SERIAL NETFLIX
Po zeznaniu Mashaby czterech członków SAPS wyrzucono za korupcję.
W policji nazywają ją kapusiem i zdrajczynią.
Zrobiłaś słusznie.
Nie wątp w to.
Słyszysz?
Dobra.
Chodźmy.
Widzieliście dziewczynę w koszulce?
- W koszulce na ramiączkach. - Pobiegła tam.
Wszyscy mają go szukać. Tu zostanie tylko ochrona.
Poradzimy sobie z nimi.
Znajdźcie ochroniarza.
Muszę porozmawiać z matką.
Ale nie tutaj.
Proszę.
Eunice?
Zwiąż go.
- Możesz go zakneblować. - Nie.
Nie ma rozmów o dziennikarce.
Internauci skupiają się na zniszczeniu systemu
i tym, kim jest Itu.
Znów nas kochają.
KIM JEST ITU? ZDRAJCZYNI! ITU, JAK ŚMIESZ?
Kim jest Itu, nasza tajemnicza bohaterka?
Przyjrzyjmy się nagraniu.
Itu, Numoor ci dziękuje.
Widzowie, czas na małą przerwę.
Głosujcie dalej.
KIM JEST ITU?
TERAZ W SĄDZIE ZACZNIE SIĘ DZIAĆ
Wszystko pod kontrolą, ministrze Kunene.
Zapewniam.
Oddzwonię.
- Minister policji. - Rozumiem.
Powiedział pan „Kunene”.
To minister bezpieczeństwa narodowego.
Tak.
Są w stałym kontakcie.
Oczywiście.
Podsłuchiwanie nie sprzyja awansowi.
I to niekulturalne.
Halo?
Sphiwe. Możesz uniknąć kamer.
Musisz przejść budynek i zejść do parkingu podziemnego.
- Cały budynek? - Nie słyszę cię.
- Słuchaj… - Bateria pada.
Musisz znaleźć sposób.
Musisz pomóc nam wejść do sądu.
Zapomnij o strachu.
Rozumiesz? Kraj cię potrzebuje.
Busi.
Dobrze, znajdę sposób.
Mamo.
Spójrz na mnie.
Nie wierz we wszystko, co mówią.
- Zabiłem złego człowieka. - Tak?
Na pewno?
Tak.
A Rebecca i mały Bean? O nich też kłamali?
Byłeś takim dobrym chłopcem.
A zmieniłeś się w potwora jak ojciec.
- Proszę. - Może zasługujesz na śmierć.
- Jak on. - Jestem niewinny.
Jestem niewinny, mamo.
Niewinny.
Jestem niewinny!
Jestem bohaterem!
Niby dla kogo jesteś bohaterem?
Shaka!
- Udowodnij! - Shaka!
Był niewinny.
Był niewinny, kurwa.
Numoor chroni niewinnych.
Usiądź. Zajmę się tym.
Już dobrze.
Jest w pomieszczeniu generatora.
Dam znać.
Wycofajmy się i przegrupujmy.
Przyjąłem.
Może ten proces był nam pisany.
Obserwowałem cię.
Wiele dni.
Jak opowiadałeś swoją historię.
Zgrywałeś bohatera.
Myślałem sobie:
„Allan Harvey,
znów kogoś zabił”.
Zabijanie to twoja natura.
Musiałem pokazać światu, kim naprawdę jesteś.
Zabójcą.
To była samoobrona.
Czy jeden taki czyn równoważy całe wyrządzone zło?
Co?
Harvey.
Gdy kolejnym razem spytam, czy się przyznajesz,
zapytam o całe twoje życie.
Każdy jego zepsuty fragment.
Musimy sprowadzić tu ludzi z Mamelodi. Licznie.
Wtedy wrócimy. Będą musieli aresztować prawdziwy tłum.
Pieprzyć ich.
Będą mniejsze szanse, że złapią ciebie.
Jeśli ktoś ma wątpliwości, może sobie iść.
Przelewałem krew.
- Jestem gotów na więcej. - Nie wierzę ci.
Nie przewróciłem cię. Sam upadłeś.
Mówię to po raz ostatni.
Jak opłacimy transport?
Panicz się tym zajmie.
Xolile, Shona, moi bracia,
ściągnijcie lud.
Chodźmy.
