inilarawan ba niya ang aparisyon?
Pakiramdam daw niya, may naghahanap sa kanya,
pero 'di siya mahanap.
At hindi raw niya kayang mahanap siya no'n.
May layunin ito.
Mukhang Type Two.
Alas sais y media.
Wala nang araw.
Maghanap na kaya tayo ng multo?
Kumakatok ulit.
Lumalakas.
Tumigil na.
Pagtapak ko sa taas. Alam nitong nandito tayo.
Lumalamig na.
Patayin mo yung ilaw. Makiramdam tayo.
Pumili ka ng pinto. Kahit alin.
-Yung nasa dulo. -Bakit?
'Yon ang pinakanakakatakot.
Opisina.
Oo.
Pero hindi lang 'yon. Tingnan mo.
Mga marka. Malalim, magkahiwalay.
Baka ito yung kuwarto bago lumipat ang mga Hope.
Nararamdaman ko.
Nandito ang mga kaluluwa. Nararamdaman mo ba?
Hayaan mo lang 'yon.
Kunin mo yung bag. Gumawa ka ng bilog.
-Titingnan ko ang ibang kwarto. -Filing o kadena?
Ah, filing.
Sigurado ka? Parang malakas 'to.
-Hindi naman, saka… -Saka ano?
Nakalimutan ko yung kadena.
Nakalimutan mo ang kadena?
Nilabas 'yon ni George para langisan. Hindi ko natiyak kung ibinalik niya…
Kasalanan ni George.
'Di bale. Hindi natin 'yon kailangan dito. Puwede na yung filing.
Mga baguhan.
Lockwood?
Lockwood…
Sandali. May death glow ulit.
May nangyaring masama rito noon,
kaya baka may dalawang marahas na pagkamatay sa bahay na ito.
Lockwood! Bilis!
Hindi ko alam kung ano ang ugnayan ng unang kamatayan sa mga Hope…
Kaya marahil, hindi kay Mr. Hope galing ang mga pagpaparamdam.
Hindi.
Magaling ka.
Hindi nga.
May nakuha ka sa kanya?
Wala pa. Abala ako sa pagkuha ng atensiyon mo eh.
Gawin mo na kaya bago pa siya lumapit?
Nasasaktan siya.
Malamang. Patay siya eh.
-Hindi, may kakaiba. -Ano'ng iba?
Malapit ko nang…
…mo ako.
Bitawan mo ako!
Bitawan mo ako.
Bitawan mo ako!
MGA DI MAIPALIWANAG NA PAGKAMATAY
KASAMA NATIN ANG MGA MULTO
NAKAMAMATAY ANG HIPO NG MULTO
CURFEW SA GABI IPINATUPAD
PAGLAGAPAK NG EKONOMIYA
BAKAL, PILAK ASIN: PINAKAMABISANG DEPENSA
STOCKS NG TEKNOLOHIYA
BASE SA MGA NOBELA NI JONATHAN STROUD
TALENTADONG KABATAAN
MGA KAMATAYAN
'ANG PROBLEMA' 50 TAON NA
3 TAON NA ANG NAKARAAN
Ikuwento mo ang anak mo, Mrs. Carlyle.
Mula pa noong sanggol siya, talentado na talaga siya.
Napuyat kami sa pag-iyak niya.
Akala namin may mali sa kanya
hanggang sa nalaman namin na naririnig niya sila sa labas.
-Nakakarinig siya? -Pinagpala.
Noong anim lang siya, nakakita siya ng bisita sa latian.
Narinig niya bago pa niya nakita. Kung hindi, wala siya rito ngayon.
Parang espesyal nga siya.
Masuwerte ka. May bakante kami.
Nawala ang isa sa mga operatiba ko kahapon,
kawawang bata…
pero magkasing-laki sila, kasya siguro yung uniporme no'n.
-Maganda 'yan. -Si Mrs. Clarke na ang bahala sa papeles.
Nagpapasalamat kami.
Hindi mo ba ako ngingitian, iha?
Nasa tamang edad na ang bata para maging operatiba?
Oo, kaka-13 lang niya.
At may kakayahang maramdaman
ang Type One at Type Two na bisita at labanan sila?
Oo.
Alam mo na malalagay siya sa panganib ng trauma,
sakit, at kamatayan para sa kanyang tungkulin?
Oo.
