SERIAL NETFLIX
ROZDZIAŁ 2 POZYCJA / EKSPOZYCJA
No cóż…
Będzie to zmiana.
Zmiana… No nie wiem, jeśli wyślą mnie do Honolulu, to pojadę.
Dziewczyny…
To nie jest, kurwa, zabawne.
Słuchaj…
Po prostu nie.
Nie bądź taka.
Może zostanę sprzątaczką.
Sprawdzałam.
Jest tyle chętnych, że płaca jest gówniana.
Gówniana jest lepsza niż żadna.
Przestańcie. Miałyśmy nie dramatyzować, dopóki się czegoś nie dowiemy.
Właśnie, to dopiero parę godzin.
Masz szczęście, Anutxi.
Ja?
W najgorszym wypadku zaopiekujesz się dziećmi sprzedawcy serów.
- Małymi serkami. - Pewnie, poproszę go o wypłatę.
- Spoko. - Nieźle.
Ane Uribe. Ane Uribe proszona do administracji.
Nie słuchaj ich. To pewnie coś innego.
- Nie martw się. - Jasne.
To na pewno awans.
- Jestem pewna. - Szczęścia, kochana!
Nie potrzebuję go.
Do zobaczenia.
No już!
Pa.
Cóż…
Nie wiem.
Myślałam o urlopie w lipcu, ale jeszcze z nim nie rozmawiałam.
Mogę powiedzieć za kilka dni, jak omówię to z moim chłopakiem?
Dobrze.
Coś jeszcze?
Nie, to wszystko.
Wszyscy mówią o zwolnieniach…
Czy będą, czy nie…
Nie, to wszystko.
Powiedz nam za tydzień i to tyle.
Dobrze.
- Dziękuję. - Proszę.
Do widzenia.
W stołówce było tak samo, kolejnych dwóch.
Rozumiesz? Śmieją mi się prosto w twarz.
Może rzeczywiście mnie zwolnią.
Nie, nie przejmuj się.
Co się dzieje?
Podobno jest zdjęcie.
Jakie zdjęcie?
Twoje. Nago z rozłożonymi nogami czy coś. Nie widziałam go.
Ale to pewnie jakaś zmyślona bzdura, prawda?
Są jak małpy. Skąd by to wzięli?
Idealne rodziny istnieją.
Przekonałam się, gdy poznałam Kepę i jego dzieci.
Uwierzyłam, że na nich zasłużyłam i że wszystko może nabrać sensu.
Kiedyś, w końcu.
- Dobrze. - Dobra robota, synu.
- Ane. - Kochanie.
- Chodź. - Ane, twoja kolej.
No nie wiem.
- Ach! - Nie!
- Szlag. - Przepraszam.
Zawsze to samo.
- Zawsze to samo. - Nie skupiasz się.
- Nie śmiejcie się. - Znowu!
- Jeszcze raz! - No już.
Dajcie spokój.
Ane jest zmęczona. Do łóżka, dzieciaki.
- Jeszcze raz! - Nie jestem zmęczona.
Zagramy kiedy indziej.
- Do łóżka. Jest późno. - Dobra.
Dobranoc, kochani.
I wybierzcie inny dzień. Nie w piątkowy wieczór.
- W porządku? - Dobrze.
Skarbie.
Czemu nie śpisz?
Tak wcześnie w sobotę?
Ty już się przyzwyczaiłeś.
Zrobię kawę, dobrze?
Dobrze.
Daj mi żyć, proszę.
Wybrany numer jest nieaktywny.
Jedno imię – Malen Zubiri. I jedno uczucie – niespodzianka.
To właśnie zdominowało korytarze ratusza w Bilbao.
Niespodzianka z powodu jasności umysłu wiceburmistrz,
która nie opuściła urzędu po upublicznieniu prywatnego nagrania.
Nadal kandyduje na burmistrza, co dla mnie jest śmiałe.
Nie wyrzucą jej. To nie byłoby eleganckie.
Nie chodzi o elegancję.
- Zubiri to ofiara przestępstwa. - Jasne.
Ale jej partia potrzebuje kogoś, kto utrzyma urząd burmistrza.
Lezcano stracił większość.
- Zubiri zyskała w sondażach. - Gdy partia była zagrożona.
Nie mają nikogo pewnego.
Nie znaleźli nikogo u siebie, więc wybrali niezależną.
Widziałyście to?