Zrób to przy ludziach.
To problem?
Nie.
Menzi!
Itu!
Kochanie.
Jesteś na topie.
Zdradził mnie.
Czemu do mnie zadzwonił?
- To świetnie. - Wcale nie.
Każdy wie, kim jestem.
Nie widzieli twojej twarzy.
Słyszałem coś. Tutaj!
Jest tam!
Mamy go. W piwnicy.
Zabić go.
Nie! Wstrzymać ogień!
Itu.
Co zrobiłaś?
Jak to?
Nie zgrywaj durnej.
Czemu to zrobiłaś?
Słyszeliśmy, że chcecie go zabić.
- Postąpiłam słusznie. - Dałaś znać terroryście.
Chryste. Cholera!
To przestępstwo.
Nie tak cię wychowałam.
A jeśli się dowiedzą?
Nie dowiedzą.
Uciekniemy. Po prostu…
Myślisz, że cię nie znajdą? Co dokładnie zrobicie?
Wyjedziecie?
To nie lata 80.
- Mamo. - Trafisz do więzienia.
Rozumiesz to?
Chyba że…
Wyciągnę cię z tego. Wracajmy.
- Co? - Dogadamy się.
- Dasz im Maqomę… - Zdradzi go?
Słuchaj.
Po prostu…
zamknij się.
Proszę, Itu.
Proszę, zaufaj mi.
Chcą jego, nie ciebie.
Ten jeden raz, Itu.
Posłuchaj mnie.
Proszę.
Odpuść sobie, Itumelong.
- Mówię do ciebie. - Mampho.
O co ci chodzi?
Zachowujesz się niedojrzale.
Bo coś mnie rozzłościło?
Skąd masz odwagę, by tak się odzywać?
Mam sporo na głowie. Nie mam na twoje humory.
Jestem w ostatniej klasie.
Dlatego się stresuję.
Ty stresujesz się, bo chcesz pokonać Goliata.
Dziecko!
Nie rozmawiasz z koleżanką.
Wystarczy. Wsiadajcie do auta.
Błagam cię.
Jest w busie.
Słuchaj.
Nie róbmy z tego spektaklu.
Chcemy porozmawiać.
Rozwalę was, jeśli się zbliżycie.
Nie jestem durny.
Nie odzywasz się. Co się dzieje?
Najpierw chcę porozmawiać z Busi.
Gdzie ona jest?
Jest przerażony.
- Zawołaj ją. - Tak jest.
Zaczekaj, przyprowadzimy ją.
Wyjdź z auta. Porozmawiamy.
Usiądź, Busi.
Sphiwe chce z tobą porozmawiać.
Sphiwe.
Busiswe, kochanie.
Wiedz, że cię kocham.
Co się dzieje?
Powiedz, że mnie kochasz.
Sphiwe, kochany.
Obiecaj mi, że wrócisz.
Wróć do domu.
Proszę.
Obiecuję.
Spytaj, gdzie jest.
Generale.
- Sphiwe. - Kiedy wrócę do domu…
Sphiwe!
Kto to był?
Wiesz, czego nie znoszę w karaluchach?
Świetnie się ukrywają.
Nie można ich złapać i zabić.
Małe szkodniki.
Są jednocześnie wszędzie i nigdzie.
Sphiwe!
Po drugie nigdy nie umierają za pierwszym razem.
Powiedz coś!
Ale odkryłem,
że jeśli chce się zabić karalucha…
nie robi się tego ogniem.
Tylko siłą.
Kto to?
Odwal się.
Zostaw go!
Koniec zabijania!
Granat!
- Co to było? - Sphiwe!
Nikt nie wie, co spowodowało wybuch.
Widać dym.
Usiądźcie.
- Co to było? - Sphiwe!
- Musimy iść.
Zabierzcie ją!
- Zróbcie coś! - Chodźmy.
Ma nie gadać z prasą, bo ją aresztuję.
- To jej mąż. - I co?
Miał pomóc i spieprzył.
Gdzie jest Mashaba?
- Na dworze odetchnąć. - Ciągle?
A my czym oddychamy?
Potrzebuję informacji. Co wybuchło?
- Gdzie wybuchło? - Kurwa.
Raport o ofiarach, cholera.
W sądzie nie ma prądu.