At habang wala pa siyang protective equipment,
responsibilidad niyang protektahan ang sarili niya?
Oo.
Kaninong account ihuhulog ang bayad kada huling Biyernes ng buwan?
Sa akin.
Ayokong gawin 'to. Ayokong matakot ng ganito.
Lahat tayo natatakot. Tingin mo espesyal ka?
Maghahanap ako ng ibang trabaho. Kahit saan.
Gusto kong mag-aral. Gusto kong maging normal.
Makinig ka sa akin.
Walang iniwan ang ama mo nang mamatay siya sa kalasingan,
kaya pupunta ka doon Lunes ng umaga
at ngingiti at magsisikap at magpapasalamat.
Kung hindi, ipapakita ko sa 'yo ang tunay na pakiramdam ng takot.
Mga ginoo't binibini, ito si Lucy Carlyle. Nakakarinig siya.
Magaling daw siya, pero aalamin pa natin 'yon.
Norrie, alagaan mo siya, ituro mo ang mga patakaran.
Ingat. Dahan-dahan lang. Nakamamatay na lason 'yan.
Nakakalason at sobrang mahal.
Ibabawas sa sahod mo ang matatapon mo.
'Yan ang pampasabog?
Buhangin, asin, at silver fulminate.
Panlaban sa plasm nila.
Tandaan, bakal ang nagsisilbing harang sa pagitan mo at ng multo.
Kung malakas ang multo, dapat mas malakas ang harang mo.
Mahina ang mga Type One. Makapangyarihan ang Type Two.
'Wag kayong magpakita ng takot.
Alam mo kung bakit lagi niyang dala ang pilak na inuman?
Hindi.
'Yon lang ang paraan para makahuli siya ng kaluluwa.
-Alam mo kung bakit siya maputla? -Hindi.
Tatlong beses kada gabi, natatae siya sa takot.
-Bakit siya tinatawag na Jacobs? -Bakit?
Para kasi siyang baliw.
Swan Hotel. Koridor sa pinakamataas na palapag.
Walang pumupunta dahil sa kakaiba at hindi magandang pakiramdam.
Hanapin ang kaluluwa at patayin niyo ito.
Ano 'yon, Luce?
May narinig ka ba?
Nandito na siya.
-Parating na. Sa likod natin! -Ano?
-Ano'ng ginagawa mo? -Pakinggan mo siya, Paul.
Alam niya ang ginagawa niya.
-Ano ulit ang pangalan mo? -Lucy Carlyle.
Ang galing mo kanina, Lucy.
Ang espada mo ang pinakamahalagang sandata mo.
Tinataboy ng bakal ang mga multo.
Pinapasabog sila.
Habang gumagaling ka, humahaba rin ang buhay mo.
-Norrie! -Lucy! Tulong!
Bilang pagkilala sa dalawang taon sa Jacobs & Co.
at pagtuntong sa ikatlong baitang,
ang sarili niyang espada at kopya ng Fittes Manual.
Isang tunay na kayamanan ng ahensiya,
si Lucy Carlyle!
JACOBS & CO. PISIKAL NA IMBESTIGASYON
Bakit 'di ako pinanganak na Fittes?
Bakit 'di magarbo ang pangalan ko, tulad ng Penelope o Marissa?
Sino'ng may kilalang mayaman at sikat na Norrie?
Puno ang aparador niya. 'Di niya 'to mapapansin.
Diyos ko. Ito na yata ang simula.
Simula ng ano?
Kung paano ka matutulad kay Jacobs…
o ng iba pang gurang sa basurang bayan na 'to.
Whisky sa alas kwatro ng hapon?
Tikim lang naman. Para magdiwang.
Huwag!
'Di tayo magtatrabaho para kay Jacobs hanggang sa mawala ang talento natin.
'Di pwedeng sa magulang natin masayang ang pera natin.
Punta tayo sa London. Ngayong gabi.
Mag-apply tayo sa Fittes at Rotwell.
Gumawa tayo ng pangalan bago pa 'yon mapunta sa mga lapida dito.
Hindi pwede. Wala pa ako sa ikaapat na baitang.
Gagawin lang nila akong bantay sa gabi.
Eh 'di mamemeke o magsisinungaling tayo.
Talento ang mahalaga, hindi papel.
Oo, pero hintayin nating maging kuwalipikado ako.
