1 00:00:06,506 --> 00:00:07,966 ‎- ลูกต้องหาทางออก ‎- โอเค 2 00:00:08,049 --> 00:00:08,925 ‎อาร์ชี่ 3 00:00:09,509 --> 00:00:10,427 ‎แม่ได้ยินนะ 4 00:00:10,510 --> 00:00:12,345 ‎- อยู่ไหนนะ ‎- อาร์ชี่อยู่ไหน 5 00:00:12,887 --> 00:00:14,347 ‎หาเจอแน่ๆ 6 00:00:14,431 --> 00:00:17,892 ‎ทางตัน ทางนี้ มาทางนี้ ไปเร็ว ทางนี้ครับ 7 00:00:18,893 --> 00:00:23,231 ‎เวลาฉันนึกย้อนกลับไปตอนเป็นเด็ก ‎มันดีมากเลย 8 00:00:23,314 --> 00:00:28,486 ‎แต่ฉันจำได้ว่ารู้สึกเหมือนตัวคนเดียวอยู่บ่อยๆ 9 00:00:28,570 --> 00:00:32,741 ‎จะไปทางไหน วิ่งไปๆ 10 00:00:34,242 --> 00:00:37,579 ‎ฉันแค่อยากมีลูกพี่ลูกน้อง และคนเหล่านี้ 11 00:00:37,662 --> 00:00:42,625 ‎ฉันอยากได้แบบนั้น ‎ฉันไม่ได้มีครอบครัวใหญ่แบบนั้น 12 00:00:42,709 --> 00:00:45,086 ‎อาร์ชี่หกล้มๆ 13 00:00:45,962 --> 00:00:47,172 ‎ลูกไหวอยู่แล้วๆ 14 00:00:47,255 --> 00:00:49,049 ‎ตอนที่ฉันตั้งท้องอาร์ชี่ 15 00:00:52,385 --> 00:00:57,640 ‎ฉันตื่นเต้นมากที่เราจะสามารถสร้าง 16 00:00:57,724 --> 00:00:59,684 ‎สิ่งนั้นที่ฉันอยากได้เสมอมาให้เขาได้ 17 00:01:03,980 --> 00:01:08,193 ‎(ซานดริงแฮม อังกฤษ ‎วันคริสต์มาส ปี 2018) 18 00:01:08,777 --> 00:01:13,198 ‎ฉันจึงทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อให้พวกเขาภูมิใจ 19 00:01:14,157 --> 00:01:16,159 ‎และให้ได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวจริงๆ 20 00:01:29,506 --> 00:01:30,340 ‎แล้วมันพั 21 00:01:30,423 --> 00:01:32,175 ‎ดัชเชสจอมเหวี่ยง… 22 00:01:32,258 --> 00:01:33,885 ‎- คนอเมริกันไม่ช่วย… ‎- ไม่มีแถลงจากวัง… 23 00:01:33,968 --> 00:01:37,722 ‎มันชัดเจนกับบรรดาสื่อแล้วว่า ‎ทางวังจะไม่ปกป้องเธอ 24 00:01:38,431 --> 00:01:40,975 ‎พอเป็นแบบนั้น ก็เท่ากับว่าใครจะทำอะไรก็ได้ 25 00:01:41,059 --> 00:01:42,018 ‎(ใครจะไต่เต้าเก่งเท่าเมแกน) 26 00:01:42,102 --> 00:01:45,730 ‎แล้วฉันก็รู้ตัวว่าฉันไม่ได้แค่ 27 00:01:47,816 --> 00:01:48,775 ‎ถูกจับโยนให้ฝูงหมาป่า 28 00:01:48,858 --> 00:01:50,276 ‎แต่ถูกโยนให้พวกมันกินเป็นอาหาร 29 00:02:33,862 --> 00:02:37,657 ‎(แฮร์รี่และเมแกน) 30 00:02:43,163 --> 00:02:45,999 ‎คุณกับพ่อสนิทกันเกือบจะทั้งชีวิตใช่ไหมคะ 31 00:02:46,082 --> 00:02:51,546 ‎ค่ะ คือครอบครัวน่ะค่ะ ‎มันไม่เคยง่าย ไม่เคยสมบูรณ์แบบ 32 00:02:51,629 --> 00:02:57,051 ‎แต่แน่นอนค่ะ ฉันคุยกับพ่ออาทิตย์ละหลายครั้ง 33 00:02:57,635 --> 00:03:00,638 ‎งั้นอะไรๆ มันเริ่มผิดทิศผิดทางไปตอนไหนคะ 34 00:03:01,139 --> 00:03:02,390 ‎ตอนที่มีสื่อเข้ามาเกี่ยวข้อง 35 00:03:02,473 --> 00:03:06,436 ‎เช้านี้เรามีโธมัส ‎คุณพ่อของเมแกน มาร์เคิลมาร่วมรายการค่ะ 36 00:03:06,519 --> 00:03:09,564 ‎ขอบคุณมากค่ะที่มาในวันนี้ ฉันอยาก… 37 00:03:09,647 --> 00:03:10,565 ‎หลังงานแต่งงาน 38 00:03:10,648 --> 00:03:13,651 ‎พ่อฉันก็เริ่มไปให้สัมภาษณ์มากมาย ‎ส่วนใหญ่ก็พูดเรื่องเกี่ยวกับฉัน… 39 00:03:13,735 --> 00:03:15,028 ‎- พ่อของเมแกน มาร์เคิล ใช่ไหม ‎- โอเค 40 00:03:15,111 --> 00:03:17,071 ‎คุยกับโธมัส มาร์เคิลเมื่อวาน… 41 00:03:17,155 --> 00:03:18,698 ‎ร็อบ เห็นชัดว่ามันไม่หยุด… 42 00:03:18,781 --> 00:03:22,243 ‎มัน… เจ็บปวดเหลือเชื่อค่ะ 43 00:03:23,161 --> 00:03:26,164 ‎และโลกก็มองดูดราม่าเรื่องนี้ดำเนินไป 44 00:03:26,247 --> 00:03:29,542 ‎(โธมัส มาร์เคิลเปรียบราชวงศ์เหมือน ‎ลัทธิไซเอนโทโลจีลับๆ) 45 00:03:29,626 --> 00:03:32,003 ‎แล้วเขาก็เริ่มวิพากษ์วิจารณ์ราชวงศ์ 46 00:03:32,086 --> 00:03:34,964 ‎(โธมัส มาร์เคิลพูดถึงราชวงศ์ในแง่ลบ) 47 00:03:35,048 --> 00:03:37,300 ‎มันทำให้ราชวงศ์เสื่อมเสียมาก 48 00:03:37,383 --> 00:03:40,136 ‎(โธมัส มาร์เคิลโจมตีวัง) 49 00:03:40,220 --> 00:03:44,807 ‎มันเป็นปัญหาที่จำเป็นต้องแก้ ‎และพวกเขาอยากให้ฉันเป็นคนหยุด 50 00:03:46,935 --> 00:03:49,520 ‎ฉันติดต่อไปหาสมเด็จพระราชินี 51 00:03:50,063 --> 00:03:52,190 ‎บอกท่านว่ามันเกิดเรื่องแบบนี้ค่ะ ทำยังไงดี 52 00:03:52,273 --> 00:03:55,401 ‎ฉันอยาก… ขอคำแนะนำอะไรก็ได้จากท่าน 53 00:03:55,485 --> 00:03:56,819 ‎แต่ท้ายที่สุด 54 00:03:58,571 --> 00:04:02,825 ‎พระราชินีและเจ้าชายแห่งเวลส์ทรงแนะนำ 55 00:04:02,909 --> 00:04:04,327 ‎ให้ฉันเขียนจดหมายหาพ่อ 56 00:04:05,203 --> 00:04:09,791 ‎และฉันก็ใช้ความพยายามอย่างมาก ‎ที่จะส่งจดหมายให้พ่อแบบเงียบๆ 57 00:04:10,625 --> 00:04:14,837 ‎เพราะฉันจะส่งทางไปรษณีย์ก็ไม่ได้ 58 00:04:14,921 --> 00:04:18,883 ‎เขียนที่อยู่ผู้ส่งเป็นพระราชวังเคนซิงตัน ‎จ่าหน้าถึงทอม มาร์เคิล 59 00:04:20,218 --> 00:04:21,844 ‎แล้วหวังว่าจดหมายจะถึง 60 00:04:21,928 --> 00:04:24,847 ‎ฉันเลยส่งไปให้ผู้จัดการธุรกิจของฉันในแอลเอ ‎และฉันก็คิด… 61 00:04:24,931 --> 00:04:27,308 ‎“เขาคงจะรู้จักชื่อนั้นแหละ” 62 00:04:28,142 --> 00:04:30,603 ‎แล้วฉันก็ได้รูปถ่ายลายเซ็น 63 00:04:30,687 --> 00:04:32,146 ‎ที่ยืนยันว่าส่งถึงแล้ว 64 00:04:32,772 --> 00:04:34,274 ‎แต่มันไม่ใช่ลายเซ็นพ่อ 65 00:04:34,357 --> 00:04:37,402 ‎ฉันจำลายมือพ่อได้ นั่นไม่ใช่ลายมือพ่อ ‎มันเขียนแค่โธมัส 66 00:04:40,697 --> 00:04:44,993 ‎จดหมายส่วนตัวของดัชเชสถึงพ่อ ‎ถูกนำมาเผยแพร่ต่อสาธารณะ 67 00:04:45,076 --> 00:04:48,871 ‎โธมัสเปิดเผยจดหมายฉบับนี้ ‎และมันค่อนข้างสร้างความเสียหาย 68 00:04:48,955 --> 00:04:52,417 ‎เช้าวันนี้ ช่วงเวลาส่วนตัวระหว่างดัสเชสเมแกน ‎และพ่อที่ระหองระแหงกัน 69 00:04:52,500 --> 00:04:56,421 ‎ได้ถูกนำมาเปิดเผยและบอกเล่า ‎ถึงความบาดหมางอันเจ็บปวดของทั้งคู่ 70 00:04:56,504 --> 00:04:58,047 ‎(จดหมายเผยวิกฤตความร้าวฉาน) 71 00:04:58,131 --> 00:04:58,965 ‎(กับพ่อที่เธอกล่าวว่า “ใจสลาย”) 72 00:04:59,048 --> 00:05:03,094 ‎มัน… เลวร้ายมากค่ะ 73 00:05:04,470 --> 00:05:09,600 ‎เดลีเมลลงว่า ‎“เรามีจดหมายฉบับเต็มครบทั้งห้าหน้า” 74 00:05:10,893 --> 00:05:12,478 ‎ฉันคิดเลยนะ มันจะดูเป็นยังไง 75 00:05:12,562 --> 00:05:15,315 ‎ถ้าบางส่วนถูกขีดฆ่าไม่ให้คนอ่านเห็น 76 00:05:15,398 --> 00:05:17,608 ‎มันจะดูเป็นยังไง เราจะได้เห็น แบบ… 77 00:05:17,692 --> 00:05:19,652 ‎พวกเขาบอกชาวบ้านว่านี่คือจดหมายทั้งฉบับ 78 00:05:20,236 --> 00:05:25,074 ‎แต่เวลาลบประโยคออกจากหลายๆ ย่อหน้า 79 00:05:25,158 --> 00:05:27,702 ‎ลบคำบางคำออกจากประโยค… 80 00:05:28,578 --> 00:05:34,542 ‎คุณต้องการตีพิมพ์จดหมายของฉัน ‎ซึ่งคุณรู้ว่าตามกฎหมายแล้ว คุณทำไม่ได้ 81 00:05:35,084 --> 00:05:37,754 ‎แต่คุณอยากตีพิมพ์ ‎แล้วสร้างภาพที่ต่างจากความจริง 82 00:05:37,837 --> 00:05:40,131 ‎เกี่ยวกับตัวตนของฉัน ‎และความสัมพันธ์ของฉันกับพ่อ 83 00:05:40,882 --> 00:05:44,719 ‎และขีดฆ่าทุกคำที่ฉันเขียน ‎เรื่องที่ว่าสื่อปั่นหัวเรายังไงบ้าง 84 00:05:44,802 --> 00:05:49,015 ‎(หนูไม่ขออะไรมากไปกว่าความสงบ ‎และขอให้พ่อมีความสุขเหมือนกัน จากเม็ก) 85 00:05:50,975 --> 00:05:54,062 ‎คนยังเกาหัวกันแกรกๆ งงว่าเดลีเมล์ทำได้ไง 86 00:05:54,145 --> 00:05:58,733 ‎อะไรจะโง่เง่าปานนั้น ‎หรืออะไรอย่างอื่นแล้วแต่จะนิยาม 87 00:05:58,816 --> 00:06:00,860 ‎ถึงได้เอาจดหมายลูกเขียนถึงพ่อมาตีพิมพ์ 88 00:06:01,444 --> 00:06:02,528 ‎คำตอบก็ง่ายมาก 89 00:06:02,612 --> 00:06:03,863 ‎(เมแกนโต้กลับสื่อเป็นเหตุให้พ่อเผยจดหมาาย) 90 00:06:03,946 --> 00:06:08,034 ‎พวกเขารู้ว่าราชวงศ์จะไม่สนับสนุนให้เราฟ้อง 91 00:06:09,243 --> 00:06:11,371 ‎เราปรึกษาทนายความของวัง 92 00:06:11,454 --> 00:06:14,540 ‎และผู้อาวุโส 93 00:06:15,291 --> 00:06:19,337 ‎และในที่ประชุม ฉันย้ำกับพวกเขาว่า ‎ฉันเขียนจดหมายนั้นขึ้นมา 94 00:06:19,420 --> 00:06:22,048 ‎ตามคำแนะนำของผู้อาวุโสในครอบครัว 95 00:06:22,131 --> 00:06:24,258 ‎ท่านก็รู้ว่ามันผิดกฎหมาย 96 00:06:24,342 --> 00:06:27,595 ‎ฉะนั้นเราต้องมีเส้นแบ่ง ‎เราต้องดำเนินการทางกฎหมาย 97 00:06:27,678 --> 00:06:29,013 ‎พวกท่านบอก “ใช่ๆ แน่นอน” 98 00:06:29,097 --> 00:06:31,474 ‎ฉันก็พยายามตามเรื่องหลายต่อหลายสัปดาห์ 99 00:06:31,557 --> 00:06:34,268 ‎“เรื่องถึงไหนแล้วคะ” ไม่ถึงไหน 100 00:06:37,105 --> 00:06:41,234 ‎ผ่านไปหลายเดือนที่เอาแต่พูดว่า ‎“เธอต้องทำอะไรสักอย่างกับเรื่องนี้” 101 00:06:42,443 --> 00:06:44,654 ‎เราไปขอคำแนะนำทางกฎหมายกันเอง 102 00:06:46,989 --> 00:06:51,619 ‎ฉันรู้ตั้งแต่ที่คุยกันครั้งแรกแล้วว่า ‎นี่เป็นเรื่องร้ายแรงมาก 103 00:06:51,702 --> 00:06:56,874 ‎ในแง่ที่ว่ามันมีผลกระทบที่เลวร้ายมากกับเมแกน 104 00:06:58,626 --> 00:07:01,838 ‎เป็นที่รู้กันว่าราชวงศ์ใช้แนวทาง 105 00:07:01,921 --> 00:07:03,714 ‎“ไม่โวยวาย ไม่อธิบาย” 106 00:07:03,798 --> 00:07:07,385 ‎กับสื่อ ฉันว่าเมแกนก็เดินตามแนวทางนั้น 107 00:07:07,468 --> 00:07:09,720 ‎มาเป็นเวลานาน 108 00:07:11,431 --> 00:07:15,768 ‎แต่ก็เหมือนมีสงครามเพื่อโจมตีเมแกน 109 00:07:15,852 --> 00:07:20,106 ‎และฉันได้เห็นหลักฐานแล้ว 110 00:07:20,189 --> 00:07:23,651 ‎ว่ามีการให้ข้อมูลในแง่ลบ ‎ต่อแฮร์รี่และเมแกนจากพระราชวัง 111 00:07:23,734 --> 00:07:26,821 ‎เพื่อให้สอดคล้องกับวาระของคนอื่น 112 00:07:28,030 --> 00:07:31,033 ‎(ผม เอ็ดเวิร์ด เวริตี้ ‎บรรณาธิการเดอะเมลออนซันเดย์) 113 00:07:31,117 --> 00:07:35,830 ‎(ไม่นานมานี้ ผมได้พบ ‎กับสมาชิกระดับสูงในราชวงศ์) 114 00:07:35,913 --> 00:07:38,791 ‎(ผมมองว่านี่เป็นข้อมูลคุณภาพ ‎จากบุคคลที่เชื่อถือได้) 115 00:07:38,875 --> 00:07:41,586 ‎(และอยู่ในตำแหน่งที่มีอำนาจ) 116 00:07:41,669 --> 00:07:44,088 ‎(เอกสารรับรองความเป็นจริง ‎เอ็ดเวิร์ด เวริตี้) 117 00:07:44,172 --> 00:07:47,675 ‎เม็กกลายเป็นแพะรับบาปให้ทางวัง 118 00:07:47,758 --> 00:07:53,014 ‎พวกเขาเลยคอยป้อนเรื่องของเธอ ‎ไม่สนว่ามันจริงหรือไม่จริง 119 00:07:53,764 --> 00:07:56,809 ‎เพื่อหาทางไม่ให้เรื่องที่น่าอัปยศกว่านี้ถูกตีพิมพ์ 120 00:07:57,560 --> 00:07:58,895 ‎เราประจักษ์ได้ด้วยตาเลย 121 00:07:58,978 --> 00:08:02,356 ‎เช่นพอมีข่าวคนในราชวงศ์ออกมาแป๊บนึง ‎พวกเขาก็… 122 00:08:02,440 --> 00:08:03,816 ‎“เดี๋ยวเราจะทำให้มันหายไป” 123 00:08:03,900 --> 00:08:06,402 ‎แต่มันมีพื้นที่ทำเงินได้บนหน้าโฮมเพจเว็บไซต์ 124 00:08:06,486 --> 