‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎สกาดู๊ช
‎เดี๋ยวนางก็จะไอ เป็นแบบนี้ทุกที
‎ข้าชื่อรุกมินี ‎ผู้พิทักษ์แส้แห่งอนันต์อัคนี
‎ลมสุดท้ายแห่งทะเลทรายและ ‎นักบวชแห่งผู้พิทักษ์เทียนชาง
‎มาสู้กัน
‎เราไม่สู้กับท่านหรอก
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะว่าท่าน
‎ชรามาก
‎โทษฐานที่ว่าแก่
‎เจ้าจะต้องชดใช้ ‎ที่บุกรุกสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
‎และคิดขโมยแส้
‎เราไม่ได้มาขโมยแส้
‎เรามาปกป้องมัน
‎มันได้รับการปกป้องดีแล้ว
‎สู้สิ่งที่ตามมาไม่ได้หรอก
‎เราต้องเอามันออกไปจากที่นี่
‎แส้ไม่เคยไปจากที่นี่
‎ข้าก็ด้วย เจ้าก็ด้วย
‎เพราะมันไม่มีทางออก
‎ไม่มีทางออกหรอ
‎ขอต้อนรับสู่บ้านหลังใหม่
‎พูดถึงเรื่องไม่มีทางออก
‎เราติดกับแบบปิดตาย
‎หรือว่าแค่ติดเฉยๆ
‎เพราะข้าไม่อยากติดอยู่ในนี้
‎ไม่ได้ว่านะ แต่มันอับชื้นไปหน่อย
‎สวัสดีดีย่า วันนี้อากาศดีนะ
‎- สวัสดี ดีย่า ‎- หยุดเอาใจ ข้ารู้ว่ากำลังคุยกับมอส
‎แส้แห่งอนันต์อัคนีล่ะ ‎พาเราออกไปได้ไหม
‎แส้ใช้ไม่ได้ในเมืองนี้
‎ดื่มชาไหม
‎ข้ารู้ว่าท่านไม่ไว้ใจเรา
‎แต่เราอยากปกป้องแส้นี้
‎และตำนานอาจารย์เขี้ยวยาว ‎เหมือนกับท่าน
‎ข้าปกป้องแส้นี้มาตลอดชีวิต
‎ท่านไม่เคยไปจากเมืองนี้
‎ไม่เหงาเหรอ
‎ข้ามีเพื่อนมากมาย
‎ข้าก็เคยอยู่ลำพัง ตั้งสามนาที
‎จนต้องเริ่มคุยกับหัวไชเท้า
‎ขออภัย
‎ข้าไม่ได้ตั้งใจพูดให้การอุทิศตัว ‎ทำหน้าที่ของท่านดูต้อยต่ำ
‎ข้ารู้ว่ามันทำอะไรได้ ‎หากตกอยู่ในมือคนไม่ดี
‎ให้ข้าสืบทอดหน้าที่ท่าน ‎จะเป็นเกียรติยิ่ง
‎ข้าสาบานว่าจะปกป้องแส้ด้วยชีวิต ‎เฉกเช่นท่าน
‎เสริมเติมแต่งไปเยอะแต่ฟังดูดี
‎ข้าเห็นแล้วว่าเจ้ามีเจตนาดี
‎แต่ยังไงก็ตาม
‎ข้ายังสงสัย ‎ว่าเจ้ามีความสามารถแค่ไหน
‎แต่พวกเจ้าอาจจะยังไม่หมดหวัง
‎เพราะอาจมีทางออกจากเมืองนี้
‎หลายปีก่อนตรงนั้นมีถ้ำถล่ม ‎และปิดทางออกไว้