Kaunti na lang. Isang taon na lang,
'di ko na kailangan ng pahintulot ng sino man.
Pupunta tayo sa malalaking ahensiya. Magaaway-away sila para sa 'tin.
At sa loob ng ilang taon, tayo na ang pinakasikat na ahente sa bansa.
Tayo na ang pabalat sa lahat ng magazine.
Mabubuhay ang multo ni Marissa Fittes
at babangon siya mula sa kabaong para lang magmakaawa sa 'tin.
Magmamakaawa siya.
MAGIGING TAYO ITO! NORRIE WHITE
Taimtim at tapat na pangako 'yan ha.
Ang aking taimtim at tapat na pangako.
Ito, Moorgate Mill.
Gusto nang kumpanya ng pagtotroso na linisin at ibenta ito.
Malabo ang mga rekord ng pagbisita, pero lahat, tumuturo sa isang Type One.
Mr. Jacobs? Totoo bang kakilala mo si Marissa Fittes?
Nasa Fittes sa London ako noong nabubuhay pa siya.
Napanood niya kaming nagsasanay ng espada.
Kumusta siya?
Mahusay.
Bago nila natuklasan ni Rotwell ang pinagmulan ng mga bisita, napakagulo.
Mga away sa kalye, araw-araw maraming patay.
Binago niya ang lahat.
Ang nag-iisang taong nakipag-usap sa isang Type Three.
Ibig mong sabihin, nagkasama lang kayo sa isang lugar?
Mas kilala ko siya kumpara sa 'yo.
Mas malapit sa kasaysayan.
Tama.
Dahil nagsimula ang lahat sa wala…
pagkatapos, lumitaw sina Fittes at Rotwell.
Ang galing, 'di ba?
-Ito na si Mr. Conspiracies. -Ano'ng pinaniniwalaan mo?
'Di natin alam ang totoong kwento ng Problema.
Ang gwapo at ang talino mo. Isang radikal, 'di ba, Lucy?
Hanapin ang bisita.
Hanapin ang pinanggalingan.
Asikasuhin niyo.
Labas.
Ayokong manatili rito.
-May nakukuha kayo? -Wala pa.
Pero sobrang lamig, at 'di maganda 'yon.
Parang bata.
Doon sa baba.
May mali.
Mukhang 'di 'to Type One.
Hahabulin namin. Balitaan mo si Jacobs.
Hindi.
Umalis na tayo, kumuha tayo ng gamit, gumawa ng plano, saka tayo bumalik.
'Pag umalis tayo, mawawala 'to. Sige na, Lucy.
Sumunod kayo sa akin. 'Wag kayong lalayo.
Ingat ka, Norrie.
May nakita kami.
Akala ko noong una, pangitain o batang anino.
Pero 'di na ako sigurado.
Tingin ko… Dapat palabasin mo na silang lahat.
Dahil hindi ka sigurado?
-Ano pa? Ba't ka nagmamadali? -'Di malinaw, pero…
May kutob lang ako.
'Di tayo bumabase sa kutob.
Baka pwede ka ring pumasok? Para malaman mo?
Gawin mo ang trabaho mo.
Diyos ko.
-Ano 'yan? -Malapit na!
Nakakalusot siya!
Tulong!
Bilis!
Norrie!
Norrie, alis diyan!
Kailangan ko ng kadena!
Lucy, Norrie, isara niyo ang pinto! Iligtas niyo na ang sarili niyo!
Norrie!
Norrie.
Norrie!
Sir, pakiusap!
Nabihag siya ng multo!
Pakiusap, kailangan namin ng tulong mo, sir!
Huwag, sir!
Namamatay sila.
Norrie!
Sir, huwag!
Hindi! Sir!
Kumilos ako alinsunod sa impormasyong ibinigay sa akin ni Miss Carlyle.
Sayang at hindi siya nagpakatotoo.
Maraming buhay sana ang nailigtas.
Wala kang narinig na paghingi ng tulong, o anumang palatandaan ng kaguluhan,
hanggang sa lumabas na si Miss Carlyle sa gusali at huli na ang lahat?
-Wala kahit ano. -Hindi totoo 'yan.
Nasa pintuan ka. Nakita kita! Sumisigaw ako!
Tahimik, pakiusap!
