1
00:00:14,347 --> 00:00:17,976
‎(มีนาคม ปี 2020)

2
00:00:18,059 --> 00:00:22,564
‎อรุณสวัสดิ์ครับ
‎ตอนนี้หกโมงเช้าของวันที่ 14 มีนาคม

3
00:00:22,647 --> 00:00:27,777
‎และเราอยู่บนเที่ยวบินแห่งอิสรภาพ

4
00:00:28,653 --> 00:00:30,864
‎เรากำลังออกจากแคนาดา

5
00:00:30,947 --> 00:00:35,702
‎มุ่งหน้าไปลอสแองเจลิส

6
00:00:37,704 --> 00:00:39,581
‎คุณยายอยู่นี่

7
00:00:39,664 --> 00:00:40,957
‎- หวัดดีค่ะ
‎- สวัสดีครับคุณยาย

8
00:00:41,041 --> 00:00:44,085
‎พูล่าอยู่นี่ พร้อมกับลูกบอลในปาก

9
00:00:44,794 --> 00:00:48,631
‎ผมสงสัยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเรา
‎ถ้าเราไม่ได้ออกมาตอนนั้น

10
00:00:48,715 --> 00:00:51,760
‎ที่อยู่ของเราถูกเปิดเผย
‎เรารู้ว่าทีมอารักขาของเราจะถูกยกเลิก

11
00:00:51,843 --> 00:00:53,887
‎ทุกคนในโลกรู้ว่าเราอยู่ที่ไหน

12
00:00:54,679 --> 00:00:57,766
‎อาร์ชี่ ทักทายสิลูก
‎เรากำลังจะไปที่บ้านเกิดแม่ของแม่กันนะ

13
00:00:58,767 --> 00:01:03,438
‎ฉันเข้าใจความเครียดที่พวกเขากำลังเผชิญ
‎มันเหมือนพวกเขากำลังวิ่งหนี

14
00:01:03,521 --> 00:01:05,690
‎นี่คือสถานการณ์ในตอนนี้

15
00:01:05,774 --> 00:01:10,236
‎เพราะเพื่อนที่แสนดีอีกคน
‎ที่เรายังไม่เคยเจอหน้ากันเลย

16
00:01:10,320 --> 00:01:13,156
‎แต่เขาเชื่อในเราและอยากช่วย

17
00:02:00,161 --> 00:02:04,582
‎(แฮร์รี่และเมแกน)

18
00:02:10,880 --> 00:02:14,300
‎เล่าให้ฟังหน่อยค่ะว่าติดต่อเมแกนยังไงตอนแรก

19
00:02:16,469 --> 00:02:18,429
‎คือผมก็ไม่ใช่พวกคอยติดตามราชวงศ์นะ

20
00:02:18,513 --> 00:02:21,933
‎ผมไม่ได้ให้ความสนใจกับอะไรพวกนั้นมาก

21
00:02:22,016 --> 00:02:24,894
‎แต่ผมเห็นข่าวบางอย่างเกี่ยวกับพ่อของเธอ

22
00:02:25,562 --> 00:02:29,482
‎- ตั้งท่าให้ปาปารัซซี่ถ่ายภาพ…
‎- เพื่อแลกเปลี่ยนกับภาพ เขาได้เงิน…

23
00:02:29,566 --> 00:02:33,695
‎นี่คือเรื่องจากนสพ.หัวสี
‎เช้านี้พวกเขาตีข่าวนี้กันอย่างเมามัน

24
00:02:33,778 --> 00:02:37,198
‎ผมรู้สึกว่ามันน่าเจ็บปวด ถ้าเขาเป็นพ่อผม

25
00:02:39,367 --> 00:02:43,955
‎และผมนึกภาพไม่ออกเลย
‎กับการที่ผู้หญิงคนนี้ได้เจอผู้ชายที่เธอรัก

26
00:02:44,038 --> 00:02:45,832
‎ผู้ชายในฝัน และเขาเป็นเจ้าชาย

27
00:02:45,915 --> 00:02:48,084
‎แล้วต้องมาเจอกับความบ้าบอทั้งหลายนั่น

28
00:02:48,168 --> 00:02:51,671
‎และต้องการความปลอดภัยให้ครอบครัว แต่แล้ว…

29
00:02:51,754 --> 00:02:54,299
‎พ่อของตัวเองกลับทำเรื่องที่เลวร้าย

30
00:02:54,382 --> 00:02:56,593
‎เราเพิ่งเสนอข่าวใหญ่

31
00:02:56,676 --> 00:03:00,638
‎ข่าวว่าพ่อของเมแกนจะไม่ไปร่วมงานแต่งงาน…

32
00:03:02,265 --> 00:03:06,019
‎ตอนที่ชีวิตผมเปลี่ยน ความสำเร็จเริ่มเข้ามา

33
00:03:06,102 --> 00:03:07,896
‎คนในครอบครัวก็เปลี่ยนไป

34
00:03:07,979 --> 00:03:10,064
‎ผมรู้ว่ามันเจ็บปวดและเลวร้ายแค่ไหน

35
00:03:12,775 --> 00:03:14,360
‎ผมรู้สึกเห็นใจเธอในทันที

36
00:03:16,487 --> 00:03:18,156
‎ช่วงก่อนงานแต่ง ผมส่งข้อความถึงเธอ

37
00:03:20,200 --> 00:03:24,621
‎แค่ภาวนาให้เธอสามารถก้าวผ่านมันไปได้

38
00:03:24,704 --> 00:03:27,081
‎และอดทน และบอกเธอให้รู้ว่า
‎ทุกอย่างในชีวิตเธอ

39
00:03:27,165 --> 00:03:29,751
‎ได้เตรียมให้เธอมาถึงจุดนี้
‎หรือตอนนั้นผมคิดแบบนั้น

40
00:03:37,383 --> 00:03:41,179
‎ไทเลอร์ก็มารู้จักกับเราด้วยเหตุนั้น
‎ฉันไม่เคยรู้จักเขามาก่อน

41
00:03:41,262 --> 00:03:44,224
‎เขาส่งจดหมายมาให้ฉันก่อนงานแต่ง
‎บอกว่าเขาสวดภาวนาให้ฉัน

42
00:03:45,558 --> 00:03:48,186
‎และถ้าฉันต้องการอะไรก็ขอให้บอก

43
00:03:54,776 --> 00:03:56,402
‎ผ่านไปเดือนแล้วเดือนเล่า

44
00:03:57,654 --> 00:03:59,906
‎โอเค ไปเลย

45
00:04:02,867 --> 00:04:05,453
‎แล้ววันนึงตอนที่เราอยู่แคนาดา ฉันก็โทรหาเขา

46
00:04:06,329 --> 00:04:11,334
‎ในที่สุด หลังจากผ่านไปหลายปี
‎เป็นครั้งแรกที่เราได้คุยกัน…

47
00:04:14,003 --> 00:04:18,049
‎แล้วฉันก็ร้องไห้ไม่เป็นผู้เป็นคน ร้องเป็นเผาเต่า

48
00:04:18,925 --> 00:04:25,223
‎บางครั้งมันง่ายกว่าที่เราจะเปิดใจ
‎กับคนที่ไม่รู้อะไรเลย

49
00:04:25,306 --> 00:04:26,975
‎และนั่นเกิดขึ้นระหว่างฉันกับไทเลอร์

50
00:04:27,058 --> 00:04:28,268
‎ผมได้ยินเสียงของความกลัว

51
00:04:28,351 --> 00:04:30,812
‎มันชัดเจนมาก คือผมได้ยินในน้ำเสียงเลย

52
00:04:30,895 --> 00:04:33,273
‎ผมเลยถามเธอว่าเธอกลัวอะไร

53
00:04:33,356 --> 00:04:38,903
‎เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ
‎แล้วก็เริ่มร่ายให้ผมฟังว่าอะไรบ้างที่กลัว

54
00:04:39,737 --> 00:04:42,115
‎ผมบอกเธอว่าทุกสิ่งที่เธอกลัวนั้นมีเหตุผล

55
00:04:42,699 --> 00:04:45,868
‎คือว่าเรื่องเกี่ยวกับราชวงศ์ที่ผมรู้มากที่สุด

56
00:04:45,952 --> 00:04:48,162
‎คือช่วงการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงไดอาน่า

57
00:04:54,252 --> 00:04:56,087
‎ขอถ่ายภาพโดยไม่มีไม้เทนนิสได้ไหมครับ

58
00:04:56,170 --> 00:04:57,797
‎- ไม่ค่ะ
‎- กรุณาด้วยครับ

59
00:04:57,880 --> 00:05:01,884
‎ช่วงนึงที่ผมจะไม่มีวันลืม
‎คือตอนที่เธอเดินอยู่ในสนามบิน

60
00:05:01,968 --> 00:05:04,512
‎และเอาไม้เทนนิสบังหน้าตัวเอง

61
00:05:04,595 --> 00:05:09,350
‎และพยายามหนีจากพวกสื่อ
‎ที่พากันมะรุมมะตุ้มเธอ

62
00:05:11,102 --> 00:05:16,107
‎ผมตระหนักได้หลังจากที่ชีวิตสมรสของเธอจบลง

63
00:05:16,190 --> 00:05:17,817
‎ว่าเธอถูกโยนให้หมาป่า

64
00:05:19,694 --> 00:05:23,990
‎- ออกไป
‎- ออกไป

65
00:05:24,073 --> 00:05:27,410
‎ออกครับ อ-อ-ก

66
00:05:27,493 --> 00:05:28,911
‎เดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับ

67
00:05:30,705 --> 00:05:34,250
‎ดังนั้นการบอกเมแกนว่าเธอคิดถูกที่กลัว
‎มันทิ่มแทงใจ

68
00:05:34,334 --> 00:05:35,835
‎ผมไม่ได้อยากบอกกับเธอแบบนั้น

69
00:05:35,918 --> 00:05:40,256
‎ผมไม่อยากให้เธอรู้สึกแบบนั้น
‎แต่ผมก็ไม่อยากโกหกเธอ

70
00:05:45,386 --> 00:05:49,932
‎เธอกลัวว่าพวกเขาจะทำลายเธอ
‎กลัวตัวเองจะเป็นบ้า

71
00:05:50,016 --> 00:05:52,352
‎หรือกลัวพวกเขาจะทำให้เธอคิดว่าตัวเองเป็นบ้า

72
00:05:52,435 --> 00:05:55,104
‎ความเห็นของประชาชนอังกฤษก็คือ
‎ทั้งหมดเป็นความผิดเมแกน

73
00:05:55,188 --> 00:05:56,689
‎เธอเป็นผู้หญิงจอมบงการ

74
00:05:56,773 --> 00:05:57,940
‎หนังสือพิมพ์หัวสีย้ายข้าง

75
00:05:58,024 --> 00:06:00,109
‎- งานนี้ต้องโทษ…
‎- ผมเห็นแม่ถูกข่มเหงหลายปี

76
00:06:00,735 --> 00:06:02,737
‎ผมรู้จักอาการ ผมรู้ว่ามันจะเป็นแบบไหน

77
00:06:02,820 --> 00:06:06,741
‎“ไทเลอร์ กล้าดียังไง… เอาเรื่องนี้
‎ไปเปรียบเทียบกับที่แม่นายถูกข่มเหง”

78
00:06:07,450 --> 00:06:10,620
‎ผู้หญิงคนนี้ถูกข่มเหง และเขาก็ด้วย

79
00:06:10,703 --> 00:06:12,705
‎พวกเขาพยายามทำทุกคนปั่นป่วน

80
00:06:12,789 --> 00:06:15,583
‎พระราชินีจะทรงรู้สึกผิดหวังและโกรธมาก

81
00:06:15,666 --> 00:06:18,336
‎- งงเป็นไก่ตาแตก…
‎- ไม่ทรงทราบเรื่องแถลงการณ์นี้…

82
00:06:18,419 --> 00:06:20,088
‎การใช้สถาบันมา…

83
00:06:20,171 --> 00:06:22,382
‎ทำทุกอย่างที่ผู้ล่วงละเมิดจะทำ

84
00:06:22,465 --> 00:06:24,759
‎“อ๋อ เราจะทำแบบนี้กันนะ เราจะตัดเงิน

85
00:06:24,842 --> 00:06:26,511
‎เราจะไม่ให้พวกคุณมีทีมอารักขา

86
00:06:26,594 --> 00:06:29,889
‎เราจะทำทุกอย่างที่ทำให้พวกคุณ
‎ต้องยอมสยบและกลับมา”

87
00:06:30,473 --> 00:06:34,560
‎และการที่ทั้งคู่มีความกล้าที่จะพูดได้ว่า

88
00:06:34,644 --> 00:06:39,232
‎“ถึงเป็นวังเราก็ไม่สน เราไม่อยู่แล้ว”
‎ผมชื่นชมนะ

89
00:06:40,608 --> 00:06:43,111
‎เราติดต่อกันมาตลอด
‎พอเกิดเรื่องที่เราต้องไป เขาบอกว่า

90
00:06:43,194 --> 00:06:46,030
‎“เราจะช่วยอะไรได้บ้างให้มันง่ายขึ้น
‎ผมจะช่วยคุณยังไงได้บ้าง”

91
00:06:48,825 --> 00:06:51,744
‎(เกาะแวนคูเวอร์ แคนาดา)

92
00:06:54,205 --> 00:06:56,499
‎นี่เกิดขึ้นสักหนึ่งสัปดาห์ก่อนโควิด

93
00:06:56,582 --> 00:06:59,001
‎และก่อนหน้านั้นเราติดอยู่ในบ้านหลังนี้

94
00:06:59,085 --> 00:07:03,923
‎ที่ทุกคนในโลกรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน
‎ไร้การปกป้องใดๆ ไม่มีทีมอารักขา

95
00:07:07,593 --> 00:07:09,011
‎พวกเขาก็แค่อยากเป็นอิสระ

96
00:07:09,095 --> 00:07:10,972
‎อยากเป็นอิสระที่จะรักและมีความสุข

97
00:07:11,055 --> 00:07:13,266
‎พวกเขาไม่มีแผนการอะไร

98
00:07:13,349 --> 00:07:15,518
‎ทุกคนมโน “มันเป็นแบบนี้ๆ…”
‎ไม่มีแผนอะไรเลย

99
00:07:16,519 --> 00:07:19,564
‎(เช้าตรู่ วันที่ 14 มีนาคม ปี 2020)

100
00:07:19,647 --> 00:07:20,857
‎เขาบอก “บ้านผมปลอดภัย

101
00:07:20,940 --> 00:07:23,443
‎ผมจะจัดให้มีการอารักขา
‎และได้มีเวลาค่อยๆ คิด”

102
00:07:23,526 --> 00:07:24,819
‎ฉันขอให้เราอยู่อาทิตย์เดียว

103
00:07:24,902 --> 00:07:27,029
‎ให้เราอยู่อาทิตย์นึง แล้วเราจะหาที่อยู่ใหม่”

104
00:07:27,113 --> 00:07:28,364
‎เขาบอก “ไม่ต้องเลย

105
00:07:28,448 --> 00:07:31,909
‎คุณอยู่ได้นานเท่าที่ต้องการ
‎และผมจะพาคุณไปที่นั่นโดยปลอดภัย

106
00:07:31,993 --> 00:07:35,621
‎ผมจะให้คุณอยู่ที่นั่นอย่างปลอดภัย
‎จนกว่าคุณจะมีที่ให้ไป”

107
00:07:48,968 --> 00:07:51,512
‎ตลอดหกสัปดาห์แรกที่เราอยู่ที่นี่

108
00:07:51,596 --> 00:07:53,723
‎- เราสามารถเดินไปเดินมาแบบนี้
‎- ครับ

109
00:07:53,806 --> 00:07:55,892
‎แล้วเราสองคนก็จะมาอยู่บนนี้กัน

110
00:07:55,975 --> 00:07:57,768
‎- อาร์ชี่ก็จูงมือเรา
‎- เราก็จะเดินมาที่นี่

111
00:07:57,852 --> 00:07:59,061
‎- เดินไปบนนี้
‎- ครับ

112
00:07:59,145 --> 00:08:00,646
‎พวกเจ้าตูบก็วิ่งเล่น…

113
00:08:01,230 --> 00:08:03,065
‎ก่อนมาคุณยังไม่ได้เห็นบ้าน แค่ดูจากคลิป

114
00:08:03,149 --> 00:08:06,402
‎เราได้ดูที่คุณถ่ายไปให้
‎จากประตูใหญ่ถึงประตูบ้าน

