BİR NETFLIX DİZİSİ
Fazla hareket etme.
Hayır, artık öyle bir şey yok.
Aktif olmakta bir sorun yok. Aslında gayet iyi.
Düzgün beslendiğin ve susuz kalmadığın sürece egzersiz yapabilirsin.
Kendini genel olarak sağlıklı biri olarak mı görüyorsun?
Neye kıyasla?
Bu konuda endişelisin.
Bu normal
ama hamilelik sırasında stresi en aza indirmek iyidir.
Hastalarımın çoğu rahatlama teknikleri, rehberli meditasyon
ve nefes egzersizlerinden faydalanıyor.
Peki ya bu şey doğduğunda?
Onun için nefes egzersizi var mı?
Bunu yapmak için donanımlıyız.
Harika bir anne olacaksın.
Nereden biliyorsun?
Sen nereden bilebilirsin ki?
Bunu kiloma ve tansiyonuma mı dayandırıyorsun?
Nasıl bir anne olacağımı nereden bileceksin?
Ya onu istemiyorsam bile? Bunu hiç düşündün mü?
-Tabii ki, ben… -Nefes egzersizleri.
Sadece kendine iyi bakmanı istedim.
-Tabii karar… -Kendine iyi bak mı?
Bu da ne demek? Ağzından çıkanı kulağın duyuyor mu senin?
Liv. Geri gel querida. Hemen buraya gel!
Baba?
Sorun yok Liv. Hâlâ buradayım.
Gördün mü? Buradayım.
Söz veriyorum.
Seni seviyorum.
Liv.
Liv. Hadi ama. Kalkman lazım.
Hayır, bunu yapmıyoruz.
Hadi. Sen ve ben evlat.
Güne başlama zamanı.
Kalk hadi Liv.
Hareket etmelisin.
Yürü yoksa öleceksin.
Doğudan doğar.
Batıdan batar.
Doğudan doğar.
Batıdan batar.
Kuzey.
Kuzeye gidiyorum.
Bu imkânsız.
İmkânsız mı?
İmkânsız değil.
Ne kadar ilerledin?
Çok zor.
Fili nasıl yersin?
Her seferinde bir ısırık.
Sonra köşeleri çekeceğiz. Evet.
Ve pürüzsüzleştir.
Ve sonra buradan katlayacağız
ki güzel ve pürüzsüz olsun.
Çok güzel.
Geç kalacağız.
Sadece bunu alacağım. Evet.
Kuzey.
Liv?
-Sana ne dedim… -Özür dilerim.
Karışık teknikle çalışma konusunda.
Kırmızıyı dene.
Seninle biraz yürüyeyim dedim. Olur mu?
İçimde ne kadar yürüyüş kaldı, bilmiyorum.
-Belki dört, beş gün. Sonra… -Bunu düşünme.
Sadece yürü.
Tek düşünebildiğim şey bu.
Burada ölmek.
İlerlemeye devam et yeter.
Bunu yapabildiğin sürece şansın var demektir.
Liv, düşünme bunu.
Başka bir şey düşün.
Hamile olduğunu…
…bana söyleyebilirdin.
Bilmiyordum.
Yani sen öğrendikten sonra.
Ne fark eder ki?
"Sarı ormanda ikiye ayrılan yol."
-Danny. -Tamam, Frost'u atlarız.
Ne fark edeceğini kim bilir? Belki de hiç.
Sadece bana söyleyebilirdin.
Ben hep daha çok…
…Langston Hughes kızı oldum.
"Bugün sana sarılmak zor.
Keskin ve çentikli gibisin.
Tüm omuzlar ve dirsekler.
Köşelerini yuvarlamayı ne kadar isterdim.
Seni taş tamburu kalbimde pürüzsüzleştirmek için."
Hughes mu bu?
Bu babamınkilerden biri.
Bence iyi bir baba olurum.
Tabii olursun.
Kronik aşırı öz güven hastasısın.
Bilecek ne var ki?
Onlara sarılırsın, onları sevdiğini söylersin,
onlara hiçbir şey zarar veremezmiş gibi hissettirirsin.
Ama verecek.
Tabii, yalan söylersin.
Ben sevdiklerine yalan söylemeye inanmıyorum.
Yalanlar birikiyor.
Gerçekler zor ama elimizdeki tek şey de o.
Gerçeği mi istiyorsun?
Bence sen de iyi bir anne olursun.
Öyle mi?
Hem seni ne zamandır tanıyorum? Neredeyse bir yıl oldu mu?
Evet. Doğru gibi.
Onca zaman bir kere bile yarım yamalak bir şey yaptığını görmedim.
Çocuk yetiştirmek garip bir başlangıç gibi.