Magsasalita ka lang kapag kinausap ka…
Sa kaso ng pagkamatay sa hipo ng multo
nina Alfie Morgan, Joy Young, Paul Bell, at Abraham Kosta,
pinamumunuan ko ang kamatayan nila bilang aksidente.
Makakatanggap ng tulong ang mga magulang nila
mula sa Fittes Fund for Bereaved Families.
Magaling.
Sa kaso ng patuloy na pagkakabihag sa multo ni Norrie White,
irerekomenda ko siya para sa tulong ng Veteran Support Fund
ng Kagawaran para sa Pisikal na Pananaliksik at Kontrol.
Magigising pa ba siya?
Babalik pa ba siya?
Ang mahalaga, komportable siya.
Tingnan mo ako.
Tumingin ka sa 'kin.
'Di ka pwedeng tumulala lang dito.
At 'di ako mamamatay sa tingin ng iba
dahil anak ko ang dahilan kung bakit namatay ang mga batang 'yon.
Dadalhin kita kay Jacobs bukas at hihingi ka ng tawad.
Aamin ka at hihingilin mo na tanggapin ka niya ulit.
Magmamakaawa ka. Naiintindihan mo?
Oo.
Naiintindihan ko na wala kang pakialam sa 'kin.
O kay Norrie.
O sa katotohanan.
Siya ang pinakamatalik kong kaibigan.
Pamilya kami. Tingin mo kaya ko silang saktan?
-Tama na. -Hindi.
Buong buhay ko…
tinrato mo ako na para akong walang kwenta kung hindi ako kumikita.
Gusto ko lang naman…
na mahalin mo ako.
Pero 'di mo 'yon kaya.
Wala kang puso. Mas patay ka pa kaysa sa patay.
Bukas ng alas-nuwebe.
SINCLAIR & SOANES NAGHAHANAP NG TALENTADONG RECRUIT
Sandali.
Sandali! Unang punta mo ba 'to sa London?
Mapanganib dito, lalo na kapag gabi.
Kung nanganganib ka, pumunta ka sa mga sentro namin.
Hindi, salamat. Ayos lang ako.
SATCHELL'S MULA PA NOONG 1974
FITTES HOUSE
…mga form sa mesa sa ibabang palapag at iulat para sa pakikipanayam at proseso.
ID, katibayan, at pahintulot ng magulang.
Paumanhin, wala ako ng mga iyon,
pero mayroon akong mga sertipikasyon na may espesyal na papuri.
Walang papeles, walang proseso.
Pakiusap. Higit isang oras akong naghintay.
Wala akong magagawa.
Kung may makakausap ako tungkol sa talento ko,
'di masasayang ang oras niyo.
Oras mo ang nasayang. Sa sunod, isama mo ang magulang mo.
Pakiusap. Ilang milya ang nilakbay ko, at wala akong ibang matutuluyan.
Hayaan mo akong magpaliwanag.
Tingin mo ikaw ang unang kumatok dito na may ganyang kuwento? Alis.
CURFEW SA 01:58:50.
LOCKWOOD AT CO.
AJ LOCKWOOD & CO. MGA IMBESTIGATOR
Ikaw yung bago ni Arif?
Sino si Arif?
Yung may tindahan ng donut sa kanto.
Pero wala kang donut, kaya kakandidato ka.
Akala ko tapos na. Pangalan?
Lucy Carlyle. Ikaw ba si Mr. Lockwood?
Ako? Hindi.
-Pwede ko ba siyang makita? -Bakit hindi.
Kapapasok lang nang nauna sa 'yo, pero mukhang hindi siya magtatagal.
Sige, tingnan mo 'to. Sabihin mo sa akin kung ano 'to.
Diyos ko! Lumayo ka sa 'kin!
Kita mo na? Sabi sa'yo eh.
Okey-dokey, susunod ka ba?
Panalo ka na. May isa pa nga.
Hindi. Tiningnan ko ang listahan. Huli na 'yon.
Eh, sino ito?
Hello. Ako si Anthony Lockwood.
Ako si Lucy Carlyle.
Wala akong appointment pero nakita ko ang patalastas mo sa diyaryo.
Kilala mo kami?
Hindi.
Resume ko.
Tsaa? O inalok ka na ba ni George?
Hintayin natin ang unang pagsubok. Kung nandito pa siya.
Ang dami na nating nasayang na tsaa.