115
00:08:06,486 --> 00:08:07,945
‎แล้วก็เห็นน้ำพุใหญ่ตรงนั้น

116
00:08:08,029 --> 00:08:11,032
‎เราก็บอก “ใช้ได้แหละ” เหมือนแบบ…

117
00:08:11,115 --> 00:08:13,201
‎ถ้ารสนิยมผมแย่มาก
‎แบบเตียงกลมใหญ่สีแดง

118
00:08:13,284 --> 00:08:14,952
‎มีเสาให้เต้นรูด อะไรแบบนั้นล่ะ

119
00:08:15,036 --> 00:08:17,205
‎มันก็คงจะไม่สำคัญเลย

120
00:08:17,288 --> 00:08:19,081
‎พวกเราจนตรอกมากที่จะหาใครสักคน

121
00:08:19,165 --> 00:08:21,083
‎- ที่จะหาที่ไหนสักที่
‎- ครับ

122
00:08:21,167 --> 00:08:23,044
‎- ที่จะ… ได้สงบใจ
‎- ได้สงบใจ ได้หายใจ

123
00:08:23,127 --> 00:08:27,423
‎ผมจำได้ว่าเรามีกระเป๋าเดินทาง 13 ใบ

124
00:08:27,507 --> 00:08:28,799
‎คุณบอกอยู่ได้นานเท่าที่ต้องการ

125
00:08:28,883 --> 00:08:30,718
‎เราอาจจะอยู่ตลอดไปเลยนะ

126
00:08:30,801 --> 00:08:32,678
‎เก่งมาก กาย

127
00:08:34,305 --> 00:08:37,808
‎ในที่สุดเราก็ได้อิสรภาพเล็กๆ

128
00:08:38,851 --> 00:08:40,311
‎รู้สึกยังไงบ้าง ที่รัก

129
00:08:41,354 --> 00:08:45,775
‎ถ่ายแนวนอนดีกว่าไหม แบบนั้นดีกว่านะ

130
00:08:45,858 --> 00:08:47,109
‎ผู้กำกับสั่งค่ะ

131
00:08:47,944 --> 00:08:52,073
‎มันเป็นความสุขล้นพ้น
‎เพราะไม่มีใครรู้ว่าเราอยู่ที่นี่

132
00:08:52,156 --> 00:08:55,535
‎ฉันกำลังแอบส่องคนคุ้มกันของเรา

133
00:08:55,618 --> 00:08:58,162
‎- อยู่ไหน
‎- ซ่อนอยู่ที่ประตู

134
00:08:58,246 --> 00:09:00,665
‎เห็นไหม อยู่ตรงนั้น

135
00:09:00,748 --> 00:09:03,084
‎ดูสิ มันสุดยอดมากที่เราได้มาที่นี่

136
00:09:03,167 --> 00:09:04,001
‎กาย!

137
00:09:04,085 --> 00:09:07,922
‎มันเป็นความลับ ฉะนั้นอย่างน้อยในช่วงโควิด-19
‎เราสามารถพาหมาออกมาเดินเล่นได้

138
00:09:08,005 --> 00:09:11,592
‎และมีชีวิตส่วนเล็กๆ ที่เป็นชีวิตปกติ

139
00:09:11,676 --> 00:09:14,804
‎- มานี่มา
‎- กลับบ้านไปหาอาร์ชี่กัน

140
00:09:16,055 --> 00:09:17,473
‎แล้วพวกเราก็…

141
00:09:20,101 --> 00:09:21,435
‎ครอบครัวของฉัน

142
00:09:26,983 --> 00:09:30,069
‎สำหรับฉัน มันไม่สำคัญเลยว่า
‎พวกเขาไปลงเอยที่ไหน

143
00:09:30,152 --> 00:09:35,324
‎ฉันแค่อยากให้พวกเขามีความสุข
‎ฉันจะได้อยู่กับพวกเขาด้วย

144
00:09:38,995 --> 00:09:42,790
‎เห็นได้ชัดว่าการไม่ต้องนั่งเครื่องบินนานๆ
‎มันแตกต่างอย่างมากมาย

145
00:09:44,125 --> 00:09:45,418
‎เราจะเดินไปไหนกัน

146
00:09:45,501 --> 00:09:47,378
‎ฮึบๆ

147
00:09:47,461 --> 00:09:49,839
‎อาร์ชี่มาเริ่มตั้งไข่ตรงนี้เลย

148
00:09:50,965 --> 00:09:54,719
‎- บ้านนี้มัน…
‎- นี่

149
00:09:54,802 --> 00:09:55,845
‎ตรงนี้

150
00:09:57,597 --> 00:09:58,723
‎เกิดอะไรขึ้น ที่รัก

151
00:09:59,682 --> 00:10:03,686
‎เราจะทำซุ้มลูกโป่ง
‎สำหรับงานวันเกิดขวบแรกของอาร์ชี่

152
00:10:03,769 --> 00:10:05,229
‎มันดูไม่เป็นซุ้มนะ

153
00:10:05,313 --> 00:10:06,272
‎เดี๋ยวก็เป็น

154
00:10:06,355 --> 00:10:08,399
‎- จริงเหรอ
‎- เราต้องเป่าให้หมดนี่เลย

155
00:10:08,482 --> 00:10:10,276
‎- นี่
‎- แล้วก็ใช้นี่

156
00:10:10,359 --> 00:10:13,613
‎แล้ว… ทำตามขั้นตอน

157
00:10:13,696 --> 00:10:14,780
‎ดีครับ

158
00:10:23,205 --> 00:10:27,251
‎(สุขสันต์วันเกิด)

159
00:10:30,087 --> 00:10:31,839
‎เราอยู่ที่นั่นหกสัปดาห์ และไม่มีใครรู้เลย

160
00:10:33,090 --> 00:10:34,884
‎ครอบครัวผมยังคิดว่าผมอยู่แคนาดา

161
00:10:34,967 --> 00:10:39,555
‎ทุกวันผมจะดูใน… กูเกิล ยัง ยังไม่มีใครรู้

162
00:10:39,639 --> 00:10:41,390
‎เราคุยกัน แล้วพวกเขาก็หัวเราะ

163
00:10:41,474 --> 00:10:43,142
‎แล้วพวกเขาก็มีความสุข ส่งคลิปให้ผมดู

164
00:10:47,021 --> 00:10:49,398
‎ลูกเราครบหนึ่งขวบวันนี้

165
00:10:52,151 --> 00:10:53,861
‎และข้างนอกก็สวยงาม

166
00:10:53,944 --> 00:10:55,112
‎ข้างนอกงดงามมาก

167
00:10:55,196 --> 00:10:57,698
‎มันไม่ใช่บ้านเรา แต่เรารู้สึกขอบคุณ

168
00:10:57,782 --> 00:10:59,659
‎แต่มันก็มีโลกที่เราจะเรียกที่นี่ว่าบ้านได้

169
00:11:04,080 --> 00:11:06,874
‎ไทเลอร์ เพอร์รี่จะคุยกับเราจากแอตแลนตา

170
00:11:06,957 --> 00:11:08,751
‎มีรายงานกันครึกโครม

171
00:11:08,834 --> 00:11:11,545
‎ว่าตอนนี้เมแกนและแฮร์รี่
‎พักอยู่ที่บ้านของคุณในลอสแองเจลิส

172
00:11:11,629 --> 00:11:13,381
‎บอกหน่อยได้ไหมว่าพวกเขาเป็นยังไง

173
00:11:14,799 --> 00:11:16,384
‎- พูดอังกฤษได้ใช่ไหม
‎- ขอโทษครับ

174
00:11:16,467 --> 00:11:19,428
‎ผมไม่ได้ยินคุณ… ผมไม่ได้ยินคุณแล้ว เกล

175
00:11:19,512 --> 00:11:22,181
‎ขอโทษครับ สัญญาณเราที่นี่ไม่ดีเลย

176
00:11:24,392 --> 00:11:28,688
‎ครับ ตอนนี้ก็สองวันหลังวันเกิดอาร์ชี่

177
00:11:29,271 --> 00:11:33,150
‎และหนึ่งวันหลังจากเดอะเมล

178
00:11:34,527 --> 00:11:36,529
‎หนึ่งวันหลังจากเดอะเมล

179
00:11:36,612 --> 00:11:39,198
‎ระบุตำแหน่งของเรา
‎และเอาไปประกาศบนเว็บไซต์อีกแล้ว

180
00:11:40,491 --> 00:11:41,534
‎(เจ้าชายแฮร์รี่)

181
00:11:41,617 --> 00:11:43,119
‎(เจาะลึก: เมแกนอยู่บ้านเบเวอร์ลีฮิลส์
‎ของไทเลอร์ เพอร์รี่)

182
00:11:43,202 --> 00:11:46,497
‎เราไปอยู่แคนาดาได้หกสัปดาห์
‎ตอนพวกเขาหาเราเจอ

183
00:11:46,580 --> 00:11:51,127
‎และก็หกสัปดาห์ที่เรามาอยู่บ้านของไทเลอร์
‎ตอนพวกเขาหาเราเจอ

184
00:11:51,210 --> 00:11:54,588
‎ผมจะให้คุณดูว่าตอนนี้เราจะต้องทำอะไร

185
00:11:55,965 --> 00:12:00,594
‎เสาต้นใหญ่ๆ พวกนี้
‎ที่จริงก็คือเสาที่เขาจะสร้างเป็นรั้ว

186
00:12:00,678 --> 00:12:06,392
‎เพื่อหยุดพวกปาปาราซซี่ไม่ให้ถ่ายรูป
‎ห่างไป 300-400 เมตร

187
00:12:06,475 --> 00:12:09,812
‎และถึงนี่มันจะน่าขำและบ้าบอ

188
00:12:09,895 --> 00:12:12,815
‎เราก็ต้องหัวเราะให้กับมันเพราะนี่มันเสียสติมาก

189
00:12:17,278 --> 00:12:22,575
‎ตอนนี้เกือบตีห้าแล้ว อาร์ชี่ตื่นเพราะเหตุนี้

190
00:12:23,284 --> 00:12:24,785
‎โอ๊ย ตายๆ พวกเขาบินวนไปมา

191
00:12:27,371 --> 00:12:29,206
‎คนพวกนี้เป็นอะไรมากไหมเนี่ย

192
00:12:30,499 --> 00:12:33,043
‎ผมเคยอยู่บ้านหลังนั้นหลายปี

193
00:12:33,127 --> 00:12:37,256
‎เลยจากหุบเขาไปจะเป็นบ้านคนดังคนอื่นๆ

194
00:12:37,339 --> 00:12:40,760
‎แต่ไม่เคยมีใครเจอการคุกคามขนาดนี้เลย

195
00:12:40,843 --> 00:12:43,220
‎แฮซ แม่ฉันอยู่กับอาร์ชี่ข้างนอกหรือเปล่า

196
00:12:43,304 --> 00:12:46,056
‎มีเฮลิคอปเตอร์บินวน 24 ชั่วโมง

197
00:12:46,140 --> 00:12:47,391
‎วันนี้ลำที่สองแล้ว

198
00:12:47,475 --> 00:12:48,684
‎โดรนมาบินฉวัดเฉวียน

199
00:12:53,814 --> 00:12:55,274
‎เราจะขึ้นไปดูทุกวัน

200
00:12:55,357 --> 00:12:58,736
‎ก็จะเห็นลวดตาข่ายรั้วถูกตัดขาด แล้วคนก็…

201
00:12:58,819 --> 00:13:01,238
‎แอบมุดเข้ามาในพื้นที่ของผม

202
00:13:01,322 --> 00:13:03,574
‎ผมต้องไปติดกล้องบนเนินเขาตรงโน้น

203
00:13:03,657 --> 00:13:07,828
‎ต้องปลูกต้นไม้เพิ่มขึ้น
‎ทุกอย่างมัน… มันบ้าเอามากๆ

204
00:13:12,875 --> 00:13:13,918
‎ทำอะไรอยู่

205
00:13:17,296 --> 00:13:21,342
‎ฉันกำลังเขียนเพิ่มอีก…

206
00:13:22,593 --> 00:13:24,637
‎เพื่อตอบโต้เดอะเมล

207
00:13:25,387 --> 00:13:27,056
‎กับความบ้าคลั่งของพวกเขา

208
00:13:29,391 --> 00:13:30,476
‎(จดหมายเผยวิกฤตร้าวฉาน
‎ของเมแกนกับพ่อ)

209
00:13:30,559 --> 00:13:33,395
‎คดีที่ฟ้องแอสโซซิเอทเต็ด นิวส์เปเปอร์

210
00:13:33,479 --> 00:13:34,855
‎ซึ่งมีเดลีเมล เดลีเมลออนไลน์

211
00:13:34,939 --> 00:13:36,816
‎มันเป็นเรื่องของจดหมายที่ฉันเขียนถึงพ่อ

212
00:13:38,108 --> 00:13:41,153
‎เดอะเมลเอาไปตีพิมพ์
‎พวกเขารู้ว่าทำแบบนั้นมันผิดกฎหมาย

213
00:13:41,737 --> 00:13:46,826
‎เรื่องมีแค่นั้น ก็แค่ขอโทษมา… แล้วอย่าทำอีก

214
00:13:47,576 --> 00:13:48,953
‎มันง่ายแค่นั้นเอง

215
00:13:49,453 --> 00:13:51,163
‎แต่มันกลายเป็นว่า “หรือ…

216
00:13:53,707 --> 00:13:55,042
‎เรามาทำเงินกันดีกว่า

217
00:13:56,126 --> 00:14:00,214
‎มาสร้างแท็บบนหน้าเว็บเป็นชื่อเธอกัน

218
00:14:00,297 --> 00:14:01,340
‎(เมแกน มาร์เคิล)

219
00:14:01,423 --> 00:14:04,176
‎แล้วก็เสนอข่าวเรื่องการฟ้องร้องนี้
‎ไม่หยุดไม่หย่อน

220
00:14:04,260 --> 00:14:08,848
‎แล้วก็บิดเบือนเรื่องราว
‎เพื่อปลูกฝังความคิดเรื่องนี้ให้กับคนในสังคม

221
00:14:09,473 --> 00:14:13,310
‎พวกเขาบอกว่านี่เป็นกลยุทธ์และแผนการของฉัน

222
00:14:13,394 --> 00:14:16,230
‎เพื่อให้ตัวเองมีชื่อเสียงที่ดีขึ้น

223
00:14:16,313 --> 00:14:18,440
‎แล้วทนายฝ่ายจำเลยก็บอกว่า

224
00:14:18,524 --> 00:14:19,733
‎เราต้องให้คุณเปิดเผยข้อมูล

225
00:14:19,817 --> 00:14:24,238
‎เราจำเป็นต้องเข้าถึงอีเมลและโทรศัพท์ของคุณ
‎ในคดีนี้ โดยอิงจากคำเหล่านี้

226
00:14:24,905 --> 00:14:25,990
‎“ฉันรักเธอ”

227
00:14:27,324 --> 00:14:30,327
‎“อาร์ชี่” “เคท”

228
00:14:31,203 --> 00:14:32,454
‎“วิลเลียม”

229
00:14:33,998 --> 00:14:35,875
‎- แอฟริกา
‎- “แอฟริกา”

230
00:14:39,128 --> 00:14:42,256
‎ขอโทษนะ ว่าไงนั่น
‎นั่นมันเกี่ยวอะไรกับการฟ้องร้องนี้ด้วย

231
00:14:42,339 --> 00:14:45,050
‎ภรรยาที่รักของผมเพิ่งได้รับบทคัดย่อก่อนไต่สวน

232
00:14:45,134 --> 00:14:49,013
‎ที่บอกถึงความไร้สาระของคดีนี้

233
00:14:49,096 --> 00:14:51,265
‎อาร์ชี่ยังไม่เกิดด้วยซ้ำตอนพวกคุณตีพิมพ์จดหมาย

234
00:14:51,348 --> 00:14:52,558
‎ที่ฉันเขียนถึงพ่อ

235
00:14:52,641 --> 00:14:55,144
‎พวกเขาทำเงินมหาศาลจากเรา

236
00:14:55,227 --> 00:14:56,604
‎พวกสื่อ พวกนี้ก็ไม่เคยพอใจ

237
00:14:57,146 --> 00:15:01,692
‎พวกเขาดันทุรังและมักจะยื้อ
‎โดยใช้การฟ้องร้องขอความเป็นส่วนตัว

238
00:15:01,775 --> 00:15:04,236
‎เพื่อล่วงล้ำความเป็นส่วนตัว
‎เหมือนที่ทำกับภรรยาผม

