‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎สกาดู๊ช
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎ทำกันได้ลง
‎ทำไมทำกันแบบนี้ ‎นึกว่าเราเป็นเพื่อนกัน
‎เหลือเชื่อที่สุด
‎ข้านึกว่ารู้จักนางดีแล้ว แต่ไม่เลย
‎ทิ้งกันไปแบบไม่ไยดี
‎ทิ้งกันได้ลงคอ ‎ทั้งที่เราร่วมงานกันมา
‎ตั้งสามวันเต็ม
‎เจออุปสรรคนิดเดียวนางก็ทิ้งข้าเลย
‎ข้าออกจะเป็นคู่หูที่วิเศษ ‎เพื่อนร่วมทางชั้นเลิศ
‎นางไม่เคยให้โอกาสข้า มีแต่ ‎"ไม่ โป" อย่างนั้น
‎"ไม่ โป" อย่างนี้
‎ข้าอยากได้ "ได้ โป"
‎ไม่ต้องบอกก็รู้
‎นั่นแหละปัญหาของมิตรภาพฝ่ายเดียว
‎รู้ตัวอีกทีก็ตอนอยู่ ‎นอกวงแล้วนั่นแหละ
‎จริงมาก
‎อย่าบ่นมาก เว่ยหมิน ‎องค์จักรพรรดิรอนักโทษอยู่
‎ดัน
‎จะแวะกินมื้อเที่ยงกันเร็วๆ นี้ไหม
‎ข้าอยากกินก๋วยเตี๋ยวจะแย่แล้ว
‎พอที ถ้าอยากจะ…
‎อะไร
‎ไปดูรอบๆ…
‎ตั้งสติไว้ เว่ยหมิน
‎พิสูจน์ว่าแกไม่ได้ไร้ค่า
‎เบลด ข้ารู้ว่าท่านต้อง…
‎อะไร
‎เจ้าต้องหยุดเคลาส์กับเวรูก้า
‎เจ้ารู้ดี
‎โปรู้ดี
‎เจ้าเลือกถูกแล้ว
‎เจ้าคือเด็กน้อยจากหมู่บ้าน
‎ไยอยู่ที่นี่ตามลำพัง
‎ท่านช่วยชีวิตข้าไว้
‎ข้าจึงเป็นหนี้ชีวิตท่าน
‎จนกว่าข้าจะได้ช่วยท่าน ‎ข้าจะเป็นหนี้ชีวิตท่าน
‎ข้านับถือที่เจ้าใจกล้า ‎แต่กลับบ้านไปเถอะ
‎เจ้าไม่ได้ติดค้างอะไรข้า
‎พูดจริงๆ
‎กลับบ้านซะ
‎ก็ได้
‎ไปสิ
‎ทางนี้ค่ะ
‎ได้ ตามมา
‎แผนที่บอกว่าไง
‎มันไม่ใช่แผนที่
‎มันบอกแค่ว่าแส้แห่งอนันต์อัคนี ‎น่าจะอยู่ในเมืองแถวนี้
‎ข้าเห็นแต่ทรายกับพุ่มไม้
‎ข้าเห็นพุ่มไม้ต้นนี้ไปแล้ว
‎เราเดินวนมาหลายวันแล้ว
‎เลิกมองพุ่มไม้แล้วมองหาเมือง
‎ข้าเกลียดที่นี่ แล้วก็เจ้าด้วย
‎ที่ถูกควรจะเป็น ‎"ขอบใจที่ช่วยข้าออกมาจากคุก"
‎ขอบใจ ขอบใจเหรอ
‎ข้าต้องติดคุกขี้ไก่นั่น 15 ปี
‎พายุทราย!
‎บางวันก็อยากกลับเข้าคุกนั่น
‎องค์จักรพรรดิจะตามล่าเจ้า ‎ที่ขัดขวางแผนท่าน
‎ก็ได้ ขออภัย
‎เอ๊ะ
‎ขอบใจที่มาช่วย
‎คิดว่านะ
‎เดินเข้ามาหาอย่างกับพ่อมดสุดสยอง
‎ท่านมาช่วยข้าใช่หรือเปล่า
‎ไม่สินะ
‎ไม่!
