SERIAL NETFLIX
ZACZYNAMY ODCINEK FIOLETOWY
24 LATA PRZED SKOKIEM
Muszę ci coś powiedzieć.
Trudno będzie to wyjaśnić.
Chciałbym powiedzieć, że wyborów
dokonywałem dla ciebie.
Dla twojej mamy.
Ale nie wiem, czy to prawda.
Czasem wychodziło dobrze.
A czasem tragicznie.
I chciałbym nie dokonywać już takich wyborów.
Ale nie wiem, czy umiem.
Naprawdę nie wiem.
Stary miliarder rozmawia z młodym bankierem
i mówi: „Byłem spłukany, miałem ostatnie pięć centów.
Kupiłem jabłko.
Wypolerowałem je i sprzedałem za dziesięć.
Nazajutrz kupiłem dwa jabłka.
Wypolerowałem i sprzedałem za 20”.
A młody bankier: „Inwestowałeś i się dorobiłeś”.
A miliarder: „Nie, teść udławił się jabłkiem,
zostawił kasę”.
Tak to się robi.
- Jeszcze dwa. - Jasne.
Czyli to ten moment wieczoru,
kiedy mówisz, dlaczego to ty zajmiesz się moimi inwestycjami.
Mam ciekawszy pomysł na wieczór.
Mamo, tato, przyprowadziłem go!
To się nazywa życie!
Tak!
Kto chce jedno z moich słynnych martini?
- Ja! - Tak?
Idę do kibla.
Ja chętnie.
Już leję.
- Gotowa? - Tak.
Podwójnie!
Gotowa?
Streszczaj się. Usłyszą cię!
Jeszcze pół minuty, pomóż mi.
Nie otworzyłeś go?
Musieliście już wracać?
Co za debil trzyma TL-30 w szafie?
Bogacz. Spójrz na to. Audemars Piguet. Pięć kafli lekko licząc.
Pomóż mi.
Jest!
Co jest?
Łom. Szybko. Pomóż mi.
Podłóż.
Raz, dwa, trzy.
Jest!
Dobra.
Właśnie! Nie, zaraz zejdę.
- Spadamy! - Dolejcie sobie martini!
Co tam robiłeś?
Masz pewnie sto łazienek, a ja nie mogę znaleźć.
Sprawdźmy, co u pań. Zaczynają cię lubić.
Tylko się przebiorę.
Powinieneś pomyśleć o Chicago.
Trzeba znosić zimy, ale można się nieźle dorobić.
To na pewno.
To gdzie ta łazienka?
Na końcu korytarza po lewej.
Na końcu korytarza?
Którego? Tu jest ich milion.
- Tego. - Tego.
Hej, drogie panie! Idę do was.
Ray.
Otwieraj!
Wypuść mnie!
Kurwa!
Czekaj!
- Wytrzymaj. - Szybko!
Szybko!
Puszcza, puszcza.
W porządku?
- Jezu. - Żyjesz?
Żyję. Idź.
Pieprzony świr.
Ja pierdolę.
KALEJDOSKOP
Proszę, stek z okazji zwycięstwa.
Uważaj na bark.
Masz uraz?
Nie, siniaki. Zagoi się.
Ile mamy? 50?
Siedemdziesiąt.
Minus paser to 40 do podziału.
Plus…
to.
Ożeż ty.
Dlatego miałem zostawić zegarek.
Mój człowiek nie może paradować z Casio.
Musisz dobrze wyglądać, żeby polować na grube ryby.
Jesteś jak diament.
Pod ciśnieniem zaczynasz błyszczeć.
Gdyby drzwi były zamknięte milimetr ciaśniej,
a zasuwki spuszczone…
To był hermetyczny sejf.
Wyobraź sobie, jak próbuję go otworzyć.
Słoika nie otworzę, miałbyś przejebane!
Nie zjesz tego?
Nie, masz.
Nie pogardzę.
Dzień dobry.
Jak poszło w Chicago?
Dobrze.
Bardzo dobrze.
- Ray. - Później zaniosę fanty Avie.
Ale chciałem coś sobie zostawić.
Będzie pasować do kolczyków z Memphis.
Jest przepiękna.
Dziękuję, skarbie.
Dzień dobry.
Wiewióreczka nie chciała wczoraj spać, czekała na tatusia.
Powiesz tacie, co się stało?
Zdobyłam żółty pas.
Gratuluję. Chodź. Pokaż tacie kilka chwytów.
A teraz stań prosto.
Pokaż dumę.
Patrz prosto przed siebie.
Skup się.
Pokaż, gdzie masz odwagę.
Pokaż, gdzie masz siłę.