Magtiwala tayo sa kanya at mag-init ka na ng tubig.
Sige, pero tingin ko, tatakbo siya.
Pasensiya ka na.
Iritable siya 'pag gutom.
Maupo ka.
Nakakakita at nakakahawak ka, pero tagapakinig ka talaga.
Nakakahawak ako, kadalasan konektado 'yon sa naririnig ko.
May naririnig ako sa mga nahahawakan ko.
Ganyan si George. Ako puro pagpapakita lang.
Death glow, mga bakas, lahat ng marka ng kamatayan.
Nagsanay ka kasama ni Jacobs, isang lokal na operatiba.
-Nakuha mo ang apat na baitang? -Tama.
-Binigyan ka ba niya ng patunay? -Hindi.
Biglaang natapos ang huling trabaho ko.
Pwede kong ikuwento ang nangyari,
pero 'di ko 'yon gustong pag-usapan.
Sa susunod na lang.
Sa wakas.
-Ituloy na natin ang pagsubok? -Ano'ng mga pagsubok?
Wala kayong nasabi sa diyaryo.
Sa totoo lang, hindi ako bumabase sa mga papeles o patunay.
Gusto kong makita mismo ang talento.
Kumuha ka, sige na. Mauubos lang 'yan ni George.
Oh, sige.
Sa tingin mo, ano 'to?
Pilak na garapon, gawa ng Sunrise Corporation.
Garapon 'to ng multo.
Bungo yung pinanggalingan, at nakatali do'n yung multo.
'Di ko masabi kung ano. Pwedeng phantom o multo?
Tama. Magaling.
Natakot siya.
Halata naman.
Alam mo na naririnig kita, 'di ba?
Akala ko sa Fittes at Rotwell lang mayroon nito?
Saka ka na magtanong.
Ngayon, sabihin mo sa akin, ano ang tingin mo dito?
May naririnig akong putok ng baril.
-Putukan! -Nakakatakot.
Hindi. Hindi marahas o malungkot.
Walang paghihirap eh.
Pag-aari ito…
ng masayahin at mabuting tao.
Magaling. Ang tito ko.
Dala niya 'to lagi sa pangangaso.
Kahit nung napatumba siya dahil sa stroke.
Mabuti siyang tao. Sayang.
Eh ito?
May kamatayang nakakabit dito.
Maraming kamatayan. Napakasama!
'Di ko alam kung saan mo 'yan nakuha, pero walang dapat humawak niyan.
Lalo na kung para sa job interview.
Alaala ng una kong matagumpay na kaso.
Kilala mo ang mamamatay tao na si Harold Beck?
Hindi.
At mukhang ayaw ko rin, maraming salamat.
May punto ka. 'Di maganda 'yon.
Ngayon, sa wakas…
Subukan mo ito.
Wala akong makita.
Talaga? Sigurado ka?
Galingan mo naman, ano?
Hindi, positibo ako.
Wala.
Dapat lang.
Baso 'yan ni George.
Hindi ako pumunta rito para makipagbiruan.
'Di ko alam kung anong klaseng ahensiya ito…
pero sa nakikita ko, kasing prestihiyoso ito
ng mga kawawang bata na naglalaro bago umuwi ang mga magulang nila.
Lalabas na ako.
Palaban.
Lumapit ka rito, at ipapakita ko sa'yo kung gaano ako kapalaban.
-Sige ba. -'Di ka gumagalaw.
Malalim itong upuan. Mahirap bumangon.
Maghihintay ako.
Ms. Carlyle, pasensya na at nainis ka,
pero pangako, totoong ahensiya kami at totoong pagsubok 'yon.
Pagsubok na napasa mo.
Magugulat ka sa dami ng kandidato na nag-imbento ng kung ano-ano.
Ito ang pinakanakakatakot na tasa sa London.
Sabihin mo sa kanya ang batas sa biskwit.
Ano?
'Di pwedeng dala-dalawa ang pagkuha niya.
Mahigpit na ipinapatupad ang isang biskwit kada miyembro sa kada ikot.
Para patas sa lahat.
Bawat miyembro ng ahensiya?
'Yan ay kung interesado ka pa rin?
Oo.
-Interesado ako. -Mabuti.
Iikot na ba kita sa bahay?
Naiintindihan ko kung bakit naisip mo na kakaiba kami.