‎ข้าวางแผนไว้!
‎ไม่เอาหน้าผา!
‎ใครสนใจอัศวินติ๊งต๊อง ‎ทั้งที่เป็นอาจารย์มัง…
‎โอเค
‎ฮัลโหล
‎คนปริศนาสวมผ้าคลุม ควงปืนลูกซอง
‎ข้าอยู่คนเดียว
‎ดีแล้วล่ะ ไม่มีใครมาสั่งโน่นนี่
‎"กลับบ้านไปซะ โป ‎จะได้ไม่ต้องมาขวางทางข้าอีก"
‎ขวางทางเหรอ ‎ข้าจะหาถุงมือวู่เกาโดยไม่พึ่งท่าน
‎ล้างมลทินและเป็นอาจารย์มังกรอีก
‎ส่วนท่านจะต้องติดคุกข้อหา ‎ทำตัวเฮงซวย
‎"คิดได้แค่นี้เหรอ"
‎ข้าพยายามอยู่
‎ข้าพยายามฝึกสำเนียงท่านด้วย
‎"ข้าคิดว่าเจ้าทำได้ดีแล้ว" ‎อย่างน้อยเราก็คิดตรงกัน
‎สหายท่านอยู่ไหน
‎เขาไม่ใช่สหายข้า
‎ข้าจำเป็นต้องทิ้งเขาไว้
‎- ทำไม ‎- ข้ากำลังทำภารกิจ
‎- ทำไม ‎- ข้ากำลังแก้ไขเรื่องผิด…
‎- ทำไม… ‎- เลิกถามว่าทำไม
‎ข้ากำลังทำภารกิจอันตราย
‎ดื่มด่ำวัยเด็กไว้ให้มากที่สุด
‎มีคนเคยบอกข้าไว้เช่นนั้น
‎ข้าอยู่ลำพังตั้งแต่อายุราวๆ เจ้า ‎และไม่พึ่งพาใครเลยนอกจากตัวเอง
‎- แล้วคนที่ไม่ใช่เพื่อนท่านล่ะ ‎- ข้าไม่หวังพึ่งโป
‎ข้าแค่ติดอยู่กับเขา
‎- ที่ข้าได้จากเขามีแค่… ‎- แผนที่อันนี้เหรอ
‎เรามาถึงแล้ว
‎ตลาดเครื่องเทศ
‎ประตูสู่ทะเลทราย
‎ที่นี่อันตรายมาก
‎ถ้าเป็นที่นั่น ‎ข้าต้องช่วยชีวิตท่านได้แน่
‎เจ้าส่งข้าที่ตลาดได้
‎แต่ต้องสัญญาว่าจะกลับบ้าน
‎ข้าสาบาน ด้วยดาบของข้า
‎ลุกขึ้นได้ เจ้าตัวน้อย
‎แร็บบี้
‎งั้นนำทางไป
‎โปมาแล้ว โปกำลังแหวกว่ายพุ่มไม้
‎เพื่อนำถุงมือวู่เกาไปคืน ‎โปกำลังเร่งรีบ
‎โปจะเดินหน้าไป ข้ามทะเลทราย
‎ปัญหาเดียวตอนนี้ก็คือ
‎เขาหลงทาง
‎แผนที่บอกว่าทะเลทรายอยู่ทางใต้ ‎แล้วไหนล่ะทางใต้
‎"เจ้ามันไม่รู้เรื่องทิศทาง" ‎ใครถามท่าน
‎เย้
‎เว่ยหมิน
‎อย่าทำข้าเลย ข้าขอโทษ
‎พวกนักรบต้องห้ามคนอื่นๆ อยู่ไหน
‎ข้าไม่รู้
‎พอเชือกหลวม ข้าก็เลยหนีมา
‎ข้าต้องถูกไล่ออกแน่ ‎ข้าจะถูกแบนจากกลุ่มนักรบต้องห้าม
‎ฆ่าข้าเสียเถิด ‎เพราะชีวิตข้าจบลงแล้ว
‎รู้ไหมว่าทิศใต้ไปทางไหน
‎ขอบใจ
‎ขอโทษที่เจ้าเอาชนะข้าไม่ได้
‎โชคดีกับงานก็แล้วกันนะ
‎เฮ้ย
‎เจ้า…
‎เจ้ากำลังกอบกู้ชื่อเสียงอยู่ใช่ไหม
‎ถ้าข้าช่วยเจ้าล่ะ
‎เจ้าคิดจะจับข้า สองหน!
