SERIAL NETFLIX
Hej!
Czekaj.
Hej! Stój!
Hej!
Hej! Stój!
Proszę!
Proszę, wróć! Jestem tu!
Proszę! Wróć!
Mama?
Cześć, kwiatuszku.
Tęskniłam za tobą.
Gdzie byłaś?
Smutno tu było bez ciebie.
Muszę się stąd wydostać.
Znów jesteśmy razem.
Znalazłaś mnie.
Mamo?
Co?
Jestem głodna.
Poproś ojca.
Jest w pracy.
Mamo.
Nie!
Liv?
Wszędzie cię szukałem.
Gdzie byłaś?
Spałaś tutaj?
Zamknęłam na chwilę oczy.
Wyłączysz to?
Wszystko w porządku?
Tak. Czemu miałoby nie być?
Spóźniłaś się. Przesłuchanie za 20 minut.
Przesłuchanie. Tak. Racja.
Przyjdziesz dziś wieczorem, tak?
Ten undergroundowy koncert?
Tak.
To już dzisiaj.
Tak, dzisiaj.
Nie będę próbował wziąć cię za rękę.
Na pewno dobrze się czujesz?
Wyglądasz na zagubioną.
Nic mi nie jest. Zaraz będę. Tylko…
Muszę coś zjeść.
- Osiemnaście minut. - Umieram z głodu.
Danny! Nie zbliżaj się do mojej szuflady z przekąskami!
Cholera.
Danny?
Halo?
Wiesz, gdzie są wszyscy?
Hej.
Hej! Czekaj!
Hej!
Ruth?
- Co to? - Ćwiczenia przeciwpożarowe.
Niestety zapomnieliśmy.
Oby klient się pojawił.
Gotowa? Denerwujesz się?
Świetnie ci pójdzie.
Tak idziesz?
Nie mogę odczytać.
Kopiarka się zepsuła. Przepraszam.
- Pójdę po wodę… - Piętnaście minut!
Hej. Mamy dzień dziecka w pracy?
Zgubiłaś się?
Wiesz, gdzie jest twoja mama?
Mamo?
Mamo!
Gdzie jesteś, mamo?
Mamo?
Mamo.
Już dobrze, girasol.
To tylko zły sen.
Jestem tu.
Proszę, pomóż mi.
Możesz to dłubać, ale nigdy się nie wydostaniesz.
Choćbyś nie wiem jak się starała.
Ona odeszła, Liv.
Dokąd?
Nie wiem. Nie powiedziała.
To nie twoja wina, Liv.
Jestem głodna.
To nie ma z tobą nic wspólnego.
Pić mi się chce.
Danny. Kurwa.
- Zejdziesz z mojej sukienki? - Zostało 12 minut.
Nie wystawisz mnie dziś do wiatru?
Nie wiem.
- Widziałeś małą dziewczynkę? - Dziewczynkę? Nie.
Jak to nie wiesz?
Po prostu nie wiem! Jestem zajęta.
Mówiłaś, że chcesz przyjść.
Czemu nie ma jedzenia w lodówce? Kto zabrał mój lunch?
Dlaczego tak trudno jest obiecać, że przyjdziesz i przyjść?
Nie wiem. Jestem człowiekiem, który pracuję 80 godzin tygodniowo.
Nie mam czasu codziennie wychodzić.
Znasz piosenkę „Cat's in the Cradle”?
Tak, znam piosenkę „Cat's in the Cradle”.
Ty jesteś ojcem, a ja synem.
Jeśli nie masz czasu pograć ze mną w piłkę,
mogę nie mieć czasu, gdy będziesz na emeryturze.
Nie podoba mi się ta alegoria.
Przyjdź wieczorem.
Jestem spóźniona. Muszę iść.
Jedenaście minut.
Jeśli się nie pojawisz, przyjdę po ciebie.
Dokąd idziesz?
Hej.
Przepraszam.
Co ci mówiłam?
Przepraszam. Nie…
Co jest ważniejsze od przeszkadzania mi w pracy?
Przepraszam.
Taniec.
Zabawa!
Dalej.
O tak!
Dobrze.
Śmiało.
Tak!
Jeszcze!
Więcej!
Tak!
Tak.
Tak!
Moja córka to geniusz!
Czekaj.
Przestań!
Nie mogę.
Nie mogę się wydostać.
Zawsze wszystko sobie utrudniasz.
Odkąd byłaś małą dziewczynką.
Tak…
bardzo chce mi się pić.
Wszystko naokoło.
Nawet gdy masz odpowiedź przed oczami.
OKSYKODON CHLOROWODOREK
Zawsze jest jakieś wyjście.
Nie.
- Liv! - Nie!
- Musisz jeść. - Pierdol się!
Liv!
Przestań!
- Liv! - Nienawidzę cię!
- Mama miała rację! - Otwórz to!
Chcesz wszystko kontrolować!
Liv. Nie.
Nie krzycz na mnie!
Nie trzaskaj drzwiami, słyszysz!
Też mam odejść?
O to ci chodzi?
Trudno!
Bo wciąż tu jestem!
To nie ja odszedłem.
Wciąż tu jestem!
