SEBUAH SIRI NETFLIX
Skadoosh.
Oh, Puan Veruca.
Tuanku. Awak sudi bertemu saya lewat malam begini.
Ya, sebenarnya begini,
saya telah makan terlalu banyak keju diraja semasa jamuan.
Dan nampaknya, saya perlukan pembersihan diraja. Kalau awak faham.
Oh. Sudah tentu, ibu.
Sedikit mugwort. Secubit bladderwrack.
Terima kasih.
Awak di sini.
Saya mahu lantik Tuan Alfred sebagai Guru Perang baru.
Hm. Menarik.
Itu keputusan yang teruk?
Sebagai penasihat setia awak…
Saya cuma mahukan yang terbaik untuk awak, Ratuku.
Ayuh, tak guna.
Awak buat apa?
Tiada apa-apa.
Tiada peta, tiada petunjuk.
Saya sedang berdarah dan awak pula dah ketinggalan.
Penjara buat awak lemah.
Teruskan bergerak. Atau saya perlu pikul awak…
Tak guna, ya?
Bersembunyi.
Penyamaran.
Serang hendap!
Jangan jerit "serang hendap."
Ya, dah tentu. Saya tahu. Saya cuma berlatih.
Serang hendap.
Mereka akan ditarik jika kita gunakannya.
Oh, saya ada rancangan.
Dan namanya ialah Operasi Ursa Major.
Awak akan mati sebelum Ursa.
Kita perlu rampas sarung tangan itu.
Kita perlukan lebih.
Awak okey? Lapar?
Saya sering termenung jauh semasa cari makanan. Jauh.
Saya cuma…
Saya tak pernah berjaya sebelum ini.
Kita perlu buat dengan betul.
Awak faham tak?
Saya faham. Saya takkan kecewakan awak, Blade.
Jika begitu,
dah tiba untuk pelajaran seterusnya.
Itu pelik? Kerana itu kungfu.
Bagaimana? Tunduk?
Pelan B masih Operasi Ursa Major.
Klaus! Bangun!
- Klaus! Awak terhantuk lagi. Bangun! - Tak guna. Aduh!
Apa masalah awak? Dulu awak ahli sihir permaisuri,
tapi sekarang awak cuma gila.
Saya Changpu, la la la
Saya suka cendawan
Cendawan Changpu, la la
Bayang, orang asing!
Helo, sayang.
Oh Tuhan. Helo. Selamat musim menuai.
Banyak penuaian awak. Cukup untuk satu kampung, ya?
Saya dilarang beritahu orang lain tentang kampung rahsia kami. Saya…
Tak guna! Changpu.
Dan kampung rahsia awak ini, ada doktor tak?
Dengar sini, Po.
Latihan ini akan jadi sangat berat dan menguji ketabahan awak.
Jika awak berjaya, saya akan lantik awak sebagai Squire.
Squire? Squire! Itu cuma satu tahap di bawah kesateria.
Jadi apa?
Lucutkan senjata
Ini gerakan mudah.
Musuh serang awak.
Okey.
Baiklah, saya datang!
Pak cik? Mak cik? Nenek? Sepupu jauh?
Kemudian awak cuma cabut…
Berjaya. Jadi apa gerakannya?
Itu gerakkannya. Awak dah rosakkannya.
Awak suruh saya buat yang terbaik, jadi…
Mari kita bertukar.
Ingat, ikut apa yang saya buat. Sedia?
Boleh tahan. Tapi…
Ursa Major!
Betul tak?
Tidak! Itu langsung tak betul.
Kenapa guna perut? Itu salah.
Langkah awak tak berkesan, jadi saya tambah gaya sendiri.
Guna perut buncit, ayat menarik, kapow!
Itu gerakan kung fu ke?
Jika mahaguru kung fu lakukannya, itu maksudnya ia gerakan kung fu.
Ikut cakap saya.
Okey. Boleh.
Berikannya.
Sekali lagi.
Jauh lagi ke? Saya dah kepenatan.
Mungkin jika kita berdua tarik…
Sebenarnya ini bagus. Saya memang mahu bersenam.
Jika awak tak rawat abang saya secepat mungkin, badan awak akan hilang.
Tempat ini cantik dan tenang.
Saya bencikannya.
Musim menuai akan tiba tak lama lagi. Seperti yang diramal oleh Yaojing.
- Changpu dah pulang. - Tahniah.
- Selamat musim menuai, Changpu. - Yay!
Musim menuai!
Dengan pengembara…
Helo tuan-tuan dan puan-puan…
Tiada tuan-tuan. Tak kisahlah.
Siapa ketua di sini?
Sebenarnya, kami semua.
Saya bercakap dengan Yaojing.
Seperti mata air.
Yaojing mahu awak catat itu, Changpu.
"Seperti mata air gunung yang indah dan menyegarkan." Itu memang sempurna.
"Mengalir melalui saya, seperti sungai."
- Mata air gunung. - Mata air gunung.
Segar.
Mata air gunung
Siapa Yaojing?
Dia roh ghaib kami yang agung.
Kampung hutan sederhana ini mengekalkan kesucian mistik semua anak perempuannya,
dan saya paderi di sini.
Pendeta kami!
- Dia baik. - Kami sayang dia.
Lihat. Adik saya cedera. Bawakan doktor.
- Awak cakap, adik lelaki? - Dia dah tiba.
- Akhirnya.
-Ooh! -Dia dah tiba!
Diam, semua.
Kami boleh membantu. Tapi awak perlukan pisau itu ke?
Ini pisau bertuah saya.
Bertuah.
