SERIAL NETFLIX
I pozostajemy w ukryciu.
W cieniu.
Wpływamy na zmianę, obalamy tyranów
i dopuszczamy do głosu ludzi.
Ludzie muszą być najważniejsi.
Powiedzcie!
Czemu chcecie być wojownikami Numoor?
Była pewna kobieta.
Thandi.
- I… - Kochaliśmy ją.
Chciała wolności.
Sprawiedliwości.
Marzyła o…
o zjednoczonym kontynencie.
Chcemy dołączyć.
Musimy.
Zapytam ponownie.
Czy poza Zoliswą
zabiłeś kogoś jeszcze?
Z zimną krwią strzeliłeś w plecy?
Tak.
Torturowałeś kogoś?
Opuśćcie broń.
Jeśli strzeli,
nie reagujcie.
Zrób to, Allan.
Zabij mnie na oczach milionów.
Zrób to.
Będziecie świadkami prawdziwej sprawiedliwości.
Chcę opowiedzieć swoją historię!
Chcę ją opowiedzieć!
Wyjaśnię, czemu to zrobiłem.
Siadaj.
Siadaj!
NASZA SPRAWIEDLIWOŚĆ
WSZYSCY KRWAWIMY NA CZERWONO
To nielegalny protest! Rozejść się!
Rozejść się!
Mashaba, zgłoś się.
Sytuacja się pogarsza.
Potraktuj tych gówniarzy gazem. Słyszę ich.
To niewielki tłum. Kontrolujemy ich.
Zaraz zrobi się duży.
Wyślesz na nich oddział,
czy mam przyjść i zrobić to sam?
Moje dzieci.
Posłuchajcie mnie.
Chcecie mieć na rękach krew niewinnych?
Chcecie?
W budynku sądu
są czyiś ojcowie, matki,
bracia i siostry.
Myślcie o zakładnikach.
- Nie narażajcie ich. - My?
Kto strzelił do dziennikarki? Numoor?
- Czy gliniarze? - Gliniarze!
Ludzie z AK-47 i zakładnikami nie szukają sprawiedliwości.
Nie chcemy przemocy.
Chyba że nas zmusicie.
Niech żyje Azania!
Niech żyje!
- Niech żyje Maqoma! - Tak!
- Niech żyje Numoor! - Niech żyje!
Maski.
Bez przemocy.
Co się dzieje?
Menzi!
Nie ruszaj się.
Spokojnie.
Już dobrze. To ja.
To jakiś pieprzony obłęd.
Jak każda rewolucja.
Posłuchaj.
- Mają Thabiego. - Co?
Spokojnie.
- Możemy powiększyć ten tłum. - Nie, Menzi.
Posłuchaj mnie.
Damy radę.
Dobrze?
W porządku.
Dobra.
Proszek nie powinien już działać.
Czas wracać.
Przepraszam. Już.
W porządku?
Na pewno?
Przepraszam.
Mogę iść do łazienki?
Jasne. Szybko.
- Gotowa? - Tak.
Chodźmy.
Chodź.
Byliśmy na stronie 160.
Narodziny afrykańskiego nacjonalizmu.
Proszę pani.
Zagłosuje pani?
Nie.
Głosowanie niczego nie zmieni.
Przepraszam.
Takie były czasy.
„Takie były czasy”.
Nie masz problemów z gniewem?
- Nie tracisz kontroli? - Nie.
Ostatni raz wyrządziłeś komuś krzywdę w armii?
- Tak. - A żonie?
Maria.
Czemu żona go zostawiła?
Kłamała w żywe oczy.
- Maria. - Kłamała.
Naprawdę?
Znęcał się nad nią.
Bił, złamał jej nos.
- Złamał rękę synowi. - Co?
- To też kłamstwa? - Nie.
Czy konstytucyjna demokracja temu zaradzi?
Wzniosła zarzuty?
Harvey ją od tego odwiódł. Prawda?
Skąd to wiesz?
Przygotowałem się.
Nieustraszona dziennikarka.
Postrzelona przez policję.
- Pomogłeś jej? - Tak.
W porządku?
Tak.
Opowiedz ludziom,
jak policja cię postrzeliła.
Mów prawdę.
Mają kogoś w policji.
Zaplanowali to, by obciążyć policję!
NA ŻYWO
Manipulują wami!
Nie wierzcie Azanii! Kontrolują wszystko!
Potrzebujemy dowodu!
Puść!
Chodźmy razem.
Menzi.
Nikt z nas nie uciekł.
Jezu.
Przewróciłeś mnie.
Co?
Przewróciłeś mnie.
- Wpadłem na… - Masz mnie za idiotę?
Uspokój się.
Przewrócił mnie. Trzymasz z nim?
- Jesteśmy zespołem. - Thabi.
Panikujesz. Wszystko będzie dobrze.
