ENTRANDO NO EPISODIO ROSA: SEIS MESES TRAS O ATRACO
Este é Bob Goodwin, un ladrón de pouca monta de Filadelfia,
famoso por roubar caixas fortes e tropezar el só.
É exaltado e gústalle a camorra.
O atraco na vía Diamante pégalle. Ten grandes ambicións, mais é torpe.
Teño a teoría de que o da vía Diamante financiou outra operación,
o atraco a SLS, levado a cabo pola mesma banda.
CÁMARA ACOIRAZADA
Canda Bob, a súa muller…
JUDY GOODWIN: EXPLOSIVOS
AVA MERCER: ARMAS
STAN LOOMIS: CONTRABANDISTA
RJ ACOSTA: CONDUTOR
RAY VERNON: CEREBRO
…tamén coñecido como Leo Pap,
o cerebro da operación.
Se Bob é o aceite, Leo é a auga.
É frío, calmo, preciso.
Merda.
O líder ten un amplo historial,
con cargos múltiples por furto maior,
estafa telemática, incendio provocado e homicidio.
Creo que catro semanas tras o roubo das xoias na vía Diamante
esta banda atracou a acoirazada de SLS,
a cámara privada máis segura de Nova York e talvez do mundo.
Miles de millóns en bonos ao portador sen garantía desapareceron esa noite
e non temos idea de onde están.
O que si temos son varios cadáveres
e unha banda que se esfumou e segue desaparecida.
Pasemos ás vítimas, os Trixemelgos.
Stefan Thiele, Suzanne Grosvenor, e Cho-Young Woo.
Estes banqueiros gardaban activos na cámara.
Unha semana tras a operación en SLS,
reclamaron ao seguro o pago dos bonos que perderon no atraco.
Desafortunadamente, son reticentes a falar connosco.
E, finalmente, Graham Davies, tamén coñecido como Roger Salas,
propietario de SLS e da cámara acoirazada que roubaron.
Cumpre condena por furto agravado, suplantación de identidade e asasinato.
Quero saber como se saíron coa súa no atraco do século.
Quero saber quen se enriqueceu e a quen lla xogaron.
Esta é unha chamada automatizada do correccional de Washington.
A súa solicitude para visitar o recluso…
21800-905.
…foi aprobada.
Por favor, chegue pola porta sur de visitas.
Suponse que te coñezo?
Que é iso?
Ola, Graham, chámome Bob.
Formaba parte da banda que atracou a túa cámara e roubou todo o que tiñas.
Meu compañeiros liscaron coa miña parte, tentaron matarme e roubáronme miña esposa.
Viven coma porcos na casa dos manxares,
mentres ti podreces no cárcere e eu chucho cubos de xeo.
Que queres de min?
Quero a miña parte.
Quero a miña esposa.
Pásame 50 000 e recuperarei os teus cartos.
Repartirémolo a partes iguais.
Que carallo vou facer cos cartos?
Cumpro 20 anos de condena.
Devolverasme a miña maldita vida? Podes facer iso?
Miña esposa, meu rapaz, a miña empresa. Perdino todo.
Aínda podes conseguir unha cousa.
O que?
Vingarte.
Dareiche 20 000 dólares,
cunha condición.
Mata a Leo Pap.
…o mes pasado, pensabamos que serían uns retoques estéticos aquí e acolá
e algunha cousiña estrutural, mais isto foise das mans.
A casa, no seu estado actual, está nos cimentos.
Conseguimos abrir o muro que…
Ao parecer non era de carga.
Comezamos co armazón, para podermos…
Ola, Leo, son Stan.
NÚMERO DESCOÑECIDO
Agardo que collas o teléfono algún día.
Eu e Jude queremos saír do país e precisamos pasaporte e documentación.
Acábansenos os cartos, coma a ti, imaxino,
mais saber onde están os bonos sería de gran axuda, sabes? Adeus.
NÚMERO DESCOÑECIDO FOLLY BEACH, CAROLINA DO SUR
Un, dous…
Isto é todo? Tres míseras pistolas? Estás de chola, ou?