A teraz przytul tatusia.
Może idźcie zjeść śniadanie,
a mama spokojnie się dobudzi?
Dobra.
- Kocham cię. - Kocham.
H-A-N-N-A-H.
Wstecz czyta się tak samo.
Zagramy w grę?
Proszę. Na siódmej.
To rodzina.
Mama, syn, dziadkowie.
Opowiedz o nich.
Dziadkowie przyjechali w odwiedziny z… Wisconsin.
Cieszą się, bo od rozwodu rzadko widują wnuka.
Skąd wiesz, co to rozwód?
Rodzice Sammy się rozwiedli.
Najpierw mama chciała dać jej psa, a potem tata jej dał.
Po rozwodzie rodzice pozwalają dzieciom na wszystko.
Mogę psa?
Będę go karmić i bawić się z nim w ogrodzie.
Nie mamy ogrodzenia.
To je postawmy!
W kwiaty, żeby było ładnie.
Zdobądź szmal, to pogadamy.
Ma pani ładny strój.
Kochana jesteś. Podać coś jeszcze?
Poproszę ciasto czekoladowe.
Sprytne, mała.
Poprosimy rachunek.
Muszę zadzwonić.
Mów do ręki.
Wszystko w porządku?
Ray. Pakuj dresik, lecimy do Vegas.
Ledwo wróciliśmy.
No weź. W Sands urządzają Comdex.
Na komputerach można łatwo się obłowić.
W drodze powrotnej zahaczymy o kasyno i podwoimy zysk. Pojedźmy.
Daj mi dokończyć śniadanie.
Nie było zgody na ciasto.
Dała mi je.
Powiedziałam, że podoba mi się jej fartuch z kotem i spytała, czy lubię koty,
więc powiedziałam, że tak,
ale że od czasu wypadku nie lubię o nich myśleć.
Jakiego wypadku?
Tego, w którym zginął nasz kot.
Hannah!
Jestem sprytną wiewióreczką, co?
Popracuj nad nogami.
Wskakuj, nauczysz mnie.
Wychodź. Jestem w pracy.
Nieźle.
Co sądzisz? Czterdzieści? Pięćdziesiąt?
Muszę pogadać z Zanettim.
To więcej niż zwykle.
Przepuść przez firmę jak zawsze.
Rząd wziął się za zwalczanie prania pieniędzy.
Nie każda firma może, najlepiej mieć ograniczoną odpowiedzialność.
Uczą cię nowych sztuczek na prawie.
Jak mieszkasz pod wodą, naucz się pływać z rybami.
- Że co? - Po hiszpańsku to brzmi lepiej.
Ale posłuchaj.
Załatwię ci robotę. Zarobisz dwa razy więcej.
Już teraz dużo ryzykuję.
Prosiłbym się o kłopoty, nie mogę tego zrobić rodzinie.
To twój największy zysk od lat.
A po podziale ile ci zostanie? Dwadzieścia, dwadzieścia pięć tysięcy?
Większość ludzi, dla których pośredniczę, nie ma rodziny, życia osobistego.
Ale ty…
musisz się zastanowić, czego tak naprawdę chcesz.
Odezwę się.
Mówiłem ci, że w Chicago dobrze poszło.
Ale…
było blisko tragedii.
Odkąd byłem w wieku Hannah,
czuję się, jakbym stąpał nad urwiskiem.
Patrzę na ciebie i Hannah i…
wiem, że nie powinnyście siedzieć na urwisku ze mną.
Chcę zająć się czymś normalnym.
Myślałem o sprzedaży części samochodowych.
Znam się na tym.
Mogę sprzedawać części, robić naprawy na boku.
Ciężko jest założyć firmę.
Musielibyśmy zacisnąć pasa.
Żyjemy skromnie.
Może wyjdzie nam to na dobre.
Mogę dorabiać jako księgowa.
Nie tak szybko. Będę potrzebować księgowej.
Nie stać cię na mnie.
Naprawdę umiałbyś przestać?
Gotowi na imprezę?
Spójrzcie na nią! Dawno cię nie widziałem!
Dawno.
Dobrze wyglądasz.
No proszę, mistrz kuchni!
Gotuje od rana.
Courtney, oto słynni Lily i Ray Vernon.
Macie piękny dom. Dziękuję za zaproszenie.
Poznaliście się na zjeździe?
W Rolling Greens Golf Club. To niedaleko.
Graham należał do klubu, ja w nim pracowałem.
- Moi rodzice należeli. - Fakt.
Tata robił na dwie zmiany, by zarobić na składkę.
Pasowaliśmy tam jak wół do karety.