00:08:09,489 ‎มันมีพื้นที่ทำเงินได้บนหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ 125 00:08:09,572 --> 00:08:12,700 ‎และมันก็ต้องมีอะไรมาเติมเต็มพื้นที่นั้น ‎เรื่องของคนในวังสักคน 126 00:08:15,703 --> 00:08:18,581 ‎เสียงวิพากษ์วิจารณ์จากบทความเชิงลบ 127 00:08:18,664 --> 00:08:21,584 ‎เกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่พังพาบกับพ่อของเธอ 128 00:08:21,667 --> 00:08:27,048 ‎คือฟางเส้นสุดท้ายในการเสนอข่าวเชิงลบ ‎ที่เลวร้ายต่อเมแกนที่ต่อเนื่องนี้ 129 00:08:27,798 --> 00:08:31,093 ‎พอมองย้อนไป มันเป็นหนึ่งในการกระทำแรกๆ 130 00:08:31,177 --> 00:08:34,013 ‎ที่พวกเขาแยกตัวออกจากสถาบัน 131 00:08:36,265 --> 00:08:38,976 ‎เจ้าชายแฮร์รี่และเมแกน มาร์เคิล ‎ฟ้องเดอะเมลออนซันเดย์ 132 00:08:39,977 --> 00:08:42,230 ‎การฟ้องร้องอ้างว่าเดอะเมลละเมิดกฎหมาย 133 00:08:42,313 --> 00:08:44,607 ‎ด้วยการตีพิมพ์จดหมายส่วนตัวที่เธอเขียนถึงพ่อ 134 00:08:44,690 --> 00:08:50,196 ‎นี่เป็นความผิดพลาดร้ายแรง ‎ถ้าท่านเป็นเจ้า ท่านต้องเข้มแข็ง ต้องเงียบไว้ 135 00:08:50,279 --> 00:08:51,948 ‎หลังจากนั้นทุกอย่างก็เปลี่ยนไป 136 00:08:53,032 --> 00:08:56,953 ‎การฟ้องร้องครั้งนั้นเป็นตัวเร่ง ‎ให้ข่าวต่างๆ เผยออกมา 137 00:09:05,836 --> 00:09:07,421 ‎(เกาะแวนคูเวอร์ แคนาดา ‎ธันวาคม ปี 2019) 138 00:09:07,505 --> 00:09:09,507 ‎นี่คือหิมะ 139 00:09:11,509 --> 00:09:13,803 ‎นี่คือหิมะไงจ๊ะลูก 140 00:09:13,886 --> 00:09:16,847 ‎มันคืออะไร ใช่แล้ว 141 00:09:16,931 --> 00:09:21,018 ‎การทำข่าวของสื่อในคดีนี้ ‎เป็นไปในเชิงลบ ซึ่งเรารู้อยู่แล้ว 142 00:09:21,102 --> 00:09:24,438 ‎เราไม่ได้คิดว่าฟ้องแล้วสื่อจะทำดีกับเราหรอก 143 00:09:24,522 --> 00:09:28,609 ‎มันจึงเป็นโอกาสที่ดีให้เราไปเที่ยวพักผ่อน 144 00:09:29,777 --> 00:09:32,989 ‎กับอาร์ชี่ด้วย เพื่อให้สมองได้พักบ้าง 145 00:09:40,788 --> 00:09:43,291 ‎ดยุคและดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ ‎ทรงแหกขนบประเพณี 146 00:09:43,374 --> 00:09:46,752 ‎ด้วยการไม่ฉลองคริสต์มาสปีนี้ ‎กับสมเด็จพระราชินี 147 00:09:48,504 --> 00:09:50,214 ‎เก่งมาก พูล่า เร็วเข้า 148 00:09:53,968 --> 00:09:55,595 ‎ฉันชอบอยู่ที่นั่น 149 00:09:58,556 --> 00:10:00,099 ‎มันสงบมาก 150 00:10:03,477 --> 00:10:05,021 ‎เก่งมาก พูล่า 151 00:10:10,192 --> 00:10:11,902 ‎เราได้หายใจหายคอบ้าง 152 00:10:16,324 --> 00:10:17,575 ‎หวัดดีจ้ะ 153 00:10:18,784 --> 00:10:20,411 ‎มันยอดเยี่ยมมากจริงๆ 154 00:10:21,746 --> 00:10:25,207 ‎เพราะสิ่งสำคัญที่เราต้องการคือพื้นที่ส่วนตัว 155 00:10:25,291 --> 00:10:28,169 ‎พื้นที่ให้ขบคิดและทำความเข้าใจ ‎ว่าเรากำลังทำอะไรกันอยู่ 156 00:10:31,047 --> 00:10:31,922 ‎ถ่ายอยู่หรือเปล่า 157 00:10:32,006 --> 00:10:33,049 ‎ค่ะ 158 00:10:36,927 --> 00:10:38,179 ‎โอ๊ย แย่แล้ว 159 00:10:41,724 --> 00:10:44,018 ‎หนาวมากค่ะ นั่นคือช่วงปีใหม่ 160 00:10:44,101 --> 00:10:45,936 ‎ใช่ วันนั้น… วันที่หนึ่ง มกราคม 161 00:10:48,230 --> 00:10:49,690 ‎ผมขึ้นจากน้ำมาอย่างสดชื่น 162 00:10:49,774 --> 00:10:51,984 ‎- แล้วผมก็บอก “มาเลย ปี 2020” ‎- ใช่ 163 00:10:52,068 --> 00:10:52,902 ‎มาลุยกัน 164 00:10:56,781 --> 00:11:00,201 ‎เว็บเดลีเมลดอทคอม ‎มีรายงานพิเศษเกี่ยวกับบ้านใหม่ 165 00:11:00,284 --> 00:11:02,828 ‎ที่เจ้าชายแฮร์รี่ทรงเช่าอยู่กับเมแกนในตอนนี้ 166 00:11:05,581 --> 00:11:08,709 ‎ตอนนั้นบนเกาะแวนคูเวอร์ ‎ไม่มีปาปาราซซี่อยู่สักคนเดียว 167 00:11:08,793 --> 00:11:11,712 ‎นั่นเป็นเหตุผลที่เราเลือกที่นั่น มันเป็นเกาะ 168 00:11:14,674 --> 00:11:17,468 ‎มีอยู่ตรงนั้นคันนึง นั่นรถของปาปาราซซี่ 169 00:11:18,344 --> 00:11:23,265 ‎ไม่มีคนสติดีที่ไหน ‎อยากรับมือกับมันไม่รู้จบสิ้นหรอก 170 00:11:26,477 --> 00:11:28,104 ‎ความเสียหายมันชัดเจนมาก 171 00:11:28,187 --> 00:11:30,314 ‎ผลกระทบทางอารมณ์ที่มีกับเราทั้งคู่ 172 00:11:30,398 --> 00:11:32,191 ‎โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับภรรยาผม 173 00:11:34,485 --> 00:11:35,695 ‎เราจะทำยังไงกัน 174 00:11:35,778 --> 00:11:38,072 ‎เราต้องเปลี่ยนแปลงเพื่อตัวเราเอง 175 00:11:38,155 --> 00:11:39,949 ‎ประมาณว่า… เรามาค่อยๆ คิดกันนะ 176 00:11:40,032 --> 00:11:41,075 ‎เราจะจัดการมันยังไง 177 00:11:41,158 --> 00:11:44,578 ‎เราจะเปลี่ยนความสัมพันธ์กับสถาบันยังไง 178 00:11:44,662 --> 00:11:48,916 ‎เพื่อให้มันปกป้องเรา ‎ทั้งสุขภาพจิตและความเป็นอยู่ 179 00:11:53,587 --> 00:11:55,923 ‎ดังนั้นช่วงปลายเดือนธันวาคม ‎ถึงต้นเดือนมกราคม 180 00:11:56,006 --> 00:11:59,885 ‎ผมโทรหาพ่อ บอกว่าเรามีแผนแล้ว 181 00:11:59,969 --> 00:12:01,178 ‎ถ้าเราย้ายไปแคนาดากันล่ะ 182 00:12:02,722 --> 00:12:05,141 ‎เราคิดว่ามันน่าจะดีที่ได้ไปพักหายใจบ้าง 183 00:12:05,224 --> 00:12:07,059 ‎แต่เราก็มีความปรารถนาแรงกล้า 184 00:12:07,143 --> 00:12:10,396 ‎ที่จะสานต่องานของเราในเครือจักรภพ ‎เพื่อสนับสนุนพระราชินี 185 00:12:10,479 --> 00:12:13,566 ‎อีกอย่างที่ฉันว่าสำคัญก็คือ ‎ศูนย์ข่าวพระราชสำนัก 186 00:12:13,649 --> 00:12:14,900 ‎มีฐานอยู่ที่ลอนดอน 187 00:12:15,860 --> 00:12:19,780 ‎ถ้าพวกเราไม่อยู่ที่นั่น พวกเขาก็ทำข่าวเราไม่ได้ 188 00:12:20,865 --> 00:12:23,868 ‎พวกคุณจะได้ขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ 189 00:12:23,951 --> 00:12:26,245 ‎เต็มที่ไปเลยอย่างที่ต้องการ 190 00:12:26,328 --> 00:12:29,081 ‎และเราก็จะแค่ทำงานของเราไป ‎ในนามของพระราชินี 191 00:12:31,083 --> 00:12:35,004 ‎ถ้าอยากให้เราไปทำหน้าที่ ‎ในนามของพระราชินี เราก็จะไป 192 00:12:35,087 --> 00:12:36,630 ‎เราจะออกค่าใช้จ่ายเองด้วย 193 00:12:37,381 --> 00:12:39,550 ‎เราไม่อยากพึ่งเงินภาษีแล้ว 194 00:12:40,050 --> 00:12:42,887 ‎เขาได้ตัวเราไป แล้วก็ได้ไปฟรีๆ 195 00:12:43,763 --> 00:12:47,141 ‎นี่เป็นความพยายามแก้ไขมาหลายปี 196 00:12:47,224 --> 00:12:51,562 ‎เราอยากกำจัดเรื่องผลประโยชน์สาธารณะ ‎ที่สื่ออ้างว่ามีต่อเรา 197 00:12:51,645 --> 00:12:53,689 ‎ในทุกๆด้านของชีวิตเรา 198 00:12:53,773 --> 00:12:59,945 ‎พวกเขาบอกว่า ‎ต่อให้เรารับเงินหลวงแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ 199 00:13:00,029 --> 00:13:04,450 ‎ไม่ว่าด้านไหนของชีวิต ‎เขาก็เรียกร้องผลประโยชน์สาธารณะจากเราได้ 200 00:13:04,533 --> 00:13:06,202 ‎เขารุกล้ำความเป็นส่วนตัวเราได้หมด 201 00:13:06,285 --> 00:13:09,246 ‎เพราะเงินของแผ่นดินสนับสนุนเราอยู่ 202 00:13:11,957 --> 00:13:15,711 ‎ปี 2018 เราเคยคุยกันว่า ‎อาจย้ายไปนิวซีแลนด์ 203 00:13:15,795 --> 00:13:17,797 ‎(นิวซีแลนด์) 204 00:13:17,880 --> 00:13:19,924 ‎แต่มันไม่เกิดขึ้น 205 00:13:21,133 --> 00:13:22,676 ‎จากนั้นต้นปี 2019 206 00:13:22,760 --> 00:13:26,055 ‎เราคุยกันเรื่องย้ายไปแอฟริกาใต้ 207 00:13:26,138 --> 00:13:30,100 ‎เพื่อไปช่วยงานองค์กรการกุศลต่างๆ ในแอฟริกา 208 00:13:31,727 --> 00:13:33,979 ‎งานนั้นมีเป้าหมายเพื่อสังคม 209 00:13:34,647 --> 00:13:36,190 ‎ฉันเลยคิดว่าก็ดีน่ะสิ 210 00:13:36,857 --> 00:13:39,610 ‎เราได้ประโยชน์จากการมีผู้หญิงเชื้อชาติผสม 211 00:13:39,693 --> 00:13:42,363 ‎เพราะเรามีประเทศในเครือจักรภพ ‎มากกว่า 50 ประเทศ 212 00:13:42,446 --> 00:13:44,156 ‎ที่ส่วนใหญ่เป็นคนหลากหลายชาติพันธุ์ 213 00:13:47,284 --> 00:13:50,329 ‎ทางวังเห็นด้วยให้เราย้ายไปแอฟริกาใต้ 214 00:13:50,412 --> 00:13:53,123 ‎ทีมงานพ่อผมทราบเรื่อง ทีมงานพี่ชายผมก็รู้เรื่อง 215 00:13:53,207 --> 00:13:55,376 ‎ทางสำนักพระราชวังของท่านย่าก็ทราบเรื่อง 216 00:13:56,168 --> 00:13:58,629 ‎ไม่มีคนอื่นแล้ว มันเป็นเอกสารภายใน 217 00:13:58,712 --> 00:14:01,257 ‎แล้วมันก็หลุดไปถึงหนังสือพิมพ์ไทมส์ 218 00:14:03,300 --> 00:14:05,094 ‎(วังมีแผนให้แฮร์รี่กับเมแกนไปแอฟริกา) 219 00:14:05,177 --> 00:14:09,890 ‎แล้วแผนการทั้งหมดก็ถูกยกเลิก ‎เพราะตอนนี้มันกลายเป็นเรื่องที่สังคมถกเถียงกัน 220 00:14:10,891 --> 00:14:14,019 ‎พอคนถกเถียงกันเรื่องแผนแบบนั้น 221 00:14:14,103 --> 00:14:16,814 ‎มีโอกาสเก้าในสิบที่มันจะพัง 222 00:14:16,897 --> 00:14:19,191 ‎(แอฟริกาใต้) 223 00:14:19,275 --> 00:14:22,152 ‎ตอนที่ผมอยู่แคนาดาและคุยกับพ่อ 224 00:14:22,236 --> 00:14:25,906 ‎ทางครอบครัวและทีมงานรับรู้ 225 00:14:25,990 --> 00:14:28,868 ‎ว่าเรากำลังหาหนทางอื่นที่จะทำงาน 226 00:14:28,951 --> 00:14:32,538 ‎เป็นเวลาอย่างน้อยสองปี อย่างน้อยนะครับ 227 00:14:33,247 --> 00:14:37,459 ‎“โอเค แคนาดา” ผมคุยกับพ่อ ‎“แผนตอนนี้เป็นแบบนี้” 228 00:14:37,543 --> 00:14:38,961 ‎พ่อบอกให้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร 229 00:14:39,044 --> 00:14:40,921 ‎แต่จากคราวก่อน ผมว่าผมไม่เขียนดีกว่า 230 00:14:41,005 --> 00:14:42,298 ‎แต่พ่อบอกว่าพ่อทำอะไรไม่ได้ 231 00:14:42,381 --> 00:14:43,215 ‎ผมเลยต้องเขียน 232 00:14:43,299 --> 00:14:47,344 ‎ส่งให้พ่อทางอีเมลในวันที่ 1 ‎และ 2 และ 3 มกราคม 233 00:14:48,804 --> 00:14:51,265 ‎หนึ่งในอีเมลนั้น ผมบอกว่า 234 00:14:51,348 --> 00:14:52,766 ‎ถ้าคราวนี้ไม่เป็นผล 235 00:14:52,850 --> 00:14:56,186 ‎เราก็ยินดีจะสละตำแหน่งซัสเซกซ์ ถ้าจำเป็น 236 00:14:57,062 --> 00:14:59,064 ‎- ฉะนั้นนั่นคือ… ‎- นั่นคือแผนของเรา 237 00:14:59,148 --> 00:15:00,107 ‎นั่นคือแผนของเรา 238 00:15:05,362 --> 00:15:09,533 ‎ก่อนเราออกเดินทาง ‎ผมได้คุยกับย่าและบอกท่านว่า 239 00:15:09,617 --> 00:15:10,576 ‎“เราจะกลับมาวันที่ 6 240 00:15:10,659 --> 00:15:13,037 ‎และผมอยากขับรถไปหาท่านย่า” 241 00:15:13,621 --> 00:15:16,665 ‎ท่านทราบว่าเราเจออุปสรรคมาเยอะ ‎ผมคุยกับท่านอยู่หลายครั้ง 242 00:15:17,708 --> 00:15:20,210 ‎ท่านย่าบอกว่าสัปดาห์นั้นท่านว่าง 243 00:15:20,294 --> 00:15:23,213 ‎ท่านย่าเลยชวนให้แวะมาดื่มชากัน 244 00:15:23,297 --> 00:15:24,548 ‎ค้างสักคืน เมแกนด้วย 245 00:15:27,468 --> 00:15:29,261 ‎เราก็ขึ้นเครื่องเพื่อบินกลับจากแวนคูเวอร์ 246 00:15:29,345 --> 00:15:32,890 ‎ไปลงที่ฮีทโธรว์ และตอนที่เรากำลังจะขึ้นเครื่อง 247 00:15:32,973 --> 