De que carallo nos serve?
Os documentos falsos son 5 e o resto non dá para cavar tombas.
Volve con máis pistolas e cazaremos a quen queiras e cortarémolo en anaquiños.
Ao estilo cosaco.
- Non has parar? - Que tes?
Ninguén sabe que significa.
Eu que sei, talvez aprenderon algo. Os cosacos eran brutos de carallo.
- Oe! - Que?
Impórtache?
Precisas uns bluetooths, tío.
- Blueteeth. - Que?
Blueteeth. Teeth, dente en plural!
- Claro, dentes. - Ou dis rabaño de "ovella"?
Eu encárgome da caza e da matanza, vós cubrídesme.
Cando rematemos, quedaredes con parte do que recupere.
- Canto sacastes da cámara esa? - Iso.
Sete, cero, cero, cero,
cero, cero, cero, cero, cero, ce…
Este é unha marabilla, con notas picantes de bálsamo e un aloumiño salgado.
Este e de Colares,
onde as vides medran nas dunas de area, bañadas pola sal do mar.
Saboréaa?
Estou alí.
É un Adega Regional do 1968.
Canto pide?
Só me queda unha caixa,
así que podo venderlle tres botellas a 300 cada unha.
- E a 100? - Desculpe.
Perdón por escoitalos, é un Adega Regional?
- Abofé. - Do 1968? Podo?
Non sei como conseguiu unha caixa enteira, dubido que legalmente.
Talvez o delito sexa desperdicialo neste minibar.
Perdoe, mais estamos nunha negociación privada.
Xa o sei, descoide. Escoite, pagareille 200 por compartir esta botella comigo
e 2000 dólares pola caixa enteira.
Tres mil pola caixa enteira.
Eu…
Vendida.
Mais escriba a carallada das dunas de area.
O meu socio ten un restaurante, porao no menú.
No menú?
Síntoo moito, mais non podo.
Oe, Stan. Que carallo, tío? Veña, volvamos.
- Ía vendelo. - Xa.
E se unha vella ve que paga 300 por unha copa de Two Buck Chuck?
- Canto tardarán en atoparnos? - Notan o que lles dis, así é o viño.
- Para nada. - Cambia o acento e todo irá ben.
Eu non critico o teu británico ou o que fagas.
RJ?
Que dis?
Jude, estás ben?
Oe.
Pronto sairemos desta.
Como?
Chamei a Leo, só temos que aguantar.
Traerá os pasaportes, a documentación e todo.
Falaches con Leo de verdade?
Envieille unha mensaxe potente.
Escoita, non nos vai deixar tirados.
- Prométocho. - Ó, Stan.
Iso non pasará, sábelo? O teu mellor amigo non virá rescatarte.
Nin sequera sabes onde está ou se nola leva xogando todo este tempo.
Benvido ao marabilloso mundo do crime. Bótalle un par de collóns, carallo!
Veña, señor McCauley, levante ben os xeonllos.
Non agardaba que a patada de crol fose a peor.
- Non podías esperar no vestíbulo? - Quería ver como ías.
- Pregunta ao Hitler do jacuzzi. - Como?
- E logo? - A curación é unha viaxe, Sra. McCauley.
Ao carallo!
Xa non volvo aquí.
Non te tomaba por un desertor.
Non se deserta do que xa rematou.
Cando eu e Cindy cortamos o ano pasado, cría que era a fin do mundo.
Non a culpo, son difícil de levar. Queres saber como a recuperei?
Cun podcast.
Elena Stremlin é unha conselleira de parellas e é dura de carallo.
Mais xúrocho, axudoume a arranxalo coa moza.
- Sempre se vos vira moi ben. - Grazas.
- Por iso me sorprendeu escoitar que… - Xa, grazas.
- É moito traballo… mais paga a pena. - Claro.
O da chaqueta marrón?
- Beixe. - Son o mesmo.
Non son o mesmo.
- Ese é o receptador, saberá onde están. - É marrón.
