SEBUAH SIRI NETFLIX
Skadoosh.
Dia akan batuk. Mereka buat begitu.
Hah.
Saya Rukhmini, Pelindung Cemeti Api Abadi.
Angin Gurun Terakhir dan Pendeta Dewa Tianshang.
Mari kita bertempur!
Kami tak boleh lawan awak.
Kenapa?
Awak dah terlalu…
Tua?
Aduh!
Hebat tak?
Awak akan dihukum kerana ceroboh kota suci,
dan cuba untuk mencuri cemeti itu.
Kami bukan di sini untuk curi cemeti.
Kami mahu melindunginya.
Cemeti itu dilindungi dengan baik.
Ia takkan kekal.
Kita perlu keluarkannya.
Cemeti itu tak boleh tinggalkan tempat ini.
Saya juga. Dan awak.
Itu kerana tiada jalan keluar dari sini.
Tak boleh?
Selamat datang ke rumah baru awak.
Tak boleh keluar.
Untuk jelaskan keadaan, adakah kita terperangkap,
atau tak jumpa jalan?
Saya tak mahu terperangkap.
Jangan tersinggung. Cuma tempat ini penuh dengan kulat.
Hari yang baik, bukan?
Oh.
- Helo! - Jangan ejek.
Saya tak sedar.
Cemeti Api Abadi itu boleh lepaskan kita?
Hah.
Kuasanya tak berfungsi di sini.
Teh?
Dengar sini, saya tahu awak tak percayakan kami,
kami mahu lindunginya
dan hormati legasi seperti awak.
Saya lindunginya selama ini.
Awak pernah keluar?
Awak tak sunyi?
Saya ada ramai kawan.
Saya bersendirian selama tiga minit.
Saya mula bercakap dengan lobak. Aduh!
Saya minta maaf.
Saya bukannya mahu pandang rendah terhadap tugas awak.
Saya pernah lihat apa yang berlaku.
Saya berbesar hati untuk gantikan awak.
Melindunginya seperti awak.
Itu keterlaluan, tapi masih hebat!
Saya nampak kejujuran awak.
Tapi,
saya tak yakin awak boleh lindunginya.
Tapi mungkin awak masih ada harapan.
Mungkin ada jalan keluar dari sini.
Tapi ada runtuhan telah berlaku dulu, ia menghalang jalan keluar.
Saya boleh bawa awak ke sana.
Saya dah nampak!
Mari pergi.
Po, awak buat apa?
Saya mahu keluar dari sini.
Fokus.
Kita perlu dapatkannya. Jangan gagal.
Jika kita tunjukkan kehebatan kita dengan keluar daripada penjara menyeramkan ini,
mungkin dia akan serahkannya.
Awak faham tak maksud saya?
Saya tak percayakannya, tapi…
Idea yang baik.
Apa kata awak beri kami lihat? Intai sikit ke?
Langkah mayat saya dulu.
Apa?
Saya boleh lakukannya.
- Mari kita saling berkenalan. - Itu tak guna.
Tolonglah, beri kami sesuatu. Apa nama awak?
Awak pasti ada nama. Beritahu kami!
Colin.
Colin?
Apa yang kelakar?
Nama awak tak menakutkan.
Saya rusa jantan, bernama Colin.
Awak tak perlu tahu.
Dia menyembunyikan sesuatu.
Kami juga.
Oh, helo.
Datuk Bandar. Saya jatuh hati sejak hari pertama saya hasilkan dia, tapi saya malu.
Luahkan perasaan awak.
Dia lumut. Lumut!
Jangan ejek saya.
Bagaimana awak lakukannya?
Hutan, gunung, langit biru, teh yang dibuat dengan teh!
Mungkin awak juga begitu.
Saya tak boleh jamin awak akan keluar.
Kita perlu berayun ke seberang.
Atau awak boleh patah balik jika awak mahu.
Ini yang awak risaukan?
Awak boleh percayakan saya.
Ya, agak mengagumkan.
Oh, awak berdua jalani kehidupan yang menarik.
Jika awak gagal, awak akan dirindui.
Awak dah semakin besar.
Sebelum saya dapat awak, saya suka pengembara.
Awak juga akan lakukannya.
Janji dengan saya, okey?
Tak kira awak jadi sebesar mana, awak pasti akan pulang semula ke rumah.
Po?
Po! Tolong sedar semula!
Apa?
- Di mana? - Hidup dan mati.
Okey, sekarang saya rasa awak sengaja mahu takutkan saya.
Berayun ke sini.
Sekarang.
Ayuh!
Po!
Tidak!
Zombi!
Ini saya. Kenapa dengan awak sebenarnya?
Saya cuma…
Tiada apa-apa. Saya okey.
Jangan risau. Saya cuma terkejut.
Kita perlu yakinkan Rukhmini yang kita mampu.
tapi awak pula…
Tolong fokus!
Awak buat muka pelik lagi.
Tolong serius tentang ini.
Sudahlah.
- Aduh! - Jangan halang.
Saya akan kembali.
Saya perlu siram pokok.
Terima kasih, teruskan.
Saya dah dapat peta.
"Bulan subuh. Matahari semakin surut."
Rasanya kod rahsia.
"Hati saya yang kosong bergema apabila ia berdegup."