239
00:15:04,320 --> 00:15:05,529
‎แต่แม่ผมพูดเสมอว่า

240
00:15:05,613 --> 00:15:07,948
‎ถ้าคนเขียนเรื่องไม่จริง
‎เกี่ยวกับเราในหนังสือพิมพ์หัวสี

241
00:15:08,032 --> 00:15:09,491
‎แปลว่าเราคงทำอะไรถูกแล้วล่ะ

242
00:15:10,159 --> 00:15:15,122
‎ผมถึงได้รู้สึกเสมอว่านี่เป็นการต่อสู้ที่คุ้มค่า

243
00:15:15,789 --> 00:15:19,460
‎(เดลี่เมล - ข่าวฮือฮา
‎จากคู่รักราชวงศ์สร้างกระแส)

244
00:15:19,543 --> 00:15:22,588
‎หนังสือพิมพ์หัวสีพยายามนำเสนอประเด็นว่า

245
00:15:22,671 --> 00:15:26,133
‎ถ้าเป็นคนที่อยู่ในสายตาสาธารณชน
‎เท่ากับยกเลิกสิทธิ์ความเป็นส่วนตัวไปแล้ว

246
00:15:26,216 --> 00:15:27,384
‎(เอกสาร 12 หน้าจากศาล
‎เผยทุกแง่มุมหมดเปลือก)

247
00:15:27,468 --> 00:15:31,972
‎ในคดีนี้ เดอะเมลออนซันเดย์
‎ใช้กลยุทธ์แบบสากกระเบือยันเรือรบ

248
00:15:32,056 --> 00:15:34,391
‎คือเล่นทุกท่า เอาทุกทาง

249
00:15:34,475 --> 00:15:37,853
‎อย่างเช่นว่า
‎“เมแกนไม่ควรได้รับสิทธิ์ความเป็นส่วนตัว

250
00:15:37,937 --> 00:15:39,897
‎เพราะเธอเป็นสมาชิกของพระราชวงศ์

251
00:15:39,980 --> 00:15:41,607
‎ถ้าเธอไม่อยากให้เราตีพิมพ์จดหมาย

252
00:15:41,690 --> 00:15:43,567
‎เธอก็ควรจะทำดีกับพ่อของเธอมากกว่านี้”

253
00:15:45,194 --> 00:15:46,737
‎มีสักกี่คน…

254
00:15:46,820 --> 00:15:51,742
‎ฉันกับเมแกนจะส่งข้อความหากัน
‎ราวๆ ตีหนึ่งหรือตีสาม เวลาของเธอ

255
00:15:51,825 --> 00:15:55,287
‎เธอจะตื่นมา นอนไม่หลับ

256
00:15:55,371 --> 00:16:01,043
‎คิดเรื่องคดีและปัญหาที่ใหญ่กว่า
‎และความเสียหายที่เกิดขึ้น

257
00:16:01,126 --> 00:16:04,171
‎สงครามที่ทั้งคู่ทำกับหนังสือพิมพ์หัวสี
‎กำลังขยายวงกว้าง

258
00:16:04,254 --> 00:16:05,839
‎แฮร์รี่และเมแกนจะต้องยอมเปิดเผย

259
00:16:05,923 --> 00:16:08,842
‎รายละเอียดที่ส่วนตัวมากกว่านี้
‎เพื่อพิสูจน์คำฟ้องของพวกเขา

260
00:16:08,926 --> 00:16:10,928
‎ดังนั้นมันเลยดูเหมือนเปล่าประโยชน์…

261
00:16:11,011 --> 00:16:16,141
‎ฉันเข้าใจความเครียดที่สถานการณ์ล่าสุด
‎กำลังส่งผลต่อเมแกน

262
00:16:16,225 --> 00:16:21,438
‎นั่นก็คือเดอะเมลจะโต้ว่าเพื่อนๆ ของเมแกน

263
00:16:21,522 --> 00:16:24,441
‎ได้ไปพูดถึงเรื่องจดหมายกับนิตยสารพีเพิล

264
00:16:24,525 --> 00:16:28,028
‎และเมแกนเป็นคนยอมให้มีการสัมภาษณ์นั้น
‎ซึ่งเธอเปล่า

265
00:16:28,112 --> 00:16:31,407
‎เมแกนจะปฏิเสธว่าไม่มีส่วนรู้เห็นใดๆ กับเรื่องที่

266
00:16:31,490 --> 00:16:33,701
‎เพื่อนห้าคนของเธอให้สัมภาษณ์กับนิตยสารพีเพิล

267
00:16:34,326 --> 00:16:39,540
‎ฉันไม่รู้ว่าบทความนั้นมีกี่หน้า แต่ในนั้น

268
00:16:40,124 --> 00:16:42,459
‎ฉันคิดว่ามีสองสามประโยค

269
00:16:42,543 --> 00:16:45,587
‎ที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับพ่อฉัน
‎และเรื่องที่ว่าฉันติดต่อไปหาเขา

270
00:16:45,671 --> 00:16:48,465
‎เราทุกคนรู้ว่าเมแกนเขียนจดหมายหาพ่อ

271
00:16:49,508 --> 00:16:51,385
‎ฉันไม่รู้ว่าในนิตยสารพีเพิล

272
00:16:51,468 --> 00:16:53,762
‎และบทความ มีคนกล่าวถึงจดหมาย

273
00:16:54,388 --> 00:16:57,516
‎บทความจากพีเพิลบทความนี้
‎อ้างอิงถึงจดหมายของโธมัส มาร์เคิล

274
00:16:57,599 --> 00:17:00,394
‎และเป็นเหตุให้เขา
‎เอาไปเปิดเผยกับเดอะเมลออนซันเดย์

275
00:17:01,145 --> 00:17:03,188
‎เราทำบางสิ่งด้วยความรักล้วนๆ

276
00:17:03,272 --> 00:17:08,569
‎และด้วยความหวังดี
‎แล้วพวกเขาก็ไปเจออะไรเข้า

277
00:17:09,361 --> 00:17:12,656
‎ทีนี้มันกลับกลายเป็นคนละเรื่องไปเลย

278
00:17:12,740 --> 00:17:16,035
‎พวกเขาอ้างความเท็จว่าเมแกนเป็นคนอนุญาต

279
00:17:16,118 --> 00:17:18,162
‎ให้มีการสัมภาษณ์ดังกล่าวกับนิตยสารพีเพิล

280
00:17:18,245 --> 00:17:21,874
‎ดังนั้นประเด็นก็คือว่าเมแกนได้สละสิทธิ์ทั้งหมด

281
00:17:21,957 --> 00:17:23,959
‎ที่เกี่ยวข้องกับจดหมายด้วยประการทั้งปวง

282
00:17:24,043 --> 00:17:25,294
‎(เพื่อนห้าคนอาจเป็นพยานในคดีได้)

283
00:17:25,377 --> 00:17:29,590
‎และแอสโซซิเอเต็ดก็บอกว่าเพื่อนเธอทุกคน

284
00:17:29,673 --> 00:17:33,177
‎ควรจะต้องเปิดเผยตัวตนสำหรับคดีนี้

285
00:17:33,969 --> 00:17:35,971
‎ฉันบอกว่าไม่ได้แน่นอน

286
00:17:36,055 --> 00:17:37,347
‎(เมแกนหาทางปิดชื่อเพื่อน
‎ในคดีเมลออนซันเดย์)

287
00:17:37,431 --> 00:17:39,683
‎ฉันรู้สึกว่าฉันต้องปกป้องพวกเขา

288
00:17:39,767 --> 00:17:41,727
‎ในแบบเดียวกับที่พวกเขาพยายามปกป้องฉัน

289
00:17:42,478 --> 00:17:48,025
‎และในสัปดาห์เดียวกันนั้นเลย
‎เราย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านที่ซานตาบาร์บารา

290
00:17:53,781 --> 00:17:54,948
‎ฉันขับรถไปที่บ้าน แบบว่า…

291
00:17:55,032 --> 00:17:57,242
‎เดี๋ยวจะรื้อกระเป๋า จัดข้าวของให้เรียบร้อย

292
00:17:57,326 --> 00:18:02,247
‎แล้วเม็กก็ยืนรอฉันหน้าบ้าน
‎ฉันรู้สึกเลยว่าต้องมีเรื่องอะไรแน่

293
00:18:04,083 --> 00:18:06,001
‎เธอก็พาฉันดูบ้าน อารมณ์มันสับสนปนเปมาก

294
00:18:06,085 --> 00:18:08,212
‎เพราะ “นี่บ้านใหม่”
‎แต่เธอจ้องหน้าฉันเหมือนกับ

295
00:18:08,837 --> 00:18:10,339
‎“ฉันกำลังเจ็บปวดมาก”

296
00:18:12,883 --> 00:18:17,262
‎เธอกำลังอุ้มอาร์ชี่ แล้วก็ล้มลงบนพื้น แล้ว…

297
00:18:23,018 --> 00:18:26,230
‎ตอนนั้นฉันกำลังท้อง ไม่ค่อยได้นอน

298
00:18:27,231 --> 00:18:28,440
‎แล้วก็…

299
00:18:29,650 --> 00:18:33,028
‎เช้าวันแรกที่ฉันตื่นขึ้นมาในบ้านใหม่ของเรา
‎คือวันที่ฉันแท้ง

300
00:18:44,206 --> 00:18:48,544
‎ผมเชื่อว่าภรรยาผมแท้งลูก
‎เพราะสิ่งที่เดอะเมลทำ

301
00:18:49,878 --> 00:18:51,171
‎พวกเขาเห็นเรื่องทั้งหมด

302
00:18:55,425 --> 00:18:59,221
‎ทีนี้เรารู้ไหมล่ะ ว่าการแท้งนั่น
‎ถูกทำให้เกิดขึ้นและเป็นผลจากเรื่องนั้น

303
00:18:59,304 --> 00:19:00,389
‎แน่นอนเราไม่รู้

304
00:19:00,472 --> 00:19:02,599
‎แต่อย่าลืมว่าความเครียดที่เกิดจากเรื่องนั้น

305
00:19:02,683 --> 00:19:05,102
‎นอนไม่พอ และช่วงเวลาของการตั้งครรภ์…

306
00:19:05,185 --> 00:19:07,396
‎ระยะการตั้งครรภ์ ตอนนั้นเธอท้องได้กี่สัปดาห์…

307
00:19:08,522 --> 00:19:10,649
‎ผมบอกได้จากสิ่งที่ผมเห็น

308
00:19:10,732 --> 00:19:14,027
‎ว่าการแท้งนั้น
‎เกิดจากสิ่งที่พวกเขาพยายามทำกับเธอ

309
00:19:15,654 --> 00:19:18,574
‎(เช้าวันหนึ่งของเดือนกรกฎาคม
‎ที่เริ่มต้นเป็นปกติเหมือนทุกๆ วัน)

310
00:19:18,657 --> 00:19:23,912
‎(ทำอาหารเช้า ให้อาหารหมา
‎หาถุงเท้าข้างที่หายไป เก็บแท่งสีเทียนที่เกะกะ)

311
00:19:23,996 --> 00:19:29,501
‎(ฉันรู้ ในขณะที่ฉันกอดลูกคนแรกของฉัน
‎ว่าฉันได้เสียลูกคนที่สองไป)

312
00:19:29,585 --> 00:19:32,337
‎ฉันคิดว่าลูกกล้าหาญและเข้มแข็งมาก

313
00:19:32,421 --> 00:19:35,841
‎แต่ฉันก็ไม่แปลกใจหรอก
‎เพราะลูกเป็นคนกล้าหาญและเข้มแข็ง

314
00:19:39,386 --> 00:19:40,387
‎ค่ะ

315
00:19:41,346 --> 00:19:44,224
‎(สี่เดือนต่อมา)

316
00:19:44,308 --> 00:19:46,685
‎(ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์
‎ความสูญเสียที่เราเข้าใจ)

317
00:19:46,768 --> 00:19:52,524
‎เมื่อฉันเปิดเผย
‎สิ่งที่เป็นช่วงเวลาของความเปราะบาง

318
00:19:52,608 --> 00:19:56,153
‎เมื่อเป็นเรื่องของการต้องแท้งลูก
‎และอาจจะรู้สึกละอายใจ

319
00:19:56,236 --> 00:20:00,199
‎เหมือนว่า “ไม่เป็นไรนะ เธอเป็นมนุษย์
‎มันไม่เป็นไรที่จะพูดถึงมัน”

320
00:20:01,867 --> 00:20:04,703
‎และฉันสามารถเลือกได้ว่า
‎จะไม่เปิดปากเกี่ยวกับเรื่องพวกนั้นเลย

321
00:20:04,786 --> 00:20:07,414
‎หรือเลือกที่จะบอกว่า

322
00:20:07,497 --> 00:20:09,541
‎“กับสิ่งเลวร้ายทั้งหลายที่มากับเรื่องนี้

323
00:20:09,625 --> 00:20:11,835
‎สิ่งที่ดีคือการได้ช่วยเหลือผู้อื่น”

324
00:20:11,919 --> 00:20:17,424
‎นั่นคือจุดประสงค์ของชีวิตใช่ไหม
‎มันคือการเชื่อมโยงถึงกันและความเป็นชุมชน

325
00:20:17,507 --> 00:20:20,802
‎(หลายชั่วโมงต่อมา
‎ฉันนอนอยู่บนเตียงโรงพยาบาลและจับมือสามีไว้)

326
00:20:20,886 --> 00:20:23,722
‎มันสะท้อนใจมาก
‎เมื่อได้อ่านว่าเธออยู่โรงพยาบาล

327
00:20:23,805 --> 00:20:25,724
‎กับสามีของเธอ เจ้าชายแฮร์รี่

328
00:20:25,807 --> 00:20:27,601
‎เธอบรรยายว่าเขาใจสลาย

329
00:20:27,684 --> 00:20:32,022
‎พยายามคิดว่าตัวเองจะถามอะไรเขาดี
‎แล้วก็เพียงแต่พูดว่า “คุณโอเคไหม”

330
00:20:32,105 --> 00:20:35,025
‎และทุกคนเข้าใจคำถามนั้นได้ “คุณโอเคไหม”

331
00:20:35,108 --> 00:20:37,361
‎แล้วเราถามคำถามนั้นต่อกันมากพอหรือเปล่า

332
00:20:37,945 --> 00:20:40,322
‎นี่ยังเท่ากับเป็นเสียงเรียกร้อง

333
00:20:40,405 --> 00:20:43,659
‎ให้ผู้คนช่วยเหลือกันและกัน
‎ในช่วงเวลาที่เธออธิบายว่า

334
00:20:43,742 --> 00:20:47,537
‎เป็น “ปีแห่งความสูญเสียและเจ็บปวด
‎สำหรับเราทุกคน”

335
00:20:47,621 --> 00:20:52,918
‎พระราชวังบัคกิงแฮมระบุว่า
‎จะไม่แสดงความเห็นในเรื่องที่เป็นส่วนตัวมากๆ

336
00:20:54,086 --> 00:20:55,879
‎อาร์ชี่ มาทักทายทีมหน่อย

337
00:20:56,755 --> 00:20:57,798
‎มา “สวัสดี เจมส์”

338
00:20:57,881 --> 00:20:59,174
‎สวัสดีครับ เจมส์

339
00:20:59,258 --> 00:21:01,343
‎- “หวัดดีครับ ไมเคิล”
‎- หวัดดีครับ ไมเคิล

340
00:21:01,426 --> 00:21:02,511
‎แล้วก็ “หวัดดีครับ คริสตีน”

341
00:21:02,594 --> 00:21:04,096
‎หวัดดีครับ คริสตีน

342
00:21:05,847 --> 00:21:08,475
‎- ดีมากเลยจ้ะ
‎- เก่งมาก

343
00:21:09,268 --> 00:21:12,521
‎อาทิตย์นี้ผมยุ่งมากเลย

344
00:21:12,604 --> 00:21:13,772
‎อาทิตย์นึงแล้ว

345
00:21:13,855 --> 00:21:19,611
‎พวกเขาอยากสานต่องานอุปถัมภ์
‎และการกุศลที่ไม่เกี่ยวกับวัง