Spróbujemy dowiedzieć się…
Eksom!
Zmniejszą obciążenie? Nie, nie chcą, byśmy widzieli.
Ale gdy przyjdzie do wyborów,
wszystkie światła padną na nich.
Chodźmy.
Dopiero robi się fajnie.
To zostań. Ja pójdę.
Vanessa?
Strona padła.
Tee-Kay, Uhuru, chodźcie.
Ruszaj się.
Co się stało?
Dałaś mój telefon ochroniarzowi.
Prawda?
Gratulacje. Nie żyje.
Tak kończą bohaterowie.
Zabiłaś niewinnego człowieka.
- Wstawaj. - Jesteś zły na mnie?
Czy na to, że tylko ciebie obchodzi wasze kredo?
Wstawaj.
- Wciągnij sobie kreskę, śmieciu. - Co?
Idź!
I co się stało?
Zwolnił mnie.
Tak. Mam złe nastawienie.
Przykro mi.
- Zdziwiona? - Cóż…
Niech żyje Maqoma!
Niech żyje!
Proszę podpisać.
Co to?
Aresztujemy cię, jeśli powiesz komuś, co się stało.
Podpisz.
Po prostu to zrób.
Wracaj do dzieci.
Zadzwonimy, jeśli będzie potrzeba.
Pieniądze na transport.
- Do widzenia. - Będzie dobrze.
Pomówmy o głosowaniu.
JAK ZAGŁOSUJĄ LUDZIE?
W chwili wybuchu
niemal 600 000 osób chciało zabić Harveya,
a 500 000 osób ocalić go.
Co nam to mówi?
Głosuje coraz więcej osób,
ale, jak mówiłam, sporo nie chce w tym uczestniczyć,
a inni czekają na ostatnią chwilę.
Czekają do końca procesu.
Przejdźmy do Julie, na żywo przed sądem.
Zaufaj mi.
Jesteśmy z brygadierką Mampho Mashabą,
kierującą negocjacjami o zakładników.
Co pani sądzi o przebiegu wydarzeń?
Bez komentarza.
Itu, chodźmy stąd.
Itu?
Ta Itu?
- Proszę odejść. - Rozmawiałaś z Azanią?
Nic nie mów. Proszę odejść.
- Itu! - Proszę odejść.
Pracujesz z Numoor?
- Przyprowadź ją. - Menzi, co o tym sądzisz?
Menzi.
Siadaj.
Dowódco…
Miała być osobno.
Tee-Kay jej nie ruszy.
Co spowodowało wybuch?
Ochroniarz zabił się granatem.
Na parkingu.
Przy naszych busach.
Zginęli Tam Tam i Dosh.
Dwóch żołnierzy i droga ucieczki. Wiesz, na kogo wychodzimy?
Na głupców!
Własnych zakładników.
- Miał broń. - Pieprzenie.
- Był bezużytecznym ochroniarzem. - Cicho.
Vanessa?
Dane są na stronie, ale nie odpalę jej z telefonu.
Potrzebujemy prądu.
Mają tu generator.
Napraw to. Idź z nią.
Będziesz z Eunice, nim zabijecie się z Tee-Kayem.
Idziesz?
Załatw jedzenie od przyjaciół na zewnątrz.
Co powiecie na smażonego kurczaka?
Czekajcie.
Pamiętaj, co mówiłam.
Powiedz im wszystko, co chcą usłyszeć.
Mashaba to nie problem.
Nie ma potrzeby przyjeżdżać.
Kto nie musi przyjeżdżać?
Lepiej martw się o córkę.
Itu odpowie za współudział w morderstwie
i pomoc Numoor w tym, co, do cholery, wyprawiają.
Może wiedziała od początku.
Kto wie? Może też w tym siedzisz.
Jak pan śmie podważać moją uczciwość?
Po pana przyjściu postrzelono dziennikarza.
I jakby tego było mało,
ochroniarz prawdopodobnie nie żyje.
- Wykorzystał pan go. - A gdzie byłaś ty?
Odetchnąć?
Tak się nazywa utrudnianie śledztwa?
Trafisz do więzienia razem ze swoją zdradziecką córką.
Obyś miło wspominała pracę.
W końcu poświęciłaś życie męża za swój stopień, prawda?
Córka jest niewinna.