Jasne?
Może dla ciebie, paniczu.
Słucham?
Wysiadaj.
Dokąd ją pani zabiera?
No dokąd?
Itu!
Byłem częścią jednostki taktycznej.
Moim zadaniem
była likwidacja obozów komunistów MK.
Co się stało po tym, jak mnie schwytałeś?
Jesteś mężczyzną czy tchórzem?
Mów.
Mów!
Jebany czarnuch!
Torturowałem cię.
Wciąż sądzisz, że przeszłość nie ma znaczenia?
Przeszłość ma ogromne znaczenie.
Jak i demokracja konstytucyjna.
Mnie też ciąży przeszłość.
Zmieniłem się.
Naprawdę.
Zapomnijcie o konstytucji. Jestem z Numoor.
Sędzina ma rację.
To będzie koniec, jeśli damy władzę tym potworom.
Musimy obalić system.
- To skutki terroru… - Walczą o wolność.
…bez konsekwencji.
Wysyłają wiadomość, że można działać bez konsekwencji.
Walczą o wolność.
Powinnam zlać cię przy kumplach.
- Gdy wrócimy do domu… - Nie wracam.
Zostanę tu z kumplami.
Mówisz o Menzim?
Ten idiota ma kontakty, by się z tego wydostać.
My nie.
- Pomyśl. - Wierzę w to, co robimy.
Naprawdę?
- W morderstwo? - Przez apartheid też były ofiary.
Jezu.
Wy, młodzi.
Jak możesz myśleć, że to coś podobnego.
Jestem twoją matką i nie będę się powtarzać.
Całą karierę walczę z nadużyciami w policji.
Wiesz, jakim kosztem?
- A teraz robię to dla córki. - Nie prosiłam cię o to.
Mam obserwować, jak idziesz do więzienia
i marnujesz przyszłość?
- Chodźmy. - Nie.
Będę walczyć o to, w co wierzę. Jak ty.
Jak tata. Menzi go przypomina.
Wątpię.
Na pewno nic ci nie jest? Może to ty wróć do domu.
Widzisz tamtą kobietę?
Jej mąż jest w środku.
Sądzisz, że myśli teraz o systemie?
Myślisz, że Maqoma myśli o niej i jej bólu?
Chce tylko odzyskać męża.
Wszyscy martwią się o bliskich.
Proszę cię.
Współpracuj ze mną.
Wypuszczę was, jeśli przeniesiecie się gdzieś indziej.
Dajcie nam skupić się na wydostaniu zakładników.
Jeśli Menzi przypomina ojca, zrozumiałby, że ratujemy życia.
Prawdziwe życia.
Proszę, herbata.
Dziękuję.
Zwykle to ja robię herbatę.
Przepraszam.
Halo?
Kochanie.
Sphiwe, kochany.
Próbowałem przypomnieć sobie twój numer.
Gdzie jesteś?
Jesteś bezpieczny?
Czyj to telefon?
Nie martw się. To długa historia.
Nic mi nie jest.
Na razie.
Gdzie jesteś? Z Nandi?
To jej mąż. Jest w środku.
Przed sądem. Nandi jest w żłobku.
Przepraszam.
Mogę pomówić z mężem?
Proszę.
Policja chce rozmawiać.
Wydostaną mnie?
Wydostaniecie go?
Zrobimy, co w naszej mocy.
Obiecuję.
Proszę mi zaufać.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Ilu członków Numoor przejęło budynek? Gdzie są?
Nie wiem.
Spokojnie.
Musimy znaleźć sposób, by jednostka weszła do budynku niezauważona.
Nie mogę stąd wyjść. Nie dam rady.
Posłuchaj mnie.
Masz córkę, prawda?
Tak.
Chcesz, by widziała w tobie ochroniarza
czy bohatera?
To twoja chwila.
Dobrze. Co mam zrobić?
Gdy wyjdziesz z toalety, wejdź w korytarz.
Idź nim do samego końca.
Wtedy skręć w prawo.
Słyszysz? Skręć w prawo.
Bateria mi pada.
Pozwól sobie pomóc.
- Dobrze. - Dzięki.
Oddzwonimy z planem. Będzie dobrze.
Jak idzie z profilami?
Jego żona tam siedzi.
Co z tego?
- Musimy sprowadzić go żywego. - Musimy zabić Azanię.
Proszę.
Zabije go.
Uciekaj!
Cholera.
Towarzyszu.
Jestem tu.
Jesteś bezpieczny.
- Tam! - Jesteś bezpieczny.
#FakeNews, #ObalićAzanię
i #JesteśmyPonadTo. To główne trendy.
Co jest z tymi ludźmi?
254 431 osób twierdzi, że Harvey jest winny,
a 239 220, że nie.
Przewaga rośnie.
Może Bengu nie powinna bronić zasad prawa.