346
00:21:19,695 --> 00:21:22,864
‎เพื่อส่งเสริมสุขภาพจิต

347
00:21:22,948 --> 00:21:26,201
‎ด้านสิ่งแวดล้อม ด้านความเสมอภาคทางเพศ

348
00:21:26,285 --> 00:21:28,161
‎ฉันชอบลงทุนกับผู้ประกอบการหญิง

349
00:21:28,245 --> 00:21:31,540
‎นี่เลยเป็นเรื่องที่ฉันใช้เวลานั่งศึกษาเยอะเลย

350
00:21:31,623 --> 00:21:34,209
‎ขณะที่การระบาดใหญ่

351
00:21:34,293 --> 00:21:38,338
‎เริ่มแพร่กระจายมากขึ้นเรื่อยๆ
‎ก็มีเรื่องความเสมอภาคทางวัคซีน

352
00:21:38,422 --> 00:21:40,507
‎(คอนเสิร์ตพลเมืองโลก
‎เพื่อความเสมอภาคทางวัคซีน)

353
00:21:40,590 --> 00:21:42,759
‎ผมและภรรยาเชื่อว่า…

354
00:21:42,843 --> 00:21:43,927
‎(พลเมืองโลก สด - เอาชนะความยากจน)

355
00:21:54,896 --> 00:21:57,816
‎ผมและภรรยาเชื่อว่าไม่ว่าจะเกิดมาเป็นแบบไหน

356
00:21:57,899 --> 00:22:00,902
‎นั่นไม่ควรเป็นตัวกำหนด
‎ความสามารถในการอยู่รอดของเรา

357
00:22:04,239 --> 00:22:05,115
‎(เยี่ยมร.ร.รัฐในนิวยอร์กซิตี)

358
00:22:05,198 --> 00:22:08,243
‎แล้วมันก็เป็นการฝึกฝนเพื่อหาข้อเท็จจริง

359
00:22:08,327 --> 00:22:13,332
‎เกี่ยวกับด้านต่างๆ ที่พวกเขาอาจผลักดันได้

360
00:22:13,415 --> 00:22:16,668
‎และด้านต่างๆ
‎ที่พวกเขาสามารถระดมคนมาร่วมกัน

361
00:22:16,752 --> 00:22:18,253
‎เราร่วมมือกับทีมงานที่นี่

362
00:22:18,337 --> 00:22:22,132
‎เพื่อมอบรางวัลเอ็นดับเบิลเอซีพี
‎อาร์ชีเวลล์ สิทธิพลเมืองดิจิทัล

363
00:22:22,215 --> 00:22:24,593
‎สิ่งหนึ่งที่เรายังคงย้ำอยู่เสมอ

364
00:22:24,676 --> 00:22:28,305
‎ก็คือถ้าจะมีกล้องจุลทรรศน์
‎คอยส่องเราอยู่ตลอดเวลาแบบนี้

365
00:22:28,388 --> 00:22:31,308
‎ถ้าผู้คนมองดูเรา ก็ช่วยมองสิ่งที่เรากำลังมองอยู่

366
00:22:31,391 --> 00:22:34,978
‎คำพูดผิดๆ อย่างเดียวก็คือการไม่พูด

367
00:22:35,062 --> 00:22:36,104
‎(สุนทรพจน์เปิดงาน
‎พิธีจบการศึกษาโรงเรียนอิมมาคูเลต ฮาร์ท)

368
00:22:36,188 --> 00:22:42,861
‎เพราะ… ชีวิตของจอร์จ ฟลอยด์
‎และบริอันนา เทย์เลอร์สำคัญ

369
00:22:42,944 --> 00:22:47,449
‎และชีวิตของฟิลันโด แคสตีลก็สำคัญ
‎ชีวิตของทาเมียร์ ไรซ์ก็สำคัญ

370
00:22:47,532 --> 00:22:48,575
‎คุณพระช่วย

371
00:22:48,658 --> 00:22:49,743
‎(ผู้ประท้วงเผชิญหน้าตำรวจใกล้ทำเนียบขาว)

372
00:22:49,826 --> 00:22:50,827
‎(มิถุนายน ปี 2020)

373
00:22:50,911 --> 00:22:53,246
‎และก็เช่นเดียวกับผู้คนอีกมากมาย

374
00:22:53,330 --> 00:22:56,166
‎ผู้ที่เรารู้จักและไม่รู้จักชื่อของพวกเขา

375
00:22:56,249 --> 00:23:00,253
‎นี่คืออธิบดีกรมตำรวจนะ
‎คุณเคยได้ยินอะไรแบบนี้มาก่อนในชีวิตไหม

376
00:23:00,337 --> 00:23:03,173
‎ฉันรู้ว่าบางครั้งคนพูดกันว่า
‎“เราจะต้องสร้างใหม่กันสักกี่ครั้ง”

377
00:23:03,256 --> 00:23:05,467
‎คืองี้ค่ะ เราจะสร้างใหม่

378
00:23:05,550 --> 00:23:08,595
‎สร้างใหม่และสร้างใหม่
‎จนกว่าการสร้างใหม่นั้นจะเสร็จสิ้น

379
00:23:09,513 --> 00:23:13,600
‎(บ้านของไทเลอร์ เพอร์รี่)

380
00:23:15,685 --> 00:23:18,230
‎ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ลูกรัก

381
00:23:27,322 --> 00:23:30,575
‎พ่อกำลังทำอะไรครับ เราจะได้ส้มไหมเอ่ย

382
00:23:30,659 --> 00:23:32,077
‎(มอนเตซิโต แคลิฟอร์เนีย
‎สิงหาคม ปี 2020)

383
00:23:32,160 --> 00:23:35,205
‎ลูกจะ… ใช่แล้ว เอาใส่ในตะกร้าได้ไหมจ๊ะ

384
00:23:35,288 --> 00:23:38,291
‎พร้อมไหม รับนะ อุ๊ย

385
00:23:55,350 --> 00:23:56,226
‎ไม่ๆ ไปกัน

386
00:24:17,289 --> 00:24:19,916
‎เข้าใจเล่นนะ กะจะให้ลูกมาเบาๆ สินะ

387
00:24:23,170 --> 00:24:25,547
‎- สวัสดีค่ะ
‎- สวัสดีค่ะ บงชูร์

388
00:24:31,720 --> 00:24:34,473
‎(บิ๊กเซอร์ แคลิฟอร์เนีย
‎วันที่ 17 กันยายน ปี 2022)

389
00:24:34,556 --> 00:24:36,475
‎เราหนีเตลิดแล้ว

390
00:24:36,558 --> 00:24:37,893
‎เท่าที่ฉันเห็นในตอนนี้นะ มัน…

391
00:24:37,976 --> 00:24:39,144
‎ชายหาดอาจไม่มีใคร

392
00:24:39,227 --> 00:24:41,563
‎หรือไม่ก็เจอนักข่าวมาเป็นกองถ่ายเลย

393
00:24:41,646 --> 00:24:43,940
‎ที่หาดที่เราเพิ่งเดินไป

394
00:24:45,275 --> 00:24:46,985
‎เขากำลังเริงร่ามาก

395
00:24:56,703 --> 00:24:59,539
‎เจ๋งมากเลย วู้!

396
00:25:07,756 --> 00:25:09,674
‎แล้วอีกอย่างนะ เรากำลังมีน้อง

397
00:25:14,804 --> 00:25:19,184
‎โอ๊ย แม่เจ้า ที่รักคะ

398
00:25:23,980 --> 00:25:26,608
‎สวยงามมาก เหมือนหาดส่วนตัวเลย

399
00:25:32,989 --> 00:25:34,824
‎มันตลกดี เพราะผมก็พูดของผมไป

400
00:25:34,908 --> 00:25:37,619
‎แล้วพวกเขาก็แสยะยิ้มกันน้อยๆ แบบ…

401
00:25:37,702 --> 00:25:39,788
‎“ฮึ่ม” แล้วผมก็แบบ…

402
00:25:39,871 --> 00:25:41,957
‎พวกเขายิ้มกันมากไปหน่อยนะ
‎นี่เราคุยผ่านซูมนะ

403
00:25:42,040 --> 00:25:43,166
‎รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น

404
00:25:43,250 --> 00:25:47,379
‎ตอนที่เราคุยกันใกล้จะจบ เม็กก็ลุกขึ้น

405
00:25:53,677 --> 00:25:55,971
‎ผมตื่นเต้นมาก ผมสุดจะตื่นเต้น

406
00:25:56,054 --> 00:25:59,182
‎เพราะผมรู้ว่าพวกเขาผ่านอะไรกันมา
‎ก่อนจะถึงจุดนี้

407
00:25:59,266 --> 00:26:01,393
‎แล้วพวกเขาก็บอก “ต้องเป็นคุณนะ

408
00:26:01,476 --> 00:26:04,771
‎ที่จะช่วยเราบอกโลกนี้ว่า
‎เรามีชีวิตใหม่อยู่ในชีวิตเราแล้ว”

409
00:26:09,192 --> 00:26:11,945
‎มันรู้สึกเหมือนว่า
‎อย่างน้อยผมจะทำอะไรสักอย่างได้

410
00:26:12,028 --> 00:26:15,448
‎ใช้ภาพถ่ายของผม
‎ทำสิ่งที่เกือบจะเป็นการปกป้องพวกเขาถ้าทำได้

411
00:26:15,532 --> 00:26:18,910
‎(เจ้าชายแฮร์รี่และเมแกนสุดปลื้ม
‎เตรียมรับลูกคนที่สอง)

412
00:26:18,994 --> 00:26:21,121
‎(โฆษกของเจ้าชายแฮร์รี่และเมแกนกล่าวว่า)

413
00:26:21,204 --> 00:26:23,331
‎(“เรายืนยันได้ว่า
‎อาร์ชี่กำลังจะได้เป็นพี่ชาย)

414
00:26:23,415 --> 00:26:25,083
‎(ดยุคและดัชเชสแห่งซัสเซกซ์
‎ปลื้มปีติที่จะมีลูกคนที่สอง”)

415
00:26:25,166 --> 00:26:26,585
‎พอเราประกาศออกไป

416
00:26:26,668 --> 00:26:29,087
‎ผมได้ข้อความจากคนสองกลุ่มที่อยู่คนละโลกเลย

417
00:26:29,170 --> 00:26:34,259
‎พวกเขาส่งข่าวหน้าหนึ่งของวันวาเลนไทน์

418
00:26:34,342 --> 00:26:36,344
‎ปี 1984

419
00:26:37,679 --> 00:26:41,266
‎ที่แม่ผมประกาศว่ากำลังตั้งท้องผม

420
00:26:42,517 --> 00:26:43,643
‎ผมช็อกไปเลย

421
00:26:43,727 --> 00:26:45,312
‎(วาเลนไทน์แสนสุขสำหรับชาร์ลส์-ไดอาน่า
‎รอยยิ้มที่ไม่ต้องอธิบาย)

422
00:26:45,395 --> 00:26:48,023
‎เราไม่รู้เลย มันเป็นความบังเอิญ

423
00:26:48,106 --> 00:26:49,274
‎(เจ้าชายแฮร์รี่และเมแกนสุดปลื้ม
‎เตรียมรับลูกคนที่สอง)

424
00:26:49,357 --> 00:26:50,650
‎หรือมันอาจจะไม่บังเอิญก็ได้

425
00:26:51,693 --> 00:26:54,654
‎หลังจากเพิ่งประกาศข่าวการตั้งครรภ์ไปหมาดๆ

426
00:26:54,738 --> 00:26:57,449
‎เจ้าชายแฮร์รี่และเมแกน
‎จะมาเปิดเผยเรื่องราวของพวกเขา

427
00:26:57,532 --> 00:27:01,578
‎โดยจะให้สัมภาษณ์เป็นครั้งแรก
‎กับโอปราห์ วินฟรีย์ตั้งแต่ถอยห่างออกจาก…

428
00:27:01,661 --> 00:27:05,624
‎ทำไมถึงตัดสินใจไปออกรายการโอปราห์คะ

429
00:27:07,375 --> 00:27:10,337
‎โอปราห์เคยติดต่อมาหาเราแล้ว

430
00:27:10,420 --> 00:27:12,964
‎ผ่านฝ่ายสื่อสาร
‎ตอนที่เรายังอยู่ที่พระราชวังเคนซิงตัน

431
00:27:13,048 --> 00:27:15,925
‎ตอนนั้นเราก็ตื่นเต้นกัน ฉันจำได้
‎แล้วรู้สึกว่าเราจะไปคุย…

432
00:27:16,009 --> 00:27:18,887
‎ใช่ เพราะสำหรับคุณ โอปราห์นี่เหมือนกับ…

433
00:27:18,970 --> 00:27:20,305
‎- โอปราห์เชียวนะ
‎- ครับ

434
00:27:20,889 --> 00:27:24,434
‎- สุขสันต์วันเกิด เมแกนที่รัก
‎- ไม่จริงน่า

435
00:27:24,517 --> 00:27:26,770
‎สุขสันต์วันเกิดแด่คุณ

436
00:27:26,853 --> 00:27:27,729
‎ขอบคุณค่ะ

437
00:27:27,812 --> 00:27:28,813
‎(กันยายน ปี 2020)

438
00:27:32,359 --> 00:27:36,404
‎จังหวะที่เราว่าจะไปออกรายการ
‎มันเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

439
00:27:39,991 --> 00:27:42,285
‎- นี่ เรามาถึงหาดแล้ว
‎- เรามาถึงหาดแล้ว

440
00:27:42,369 --> 00:27:44,120
‎เราทำเหมือนที่ใครๆ เขาทำกัน

441
00:27:44,704 --> 00:27:47,415
‎เราอยู่ที่นี่กันหนึ่งปี

442
00:27:47,499 --> 00:27:48,375
‎(มกราคม ปี 2021)

443
00:27:49,000 --> 00:27:50,126
‎เรามีไก่ด้วย

444
00:27:51,086 --> 00:27:54,464
‎จนในที่สุดก็ได้ทำจริงๆ ซะที
‎การไปนั่งคุยกับโอปราห์

445
00:27:54,547 --> 00:27:57,342
‎เป็นปฏิกิริยาที่มีต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในปีนั้น

446
00:27:57,425 --> 00:28:00,095
‎ยิ่งระยะห่างที่มากั้นระหว่างเรามากขึ้น

447
00:28:00,178 --> 00:28:04,057
‎กับการที่เรามีบทบาทต่อสถาบันน้อยลง
‎เพราะมาอยู่ที่นี่

448
00:28:04,140 --> 00:28:05,975
‎สุญญากาศที่เกิดขึ้นก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

449
00:28:06,059 --> 00:28:08,978
‎แล้วคนก็ไม่ได้เข้าใจกันอย่างถ่องแท้
‎ว่าทำไมเราถึงออกมา

450
00:28:09,062 --> 00:28:12,315
‎เราคิดว่านั่นเป็น
‎ช่วงเริ่มต้นของการเปลี่ยนผ่าน ซึ่งท้ายที่สุด

451
00:28:12,399 --> 00:28:14,275
‎ก็ไม่ใช่การเปลี่ยนผ่านเลย

452
00:28:14,943 --> 00:28:16,403
‎เป็นปีที่สาหัสมาก

453
00:28:17,570 --> 00:28:20,615
‎พวกเขาเป็นสามคนที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในโลก

454
00:28:20,699 --> 00:28:23,034
‎โอปราห์ เจ้าชายแฮร์รี่และเมแกน มาร์เคิล

455
00:28:23,118 --> 00:28:26,621
‎และตอนนี้พวกเขาจะมานั่งคุยกัน
‎ในการสัมภาษณ์ครั้งใหญ่ที่สุดแห่งทศวรรษ

456
00:28:27,247 --> 00:28:30,625
‎แต่ก่อนที่การสัมภาษณ์นั้นจะแพร่ภาพ
‎พระราชวังบัคกิงแฮม

457
00:28:30,709 --> 00:28:32,085
‎ทำสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อน

458
00:28:32,168 --> 00:28:36,715
‎ด้วยการดำเนินการสอบสวน
‎ข้อกล่าวหาของการกลั่นแกล้งเมแกน

459
00:28:36,798 --> 00:28:39,384
‎จังหวะเวลาของข่าวการกลั่นแกล้งนั้น

460
00:28:40,135 --> 00:28:45,557
‎แม้แต่นักข่าวที่เขียนข่าวนี้ก็ยังยอมรับ

461
00:28:45,640 --> 00:28:47,142
‎ว่าถูกปล่อยออกมา…

462
00:28:48,226 --> 00:28:51,396
‎เพราะการสัมภาษณ์กับโอปราห์อย่างชัดแจ้ง

463
00:28:51,479 --> 00:28:54,315
‎โฆษกของแฮร์รี่และเมแกน
‎บอกกับเราและเดอะไทมส์แบบนี้