00:15:35,976 ‎มีข้อความด่วนส่งมาถึงเอช 248 00:15:36,727 --> 00:15:38,395 ‎“ท่านไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าเฝ้าสมเด็จ 249 00:15:38,479 --> 00:15:41,774 ‎แจ้งท่านด้วยว่าไปเข้าเฝ้าไม่ได้ 250 00:15:41,857 --> 00:15:43,901 ‎สมเด็จไม่ว่าง ‎ทรงมีพระราชกรณียกิจทั้งสัปดาห์” 251 00:15:44,693 --> 00:15:48,697 ‎แตกต่างจากที่ท่านย่าบอกเห็นๆ 252 00:15:49,573 --> 00:15:52,868 ‎พอเรากลับถึงอังกฤษ ผมก็โทรถามท่านย่า 253 00:15:52,952 --> 00:15:54,078 ‎“มีคนบอกว่าย่าไม่ว่าง” 254 00:15:54,161 --> 00:15:56,997 ‎ท่านบอก “ย่าไม่รู้ว่ามีงาน เขาว่าย่ามีงาน 255 00:15:57,081 --> 00:15:58,832 ‎เขาบอกว่าย่ามีงานทั้งอาทิตย์” 256 00:15:58,916 --> 00:15:59,875 ‎ผมก็ “ว้าว” 257 00:16:04,088 --> 00:16:05,673 ‎ฉันจำได้ว่าตัวเองมองหน้าเอช 258 00:16:06,256 --> 00:16:10,302 ‎คือว่า ตายแล้ว นี่เกิดขึ้นเมื่อครอบครัว 259 00:16:10,386 --> 00:16:14,348 ‎และธุรกิจครอบครัวขัดแย้งกันโดยตรง 260 00:16:16,892 --> 00:16:20,354 ‎เพราะพวกเขาห้ามไม่ให้เราเข้าเฝ้าพระราชินี 261 00:16:20,437 --> 00:16:24,191 ‎แต่สิ่งที่พวกเขาทำคือ ‎ห้ามไม่ให้หลานพบหน้าย่า 262 00:16:27,903 --> 00:16:30,948 ‎บ่ายวันนั้น เราได้รู้ว่าข่าวนี้กำลังจะออกมา 263 00:16:31,740 --> 00:16:35,202 ‎ยังไงก็ไม่รู้นะ แต่พวกแทบลอยด์รู้แผนเรา 264 00:16:40,374 --> 00:16:43,627 ‎ฉันว่าเราทุกคนรู้ดีอยู่แล้วว่าทั้งคู่ไม่มีความสุข 265 00:16:43,711 --> 00:16:46,839 ‎ที่ผ่านมาก็ดิ้นรนกับบทบาทสาธารณะในราชวงศ์ 266 00:16:47,798 --> 00:16:49,425 ‎แล้วพ่อเขาบอกให้เขียนส่งไป 267 00:16:50,592 --> 00:16:51,844 ‎เขาก็เขียน แต่อีกห้าวันต่อมา 268 00:16:51,927 --> 00:16:53,262 ‎มันไปขึ้นหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่ง 269 00:16:54,221 --> 00:16:56,181 ‎มีการคาดเดากันว่าอาจจะเป็นแคนาดา 270 00:16:56,265 --> 00:16:59,601 ‎ซึ่งเมแกนเคยอาศัยอยู่ก่อนเข้าพิธีเสกสมรส 271 00:16:59,685 --> 00:17:03,147 ‎มันแน่ชัดแล้วว่าสถาบันปล่อยข่าว 272 00:17:03,230 --> 00:17:05,774 ‎เรื่องที่เราจะย้ายกลับไปแคนาดา 273 00:17:06,859 --> 00:17:09,111 ‎และส่วนสำคัญของข่าวนั้น 274 00:17:09,194 --> 00:17:13,991 ‎ทำให้ผมรู้ว่าเนื้อหาในจดหมายระหว่างผมกับพ่อ 275 00:17:14,074 --> 00:17:18,495 ‎ถูกปล่อยให้สื่อ ‎คือส่วนที่ว่าเรายินดีสละตำแหน่งซัสเซกซ์ 276 00:17:18,579 --> 00:17:19,955 ‎นั่นคือส่วนที่เผยไต๋ให้เรารู้ 277 00:17:22,958 --> 00:17:24,626 ‎ผมก็แบบ 278 00:17:24,710 --> 00:17:29,757 ‎ข่าวของเรา ชีวิตของเรา ‎มันหลุดออกไปจากคนใกล้ตัวเรานี่เอง 279 00:17:34,678 --> 00:17:37,473 ‎ตอนนั้นเรารู้ว่ากำลังแข่งกับเวลา 280 00:17:37,556 --> 00:17:39,391 ‎เรากับทีมงาน 281 00:17:39,475 --> 00:17:41,518 ‎เราตัดสินใจกันว่าเราจะออกแถลงการณ์ 282 00:17:41,602 --> 00:17:47,941 ‎แจ้งว่าเราจะถอยห่างอย่างน่าเศร้า ‎ไม่ใช่ถอนตัว แต่ลดบทบาทลงไป 283 00:17:48,025 --> 00:17:50,277 ‎แต่แค่ถอยฉาก 284 00:17:50,360 --> 00:17:54,573 ‎(ซัสเซกซ์รอยัล: “หลังจากไตร่ตรองและพูดคุย ‎เป็นการภายในหลายเดือน) 285 00:17:54,656 --> 00:17:57,493 ‎(เราได้เลือกที่จะเปลี่ยนแปลงบางอย่างในปีนี้) 286 00:17:57,576 --> 00:18:00,871 ‎(และทำงานเพื่อให้มีอิสระทางการเงิน) 287 00:18:00,954 --> 00:18:03,082 ‎("พร้อมสนับสนุนสมเด็จพระราชินีอย่างเต็มที่”) 288 00:18:03,165 --> 00:18:09,046 ‎ตลอดชีวิตผม พ่อเป็นคนคุมค่าใช้จ่าย 289 00:18:09,129 --> 00:18:13,175 ‎ภายในครอบครัวเราก็เป็นเรื่องธรรมดา ‎ที่ต้องมีการควบคุมทางการเงิน 290 00:18:13,258 --> 00:18:14,802 ‎โดยสมาชิกองค์อื่น 291 00:18:18,055 --> 00:18:19,473 ‎ดังนั้นที่เราหวังก็คือ 292 00:18:20,057 --> 00:18:23,102 ‎มันชัดเจนเป็นลายลักษณ์อักษร ‎จะได้เห็นว่านี่คือความตั้งใจของเรา 293 00:18:23,185 --> 00:18:25,646 ‎เราหวังว่าจะสานต่องานในเครือจักรภพ 294 00:18:25,729 --> 00:18:28,649 ‎เราให้ความสำคัญกับ ‎บทบาทประธานและรองประธาน 295 00:18:28,732 --> 00:18:30,692 ‎“ควีนส์ คอมมอนเวลธ์ ทรัสต์” 296 00:18:31,276 --> 00:18:33,946 ‎เซอร์ไพรส์ใหญ่ ‎จากเจ้าชายแฮร์รี่และเมแกน มาร์เคิล 297 00:18:34,029 --> 00:18:36,323 ‎มีรายงานว่าพระราชินีไม่ทันตั้งตัว 298 00:18:36,406 --> 00:18:39,368 ‎เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์และเจ้าชายวิลเลียม ‎เพิ่งได้รับสำเนา 299 00:18:39,451 --> 00:18:42,704 ‎แถลงการณ์จากแฮร์รี่และเมแกน ‎ก่อนเผยแพร่เพียงสิบนาที 300 00:18:42,788 --> 00:18:45,207 ‎พระราชินีเองประหลาดใจเหมือนพวกเราทุกคน 301 00:18:45,290 --> 00:18:49,461 ‎แถมพวกเขายังประกาศ ‎อย่างเป็นทางการทางอินสตาแกรม 302 00:18:49,545 --> 00:18:52,172 ‎ที่คิดกันว่าผมจงใจไม่บอกท่านย่า 303 00:18:52,798 --> 00:18:55,551 ‎มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ผมเคารพท่านมาก 304 00:18:55,634 --> 00:18:58,428 ‎เรื่องนี้มันเกิดขึ้นมาต่อเนื่องเดือนแล้วเดือนเล่า 305 00:18:59,429 --> 00:19:03,225 ‎ฉันคิดว่าในใจใครหลายคน ‎มันเหมือนว่าฉันเป็นคนกด “โพสต์” 306 00:19:04,393 --> 00:19:05,352 ‎อะไรนะ 307 00:19:06,061 --> 00:19:08,397 ‎(แฮร์รี่กับเมแกนอยากฮุบส่วนแบ่ง) 308 00:19:08,480 --> 00:19:10,899 ‎(ทำพฤติกรรมเห็นแก่ตัวบั่นทอนราชินี) 309 00:19:10,983 --> 00:19:14,653 ‎มันอยู่ในอีเมล ‎ถึงราชเลขานุการส่วนพระองค์สูงสุดสามคน 310 00:19:14,736 --> 00:19:17,865 ‎“มานัดประชุมกัน มาจับเข่าคุยกัน ‎เรามาหารือเรื่องนี้กันนะ” 311 00:19:17,948 --> 00:19:18,949 ‎เพราะสิ่งที่เกิดขึ้น 312 00:19:19,032 --> 00:19:22,452 ‎สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาสาธารณชนมัน… ‎มันวุ่นวายมาก 313 00:19:23,036 --> 00:19:23,912 ‎แต่พวกเขาปฏิเสธ 314 00:19:26,957 --> 00:19:32,004 ‎หลังการประกาศ ฉันก็ต้องกลับ ‎เพราะอาร์ชี่อยู่แคนาดา 315 00:19:33,589 --> 00:19:36,925 ‎และทันทีที่เม็กบินกลับไปแคนาดา 316 00:19:37,551 --> 00:19:40,721 ‎พวกเขาก็ตกลงว่าจะให้มีการประชุม 317 00:19:40,804 --> 00:19:42,556 ‎ที่ซานดริมแฮม ในวันจันทร์ถัดไป 318 00:19:46,310 --> 00:19:53,150 ‎ลองนึกภาพการพูดคุย ‎บทสนทนาโต๊ะกลมเกี่ยวกับอนาคตชีวิตเรา 319 00:19:53,233 --> 00:19:54,943 ‎เรื่องสำคัญขนาดนี้ 320 00:19:56,111 --> 00:19:59,031 ‎แต่เราในฐานะแม่และภรรยา 321 00:20:01,408 --> 00:20:05,913 ‎ผู้ตกเป็นเป้าโจมตีในหลายด้าน 322 00:20:05,996 --> 00:20:08,123 ‎กลับไม่ได้รับเชิญให้ไปนั่งร่วมโต๊ะ 323 00:20:09,333 --> 00:20:12,211 ‎มันชัดเจนว่าพวกเขาวางแผน ‎กันไม่ให้คุณเข้าประชุม 324 00:20:20,594 --> 00:20:23,639 ‎แต่ซานดริงแฮม ‎ผมมีความทรงจำดีๆ ที่นั่น 325 00:20:25,015 --> 00:20:28,769 ‎(ซานดริงแฮม ปี 1991) 326 00:20:30,062 --> 00:20:32,105 ‎เราฉลองคริสต์มาสที่นั่นทุกปี 327 00:20:34,483 --> 00:20:37,486 ‎และตอนนี้ผมต้องกลับไป ‎แต่ในสถานการณ์ที่แตกต่างกันมาก 328 00:20:40,948 --> 00:20:43,325 ‎(ผู้ไม่ได้รับอนุญาตห้ามเข้า) 329 00:20:44,576 --> 00:20:47,496 ‎(ซานดริงแฮม ‎วันที่ 13 มกราคม ปี 2020) 330 00:20:47,579 --> 00:20:50,582 ‎นี่เป็นวันสำคัญสำหรับพระราชวงศ์ค่ะ 331 00:20:50,666 --> 00:20:53,210 ‎สมเด็จพระราชินีทรงเรียกประชุมด่วน 332 00:20:53,293 --> 00:20:54,878 ‎เจ้าชายแฮร์รี่จะเสด็จมาร่วมประชุม 333 00:20:54,962 --> 00:20:59,132 ‎พร้อมด้วยพระเชษฐา เจ้าชายวิลเลียม ‎และเจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ 334 00:21:03,512 --> 00:21:04,930 ‎- นั่นใคร ‎- ดยุค 335 00:21:05,013 --> 00:21:08,517 ‎ทั้งหมดจะทรงหาหนทาง ‎สำหรับการดำเนินการต่อจากนี้ 336 00:21:10,769 --> 00:21:13,647 ‎ผมไปพร้อมกับข้อเสนอเดิมที่เรามีกันอยู่แล้ว 337 00:21:13,730 --> 00:21:15,107 ‎อันที่เราประกาศต่อสาธารณะ 338 00:21:17,317 --> 00:21:21,280 ‎แต่เมื่อผมไปถึง พวกเขาให้ผมห้าทางเลือก 339 00:21:21,989 --> 00:21:25,951 ‎หนึ่งคือ “ทุกคนอยู่เหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง” ‎ห้าคือ “ทุกคนออกไป” 340 00:21:26,702 --> 00:21:30,372 ‎ในที่ประชุม ผมเลือกข้อสาม ‎คือ “อยู่ครึ่ง ออกครึ่ง” 341 00:21:31,039 --> 00:21:35,127 ‎หางานของตัวเองทำ ‎แต่ยังคงปฏิบัติภารกิจสนับสนุนพระราชินี 342 00:21:38,255 --> 00:21:39,965 ‎แต่แล้วทุกอย่างก็ชัดเจนอย่างรวดเร็ว 343 00:21:40,048 --> 00:21:42,676 ‎ว่าจะไม่มีการคุยถึงเป้าหมายของเรา 344 00:21:45,220 --> 00:21:48,765 ‎มันน่ากลัวมากที่ได้เห็นพี่ชาย ‎ตะโกนขึ้นเสียงใส่ผม 345 00:21:48,849 --> 00:21:51,852 ‎ส่วนพ่อผมก็พูดอะไรที่ไม่เป็นความจริงสักนิด 346 00:21:51,935 --> 00:21:53,895 ‎ส่วนท่านย่าก็ได้แต่นั่งเงียบๆ 347 00:21:53,979 --> 00:21:55,647 ‎และรับฟังทุกอย่าง 348 00:21:57,065 --> 00:21:59,818 ‎แต่ต้องเข้าใจว่าจากมุมมองของครอบครัว 349 00:21:59,901 --> 00:22:01,194 ‎โดยเฉพาะจากท่านย่า 350 00:22:01,278 --> 00:22:05,198 ‎การจะทำอะไรๆ มันมีได้หลายวิธี ‎และภารกิจสูงสุดของท่าน 351 00:22:05,282 --> 00:22:08,118 ‎เป้าหมายและความรับผิดชอบ ก็คือสถาบัน 352 00:22:08,201 --> 00:22:10,078 ‎(รัชสมัยพระราชินีเอลิซาเบธที่สอง: ‎ความมั่นคงในชาติที่ผันแปร) 353 00:22:10,162 --> 00:22:11,788 ‎ถ้าคนที่รายล้อมท่านบอกว่า 354 00:22:11,872 --> 00:22:16,418 ‎ข้อเสนอนั่น หรือว่าสิ่งที่สองคนนี้กำลังทำ 355 00:22:16,501 --> 00:22:20,255 ‎จะถูกมองว่าเป็นการโจมตีสถาบัน 356 00:22:20,339 --> 00:22:22,507 ‎เมื่อนั้นท่านจะเลือกคำแนะนำที่มีคนเสนอให้ 357 00:22:25,844 --> 00:22:27,179 ‎มันยากมากครับ 358 00:22:27,262 --> 00:22:31,767 ‎การประชุมจบลงโดยไม่มีแผนการเป็นรูปเป็นร่าง 359 00:22:35,562 --> 00:22:37,356 ‎ผมคิดว่าจากมุมมองของพวกเขา 360 00:22:38,315 --> 00:22:42,986 ‎พวกเขาต้องเชื่อว่า ‎มันเป็นเพราะพวกเรามากกว่า 361 00:22:43,070 --> 00:22:45,364 ‎และอาจจะเป็นปัญหาของพวกเรา 362 00:22:45,447 --> 00:22:50,118 ‎ไม่ใช่พันธมิตรของพวกเขาซึ่งก็คือสื่อ ‎หรือว่าตัวพวกเขาเอง 363 00:22:50,202 --> 00:22:53,663 ‎และความสัมพันธ์นั้น ‎สร้างความเจ็บปวดแสนสาหัสให้เรา 364 00:22:53,747 --> 00:22:55,665 ‎พวกเขามองเห็นแต่สิ่งที่ตัวเองอยากเห็น 365 00:22:58,418 --> 00:23:01,713 ‎ไฟไหม้ๆ 366 00:23:04,466 --> 00:23:06,093 ‎และที่น่าเศร้าที่สุด 