Możesz mnie nienawidzić, a ja tu będę!
Utknęłaś ze mną, czy ci się to podoba, czy nie.
Odejdź!
Po prostu odejdź!
W tym domu…
codziennie ścielimy łóżka.
Codziennie, Liv.
Rozumiesz?
Wiesz, dlaczego na niebie są gwiazdy?
Dlaczego?
Żebyśmy zawsze znaleźli drogę do domu.
Tato?
W porządku, Liv.
Wciąż tu jestem.
Obiecuję.
Już czas, żeby odszedł.
Ale nie zrobi tego, jeśli mu pani nie pozwoli.
Proszę mu powiedzieć, że może.
Nie.
Rozumiem, że bardzo pani cierpi.
Pierdol się. Co ty na to?
Wynoś się.
Panno Rivera.
Wynoś się.
Liv?
Hej.
Przyłapałaś mnie.
W klubie było nieźle, co?
Wciąż mi dzwoni w uszach. Tobie?
Myślałam, że wyszedłeś.
Nie. Wciąż tu jestem.
Gdzie trzymasz sól i pieprz?
Co robisz?
To śniadanie. Niektórym się to podoba.
Danny!
Nie. Serio?
Proszę bardzo.
Dziwne miejsce, ale nie oceniam.
Muszę pracować.
Muszę złożyć ten wniosek…
Dlatego gotuję ci ten pyszny posiłek.
Inaczej nie zjesz. Znam cię.
A jedzenie odgrywa istotną rolę w naszym apetycie.
Nie musisz tego robić.
A jednak robię. Jestem wspaniały, prawda?
Poza tym z twoich ziemniaków wyrastają kolejne ziemniaki.
Kiedy ostatnio widziałeś supermarket od środka?
- Danny, nie możemy… - Czekaj. Spróbuj.
Ostrożnie, gorące.
Dobre, prawda?
Nie rozpraszaj mnie. Jeszcze nie skończyłem.
Dlaczego to robisz?
Kocham cię.
Bądź grzeczna.
Muszę iść.
Słyszałaś, co powiedziałem?
Muszę iść. Jestem spóźniona.
O czym ty mówisz?
Nie musisz tego robić.
Gotować śniadania i zostawać u mnie.
Nie musisz tego robić.
Po prostu się spiliśmy i popełniliśmy kolejny błąd.
- To się nie powtórzy. - Kto mówi, że to był błąd?
Nie spiesz się. Zamknij, jak skończysz.
Kto mówi, że to błąd albo że chcę wyjść?
Nie o to mi chodzi.
Lubię cię. Bardzo.
A ty lubisz mnie, więc w czym problem?
I tak kiedyś odejdziesz, więc miejmy to już za sobą.
Wcale nie.
Kurwa!
Wolno ci być szczęśliwą.
Nam obojgu.
Muszę iść.
Dlaczego to robisz?
Czego się boisz?
Wiesz co? Pieprzyć to.
Nie muszę wyjść, ty wyjdź.
Wynoś się.
Wynoś się! Wynoś się, kurwa!
Dobrze.
Panno Rivera, ile jeszcze mamy czekać?
Słucham, Wysoki Sądzie?
Panno Rivera, pora ograniczyć straty.
Próbowała pani. Dała z siebie wszystko. Nie ma się czego wstydzić.
Nikt nie będzie pani winił, jeśli pani zrezygnuje.
Myślę, że pani klient się ze mną zgodzi.
Już dobrze.
OKSYKODON CHLOROWODOREK
Dlaczego odeszłaś?
To nie twoja wina.
Zrobiłaś, co mogłaś.
Możesz już odpuścić.
Ty tak zrobiłaś?
WĘGLAN LITU
Odpuściłaś?
Myślisz, że cię porzuciłam.
Ale tego nie zrobiłam.
Uratowałam cię.
Uratowałam nas wszystkich.
Czułam się zagubiony,
ale to był jedyny sposób, by się tobą opiekować.
Spójrz na siebie.
Zobacz, jaka jesteś silna.
Za późno na wymówki.
OKSYKODON CHLOROWODOREK
Jesteśmy do siebie podobne.
Czasem coś widzisz, prawda?
Rzeczy, które nie istnieją.
Pierdol się.
Odejdź.
Nie mówisz poważnie.
Potrzebujesz mnie.
Nie! Nie potrzebuję.
Potrzebowałem cię wtedy. Nie teraz.
Gdzie ty, kurwa, byłaś?
Ja cię potrzebuję?
Przez ciebie całe życie nosiłam pieprzoną zbroję!
Pilnowałem, żeby nikt mnie nie skrzywdził!
Żebym niczego od nikogo nie potrzebowała!
Dość.
Ty bądź grzeczna.
Wcale cię nie przypominam.
Wiesz dlaczego?
Bo ja się nie poddaję!
Pa, mamo.
Liv.
Wracaj, querida.
Przepraszam.
Liv.
Zrobisz sobie krzywdę!
Wracaj tu.
Słyszysz mnie?
Wracaj!
Nie zostawiaj mnie tu samej!
Liv!
Napisy: Aleksandra Kulesza-Fink