Sadece bazı şeyler kontrolümüzün dışında.
Evet. Hepimiz için. Harika değil mi?
Bana söyleyebilirdin.
Bana her şeyi söyleyebilirdin.
Dinlerdim.
Biliyorum.
Neden kartpostallardan…
…bana bahsetmedin?
Bana yalan söyledin.
Annemin nerede olduğunu sorduğumda
bilmediğini söyledin.
Onlar benim içindi.
Bana ulaşmaya çalışıyordu.
Burası.
Bu duvarlar.
Bu odalar.
Onca sevgi, onca acı.
Burada kaldık.
Bekledik.
Tam olarak nerede olduğumuzu biliyordu.
O kelimeler senin için değildi.
Onun içindi.
Ve sen ona yeterince şey verdin.
Buna sen karar veremezsin.
Terk edilmek ve unutulmak arasında…
…fark var.
Kendini uçsuz bucaksız bir ormanda hayal et.
Etrafta bir şey yok, kimse de yok.
Sadece ağaçlar.
Dünya.
Rüzgâr.
Su.
Burada kendini yalnız hisset.
Yaşayan, soluyan bir parçası.
İçine çekiyorsun.
Sen sadece vücudunsun.
Sen sadece nefesinsin.
Arazinin senin içinden geçtiğini hisset.
Seni sana döndürüyor.
Ve içinde ilerledikçe onun bir parçası oluyorsun.
Vücudunun içinde canlısın.
Nefesinin içinde canlısın.
Sen kansın.
Sen kemiksin.
Sen etsin.
Ait olduğun yerdesin.
Evdesin.
Sorun değil baba.
Çok yorgunsun.
Dinlenmekte sorun yok.
Bir süre dinlenmelisin.
Bırakmanda sorun yok.
Sorun yok. Buradayım.
Sorun yok Liv. Sorun yok.
Buradayım.
Söz veriyorum.
Arabalar.
Burası güzelmiş.
Huzurlu.
Annen doğayı çok severdi.
Buna pek vakit ayıramazdım.
Belki de ayırmalıydım.
Bizi bu yürüyüşlere çıkarırdı. Hatırlıyor musun?
Arabaya binip uzun süre yol alır,
zar zor yol denecek kadar kötü yollarda ilerlerdik.
Bir yerlerde duyduğu gizli bir şeyi bulmaya çalışırdık.
İkimiz de sürekli şikâyet ederdik.
Sonra oraya varırdık.
Ve hep haklı olurdu.
Her zaman güzeldi.
Sonra da hepimiz evimize dönerdik.
Burada, tüm bunlarda onu hissedebiliyorum.
Belki bunca zamandır yaptığı buydu.
Böyle bir yer arıyordu.
Umarım bulmuştur.
Düşündüm ki…
Eğer onu bulabilirsem…
Eğer gözlerine bakabilirsem…
Bu aptalca.
Hiçbiri mantıklı değil.
Biraz fevriydi, kabul.
Ama sen zaten hep biraz fevri davrandın.
Kime çektin bilmiyorum.
Ben onun gibi miyim?
Evet.
Gözlerin, gülüşün.
Ama çoğunun onunla hiç alakası yok.
Niye avukat oldun, biliyor musun?
Çünkü dövüşmeyi seviyorum.
Çünkü cevapları seviyorsun.
Düzen.
Büyürken sende bunlardan pek yoktu.
Siyah ve beyaz bir dünyanın özlemini çektin.
Ama dünya senin ne istediğini umursamıyor.
Biz buraya gelmeden önce de kaos vardı.
Biz gittikten sonra da kaos olacak.
Bunların bir düzeni varsa da biz göremiyoruz.
Onun gibiysen ne olmuş?
Benim gibisin de. Terk etmiyorsun.
Ve kendin gibisin. Kararlı.
Farklı seçimler yapıyorsun.
Hey. Senin bir sorunun yok Liv.
Sen yanlış bir şey yapmadın.
Küçücük bir kızdın.
Birazcık yolunu kaybettin sadece.
Hepsi bu. Ve yorgunsun.
Belki de biraz dinlenmelisin.
Burası bunu yapmaya çok uygun gibi duruyor.
Anne olmaya hazır olur muydum…
…merak ediyorum.
Deneyimlerime göre…
Hazırlanabileceğin bir şey değil bu.
Kendini teslim edeceğin bir şey.
Sadece içine atlıyorsun…
Seni nereye götürecek bakıyorsun.
Burası güzelmiş.
Ben biraz daha kalacağım.
Bazen cevap yoktur.
Bazen sadece veda vardır.
MIKE İÇİN
Alt yazı çevirmeni: Ayse Kim