367 00:23:06,176 --> 00:23:10,597 ‎ก็คือรอยร้าวเพื่อให้ผมและพี่แตกแยกกัน 368 00:23:10,680 --> 00:23:13,809 ‎พี่เข้าข้างสถาบัน เรื่องนั้นผมเข้าใจ 369 00:23:13,892 --> 00:23:17,187 ‎ผมเข้าใจ นั่นเป็นสิ่งที่พี่ต้องสานต่อ 370 00:23:17,771 --> 00:23:21,233 ‎เพราะงั้นพี่เลยถือเป็นหน้าที่เขาด้วย 371 00:23:21,316 --> 00:23:24,027 ‎ในการทำให้สถาบันนี้อยู่รอดและสืบสานต่อไป 372 00:23:24,111 --> 00:23:25,195 ‎(เจ้าชายวิลเลียม ‎เผยวิกฤตกรณีแฮร์รี่กับเมแกน) 373 00:23:25,278 --> 00:23:26,405 ‎(ผมปกป้องน้องมาตลอดชีวิตเรา ‎ผมทำต่อไม่ได้แล้ว) 374 00:23:26,488 --> 00:23:28,907 ‎เกิดการแตกแยกน่าเศร้ารุนแรงระหว่างพี่น้อง 375 00:23:28,990 --> 00:23:32,452 ‎ทั้งสองพระองค์เคยเป็นอันหนึ่งอันเดียว ‎แต่เห็นได้ชัดว่าตอนนี้ไม่แล้ว 376 00:23:33,120 --> 00:23:35,163 ‎วันนั้นข่าวออกมาว่า 377 00:23:35,247 --> 00:23:37,916 ‎ส่วนหนึ่งที่ผมกับเมแกนออกจากราชวงศ์ 378 00:23:37,999 --> 00:23:40,252 ‎เป็นเพราะวิลเลียมกลั่นแกล้งให้เราต้องไป 379 00:23:41,962 --> 00:23:45,006 ‎แล้วพอผมขึ้นรถหลังประชุมเสร็จ 380 00:23:45,882 --> 00:23:48,093 ‎ผมก็ได้รับแจ้งเรื่องแถลงการณ์ร่วม 381 00:23:48,176 --> 00:23:50,095 ‎ที่จะมีชื่อผมกับพี่ชาย 382 00:23:50,804 --> 00:23:55,809 ‎เป็นการปฏิเสธข่าว ‎เรื่องที่เขากลั่นแกล้งให้เราต้องออกจากราชวงศ์ 383 00:23:55,892 --> 00:24:00,355 ‎สัญญาณของความปรองดองจากสองพี่น้อง ‎ที่ได้ออกแถลงการณ์ร่วม 384 00:24:00,439 --> 00:24:05,026 ‎บอกว่าข่าวดังกล่าว “เป็นเท็จ ‎สร้างความขุ่นเคืองใจ และเป็นอันตราย” 385 00:24:06,903 --> 00:24:09,406 ‎ผมไม่อยากจะเชื่อ ไม่มีใครถามผมสักคำ 386 00:24:09,489 --> 00:24:13,326 ‎ไม่มีใครขอเอาชื่อผมไปใส่แถลงการณ์แบบนั้นเลย 387 00:24:14,161 --> 00:24:17,622 ‎(วิลเลียมและแฮร์รี่ปฏิเสธข่าวที่ ‎“สร้างความขุ่นเคืองใจ และเป็นอันตราย”) 388 00:24:17,706 --> 00:24:21,710 ‎ผมโทรไปบอกเอ็ม เธอบ่อน้ำตาแตกเลย 389 00:24:22,252 --> 00:24:28,383 ‎เพราะในเวลาแค่สี่ชั่วโมง ‎พวกเขายินดีโกหกเพื่อปกป้องพี่ผม 390 00:24:29,342 --> 00:24:33,972 ‎แต่ในเวลาสามปี ‎พวกเขาไม่เคยยอมพูดความจริงเพื่อปกป้องเรา 391 00:24:36,975 --> 00:24:39,978 ‎แล้วสิ่งที่ฉันคิดขึ้นมาได้ทันทีคือ ‎“มันไม่หยุดแน่นอน” 392 00:24:40,729 --> 00:24:44,524 ‎ทุกข่าวลือ ทุกอย่างที่เป็นลบ ทุกคำโกหก 393 00:24:44,608 --> 00:24:46,776 ‎ทุกอย่างที่ฉันรู้ว่าไม่จริง 394 00:24:46,860 --> 00:24:49,696 ‎ทางวังรู้ว่ามันไม่จริง ‎และข้างในนั้นเขารู้กันดีว่าไม่จริง 395 00:24:49,779 --> 00:24:51,448 ‎แต่พวกเขายอมให้มันเลวร้ายลงเรื่อยๆ 396 00:24:54,117 --> 00:24:56,119 ‎ถึงตอนนี้มันไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว 397 00:24:57,913 --> 00:24:59,122 ‎ผมเลยบอกว่าเราต้องไป 398 00:24:59,623 --> 00:25:01,625 ‎ข่าวด่วน ข่าวนี้มาจากลอนดอนครับ 399 00:25:01,708 --> 00:25:04,336 ‎เจ้าชายแฮร์รี่และเมแกน มาร์เคิล ‎ประกาศลาขาด 400 00:25:04,419 --> 00:25:07,547 ‎วันนี้พวกเขาประกาศลดบทบาทเชื้อพระวงศ์ 401 00:25:07,631 --> 00:25:10,050 ‎พยายามทำกับเมแกนในสิ่งที่เขาทำให้แม่ไม่ได้ 402 00:25:10,133 --> 00:25:11,218 ‎ใช่เลยค่ะ 403 00:25:11,301 --> 00:25:16,264 ‎ใครที่ไหนจะไปทนการถูกโจมตีและว่าร้าย ‎แบบที่เธอโดนได้กันล่ะ 404 00:25:16,348 --> 00:25:20,268 ‎ฉันรู้ว่าเธอจริงจังกับเรื่องนี้ ‎เหมือนเธอได้ควบคุมชีวิตตัวเองอีกครั้ง 405 00:25:20,352 --> 00:25:21,603 ‎เธอรู้สึกไร้อำนาจ 406 00:25:21,686 --> 00:25:24,814 ‎(เจ้าชายแฮร์รี่และเมแกน ‎“ถอย” จากหน้าที่ของราชวงศ์) 407 00:25:24,898 --> 00:25:28,109 ‎นี่เป็นการตัดสินใจของแฮร์รี่ที่จะไปให้พ้น 408 00:25:28,193 --> 00:25:31,363 ‎จากสิ่งที่เขาเคยวาดฝันไว้ว่า ‎จะเป็นอนาคตและชีวิตที่ถูกลิขิตมาของเขา 409 00:25:32,197 --> 00:25:34,908 ‎สิ่งที่มีอยู่ตลอดคือความรู้สึกที่ว่า ‎เมแกนต้องพิสูจน์ตัวเอง 410 00:25:34,991 --> 00:25:38,411 ‎พิสูจน์ว่าควรค่าแก่อังกฤษ ‎พิสูจน์ว่าคู่ควรกับสามี 411 00:25:38,495 --> 00:25:40,830 ‎พิสูจน์ว่าควรค่ากับตำแหน่งของเธอในราชวงศ์ 412 00:25:41,706 --> 00:25:43,750 ‎มันกดดันเกินไปไม่ว่าจะกับใครก็ตาม 413 00:25:43,833 --> 00:25:47,295 ‎ความเห็นของสาธารณชนอังกฤษก็คือ ‎ทั้งหมดเป็นความผิดเมแกน 414 00:25:47,379 --> 00:25:50,674 ‎ผมได้เห็นการ์ตูนรูปผมลงไปคลานโดยที่เธอ… 415 00:25:50,757 --> 00:25:54,302 ‎ถือสายจูงสุนัขและผมใส่ปลอกคอ 416 00:25:54,386 --> 00:25:56,096 ‎มันไม่มีอะไรใหม่เลย 417 00:25:56,179 --> 00:26:00,308 ‎ผู้หญิงถูกตำหนิเสมอ ‎ในการตัดสินใจของคู่สามีภรรยา 418 00:26:00,392 --> 00:26:02,018 ‎ที่จริงแล้วมันเป็นการตัดสินใจของผม 419 00:26:02,102 --> 00:26:03,436 ‎เธอไม่เคยขอให้ผมออกมา 420 00:26:04,354 --> 00:26:06,356 ‎ผมเป็นคนที่ต้องเจอกับตัวเอง 421 00:26:06,439 --> 00:26:08,650 ‎แต่มันคืออคติเกลียดชังผู้หญิง ‎อย่างโจ่งแจ้งที่สุด 422 00:26:09,401 --> 00:26:12,654 ‎แทบลอยด์บางฉบับเรียกทั้งสองว่า ‎“เจ้าพยศ” 423 00:26:12,737 --> 00:26:15,073 ‎และเรียกการตัดสินใจนี้ว่า “เม็กซิท” 424 