‎ข้าพาเจ้าไปส่งได้
‎ข้าว่าข้าเห็นแล้ว
‎เยี่ยม งั้นไปกันเถอะ
‎โป ทำอะไรของเจ้า
‎ทำอะไรเหรอ ก็ไปจากที่นี่ไง
‎ตั้งใจหน่อย
‎ภารกิจเราคือมาเอาแส้
‎ถ้าทำให้นางเห็น ‎ว่าเราเจ๋งแค่ไหนโดยการออกจากถ้ำ
‎นางอาจจะมอบแส้ให้เรา
‎เข้าใจใช่ไหม
‎ไม่น่าเชื่อว่าข้าจะพูดแบบนี้แต่
‎เป็นความคิดที่ดี
‎ขอเราดูหน่อยได้ไหม นิดนึงน่า
‎ข้ามศพข้าไปก่อน
‎ข้าทำแน่ๆ ข้าทำแน่
‎- มาทำความรู้จักกันดีกว่า ‎- เปล่าประโยชน์
‎อย่างน้อยก็บอกอะไรหน่อย ชื่ออะไร
‎อย่างน้อยก็น่าจะมีชื่อนี่ นะๆ
‎คอลิน
‎ขำอะไร
‎ข้านึกว่าจะเป็นชื่อที่น่าเกรงขาม
‎ข้าเป็นกวางที่ชื่อคอลิน
‎รู้แค่นี้ก็พอแล้ว
‎เขาปิดบังอะไรอยู่แน่ๆ
‎เราก็เหมือนกัน
‎สวัสดี
‎ท่านนายก ข้าหลงรักเขามาตั้งแต่ ‎วันที่ข้าสร้างเขา แต่ข้าอาย
‎ท่านควรบอกความรู้สึกไป
‎เขาเป็นมอส
‎ไม่ต้องมาโอ๋ข้า
‎ท่านอยู่แบบนี้ได้ยังไง
‎ไม่มีป่า ภูเขา ฟ้าสีคราม ‎และชาที่ทำจากชา
‎เดี๋ยวเจ้าก็ต้องอยู่เหมือนกัน
‎ข้าไม่รับประกันว่าเจ้าออกไปได้
‎เราต้องกระโดดข้ามไป
‎หรือจะกลับไปก็ได้ ตามใจเจ้า
‎นี่น่ะเหรอเรื่องที่ท่านห่วง
‎ท่านอยู่ในมือดีแล้ว
‎น่าประทับใจมาก
‎พวกเจ้าสองคนมีชีวิตที่น่าสนใจดี
‎ถ้าเจ้าหนีไปได้ ข้าคงจะคิดถึงเจ้า
‎โตขึ้นเยอะเลยนะลูก
‎ก่อนจะมีเจ้า ข้าก็เป็นนักเดินทาง
‎สักวันเจ้าจะเห็นโลกกว้าง ‎และจะเก็บเกี่ยวได้มากมาย
‎สัญญากับข้านะ
‎ไม่ว่าเจ้าจะตัวโตแค่ไหน ‎เจ้าจะต้องกลับบ้านเสมอ
‎โป
‎โป ฟื้นสิ
‎- ข้าอยู่ไหน ‎- ห้อยระหว่างความเป็นความตาย
‎ท่านแกล้งให้ข้ากลัวอยู่ใช่ไหม
‎เหวี่ยงมาทางนี้
‎เร็ว
‎- เร็วเข้า ‎- เร็วเข้า
‎โป
‎ไม่นะ
‎ซอมบี้
‎ข้าเอง เป็นอะไรของเจ้า
‎ข้าแค่…
‎เปล่า ข้าไม่เป็นอะไร
‎ข้าแค่… ช่างเถอะ ‎ข้าแค่ไม่คิดว่าจะเจอกองโครงกระดูก
‎โป เราต้องทำให้รุกมินีเห็น ‎ว่าเราพิทักษ์แส้ได้
‎แล้วเจ้าก็แกร่งพอ
‎ตั้งสติ
‎เจ้าทำหน้าพิลึกอีกแล้ว
‎ข้าไม่เข้าใจ หัดจริงจังบ้าง