Chowaliśmy bułki do rękawów.
Jebane burżuje patrzyły na nas z góry.
A on kantował jak dziki w sklepiku ze sprzętem.
Wykorzystywałem lukę prawną.
Co to luka prawna?
Dobre pytanie.
Powiedzmy, że twoja mama ustanawia prawo.
Nie wolno ci brać więcej chleba.
Jak poprosisz, żebym wziął go dla ciebie, wykorzystasz lukę w prawie.
Czy złamałaś prawo?
Nie. Ktoś inny wziął chleb, tylko go zjadłam.
Mądra dziewczynka. To jest luka.
Fajne.
Ale i tak miałabyś kłopoty.
O tym rozstrzyga sąd.
Tym się zajmujesz w pracy?
Nie, w pracy zajmujemy się pieniędzmi.
Ja je wystawiam, a tata kosi.
Kochanie, idź na górę i przyszykuj się do snu.
Chcę posłuchać o luce prawnej.
Już.
Myślałem, żeby zrobić przerwę.
Myślę, że po Vegas powinniśmy
zrobić kilka miesięcy wolnego, przyhamować.
Hannah rośnie, coraz więcej rozumie.
A Lily jest sama, kiedy my jesteśmy w drodze.
Rozumiem.
Wystarczy przyhamować, mądrze to rozegrać.
I w odpowiednim czasie znowu uderzyć.
Zajebiście.
Stary, wycofuję się.
I to na dobre.
- Od dawna to planowałeś? - To miało być chwilowe zajęcie.
Piętnaście lat temu.
Sam mówiłeś, że w Chicago było blisko.
- Karzesz mnie? - Nie, to nie tak.
Mieliśmy pecha. To się nie powtórzy.
Nie mogę dłużej cię kryć.
Kryć mnie?
Co to ma znaczyć? Ryzykuję tyle samo, co ty.
Jak myślisz, co się stanie,
jak zobaczą czarnego włamywacza w domu białego?
To ja muszę uciekać oknem,
ty wychodzisz głównymi drzwiami.
SILNIKI I CZĘŚCI SAMOCHODOWE
Ramiona prosto.
Co wolisz, dobrą czy złą wiadomość?
Kto chciałby złą?
W tym miesiącu jesteśmy tylko sześć tysięcy na minusie.
Ten kredyt nas zżera.
Ray, gdybyśmy upłynnili…
Włożyłem wszystko, żeby dostać kredyt na 9,5%,
takim jak ja niechętnie pożyczają.
Potrzebujemy klientów.
Muszę lecieć.
Idziesz do klubu?
Wierz mi, wolałabym tu zostać, niż siedzieć w ciemnej piwnicy.
Odbierz mnie, jak zamkniesz.
- Dobrze? - Dobrze.
Pilnuj taty, dopóki nie wrócę.
- Mogę iść? Lubię klub. - Daj mamie popracować.
- Proszę. - Wiesz co? Chodź.
Nie siedź cały czas w sklepie.
- Na pewno? - Odciążymy tatę.
Będzie fajnie. Pomożesz mamie, moja mała pomocnico.
- Tak. - Idziemy. Kocham cię.
- Pa! - Na razie, wiewióreczko.
Dzień dobry.
Trzeba dorobić trzy razy.
Oczywiście.
Proszę wrócić za pół godziny.
Ja pieprzę.
Dorób sobie dodatkowy zestaw.
To niezgodne z prawem, nie?
- Jak leci? - Dobrze.
Byłem w pobliżu, pomyślałem, że wpadnę obejrzeć warsztat.
We wtorek mija osiem miesięcy.
Udało ci się. Jestem z ciebie dumny.
Idzie nieźle. Klienci wracają. Miejscowi przychodzą.
- Spłacasz kredyt, co? - Tak, radzimy sobie.
Wizyta w domu tego kretyna
i spłaciłbyś kredyt w try miga.
Ciekawe, jaki ma system alarmowy.
Podstawowy podwójnie uruchamiany.
- Podłączony do centrum monitoringu. - Tak.
Obchodzi się go obwodem mostka.
Sejf w ścianie?
- W podłodze. - Tak.
Na cyfrowy szyfr. Ale kod trzyma na biurku.
- Łatwa kasa. - Łatwa… do czasu.
Tak.
I co, akurat tędy przechodziłeś?
No dobra. Przyłapałeś mnie.
Nie. Tak naprawdę…
Mam kłopoty.
Ile?
Dwieście pięćdziesiąt. Bliżej trzystu z…
Kto pożyczył ci tyle kasy?
Muszę utrzymać się na powierzchni.
