SERIAL NETFLIX
Badadziang!
Oto historia o Po,
Smoczym Mistrzu!
Czczonym w Chinach za bycie chojrakiem.
Tak pewnym siebie, że używa słowa „chojrak”,
choć nie jest już modne.
Pokonał niebezpiecznych i przebiegłych wrogów.
Wiele osiągnął i zdobył sławę.
Ma nawet własną zabawkę
i jest kochany przez Cesarza.
A do tego
był Pracownikiem Miesiąca w sklepie taty
siedem lat z rzędu.
- Poza jednym razem… - To nie była jego wina.
A teraz, gdy panuje pokój
i bezczynność sprawiła, że wyszedł z formy,
postanowił spełnić swoje marzenie.
Podróż kulinarna po Chinach!
Zasługujesz na to, Po.
Idź, spotykaj fanów i uświadom sobie, że najlepsze jedzenie…
robię ja.
Gdzie idziesz najpierw?
Do baru Pei-Pei w Wankun,
domu Rękawicy WuGao. Ma moc.
Muszę to sprawdzić.
Tak!
- Smoczy Mistrz! - Hej.
Hej!
To Smoczy Mistrz.
Spójrz, to Po.
Cześć!
Hej.
Podpiszesz mój pergamin?
Pa. Do zobaczenia.
Już czuję zapach jedzonka.
Zaraz koniec czekania.
Rety.
Rękawica WuGao!
Świetna.
Ale najpierw bar Pei-Pei.
- To on. - Smoczy Mistrz.
Smoczy Mistrz!
Hej, to ja.
Też was kocham, ale muszę lecieć.
Smoczy Mistrzu,
dasz mi autograf?
Pocałuj dziecko!
Pocałuj je.
Nie. Miło cię widzieć.
Nazwałem dziecko po tobie.
- Chcę podejść. - Muszę iść.
Podpiszesz mi nunczako?
OK.
Uwaga na futro!
- Ja, ja! - Są granice.
Trochę tu ciasno.
Bez dotykania. Kocham was. Pa.
Wpuść mnie!
- Hej. - Przepraszam.
Ale ten tłum!
Boję się o bezpieczeństwo baru.
Jestem bardzo głodny. Masz prywatną jadalnię?
OK.
- Też chcę! - Jestem fanem!
Tutaj!
- Możesz jeść tu. - Nie chcę…
W szafie? Serio?
Przyniosę ci tłuste danie.
Jestem tu sam.
Wiem. Też jestem głodny.
Cześć, rzodkiewo.
Co?
Zatrzymać ich.
Tylko nie rękawica!
Niech ktoś ich zatrzyma.
Wszyscy pytają: „Gdzie Smoczy Mistrz?”.
Nikt nie pyta: „Jak się miewa?”.
Nigdy tak o tym nie myślałem.
To w tobie lubię. Rozumiesz mnie.
- Idą po rękawicę! - Rękawica?
Rękawica!
Zatrzymaj tę myśl.
Co?
Co jest?
Pei-Pei? Jesteś tam?
Drzwi się zacięły, a muszę uratować dzień.
Wiem, jesteś głodny.
Za minutę będzie gotowe.
Nie ustępować.
Nikt się nie przedrze.
Stop. Nie dostaniecie rękawicy.
Nie to planowaliśmy.
Już ja im pokażę!
Wszystkich ich dopadnę!
Upiekę ich na rożnie, aż będą skwierczeć!
Veruko!
Dobra.
Gotowe.
Smoczy Mistrz przybył!
O nie.
Stać.
Co?
Ma rękawicę.
O nie!
Cofnąć się!
Nie mamy na to czasu, łasice.
My nimi jesteśmy.
Fakt.
Smoczy Mistrz przybył!
To Smoczy Mistrz.
Uratuje naszą wioskę.
Kochamy cię!
Dobre wieści. Uratowałem…
rękawicę.
- Dobra robota. - Daj to.
Co? Chyba żartujesz.
Jest jeszcze jeden. Załatwię to.
Stój. Zatrzymaj się!
Serio, stój. Ja…
Brak mi formy.
Twoi kumple uciekają bez ciebie?
Dobra. Niezłe wyzwanie.
Co?
Nie!
O nie!
- Mam! - Jak nas dogonił?
Aerodynamika, skarbie!
Tak!
Oddaj rękawicę, pando, zanim poszczuję cię Veruką.
Rozerwę go na drobne kawałki.
- Veruko! - Fakt.
Rękawica!
Dawać rękawicę.
Czy pandy pływają?
Jasne, że…
Mam pomysł,
mój mały pandusiu.
Podam ci rękę.
Byłoby klawo.
Tylko nie tę.
Żegnaj, futrzaku.
Smoczy Mistrz ci pomoże.
Nie, dzięki, pando.
Mogę ci pomóc.
Nie chcemy twojej pomocy.
Próbowałem tylko…
Zniszczyć wioskę?
