ENTRANDO NO EPISODIO VERMELLO: A MAÑÁ TRAS O ATRACO
Ninguén sabe o momento exacto no que todo se esboroou.
Cando as emocións se dispararon…
cando as armas apuntaron…
cando se impuxo o medo…
cando o líder fraqueou.
Cada mala decisión…
cada paso en falso…
repíteo todo, se gustas.
A sospeita, a culpa, as mentiras.
Ninguén sabe o momento exacto no que todo se esboroou.
Levo case 30 anos cubrindo tormentas, e case nunca vira unha híbrida tal…
…unha destrución tripla.
Chámana a tormenta perfecta.
Veñen marusías ciclónicas…
Mentres Ignacio deixa a cidade e vai ao norte,
chégannos informacións dun estoupido no Center Mall.
Vese unha devastación total por toda a cidade.
Cada rúa, cada lugar que ollamos…
Aquí, en Times Square, vemos gran parte da cidade na penumbra,
mais, de lonxe, a súa silueta segue brillando coma sempre.
- Onde carallo pensas que vas? - Estamos fodidos.
- Lago Tupper, 3 días. Aquí non é seguro. - Levemos os bonos ao receptador.
Onde están?
Na camioneta, onde deben estar.
Eu debía poñelos no ascensor e fíxeno, mais subín e non estaban, nin a camioneta.
- E Ava? Non estabas con ela? - E Bob? Non estabas con el?
Si, mais separámonos. Pensaba que estaría de volta aquí.
Pois non está ninguén.
Collamos estes pasaportes e lisquemos.
Non fixen todo o que fixen para marchar sen nada.
Non iremos a ningures ata ter os bonos.
- Cres que alguén nola xogou? - Co honestos que somos todos?
- E o do FBI? - Escoitarían as alarmas.
Non, escoiteinos pola radio.
Apareceron antes de saltaren as alarmas, así que alguén os avisou.
É dicir, temos unha toupa.
Leo!
Entra!
Tío, acouga!
- Quen era? - Quen, Damarion?
Quen carallo é Damarion?
Acouga, é húngaro. Deume esta pera.
- Tróuxote un amigo? - Abofé que non.
Stan, non…
Viñeches en Uber á reunión?
Era un Lyft, porque os prezos subiron que flipas.
Eu non sei pontear un coche, sabes?
Non son ti. Teño unha conta falsa que uso para facer entregas.
- E non colles a camioneta? - Non estaba, pero direiche quen si.
Mira quen decidiu aparecer.
E teu marido?
Non o sei.
E RJ?
Onde está RJ, Judy?
Leo non ten os bonos.
Estás de chola.
Todo foi para nada?
Toda a montaxe da hostia, merecente dun galardón, foi para nada?
- Alguén ten os bonos… - Abofé que os ten!
- Estará camiño das Fiji. - Non.
Alguén irá nun avión cun mimosa nunha man e un corte de manga na outra.
Bob non levou os bonos.
Intentou matarnos pero non levou os bonos? Como o carallo o sabes?
Roger, vin tan rápido como puiden.
Vinos por vídeo.
Non poden estar lonxe.
Quero saber quen son e como entraron na miña cámara acoirazada.
Olla cada gravación e cada rexistro das alarmas.
Fai un varrido dos sistemas.
- Ben. - E trae uns forenses.
Carlos, que carallo pasou?
Eu…
tiña a un deles.
Recoñecíchelo?
Drogáronos.
- Ai si? - Faltan as últimas seis horas de vídeo.
Chama uns buzos, quero ver o interior.
As caixas dos bonos resisten a auga, así que estarán a salvo.
Sabes que se supoñía que resistía a auga tamén? Toda a cámara!
Temos invitados.
- Que fai aquí o FBI? - Non sei.
- Que marchen. - Poden virnos ben…
Stefan Thiele ten oídos en todas partes, incluso no FBI.
Non quero que se decate ata saber que os bonos están ben. Veña.
Vou baixar, temos unha causa probable.
Axente Abbassi, do FBI. Procuramos a Roger Salas.
Síntoo, mais o señor Salas está ocupado. Hannah Kim, de seguridade dixital.
Sospeitamos que atracaron a cámara.
Que dramático,
se nos roubasen, eu sería a primeira en sabelo.
Temos informadores na banda.
Xa vexo. Mais, desafortunadamente, todo está ben e a salvo en SLS.
Pero están todos aquí. ás catro da mañá e cun furacán.
Se tentasen roubar a cámara…
- Cosa que non pasou. - Non o dicir sería obstruír a xustiza.
A non ser que volvan cunha orde xudicial…
Axentes! Son Roger Salas.
Grazas for viren comprobar se todo ía ben.
Por sorte, foi unha falsa alarma por uns danos pola auga.
- Gustaríanos baixar a botar unha ollada. - Estarei encantado, previo aviso.
Meus clientes son moi reservados. Non podo deixar entrar a calquera, sabe?
Non somos un calquera, senón o FBI.
Chegados a uns niveis, todos somos uns calquera.
Xa o fixemos perder moi tempo.