- Como vai ser marrón? - Sempre igual, déixame…
Color camelo.
Agarda.
Diola.
Estraguei a vida por isto.
Barbara, mamá,
a carnizaría.
A onde volvería?
Non culpo a ninguén das miñas decisións nin polo que fixen.
Se o conseguimos, podería vivir con iso…
sempre que sexa contigo.
Se temos outra oportunidade, non a caguemos cunha estafiña, vamos ao grande.
Un banco ou unha xoiaría luxosa. O que sexa, tanto me ten.
Só dime o que hei de facer e fareino.
Vivamos o noso final feliz.
Canto cres que precisaremos para o noso final feliz?
Un pouco rende moito en Angangueo.
Un cuarto de millón?
Canto cres que é o máximo que saquei roubando un banco?
Non che sei.
Sobre 19 000… repartido entre dous.
Ata hai pouco, o máis que levaramos dun golpe foran 80 000 dólares
e, ao colocar a mercancía voou un terzo, así que…
non teño nin idea de como roubar un cuarto de millón de dólares.
Gardáchelo?
Vai á Terceira e non aceptes menos de 2000, dará para unhas semanas.
E logo que?
Alguén ha de facer magas.
Gardáchelo porque cho dera el?
Bob é do único do que non habemos preocuparnos.
Acende a luz do teu corazón,
fai que brille onde vaias,
fai que resplandeza con ledicia
para que todo o mundo o vexa.
Que foi? Falou? Tes un enderezo?
Está ben?
Onde imos agora?
Bellefontaine, Ohio.
Ohio? Contra, encántame Ohio.
A BANDA - OS TRIXEMELGOS
Fóra do medio! Ava, alto!
Dixen que alto! Fáloche a ti, Ava!
Acaba de chamar o equipo legal de Stefan Thiele.
Tiña un par de preguntas.
Non podes investigar os Trixemelgos, queren involucrar o goberno suízo.
Veña, van de farol.
- Estás tocando temas sensibles. - Iso indica algo.
Podo financiarte dúas semanas.
Atrapa un deles e atopa os malditos bonos, mais deixa estar os Trixemelgos.
Volve ir por libre e nin informarei, baleirarei o teu despacho.
Éche unha preciosidade.
Quero que olle o meu xoieiro, virá o luns.
Esquece o do luns, que me dás agora?
Talvez 500.
Cincocentos?
Se me deches 1250 polo anel do rubí, isto han de ser 2000 polo menos.
O dito, falla o xoieiro.
Deixas o teu nome e un teléfono? Chamareite cando chegue.
Ata o luns.
Seguro que non queres deixar un teléfono nin nada?
Non me gustou como te ollaba o tipo da piscina.
Se cadra deberiamos volvernos mudar, a Georgia, por exemplo, ou Florida?
- Non, podo eu. - De acordo.
Non lle tes que envexar a Houdini.
Ei, acouga!
Ben.
Oe.
Acouga, respira fondo.
Creo que é hora de falar do próximo paso.
Agarda ata que poda erguerme e talvez mexar.
O noso próximo traballo.
Estamos a dúas horas de Cincinnati, o segundo centro bancario do Medio Oeste.
Catorce grandes cámaras acoirazadas.
Canto conseguiriamos?
Uns 500 000 millóns? Precisaremos unha banda.
E alguén dentro.
Engancharei un banqueiro, metereino na suite dun hotel
e ti botarás unhas fotos.
- As chantaxes logran marabillas. - Como o dividimos?
A partes iguais.
- Que estamos a facer, Ava? - Non pares.
Que queres de min?
Quero a Ray.
Ray marchou hai tempo.
Cres que a morea de cartas da túa filla poden traelo de volta?
Sabes que nalgún momento has chamala.
Oe.
Coñézote dende hai tempo dabondo para saber que es máis que isto.
- Non respondas, Ava. - Si.
- Ola? - Stan.
Ava?
Leo está aí?
E se falas comigo?
De acordo.
Pode que a cagase.
Intentei empeñar unha cousa que viña… de algures,
e pode que o comerciante o fichase.
