‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎สกาดู๊ช
‎ส่งคนที่นัดไว้ตอนสองนาฬิกาเข้ามา
‎ฝ่าบาท เรามีเรื่อง ‎ระคายพระทัยมากราบทูล
‎ว่ามา มีเรื่องอะไร
‎ระหว่างที่กำลังไปรับตัวนักโทษ ‎สำหรับส่งไปคุกใต้ดิน
‎เราก็ถูกซุ่มโจมตี
‎และคนที่โจมตี
‎ก็คืออาจารย์มังกร
‎อดีตอาจารย์มังกร
‎พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
‎โจมตีคนของข้า ก็เหมือนโจมตีข้า!
‎เจ้าเห็นด้วยไหมว่าการโจมตีเจ้า ‎ก็เหมือนโจมตีตัวข้าเอง
‎พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
‎ใช่ โปโจมตีข้า ‎ก็เหมือนโจมตีเมืองจีน
‎ตัวข้าไม่ว่าอะไร ‎แต่เมืองจีนคงจะไม่ยอม
‎เขาเป็นนักรบที่เก่งกาจ ‎เราจะสู้เขาได้ยังไง
‎เจ้าไม่ต้องทำอะไร
‎เจ้าล้มเหลว
‎เราต้องพึ่ง…
‎นักรบต้องห้าม!
‎แต่พวกเขาต้องห้าม
‎ข้าตีระฆังไปแล้ว ดังนั้น…
‎แม้ว่าจะลำบากใจ
‎แต่เราต้องส่งนักรบต้องห้าม ‎ไปจับตัวอดีตอาจารย์มังกรมา
‎นำตัวมาฟังคำพิพากษาของข้า
‎และถ่มน้ำลายด้วย
‎ไม่มีใครอยากจูบปากนั่นแน่
‎งานนี้ต้องสนุกแน่
‎อาจารย์เขี้ยวยาว ‎ผู้ดูแลแส้แห่งอนันต์อัคนี
‎การเดินทางของท่าน ‎จะพาเราไปในทิศใดกัน
‎เจ้าใช้นิทานภาพ ‎นำภารกิจศักดิ์สิทธิ์ของข้าเนี่ยนะ
‎นิทานภาพ
‎นิทานภาพเหรอ ไม่ใช่นะ
‎ตำนานเหนือกาลเวลาเหมาะสำหรับทุกวัย
‎เขาก็แค่บอกไว้แบบนั้น ‎จะได้ขายได้เยอะๆ
‎ขอบใจ พ่อหนุ่ม
‎ท่านคงมีนิทานที่ชอบ ‎มาจนถึงตอนนี้อยู่บ้างแหละ
‎นิทานที่พ่อแม่อ่านให้ฟัง
‎ทำไมถึงคิดว่ามันอ้างอิงมาจาก ‎ศาสตราวุธเทียนชาง
‎ดีใจจังที่ท่านถาม
‎แย่แล้ว
‎และคำตอบอยู่ในเล่มนี้
‎มันเกิดขึ้นก่อนกาลนาน
‎ยุคที่โลกเก่ายังใหม่กว่า ‎โลกเก่าและใหม่
‎- ยังไงนะ งงแล้ว ‎- ช่างเถอะ ฟังดูเจ๋งดี
‎อาจารย์เขี้ยวยาว ‎คือหนึ่งในสุดยอดนักรบ
‎ที่สู้ในมหาสงคราม
‎นางใช้แส้แห่งอนันต์อัคนี
‎ซึ่งลุกไหม้เจิดจ้าจนฟาดผ่าแดนดินได้
‎ฟังคุ้นๆ ไหมล่ะ
‎คุ้น
‎นางน่ะเท่ที่สุด
‎ตอนมหาสงครามจบลง โลกทั้งใบพังทลาย
‎นางรู้ว่าแส้ทรงพลังเกินกว่า ‎นักรบคนใดจะควบคุมไหว
‎และควรทำลายทิ้งซะ
‎นั่นคือภารกิจ ‎ที่น่าลำบากใจที่สุดของนาง
‎เพื่อไม่ให้ใครพบ ‎และใช้พลังชั่วร้ายของมันอีก!