Non teñen nada, só tiran a cana.
Non poderemos entrar en SLS, mais si procurar os que os atracaron.
Mercer vai na camioneta, gravaríana en tráfico.
- Rastrexarémola. - Ata o encontro.
Síntoo, mais logo do desta noite non confío en vós.
Canto máis cres coñecer a alguén, máis fácil te engana.
En tres días, no lago Tupper.
Sen os bonos, ou?
Aquí non estamos seguros, que non entendedes?
- Non marchamos sen os cartos. - Sen bonos, non hai pasaportes.
- Se Salas nos atopa… - Como?
- Sen vídeo nin impresións. - E a cámara?
Ha de ser un acuario agora.
E se deixamos algo que nos conecte?
Foi limpo, é imposible que Salas nos identifique.
- E o amplificador? - Xenérico de RadioShack, irrastrexable.
Stan, onde están os teus anteollos?
Non, eu…
Probablemente…
Merda!
É Ava Mercer, ou? Saíu ás 3:23 e 5 minutos despois estaba na Essex coa Delancey.
Ás 3:41, na zona alta, na 58 coa Segunda.
Está por todas partes.
Está ferida, confusa?
Son as pontes de entrada, intenta saír da illa.
Continúa procurando, levaranos ao resto da banda.
Uns laboratorios tecnolóxicos están analizando o ADN.
Stefan, alégrame escoitalo.
Teño entendido que houbo un problema na cámara.
Non que eu saiba.
Señor Thiele, son Hannah Kim. O furacán non a afectou.
Non é o que se me indica.
- Non sei onde o escoitaría. - Vixío os meus cartos.
Podo asegurarlle que os seus bonos están a salvo, Stefan.
É bo sabelo. Irei á primeira hora da mañá.
Quen é Roger Salas?
Polo seu currículo, naceu en Venezuela,
aos trinta estaba no Xapón e aos corenta nos EE. UU.
Olla isto.
O pasaporte venezolano de Salas, de 1994, e o estadounidense.
Non é o mesmo tipo.
E nada concorda cos datos que lles deu aos de Valores.
Oe, na banda todos están conectados con Vernon, non?
RECLUSO FOXE DE PRISIÓN ACHADO CULPABLE DO INCENDIO EN GLEN HILLS
Vellos amigos, que interesante.
Todo o que construín…
todo polo que traballei…
Gozarán destruíndome.
Acharemos a xente que fixo isto. Están en algures.
Recuperarei os bonos
e asegurareime de que consiga todo o que merece.
É o tipo da revisión dos ollos.
Chegou ás 12:35 e marchou ás 13:18.
Cámaras de fóra.
Aí.
Abofé, deixei as gafas, pero Salas non pode rastrexar iso, non?
Non sabes do que é capaz.
Se cadra ten razón. É un risco, talvez debamos marchar.
Talvez debamos marchar?
Xa vexo, estades xuntos nisto.
Desculpa?
Ti telo a el, el ten a Ava e Ava ten o receptador.
Stan, nunca pensaches que cha está a xogar?
Que o pai subrogado lévate polo camiño que el quere?
Non o levo a ningunha parte.
Non che sei, tes segredos ás cheas.
Pensas que cha metería así, logo de oito anos?
A todo isto, que che contou, Stan?
Canto sabes de verdade?
Ten razón.
O único que sei é de cando chorabas ao durmir en Washington.
Vin que eras humano.
- Ao menos non vou detrás dunha casada. - Non tes nin idea do que nós…
Só sei o que vexo.
Tivemos o que tivemos.
Cando isto remate, irei pola miña conta e vós iredes pola vosa.
E pensar que sería diferente.
Pensas que cha xogo?
- Quedade coa miña parte e dividídea. - Dividir o que?
Danlle igual os cartos.
Nunca foi polos cartos, verdade?
Por que foi, Leo?
Por que arriscamos a vida?
Estamos pechados.
- É a muller de Stan Loomis? - Sonlle.
Son o inspector Miguel Fuentes e procuro o seu esposo.
Hai anos que cumpriu a condicional.
Non se meteu en problemas.
O señor Loomis traballa connosco provéndonos información
e pensamos que pode estar en perigo.
Quero axudar.
Di que Stan é un informador?
Nunca o amentara.
Iso faino bo informante.
Está ilocalizable e agardabamos que estivese aquí.
Pois non está.
Nin ninguén.
Ola?
Barbara?
Non pasa nada, Barbara, volve á cama!
Falades do meu Stan?
Ninguén?
Este cabaleiro di que procura a Stan.
Son o inspector Fuentes e vostede ha de ser súa nai.
Fala moito de vostede.
É un bo rapaz. Seu pai, que en paz descanse…
Intentamos localizalo, estamos preocupados.
Díxenlle ao inspector que non sabemos onde está Stan.
Tes a cousa esa do móbil, "Acha o meu móbil" ou non sei que.
Abofé.
Deixa que a olle.
A Stan daralle rabia non estar.
Vaia.
Non o atopo, ha de ser pola tormenta.
Tombaría o sinal.