Baiklah. Ikut saya.
Hei awak. Jangan lupa tentang adik saya.
Apa? Saya di mana?
Siapa awak?
Saya dah mati ke?
Jangan haraplah.
Berasap. Seperti menghirup unggun api.
Awak panggil itu teh? Rasa macam jus stokin.
Awak buat apa?
Menikmati hasil usaha saya.
Dah lama Yaojing tak hantar sesiapa.
Kami risau dia marah.
Changpu sering buat begitu.
Betul.
Jadi…
saya benar-benar berterima kasih kepada Yaojing.
Saya dah okey.
Sebenarnya, saya dah tak boleh rasa apa-apa.
Nanti dulu, apa dalam teh ini sebenarnya?
Jadi, sebenarnya,
biasanya kami tak benarkan kaum lelaki memasuki kampung rahsia ini.
- Tak boleh. - Mereka tak jujur.
Tapi awak tiba di sini tepat pada…
musim menuai.
Musim menuai? Itu kedengaran bagus.
Ada makanan tak?
Apa yang awak…
Saya akan…
Biasanya kami tak kisah,
siapa kami untuk menolak rezeki daripada Yaojing.
Semua yang saya telah ramalkan.
Apa?
Mereka pergi mana?
Bila kita akan makan?
Si bodoh.
Kita penuaian mereka.
Po.
Okey. Latihan tamat.
Apa? Maafkan saya. Saya takkan berlebihan dan akan buat seperti yang awak ajar.
Bukan, Po.
Saya dah 15 tahun bayangkannya.
Bila mereka sedar mereka diperangkap…
Saya harus menghayun pedang saya dengan sempurna.
Kerana jika saya berjaya,
saya boleh pandang mata mereka dan cakap,
"Dengan nama Yang Mulia Ratu England,
saya tahan awak kerana membunuh Tuan Alfred dari Landreth,
Anak Pengawal Saxon, Kesateria England."
Jika gagal?
Cuba lagi.
Cantiknya.
Saya takkan dikurung lagi.
Saya tak boleh bernafas. Saya tak boleh berfikir.
Bilik berpusing.
Bilik berpusing-pusing…
Veruca, bulan dah keluar.
Awak boleh gunakan kuasa awak.
Awak masih tak faham ke?
Dulu saya dan bumi seperti ada pertalian, seperti benang dalam tangan.
Tapi benang itu dah di potong.
Saya boleh cuba sedaya upaya, tapi ia takkan muncul.
Tiada…
Ambil dia.
- Kita makan sekarang? - Klaus.
- Oh! Aduh! Nanti! - Hanya saya yang layak bunuh dia.
- Ke mana? - Klausy!
- Veruca! - Jangan takut.
Kepada Yaojing. Awak?
Awak perlu tunggu pencuci mulut.
Veruca!
Tangkap pelarian itu!
Atas pembunuhan Tuan Alfred.
Awak tak boleh tangkap saya, bodoh. Saya Ahli Sihir Permaisuri.
Dia yang perintahkan kami. Awak merancang untuk khianati dia.
Pengkhianatan? Ha!
Saya tak perlu menyesal.
Sekarang, lepaskan saya! Lepaskan!
Ini belum selesai.
Habislah awak bila malam menjelma.
Lepaskan saya!
Bulan…
Tidak!
Veruca!
Saya dah jumpa awak.
Selepas 15 tahun, saya akhirnya jumpa awak.
Klaus? Klausy?
Klaus!
Mana semua orang?
Ahli sihir yang lain?
Hilang.
Kita berdua sekarang.
Klaus.
Bulan.
Nanti. Awak tak boleh makan saya. Daging saya liat dan hamis.
Selain itu, saya dengar daging weasel tinggi kolestrol.
Tolonglah, berhenti. Panas!
Jangan takut. Kerana awak akan dituai.
Lagipun, awak bukan weasel pertama saya.
Oh tidak!
Itu Yaojing. Yaojing!
Veruca! Dia dah temuinya semula.
- Itu Yaojing. - Oh, habislah awak sekarang.
Saya tak faham. Dia memang wujud?
Oh, dia memang benar. Sama seperti yang saya ramalkan.
Dan awak, awak semua dah buat dia marah.
Yang paling teruk.
Mustahil awak Yaojing, kerana itu cuma imaginasi saya.
Betul.
Saya jauh lebih teruk.
Oh.
Bagaimana awak…
Lontaran suara. Saya belajar Ventriloquism
Ini semua tak guna.
Hei.
Mungkin awak tertekan.
Saya dah rancang. Tapi ia tak berlaku.
Awak cuma perlu cari jalan lain.
Awak patut tangkap mereka.
Ahli SIhir England dah kembali.
Awak, awak dah jumpa benang itu.
Semuanya atas jasa awak. Dan juga bulan.
England akan jadi milik kita.
Dari situ, kita akan bina empayar kita!
Kita lakukannya bila awak dah bersedia.
Tapi tiada tempat untuk kampung ini.
Sekarang.
Um…
Hai?
Veruca!
Ursa Major!
Bulan dah hilang.
Dengan nama Yang Mulia Ratu England,
saya menahan awak kerana telah membunuh Tuan Alfred dari Landreth,
anak kepada Pengawal Saxon, Kesatria England,
dan abang saya.
Syabas.
Squire.
Squire? Betul ke?
Tapi awak yang rampas.
Itu kerana awak ajar saya kung fu.
Bersabar, adikku.
Saya bergelap selama 15 tahun.
Kita hanya perlu tunggu bulan muncul semula.
Terjemahan sari kata oleh Muhd Syamil