‎อีก อีก อีก…
‎แค่นั้นเหรอ
‎มันจี๊ดกว่านี้นะถ้าท่านอ่านเอง
‎หึ
‎มหาสงครามทำแผ่นดินแตกแยก ‎เหมือนในคัมภีร์บอก
‎หลี่ เกาผู้เขียน ‎เชี่ยวชาญประวัติศาสตร์
‎เขาอ้างอิงแส้ของอาจารย์เขี้ยวยาว ‎จากศาสตราวุธเทียนชางแน่ๆ
‎เราต้องหาตอนสุดท้ายให้พบ ‎ถึงจะรู้ว่านางซ่อนไว้ที่ไหน แต่…
‎- แปลกใจจังที่มีคำว่าแต่ ‎- เขายังไม่ได้ตีพิมพ์
‎ดังนั้น
‎สิ่งที่ทำให้ความคิดข้ามีค่า
‎คือเราจะไปถามผู้แต่งโดยตรง
‎เยี่ยมไปเลย
‎ข้าอยากฝากความหวัง ‎ไว้กับนิทานภาพเด็กจะแย่
‎ใจตรงกัน!
‎รออยู่นะ
‎หลี่ เกาชอบอยู่อย่างลับๆ
‎เขาเปิดเผยสถานที่ทำงานกับแฟนคลับ
‎ตำนานเหนือกาลเวลาเท่านั้น
‎ท่านโชคดีที่ข้าเป็นสมาชิก
‎โชคดีจัง
‎ว้าว
‎ดีกว่าที่วาดฝันไว้ซะอีก
‎นี่มันงานวัดสมัยเรอเนสซองซ์เหรอ
‎แฟนพันธุ์แท้มาฉลองกันที่นี่ตลอดเวลา
‎ดีใจจนเนื้อเต้น!
‎คงต้องหยุดเต้นก่อน
‎ข้าถูกองค์จักรพรรดิประกาศจับเหรอ
‎ข้าอยากเป็นที่ต้องการมาตลอด ‎แต่ไม่ใช่แบบนี้
‎ถ้าเขาจับเจ้าได้ ก็จะจับข้าด้วย
‎ข้าจะไม่ให้อะไรมาขวางภารกิจทั้งนั้น
‎ไปซ่อนซะ ข้าจะคุยกับผู้เขียนเอง
‎ใครเอาใบประกาศจับไปแปะบนเพดานนะ
‎หือ
‎ดูไม่ออกเลย
‎เจ้าแต่งเป็นใครมิทราบ
‎ข้าคือ…
‎อาจารย์ยอดนักตุ๋น!
‎เจ้าถูกต้มแล้ว
‎แจ่มเลย
‎มันเป็นตัวละครโปรดของแฟนๆ
‎ถ้าใส่ชุดนี้ ‎ข้าจะกลมกลืนกว่าท่านอีก
‎ได้ อย่าทำตัวเด่นก็แล้วกัน
‎การ์ตูนลิมิเต็ดอิดิชัน ‎ถ้าซื้อคนละเล่ม เราจะได้เป็นคู่ซี้
‎โอ้
‎มีซาลาเปาที่เหมือน ‎อาจารย์ทริลโลไบต์มาขายด้วย
‎นุ่มฟูเต็มปากเต็มคำ
‎โป! ข้าบอกให้เจ้า…
‎ขณะที่เจ้าซื้อของเล่น ‎กับซาลาเปาจากคนปลอมๆ
‎บ้านกับคนของข้ากำลังตกอยู่ในอันตราย
‎เลิกคลั่งการ์ตูนไร้สาระได้แล้ว!