Nie o to chodzi.
Ważne, kto to nagrał i kto zyskał na upublicznieniu.
Tak, ale nieważne, kto to ujawnił.
Czy nam się to podoba, czy nie, Malen Zubiri pozostanie „tą z nagrania”.
- Mów. - Wiem tyle, co ty.
Nie pieprz. To nie ciebie widać na nagraniu.
Bo to ty miałaś zostać burmistrzynią.
- Ciebie chcieli pogrążyć. - Wiedziałeś, kim jestem.
Gdybym ci powiedział, zerwałabyś ze mną.
Mam uwierzyć, że mnie znałeś i nie miałeś z tym nic wspólnego?
- Zaciągnąłeś mnie na tę plażę. - I to tyle.
Pewnie cię śledzą.
- Nie widzieliśmy się potem. - Nie chciałaś!
Nie nalegałeś.
Co miałbym na tym zyskać? Może kto inny, ale nie ja!
- Komu powiedziałeś? - O nas?
Zwariowałaś?
Też mam dużo do stracenia. Myślisz, że mnie to nie dotyczy?
Nie pierwszy raz mnie okłamałaś.
Chyba tego nie zgłosisz, prawda?
Zrobię, co będę chciała.
To pogrąży nas oboje.
Razem dowiemy się, kto nam to zrobił.
To go znajdź szybko, ale nigdy więcej tak nie mów.
Bo tylko mnie wydymali.
Kurwa.
Groziła mi.
Czemu to zostało, kurwa, upublicznione?
Tylko ona miała zobaczyć to nagranie!
To jest warte więcej.
Widzimy się na miejscu.
Nie masz dzisiaj zajęć?
Osoba oskarżająca chce zachować anonimowość.
Według jej zeznań zdjęcia Ane Uribe
krążyły po fabryce przez wiele dni.
- Nie wiedział pan o tym? - Jasne, że nie. Za kogo mnie pani ma?
- Rozpoczniemy wewnętrzne śledztwo. - To nie powstrzyma zewnętrznego śledztwa.
Źle mnie pani zrozumiała.
- Ane to zgłosiła? - Nie.
Ale znalazłam zdjęcia na telefonie jednego z pracowników.
Skarżący powiedział, że tam je widział. Zdjęcie i nagranie.
Który pracownik?
Bizen Goikoetxea.
Kiedy go odzyskam?
Zapomniałeś opróżnić kosz, cwaniaku.
Dostałem je, ale ich nie wysyłałem.
Kto ci je przysłał?
- To był nieznany numer. - Czemu nieznajomy ci to przysłał?
Skąd mam wiedzieć? Wie pani, jacy są ludzie.
Nie znalazłam na telefonie żadnych komunikatorów.
- Usunąłeś je? - Tak.
Nie chcę, żeby to się powtórzyło.
No dobrze.
Powiedzmy, że nie wiesz, kto je wysłał.
Ale rozmawiałeś o nich z kolegami. Podobno ma je pół fabryki.
Nic o tym nie wiem.
Więc może tylko ty je otrzymałeś.
Jesteś bardziej podejrzany, niż sądziłam.
Nikomu ich nie wysłałem. A to, że je dostałem, to nie przestępstwo.
Skąd wiesz?
Czy firma poinformowała cię, co jest przestępstwem?
I co masz robić? Skasuj je, nie zgłaszaj, zaprzeczaj.
Mam rodzinę. Jasne? Pracuję, mam normalne życie. To tyle.
Wiem, w co chcesz wierzyć.
Że ona była słaba.
Czemu tak ją to poruszyło? To się nazywa obwinianie ofiary.
Słyszałeś o tym?
Każdy myśli, że w jej sytuacji postąpiłby inaczej.
„Niektórzy nie są przystosowani do życia”.
Ale to nieprawda.
Ane miała prawo żyć.
Ale nie zniosła tylu sukinsynów.
Nic dziwnego.
Nie wierzę ci, Bizen.
Jeszcze się zobaczymy.
Jeśli nie chcesz ich widzieć, rozumiem. Ale to może pomóc.
Zapraszam.
Co się stanie z tą świnią?
Problem w tym, że pani siostra tego nie zgłosiła.
Bez dowodów niewiele zdziałamy.
- A telefon Ane wciąż się nie znalazł? - Jest wyłączony.
Musiała go zniszczyć albo zabrać ze sobą do morza.