W tym jesteś mistrzem.
A Rękawica WuGao zniknęła.
Przez ciebie.
Była dla nas ważna!
Zostaw.
- Może chcesz… - Przekąskę? Dobra myśl.
- Ochłońmy. - Odejść.
- Odejść? - Odejść.
- Odejść.
Odejść odejść?
Rozejrzyj się.
Nie jesteś już Smoczym Mistrzem.
Dobrze. W takim razie…
odejdę.
Och.
Po!
Wejdź. Mój biedaczku.
Dzięki.
- Chciałbym… - Przytulasa?
Tak, i miskę klusek.
To też mam.
Wszyscy plotkują.
Mówią szalone rzeczy.
Że niechcący zniszczyłem wioskę
i straciłem wszechmocny święty przedmiot,
który ukradli trzej złoczyńcy?
Tak. I obawiam się, że Cesarz…
odebrał ci tytuł Smoczego Mistrza.
Nie!
A co gorsza,
zwrócono nam te zabawki Smoczego Mistrza.
Nie!
Po…
Spodziewasz się kogoś?
To ten miś!
Jeden z tych, którzy ukradli rękawicę.
Po co tu przyszli? Co robić? Coś muszę!
Trzeba mieć tupet, żeby tu przyjść.
Nieźle.
Dawaj.
Zostaw mojego Po.
Dobra, wygrywasz.
Nie zabijaj. Bez testamentu
moje figurki mogą trafić w niepowołane ręce.
Nie chcę cię zabić.
Dziewczyna?
Rycerz.
To miałem na myśli.
Tylko pomyliłem słowa.
Szukam Smoczego Mistrza. Podobno tu mieszka.
Nie wiem, czy wciąż istnieje,
ale kilka dni temu byłem nim ja.
Ty jesteś Smoczym Mistrzem?
Idiota, który zniszczył wioskę.
Chciałem tylko zjeść w barze.
Klaus i Veruka uciekli z rękawicą.
Nie cieszysz się, że twoi kumple zwiali?
To nie kumple.
Ścigam ich. Chcę powstrzymać.
Co?
Jestem Luthera z Landreth, Wędrująca Klinga,
Córka Gwardii Saskiej, Rycerz Anglii.
A ty?
Jestem Po.
To tyle. Czekam na tytuł…
Z rozkazu królowej ścigam Klausa i Verukę Dumont.
To groźni bandyci.
Uciekli z Londynu, by zdobyć broń, którą dałeś im zabrać.
Niechcący.
Mają teraz wielką moc.
Dla świata może skończyć się to druzgocąco.
Trzeba ich zatrzymać.
Fajnie to brzmi. Wchodzę w to.
W co?
W to. Pójdę z tobą.
Wolałabym wypruć ci flaki
i zagrać na nich na twoim pogrzebie.
Dobra, powiało chłodem.
Umiesz dopiec, dziewczyno w zbroi.
Rycerzu.
Powaga, mogę ci pomóc.
Ja, były Smoczy Mistrz,
pomagający rycerzowi złapać złoczyńców?
Zwrot rękawicy to sposób, by odzyskać zaufanie i tytuł.
I pomóc Anglii, cokolwiek to jest.
Jeszcze nie byłem za granicą. Mam chorobę morską.
Kiedyś zwymiotowałem, patrząc na korek w wannie.
Pracuję sama.
Fajne. Ja też.
Pracujmy sami razem.
Jako ostatni widziałem Kevina i Valerie.
Klausa i Verukę.
Wiem, w którą stronę poszli i jak tam dotrzeć. I mam to.
Rękawicy WuGao…
kciuk.
Pokaż.
Mam coś, czego chcesz. Ja – mam. Ty – chcesz.
Schowam w bezpiecznym miejscu.
W… bezpiecznym… miejscu.
Złaź!
Schowam go na kciuku.
Zostawiłem ich na przełęczy. Pokażę ci.
Wolałbym zrobić nauszniki z twoich stóp
i utopić cię pod lodem jeziora.
Bardzo to skomplikowane i brutalne.
Dobra, Wędrująca Klingo.
Wędruj dalej, bo Chiny to całkiem spore miejsce.
W większości. Papatki.
Zaczekaj.
Tak?
Rozbiję obóz pod drzewem. Wyruszam rano.
Tak!
Zaliczę przygodę, złapię bandytów
Odzyskam tytuł i zaufanie
Bo wciąż jestem Smoczym Mistrzem
Już rano?
Nie.
Już rano?
Nie.
Już rano? Tak!
Pa, tato.
Uratuję Chiny i odzyskam dobre imię.
Dobrze, synu. Baw się dobrze!
Tak, tak, tak!
Nie, nie, nie! Odeszła!
Luthera z Lingo,
Córka Wanglandii, zniknęła!
Nie!
Co się stało, Po?
Zgubiłem coś!
Ale znajdę to.
Napisy: Jaśmina Dargiel