Este algo de algures pode rastrexarse?
Como contactamos? Basta de móbiles.
Podes chamarme a The Smashing Crab.
Está na rúa do sitio de tacos de lingua onde vou sempre.
- Poden darme unha mensaxe. - Ben.
Oe, Ava.
Como está?
Mándache recordos.
Como podes dicir iso?
Recoñezo ter culpa de moitas cousas, mais como podes dicir que non te quero?
E por que me fas dano?
Ben, paremos. Este é o patrón.
- Escoitaches o que dixo, meu? Patróns. - Se queres recuperar a Judy, has romper…
Abofé que quere, é o punto desta discusión.
É unha pregunta retórica, achanta.
Se queres recuperar a Judy, has de crebar os patróns.
- É a única maneira de avanzar. - Cólloo.
Se non logra a túa atención conectando contigo, recorre á destrución.
A señora é lista de carallo, intentei dicirche…
Querida Judy, quero ser mellor persoa.
Quero esforzarme e crebar os patróns,
logo de matar a Stan.
Querida Judy, quero ser mellor persoa.
Quero esforzarme…
Abbasi.
Onde?
Envíame o enderezo.
- Ola? - Boas.
Véxote no JFK nunha hora, imos a Carolina do Sur.
"Judy, quero render contas do que fixen, para poder volver contigo
e ulirte na miña roupa pola mañá." Que carallo é iso?
É algo real, transferencia polo cheiro.
De que falas?
Os humanos escollen parellas que olen parecido.
Está probado. E, co tempo, poden mesturarse.
Ti e as túas probas. Eu nunha cheirei coma Diane.
Sabes quen cheira coma Diane? O carteiro.
- Dáme iso. - Non teño carteiro.
"Quero aprender a non asumir as cousas,
como cando penso que, se quero chiscar, ti tamén queres, e non é así."
É que ten razón, trátase de…
CANDO ESTEAS PREPARADO, CHAMA, POR FAVOR. BICOS, HANNA E…
Stan tiña razón.
O da casa de empeños activou as alarmas. Direille a Teresa que che faga a maleta.
O FBI está camiño de Folly Beach.
É dicir, Abbasi.
Stan e Judy han liscar de alí.
- Que sigan con sorte. - Javier Zanetti está morto.
- Acharon o teu receptador? - Onte na oficina.
Tiña o noso enderezo.
Irei polo que queda na caixa de seguridade.
- Habemos bulir. - Ben.
- Non lle soa ningún? - Non.
E non chamei a ninguén.
- Gústalle traballar para unha muller? - Desculpe? É axente federal.
Ó, eu tamén.
INSPECTOR FEDERAL DE BUFAS
Entón chamaría alguén que estaba aquí onte?
Imaxino que si.
- Ten un nome? - Non.
É o único na Terra sen un maldito nome.
Vixíe esa lingua…
Non pasa nada. Grazas polo seu tempo e polo seu servizo.
Grazas.
Veña, arrea.
COSTA DOURADA, XOIARÍA E CASA DE EMPEÑOS ALTA XOIARÍA E PRÉSTAMOS CON GARANTÍA
- Non terías de aturalo. - Benvido ao meu mundo.
Volveremos pola mañá, o outro tipo comeza a xeira ás 9:00.
Estaba no mostrador.
Quen intentou empeñalo saberá de onde o sacou e ese tipo tamén.
Vaiamos por un batido.
- Ben, pois un vodka. - En realidade prefiro un batido.
Esta parella demostrounos que a contención pode axudarnos moito.
Pregúntate cara a onde vas e non se xa chegaches.
Ben, isto é todo por hoxe.
Chámome Elena Strem…
- Que foi? Está pechada? - Abofé.
Quita, carallo.
Ao estilo cosaco.
Hostia!
Veña…
Ola, Ava. Botáchesme en falla?
Pasei visitar o teu colega Zanetti.
Vexamos se respondes as preguntas mellor ca el.
Queres minutos ilimitados de texto a voz? Por 3,99, obteña MacawPro,
con voces para calquera personalidade e situación.