‎พอกันที
‎หลบไปให้พ้น
‎เดี๋ยวข้ามา
‎ข้าจะไปรดน้ำพุ่มไม้
‎ขอบคุณ เชิญเลย
‎ได้มาแล้ว ได้แผนที่มาแล้ว
‎"จันทราย่ำรุ่ง ตะวันข้างแรม"
‎มันคงจะเป็นปริศนา
‎"หัวใจที่ว่างเปล่าสะท้อนเสียงเต้น"
‎มันไม่ใช่ปริศนา แต่เป็นบทกวี
‎ข้าถือไว้เอง
‎แย่แล้ว มันมีมากเกินไป
‎นี่เจ้าเป็นอาจารย์กังฟูหรือเปล่า
‎หรือว่าอยู่ๆ ก็กลัวไปซะทุกอย่าง
‎โป
‎เจ้าทำอะไรอยู่
‎ข้าคิดถึงบ้าน
‎ฟังให้ดี โป เราจะไปจากที่นี่
‎นี่คือคำมั่นที่ข้าให้ได้
‎ตกลง
‎ช่วยด้วย
‎มาช่วยข้าสู้
‎ขอบใจ
‎ข้า…
‎ข้าอาจจะไม่ใช่ผู้พิทักษ์ ‎แบบที่เคยเป็นแล้ว
‎ส่วนเจ้าได้พิสูจน์ตัวเอง
‎เจ้าทั้งคู่
‎ได้เวลาที่เราจะไปแล้ว
‎เราเหรอ ท่านจะไปกับเรา
‎ใช่
‎ลาก่อน ยอดรัก
‎ข้าสัญญาว่าจะสืบสานหน้าที่ท่าน ‎และปกป้องแส้นี้ด้วยชี…
‎เออๆ รีบไปเถอะ
‎ได้ผลด้วย
‎เร็วเข้า
‎ไป
‎ไปเร็ว
‎เบลด
‎โป
‎ไม่นะ
‎ถ้าแผนที่ถูกต้อง ‎เมืองน่าจะอยู่หลังเนินเขานี้
‎ไม่มี
‎ไม่จริง
‎มันน่าจะอยู่แถวนี้สิ
‎อย่ายุ่งกับแผนที่
‎ทิ้งเขาไว้ที่นี่เถอะ
‎แล้วไปไหนล่ะ
‎เข้ามาอีกก้าว ข้าจะ…
‎ใจเย็น คอลิน
‎ข้าจะรักษาขาให้
‎ห้ามตุกติก
‎หายแล้ว
‎ไม่ต้องขอบใจ
‎เจ้า…
‎เป็นพวกใช้คาถา
‎เยี่ยม เคลาส์ เยี่ยมไปเลย
‎โป ได้ยินไหม
‎ถอยไป ข้าจะใช้แส้
‎อะไรกัน
‎ไม่ๆ
‎โอเค โป
‎ไม่เป็นไร ใจเย็นๆ
‎เจ้าต้องหาทางได้
‎มันต้องมีทางออก
‎มันต้องมีทางออก มันต้องมีทางออก
‎มันต้องมีทางออก
‎ไม่มีทางออก
‎โป
‎หวัดดี ลูกพ่อ
‎ไม่นะ ท่าทางข้าจะเสียสติแล้ว
‎หรือว่าข้าตายแล้ว เราตายแล้วทั้งคู่
‎งี่เง่าน่า เจ้ายังไม่ตาย
‎ข้าเป็นสิ่งที่ ‎ความกังวลของเจ้าก่อตัวขึ้น
‎ข้าขอโทษ พ่อ
‎ข้าสัญญากับท่านว่าข้าจะกลับบ้านเสมอ
‎แต่ถ้าข้าออกไปไม่ได้ล่ะ
‎ถ้าข้าทำให้ท่านผิดหวัง
‎โป เจ้าไม่มีวันทำให้ข้าผิดหวัง
‎ส่วนหนึ่งของเจ้าจะอยู่บ้านเสมอ
‎และส่วนหนึ่งของบ้านจะอยู่กับเจ้า
‎เจ้าจะยอมแพ้
‎หรือว่ารวบรวมพละกำลัง ‎ที่ข้ารู้ว่าเจ้ามี