464
00:28:54,399 --> 00:28:58,236
‎“ดัชเชสรู้สึกเสียใจกับการโจมตีเธอครั้งล่าสุด

465
00:28:58,319 --> 00:29:01,990
‎โดยเฉพาะในฐานะคนที่
‎ตกเป็นเป้าหมายการกลั่นแกล้งอย่างเธอ

466
00:29:02,073 --> 00:29:03,992
‎และเป็นผู้ที่พยายามช่วยเหลือ

467
00:29:04,075 --> 00:29:06,411
‎ผู้ที่ต้องเจ็บปวดและระทมทุกข์ด้วยเหตุนั้น

468
00:29:06,494 --> 00:29:07,662
‎เราขอเรียกการกระทำนี้ว่า

469
00:29:07,746 --> 00:29:12,542
‎การป้ายสีที่ถูกวางแผนไว้โดยตั้งอยู่บน
‎การให้ข้อมูลที่หลอกลวงและเป็นอันตราย”

470
00:29:12,625 --> 00:29:17,547
‎คุณคงนึกออกว่าฉันแบบ “อุ๊ยตาย
‎มีคนกำลังร้อนตัวนะ”

471
00:29:17,630 --> 00:29:22,385
‎ความบาดหมางที่ใกล้จุดแตกหัก
‎ระหว่างแฮร์รี่และเมแกน กับข้าราชบริพาร

472
00:29:22,469 --> 00:29:25,180
‎ที่เจ้าหญิงไดอาน่าเคยเรียกว่า
‎“พวกชายชุดเทา”

473
00:29:25,263 --> 00:29:29,100
‎กำลังคุกรุ่นอย่างหนัก
‎จากการสัมภาษณ์ช็อกโลกกับโอปราห์ วินฟรีย์

474
00:29:29,184 --> 00:29:33,521
‎ผมนึกไม่ออกว่าแม่ผมต้องเจออะไรบ้าง
‎ตลอดหลายปีนั้นลำพังคนเดียว

475
00:29:34,856 --> 00:29:40,153
‎การได้เห็นว่าการปั่นหัวจากสถาบันที่เกิดขึ้นนี้

476
00:29:40,236 --> 00:29:42,822
‎มันเกินคำบรรยาย

477
00:29:42,906 --> 00:29:47,368
‎และเพราะแบบนั้น ทุกสิ่งที่เคยเกิดขึ้นกับเรา

478
00:29:47,452 --> 00:29:49,078
‎ก็จะเกิดขึ้นกับเราต่อไป

479
00:29:49,162 --> 00:29:52,874
‎เพราะถ้าพูดความจริงกับคนที่มีอำนาจ
‎เขาก็จะตอบโต้เราแบบนี้

480
00:29:53,792 --> 00:29:58,379
‎คืนนี้พวกเขาจะเล่าเรื่องราวตัวเองเป็นครั้งแรก

481
00:29:58,463 --> 00:30:02,008
‎การสัมภาษณ์นั้นไม่ใช่มาให้ความกระจ่าง

482
00:30:02,091 --> 00:30:06,513
‎แต่อย่างน้อยมันก็ช่วยเติมข้อมูล
‎ที่คนอื่นเคยป้ายสีเรา

483
00:30:06,596 --> 00:30:09,641
‎พอคุณบอกว่า “มันดูเหมือนสิ่งที่ควรจะเป็นไหม”

484
00:30:10,350 --> 00:30:13,061
‎ความเข้าใจและประสบการณ์ของฉัน
‎ในช่วงสี่ปีที่ผ่านมา

485
00:30:13,144 --> 00:30:15,021
‎มันไม่ได้เป็นอย่างที่เห็นเลย

486
00:30:15,104 --> 00:30:19,192
‎ไม่ว่าเราจะสร้างอะไร
‎และพยายามสร้างเส้นทางใหม่แบบไหน

487
00:30:19,275 --> 00:30:22,320
‎เราก็ทำไม่ได้ถ้าไม่มีความชัดเจน

488
00:30:23,279 --> 00:30:26,783
‎แล้วสถานการณ์เป็นยังไงคะ
‎คุณถูกสั่งไม่ให้พูดอะไรหรือเปล่า

489
00:30:26,866 --> 00:30:29,285
‎คุณถูกสั่งให้รับมือกับหนังสือพิมพ์หัวสียังไง

490
00:30:29,369 --> 00:30:32,455
‎ทุกคนในโลกของฉัน

491
00:30:32,539 --> 00:30:35,667
‎ได้รับคำสั่งที่ชัดเจนมากตั้งแต่ตอนที่…

492
00:30:35,750 --> 00:30:40,088
‎โลกรู้ว่าแฮร์รี่กับฉันเป็นแฟนกัน
‎ให้พูดเสมอว่าไม่มีความเห็น และเราก็ทำตาม

493
00:30:40,171 --> 00:30:42,340
‎ฉันทำทุกอย่างที่พวกเขาบอกให้ทำ
‎ฉันต้องทำอยู่แล้ว

494
00:30:42,423 --> 00:30:46,511
‎เพราะมันมากับความเข้าใจที่ว่า
‎“แล้วเราจะปกป้องคุณ” ด้วย

495
00:30:46,594 --> 00:30:50,473
‎ทีนี้ก็มีการคุยกันเรื่องว่า

496
00:30:50,557 --> 00:30:53,142
‎ลูกของคุณจะผิวคล้ำแค่ไหน

497
00:30:53,977 --> 00:30:57,438
‎บทสนทนาเรื่องนั้น ผมไม่ขอพูด

498
00:30:57,522 --> 00:31:03,403
‎คุณบอกในพอดแคสต์ว่า
‎สถานการณ์มันเกือบจะอยู่รอดไม่ได้

499
00:31:04,153 --> 00:31:10,243
‎นั่นทำให้ฉันฉุกคิดเพราะมันฟังดูเหมือนว่า
‎คุณกำลังมีปัญหาด้านจิตใจด้วย

500
00:31:10,326 --> 00:31:11,953
‎มันเกิดอะไรขึ้นคะ

501
00:31:12,662 --> 00:31:14,664
‎ฉันจะลุกขึ้นมานั่งกลางดึก แล้วก็แบบ…

502
00:31:14,747 --> 00:31:17,750
‎“ฉันไม่เข้าใจว่า
‎มันกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง” และก็เช่นเคย

503
00:31:17,834 --> 00:31:19,502
‎ฉันมองไม่ออก แต่มันยิ่งแย่

504
00:31:19,586 --> 00:31:24,090
‎เมื่อเรารู้สึกมันได้ผ่านอารมณ์ของแม่

505
00:31:24,173 --> 00:31:26,551
‎หรือเพื่อนๆ ที่โทรมาร้องห่มร้องไห้

506
00:31:26,634 --> 00:31:29,721
‎“เม็ก พวกเขาไม่ได้ปกป้องเธอนะ”

507
00:31:29,804 --> 00:31:35,810
‎และฉันตระหนักได้ว่า
‎ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพียงเพราะฉันยังหายใจ

508
00:31:35,894 --> 00:31:39,981
‎และฉันไม่… ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว

509
00:31:40,899 --> 00:31:45,403
‎เรามองไม่เห็นจนกระทั่งคนทั้งโลกมองเห็น
‎และนั่นมันน่าสนใจ

510
00:31:48,907 --> 00:31:53,953
‎ฉันคิดว่าการที่ฉันเปิดเผยมากๆ

511
00:31:55,538 --> 00:32:00,418
‎ภาวะซึมเศร้าที่ฉันเจอมา
‎และการที่มันรุนแรงขึ้นแค่ไหน

512
00:32:00,501 --> 00:32:02,587
‎ฉันคิดว่ามันน่าจะเป็นประโยชน์ที่สุด

513
00:32:02,670 --> 00:32:06,090
‎ขอบคุณทั้งคู่ที่เชื่อใจฉัน
‎ให้เป็นผู้แบ่งปันเรื่องราวของคุณ

514
00:32:06,174 --> 00:32:08,343
‎ขอบคุณที่ให้พื้นที่เราได้แบ่งปันค่ะ

515
00:32:08,426 --> 00:32:09,469
‎ขอบคุณครับ

516
00:32:12,388 --> 00:32:14,015
‎พระเจ้า

517
00:32:15,099 --> 00:32:19,854
‎แต่บทสนทนาเรื่องเชื้อชาติ
‎ได้บดบังเรื่องอื่นไปจนหมดสิ้น

518
00:32:26,486 --> 00:32:30,156
‎(วันหลังเทปสัมภาษณ์โอปราห์ออกอากาศ)

519
00:32:43,795 --> 00:32:44,754
‎ไงคะ แม่

520
00:32:44,837 --> 00:32:45,964
‎เป็นไงบ้าง ลูก

521
00:32:46,047 --> 00:32:48,091
‎ไม่มีอะไรค่ะ คิดถึงแม่ แม่อยู่ไหน

522
00:32:48,174 --> 00:32:51,177
‎อ๋อ เพิ่งไปเดินเล่นกลับมา พาหมาไปเดินน่ะ ก็…

523
00:32:51,260 --> 00:32:55,348
‎ดีจัง ที่บ้านมีใครไปโวยวายไหม
‎มีใครไปยุ่มย่ามหรือเปล่า

524
00:32:55,431 --> 00:32:57,684
‎- ไม่มีจ้ะ ไม่มี
‎- ดีค่ะ

525
00:32:57,767 --> 00:33:01,145
‎- ซึ่งก็ดีแล้ว แม่รู้สึกภูมิใจ
‎- ค่ะ

526
00:33:01,229 --> 00:33:03,564
‎ลูกไม่ควรต้องเจอเรื่องอะไรพวกนี้เลย

527
00:33:03,648 --> 00:33:07,735
‎แม่ได้ข้อความมหาศาลที่บอกว่าพวกเขา…

528
00:33:08,861 --> 00:33:12,365
‎อยู่ข้างลูกและลูกวางตัวได้ดีมาก

529
00:33:13,241 --> 00:33:14,701
‎- ขอบคุณค่ะ
‎- จ้ะ เพราะงั้นก็นะ

530
00:33:14,784 --> 00:33:16,285
‎สวยเลิศเชิดหน้าไว้นะ

531
00:33:16,369 --> 00:33:18,079
‎ขอบคุณค่ะ หนูจะทำ

532
00:33:18,162 --> 00:33:20,415
‎- โอเค รักลูกนะ บาย
‎- เชิดสุดค่ะ รักแม่เหมือนกัน

533
00:33:20,498 --> 00:33:21,833
‎- บายจ้ะ
‎- บายค่ะ

534
00:33:26,087 --> 00:33:27,714
‎บียอนเซ่เพิ่งส่งข้อความมา

535
00:33:28,464 --> 00:33:29,632
‎น่ารักมาก…

536
00:33:30,425 --> 00:33:32,260
‎- โม้แล้ว
‎- แค่สั้นๆ กันเองๆ

537
00:33:32,885 --> 00:33:34,887
‎แค่สั้นๆ กันเองๆ

538
00:33:34,971 --> 00:33:36,139
‎- คุณจะ…
‎- ยังไม่อยากเชื่อ…

539
00:33:36,222 --> 00:33:38,141
‎- คุณว่าคุณจะ…
‎- ไม่อยากเชื่อว่าเธอรู้จักฉัน

540
00:33:39,976 --> 00:33:41,269
‎โทรไปหาสิ

541
00:33:41,352 --> 00:33:45,898
‎ไม่เป็นไร เธอบอกว่า
‎อยากให้ฉันรู้สึกปลอดภัยและรู้สึกมีคนปกป้อง

542
00:33:45,982 --> 00:33:49,193
‎เธอชื่นชมและเคารพ
‎ในความกล้าหาญและความเปราะบางของฉัน

543
00:33:49,277 --> 00:33:51,404
‎และคิดว่าฉันถูกเลือก
‎ให้มาทำลายคำสาปของคนรุ่นนี้

544
00:33:51,487 --> 00:33:53,156
‎ที่จำเป็นต้องได้รับการเยียวยา

545
00:33:55,324 --> 00:33:56,242
‎พูดได้ดี

546
00:33:59,787 --> 00:34:02,081
‎พระองค์ได้คุยกับพระอนุชาหรือยัง
‎ตั้งแต่การสัมภาษณ์

547
00:34:02,165 --> 00:34:04,625
‎ผมยังไม่ได้คุยกับเขาเลย แต่เดี๋ยวผมจะคุย

548
00:34:04,709 --> 00:34:09,047
‎ทรงบอกได้ไหมครับว่าราชวงศ์เหยียดผิวจริงไหม

549
00:34:09,130 --> 00:34:10,548
‎ครอบครัวเราไม่ได้เหยียดผิวครับ

550
00:34:11,299 --> 00:34:13,676
‎ขอถามได้ไหมคะ
‎ว่าทรงคิดอย่างไรกับการสัมภาษณ์

551
00:34:13,760 --> 00:34:16,179
‎ขอบคุณทุกคนมาก

552
00:34:16,262 --> 00:34:17,555
‎ตอนที่ผมดู ผมคิดว่า…

553
00:34:19,390 --> 00:34:21,225
‎มีอีกตั้งหลายเรื่องที่เธอน่าจะพูด

554
00:34:22,018 --> 00:34:27,815
‎แต่เพราะเธอเป็นผู้หญิงมีระดับ สง่างาม
‎เธอก็เลยไม่พูด

555
00:34:27,899 --> 00:34:29,358
‎ว่าไง

556
00:34:29,442 --> 00:34:30,318
‎(ไทเลอร์ เพอร์รี่ - เพื่อน)

557
00:34:30,401 --> 00:34:31,861
‎สำนักพระราชวังออกแถลงการณ์

558
00:34:31,944 --> 00:34:33,321
‎เท่าที่รู้นะ แต่ผมยังไม่ได้อ่าน

559
00:34:33,404 --> 00:34:34,947
‎ใช่ เดี๋ยวขอหาดูก่อน

560
00:34:39,994 --> 00:34:40,870
‎แถลงการณ์ต่อไปนี้

561
00:34:40,953 --> 00:34:44,248
‎ออกโดยพระราชวังบัคกิงแฮม
‎ในพระนามของสมเด็จพระราชินี

562
00:34:44,332 --> 00:34:47,293
‎ทั้งครอบครัวรู้สึกเศร้าเสียใจที่ได้ทราบ

563
00:34:47,376 --> 00:34:50,713
‎ถึงความยากลำบาก
‎ช่วงหลายปีที่ผ่านมาของแฮร์รี่และเมแกน

564
00:34:51,589 --> 00:34:55,676
‎ประเด็นปัญหาที่ถูกหยิบยกขึ้นมา
‎โดยเฉพาะเรื่องเชื้อชาติ เป็นเรื่องที่น่าวิตก

565
00:34:55,760 --> 00:34:58,346
‎แม้ว่าความทรงจำถึงเหตุการณ์อาจมีต่างกันไป

566
00:34:58,429 --> 00:35:02,683
‎ทุกคำบอกเล่ามีความสำคัญ
‎และจะถูกนำไปพูดคุยภายในครอบครัว

567
00:35:02,767 --> 00:35:06,813
‎แฮร์รี่ เมแกน และอาร์ชี่
‎จะยังเป็นสมาชิกครอบครัวผู้เป็นที่รักใคร่

568
00:35:08,940 --> 00:35:10,108
‎จะให้ฉันดูอะไร

569
00:35:13,194 --> 00:35:14,070
‎ว้าว

570
00:35:15,696 --> 00:35:16,864
‎- เอชได้ข้อความ…
‎- มีอะไรรึเปล่า

571
00:35:16,948 --> 00:35:18,533
‎เอชเพิ่งได้รับข้อความจากพี่ชาย

572
00:35:19,575 --> 00:35:21,828
‎อ๋อ โอเค พวกคุณไปจัดการเรื่องเถอะ

573
00:35:21,911 --> 00:35:23,496
‎ได้จ้ะ งั้นไว้คุยกันนะ

574
00:35:23,579 --> 00:35:24,914
‎- ขอบคุณ
‎- ไว้คุยกัน ไว้เจอกัน

575
00:35:24,997 --> 00:35:26,040
‎- เราจะเจอกันวันศุกร์ไง
‎- คุยกัน วันศุกร์

576
00:35:26,124 --> 00:35:28,459
‎- โอเค บาย ขอบคุณมากๆ บาย
‎- บาย

577
00:35:29,877 --> 00:35:31,212
‎ผมไม่รู้จะไปทางไหนเหมือนกัน

578
00:35:31,295 --> 00:35:35,508
‎เข้าใจ มาพักหายใจกันก่อน
‎สูดอากาศแล้วค่อยว่ากัน