Zdobyć większą gotówkę i to szybko.
Nie mogę… Spróbuj u kogoś innego.
Próbowałem. Jesteś najlepszy.
Ray… Potrzebuję twojej pomocy.
Hannah.
Możesz iść z piłką na dwór?
Już się robi.
Mamo, jestem na dołku!
W czym pomóc?
Ja do żony, Lily Vernon. Pracuje w sprzedaży.
Zadzwonię po nią, chwila. Proszę pana.
Powiesz Lily, że przyszedł jej mąż?
Dzięki.
- Dobrze, pójdę… - Proszę usiąść.
Jest woda z ogórkiem.
AUKCJA ŚWIĄTECZNA W GLEN HILLS
ORCHIDEA RAPPACCINIEGO ok. 1926 r.
To boli!
- Hannah? - Puść mnie!
Hannah!
Proszę pana!
- Puść mnie! - Proszę ochronę do lobby.
- Hannah! - Puść mnie, to boli!
Łapska precz od mojej córki!
Włamała się na teren klubu.
Co z tobą, człowieku? To tylko dziecko.
To nie plac zabaw.
Tu obowiązują zasady.
- Zrobił ci coś? - Może u pana w domu nie.
Co? Chodź, idziemy.
Chodź, idziemy stąd.
Co się stało? Ray?
To firma, nie podwórko w getcie.
- Co powiedziałeś? - Ray, przestań.
- Powtórz to. No powtórz! - Przepraszam, to moja wina.
- Jak? - Byłam nieuważna.
- Nie powinno jej tu być. - Bzdura.
To się nie powtórzy.
Nie powtórzy. Proszę się spakować.
- Nie może pan jej karać! - Nie, proszę pana!
I tyle? Nic więcej nie zrobisz?
Przepraszam, tatusiu.
Nic się nie stało. To nie twoja wina.
Chciałam się tylko pobawić w dołek.
No tak.
Poczekajmy na mamę w aucie, wiewiórko.
Zgarnijmy je.
ORCHIDEA RAPPACCINIEGO
Aukcja dobroczynna. Będzie mnóstwo ochrony.
Bywałem na takich imprezach.
Laski pokazują klejnoty,
mężulkowie się ślinią,
- a ceny szybują. - Więc nas nie zauważą.
Ustalmy, kiedy przywiozą biżuterię.
Gdzie ją przechowają i będą pokazywać.
A wejścia i wyjścia?
Jak zwykle,
włożysz garnitur i uśmiech i wejdziesz głównym wejściem.
A ja zrobię swoje.
I już. Wyjmujemy prawdziwe klejnoty.
I wstawiamy podrobione.
I… gotowe.
Siedemnaście sekund.
Między rotacjami będę miał cztery minuty
na wyjęcie wszystkich.
Skoro podrobiona jest tak piękna, po co wydawać na prawdziwą?
Złotnika nie oszukamy, ale na tę chwilę wystarczy.
A co z Orchideą?
Nie opchniemy jej.
Jeszcze raz.
A Lily?
Powiem jej.
Układanie próbek farby zajęło mi bitą godzinę.
Nabawię się daltonizmu.
- Wszystko dobrze? - Tak, myślałem o…
O pieniądzach?
- O Glen Hills. - Nie!
Nie będziemy o nich myśleć ani pół minuty dłużej.
- Urządzają aukcję… - Zapomnij o klubie!
Postawiłeś na siebie.
Zaufaj swojej intuicji.
Tak. Masz rację.
Muszę wziąć na obiad przedstawiciela Airtexu.
Może da mi lepszą cenę. Mogę wrócić trochę później.
Do zobaczenia wieczorem.
Przepraszam. Dziękuję.
Nie wierzę, że przegram.
Ułożyłaś za trudny dla mamy.
To nie ja. Pepper wybrał kod.
Tak?
Dobra, spróbujmy tak. Uda się, czuję to.
- Źle! - No nie!
- Robisz to własnej matce, Pepper? - Nie.
Jesteś jego babcią.
- I tak po prostu zostałam babcią? - Tak.
Halo?
Dobrze. Mogę przyjechać za 45 minut.
Skarbie, muszę lecieć do klubu.
Zadzwonię po Beverley,
może będzie mogła cię popilnować.
Przecież cię wylali.
Tak. Ale szef zadzwonił, bo potrzebuje pomocy.
Posiedź i poczytaj, dopóki Beverley nie przyjedzie.
- Dobrze? - Dobrze.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Jak wygląda sytuacja? Tłoczno?
Bogato.
Idę tam.
Bierz, nie stój tak.
Obsługujemy dziś 200 osób.