‎เจ้าอยากจะกลับไปเป็นอาจารย์มังกร ‎ส่วนข้าก็อยากให้คนนับถือ
‎ได้โปรด
‎ให้โอกาสข้า
‎ทุกคนสมควรได้รับโอกาส
‎ไม่เอาน่า
‎ถ้าจำไม่ผิด เราต้องมองหา
‎ทะเลทราย
‎เจ้ามีความทรงจำแม่นยำ
‎เจ้ามีไหวพริบนะ เว่ยหมิน
‎นักดาบพเนจรไม่เคยชมข้า ‎นางเอาแต่พูดว่า
‎"หยุดซะ ไม่งั้นข้าจะตัดนิ้วเจ้า ‎โยนลงบ่ออธิษฐาน"
‎ฟังดูนิสัยไม่ดี
‎ไม่ได้นิสัยไม่ดีหรอก แค่โหด
‎ทางไหน เฮีย
‎ข้าต้องตัดสินใจใช่ไหม
‎โอเค ขวา
‎- ไม่สิ ซ้าย ‎- นี่แหละ…
‎ไม่ ขวา
‎นี่แหละทิศโปรดของข้า
‎เดินดูทางด้วย
‎ถึงแล้วค่ะ
‎ขอบใจ แร็บบี้
‎กลับบ้านไปได้แล้ว
‎โอเค
‎เจ้าเห็นอย่างที่ข้าเห็นไหม
‎เมือง
‎นั่นเมืองกลางทะเลทราย
‎เนินชันจังเลย
‎แล้วนางก็บอกข้าว่า ‎ห้ามแตะต้องเหล็กนิลวิษุวัต
‎ถึงข้าจะพูดออกมาแบบนั้น
‎ชื่อเท่มาก
‎เท่สุดๆ
‎ไม่รู้สิ เว่ยหมิน
‎อาจถูกของนาง ‎ข้าไม่รู้จักโต ไร้ความรับผิดชอบ
‎อย่าพูดแบบนั้น
‎อย่าใจร้ายกับสหายข้า โป
‎นั่น
‎ข้างล่าง อย่างที่เจ้าพูดไม่มีผิด
‎ข้าไม่อยากเดินลงไปเลย
‎ไปเลย
‎กลิ่นที่นี่เหมือน ‎มีทุกอย่างมารวมกันอยู่ในที่เดียว
‎- เฮียสมควรได้กิน ‎- เจ้านี่เก็บครบทุกรายละเอียดเลยนะ
‎ข้าเองก็เก็บครบทุกหยาดหยดเช่นกัน
‎เราน่าจะตุนเสบียงกันที่นี่
‎เราจะใช้แผนไหนดี
‎ข้าอยากใช้แผนค่อกแค่กเจ้าน้องชาย
‎ข้าไม่ชอบแผนค่อกแค่กเจ้าน้องชาย
‎ค่อกแค่ก
‎ตายจริง
‎น้องชายข้าสำลัก
‎ช่วยด้วย
‎เป็นอะไรไหม ใครก็ได้ช่วยเขาด้วย
‎- เร็ว ทุกคน ‎- มาช่วยหน่อย
‎ขอล่ะนะจ๊ะ
‎อร่อยเด็ด
‎องค์จักรพรรดิคิดว่าข้าชั่วช้าแต่
‎ข้าสู้กับองครักษ์พวกนั้นเพราะจำเป็น
‎เจ้าเชื่อข้าใช่ไหม
‎เชื่อ ชัวร์ป้าบ
‎ลองรสเผ็ดจานนี้
‎โอ้
‎แซ่บเวอร์
‎ใครก็ได้ช่วยด้วย เขาสำลัก
‎แต่…
‎จะเลือกเงินหรือชีวิต เจ้าพวกนักฝัน
‎ไม่เอาค่อกแค่กเจ้าน้องชายอีกแล้วนะ
‎เว่ยหมิน ลุยกัน!