Poprosiłam firmę o listę połączeń, ale to trochę potrwa.
Nie ma pani podejrzeń, kto mógł wysłać te zdjęcia?
Nie.
Tę fryzurę miała dawno temu.
Taka sama jak na nagraniu.
Nieprzyjemnie to oglądać.
Zapauzuję. Jeden kadr wystarczy.
Dobrze?
Poznaje pani kogoś?
Przykro mi.
Wiem, że to trudne.
Ale chyba nikt nie znał jej lepiej niż pani.
W ogóle jej nie znałam.
Przeszła przez piekło i nic nie mówiła.
O niczym nie wiedziałam.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Proszę.
To rzeczy Ane. Nic nietypowego.
Ale zanim wyciągnie pani pochopne wnioski, siostra nie była w ciąży.
WPROWADZENIE DO NATURALNEJ PŁODNOŚCI
- Nie byłeś u dentysty? - Odwołałem.
Gdyby nazwał mnie rogaczem podczas zabiegu, nie mógłbym odpowiedzieć.
Idę się przebrać.
Żadnych wywiadów!
Dziękuję.
Masz wciąż list rezygnacyjny?
Myślisz, że to nas uratuje?
Moglibyśmy przynajmniej się stąd zwinąć.
No tak.
Czego bym nauczyła córkę, gdybym zrezygnowała?
To lekcja życia dla twojej córki?
Jaka była poprzednia? Publiczny seks jest przyjemny?
Byłaby tu, gdyby tak nie było?
Porównujesz…?
Co?
To było na kempingu. W Norwegii.
Kiedy byłaś prawniczką, nie Kamalą Harris z Bilbao.
Co z nami będzie?
Nie wiem. Ty zdecyduj.
Masz mi coś do powiedzenia?
Zadzwoń do dentysty.
Nukleotyd zbudowany jest z reszty cukrowej,
czyli rybozy albo deoksyrybozy,
oraz reszty fosforanowej i zasady azotowej.
Zasady w DNA to adenina, czyli A,
cytozyna, czyli C,
guanina, czyli G,
i tymina, czyli T.
W RNA uracyl, czyli U, zastępuje tyminę.
Proszę was!
Jak to się znalazło w prezentacji?
Kto to zrobił?
Xabi.
Dziś jest impreza Andera.
O której się spotkamy?
Dam ci znać.
WPROWADZENIE DO NATURALNEJ PŁODNOŚCI
Jaki był dzisiejszy temat?
Ekspresjonizm abstrakcyjny.
Zgadza się.
Dobrze.
Ekspresjonizm abstrakcyjny.
Był to pierwszy ruch awangardowy powstały w Stanach Zjednoczonych.
Jego głównymi przedstawicielami byli:
Franz…
Kline.
Jackson…
Pollock.
I Mark…
Przepraszam. Nie możemy odczytać nazwisk. Może pani pisać większymi literami?
Franz…
Kline.
Nie możemy odczytać pani pisma.
Co?
- Co mówią w mediach społecznościowych? - Jesteś w trendach…
Wiem. Z powodu nagrania. Ale co mówią?
No już. Możemy się pośmiać.
„Pierwszy raz polityk coś dla mnie zrobił. Trzy razy waliłem konia”.
„Pani burmistrz Bilbao ma ładne bimbały”. Prawie rym.
Oryginalne.
„Już wiemy, jak się tam dostała”…
Nie każ mi mówić jak ci szowiniści.
Wysyłają mi zdjęcia na służbowego maila.
Obrażają mnie, bo widzieli mnie nago.
I każą mi patrzeć na zdjęcia ich fiutów. Myślą, że jestem na sprzedaż.
Pewnie mieszkają z rodzicami i obwiniają wyzwolenie kobiet za to,
że ich gamerskie ciała nikogo nie podniecają.
Luz Mendieta prosi o spotkanie.
To oczywiste, że feministki cię wspierają.
Kurwa.
A wywiady? Są oferty z poważnych stacji.
- Gdy zrobimy z tego kwestię polityczną… - Nie ma mowy.
Nie chcę, by ktoś pytał, jak sobie radzi rodzina ani kim on jest.
- Przypomnij mi o prezentacji. - A kim on jest?
Prezentacja.
Masz to?
Zaktualizowano grafik.
I co teraz mamy?
Nic.
Gdzie Lezcano?