‎ฟันฝ่าไปจากที่นี่
‎เชื่อข้าเถอะ เจ้ามีพลังในนิ้วโป้ง
‎มากกว่าที่คนอื่น ‎มีทั้งร่างกายเสียอีก
‎ขอบคุณท่านพ่อ ข้ามีมันอยู่จริงๆ
‎ข้านึกภาพท่านกับบทสนทนาที่สุดยอดนี้
‎ใช่ โป มันสุดยอด ‎แต่ฟังที่ข้าพูดก่อน
‎เจ้ามีพลังในนิ้วโป้ง
‎มากกว่าที่คนอื่นมีทั้งร่างกาย
‎ในนิ้วโป้ง
‎นิ้วโป้งอีกข้าง
‎เจ้าไม่ใช่ผู้พิทักษ์แส้ ‎และไม่ได้มาจากนครที่สาบสูญ เจ้าโกหก
‎เจ้าคือใครกัน
‎ข้าคือรุกมินี โจรป่าแห่งรายปุระ
‎โจรป่า เจ้าเป็นโจร
‎นักล่าสมบัติ
‎ตอนนี้ข้าได้ทั้งอิสรภาพและแส้
‎ชื่อข้าจะเกรียงไกรอีกครั้ง
‎แต่เจ้าให้แส้ข้ามาแล้ว
‎เปล่าสักหน่อย
‎ข้าจะเอาไปขายองค์จักรพรรดิจีน ‎จนรวยเละและได้สิ่งที่ข้าควรได้
‎ข้าคงให้เจ้าไปไม่ได้
‎ข้าสู้มาตั้งแต่ก่อนเจ้าเกิด
‎เจ้าเทียบข้าไม่ได้
‎ข้าแค่อยากจะช่วย
‎- ข้าไม่ต้องให้นักเวทมาช่วย ‎- "ทั้งบอบบางและอ่อนหวาน
‎- จิตเราสอง ถักร้อยเป็นเกลียว" ‎- เจ้าขโมยบันทึกข้า
‎เอาละ นิ้วโป้ง
‎บอกทีว่าเจ้าก็มีเวทมนตร์ ‎เทียนชางเหมือนกัน
‎เจ้าทำอะไรน่ะ
‎ไม่ใช่ข้า เป็นเพราะถุงมือ
‎แขนข้า!
‎ไม่
‎"ใจข้าเต้นให้กับสาวน้อยโฉมงาม"
‎คอลิน วอลิน ใครคือสาวผู้โชคดีกันนะ
‎เจ้าควรจะติดอยู่ข้างในนี่
‎เจ้าควรจะเป็น ‎หญิงแก่อ่อนแรงไม่ใช่เหรอ
‎เราควรจะเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ
‎เจ๋งจัง
‎จินตนาการของข้าทำให้ข้าเห็น
‎นางหลอกเรา
‎ทีนี้เราเสียอาวุธไปสองชิ้น
‎งั้นเหรอ
‎นิ้วโป้งช่วยข้าออกมา ‎มันคงมีพลังในตำนานอยู่บ้าง
‎ถ้าถุงมือเรียกนิ้ว ‎ตลอดที่พังพอนใช้มัน
‎นิ้วโป้งก็เรียกถุงมือได้
‎เราไม่ต้องหาเคลาส์กับเวรูก้าแล้ว
‎เราเรียกพวกมันมาหาเราได้
‎ไปจับพังพอนพวกนั้นกัน
‎แขนข้า
‎ปรู๊ดปร๊าดสะใจ
‎ท่าทางถุงมือจะชอบเรา
‎เขาหายไปแล้ว
‎มาเถอะ ไปรักษากัน
‎ข้าไม่รู้ว่าจะเดินได้ไกลแค่ไหน
‎อย่างอแงน่า เจ้าน้องชาย
‎คำบรรยายโดย ‎สาลินี เชี่ยวไพบูลย์สกุล