Niech prawo zdecyduje, kto jest winny, a kto nie.
Pomówię z twoją córką.
Nie oddalaj się, bo to nie koniec rozmowy.
- Na razie. - O nie.
Boże.
Fajnie, że nas wcisnęli.
Jest łatwiej, gdy zamawiasz stolik, udając głos białego.
Byli w szoku, gdy okazało się, że Jacob,
z którym rozmawiali, to Jakobe.
- Rozwala mnie to. - Tato.
Tak, kochanie.
To żart ze mnie…
- Jacob! - Tato!
Wybacz, że…
Nawiązali kontakt.
Chcą oddać zakładników za jedzenie.
Zajmij się tym.
Nie mogę.
Itu znów jest na topie.
@AzaniaForever napisał:
„Córka brygadzistki Mashaby odważniejsza od matki”.
@Peter Smith napisał:
„To córka dowodzącej?
Komu można teraz ufać?”.
O to chodzi!
- Zadzwonię do prasy. - Wracamy.
Pojebało cię?
Nie postawią jej przed sądem.
„Ruch Rozbitego Ludu ratuje członkinię”. Już to widzę.
To zapewni nam sławę.
Wejdziemy to polityki.
Jesteśmy ruchem. Co ty pleciesz?
Będzie świetnie.
Dadzą nam jedzenie za pięciu zakładników.
Wstawaj.
Chodźcie ze mną.
Ustawcie się w kolejce.
- Na górę, szybko! - Co się dzieje?
Wypuszczamy piątkę, w tym ciebie.
- Chodź. - Nie idę.
Co ty robisz?
Ratuję ci życie.
Czemu tak się o mnie martwisz?
Ostatnia szansa. Rozumiesz?
Wypuśćcie ją.
To starsza kobieta.
Zrób to.
Dobra.
Bez obaw, wyjdziesz stąd.
Nikt cię nie skrzywdzi.
Zaufaj mi. Chodźmy.
Chodźmy.
Proszę pani.
Szybciej zbieram bydło, niż wy zbieracie tych ludzi.
Wszystko się spieprzyło.
Maqoma nie wie, co robi.
Skoro ja to widzę, to i oni.
Jest jakaś misja, na którą nie narzekasz?
Przeliczymy się? Tam Tam i Dosh nie żyją.
Materiały do ucieczki wybuchły.
Nie mamy zasięgu i prądu.
- Jak amatorzy. - I kto jest winny?
Pamiętaj, że Azania jest dowódcą,
bo wszyscy wyżsi rangą nie żyją.
Poproszę po raz ostatni.
Zadzwoń do Azanii. Udawaj, że mu pomagasz.
Taka wierna zasadom.
Taka dzielna.
To zniszczy ci życie.
Ale szanuję to.
Puśćcie!
Zabierzcie ręce!
Puśćcie mnie!
Widzę coś. Przenoszą ją.
Jest w czarnej beemce. Numery BH722.
Cholera!
Mamo?
Wstaniesz dzisiaj?
Czemu nie jesteś w szkole?
Odeszłam.
Czemu to zrobiłaś?
A co miałam zrobić?
Od miesięcy nie wstajesz z łóżka.
Potrzebowaliśmy matki.
Towarzysze!
Przybyliśmy, by wspierać Maqomę, który dotrzymuje słowa.
Ale policja
zaatakowała wysłannika, strzelając do dziennikarki.
Zastraszają nas.
Ścigają nas.
Biją nas.
A teraz
zabrali jednego z nas.
Zabrali Itu.
Zawołajcie ją.
Itu!
- Zawołajcie! - Itu!
W tym miejscu,
w tej chwili,
powiemy w końcu: „Dość tego”.
- Dość! - Tego!
Krzywda jednej to krzywda wszystkich.
Połóż przy drzwiach.
Dobrze. Cofnij się.
Cofnij się.
Czekamy.
Zakładnicy.
Chodźcie.
Osłaniajcie nas!
Cholera.
WSZYSCY KRWAWIMY
Towarzysze!
Nadszedł czas.
Chodźmy.
Itu!
Mamy problem.
Otoczyli nas.
Mów.
Mamy problem.
Macie utrzymać podejrzaną.
Atakują nas!
- Zawołajcie! - Itu!
Nie!
Itu!
Napisy: Krzysztof Zając