Co tu się wyprawia?
Burmistrz jest zajęty. To rozkaz z góry.
Spokojnie, wciąż możecie korzystać z publicznej przestrzeni.
Gorka, zrób tak. Aż ci ślinka cieknie.
Czego się spodziewaliście?
To, że się zjawiliście, nie znaczy, że was nie wylali.
Jaka jest kara? Nękanie?
Wszyscy wiedzą, że karzecie ofiarę?
Obraziłaś się?
Malen, wylądujesz na czterech łapach.
Zaczniesz od zera, bez tego dochodzenia,
w nowym miejscu.
W Brukseli?
Aż ci zazdroszczę.
Po tej aferze praca tutaj będzie koszmarem.
Ale się poświęcisz?
Do zobaczenia.
Miren, oddzwoń do mnie.
Ratuj mnie, wróżko chrzestna.
Nie lubię mieć długów.
Musisz być takim palantem?
Co się dzieje?
- Nie słyszałeś go? - Jak to?
Na czym stanęliśmy?
Przepraszam.
- Nie musiałeś dziś przychodzić. - Kontynuujmy. Nic mi nie jest.
Lepiej tu niż w domu, co?
Wiesz, jacy jesteśmy. Dobra, zróbmy to.
Ona powiedziała to samo.
- Alfredo… - Hej, Alfredo…
Zamknęli ci biuro?
- Dzięki za przyjście, tato. - Naprawdę chcesz mnie zabić.
Co się stało?
Begoño, to mój tata.
- Witam. - Będzie twoim prawnikiem.
Z powodów moralnych
będzie ci pomagał za darmo.
Bo jest mi to winien.
Rozumiem. Ja też będę potrzebował prawnika?
Proszę wybaczyć. Nic o tym nie wiedziałam.
- To… - Sama bym się zajęła twoją sprawą.
Ale stanowisko mi na to nie pozwala.
Kelnerki?
Jest najlepszy.
Przyda ci się w sprawie siostry.
Jest też siostra?
Dziś ją pochowam.
Zabiła się.
Z powodu naruszenia prywatności.
Zasadzka i wzbudzanie poczucia winy.
Powodzenia.
Przynajmniej pozwól jej o tym opowiedzieć.
Sądząc z tego, co pani mówi, trudno wygrać tę sprawę.
Ale mogę polecić kogoś innego.
Proszę zapomnieć i nie czuć się winnym, to nie pana problem.
Musi się pani z tym pogodzić.
Nie mogę.
Cierpi pani za cudze błędy.
Jakie błędy?
Bo zrobiono jej zdjęcia?
I pani nie powiedziała. I panią zostawiła.
Bydlak.
Ale szczery.
A współczucie?
Proszę okazać je sobie.
Naprawdę życzę powodzenia.
Mylne przekonanie numer jeden:
jeśli czegoś mocno zapragniesz,
to się spełni.
Mylne przekonanie numer dwa:
twoi najbliżsi zawsze będą przy tobie
niczym opoka.
Dlaczego to tak boli?
Nie jesteś ze stali?
Wszystko wytrzymasz.
Pamiętasz, co kiedyś przeczytałaś?
„Jestem skałą, o którą rozbijają się fale”.
Mylne przekonanie numer trzy:
dobrze znasz samą siebie.
- Kopę lat. - Nie tak długo.
Wiec dla Maite. Została uduszona.
Miała trzyletniego syna. Pamiętasz ją?
Oczywiście.
Zapraszam.
Jak się masz?
Nie wiem.
Twoja przemowa była godna podziwu.
Dzięki, Luz. Nie wszyscy tak uważają.
Kto?
W twojej partii?
Nazywałaś nas fałszywymi sojusznikami.
Bo tak było.
Ale jestem pewna, że to już koniec półśrodków.
Myślisz, że powinnam ich zostawić?
Nie.
Zgadzam się z tobą.
Trzeba wszystko zmienić od wewnątrz.
Zmobilizujemy się natychmiast, jeśli narobią ci kłopotów.
Dla nich to, co mi się stało, to chyba zwycięstwo.
Liczą, że tak pomyślisz. Pasuje im to idealnie.
Propozycja przyjęta?
Jeszcze jedno.
Nasze wsparcie miałoby sens, gdybyś wniosła oskarżenie.
Nie chodzi o zrobienie afery.
Zrób coś albo zrujnują ci życie.