‎ใครกันแน่ที่ทำตัวเด่น
‎เกราะเท่จัง
‎ว้าว นี่มันชุดของ…
‎อาจารย์มาสโตดอน จากเล่มเจ็ด
‎ข้าทำเอง
‎ชุดยอดนักตุ๋นเท่ดี
‎สู้กันไหม
‎อาจารย์มาสโตดอน เมตตาด้วย
‎ข้าชนะ ส่งเสื้อเกราะมา
‎เป็นเหล็กเสียด้วย
‎ท่านทำเองเหรอ
‎ท่านคือนักรบตัวจริงใช่ไหม
‎โอ๊ย
‎นี่
‎ท่านให้คนอื่นแตะดาบด้วยเหรอ
‎นางเป็นแค่เด็กตัวเล็กๆ ‎ข้าไม่ใช่ปีศาจ
‎เห็นไหม มันก็ไม่ได้แย่ไปซะหมด
‎โป ตั้งใจทำภารกิจหน่อย
‎ได้
‎ได้แน่นอน ข้าหมกมุ่นกับภารกิจสุดใจ
‎อะไรน่ะ
‎นั่นไง
‎ที่ทำงานของเกา
‎เกวียนข้า!
‎ข้าฝันถึงวันนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว
‎เกาจะบอกที่ตั้งนครที่สาบสูญ ‎เซ็นหนังสือให้ข้า
‎แล้วเขาก็อาจจะอยากแต่งนิทาน ‎เกี่ยวกับโปและเบลดพเนจร
‎เซ็นหนังสืออีกสองสามเล่ม ‎แล้วค่อยไปกันต่อ
‎เจ้าไม่ได้ลายเซ็นหรอก
‎นึกว่าคนที่ใส่ชุดยอดนักตุ๋นจะรู้
‎รู้อะไร
‎เกาตายไปเมื่อสามเดือนก่อน
‎ข้านึกว่าเจ้าเป็นแฟนของคนเขียน
‎เป็นนะ จริงๆ
‎เศร้าจังเลย
‎พวกเจ้ากลับบ้านไปได้ไหม
‎พ่อข้าตายแล้ว ‎ไม่มีตอนต่อไปแล้ว จบแล้ว
‎กลับไปซะ และอย่ามายุ่งกับข้า!
‎เกามีลูกด้วยเหรอ
‎เกามีลูกชายด้วย
‎เขาอาจจะรู้ว่านครที่สาบสูญอยู่ไหน
‎หวัดดี ข้าเป็นแฟนของ…
‎ไม่ ฟังก่อน เรากำลังทำภารกิจ…
‎แฟนคลับอย่างพวกเจ้า ‎คิดว่าพ่อข้าเป็นของตน แต่ไม่ใช่
‎เขาคือพ่อข้า
‎ข้าแค่อยากอยู่อย่างเงียบสงบ
‎ออกไปจากบ้านข้าซะ ‎ก่อนที่ข้าจะตีฆ้อง
‎เรากำลังทำภารกิจ ‎หยุดยั้งไม่ให้แส้แห่งอนันต์อัคนี
‎ตกอยู่ในมือคนชั่ว
‎สิ่งที่อาจารย์เขี้ยวยาวทำ ‎กำลังจะสูญเปล่า
‎พ่อเจ้ารู้ว่าแส้นั่นอยู่ที่ไหน
‎และถ้าตอนสุดท้ายอยู่ในที่ทำงานเขา
‎มันก็อาจช่วยเมืองจีนไว้ได้
‎พวกแฟนคลับมีแต่ ‎เรื่องความเป็นความตายทั้งปี
‎จำไว้ ห้ามใครเยื้องย่าง ‎เข้าที่ทำงานของพ่อข้า
‎และห้ามใครแตะต้องต้นฉบับตอนสุดท้าย
‎โธ่เอ๋ย
‎หัวเราะอะไรของเจ้า
‎ท่านไม่ได้ยินเหรอ
‎เขาเพิ่งยอมรับว่ามีตอนสุดท้ายอยู่
‎เบลด เรา…
‎เบลด
‎เบลด ท่านจะทำอะไร!