Xa, agardo que non estea aí fóra soíño.
Sobre todo coa xente coa que está metido. Poden ser impredicibles.
Tamén o teño no meu móbil, seguro que está xogando ao póker cos amigos.
Ben, grazas, Carlos.
Carlos rastrexouno ata un taller de coches en Red Hook.
Reunirá os seus homes.
Que fará?
Carlos fará o que adoita facer.
É a mellor opción?
Esgotáronse as opcións.
Teño dabondo de Salas para ir ao xuíz.
Mercer chegou a Brooklyn.
Se bulimos, podemos cachalos.
Imposible estar nos dous sitios.
Precisamos axuda.
En canto faga esta chamada,
todo o que fixemos por libre sairá á luz.
Levo metida nisto demasiado…
perdín demasiado como para o deixar.
Mais ti…
tes unha carreira.
A min dáme igual o que me pase, máis ti non has porqué caer comigo.
Fai esa chamada, manda unha brigada.
Podemos discutilo canto queirades.
- Cando Roger mande a Carlos, acabouse. - Agás se é a túa toupa.
- Non pensas claro. - Penso claro coma o día.
Tes a toupa, tes a Ava e ela ten o receptador. Tes todo o preciso.
Se non te parase antes, deixaríasnos.
- Ava, déronche. Estás ben? - Tes unha pinta horrible.
- Veña, apóiate en min. - Ben.
- Vas ben? - Lévoa eu.
- Estou ben. - Sabes se é grave?
Só me rozou, estou ben.
Amodiño.
- Ben, ti queda aí. - Estou ben, vou sentar.
Quen che deu?
Os gardas de SLS, non paraban de chegar.
Viron a camioneta, estamos fodidos.
Carguemos os coches e lisquemos.
E eu que te imaxinaba a medio camiño de México.
- Son arxentina. - Verdade, unha tenreira excelente.
- Por que colliches a camioneta? - Tiña os bonos e non quedaba ninguén.
Estaban a camioneta e os bonos, mais ninguén de vós.
E RJ?
E Bob?
Ficou, Judy.
Como que ficou?
Vino na estrada.
Bob morreu.
Síntoo.
Como morreu?
Nin idea, só o vin alí.
Sangraba ou…
Estaba morto, máis que morto.
- Non digo iso. Disparáronlle? - Cala a puta boca, Stan!
Non!
Non.
Cago en diola!
- Sabíao, xogáchesnola! - E veño cos falsos?
- Así pareces inocente. - Están xuntos.
Leváchelos ti ao ascensor.
Ti tivéchelos dúas horas, non veñas con esas.
Onde estabas cando veu o FBI?
Logo, apuñalo polas costas ou son unha toupa do FBI?
Por que non as dúas?
E RJ? É o único que non está aquí.
- Se cadra ten os bonos. - Non foi RJ.
Sabedes que? Vou coller os bonos reais e o meu pasaporte falso e escapo de vós.
- É propiedade comunitaria. - Non ouses apuntala.
Parade todos.
- Dinos onde os puxeches. - Ela non ten os bonos.
Como o sabes de certo?
Se cadra foi Salas.
- E alguén o alertou. - Que non.
A cuberto! Fóra do medio!
Veña!
Soltade as armas.
Merda.
Soltádeas ou morrerá.
Soltádeas agora mesmo.
Apartádeas co pé.
Que carallo é isto?
Onde está o resto dos bonos?
Non os temos.
Oe!
Os bonos.
O primeiro disparo será nos nocellos, o segundo nos xeonllos
e irei subindo ata que me digades onde están os bonos.
E agardo que tardedes moito…
Direivos todo, non lle fagas dano.
Cala, Judy!
Nun almacén en Bensonhurst. Puxen a chave no despacho.
- Amosareivos onde, non o manquedes. - Arreando.
Merda, carallo.
Hai unha caixa trala cama.
Lisquemos de aquí.
Veña.
- Podo quedar ata que drenen a cámara. - Non.
Témolo baixo control.
Pasou a tormenta.
Tes como marchar?
Si, miña irmá está preto.
Bo día, Glen. Que sorpresa verte aquí!
A cidade nunca para.
Vivos para loitar outro día.
Abofé que si.
Como foi?
Ti conduce.
CARLOS: TÉÑOOS. ROGER: FOI BEN? RESULTADOS? ONDE ESTÁS?
Axentes.
Señor Salas.
Alégrome de volver velos, mais falamos dunha orde.
Isto danos dereito a rexistrar calquera propiedade súa ou de SLS,
caixas privadas incluídas.
É correcto.
Daquela estarei encantado de amosarllas todas.
Como dixen, houbo danos leves pola auga.
Nada do que preocuparse, agás se o FBI ten un fontaneiro.
Están baleiras.
Levamos os bens dos clientes a un lugar seguro para protexelos do temporal.
E esa?
É a miña cámara privada.
- Prometo que ninguén entrou nela. - Abrámola para verificalo.
Está ben.
Importaríalle dicirme por que está iso na súa caixa privada?
Quero chamar o meu avogado.
Subtítulos: Bruno Martínez Pita