579
00:35:49,939 --> 00:35:53,067
‎(วันอีสเตอร์ 4 เมษายน ปี 2021)

580
00:35:54,026 --> 00:35:59,031
‎ฉันเอาใส่ถุงเล็กๆ แยกกันได้
‎เราจะได้แบ่งเพื่อเอาชนะ

581
00:35:59,115 --> 00:36:02,076
‎หวัดดีครับ คุณยาย
‎เราตัดสินใจเรื่องเส้นทางกันหรือยัง

582
00:36:02,160 --> 00:36:05,329
‎ฉันคิดว่าที่เข้าท่าที่สุดคือให้พวกเขาเริ่มตรงนี้

583
00:36:05,413 --> 00:36:06,873
‎- ข้างสะพานใช่ไหม
‎- ใช่

584
00:36:06,956 --> 00:36:08,583
‎ก็คือไปทางด้านนั้น

585
00:36:08,666 --> 00:36:09,584
‎ออกไปข้างนอกกัน แล้วไป…

586
00:36:09,667 --> 00:36:12,295
‎ข้ามไปด้านหลังสะพาน แล้วไปที่ข้างลำธาร
‎มาที่สะพานเล็กๆ ตรงนี้

587
00:36:12,378 --> 00:36:13,838
‎โอเค ดีมาก ชอบ

588
00:36:13,921 --> 00:36:16,215
‎เรียบร้อย ง่ายมาก
‎เพราะแบบนี้เราถึงแต่งงานกัน

589
00:36:18,509 --> 00:36:19,385
‎แค่นั้นเหรอ

590
00:36:20,219 --> 00:36:21,929
‎มันเรียบง่ายจะตาย

591
00:36:25,975 --> 00:36:27,852
‎มาเร็ว ครอบครัว ไปกัน

592
00:36:52,793 --> 00:36:56,505
‎(ลอนดอน วันที่ 9 เมษายน ปี 2021)

593
00:37:00,051 --> 00:37:03,262
‎(สู่สุคติ เจ้าชายฟิลิป ดยุคแห่งเอดินบะระ
‎ผู้เป็นขวัญกำลังใจราชินีของเรา)

594
00:37:15,983 --> 00:37:19,028
‎ปู่ของผมชอบนั่งแท็กซี่สีดำในลอนดอน

595
00:37:19,111 --> 00:37:21,697
‎ฉะนั้นบรรดาแท็กซี่ดำทั้งหลาย…

596
00:37:24,700 --> 00:37:28,996
‎จะมาจอดเรียงรายตลอดทางจนถึง
‎ด้านนอกพระราชวังบักกิงแฮม

597
00:37:29,080 --> 00:37:30,539
‎ไม่รู้ว่าคุณจะเห็นไหม

598
00:37:36,254 --> 00:37:38,172
‎แท็กซี่ดำทุกคันในลอนดอน

599
00:37:38,256 --> 00:37:40,633
‎ดูเหมือนพวกเขามาถวายความอาลัย

600
00:37:40,716 --> 00:37:43,427
‎คิดว่าไงล่ะ ไม่น่าเชื่อนะ

601
00:37:43,511 --> 00:37:46,764
‎ผมวนอยู่ตั้งนาน เขา…

602
00:37:48,516 --> 00:37:50,601
‎ไม่น่าเชื่อใช่ไหมล่ะ ดูสิ แถวยาวไปถึง…

603
00:37:50,685 --> 00:37:51,727
‎ดีจัง

604
00:37:52,853 --> 00:37:55,231
‎แย่แล้ว นี่อีกสิบนาทีเที่ยงได้ไง

605
00:37:58,609 --> 00:38:03,614
‎แป๊บนึงนะ… ฉันดูเว็บของสหราชอาณาจักร

606
00:38:03,698 --> 00:38:06,826
‎เรื่องวิธีเข้าประเทศโดยมีระยะกักตัวสั้นลง

607
00:38:06,909 --> 00:38:07,743
‎ครับ

608
00:38:07,827 --> 00:38:12,540
‎คุณสามารถรับการตรวจหาเชื้อ
‎ได้อย่างไวที่สุดคือห้าวันหลังลงจากเครื่อง

609
00:38:13,582 --> 00:38:15,626
‎- เท่ากับคุณต้องไปพรุ่งนี้
‎- โอเค

610
00:38:15,710 --> 00:38:16,877
‎แล้วจะได้ตรวจวันศุกร์

611
00:38:16,961 --> 00:38:18,796
‎- ผมบินพรุ่งนี้ได้ไหม
‎- ได้

612
00:38:18,879 --> 00:38:19,714
‎โอเค

613
00:38:19,797 --> 00:38:22,216
‎เที่ยวบินเดิม แมดดี้คุยกับอเมริกันแอร์ไลน์อยู่

614
00:38:54,665 --> 00:38:58,919
‎ปู่ผมเป็นบุคคลผู้รับใช้ชาติ
‎บุคคลทรงเกียรติและมีอารมณ์ขัน

615
00:38:59,003 --> 00:39:02,298
‎ท่านจะเป็นที่จดจำในฐานะพระราชสวามี
‎ของพระราชินีที่ครองราชย์ยาวนานที่สุด

616
00:39:02,381 --> 00:39:05,885
‎เป็นทหารผู้ได้รับเหรียญตราภาคภูมิ
‎เป็นเจ้าชายและดยุค

617
00:39:05,968 --> 00:39:07,595
‎(เจ้าฟ้าชายฟิลิป
‎ดยุคแห่งเอดินบะระ 1921-2021)

618
00:39:07,678 --> 00:39:10,306
‎แต่ท่านเป็นปู่ของผม

619
00:39:10,389 --> 00:39:15,561
‎เจ้าแห่งบาร์บีคิว ราชาฝีปากกล้า
‎และทะเล้นจนนาทีสุดท้าย

620
00:39:17,980 --> 00:39:21,567
‎ความเคารพที่แฮร์รี่มีต่อพระอัยกา

621
00:39:21,650 --> 00:39:28,491
‎มันลึกซึ้งอย่างยากที่จะพรรณนา
‎และผมคิดว่านิสัยใจคอหลายๆ อย่าง

622
00:39:28,574 --> 00:39:33,037
‎ที่ผมชอบในตัวแฮร์รี่ก็เกี่ยวพันกับปู่ของเขาอยู่

623
00:39:33,120 --> 00:39:35,373
‎อย่างความสามารถในการทำให้คนผ่อนคลาย

624
00:39:35,456 --> 00:39:39,668
‎สนุกสนานและไม่เย็นชาหรือเคร่งเครียด
‎ผมว่ามาจากคุณปู่ของเขา

625
00:39:43,881 --> 00:39:48,928
‎ผมรู้ว่าความชื่นชมนั้นมากมายมหาศาล

626
00:39:56,685 --> 00:39:59,939
‎การได้เดินอยู่หลังโลงศพอีกครั้ง

627
00:40:00,022 --> 00:40:03,275
‎คงจะรื้อฟื้นอะไรอย่างอื่นขึ้นมาด้วย

628
00:40:03,359 --> 00:40:07,446
‎ผมไม่มีความสามารถจะอธิบายในเรื่องนั้น
‎แต่มันคงจะมากโขอยู่

629
00:40:20,000 --> 00:40:22,128
‎ที่จริงผมดีใจกับปู่ผมนะ

630
00:40:25,297 --> 00:40:28,467
‎ท่านจากไปอย่างเงียบๆ
‎ท่านไปอย่างสงบและมีความสุข

631
00:40:35,474 --> 00:40:37,184
‎ช่วยเล่าเรื่องตอนกลับไปหน่อยค่ะ

632
00:40:38,769 --> 00:40:39,937
‎มันเป็นยังไง

633
00:40:40,604 --> 00:40:43,357
‎อืม… มันยากนะ

634
00:40:43,899 --> 00:40:47,611
‎โดยเฉพาะที่ต้องใช้เวลานั่งคุยกับพี่และพ่อ

635
00:40:47,695 --> 00:40:51,198
‎ผู้ที่ก็ยัง…

636
00:40:51,282 --> 00:40:54,702
‎ติดอยู่กับการตีความสถานการณ์ทั้งหมดอย่างผิดๆ

637
00:40:54,785 --> 00:40:57,496
‎ฉะนั้นก็ไม่มีใครอยากคุยเรื่องนั้นกันเท่าไร

638
00:40:57,580 --> 00:40:59,957
‎ที่งานศพของปู่ แต่เราก็คุย

639
00:41:00,040 --> 00:41:04,044
‎แล้วมันก็… ผมต้องทำใจกับเรื่องที่ว่า

640
00:41:04,128 --> 00:41:08,048
‎เราอาจไม่มีวันได้เห็นการแสดงความรับผิดชอบ
‎อย่างแท้จริงหรือคำขอโทษที่แท้จริง

641
00:41:08,132 --> 00:41:10,676
‎คือผมกับภรรยา… เราก้าวข้ามมันไปแล้ว

642
00:41:10,759 --> 00:41:14,346
‎ตอนนี้เราใส่ใจแต่จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

643
00:41:33,282 --> 00:41:34,909
‎- ไม่เป็นไรนะลูก
‎- ไม่เป็นไร

644
00:41:34,992 --> 00:41:38,787
‎เอานะ อยากกินหรือยัง กินนมกันดีกว่านะ

645
00:41:39,538 --> 00:41:40,456
‎โอ๊ะ

646
00:41:49,381 --> 00:41:50,466
‎สวัสดีจ้ะ ลิลี่

647
00:41:53,427 --> 00:41:58,474
‎(ลิลิเบต ไดอาน่า
‎วันที่ 4 มิถุนายน ปี 2021)

648
00:42:02,102 --> 00:42:06,774
‎มันมีบางอย่างที่ทำให้รู้สึกว่าชีวิตสมบูรณ์
‎เมื่อลิลิเบตเกิดมา

649
00:42:06,857 --> 00:42:11,612
‎(ลิลี่ตัวน้อย)

650
00:42:14,281 --> 00:42:17,660
‎ทุกคนนับถือที่เราผ่านอะไรมามากมาย

651
00:42:17,743 --> 00:42:20,371
‎และเราก็เหมือนพ่อแม่ทุกคน

652
00:42:20,454 --> 00:42:23,624
‎ที่สมควรจะได้ต้อนรับลูกสู่โลกใบนี้อย่างสงบ

653
00:42:23,707 --> 00:42:27,419
‎และได้มีเวลาที่จะฟูมฟักและปกป้อง
‎ในฐานะครอบครัวหนึ่ง

654
00:42:29,088 --> 00:42:32,967
‎ซึ่งเราก็ได้ทำ
‎พร้อมกับอีกหนึ่งหนูน้อยวัยเตาะแตะ

655
00:42:33,050 --> 00:42:36,762
‎ดอกไม้ให้คุณแม่เหรอครับ
‎ขอบใจนะจ๊ะ หอมแม่หน่อยได้ไหม

656
00:42:38,430 --> 00:42:41,892
‎ผมคิดว่าตอนนี้ผมเห็นความเป็นภรรยาผม
‎ในตัวอาร์ชี่มากทีเดียว

657
00:42:41,976 --> 00:42:45,145
‎และเห็นความเป็นแม่ผมมากมายในตัวลิลี่

658
00:42:45,229 --> 00:42:49,066
‎ลูกดูเคาะแบบสเปนเซอร์มาเลย
‎ตาสีฟ้าเหมือนกัน

659
00:42:49,149 --> 00:42:50,693
‎ตาสีฟ้าชัดแจ๋ว

660
00:42:50,776 --> 00:42:54,446
‎แล้วผมก็ออก… สีแดงๆ ทองๆ

661
00:43:00,244 --> 00:43:02,955
‎อุ๊ย ตายแล้ว หนูจะเดินเหรอ

662
00:43:03,038 --> 00:43:04,081
‎โอเค

663
00:43:04,164 --> 00:43:06,709
‎เราจะโทรหากัน เจ๊าะแจ๊ะกัน
‎คุยกันเรื่องไร้สาระ

664
00:43:06,792 --> 00:43:09,962
‎พวกเขาฟังดูซีเรียสมากทางโทรศัพท์
‎ผมบอก “โอเค มีเรื่องอะไร”

665
00:43:10,045 --> 00:43:15,342
‎พวกเขาบอก “เราอยากให้คุณ
‎เป็นพ่อทูนหัวให้ลิลี่” ผมบอก “โอ้โฮ”

666
00:43:16,135 --> 00:43:20,431
‎ผมต้องใช้เวลาทำความเข้าใจอยู่เดี๋ยวนึง
‎แล้วผมก็คิด

667
00:43:20,514 --> 00:43:22,725
‎“ผมรู้สึกเป็นเกียรติมาก เป็นเกียรติอย่างยิ่ง”

668
00:43:23,767 --> 00:43:26,478
‎แล้วพอวางสาย
‎ทำความเข้าใจแล้วก็โทรกลับไปถาม

669
00:43:26,562 --> 00:43:28,564
‎ผมบอก “เอ่อ เดี๋ยวนะ

670
00:43:29,690 --> 00:43:32,401
‎นี่หมายความว่า
‎เราต้องไปที่นั่น แล้วทำอะไรต่ออะไร

671
00:43:32,484 --> 00:43:36,572
‎ในโบสถ์กับพวกเขาแล้วทำทุกอย่างนั่น
‎เพราะผมไม่อยากทำอะไรแบบนั้น

672
00:43:36,655 --> 00:43:39,908
‎เราอาจจะทำพิธีส่วนตัวเล็กๆ ที่นี่
‎แล้วก็จบเรื่องแค่นั้น

673
00:43:39,992 --> 00:43:43,203
‎แล้วหลังจากนั้น
‎ถ้าคุณต้องไปทำอะไรที่นั่นก็ตามสบาย”

674
00:43:44,246 --> 00:43:48,375
‎ดุจอัญมณีบนท้องฟ้า

675
00:43:48,459 --> 00:43:52,379
‎กะพริบ ระยิบระยับ เจ้าดาวดวงน้อย

676
00:43:52,463 --> 00:43:55,174
‎พวกเขาสร้างครอบครัวของตัวเอง

677
00:43:55,257 --> 00:44:00,471
‎แล้ว… เพื่อนก็เป็นครอบครัวได้เหมือนกัน

678
00:44:04,808 --> 00:44:06,018
‎โจซี่

679
00:44:06,101 --> 00:44:09,271
‎พวกเขาสามารถเริ่มต้นสิ่งใหม่ สิ่งที่สดใส
‎และหวังว่าสักวันหนึ่ง

680
00:44:09,355 --> 00:44:15,569
‎ครอบครัวทั้งสองฝั่งจะเข้าใจว่านี่คือรักแท้

681
00:44:15,653 --> 00:44:19,573
‎สุขสันต์วันเกิดแด่เธอ

682
00:44:19,657 --> 00:44:23,994
‎อาร์ชี่ มาช่วยเป่าเทียนไหม ลูก
‎มาช่วยเป่าเร็ว เย้

683
00:44:24,078 --> 00:44:26,997
‎อุ๊ย… เย้!