Ini bukan kod, ini puisi.
Saya mahukannya.
Oh tidak. Mereka terlalu ramai.
Awak mahaguru atau bukan?
Kenapa awak tiba-tiba jadi penakut?
Po!
Awak buat apa sebenarnya?
Saya rindukan rumah.
Dengar sini. Kita akan keluar, Po.
Itu janji saya dengan awak.
Baiklah.
Tolong.
Mari.
Terima kasih.
Saya, eh…
Mungkin saya bukan penjaga yang sama seperti dulu.
Tapi, awak dah buktikan diri awak.
Awak berdua.
Ooh! Mm-hm. Mm?
Saya rasa, sekarang masa untuk kita pergi.
Kita? Awak akan ikut kami?
Ya.
Selamat tinggal.
Saya berjanji akan pertahankan legasi awak dan lindungi cemeti ini dengan nyawa saya…
Mari kita keluar.
Ia berfungsi.
Ayuh.
Pergi!
Mari cepat!
Blade?
Po!
Oh tidak.
Hm…
Kota itu sepatutnya di belakang bukit.
Tak mungkin.
Mustahil!
Pasti di sekitar sini.
Jangan sentuh peta ini.
Mari kita tinggalkan dia di sini.
Dan pergi ke mana?
Datang dekat lagi, dan saya akan…
Bertenang, Colin.
Biar saya rawat.
Jangan buat muslihat.
Dah sembuh.
Sama-sama.
Awak…
Awak berdua ahli sihir.
Apa…
Hebat, Klaus. Memang hebat.
Po, awak boleh dengar suara saya?
Ke tepi. Saya mahu gunakannya.
Apa?
Kenapa?
Tak mungkin. Ini mustahil.
Ini tak boleh jadi!
Okey, Po.
Jangan risau, bertenang.
Awak boleh.
Ada jalan keluar.
Ada jalan keluar. Pasti ada jalan keluar.
Pasti ada jalan keluar.
Tiada jalan.
- Oh, Po? - Apa?
Wah!
Helo, nak.
Oh tidak! Saya dah hilang akal.
Saya dah mati? Awak dah mati?
Tak, mana ada, si dungu. Awak belum mati.
Saya cuma khayalan kegelisahan awak.
Oh, baiklah!
Saya minta maaf, ayah.
Saya dah berjanji akan pulang.
Jika saya gagal?
Jika awak kecewa?
Po, awak takkan boleh kecewakan saya.
Awak sentiasa ada di rumah,
dan sebahagian daripada rumah sentiasa ada dengan awak.
Awak boleh berputus asa,
awak boleh gunakan kekuatan awak
untuk harunginya.
Percayalah, awak memiliki lebih banyak kekuatan di ibu jari awak
berbanding dengan orang lain di seluruh tubuh mereka.
Terima kasih. Saya boleh lakukan.
Saya telah bayangkan awak dan seluruh perbualan ini. Agak hebat.
Oh ya, Po. Itu hebat, tapi dengar apa yang saya katakan.
Ibu jari awak penuh kekuatan…
berbanding dengan orang lain.
Di ibu jari awak!
Ibu jari lagi satu, nak!
Awak bohong. Awak bukan pelindungnya.
Awak siapa?
Saya Rukhmini, Penyamun Raipur.
Penceroboh? Awak seorang pencuri?
Pemburu harta karun.
Disebabkan saya dah miliki kebebasan dan cemeti ini,
nama saya akan jadi terkenal sekali lagi!
Tapi, awak dah beri saya cemeti itu.
Oh, sebenarnya, tak.
Saya akan jual dengan mahal kepada Maharaja China dan dapat apa yang mahu.
Jangan harap.
Saya dah lama lakukannya.
Awak bukan lawan saya.
Saya mahu bantu.
- Tak perlu ahli sihir. - "Halus, manis.
- Kita bertemu." - Awak curi jurnal saya?
Baiklah, ibu jari.
Tolong cakap awak juga ada magis Tianshang.
Wah!
Apa?
Wah!
Awak buat apa?
Bukan saya, tapi sarung tangan ini.
Lengan saya!
Tidak!
Oi!
Ah!
"Jantung saya berdegup kencang, untuk gadis si jelita."
Colin Wolin, siapa wanita bertuah itu?
Wah!
Oh!
Bukan awak terperangkap?
Bukan awak cuma wanita tua yang lemah?
Bukan kita semua berkawan?
Wah, hebat.
Khayalan saya yang tunjukkan gerakan itu.
Dia perdayakan kita.
Kita hilang dua senjata.
Betul ke?
Saya gunakan ibu jari ini untuk keluar daripada kota itu Ia masih berkuasa.
Jika sarung tangan itu akan memanggil ibu jari bila weasel itu gunakannya…
Ibu jari juga begitu.
Kita tak perlu cari Klaus dan Veruca lagi.
Kita boleh bawa mereka kepada kita!
Mari kita tangkap beberapa weasel.
Lengan saya.
Mengujakan.
Rasanya ia sukakan kita.
Dia dah hilang.
Ayuh, mari kita rawat awak.
Saya dah tak larat.
Jangan mengada, adikku.
Terjemahan sari kata oleh Muhd Syamil