Bagong ahensiya tayo, tatlong buwan pa lang.
Kinikilala tayo ng DEPRAC
pero 'di nila tayo empleyado gaya nina Fittes o Rotwell.
Malaya tayo, at 'yon ang gusto natin.
Sino-sino ang mga superbisor?
Walang superbisor dito.
Walang matatanda. Kompanya ko 'to, pangalan ko.
Probelma ba 'yon?
Ayos lang.
Banyo, kwarto ko, kwarto ni George.
Kumatok ka bago pumasok diyan. Naabutan ko siyang nagyoyoga ng hubad.
Kakaiba ang nakita ko.
-Eh ang kwartong 'yon? -Pribado 'yan.
'Yon lang 'yon. Sumunod ka, marami pa tayong pupuntahan.
'Yon ang aklatan, pero ito ang pinakamahalagang silid.
Dito kami nagsusulat ng mga palatandaan, theories, palaisipan.
Nahanap ko ang buto ng multong kalye sa Fenchurch
dahil naiguhit ko ang kalye,
alas tres ng umaga, habang kumakain ng tinapay.
'Pag 'talo tayo at 'di tayo nag-uusap, pwede rin 'tong pang-insulto.
-Gaano kadalas 'yon? -Bihira.
Ngayon naman…
Ang silong. Sundan mo ako.
Mga opisina. Mga kaso.
Nahuhumaling si George sa kasaysayan ng Problema.
Masinop siyang mag-tala.
Buti na lang. Sumasakit ang ulo ko sa mga listahan.
Dito tayo nagsasanay. Usok na ginagaya ang iba't ibang uri ng atake at depensa.
Imbensiyon ni George. Gumagana naman.
Pero bihasa ka na sa espada, napasa mo na ang ikaapat na baitang eh.
Siyempre.
Ngayon, sa wakas, ang ligtas naming bodega.
Hindi nakakandado.
Paalala sa sarili…
Dagdagan ang seguridad sa bodega.
Hindi mo alam kung ano ang darating.
'Di mo pa sinasabi kung saan galing 'yang bungo.
Kay George 'yan. Mahilig siyang mag-eksperimento.
Kung ano-ano ang maaaring reaksiyon nito.
'Di mo pa rin sinagot.
Ninakaw niya.
Halika sa attic.
Dito ako natutulog noon. Pwede ka dito, kung gusto mo.
-Maliban na lang kung may tutuluyan ka na? -Oo.
-Hindi. Bale… -Siyempre, ibabawas ang upa sa sahod mo.
Sakto lang, sapat lang para sa mga bayarin.
Maaasahan akong kasero.
May sarili kang banyo.
May isa pa sa baba,
pero kahati mo si George, at 'di mo iyon magugustuhan.
Sige, maiwan na kita. Para makapagpahinga ka muna.
-'Yan ay kung… -Yung mga diyaryo sa pader…
Nakita mo pala.
Ang yabang, ano? Dapat alisin na 'yon.
Hindi 'yon… Wala ka kasing nasabi tungkol sa…
Ibig kong sabihin, sino ka?
Maraming oras para diyan. Magpahinga ka na. Matulog ka na.
Iyon ay kung tatanggapin mo ang trabaho?
Oo.
Siya, maligayang pagdating sa Lockwood & Co.
MAGIGING TAYO ITO! LUCY CARLYLE, NORRIE WHITE
Alam ko ano'ng iniisip mo.
Pero bawal.
-Ang pinto? -Oo, ang pinto.
-Kukuha sana ako ng tubig. -Nasa kusina ang suwerte mo.
-Bakit nakakandado? -Wala akong ideya.
-Gaano ka na katagal dito? -Isang taon.
-Kilala mo na siya. -Sakto lang.
Iniisip ko lang kasi kung paano niya nakuha 'tong bahay.
-Tingin ko pag-aari 'to… -Ng mga magulang niya?
Ba't di mo siya tanungin? Nasa aklatan siguro siya.
At 'di niya siguro kailangang pumunta sa banyo.
Kaya mawalang-galang na.
Kumusta.
Pasensya, nakakaabala ba ako? 'Di kasi ako makatulog, kaya…
Hindi. Hindi naman.
Halika, maupo ka.
Ano'ng binabasa mo?
Nakikisabay lang sa mga nangyayari sa bayan.