684
00:44:29,208 --> 00:44:30,542
‎ยูจีนีมาเที่ยว

685
00:44:31,960 --> 00:44:33,754
‎(เจ้าหญิงยูจีนี ลูกพี่ลูกน้องของแฮร์รี่)

686
00:44:33,837 --> 00:44:35,547
‎- เราอยู่ไหนเนี่ย
‎- เรามาดูซูเปอร์โบว์ล

687
00:44:35,631 --> 00:44:36,840
‎ซูเปอร์โบว์ล

688
00:44:36,924 --> 00:44:40,010
‎เธอต้องจับเขาให้ได้ ยูจีนนี จับเขา

689
00:44:40,094 --> 00:44:41,970
‎- ไม่เอา
‎- โอ๊ย แย่แล้ว

690
00:44:42,971 --> 00:44:45,224
‎กางเกงจะหลุดแล้ว

691
00:44:47,226 --> 00:44:48,394
‎เก่งมาก

692
00:44:51,271 --> 00:44:54,274
‎แค่ได้เห็นอาร์ชี่วิ่งเล่นในสนามหญ้า
‎กับรอยยิ้มกว้างๆ นี่…

693
00:44:54,358 --> 00:44:56,360
‎นี่คือโลกที่เขารู้จัก

694
00:44:56,443 --> 00:44:58,862
‎เขาอยู่ที่วินเซอร์
‎ในช่วงห้าเดือนแรกของชีวิต แค่นั้น

695
00:44:59,446 --> 00:45:01,573
‎ที่นี่คือบ้านสำหรับเขา ที่นี่คือบ้านสำหรับลิลี่

696
00:45:01,657 --> 00:45:03,200
‎พ่อจะต้องเดินหนีไปแล้ว

697
00:45:04,284 --> 00:45:05,411
‎และนี่ก็คือบ้านของเรา

698
00:45:07,955 --> 00:45:09,873
‎ขี่จักรยานบนถนนเลียบหาด

699
00:45:09,957 --> 00:45:13,043
‎ผมได้ทำกิจกรรมกับลูกๆ
‎แบบที่ผมไม่มีวันได้ทำในอังกฤษ

700
00:45:24,888 --> 00:45:28,517
‎(ห้องชุดของเพื่อน นิวยอร์กซิตี
‎เดือนพฤศจิกายน ปี 2021)

701
00:45:32,771 --> 00:45:35,983
‎เขากำลังอ่านอีเมลกฎหมายอะไรอยู่แน่ๆ

702
00:45:38,485 --> 00:45:44,450
‎คดีที่เมแกนฟ้องแอสโซซิเอเต็ด นิวส์เปเปอร์
‎กินเวลามาแล้วหลายปี

703
00:45:45,701 --> 00:45:49,037
‎ในช่วงต้นปี 2021 ผู้พิพากษากล่าวว่า

704
00:45:49,121 --> 00:45:51,582
‎เราไม่จำเป็นต้องพิจารณาคดี
‎หรือเปิดเผยข้อมูล

705
00:45:51,665 --> 00:45:56,128
‎เราจะตัดสินคดีเลยและให้เมแกนชนะ”

706
00:45:56,211 --> 00:45:59,590
‎จากนั้นแอสโซซิเอเต็ดก็อุทธรณ์ ซึ่งก็คาดเดาได้

707
00:45:59,673 --> 00:46:03,761
‎พวกเราคิดว่าทั้งหมดมันเป็นแค่โอกาส
‎ที่จะสร้างข่าวที่ล่อคนมาอ่าน

708
00:46:03,844 --> 00:46:07,222
‎ตอนที่ทั้งหมดนี้เริ่มต้น ฉันยังไม่มีลูก

709
00:46:07,931 --> 00:46:12,478
‎นี่ฉันให้กำเนิดลูกสองคน
‎และเสียไปหนึ่ง มันก็ยังไม่จบ

710
00:46:15,481 --> 00:46:18,358
‎ตอนที่เรากำลังจะไปที่ศาลอุทธรณ์…

711
00:46:19,318 --> 00:46:22,488
‎สมาชิกอาวุโสในทีมของดยุคแห่งเคมบริดจ์

712
00:46:22,571 --> 00:46:26,617
‎ออกมาให้การในฐานะพยาน
‎ซึ่งไม่จำเป็นเลย

713
00:46:26,700 --> 00:46:29,244
‎(เมแกนเจอปัญหาใหม่เรื่องจดหมายถึงพ่อ
‎ขณะสำนักพิมพ์เดินหน้าอุทธรณ์)

714
00:46:29,328 --> 00:46:35,125
‎และมันน่าเศร้า
‎เพราะไม่มีทางที่เขาจะทำแบบนั้น

715
00:46:35,209 --> 00:46:36,877
‎ถ้านายจ้างไม่ได้สั่งมา

716
00:46:36,960 --> 00:46:39,922
‎เดอะเมลออนซันเดย์คอยแต่แก้ต่าง
‎ด้วยข้ออ้างนี้ที่ว่า

717
00:46:40,005 --> 00:46:42,341
‎จดหมายนี้ไม่ใช่จดหมายส่วนตัว

718
00:46:42,424 --> 00:46:46,261
‎เพราะเธอได้ให้อดีตเลขานุการฝ่ายข่าว
‎ได้ดูฉบับร่าง

719
00:46:46,345 --> 00:46:48,764
‎และเธอยังส่งข้อความหาเขา

720
00:46:48,847 --> 00:46:51,600
‎แม้ในระหว่างการส่งข้อความพวกนั้น
‎เมแกนยังบอกว่า

721
00:46:51,683 --> 00:46:52,976
‎“แต่ทุกอย่างที่ฉันร่างขึ้น

722
00:46:53,060 --> 00:46:55,479
‎ฉันก็เข้าใจว่ามันอาจรั่วไหลได้”

723
00:46:56,104 --> 00:46:57,022
‎เราค่อยจัดการเรื่องนั้นทีหลัง

724
00:46:57,105 --> 00:47:00,108
‎แต่เราจะจัดการยังไง จะด้วยวิธีไหน…

725
00:47:00,192 --> 00:47:02,236
‎เขาทำงานให้พี่ชายแฮร์รี่ เหมือน…

726
00:47:02,319 --> 00:47:04,488
‎แต่นั่น… ฉันรู้

727
00:47:04,571 --> 00:47:07,616
‎แบบว่า แบบ… นั่นพี่ชายคุณ

728
00:47:07,699 --> 00:47:08,534
‎ใช่

729
00:47:08,617 --> 00:47:11,787
‎ฉันจะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับพี่ชายคุณ
‎แต่มันชัดเจนมาก

730
00:47:11,870 --> 00:47:13,622
‎- มันยังกับว่า…
‎- ที่มันยิ่งน่า…

731
00:47:13,705 --> 00:47:15,916
‎มันยิ่งน่ารังเกียจที่พวกเขาพยายามจะปกปิด

732
00:47:16,625 --> 00:47:19,753
‎เจสัน อดีตผู้ช่วยของเมแกนและแฮร์รี่
‎แทนที่จะเป็น…

733
00:47:19,837 --> 00:47:23,423
‎ฉันก็พูดแบบนั้นตลอด ฉันบอกว่า
‎ทำไมพูดถึงเขาว่าเป็นอดีตผู้ช่วยของเธอ

734
00:47:23,507 --> 00:47:25,050
‎แต่ไม่ใช่คนที่ทำงานให้พี่ชายคุณ

735
00:47:25,133 --> 00:47:27,427
‎เพราะแบบนั้น ผมถึงมาอยู่ประเทศอื่นไง

736
00:47:27,970 --> 00:47:30,848
‎เพราะทีมโฆษกทั้งหมดก็จะแค่…

737
00:47:30,931 --> 00:47:34,643
‎ชิงดีชิงเด่นกันเอง แต่นี่… นี่คือสัญญา

738
00:47:34,726 --> 00:47:38,564
‎ความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างสองสถาบัน

739
00:47:38,647 --> 00:47:40,065
‎ที่กำลังพยายามทำให้ดีที่สุด

740
00:47:49,575 --> 00:47:51,201
‎โอเค ขอบคุณ

741
00:47:56,415 --> 00:47:58,625
‎เมแกนกำลังปั่นหัวสื่ออยู่หรือเปล่า

742
00:47:58,709 --> 00:48:00,711
‎ขอบคุณสำหรับข้อความของคุณด้วย

743
00:48:00,794 --> 00:48:03,255
‎อีอาร์บอกว่า “เมแกนกำลังปั่นหัวสื่อแน่อยู่แล้ว”

744
00:48:03,338 --> 00:48:05,674
‎ดีกับเธอแล้ว ผมว่า
‎พวกนั้นก็ปั่นหัวเรามากพอแล้ว”

745
00:48:05,757 --> 00:48:09,469
‎คริสบอกว่าเธอชอบควบคุมทิศทางเรื่อง

746
00:48:10,637 --> 00:48:11,722
‎ขอบคุณค่ะ

747
00:48:13,640 --> 00:48:17,227
‎ผมแค่อยากถามคุณเกี่ยวกับการอุทธรณ์

748
00:48:17,311 --> 00:48:19,855
‎และความรู้สึกของคุณในเรื่องนี้ รวมทั้งความรู้สึก

749
00:48:19,938 --> 00:48:22,357
‎ในประเด็นสิทธิ์ความเป็นส่วนตัวเหล่านี้

750
00:48:22,441 --> 00:48:25,235
‎มันเป็นขั้นตอนที่ลำบาก
‎แต่ฉันแค่กำลังยืนหยัดเพื่อสิ่งที่ถูกต้อง

751
00:48:25,319 --> 00:48:28,071
‎ซึ่งฉันคิดว่ามันสำคัญกับทุกสถานการณ์

752
00:48:28,155 --> 00:48:31,116
‎ไม่ว่าจะเป็นกับคดีนี้หรืออะไรอย่างอื่น
‎ที่เราได้พูดถึงกันมาในวันนี้

753
00:48:31,199 --> 00:48:33,744
‎เมื่อถึงจุดหนึ่ง ไม่ว่ามันจะยากแค่ไหน

754
00:48:33,827 --> 00:48:35,329
‎เราแยกผิดและถูกได้

755
00:48:35,412 --> 00:48:37,956
‎เราต้องยืนหยัดเพื่อสิ่งที่ถูกต้อง
‎และฉันกำลังทำแบบนั้นอยู่

756
00:48:40,918 --> 00:48:42,336
‎(มอนเตซิโต แคลิฟอร์เนีย
‎ธันวาคม ปี 2021)

757
00:48:42,419 --> 00:48:44,296
‎ตอนนี้กำลังจะตีสอง

758
00:48:45,756 --> 00:48:48,884
‎และเรากำลังโทรหาทีมในสหราชอาณาจักร

759
00:48:49,593 --> 00:48:51,720
‎เพื่อถามถึงผลการอุทธรณ์

760
00:48:54,806 --> 00:48:57,476
‎ขอถามสั้นๆ ระหว่างรอเจนนี่โทรมา

761
00:48:58,852 --> 00:48:59,811
‎คุณรู้สึกยังไง

762
00:48:59,895 --> 00:49:02,773
‎ฉันแค่รู้สึกคลื่นไส้นิดๆ

763
00:49:02,856 --> 00:49:04,274
‎ฉันก็ไม่รู้

764
00:49:05,233 --> 00:49:09,863
‎ฉันรู้ว่าพวกเขามั่นใจ
‎แต่ฉันแค่อยากให้เรื่องนี้มันจบซะที

765
00:49:17,454 --> 00:49:19,039
‎เฮ้ ยินดีด้วย

766
00:49:19,122 --> 00:49:21,375
‎(เจนนี่ อาเฟีย
‎พาร์ทเนอร์ สำนักงานกฎหมายชิลลิงส์ ลอนดอน)

767
00:49:27,005 --> 00:49:29,299
‎โอ๊ย เจนนี่ ขอบคุณมากสำหรับ…

768
00:49:29,383 --> 00:49:31,385
‎- ฉันรู้
‎- ขอบคุณที่ไม่อ้อมค้อม

769
00:49:31,468 --> 00:49:33,637
‎ขอบคุณที่ไม่เล่นเกม…

770
00:49:35,222 --> 00:49:36,556
‎รู้สึกยังไงบ้าง

771
00:49:37,057 --> 00:49:40,352
‎ไม่รู้สิ ฉันอาจจะไปกินไอศกรีม
‎ที่คุณส่งมาให้ตอนนี้

772
00:49:40,435 --> 00:49:42,479
‎ให้ตายสิ เย้

773
00:49:42,562 --> 00:49:44,523
‎(อิซาเบล - เพื่อน)

774
00:49:44,606 --> 00:49:49,778
‎นี่เป็นอะไรที่น่ายินดีและตื่นเต้นมาก
‎ไม่ว่าจะมองมุมไหน

775
00:49:49,861 --> 00:49:51,905
‎คุณทำได้ คุณด้วย เอช

776
00:49:51,989 --> 00:49:54,408
‎มุกตลกที่เราล้อกันช่วงนี้

777
00:49:54,491 --> 00:49:57,244
‎คือเอชจะเป็นเหมือนมิสเตอร์จัสทีซแมน
‎ผดุงความยุติธรรม

778
00:49:57,327 --> 00:50:01,623
‎และถ้าเป็นเวอร์ชั่นแคลิฟอร์เนีย
‎ก็ต้องเป็นคุณชายแห่งความ “ยุติ-ทำ”

779
00:50:03,083 --> 00:50:06,044
‎เมแกน มาร์เคิล
‎ได้รับแถลงการณ์ขอโทษตามคำสั่งศาล

780
00:50:06,128 --> 00:50:08,213
‎บนหน้าหนึ่งแทบลอยด์อังกฤษเมื่อช่วงสุดสัปดาห์นี้

781
00:50:08,296 --> 00:50:12,217
‎แถลงการณ์จากเมลออนซันเดย์ไร้ซึ่งคำขอโทษ

782
00:50:12,300 --> 00:50:15,220
‎แต่มีการพูดถึงชัยชนะทางกฎหมายของมาร์เคิล

783
00:50:17,848 --> 00:50:22,894
‎คำให้การของพยานไม่มีนัยสำคัญเชิงกฎหมาย
‎สำหรับคดีด้วยประการทั้งปวง

784
00:50:22,978 --> 00:50:27,274
‎นอกจากพิสูจน์หลายๆ อย่างที่เมแกนได้พูดไป

785
00:50:27,357 --> 00:50:30,485
‎เกี่ยวกับจดหมายว่า
‎เธอไม่เคยตั้งใจให้มันถูกนำไปตีพิมพ์

786
00:50:30,569 --> 00:50:35,282
‎แต่มันถูกฟ้อง
‎เพราะมันส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของเมแกน

787
00:50:35,365 --> 00:50:37,075
‎และสร้างความเสียหายได้

788
00:50:37,159 --> 00:50:42,622
‎รายงานข่าวเขียนไปในทางลบเพื่อทำให้ดู
‎เหมือนจดหมายเป็นของปลอมและเมแกนโกหก

789
00:50:42,706 --> 00:50:43,874
‎ซึ่งไม่ใช่แน่นอน

790
00:50:43,957 --> 00:50:46,293
‎อย่างที่ได้พิสูจน์แล้วหลายต่อหลายครั้ง

791
00:50:46,376 --> 00:50:50,088
‎สื่ออังกฤษมีแรงจูงใจที่จะทำให้เราต้องขึ้นศาล

792
00:50:50,839 --> 00:50:53,216
‎เพราะพวกเขาทำเงินจากมันได้เป็นกอบเป็นกำ

793
00:50:53,300 --> 00:50:54,885
‎และมันสร้างสถานการณ์ที่เป็นกระแส

794
00:50:54,968 --> 00:50:56,720
‎และพวกเขาก็กำลังทำแบบนั้นเปี๊ยบ

795
00:50:56,803 --> 00:50:58,513
‎ถ้าเราไม่มีทรัพยากรหรือกำลัง

796
00:50:58,597 --> 00:51:02,893
‎หรือศักยภาพที่จะต่อสู้กับคนพวกนี้
‎ก็ไม่มีใครทำได้แล้ว

797
00:51:04,227 --> 00:51:07,189
‎- ฮัลโหล
‎- ไงจ๊ะ

798
00:51:07,272 --> 00:51:08,190
‎ขอบคุณเวนดี้ ดีใจที่ได้เจอค่ะ

799
00:51:08,273 --> 00:51:09,649
‎ยินดีค่ะ ดีใจที่ได้เจอค่ะ

800
00:51:09,733 --> 00:51:12,569
‎- เดินออกไปทางขวา จะเจอทุกคนค่ะ
‎- ขอบคุณค่ะ

801
00:51:13,361 --> 00:51:14,863
‎- หวัดดี!
‎- หวัดดีครับ ทุกคน

802
00:51:14,946 --> 00:51:16,239
‎โอเค มันเหมือนแต่ละตอน…

803
00:51:16,323 --> 00:51:18,992
‎ทุกคนแต่งตัวกันจัดเต็มเลย
‎ดีนะที่ผมไม่ได้ใส่ยีนส์

804
00:51:19,076 --> 00:51:20,285
‎หวัดดี

805
00:51:20,368 --> 00:51:23,830
‎เรามีเพื่อนสนิทอยู่คนนึง และทุกปีในวันปีใหม่

806
00:51:23,914 --> 00:51:26,875
‎เธอจะเดินไปรอบโต๊ะ
‎และถามคนที่นั่งทานอาหารเย็นว่า

807
00:51:26,958 --> 00:51:29,920
‎"ขอหนึ่งคำให้ปีนี้"