Może nie powinniśmy zabijać kogoś w telewizji.
Co?
Kurwa.
Mój telefon.
Co z nim?
Zgubiłeś go z dziennikarką?
- Miałem go przy sobie. - Jak to?
Nie zadzieraj ze mną.
Zaszliśmy tak daleko, by zniweczyć pamięć o Suku?
O naszych braciach i siostrach?
By Ablowi uszło to płazem?
Zdradziłeś nas?
Co?
Co powiedziałeś dziennikarce?
Sama to rozgryzła.
Przestań brać ten proszek.
Zadzwoń do niego.
Ktoś odrzucił.
- Kiedy go widziałeś? - Nie wiem.
- Spytajcie dziennikarkę. - Nie.
Zrobię to.
Ile razy mam mówić, że nie zabrałam ci telefonu?
Zabrałaś go w łazience.
Postrzeliliście mnie.
Przestań.
W tej chwili.
Powiedz mi prawdę,
nim zajmą się tobą inni.
Mów.
Czemu?
Czemu to robisz?
Nie pasujesz do nich.
- To moi bracia. - To kłamcy!
- Gówno wiesz. - To wtajemnicz mnie.
Macie kredo?
Ja też.
Przekazać ludziom prawdę.
Macie się za bohaterów?
- Oszalałeś. - Co?
To wszystko jest skomplikowane.
Nie muszę ci się tłumaczyć.
- Oddaj telefon. - Nie mam go.
- Daj go, bo zginą ludzie. - Nie mam go.
Oddawaj!
Jeśli dowiem się, że kłamiesz…
Będziesz zdana na siebie.
Nie zabrała telefonu.
Tak?
- Nie wyprała ci mózgu? - Co?
Zawsze miałem kłopoty przez pogardliwość.
Nie ma telefonu.
Dam znać Maqomie.
Bracie.
Mogę powiedzieć coś otwarcie?
Możesz.
Jesteśmy sami.
Pomogę ci.
Zegar tyka.
Nie tylko Uhuru naraża naszą misję.
Nasza plan zadziała bez względu na to, czy Harvey zginie.
Jest tylko przynętą, by skłonić ich do drugiej opcji.
Tej ważnej.
KONGO, ROK 1989
Przez rok
uczyliście się kreda Tarika i dowiedliście wartości dla Numoor.
Dziś
przed starszyzną
zostaniecie jednymi z nas.
Numoor!
Proszę.
Ministrze,
według prawników Truth Media chroni konstytucja.
Możemy zdobyć zakaz z powodu szkody działań,
ale zajmie to 24 godziny.
- To zaczynaj. - Tak jest, ministrze.
JUŻ WIESZ , CO ROBIMY, BRACIE?
Władze straciły kontrolę.
- Strzelają do dziennikarzy, biją uczniów. - Ta dziennikarka Truth Media…
- Proszę. - Dzień dobry.
Cześć.
Przyniosłam jedzenie.
Pomóż mi. Jak tu głosować?
Takim telefonem nie można.
Proszę jeść.
To szokujące.
Obłęd.
Posłuchajmy, co Harvey ma na swoją obronę.
Mam tego dość.
Każdego dnia w tym kraju
ktoś jest napadany, gwałcony lub mordowany.
Nie chodzi tylko o białych czy czarnych.
Chodzi o wszystkich.
Tamtej nocy pod mostem…
nie chciałem tego zrobić,
ale musiałem.
Albo on,
albo ja.
Byłem bohaterem.
Co mógłby zrobić komuś innemu?
Co ktoś by zrobił?
Co?
Co byś zrobił, Maqoma?
Chcesz mnie zabić,
bo zrobiłem ci coś strasznego.
Rozumiem to.
Naprawdę.
WINNY NIEWINNY
Ale byłem w armii.
Miałem rozkazy.
Nie miałem wyboru.
Każdy ma wybór.
Nie ma wybaczenia dla jego czynów.
Nie dziwię się twojej nienawiści.
Ale to, co tu robisz,
zniszczy nasz system sprawiedliwości.
Niech umiera.
- Ale… - Ale, ale, ale!
Mam dość systemu, który broni takich jak on.
Wcale ich nie chroni.
Nie robi nic takiego.
Mówisz szalone rzeczy.
Dziennikarka powiedziała, co robicie.
- Manipulujecie. - Pomieszało jej się.
Myli się.
Każdy, kto oddaje władzę ludziom,
prawdziwą władzę,
nazywany jest szaleńcem i terrorystą.
Ale słyszeliście.
Zabicie Allana Harveya
to zabicie systemu.
Zabicie ludzi, którzy uciszają nas zapomogami i żywnością,
samemu kradnąc wszystko.
Wykorzystują system dla własnej korzyści.
Każą wam klęczeć i błagać, gdy sami ucztują jak królowie.