…otrzymali gratulacje od wszystkich fanów.
Też dołączamy do tych gratulacji.
Co się stało?
Jesteś głodna?
Zobaczmy.
Pokaż się.
Cześć, tato!
Proszę bardzo. Mniam!
Marilyn nie przyjdzie. Nie dostała wypłaty za ostatni miesiąc.
Ci, którzy zakwestionowali kandydaturę Zubiri,
użyli mediów społecznościowych. Przypominamy, że polityczka…
O Boże!
Co ci się stało, kochanie?
- Napadli mnie. - Tak mi przykro. Gdzie to było?
Na plaży. Bardzo szybko.
Zabrali 200 w gotówce i kilka kart.
Ale już je zastrzegłem.
- Poszedłeś na policję? - Tak.
Akurat dzisiaj, kiedy Marilyn nie przyjdzie.
Dzieciaki mają basen. Zabiorę je.
Pójdę z wami.
- Na pewno? Nic ci nie jest? - Nic.
- Chodź, kochanie. - Chodźmy.
Zabierzesz je? Chodźmy.
Nie!
- Tak! - Nie!
Siadaj, a ja zapnę pasy.
Uderzyłeś mnie.
Załatwione. W porządku? Uważaj na ręce.
Nic mi nie jest.
Idę do telewizji i nie będę się ograniczać.
Co to znaczy?
Teraz wizerunek partii jest nieskazitelny. Jutro nie będzie.
Malen, wiesz, że możemy odwrócić to, co się stało?
Kontrolujemy narrację.
Powiem, że połowa rady miasta została zaszczepiona wcześniej.
I nie tylko.
Jestem tu od czterech lat. Sporo widziałam.
Malen Zubiri, zwykła szantażystka.
I tak nie zniżę się do poziomu partii.
I przynajmniej ujawnię coś naprawdę nielegalnego.
Jutro będzie wiec poparcia.
Luz Mendieta skontaktowała się z organizacjami feministycznymi.
To mobbing w pracy wobec ofiary przestępstwa seksualnego.
Jak myślisz, co pomyślą w Brukseli?
Zrobiłabyś to samo na moim miejscu.
Do jutra, Malen.
Teraz? Wywiad?
Chyba lubisz tę uwagę.
- Nie mam wyjścia. Co mam robić? - Nie wiem.
- Co z tobą? - Nic.
Wszystko.
Słuchaj, Alfredo. Wiem, że to niełatwe…
Malen, nasz związek od czterech lat wisi na włosku.
- Uważasz, że Leire ma się dobrze. - Nawet świetnie.
Więc chodziło o mnie.
- Tak. - Nie.
Tato, odejdź, jeśli tego chcesz.
Zajmę się mamą, bo to ona nie może się opanować.
Mój brat mi to przysłał. To niesamowite.
- Ta laska jest szalona. - Żartujesz?
Malen Zubiri to sztywniacka suka.
W tym wieku wszystkie dostają chcicy.
- Masz nagranie? Pokaż. - Poczekaj, aż się załaduje.
Jezu!
To szaleństwo.
- Obłęd, nie? - Niezła jest.
Jest jak suka w rui.
- Co za zdzira. - Oddawaj.
Wyślij mi link później.
Jej córka trenuje na tym samym basenie co ja.
Poważnie? Ile ma lat?
Szesnaście.
- Jak się nazywa? - Leire.
- Pewnie się puszcza jak matka. - Na pewno.
Przesyłali je między sobą. Choć teraz zaprzeczają.
Zdjęcie i nagranie nie są nowe.
- Wiesz? - Tak.
Dobrze.
Każdy ma swoje tajemnice, Kepa.
To, kurwa, oczywiste, Begoño.
Ale czemu?
Czemu nie powiedziała?
Taki jestem straszny?
Że nie ośmieliła się powiedzieć? Jestem straszny? Powiedz.
Bała się, że cię straci.
- Mężczyźni czasem… - Mężczyźni co? Co chcesz powiedzieć?
Ja też jestem na nią zła.
Spędziłyśmy razem całe życie.
Ale chcę jej wybaczyć strach.
Wybaczenie sobie to inna sprawa.
Musimy znaleźć sprawcę.
To o której jest impreza, kotku?
CO U CIEBIE?
XABI: ODDZWONIĘ PÓŹNIEJ
LEIRE: JESTEŚ? ODDZWOŃ!
