SERIAL NETFLIX
Kurwa.
- Cześć. - Liv, gdzie jesteś?
- Dostałam maila. - Wszystko OK.
Muszę wyjechać z miasta na kilka dni.
Wyjechać? Czy wszystko…
Wszystko jest w mailu. Wiem, że to dużo.
Nie chcę żadnych niespodzianek. Spróbuję się odezwać.
Nie wiem, czy będę miała zasięg.
Jasne. Włączyć Danny'ego?
To Danny.
Dołączył do nas po fuzji.
Cześć.
Miło mi.
Tak. Dlaczego nie?
Pyta, czy nadal chcesz, żeby w tym uczestniczył.
Oczywiście. Jest świetnym prawnikiem.
Poza tym to nie zależy ode mnie.
- Na pewno wszystko gra? - Nic mi nie jest.
Omówimy strategię, gdy wrócę do biura.
Po prostu nigdy nie brałaś wolnego.
Ruth, nic mi nie jest. Muszę już iść.
- Piszcie, jakby coś. Pa. - Liv…
- Olivia Rivera? - Tak.
Lot do Inuvik o 13.10, tak?
Tak. Miałam odlecieć godzinę temu.
Tak, przepraszam.
W Outer Rapids bardzo dziś wieje.
Pani samolot tam utknął, więc niestety ma pani pecha.
Może spróbujemy znaleźć lot jutro?
Co? Nie. Leciałam z przesiadką z Nowego Jorku.
Muszę być dziś w Inuvik.
Chcę się z kimś spotkać, zanim znowu wyjedzie.
- Może niech pani zadzwoni? - Nie…
Nie wie, że przyjeżdżam.
Może powinna jej pani powiedzieć.
Znajdziesz mi lot czy nie?
Przykro mi, ale nie mogę pani dziś pomóc.
Wyglądasz jak ja w twoim wieku.
Wiem to.
Dokąd tym razem?
Na szczyt rzeki MacKenzie.
Jezu. To za Inuvik.
Dokąd nas wyślą następnym razem, na Biegun Północny?
Przepraszam. Przepraszam?
Przepraszam! Przepraszam. Cześć.
Mówił pan, że lecicie do Inuvik?
Za Inuvik.
To zabrzmi dziwnie,
ale czy możecie mnie zabrać ze sobą?
Dla kogo to dziwne? Nawet nas nie znasz.
Jestem mała, mam jedną torbę. Obiecuję, że będę cicho.
W Cessnie 208 nie ma miejsca na ciszę.
Muszę się dziś dostać do Inuvik.
Mój samolot gdzieś utknął.
- Chętnie byśmy pomogli. - To pomóżcie.
- Proszę. - Gdybyśmy byli sami.
Ale my pracujemy.
Ktoś inny płaci rachunek i jeśli coś się stanie,
byliby odpowiedzialni za…
Nie. Wcale nie…
Jestem prawnikiem. To tak nie działa.
Przykro mi. Powodzenia.
Dam wam tysiąc dolarów.
Na głowę. Dam wam po tysiącu dolarów.
Korzystacie z Venmo? Mogę od razu przesłać.
Współczuję ci. Ale nie możemy pomóc.
Chcę tylko miejsce w waszym samolocie.
Chcę tylko usiąść
i polecieć w kierunku, w którym i tak lecicie.
- To wszystko. Po prostu… - Dobrze.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Dziękuję. Ustalamy, kto dostanie miejsce przy oknie.
Serio?
Tak.
Jasne. Polecimy do Inuvik.
O Boże, dziękuję. Przy okazji, jestem Liv.
- Sam. - Sam.
To George, niewyjątkowy pilot.
Trochę ją podrasowuję.
Sam lubi prędkość.
Super.
Wszystko gra?
Wszystko gra.
Boisz się latania?
Boję się rozbicia.
Nie, boję się rozbicia.
To normalne?
Pod koniec lata zimne i gorące powietrze powoduje turbulencje.
NIC CI NIE JEST?
ODEZWIJ SIĘ CHOCIAŻ DO RUTH
POMOC PRAWNA W RICHMOND COOPERS I GREEN
Hej, żadnej komórki. Zakłócisz pracę instrumentów.
- Serio? Naprawdę powodują zakłócenia? - W porządku.
George nie ufa niczemu, co nie ma tarczy.
Wyżej nie ma mniejszych turbulencji?
Masz inne pomysły? Chcesz przejąć stery?
- Przepraszam. Ja tylko… - Nie martw się.
- George wie, co robi. - I tak bym ci nie powiedział.
Napijesz się?
Uspokoi cię.
- Nie, dzięki. - Na pewno?
Baton energetyczny i butelka wody?
Koktajl, New York Times?
- To nie w moim stylu. - Byłaś kiedyś w Inuvik?
Jak wylądujemy, mało co będzie otwarte. Lepiej weź.
Dzięki.
Co was sprowadza na północno-zachodnie tereny?
Poluję na karibu.
Nie z broni, z aparatu.
Jestem fotografem dla National Geographic.
Twoja praca jest o wiele fajniejsza od mojej.
No nie wiem. Jakim prawem się zajmujesz?
Zajmuję się papierami wartościowymi.
Masz rację. Moja praca jest fajniejsza.
Karibu przemieszczają się tak późno? A nie wiosną?
Muszą się przemieścić, żeby wrócić.
Idę tam, gdzie mi każą.
Będę siedział w zakamuflowanym namiocie z termosem pełnym kawy
i około 8000 kamer,
czekając na cokolwiek z porożem.
Brzmi nieźle.
To prawda.
A ty?
Co pani prawnik robi na północy?
Nudne prawnicze sprawy.
