EEN NETFLIX-SERIE
Blijf liggen.
Nee, dat is geen ding meer.
Actief zijn is prima. Goed, eigenlijk.
Zolang je goed eet en genoeg drinkt, kun je bewegen.
Beschouw je jezelf als een gezond persoon?
Vergeleken waarmee?
Je voelt paniek.
Dat is normaal…
…maar het helpt als je tijdens de zwangerschap weinig stress hebt.
Veel patiënten hebben baat bij ontspanningstechnieken.
Begeleide meditatie, ademhalingsoefeningen.
En als dat ding hier is?
Is daar een ademhalingsoefening voor?
We zijn hiervoor gemaakt.
Je wordt een geweldige moeder.
Hoe weet je dat?
Hoe kun je dat nou weten?
Gebaseerd op m'n gewicht, m'n bloeddruk?
Hoe weet jij nou wat voor moeder ik word?
Wat als ik dit ding niet eens wil? Denk je daar wel eens aan?
Ik wilde niet… -Ademhalingsoefeningen.
Ik bedoel dat je voor jezelf moet zorgen.
De beslissing is… -Voor mezelf zorgen?
Wat betekent dat? Hoor je wat je zegt?
Liv. Kom terug, querida. Kom onmiddellijk terug.
Pap?
Het is oké, Liv. Ik ben er nog.
Zie je? Ik ben hier.
Dat beloof ik.
Ik hou van je.
Liv?
Liv, kom op. Je moet opstaan.
Nee, dat doen we niet.
Kom op. Jij en ik.
Tijd om onze dag te beginnen.
Sta op, Liv.
Je moet blijven bewegen.
Je moet lopen of je gaat dood.
Komt op in het oosten.
Gaat onder in het westen.
Komt op in het oosten.
Gaat onder in het westen.
Het noorden.
Ik ga naar het noorden.
Dat is onmogelijk.
Onmogelijk?
Het is niet onmogelijk.
Hoe ver ben je?
Het is te moeilijk.
Hoe eet je een olifant?
Hapje voor hapje.
Dan trek je aan de hoeken. Ja.
En gladstrijken.
En dan vouw je dit deel…
…mooi en glad.
Heel goed.
We komen te laat.
Ik neem deze wel.
Het noorden.
Liv?
Wat zei ik nou over… -Het spijt me.
Over werken met gemengde media.
Probeer eens wat rood.
Ik dacht, ik loop even met je mee. Is dat goed?
Ik weet niet hoe lang ik nog kan lopen.
Vier, vijf dagen misschien en dan… -Denk daar maar niet aan.
Gewoon door blijven gaan.
Ik kan aan niets anders denken.
Hier doodgaan.
Gewoon vooruit blijven gaan.
Zolang je dat kunt, heb je nog een kans.
Liv, denk er niet aan.
Denk aan iets anders.
Je had het me kunnen vertellen…
Dat je zwanger was.
Ik wist het niet.
Nadat je het wist, bedoel ik.
Wat zou het uitmaken?
'Twee wegen splitsten op in een geel bos.'
Danny? -Goed, we slaan Frost over.
Wat maakt het uit? Misschien niks.
Je had het me kunnen vertellen.
Ik was altijd meer een…
Meisje uit Langston Hughes.
'Je vasthouden is vandaag moeilijk.
Je voelt scherp en puntig.
Schouderbladen en ellebogen.
Ik zou graag je randjes ronden.
Je gladstrijken in mijn hart.'
Is dat Hughes?
Dat is van m'n vader.
Ik zou een goede vader zijn.
Natuurlijk.
Je lijdt aan chronische overmoed.
Wat valt er te weten?
Je knuffelt ze, zegt dat je van ze houdt…
…geeft ze het gevoel dat niets ze kan deren.
Maar dat komt nog wel.
Je liegt.
Ik geloof niet in liegen tegen mensen van wie je houdt.
Leugens stapelen zich op.
De waarheid is hard, maar meer hebben we niet.
Wil je de waarheid?
Jij zou ook een goede moeder zijn.
Ja?
Hoe lang ken ik je nu al? Bijna een jaar?
Ja, ongeveer.
Ik heb je nog nooit iets halfbakken zien doen.
Een kind opvoeden lijkt me een raar begin.
Sommige dingen heb je niet in de hand.