‎เสียใจด้วย
‎ข้าจะปล่อยให้เจ้าหนีไปไม่ได้อีก
‎เว่ยหมิน เจ้าทำอะไร
‎ข้าจะจับเจ้าไปส่งองค์จักรพรรดิเอง
‎เจ้าจะเปลี่ยนข้าเป็นองค์จักรพรรดิ
‎ว้าว ข้า องค์จักรพรรดิ
‎ไม่ ข้าไม่ได้ ‎จะเปลี่ยนเจ้าเป็นจักรพรรดิ
‎ข้าจะจับเจ้าไปส่งองค์จักรพรรดิ
‎- ข้าว่ามันเหมือนกันนะ ‎- เจ้าอยู่ภายใต้การจับกุมแล้ว
‎- ข้าอยู่ใต้รถขายก๋วยเตี๋ยว ‎- เจ้าจะถูกจับส่งคุก
‎ข้านึกว่าเราเป็นคู่หูกัน
‎เป็นเพื่อน
‎ข้าให้โอกาสเจ้า
‎ข้าแค่พูดสิ่งที่เจ้าอยากได้ยิน
‎ทำให้เจ้าใจอ่อนแล้วค่อยจู่โจม
‎เป็นเพราะตัวเจ้าเองนั่นแหละ
‎แถมเจ้าก็หลอกง่ายเหลือเกิน
‎เจ้าเอาก๋วยเตี๋ยวมาหลอกข้า
‎ไม่เคย…
‎มีใคร…
‎- ใช้ก๋วยเตี๋ยว ‎- หือ
‎มาหลอกข้า!
‎ป่อย
‎เคลาส์กับเวรูก้าเหรอ ‎ข้าจะไม่ปล่อยให้หนีได้อีก
‎หยุดเดี๋ยวนี้ คลาร์กกับวาเนสซ่า
‎โป
‎เบลด
‎หนีมาได้เหรอ
‎ไม่ใช่เพราะท่านหรอก ‎ข้าก็มีภารกิจเหมือนกัน
‎จับพังพอนสองตัวนั่นและกู้ชื่อเสียง
‎พังพอนพวกนั้นเป็นของข้า
‎เสร็จข้าล่ะคราวนี้
‎ดูสิเวรูก้า เจ้าหมีจากที่แม่น้ำ
‎แพนด้าว่ายน้ำเป็นจริงๆ ด้วยสินะ
‎แพนด้าป๋อมแป๋ม
‎หยุดเดี๋ยวนี้ เคลาส์กับเวรูก้า
‎- ดูเหมือนแฟนเธอจะมีคนจองแล้ว ‎- ยัยหมีเถิดเทิงนั่นอีกแล้ว
‎อะไรนักหนา
‎ท่านน่ะคิดว่าตัวเองวิเศษวิโส ‎เพราะมีภารกิจสูงส่งกับความลับ
‎- คิดว่าตัวเองวิเศษกว่าใครเขา ‎- ไม่ใช่ทุกคน
‎อาจารย์มังกร
‎เจ้าให้มังกรโคโมโดตามมาด้วยเหรอ
‎- ไม่ ก็แค่เว่ยหมิน ‎- ข้าไม่ใช่แค่เว่ยหมิน
‎พอกันที
‎ไม่โดนจ้ะ
‎จำข้าได้ไหม
‎เจ้าไล่ล่าพวกเรา
‎ไม่ใช่
‎ก่อนหน้านั้น
‎จำข้าได้ไหม
‎หือ
‎เจ้าคือเด็กคนนั้น
‎ไม่ได้เป็นเด็กแล้ว
‎หือ
‎ไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น
‎ไม่
‎ไงจ๊ะ เจอกันอีกละนะ
‎ปล่อยมือ แพนด้า
