SERIAL NETFLIX
Co?
Ładnie ci w tym kolorze.
OKSYKODON CHLOROWODOREK
Cześć.
Hej.
Potrzebujesz czegoś?
Nie.
Dobrze.
Tak sobie myślę…
może zjemy dziś razem kolację?
Znam fajny lokal na Dziewiątej Alei.
Tak.
Nieważne. Wracaj do pracy.
Pani woli bukiecik z czerwonych czy białych kwiatów?
- Co? - Na naszą pierwszą randkę.
Bo to chyba randka, nie?
Nie?
Nie przeginaj.
Wyślę ci adres.
Czerwone czy białe?
Chyba czerwone. Czerwone.
FARBA AKRYLOWA
Proszę.
Tak lepiej.
Trzy, może cztery dni.
Jeśli się nie zgubisz.
Na pewno się zgubisz.
Idę do was, światła.
Gdziekolwiek jesteście.
Jasna cholera.
Halo.
Nie.
Kurwa!
Cholera.
Trudno tu iść po prostej.
Mogło być gorzej.
Tak, jak?
Mogłabyś być martwa.
Mamo.
- Mamo! - Co się stało, słoneczko? Pracuję.
Gdzie tata? Mam harcerki.
Na zebraniu.
Więc ja cię zawiozę.
Czemu to zrobiłaś?
Domy…
to więzienia.
Musimy jechać dwoma liniami metra.
Z dwoma kotami w ogrodzie
- Mamo. - Nie jedziemy metrem.
Bierzemy samochód, sí?
Mamy całą wieczność.
Tata wie, że prowadzisz?
Twój ojciec musi przestać kontrolować wszystko, co robimy.
WĘGLAN LITU
Nasz dom
To bardzo piękny dom
Otwórz oczy!
Z drogi! Gdzie jest pogrzeb?
Co za idiota!
Minęłaś! Stój!
Powinnam być kaskaderką.
Kończę o 16.
Nie jedz za dużo, mamy przesilenie letnie.
Twój ojciec mówi, że dodałam za dużo kurkumy.
Kupię mu chleb z nasionami, który lubi. Potrzebuje kminu.
Mam zrobić popcorn do kina?
Od płynnego masła traci chrupkość.
Wszystko w porządku?
I to jak.
O 19 czy o 22?
Co?
Kurwa! Jedź!
Chce ruszyć.
O 19 czy o pieprzonej 22, Liv.
Chcesz dziś iść do kina?
Siódma mi pasuje.
Co innego iść prosto,
kiedy masz ustalony punkt, według którego możesz się orientować.
Dziś nauczymy się robić kompas.
Jeśli się zgubicie, tak znajdziecie drogę do domu.
Wasza północ.
Dobra, przebijmy nią korek
i połóżmy na wodzie.
Kto chce spróbować?
Co się stało? Zapomniałaś zabrać korka?
Tak.
Masz dziś zły dzień.
Kurwa.
Najpierw namagnesujemy igłę, o tak.
Następnie przebijemy nią korek.
Magnes.
Pieprzony magnes.
Kurwa.
Cholera.
Musi tu jakiś być. Kur…
To powinno wystarczyć.
OKSYKODON CHLOROWODOREK
Tak, kurwa.
LIV TU BYŁA
Kurwa.
Świetnie.
To, co zwykle?
Jeszcze nie, czekam na kogoś.
Nie będziesz dziś sama z laptopem? Kim jest ten szczęściarz?
Facet z pracy.
Hej!
Spokojnie.
Zatańczę na barze, kiedy to zdechnie.
Wiesz co?
Jednak się napiję.
To, co zwykle.
NIGDY NIE BĘDZIESZ SZEDŁ SAM
Co zagrasz?
Hej.
Przyszedłeś.
Tak. Spóźniłem się?
- Myślałem, że o 8. - Nie, zawsze przychodzę wcześniej.
Chodź. Siedzę przy barze. Chodź.
Podają tu jedzenie?
Fistaszki się liczą?
Piję do nich mój ulubiony burbon.
- Co pijemy, dzieciaki? - Dla mnie to samo.
- Wodę sodową. - Co? Nie.
Jeden drink. To moje szczęśliwe miejsce.
Twoje szczęśliwe miejsce?
Przychodzę tu, by zapomnieć.
Jeden drink.
Kiedy zrozumiałaś, że chcesz być prawniczką?
W szóstej klasie!
Prowadziłem śledztwo
wśród kolegów i koleżanek, bo ktoś ukradł mi piórnik.
Tak, proces odbył się w czasie przerwy.
A ty?
Ja nadal nie wiem, czy chcę być prawnikiem.
Studiowałem filozofię.
Oczywiście, że tak.
- Myślałem, że będę uczył. - Tak? Co się stało?
Moja mama umarła.
- Przykro mi. - Ale w porządku, zrobiłem przerwę.
Podróżowałem z plecakiem po Europie.
Kiedy skończyły się pieniądze, poszedłem na prawo.
Potańczę z diabłem przez kilka lat i zniknę, póki jeszcze mam duszę.
Zrobię coś znaczącego lub bezsensownego.
Kupię kampera i zwiedzę świat…
założę ogród kwiatowy, będę hodował kozy.
No wiesz, będę wiódł normalne życie.
Co?
Powiedz, że nigdy nie byłeś na Burning Manie.
Nie, ale uważam się za fana.
Poproszę rachunek.
- Bardzo ciekawi mnie Burning Man. - Mam dość.
- Nie chcesz ze mną jechać? - Nie, dziękuję.
To świetne miejsce, by zapomnieć.
Wierz mi, już mam takie miejsce.
Dzięki, że mi je pokazałaś.
Tu Liv Rivera.
Nie mogę teraz oddzwonić.
Telefon mi padł, a ja utknęłam w lesie.
Skontaktuj się z Dannym Summerfieldem
i powiedz, żeby trzymał się z dala od moich przekąsek.
I że przepraszam.
Dziękuję.
Cześć.
To ja, Liv.
Twoja córka. Pamiętasz?
Gdzie byłaś?
Poszukiwacz przygód wraca z podarunkami z podróży!
- Zgadnij, co znalazłam… - A jak coś by jej się stało?
Jestem chora. To nie był mój wybór.
Ale nie zamierzam zniknąć.
Zobacz, ile maluję.
Patrz, ile osób przyszło na mój wernisaż.
Rusz głową. Jesteś matką.
Ale nie tylko.
Jestem malarką. Jestem człowiekiem!
Poza tym, tata umarł.
Nie wiem, czy cię to obchodzi, ale…
jestem tutaj, idę przez las.
Prawie zginęłam w katastrofie.
Co jeszcze?
Jestem w ciąży. Masz jakąś matczyną radę?
Poza stawianiem siebie ponad wszystkim?
I nie każ mi się dobrze bawić. Pieprzyć zabawę.
Jestem w miejscu, gdzie zabawa umiera. I to przez ciebie.
Chyba się zgubiłam.
Też się tak czułaś, zanim odeszłaś?
Nieważne, to bez znaczenia.
O nie.
Chyba twój magnes przestał działać.
Zapomniałaś o czymś?
- Może to lepiej przemyśl. - Już przemyślałam.
Wracam nad jezioro po zegarek.
A skąd wiesz, że znajdziesz drogę z powrotem,
skoro nie znajdujesz drogi naprzód?
Zrobię to lepiej od ciebie.
- Tak? Jak to? - Po pierwsze, jesteś martwy.
Ale jestem też tobą.
Sama trafię do domu. Już to robiłam.
- Myślisz o tym, co ja? - Zamknij się.
Trzeba było pozwolić mu zabrać mnie do lasu.
Próbował tylko przetrwać.
Już i tak nie żyłem.
Naprawdę myślałaś, że ją znajdziesz?
Czy chodzi tylko o kolejny dramat
w twoim tak zwanym życiu?
Masz tylko mnie.
- Potrzebujesz mnie. - Do czego?
Mówisz mi, że wszystko robię źle i wszystko się spierdoli.
Sama to potrafię.
Robię to całe życie.
A teraz wypierdalaj z mojej głowy. Skończyłam z tobą.
Co nucisz?
To tajemnica.
Zatańczmy.
Co?
Patrz.
- Co się dzieje? - Spróbuj, to dobra zabawa.
Kop śmietnik, jak nie patrzy nikt.
Zgadza się.
Oprócz tego, że jestem zajebistą prawniczką, jestem też poetką.
Jak mój tata.
Kiedy mama była w szpitalu, nie czułem się zbyt…
Wiesz co? Czemu nie kopiesz tego kubła?
Dalej, Burning Man.
Kopnij.
To nie kopnięcie!
To jest kopnięcie!
- Wszystko w porządku? - I to jak.
Co się stało?
Zabiorę cię do domu, Liv.
Nie pójdę, dopóki nie skończymy tańca.
Liv.
Jest takie słowo po hebrajsku.
Mekhila.
To coś jak przebaczenie.
Pochodzi od tego słowa makhol.
Które oznacza taniec.
Hej!
Pomocy!
Proszę! Jestem tutaj!
Tu jestem!
Jestem tu.
Hej!
Mekhila.
Brzmi pięknie.
Czekaj!
To znaczy, że akceptujesz, ale nie zapomnisz.
- Tańcz ze swoją przeszłością. - Danny.
Proszę, wróć!
Tato, wpuść mnie! Wpuść mnie!
Napisy: Aleksandra Kulesza-Fink