Ja. Voor ons allemaal. Is het niet geweldig?
Je had het kunnen zeggen.
Je had me alles kunnen zeggen.
Ik had geluisterd.
Ik weet het.
Waarom zei je niets…
…over de ansichtkaarten?
Je hebt tegen me gelogen.
Al die keren dat ik je vroeg waar mam was…
…en je zei dat je het niet wist.
Die waren voor mij.
Ze probeerde me te bereiken.
Deze plek.
Deze muren.
Deze kamers.
Alle liefde, alle pijn.
Wij bleven hier.
En we wachtten.
Ze wist precies waar we waren.
Die woorden waren niet voor jou bedoeld.
Ze waren voor haar.
En jij hebt haar genoeg gegeven.
Dat was niet aan jou.
Er is een verschil tussen verlaten worden…
…en vergeten worden.
Stel je voor dat je in een enorm, eindeloos bos bent.
Niets en niemand in de buurt.
Alleen de bomen.
De aarde.
De wind.
Het water.
Voel je alleen op deze plek.
Een levend onderdeel ervan.
Neem het op.
Je bent alleen je lichaam.
Je bent alleen je adem.
Voel het landschap door je heen gaan…
…keer terug naar jezelf.
En terwijl je erdoorheen gaat, maak je er ook deel van uit.
Je leeft in je lichaam.
Je leeft in je adem.
Je bent bloed.
Jij bent bot.
Je bent vlees.
Je bent precies waar je hoort.
Je bent thuis.
Het is goed, pap.
Je bent zo moe.
Je mag best rusten.
Rust maar even uit.
Laat het maar los.
Het is oké. Ik ben er.
Het is oké, Liv.
Ik ben hier.
Dat beloof ik.
Auto's.
Het is hier mooi.
Vredig.
Je moeder hield van de natuur.
Ik heb er nooit tijd voor gehad.
Misschien had ik dat moeten doen.
Ze sleepte ons mee als ze ging wandelen. Weet je nog?
Dan stapten we in de auto en moesten we veel te lang rijden…
…over een vreselijk pad dat nauwelijks een pad was.
Ze probeerde een geheim te vinden. Iets wat ze ergens gehoord had.
We klaagden de hele tijd.
En dan kwamen we er.
En ze had altijd gelijk.
Het was altijd mooi.
En dan gingen we weer naar huis.
Ik voel haar hier, in dit alles.
Misschien deed ze dat al die tijd al.
Op zoek naar zo'n plek.
Ik hoop dat ze het heeft gevonden.
Ik dacht…
Als ik haar kon vinden…
Als ik haar in de ogen kon kijken.
Dat is stom.
Het slaat nergens op.
Het was inderdaad een beetje impulsief.
Maar je bent altijd al een beetje impulsief geweest.
Van wie zou je dat nou hebben?
Lijk ik op haar?
Ja.
In je ogen, in je glimlach.
Maar het meeste van jou heeft niks met haar te maken.
Weet je waarom je advocaat bent geworden?
Omdat ik van ruziën hou.
Omdat je van antwoorden houdt.
Orde.
Dat had je vroeger niet.
Je verlangt naar een wereld die zwart-wit is.
Maar de wereld is niet geïnteresseerd in wat jij wilt.
Het was al een chaos voor we hier kwamen.
Het wordt een chaos als wij weg zijn.
En als er orde is, zien wij die niet.
Wat dan nog als je op haar lijkt?
Je lijkt ook op mij. Je blijft.
Je bent ook jezelf. Vastberaden.
Je maakt andere keuzes.
Er is niets mis met je, Liv.
Je hebt niets verkeerd gedaan.
Je was maar een klein meisje.
Je bent gewoon een beetje verdwaald.
Dat is alles. En moe.
Misschien moet je even rusten.
Dit lijkt me daar de perfecte plek voor.
Ik vraag me af of ik er klaar voor zou zijn geweest…
…om moeder te zijn.
In mijn ervaring…
…is het niet iets waar je je op voorbereidt.
Het is iets waar je je aan overgeeft.
Je springt er gewoon in…
…en kijkt waar het je brengt.
Het is hier mooi.
Ik blijf nog even.
Soms zijn er geen antwoorden.
Soms moet je gewoon afscheid nemen.
VOOR MIKE
Ondertiteld door: Maartje van der Zeijden