A my jesteśmy prosiakami w błocie.
Niech żyje Azania!
To cholerny dyktator.
Tego chcecie?
- Z nim będzie tylko gorzej. - Dla kogo?
Nie jesteście wieśniakami.
Nie jesteście prosiakami,
a synami i córkami tej ziemi.
Prawowitymi dziedzicami tego kontynentu.
W końcu.
Sprawiedliwość dla biednych.
Zastrzelił Zoliswę, pociął mnie,
pobił żonę i syna. Spójrzcie na jego matkę.
Zgadza się.
Głosujcie za zabiciem Allana Harveya.
WINNY NIEWINNY
Zabijcie system.
Zabijmy system i cały rząd.
- Nic dla nas nie robią. - Jest tu.
Zagłosuję za zabiciem go.
- Moloi! - Kurwa.
Do mojego biura.
Zabicie Azanii to błąd. To tylko pogorszy sprawę.
Proszę pomówić z ministrem.
Zabicie Azanii to priorytet.
Tego chce minister? Jesteśmy mordercami?
Co tu robią?
- Są gotowi mówić… - Niech czekają tam.
Trzeba ich odesłać.
- Będę z nimi negocjować. - Po kiego? Już są w areszcie.
Skupmy się na pomocy Sphiwe. Zaraz padnie mu bateria.
Jeśli pójdzie tym korytarzem,
dojdzie do kolejnych drzwi,
prowadzących do parkingu podziemnego.
Pokażę to na tym planie.
Słyszeliśmy. Zabiją Azanię.
Twoja mama dała Azanii telefon.
Zdobądź numer i ostrzeż go.
Oszalałeś?
Już przeglądałaś jej telefon.
Zrobiłbym to sam, gdybym mógł.
Ogarnij swój syf.
To przejście prowadzi do parkingu podziemnego.
- Kurwa, zrobię to sam. - Nie.
Ty tchórzysz
i uważasz to za jakąś gierkę. Dla mnie jest inaczej.
To nie fair.
- Nie martw się. - Obgadaliście to?
Nie chcemy, by kogoś aresztowano.
Jeśli ktoś zginie w czasie akcji, pewnie obwinicie nas.
Pogadacie ze swoimi?
Możemy protestować?
- W parku obok? - Przymkniemy oko.
- Do zobaczenia. - Zostanę.
Wszyscy wiedzą, że jestem twoją córką.
Powiedzą, że się sprzedałam.
Zostań tu.
- Dobrze? - Mashaba, chodź!
- Sphiwe. - Wciąż tu jestem.
Spokojnie. We wszystkim ci pomogę.
Powiem ci, co robić. Otwórz drzwi na korytarz.
Idź prosto, aż do skrętu w prawo.
Skręć i idź korytarzem do końca.
Kurwa.
Gdzie jest wejście?
Sphiwe?
Nie słyszę cię.
Jestem.
Na drzwiach są bomby.
Zignoruj wszelkie bomby i kable. Po prostu je omiń.
Kurwa.
Gdy byłem w Kongo,
szamanka ostrzegła,
że kobiety są niczym demony.
Wykorzystują seks,
by odebrać mężczyźnie władzę.
Oczarowałaś mojego brata.
Ale…
ta szamanka…
- Dała mi eliksir ochronny. - Przestań!
Nie!
Zostaw ją.
Dość!
Kredo!
Nauczyłem was kreda.
Chcę telefon.
Nie wzięłam go.
Jesteś odważna jak na nowicjuszkę.
Skąd…
Truth Media z wami działa?
Baby wam pomaga, prawda?
Wiedział o tym.
Gdzie jest telefon?
Nie wzięłam go.
Odpierdolcie się.
Tee-Kay?
Czekaj.
POLICJA DOSTAŁA ROZKAZ, BY CIĘ ZABIĆ!
Spokojnie.
Nie zabijamy niewinnych.
Co?
To czyja krew jest w łazience?
Zawołaj kamerzystę.
Tee-Kay.
Czyja krew jest w łazience?
Czyja?!
Dostaliśmy wiadomość od lojalnego widza.
Przekonajmy się.
Wiedzą o nim.
Mój mąż!
Mampho, mój mąż!
Co, do cholery?
Obiecaliście.
- Zabierzcie ją! - Mampho!
Tędy.
Zadzwońmy do naszego bohatera.
Dowiedzmy się, co oni planują.
Mówi Itu. Kto to?
Itu.
Halo?
Kto mówi?
Miło cię słyszeć.
Słuchajcie!
Dowiedzmy się, kim jest Itu.
Szybko!
Dokąd idziesz?
Odetchnąć.
Obiecaliście.
Itu?
Rozłączyło nas.
Mimo to…
Itu,
Numoor ci dziękuje.
Napisy: Krzysztof Zając