‎รีบหนีเร็ว
‎หมอนี่อีกแล้วเหรอ
‎ไม่อยู่ข้างเราแน่ 90 เปอร์เซ็นต์
‎เก้าสิบเก้า
‎เจ้ารู้จักเขาเหรอ
‎ข้าไม่ได้หนีจากนักรบต้องห้ามเองหรอก
‎เจ้าตัวยิงเชือกน่าขนลุกนี่ ‎จัดการพวกมัน
‎หลุดสิ
‎อีกนิดเดียว ข้าจะต้อง…
‎น่าจะได้แล้ว…
‎ปัดโธ่
‎ขอบคุณ
‎เร็วเข้า
‎ว่าแล้วเชียว
‎ห่วงกันด้วย
‎ข้าขอโทษ ข้าไม่อยากได้คนขี้ประจบ
‎ชีวิตข้าง่ายเกินไป
‎ข้าอยากได้คนแบบท่านคอยผลักดัน
‎เราเป็นคู่หู…
‎ไม่ดีแล้ว
‎ข้าดีใจที่เราได้ร่วมงานกันอีก
‎โป มีพายุทรายอยู่ข้างหน้า
‎และคนข้างหลังก็คิดจะฆ่าเรา
‎เราควรคุยเรื่องนี้ตอนนี้จริงๆ เหรอ
‎สรุปว่าเป็น "เรา" แล้วเหรอ
‎ถ้าเจ้าคิดว่า "เรา" จัดการได้
‎ชัวร์
‎ตูม
‎ช่วยชีวิตได้สอง ได้ใช้หนี้แล้ว
‎แร็บบี้
‎เจ้าพาเรามาอุโมงค์ใต้ดินเหรอ
‎เดี๋ยว นี่เด็กน้อยจากหมู่บ้านนี่
‎ท่านลักพาตัวนางมาเหรอ
‎ตามมาทางนี้ค่ะ
‎นี่คือ…
‎นี่คือบ้านของแร็บบี้
‎ตามมา ข้าจะพาไปส่งทางออก
‎ไม่มีใครตอบเรื่องลักพาตัวเลย
‎ขอบใจ แร็บบี้
‎ดูท่าข้าคงทำทุกอย่างตามลำพังไม่ได้
‎ท่านทำนี่หล่น
‎โป
‎- เป็นไปได้ไหมถ้าข้า… ‎- จ๋า
‎เงียบ
‎โป
‎จากนี้ไป เจ้าเป็นคนถือแผนที่
‎ว่าแล้วเชียว
‎คุยจบแล้ว เดินทางได้แล้ว
‎ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นใคร แต่ขอบใจ ‎เจ้าเด็กน้อยแห่งทะเลทราย
‎โอเค บ๊ายบาย
‎สรุปนครที่สาบสูญไกลแค่ไหน
‎ห้าแสนสองหมื่นก้าว
‎เราก้าวมากี่ก้าวแล้ว ‎ท่านเริ่มนับหรือยัง
‎นับแล้ว แต่ลืมไปแล้ว
‎ขออภัย งั้นเรามานับด้วยกัน
‎- ดังๆ ‎- โป
‎เอาแผนที่คืนมา
‎ข้ารู้ว่าเขาเคยเป็นอาจารย์มังกร
‎เขาทำรถก๋วยเตี๋ยวข้าพัง
‎ข้าจะไปฟ้องจักรพรรดิ
‎แร็บบี้ ลูกรัก ลูกหายไปไหนมา
‎สวัสดี
‎เจ้าช่วยข้าหาเพื่อนเก่าได้หรือไม่
‎คำบรรยายโดย วิชุพร กุลมงคล