Vimos do Planeta Diversión.
Son o mellor do mellor.
Veña, cóntamo, tía!
Escríbeo, fálao, Macáwao!
Onde está miña muller?
Onde está Stan?
Onde están os meus 100 millóns de dólares?
Teño pinta de ter 100 millóns de dólares?
Ten Vicodin, oxicodona
e algo que pon apomorfina.
Ten B12.
É unha farmacia andante, colega.
Onde está Leo?
Chamareino.
Bob.
Hai 177 000.
É todo o que nos queda.
E os bonos?
Non os temos.
Os cartos que hai aquí é todo, Bob.
Para todos.
Eran para conseguir documentación nova e pasaportes, para saír do país.
Cólleo.
É teu.
Onde está Stan?
Nunca é polos cartos, non si?
Onde está miña muller?
Esquéceos.
Veña, tío.
Déixao, Judy fixo unha elección.
Elixiu mal.
Tes moito odio dentro de ti.
Non é que estea mal, é unha maneira de vivir.
Túa muller marchou e iso non cambiará, tanto dá o que fagas.
Sábelo ti e seino eu.
Agora mesmo es unha pantasma.
Pensa que estás morto. Continúa estando morto e comeza de novo.
Ti elixes, Stan e Judy ou Ava e a avoa.
De acordo,
ti gañas.
Están en Carolina do Sur.
Queda con eles.
Ten unha libretiña negra con números en clave.
Olla no seu bolso.
Esta?
Dilles que levas os cartos.
Unha volta carniceiro, carniceiro por sempre.
Ola, son Leo. Teño os cartos, vou canda vós.
Vémonos en The Smashing Crab mañá pola mañá, ás 10.
A carón da praia, vémonos.
Se non chamo antes das 10:15 mata as mulleres primeiro.
Fai que mire.
Saúdos de Graham Davies.
Que collóns?
Xa tiven dabondo, non quero ese can vicioso na casa.
- Non debiches facer esa chamada. - Crin que era o máis intelixente.
Cando foi a última vez que fixemos algo intelixente?
Xa.
Leámola ben, non si?
Abofé que a leamos.
Non vou marchar.
Mentres sigas atada, abofé que non.
Tamén fixemos iso.
BENVIDOS A FOLLY BEACH
Son as 9:40 en Folly Beach. Sabedes que significa?
Quedan 20 minutos para o Kenny Rogers Roast, un continuo…
Polo amor de Deus, imos chegar tarde, veña.
Tardarei o que tarde, carallo, Stan!
Calade!
Vén e obrígame, arrincareiche as bólas.
Quedamos ás 10.
…refregareiche o meu cu…
Sei onde vives, fodido vello bocalán.
Stan, relaxa, carallo. Non pasa nada por dous minutos.
FOLLY BEACH, CAROLINA DO SUR DENDE 1998. TENDA DE SURF
Veña, Judy, bule. Chegamos tarde.
Ola, dígame que aínda ten lingua.
- Aínda a temos. - Grazas a Deus.
Esgotóusevos ás 10 a última volta. Ponme catro?
- Non, seis. Queres unha? - Quero.
Oito tacos, por favor.
Manda carallo, é Bob Goodwin.
Ese é Bob? Xesús, está enchoupado de sangue.
- Dixeches que Leo viría só. - Iso dixo.
Dixo: "Son Leo, vou cos cartos. Vai a The Smashing Crab."
- Leva algo na chaqueta. - Sospeitoso na praia.
De verde e negro, sangue no ombro. Probablemente armado.
Vai.
Goodwin!
Ó, Stan.
Non!
Todos a terra!
Nazan!
FALO A MIÑA LINGUA!
FBI
JUDY, ADOITABA…
"O día remata e repousa a cabeza,
o mar acurúxase mainamente na cama
e a pequena esquío lidera a banda á fronte do bote, que se adentra no mar,
e, mentres as nubes abren paso…"
Hannah, óesme?
Óiote… Vaites, ola.