‎ข้าก็จะ…
‎ชู่
‎สุดยอด
‎ตั้งใจหน่อย
‎เราต้องหาเล่มนั้นให้เจอและรีบเผ่น
‎ตามนั้นเลยขอรับ
‎ถามจริงเถอะ
‎บุกเข้ามาในห้องทำงานพ่อข้า
‎พอกันที
‎ข้าจะส่งสัญญาณ
‎ขอล่ะ เกาจูเนียร์
‎ข้าชื่อเหล่า
‎เหล่า ที่พ่อเจ้าเขียนเป็นเรื่องจริง
‎และถ้าเราไม่ได้อ่าน เราจะตายกันหมด
‎เจ้าเสียสติไปแล้วเหรอ
‎เราแค่อยากจะอ่าน
‎วางลงนะ!
‎เดี๋ยว!
‎อย่า!
‎เจ้าต้องช่วยเราหยุดพังพอนสองตัวนั้น
‎ถ้าพวกมัน…
‎- ไม่นะ! ‎- ไม่!
‎ข้ายังไม่ได้อ่านเลย
‎เจ้ายังไม่ได้อ่านตอนสุดท้ายเหรอ
‎ข้ากับพ่อมักจะอ่านร่างแรกพร้อมกัน
‎แต่เขาก็มาตาย
‎นี่จะเป็นสิ่งสุดท้ายที่ข้าจะได้อ่าน
‎และข้ายังไม่พร้อมที่จะให้มันจบลง
‎ออกไปซะ ออกไป!
‎ขอร้องล่ะ
‎มันเป็นสิ่งสุดท้ายของพ่อข้า
‎ดาบนี้เป็นของพี่ชายข้า
‎เป็นสิ่งสุดท้ายของเขาเช่นกัน
‎มันดูมีค่าเกินกว่าจะใช้ ‎ข้าก็เลยไม่ใช้มาหลายปี
‎มันคือดาบเขา
‎ไม่ใช่ของข้า
‎และถ้าข้าใช้มัน ‎ก็แปลว่าเขาจะไม่มีวันกลับมา
‎แต่ดาบนี้มีไว้เพื่อแกว่งกวัด
‎ตีขึ้นมาเพื่อปกป้องผู้อ่อนแอ ‎แบบที่พี่ข้าทำ
‎และหนังสือก็มีไว้เพื่ออ่าน
‎เหล่า บุตรแห่งเกา
‎สิ่งที่พ่อเจ้าเขียนอาจจะช่วยโลกได้
‎ได้โปรดให้เราอ่านเถอะ
‎เรา…
‎มาอ่านด้วยกันไหม
‎ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
‎เจ้าไม่เกี่ยว
‎ก็ได้ งั้นขออย่าง
‎อ่านออกเสียงและบรรยายภาพด้วยนะ
‎ในที่สุด อาจารย์เขี้ยวยาว ‎ก็มาถึงนครที่สาบสูญ
‎นางพร้อมที่จะผนึกแส้
‎ฝังลึกให้หายไปตามกาลเวลา
‎แต่จู่ๆ นางก็เห็นนิมิต
‎การฝังแส้ถือเป็นความผิดพลาดมหันต์
‎เว้นแต่นางจะเผยแพร่ ‎ความอันตรายของอาวุธชิ้นนี้
‎เพราะไม่เช่นนั้น ‎รุ่นลูกรุ่นหลานก็จะมาค้นพบ
‎และทำพลาดอย่างที่นางทำ
‎นางจึงเลือกเล่าตำนาน ‎ผ่านผู้คนในนครที่สาบสูญ
‎ผู้คุ้มกันอนันต์อัคนี ‎ชั่วกัปชั่วกัลป์
‎หนทางเดียว ‎ที่จะทำให้เรื่องราวสมบูรณ์…