808
00:51:31,088 --> 00:51:33,298
‎ตอนฉันได้ยินแบบนั้นครั้งแรกเมื่อสามปีก่อน

809
00:51:33,381 --> 00:51:35,717
‎“คำของฉันคืออะไรนะ ไม่เอาปณิธาน
‎หนึ่งคำ"

810
00:51:35,801 --> 00:51:36,718
‎แล้วฉันก็คิด

811
00:51:37,803 --> 00:51:40,764
‎คำของฉันคือความสงบ
‎ต้องเป็นคำนี้แหละ ฉันอยากได้ความสงบ

812
00:51:40,847 --> 00:51:43,850
‎แล้วฉันก็คิดว่าไม่ได้
‎จะสงบได้ไงถ้าปราศจากความจริง

813
00:51:44,351 --> 00:51:46,019
‎คำของฉันสำหรับปีนั้นคือความจริง

814
00:51:46,103 --> 00:51:48,396
‎- สุขสันต์วันเทศกาลค่ะ
‎- สุขสันต์วันเทศกาลครับ

815
00:51:48,480 --> 00:51:51,900
‎- ขอบคุณ ทุกคน
‎- ดื่มครับ ทุกคน ดื่มๆ

816
00:51:51,983 --> 00:51:52,859
‎ริค ตานายแล้ว

817
00:51:52,943 --> 00:51:56,279
‎แล้วพอปีถัดมา เกมเดิมมาอีกแล้ว

818
00:51:56,363 --> 00:51:57,405
‎เราได้ตีแผ่ความจริง

819
00:51:57,489 --> 00:51:59,491
‎สุดท้ายคนจะได้รู้ความจริงบ้างแล้ว

820
00:52:00,033 --> 00:52:03,954
‎แต่มันก็ยังไม่ให้ความสงบกับเรา
‎มันเหมือนว่าฉันต้องเลือกคำว่าสงบ

821
00:52:04,871 --> 00:52:07,332
‎และตอนนั้นเองที่ฉันแค่ต้องการความสงบ

822
00:52:07,415 --> 00:52:11,211
‎ส่วนหนึ่งของความสงบ
‎สำหรับฉันคือการทวงคืน

823
00:52:11,294 --> 00:52:14,798
‎พอเราได้สูญเสียตัวตนของเราไปมากมาย…

824
00:52:15,799 --> 00:52:19,636
‎การได้สิ่งนั้นกลับคืนมายังรวมถึงความสัมพันธ์

825
00:52:19,719 --> 00:52:23,682
‎ทั้งมิตรภาพ
‎และสิ่งต่างๆ ที่ยึดเหนี่ยวตัวตนเราเอาไว้

826
00:52:27,978 --> 00:52:30,397
‎แอชลีห์เป็นส่วนสำคัญของสิ่งนั้นในชีวิตฉัน

827
00:52:32,482 --> 00:52:37,154
‎แล้วเธอก็กลับมาในชีวิตฉันเมื่อปลายปีที่แล้ว

828
00:52:37,237 --> 00:52:38,655
‎สวัสดี

829
00:52:38,738 --> 00:52:42,534
‎สวัสดี ไงจ๊ะสาวน้อย

830
00:52:43,201 --> 00:52:44,828
‎ฉันส่งข้อความหาเธอ

831
00:52:44,911 --> 00:52:46,246
‎หวัดดี ขอบใจจ้ะ หนูทำอะไรคะ

832
00:52:46,329 --> 00:52:50,625
‎และเธอก็ดีใจ
‎ทันทีที่เราได้กลับมาติดต่อกัน

833
00:52:50,709 --> 00:52:52,627
‎คิดถึงจังเลย ตัวโตนะเราเนี่ย

834
00:52:53,879 --> 00:52:56,506
‎เก่งมาก กำลังทำมัฟฟินซูคินี่เหรอ ลูก

835
00:52:56,590 --> 00:52:58,550
‎ฉันอยู่ที่นั่นตอนคริสต์มาส

836
00:52:58,633 --> 00:53:00,635
‎- อะไร…
‎- ทีนี้ปาดด้านข้างลงไปด้วย

837
00:53:00,719 --> 00:53:01,595
‎ผสมทุกอย่างให้เข้ากัน

838
00:53:01,678 --> 00:53:06,474
‎ฉันพลาดช่วงเวลาในชีวิตอาร์ชี่ไปเยอะเลย
‎แต่มันก็ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นมากนัก

839
00:53:06,558 --> 00:53:11,521
‎ฉันคิดว่าเราเหมือนมีสิ่งที่ผูกพันกันในทันที

840
00:53:13,398 --> 00:53:16,943
‎ได้มาสัมผัสช่วงเวลาที่พวกเขาเติบโต…

841
00:53:18,195 --> 00:53:22,324
‎รู้สึกเหมือนว่าฉันอยู่ในชีวิตพวกเขา
‎และที่ผ่านมามันก็ดีมาก

842
00:53:22,407 --> 00:53:24,326
‎- มีตรงนี้อีก
‎- อุ๊ย มีมะเขือเทศด้วย

843
00:53:24,409 --> 00:53:26,203
‎- ตรงนี้ก็มีอีก
‎- มะเขือเทศของหนูไง

844
00:53:26,286 --> 00:53:28,872
‎ดูลูกนี้สิ ใหญ่มากๆ

845
00:53:28,955 --> 00:53:31,875
‎แต่สิ่งที่งดงามก็คืออิสรภาพ

846
00:53:31,958 --> 00:53:34,544
‎ที่ได้มีช่วงเวลาของครอบครัว
‎อย่างเสรีในโลกใบนี้

847
00:53:34,628 --> 00:53:39,132
‎เดี๋ยวเราจะได้ดูม้ากันนะ เย้

848
00:53:39,216 --> 00:53:43,595
‎และฉันอยากให้ลูกๆ ของเรา
‎ทำแบบนั้นได้ เดินทางท่องเที่ยวได้

849
00:53:43,678 --> 00:53:49,226
‎และตกหลุมรักน่ะค่ะ
‎ฉันแค่อยากให้พวกเขามีความสุข

850
00:53:56,900 --> 00:54:00,779
‎โลกที่พวกเขาเห็นคือโลกที่ผมอยากให้มันเป็น

851
00:54:01,863 --> 00:54:02,697
‎ไม่ห่วงเรื่อง…

852
00:54:02,781 --> 00:54:04,991
‎พวกเขาไม่ต้องห่วงเรื่องอะไรที่เราห่วง

853
00:54:08,745 --> 00:54:10,705
‎- ลูกบอล
‎- ลูกบอล

854
00:54:12,707 --> 00:54:14,459
‎- เอาอีกไหม
‎- เอาอีก

855
00:54:44,698 --> 00:54:48,994
‎ชีวิตของคุณตอนอยู่กับสถาบัน
‎มีอะไรที่คุณคิดถึงไหมคะ

856
00:54:49,077 --> 00:54:50,954
‎ก็มีนะ ผมคิดถึง…

857
00:54:51,037 --> 00:54:54,916
‎งานสังสรรค์ครอบครัวแปลกๆ
‎เวลาเราถูกต้อนมารวมอยู่ในที่เดียวกัน

858
00:54:55,000 --> 00:55:00,588
‎ในบางช่วงเวลาของปี นั่นแหละที่ผมคิดถึง

859
00:55:00,672 --> 00:55:04,342
‎การเป็นส่วนหนึ่งของสถาบัน
‎หมายถึงว่าผมอยู่ในสหราชอาณาจักร

860
00:55:04,426 --> 00:55:06,678
‎เพราะงั้นผมคิดถึงที่นั่น คิดถึงเพื่อนๆ

861
00:55:06,761 --> 00:55:10,098
‎ผมเสียเพื่อนสองสามคนจากเรื่องที่เกิดขึ้นด้วย

862
00:55:10,181 --> 00:55:12,892
‎ผมมาที่นี่เพราะผมเปลี่ยนไป

863
00:55:12,976 --> 00:55:16,354
‎ผมเปลี่ยนไปถึงจุดที่
‎ผมหลุดออกจากสภาพแวดล้อมเดิมๆ

864
00:55:16,438 --> 00:55:19,607
‎มันเลยทำให้ที่นี่เป็นที่ที่ยังไงก็ต้องมา

865
00:55:20,275 --> 00:55:22,319
‎มันเป็นหนึ่งในสถานที่ที่ผมคิดว่าแม่

866
00:55:22,402 --> 00:55:24,404
‎น่าจะได้ลงเอยมาใช้ชีวิตอยู่ด้วย

867
00:55:25,363 --> 00:55:26,406
‎ผมว่างั้นนะ

868
00:55:58,104 --> 00:56:02,984
‎แฮร์รี่มักจะมองหาชีวิตที่เรียบง่ายอยู่เสมอ

869
00:56:06,404 --> 00:56:10,825
‎แบบที่เหมือนคนทั่วไป สามีภรรยา

870
00:56:10,909 --> 00:56:12,369
‎มีลูกสองคน หมาสองตัว

871
00:56:13,787 --> 00:56:17,916
‎คิดว่าจะกินอะไรเป็นมื้อเย็น แล้วก็…

872
00:56:17,999 --> 00:56:20,919
‎พรุ่งนี้ต้องทำอะไรบ้าง

873
00:56:21,002 --> 00:56:24,339
‎ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ปกติในชีวิตเดิมของเขา

874
00:56:26,549 --> 00:56:27,759
‎บ้านแสนรัก

875
00:56:33,598 --> 00:56:34,933
‎บางครั้งผมก็โกรธ

876
00:56:35,016 --> 00:56:37,602
‎แต่ผมคงไม่ได้โกรธขนาดนั้น

877
00:56:37,685 --> 00:56:41,189
‎เพราะผมรู้สึกว่าที่จริง
‎ผมและเราอยู่ในที่ที่ควรอยู่แล้ว

878
00:56:45,777 --> 00:56:47,487
‎เรามาถึงอีกฝั่งแล้ว

879
00:56:50,073 --> 00:56:53,493
‎มันน่าทึ่งเมื่อคิดว่าทุกอย่าง
‎เวียนมาบรรจบกันในแบบที่เราไม่คาดคิด

880
00:56:54,494 --> 00:56:57,372
‎ฉันกล่าวสุนทรพจน์ในคืนวันแต่งงานของเรา

881
00:56:57,455 --> 00:56:59,999
‎ซึ่งคงถือว่าแปลกสำหรับเจ้าสาวในอังกฤษ

882
00:57:00,083 --> 00:57:00,959
‎แปลกมาก

883
00:57:01,042 --> 00:57:03,920
‎ฉันยังเก็บไว้ในมือถือ อ่านให้ฟังได้นะ
‎ฉันควรอ่านไหม

884
00:57:04,003 --> 00:57:05,171
‎อยู่ในมือถือคุณเหรอ

885
00:57:07,090 --> 00:57:08,883
‎- ฉันจะอ่านได้ไหมนะ
‎- ลองดูสิ

886
00:57:11,803 --> 00:57:14,556
‎“สำหรับเหตุผลที่ฉันต้องพูดในคืนนี้

887
00:57:14,639 --> 00:57:17,058
‎อย่างแรกเลย ฉันไม่ได้พูดมานานแล้ว”

888
00:57:17,684 --> 00:57:19,185
‎ตรงนั้นคนหัวเราะกันใหญ่

889
00:57:19,894 --> 00:57:22,063
‎“แต่ที่จริงฉันอยากแบ่งปันเรื่องราว

890
00:57:22,147 --> 00:57:25,775
‎เรื่องที่ฉันเขียนเกี่ยวกับผู้ชายที่ฉันรัก
‎และเล่าว่าเราเจอกันยังไง

891
00:57:26,401 --> 00:57:29,571
‎เรามาเรียกมันว่า “เทพนิยายยุคใหม่” กัน

892
00:57:30,780 --> 00:57:35,869
‎กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กสาวจากแอลเอ
‎บางคนเรียกเธอว่าดาราสาว

893
00:57:38,997 --> 00:57:40,373
‎และก็มีหนุ่มจากลอนดอน

894
00:57:41,916 --> 00:57:43,918
‎บางคนเรียกเขาว่าเจ้าชาย

895
00:57:48,173 --> 00:57:50,717
‎คนพวกนั้นไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้

896
00:57:51,259 --> 00:57:55,680
‎เพราะนี่เป็นเรื่องราวความรักของเด็กหนุ่ม
‎และเด็กสาวที่ถูกลิขิตให้มาร่วมชีวิตกัน

897
00:57:59,601 --> 00:58:03,897
‎พวกเขาเจอกันวันที่ 3 ก.ค. 2016 ในลอนดอน
‎และพวกเขาก็หัวเราะคิกคักกันไม่หยุด

898
00:58:06,691 --> 00:58:08,151
‎รุ่งขึ้นพวกเขานัดกันครั้งที่สอง

899
00:58:08,234 --> 00:58:10,487
‎เขาหิ้วคัพเค้กมาให้
‎เพราะเป็นวันชาติของสหรัฐฯ

900
00:58:11,237 --> 00:58:14,657
‎“การฉลองที่หวานอมขมกลืน” เขาบอก
‎จริงๆ แล้วก็การเหน็บแนม

901
00:58:14,741 --> 00:58:17,285
‎ประเทศของเธอ
‎ได้รับอิสรภาพจากประเทศของเขา

902
00:58:17,368 --> 00:58:20,580
‎แต่ในช่วงเวลานั้น พวกเขารู้ว่า
‎พวกเขาไม่อยากเป็นอิสระจากกันและกัน

903
00:58:22,582 --> 00:58:23,791
‎(ฉันอยากจับมือคุณตอนนี้จัง)

904
00:58:23,875 --> 00:58:27,295
‎(นี่เค็มเกินไป อย่าใส่เกลือเพิ่มสิ
‎ขอโทษ รักนะ)

905
00:58:27,378 --> 00:58:30,215
‎“หลังหนึ่งเดือนของการคบหาดูใจระยะไกล

906
00:58:30,298 --> 00:58:32,759
‎พวกเขาไปลงเอย
‎ในความเงียบงันของบอตสวานา

907
00:58:37,222 --> 00:58:40,016
‎และท่ามกลางความกังวลชั่วขณะที่คืบคลานเข้ามา

908
00:58:40,099 --> 00:58:43,645
‎พวกเขามองหน้ากัน และคิดว่า
‎'เอาเถอะโลก พวกเราพร้อมลุยสักตั้งแล้ว'

909
00:58:50,693 --> 00:58:53,488
‎พวกเขาจะได้รักกัน
‎ทำสวน เดินทาง และหัวเราะ

910
00:58:53,571 --> 00:58:56,199
‎และสะสมไมล์จากเที่ยวบินได้มากกว่าคู่รักคู่ไหนๆ

911
00:58:57,992 --> 00:59:01,704
‎และเมื่อกระแสน้ำเชี่ยวกราก
‎พวกเขากอดกันแน่นขึ้น

912
00:59:01,788 --> 00:59:05,708
‎'ไม่มีอะไรแยกเราจากกันได้' พวกเขาจะบอก
‎'เพราะรักครั้งนี้ เธอเป็นนักสู้'

913
00:59:07,502 --> 00:59:10,463
‎ฉันชื่นชม เคารพและให้เกียรติคุณ ที่รักของฉัน

914
00:59:10,547 --> 00:59:15,885
‎สำหรับครอบครัวที่เราจะสร้างร่วมกัน
‎และเรื่องรักของเราที่จะคงอยู่ไปชั่วนิรันดร์”

915
00:59:17,595 --> 00:59:20,431
‎เธอชอบขึ้นเขาแต่เกลียดตอนลง

916
00:59:21,558 --> 00:59:22,684
‎อีกไม่ไกลแล้ว

917
00:59:22,767 --> 00:59:23,851
‎อะไรนะ

918
00:59:26,354 --> 00:59:30,567
‎“ดังนั้น ฉันขอเชิญทุกท่านยกแก้ว
‎แด่ความเชื่อมั่นอันน่าทึ่ง

919
00:59:30,650 --> 00:59:36,364
‎เพราะบัดนี้ชีวิตได้เริ่มต้น และแด่การรับรู้
‎ชั่วนิรันดร์ว่าเหนือสิ่งอื่นใดนั้น ความรักย่อมมีชัย”

920
01:00:16,988 --> 01:00:23,870
‎(เจสัน คนอฟปฏิเสธที่จะแสดงความเห็น
‎เกี่ยวกับเนื้อหาในซีรีส์นี้)

921
01:01:59,799 --> 01:02:02,760
‎คำบรรยายโดย เอมวลี อัศวเปรม