Ocorréuseme chamar, se non é mal momento.
É bo, xusto me colles na casa.
Alégrame moito que chames.
Non sabía se chegaban as miñas cartas.
Quería verte.
e dicirche que aínda sigo por aquí.
Sigo tirando.
E tamén…
As cousas que debín dicir,
as decisións que tomei…
Fixen moitas cousas mal.
Mais todas elas, oxalá…
non as fixese mal contigo.
Non pasa nada, agora estou ben.
- Estalo? - Estou. Vou con calma é…
aquí hai calma, só temos o océano e os paxaros.
Ti odiaríalo.
A da cidade precisa sirenas para manterse aguda.
Aí está, déixote.
Por favor, non marches. Só un segundiño.
Ola, dille ola ao avó.
Aí che está!
Chameina Lily.
Dislle ola, Lil?
É preciosa, Hannah.
Vese…
afouta,
forte.
E estes están tan tolos coma sempre.
Están ben. Disllo a Ava?
Claro.
Virás visitarnos?
Cando esteas…
- Gustaríame. - Cando se poida.
Hei de facer unhas cousas antes.
Pensei en…
comezar por dicir ola.
Moi ben, logo.
Ola.
Parabéns, axentes.
Acaso o leu?
Xogáronnola.
Goodwin está morto, Ava está morta.
É cuestión de tempo atopar os demais.
Recobramos os diamantes da caixa forte de Zanetti.
Seméllame ben atado.
Non rematou.
Alguén zafouse con…
algo e seguimos andando en círculos.
Se non lle importa, non entendo nada deste maldito traballo.
Iso é o que me preocupa.
Chamemos a Stefan Thiele.
Diremos que Woo recoñeceu o roubo.
- Mesmo pica. - Nazan…
acabouse.
Ben, marcha. Chamarei eu.
Non había de tenreira italiana na máquina expendedora.
Leo era?
Estou afacéndome a Ray.
Un amigo teu veu visitarme o outro día.
Non o volverás ver.
Unha mágoa, era encantador.
Sabes que, con que abra a boca estarás aquí, canda min.
Pois adiante.
Pero deixa a Hannah.
Ao carallo por pensar que a mancaría.
Máis do que o fixeches?
Sabes canto anos a procurei?
- Non tiñas dereito. - Quizais.
Deille algo que ambicionar, algo real.
De non apareceres, a saber onde estaría.
Vaille ben.
Atopou o camiño ela soa.
Condenáronme a 20 anos.
O avogado di que serán oito.
Canto che queda?
Debiches vir comigo, Ray.
Seriamos ricos xuntos.
Ti precisas ser rico, eu non.
- Iso che dis a ti mesmo? - Roubáchesme todo o que tiña.
Polo tanto, pasaches 25 anos obsesionado coa maneira de quitarme o meu.
- Hostia, Ray. Por que? - Xustiza?
Son a túa escusa, Ray.
Culpáchesme a min por facer exactamente o que querías facer, concho.
Es un ladrón.
Poderás mudar o nome, mais tanto ten. Es o que es.
Por un tempo, non o fun.
Se cadra durante un chisco.
Pois aquí estou,
arruinado e encarcerado, e ti…
Pagou a pena?
Todos eses condenados anos.
Para isto?
Podías salvala esa noite?
Podías salvar a Lily?
Non o sei.
E cando estará dispoñible?
Non quero que me chame logo.
Dígalle á xefa que o atrase canto queira, teño preguntas e non pararei.
Xa, de acordo.
Perdoe, sabe onde está a estación de tren máis próxima?
Si, por aí.
Moitas grazas, alégrome de estar aquí.
ARMAS - EXPLOSIVOS - LADRÓN DE CAIXAS CONTRABANDISTA - CONDUTOR - CEREBRO
OS TRIXEMELGOS
CORPO CALCINADO, CAMPAMENTO DE INDIXENTES
ANEGADA??
Xa o vira antes, sabes?
Este traballo pode atraparte.
Non te culpes.
Subtítulos: Bruno Martínez Pita