Nie odpowiada.
Zostawi cię. Zamknij się.
Jest zagubiony, myśli.
Bo się boi. Wszystko będzie dobrze.
To nieprawda. Zostawi cię.
Chodźmy na plan, tędy.
Wywiad zaczyna się za pięć minut, dobrze?
To polityczne samobójstwo.
Musiałam spróbować, nie zostawili mi wyboru.
Jeśli mam odejść, lepiej to zrobić, ujawniając prawdę.
Wkrótce dołączy do nas Malen Zubiri, wiceburmistrzyni Bilbao.
Tylko w Gaur Egun.
Proszę.
Dziękuję.
Wróżka chrzestna!
- Albo Czarownica z Zachodu. - Weź.
Dorośli muszą pogadać.
Nie wiesz, że publiczne upokorzenie nie jest w porządku?
Trzy minuty!
Trzy minuty.
Zostaniesz następną burmistrzynią Bilbao.
Wiem, że to nagranie
poważnie zaszkodziło mojemu wizerunkowi.
A przede wszystkim mojej rodzinie. Co martwi mnie jeszcze bardziej.
To, że to niesprawiedliwe, nie zmienia istoty rzeczy.
Uprawiałam seks z dorosłą osobą za obopólną zgodą. Koniec historii.
A jednak nie.
Czuję się zażenowana,
ale nie jest mi wstyd.
Niech wstydzą się ci, którzy wykorzystali moje życie prywatne, by mnie zniszczyć.
Ulegli.
Jak?
Udają, że ich przekonałam.
Dałam im popalić.
Oskarżenia o mizoginię.
Że Lezcano to katastrofa, a jego zwolennicy jeszcze gorsi.
Bez moich gróźb nie zmieniliby zdania.
Cóż…
Udało ci się, co?
A ja zaryzykowałam dla ciebie.
Tak, tym razem.
Przepraszam.
Przepraszam, pokój 27?
Co?
Sprawdziliśmy pakiet ubezpieczenia po przyjęciu pani męża.
Pakiet Podstawowy C nie pokrywa hospitalizacji.
Słucham?
Dwa miesiące temu pani mąż zmienił pakiet.
Będziecie musieli zapłacić różnicę.
To około 900 euro dziennie. Plus procedury oczywiście.
Hej!
Właśnie miałem do ciebie zadzwonić.
Przyszłam z tobą zerwać.
Ale srogo.
Spoko.
Nie umiesz się pieprzyć.
Tęsknię za orgazmami.
Wracaj do swojej zdzirowatej matki!
Słyszałaś.
Spadaj.
Wynoś się!
Powiem ci coś.
Nie jesteś bohaterką.
Jesteś nierozważna.
Trzeba zapomnieć o wszystkim, co się wydarzyło,
dla dobra wszystkich.
Nie jesteś zwykłą ofiarą.
Żadnych pięści w górze ani międzynarodowych reperkusji.
W partii nie ma feministycznych męczennic.
Będę musiała cię pilnować.
Naprostować cię.
Musimy zadbać o każdy szczegół, by odzyskać, co straciłaś.
Przemowy, komu uściśniesz dłoń, jak na kogo patrzysz.
Mam zapłacić za grzech i przysiąc posłuszeństwo.
Dawaj, improwizuj.
Jesteś w tym świetna.
- Jak się masz? - Cześć.
- Witam. - Dziękuję.
- Zaraz zaczniemy. - Idealnie.
Polecimy samolotem!
Nie, dzieci! Ale tam też będzie pięknie.
Polecimy samolotem!
Szczęśliwe rodziny istnieją.
A także takie, które tylko zdają się szczęśliwe.
Myślisz, że osiągnęłaś dno, Idoia.
Ale czeka cię prawdziwy upadek.
HISZPANIA
Sukinsyn.
Kiedy zostawisz mnie w spokoju? Nie wystarczyło ci?
Leire.
Jak się trzymasz?
Dobrze, a ty?
Tak samo.
Moja kandydatura na burmistrza trwa.
Musisz być zadowolona.
- Twój tata… - Tak, mówił mi.
To, co najlepsze, nie jest najłatwiejsze.
Oczywiście.
Do jutra, kochanie.
Udzielę ci poparcia w imieniu rady i zarządu.
Doceniam to, Miren.
To koniec kryzysu.
Napisy: Kamil Borek