Na lotnisku wyglądało, że to nagły przypadek.
Zdrzemnę się.
Przepraszam. Nie chciałem…
Nie szkodzi. Jestem zmęczona. Bardzo długo trwało, nim się tu dostałam z…
- Jestem zmęczona. - Dobra.
Postaramy się być cicho.
Zamknij oczy.
Połóż się w wygodnej pozycji.
Weź wdech i powolny wydech.
Wdech nosem, wydech ustami.
Skup się na napięciu i odprężeniu każdej części ciała.
Pozwól odejść myślom.
Jesteś tylko swoim ciałem.
Jesteś tylko swoim oddechem.
Hej, przyszłaś.
- Cześć. - Cześć. Oczywiście, że przyszłam.
Mówiłaś, że masz problem.
Tak, polegał na tym, że nigdy nie przychodzisz.
- Ruth, mam dużo pracy. - Nie, Liv.
Wszyscy mamy pracę, ale na razie…
- Nie. - …pokonaj Danny'ego w rzutki.
Brakuje nam gracza. Tak.
- Rzucaj. Świetna zabawa. - Czy ty…
Hej.
Chyba dałam się podpuścić.
Dlaczego? Myślałaś, że to turniej szachowy?
Mam mało czasu.
Dobrze. Czy jestem gotowy?
- Podobno oszukujesz. - Nigdy nie grałam.
Oszust powiedziałby dokładnie to samo.
Ruth próbuje nas wyswatać?
Chyba tak.
Czy to właściwe?
- Nie. - Racja.
To samo… OK.
Choć właściwie nie jesteśmy w pracy.
Tak. To szara strefa.
Czemu lecimy tak nisko?
Nawala? Dlaczego?
Bez jaj. Nie wiem.
Hej, kolego! Spadamy!
Ciśnienie! Paliwo!
George!
Zapnij pasy.
O Boże.
Pomocy! George, pomóż mi.
- Tutaj. - Tak.
- Wszystko w porządku? - Nie umiem pływać.
Macie kapoki?
Sam, macie kapoki?
- Jakąś tratwę ratunkową, cokolwiek? - Nie. Nie wiem. Sprawdzę.
Noga mi utknęła!
Musimy się stąd wydostać! Zaraz zatonie!
Sam, musisz mi pomóc. Sam?
Co robisz? Sam! Nie!
- Przestań, to boli! - Wiem, że to boli,
- ale musimy cię wydostać. - OK.
Wstrzymaj oddech.
Proszę. Nie zostawiaj mnie.
Liv!
Pomocy!
Machaj nogami!
- Machaj nogami! - Pomocy!
- Pracuj nogami, Sam.
- W porządku, Sam. - Proszę, pomóż mi.
- Pomocy! - Hej!
Pomocy!
Sam, spójrz na mnie! Przestań!
Przestań albo oboje utoniemy.
Przestań. Mam cię.
Machaj nogami, to pociągnę nas oboje.
Dobrze.
- Trzymasz mnie? - Trzymam cię.
Sam.
Udało się.
W porządku.
Sam?
Hej.
Sam, obudź się.
Hej, Sam.
Sam!
Hej, Sam!
Cholera.
- Nie, przepraszam. - Nie!
Masz wbity w nogę kawałek metalu.
- Próbuję go wyjąć. - Nie! Wykrwawię się.
Źle to wygląda.
Opaska uciskowa.
Zrób opaskę uciskową.
Dobrze.
- Weź mój pasek. - Tak.
Dobrze. W porządku. Mam.
Owiń.
Przepraszam. Tak mi przykro.
Nie mogę mocniej.
Sam?
Jak zacisnąć go mocniej?
Dobra, chyba mam.
Dzięki Bogu, przestało.
Jak to zawiązać?
Kurwa!
Zostań ze mną, Sam.
Proszę.
Dobrze.
Przestało.
Sam, przestało.
NUMER ALARMOWY
NUMER ALARMOWY - DZWONIĘ…
POŁĄCZENIE NIEUDANE
Cholera.
Przepraszam, Sam.
BRAK ZASIĘGU WYBRANY NUMER JEST NIEDOSTĘPNY
Sam… nigdzie nie idę.
Wejdę wyżej, może znajdę zasięg.
Zaraz wracam.
Wszystko będzie dobrze.
Jedna kreska. Tylko jedna kreska. Głupie drzewa.
Serio? Kurwa.
Kurwa!
Halo?
Pomocy!
Jest tam kto?
No dalej.
Żartujesz sobie?
Dalej….
Jaja sobie robisz?
Dobrze. Jakoś nie pomagałeś.
Jutro wymyślimy coś lepszego.
Dobranoc, Sam.
Sam?
Sam.
Cześć, tu Liv.
- To boli. - Wie, nie ruszaj się. Twoja noga.
Boli mnie brzuch. Ale boli.
- Zrób coś. - Dobrze. Chwila. Pokaż.
O Boże. Cholera.
Gdzie samolot?
Nie ma.
Rozbiliśmy się.
- Co? Gdzie? - Nie wiem.
Gdzie George?
Teraz musimy czekać, aż nas znajdą.
Będziemy tu siedzieć i czekać, aż…
Nie przyjdą.
Oczywiście, że tak.
George zapisał plan lotu.
Jeśli się nie pojawisz, wyślą…
Wcale nie.
Sam.
Gdzie torby?
- Gdzie torby? - National Geographic nie będzie…
Jak się nie zjawisz, wyślą kogoś.
Nie jestem fotografem.
Nikt nie przyjdzie. Nikt nie wie, że tu jesteśmy.
Jesteś sama.
Napisy: Aleksandra Kulesza-Fink