Proszę pana?
Nie, dziękuję. Kurwa, co jest?
Może pan skosztuje?
Proszę chusteczkę.
Wchodzę.
IMPREZA ZAMKNIĘTA
Przepraszam.
Idzie pierwszy.
Cel na szóstej.
Czysto. Obserwuj.
Jen twierdzi, że miała stłuczkę, akurat dzisiaj.
Nie mówię, że kłamie,
ale ostatnio często ma wypadki.
Nie szkodzi, chętnie pomogę.
Trzeba doprowadzić do zgodności zakupy z faktur.
Podczas ostatniej aukcji był chaos w dokumentach.
Dobrze, może mnie pan zostawi
i wrócić do gości, a ja się tym zajmę.
Dobrze. Dziękuję.
Nie jest ostentacyjny?
Nie, jeśli już, to wyszukany.
Wyszukany? Dziękuję.
- Proszę wybaczyć. - Oczywiście.
Za dwie minuty masz gości.
- Słyszysz? Idą. - Nie teraz.
Daj mi więcej czasu.
Przepraszam panią.
Moja mama chciałaby rzucić okiem…
- Proszę się odsunąć. - …na to.
Zamożna kobieta.
- I nietrzeźwa. - Proszę pana.
Dziękuję.
Wychodź, natychmiast.
Teraz ten. Proszę.
- Nie ruszaj się! - Czekaj.
- Nie wstawaj. Na ziemię. - Poczekaj.
- To nieporozumienie. - Co tu robisz?
- Chłopaki, co jest? - Proszę wrócić na salę.
Potrzebuję wsparcia…
David, odezwij się.
O w mordę.
David, jesteś tam?
- Jesteś cały? - Spierdalamy.
- Do torby. - Musimy spierdalać.
Już idziemy.
Nie ma czasu.
- Co ty wyrabiasz? - Zyskamy czas.
- Kurde. - Jezu.
- Jezu Chryste! - Idziemy!
Spierdalamy. Ja go wezmę.
Szybciej!
SZKOŁA KARATE KENA
- A ty dokąd? - Ona tu jest.
- Kto? - Lily. Jej auto stoi na parkingu.
- Przecież ją wylali. - Ale tu jest.
Pójdę tam.
Kurde.
Pomocy!
- Pomocy! - Lily!
Ray?
- Pomóż mi! Jestem tu! - Lily!
Kurwa!
Lily!
- Lily! - Pomóż mi!
Pomocy!
Lily!
Pomocy!
Lily, spójrz na mnie! Porusz się!
Nie, nie ruszaj się! Leż! Wyciągnę cię!
Leż na ziemi! Zaraz… Kurwa!
Graham?
Graham! Ona tu jest!
- Gdzie jest? - W środku. Wyciągnij ją!
Wyciągnij ją. Graham cię wyciągnie.
Leż.
Słyszymy cię. Pomoc nadchodzi.
Graham, nie! Nie!
Muszę ci coś powiedzieć.
Trudno będzie to wyjaśnić.
Chciałbym powiedzieć, że wyborów…
Lily!
…dokonywałem dla ciebie. Dla twojej mamy.
Ale nie wiem, czy to prawda.
Czasem wychodziło dobrze.
A czasem…
Nie.
…tragicznie.
Lily!
Pomocy!
I chciałbym nie dokonywać już takich wyborów.
Ale nie wiem, czy umiem.
Naprawdę nie wiem.
Może jutro wszystko będzie lepiej.
Mama wyzdrowieje?
Nie wiem.
Kiedy ją zobaczymy?
Nie wiem.
- W czym pomóc? - Detektyw Tony Barrelli.
Szukam Raya Vernona.
Chodź, wiewióreczko. Zapniemy cię.
Wszystko…
może się na jakiś czas zmienić.
To znaczy?
Świat nie będzie taki, jak byś chciała.
Ludzie nie będą tacy, jak powinni.
Ale…
staniesz wyprostowana…
i dasz sobie radę.
Widzisz tę kobietę?
Nazywa się Ava.
Pójdziesz do niej.
Będziesz robić, co ci każe.
Będziesz szła naprzód.
I nie obejrzysz się za siebie. Choćby nie wiem co.
Ale chcę zostać z tobą.
Wiem, ale musisz przez chwilę iść sama.
I być dzielna?
Tak.
Pamiętasz, co zawsze mówimy?
Pokaż, gdzie masz odwagę.
Pokaż, gdzie masz siłę.
Ma pan prawo zachować milczenie.
Wszystko, co pan powie, może zostać użyte przeciwko panu.
Ma pan prawo do adwokata…
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła