Ruth intenta xuntarnos?
Si, penso que si.
Está fóra de lugar?
- Está, si. - Xa.
Xa me parecía… Vale.
Aínda que, tecnicamente, non estamos no traballo.
Claro, hai un baleiro legal.
Non temos por que facelo.
Que pasa? Tes medo?
Agora si que si.
E por dicir parvadas,
- déixoche ir primeiro. - Ben.
- Quen perda invita? - Se queres malgastar os cartos…
- Pero nunca xogaches. - Mállote igual.
- Como digas, "malota". - Veña. Como vai isto?
Apunto á diana e listo?
Á diana.
Ó 20, ós aneis dentro do 20.
Antes tes que chegar ó avión.
Hai un teléfono satélite, unha radio.
Se os atopas, podes pedir axuda.
Puta que te deu! Merda!
Merda!
Merda! Cristo bendito!
Merda.
Hostia!
Non pasa nada, papá.
Só digo que era a primeira vez que intercambiaba probas.
Non era a primeira vez, ese é o problema.
Para comezar, ela non debía estar no caso Williams.
El só delegou.
Deulle a súa tarefa a unha novata.
Non é para tanto. Todos cometemos erros, amañarémolo.
Si que é para tanto.
- Compartiu varios… - Xa o sei.
- …documentos confidenciais. - Xa.
E iso é culpa del.
Mira, está ben que sexas bo tío,
pero non nos pagan para cometer erros.
Temos que ser os mellores e temos que selo sempre.
Así, sen presión.
Se quere un ombro onde chorar, que vaia a terapia.
Entón vano despedir?
Claro que non. Somos monstros ou que?
Pero el pensa que si. Por iso nós estamos aquí
e el no despacho facendo o imposible por arranxalo agora mesmo.
Entón pensas que son bo tío?
De toda a conversa só quedas con iso?
Non, pero pareceume oír un eloxio e non quería perdelo.
Non, bo tío non é un eloxio.
Ser bo tío é un lastre.
Por Deus, Rivera. Xa naciches así de cínica?
Fun traballándoo.
Vale, veña. Parécesme bo tío.
Demasiado bo tío.
Non me fío.
Deberías.
Ás veces a xente é o que parece.
Pero ti…
Como diaños es avogado con esa visión do mundo?
Non volvas comigo e co traballo. Falamos de ti.
Eu son o traballo.
E xa está. Non es nada máis?
Segundo o meu horario, basicamente. Si.
Vaia, pois é unha mágoa.
Tiña moitas ganas de coñecer o resto de ti.
- Ei. - Ei, ola.
Ías marchar sen despedirte?
Non.
Non, teño que entrar cedo para facer unhas cousas.
- Espera e fágoche un café. - Non.
Xa o farei na casa. Volve durmir, é moi cedo.
Vale. Véxote no traballo.
Es xenial, sabíalo?
MORTE A TÓDOLOS AVOGADOS, MENOS A ESTA BICOS, PAPÁ
Merda.
Está fría de carallo, hostia.
Meu Deus.
Veña.
TOMÁS RIVERA 24/6/1957 - 11/8/2022
"Árbore ben plantada, mais danzante.
Río que xira, avanza, retrocede, dá un rodeo e chega sempre."
Liv!
Veña! Tes que erguerte!
Non!
Ei!
Lisca de aí!
Ei!
Marcha, oso! Lisca!
Non! Ei!
Aparta!
Non! Lisca! Aparta!
Que che dean! Lisca!
Que che dean!
Lisca! Vai tomar polo cu!
Bo día.
Outra vez.
Bo día.
Esqueciches isto.
Grazas.
Tróuxenche outra cousa.
O dardo co que gañaches.
Roubeino do bar onte á noite.
Debe dar boa sorte.
Como vai a petición?
Está pedida.
Fixen algo?
Quero vela antes da reunión.
Algo máis?
Non, xa volvo ó traballo.
CLORHIDRATO DE OXICODONA
Vémolo acotío.
Os aspersores son inútiles se están avariados.
Debería denunciar o edificio.
Mala sorte, supoño.
Ademais da inhalación de fume,
o seu alcohol en sangue superaba dez veces o límite legal.
Fixéronlle un lavado gástrico e unha hemodiálise.
Ten sorte. Ese incendio salvoulle a vida.
Hai accidentes e accidentes.
Levo dez anos sobria.
Se quere falar con alguén, dáseme ben escoitar.
Aínda sentirá que lle arden os pulmóns,
pero lamentablemente, debido ó bebé, non podemos darlle nada.
De canto está?
Que?
O bebé. De canto está?
Adeus, Sam.
Bonita fogueira,
pero non che quitará a fame.
Pensas que por fretar dous paus
poderás sobrevivir aquí ti soa?
Só estás fodida con mellor luz.
Ninguén vai vir por ti porque non lle importas a ninguén.
Non tes nada nin a ninguén.
Uns días máis aquí soa…
e estarás tan morta coma min.
Subtítulos: Abraham Díaz López