Mga salu-salo, mga kalokohan.
Aakalain mong mababawasan 'yon dahil sa Problema,
pero sa mayayaman, kabaligtaran ito.
Mas gusto nilang magkulong sa marangyang hotel
at kiligin sa takot na may bisitang nagtatago sa labas.
Yung DEPRAC din noong isang linggo.
Lahat ng sikat nandoon.
Nandoon ka ba? Puwedeng patingin?
Wala. Kaya, hindi.
Yung sinabi mong "prestihiyosong ahensiya" sa diyaryo,
hindi totoo 'yon, 'di ba?
Tatlong buwan ka pa lang nagtatrabaho, at 'di kita nabasa sa diyaryo.
Nagyabang lang ako ng kaunti. Marami namang gano'n.
Gaya nang sinabi mong pumasa ka sa ikaapat na baitang.
Tumawag ako sa DEPRAC.
Pasensiya na. Maniwala ka, magaling ako. Pangako. Kaya lang…
Yung nangyari sa huli kong ahensiya…
Anumang nangyari noon ay nakaraan na. Ang mahalaga ay ang kinabukasan.
Alam kong magaling ka. Nakita 'yon ng sarili kong mga mata.
At maniwala ka sa akin, bago nga tayo, medyo kakaiba,
pero balang araw, isa na tayo sa pinakamatagumpay na ahensiya sa London.
At gusto kong maging bahagi ka nito.
Salamat.
Pero may isa pang bagay…
Sabihin mo.
Sabi mo, magaling ako.
Alam mo kung ano ang kaya ko…
pero paano ko malalamang magaling ka rin?
Bitawan mo ako!
Lucy!
Lockwood!
-Pakiusap! -Sandali, Lucy!
Mahuhulog na ako!
Naipit ang paa ko!
Nadudulas ako!
Lockwood!
Lucy!
-Nahawakan ka? -Siyempre hindi. Patay na sana ako.
Lucy, kung 'di mo na kaya, umuwi na tayo.
Hindi, ayos lang ako.
-Ano lang… -Ano?
Iba ang naramdaman ko sa kanya.
-Paano? -Nakita ko kung sino siya dati.
Higit pa doon. Parang ramdam ko ang nararamdaman niya.
Multo siya. Wala silang nararamdaman.
Magtiwala ka sa akin.
-Ngayon ko lang 'to naramdaman. -Kumalma ka.
-Pakinggan mo ako. -Nagbago na ang trabaho.
Hindi na lang ito away mag-asawa.
Biktima ito ng pagpaslang, at babalik siya anumang sandali,
kaya kung wala ka sa tamang huwisyo…
Ituro mo kung saan siya nagpunta.
Diyan, pero nawala siya bago siya tumama sa pader.
Tsimenea. Baka nariyan ang katawan.
-Bagong gawa ang pader na 'to. -Ingat.
Sinira mo ang bilog.
Bumalik na siya!
Nakakainip! Nagawa mo na 'yan. Iba naman oh?
Huwag mo siyang kutyain, Lockwood. Galit siya.
-Malapit na. -Bilisan mo.
Heto na.
Ang espada ko.
Lockwood!
Hindi maganda 'to.
Siya 'yon.
Ang pinagmulan. Hahawakan ko siya. Ilagay mo yung lambat.
Sa makatuwid, Plan F.
Hindi 'yon ang Plan F.
-Plan B. -Bombang-asin. Masyado siyang malakas.
Ako na sa kanya. Ikaw sa pinagmulan.
Plan E 'yan!
Pagkatapos nito, ayusin natin ang sistemang 'to.
Ikaw lang.
Bitawan mo ako!
Lucy, sa likod mo!
Lucy, bilis!
Lucy!
Ayos ka lang?
Bukod sa nasusunog na bahay ng kliyente, ayos lang.
Bakit ang tagal mo? Ano'ng ginawa mo?
Sinabi ko na sa 'yo na may hindi tama.
-Kaya… -Kaya ano?
Ano'ng hindi tama? Wala na ang pinagmulan, 'di ba?
Oo, pero… Hindi ito ang oras para mag-usap!
Tama. Dapat tumalon na tayo habang pwede pa.
Tumalon? Baliw ka yata. Ang taas nito. Mababalian tayo.
Handa ka na? Isa, dalawa, tatlo!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Denise Viray