‎"คือการแบ่งปันกับผู้อื่น"
‎ข้าไม่ควรเก็บผลงานของพ่อไว้คนเดียว
‎ข้าควรเผยแพร่ออกไป
‎อือ
‎ขอบคุณ นักรบผู้กล้า
‎เจ้าด้วย
‎เนิร์ดขี้โวยวาย
‎นี่
‎เหล่า หนังสือพูดถึงนครที่สาบสูญ ‎ที่ฝังแส้เอาไว้
‎พ่อเจ้ารู้ไหมว่าไปยังไง
‎หือ
‎อ้อ
‎ว่าแล้วว่าทำไมคุ้นๆ
‎ในทะเลทรายอนันต์ จากนี้ไป ‎ทางใต้ 161 กม. ผ่านตลาดเครื่องเทศ
‎มีเทือกเขาหน้าตาแบบนี้
‎พ่อข้าพาไปบ่อยๆ ตอนยังเด็ก
‎เขาคงจะรู้ว่าข้าจำได้
‎พวกพ่อชอบทำแบบนี้ ‎ทิ้งร่องรอยให้เราสืบเสาะ
‎บีบหัวใจสุดๆ
‎เดินทางลงใต้
‎จนกว่าจะเจอเทือกเขาหน้าตาแบบนี้
‎หลังจากข้ามไป เจ้าก็น่าจะเจอนคร
‎ข้ายกแผนที่ให้
‎ที่เหลือเป็นของทุกคน
‎มันก็สนุกดีนะ
‎มีฉากบู๊เต็มไปหมด
‎ดีใจที่ได้เห็นท่านเปิดใจ ‎ให้เหล่า ให้เด็กคนนั้น
‎ถ้าท่านอยากจะระบายให้ข้าฟัง ได้เสมอ
‎ข้าอยู่ตรงนี้
‎วางแผนอะไรอยู่
‎ข้าแค่คิดว่า…
‎นึกว่า…
‎เราจะกลายเป็นเพื่อนกัน
‎การได้พูดคุย แบ่งปันกัน ‎เป็นสิ่งที่เพื่อนทำกัน
‎พี่ชายข้าตายตอนข้าแปดขวบ
‎เขาพยายามจะจับเคลาส์กับเวรูก้า
‎พวกนั้นฆ่าเขา
‎ต่อหน้าต่อตาข้า
‎ข้าจะไปปิดฉากสิ่งที่พี่ทำไม่สำเร็จ
‎ข้าจึงเป็นเพื่อนเจ้าไม่ได้ โป
‎เพราะถ้าข้าต้องเลือก ‎ระหว่างเจ้ากับภารกิจ
‎ข้าก็จะเลือกภารกิจ
‎ทุกครั้งไป
‎ข้าเสียใจ
‎ข้าก็เสียใจ
‎อาจารย์มังกร!
‎คนของจักรพรรดิอีกแล้วเหรอ
‎พวกที่โหดและเดนตายที่สุด
‎พวกเราคือนักรบต้องห้าม ‎และเราจะมาจับเจ้า
‎อาจารย์มังกร
‎ไหนอาจารย์มังกร ‎นี่คืออาจารย์ยอดนักตุ๋น
‎พวกเจ้าถูก…
‎หลอกแล้ว
‎พวกเจ้าเข้าใจผิดแล้ว
‎ข้าพยายามจะช่วยเมืองจีน ‎ข้าแค่ทำตามหน้าที่
‎เฮ้ย! ระวังชาวบ้านด้วย!
‎โอ้
‎โอ้!
‎แกหาเรื่องผิดคนแล้ว
‎นางเป็นอัศวิน
‎เบลด
‎ปล่อยนาง
‎เราต้องการแค่แพนด้า
‎ถ้าข้าต้องเลือก ‎ระหว่างเจ้ากับภารกิจ
‎ข้าก็จะเลือกภารกิจ
‎ทุกครั้งไป
‎เบลด
‎คำบรรยายโดย วิชุพร กุลมงคล