00:26:15,156 --> 00:26:20,036 ‎ผมรู้สึกว่าคำว่า “เม็กซิท” ‎บ่งบอกถึงความหาสาระไม่ได้ 425 00:26:20,120 --> 00:26:23,707 ‎ความไม่จริงจัง ความไร้แก่นสาร ‎ของหนังสือพิมพ์หัวสี 426 00:26:23,790 --> 00:26:28,587 ‎นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น ‎เวลาเรามีสื่อมวลชนที่ไร้จรรยาบรรณ 427 00:26:28,670 --> 00:26:33,174 ‎สื่อที่หากินกับความขุ่นเคือง ‎และทำเงินจากความโกรธแค้น 428 00:26:33,258 --> 00:26:35,552 ‎เธอคิดว่าชีวิตจะมีแต่มงกุฎและงานรื่นเริง… 429 00:26:35,635 --> 00:26:37,387 ‎ฉันว่าคุณเห็นการชักใย 430 00:26:37,470 --> 00:26:38,888 ‎ในความสัมพันธ์ตั้งแต่ต้นจนบัดนี้… 431 00:26:38,972 --> 00:26:41,766 ‎หันหลังให้ราชวงศ์ 432 00:26:41,850 --> 00:26:46,396 ‎พวกเขาเจอเพลิงพิโรธเต็มรูปแบบ ‎จากสื่อมวลชนเล่นงาน 433 00:26:46,479 --> 00:26:49,107 ‎มันเกือบจะเหมือนเด็กวัยรุ่นกระทืบเท้าแล้วบอก… 434 00:26:49,190 --> 00:26:52,944 ‎ทันใดนั้นเมแกนตระหนักว่า ‎งานนี้เธอคงไม่ได้เป็นนางเอกแล้ว 435 00:26:53,028 --> 00:26:56,489 ‎เธอไม่ยอมประนีประนอม ‎ทุกอย่างต้องเป็นแบบที่เธอต้องการ 436 00:26:56,573 --> 00:26:59,075 ‎มันเหมือนเอาทุกสิ่งทุกอย่างไปจากฉัน 437 00:26:59,159 --> 00:27:02,329 ‎การรับรู้ในตัวเอง ความมั่นใจ 438 00:27:02,412 --> 00:27:05,832 ‎- เลิกถามได้แล้ว จำไม่ได้เหรอ… ‎- ขนาดตอนยังไม่แต่งงานกับเมแกน… 439 00:27:05,915 --> 00:27:08,835 ‎- บอกหน่อยว่าคุณมีหลักฐานอะไร ‎- ไม่ 440 00:27:08,918 --> 00:27:11,838 ‎(เมแกนสั่งแฮร์รี่ ‎“หางานทำซะ เราต้องใช้เงินนะ!”) 441 00:27:11,921 --> 00:27:14,049 ‎ความจริงไม่สำคัญเท่ายอดวิว 442 00:27:14,132 --> 00:27:18,595 ‎(เม็กซิท - เมแกนและแฮร์รี่ ‎ออกจากราชวงศ์สู่ชีวิต “สามัญชน”) 443 00:27:20,472 --> 00:27:23,475 ‎อีกสองนาทีจะเข้ารายการนะครับ 444 00:27:23,558 --> 00:27:25,810 ‎(ห้องชุดเพื่อน นิวยอร์กซิตี ‎พฤศจิกายน ปี 2021) 445 00:27:25,894 --> 00:27:26,728 ‎สวัสดียามบ่ายครับ 446 00:27:26,811 --> 00:27:28,521 ‎และขอต้อนรับเรเน่ ดีเรสต้า 447 00:27:28,605 --> 00:27:31,316 ‎ราชา โรบินสัน ‎และเจ้าชายแฮร์รี่ ดยุคแห่งซัสเซกซ์ 448 00:27:31,399 --> 00:27:34,819 ‎แฮร์รี่ บางทีคุณอาจช่วยอธิบายสิ่งนี้ ‎ให้เราเข้าใจหน่อย 449 00:27:34,903 --> 00:27:40,492 ‎เมื่อเดือนที่แล้ว บอทเซนติเนล ‎ซึ่งเป็นบริษัทที่วิเคราะห์ข้อความในทวิตเตอร์ 450 00:27:40,575 --> 00:27:45,288 ‎รายงานว่ามีบัญชีต่อต้านเมแกนและแฮร์รี่ ‎จำนวนน้อยมาก 451 00:27:45,372 --> 00:27:49,084 ‎ที่อยู่เบื้องหลังเนื้อหาแสดงความเกลียดชัง ‎จำนวนมหาศาล 452 00:27:49,167 --> 00:27:50,877 ‎เกี่ยวกับคุณบนทวิตเตอร์ 453 00:27:50,960 --> 00:27:53,755 ‎การให้ข้อมูลผิดๆ ‎เป็นวิกฤตการณ์ด้านมนุษยธรรมระดับโลก 454 00:27:53,838 --> 00:27:55,840 ‎อย่างที่คุณได้ชี้ให้เห็นอย่างถูกต้องแล้ว 455 00:27:55,924 --> 00:27:57,926 ‎หลายปีที่ผ่านมา ส่วนตัวผมรู้สึกถึงเรื่องนี้ 456 00:27:58,009 --> 00:28:02,389 ‎เรารู้ว่ามีบัญชีกลุ่มเล็กๆ 457 00:28:02,472 --> 00:28:05,892 ‎ได้รับอนุญาตให้สร้างความปั่นป่วน ‎ระดับมโหฬารบนโลกออนไลน์ 458 00:28:05,975 --> 00:28:07,894 ‎โดยไม่ต้องรับผลที่ตามมาใดๆ ทั้งสิ้น 459 00:28:07,977 --> 00:28:10,313 ‎(รายงานระบุ ความเกลียดชังบนโลกออนไลน์) 460 00:28:10,397 --> 00:28:12,607 ‎(ที่พุ่งเป้าเจ้าชายแฮร์รี่-เมแกน ‎มาจากผู้ใช้หยิบมือเดียว) 461 00:28:12,691 --> 00:28:17,112 ‎บอทเซนติเนลตรวจสอบทุกอย่าง ‎ตั้งแต่คิวแอนอนไปถึงมาก้า 462 00:28:17,195 --> 00:28:20,657 ‎กระทั่งการให้ข้อมูลผิดๆ เกี่ยวกับโควิด ‎และสภาวะอากาศเปลี่ยนแปลง 463 00:28:20,740 --> 00:28:23,451 ‎เราไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน 464 00:28:24,202 --> 00:28:26,413 ‎(เข้าใจหาวิธีทำลายสายพันธุกรรมนะ ‎ใช้ได้เลย แฮร์รี่) 465 00:28:26,496 --> 00:28:28,748 ‎(เมแกนนังปลอมเปลือก ‎เธอไม่ได้อยู่กับเขาหรอก) 466 00:28:28,832 --> 00:28:31,000 ‎(แฮร์รี่ควรทิ้งขยะไว้นอกบ้านนะ) 467 00:28:31,084 --> 00:28:34,087 ‎สำหรับฉัน สิ่งที่น่าสนใจในรายงานนี้ 468 00:28:34,170 --> 00:28:40,176 ‎ก็คือมันแสดงให้เห็นว่ามีบัญชีอยู่แค่หยิบมือเดียว 469 00:28:40,260 --> 00:28:42,345 ‎ที่ไม่ใช่แค่บอท 470 00:28:42,429 --> 00:28:48,184 ‎แต่เป็นกลุ่มคนที่ประสานงานกัน ‎มีการโยงใยเครือข่ายอย่างลึกล้ำ 471 00:28:48,268 --> 00:28:52,439 ‎ที่อยู่เบื้องหลังการเผยแพร่ความเกลียดชัง 472 00:28:52,522 --> 00:28:55,275 ‎ส่วนใหญ่ที่มีต่อคนทั้งสอง 473 00:28:56,526 --> 00:29:00,071 ‎เราดูทวีต 114,000 ข้อความ 474 00:29:00,864 --> 00:29:04,451 ‎และตอนนั้นเราสามารถชี้ได้ว่า ร้อยละ 70 475 00:29:04,534 --> 00:29:09,789 ‎ของเนื้อหาที่แสดงความเกลียดชัง ‎มาจากแค่ 83 บัญชี 476 00:29:09,873 --> 00:29:12,709 ‎และพวกเขาสามารถเข้าถึงคน 17 ล้านคน 477 00:29:14,711 --> 00:29:16,838 ‎เท่ากับนี่ไม่ใช่โทรลล์ในเน็ตทั่วไป 478 00:29:16,921 --> 00:29:18,423 ‎(เดอะคัท ‎ชีวิตต้องสู้ของเมแกน มาร์เคิล) 479 00:29:18,506 --> 00:29:20,300 ‎(ดัชเชสสู้กับโทรลล์และแทบลอยด์ ‎ไม่ใช่แค่เรื่องสิทธิส่วนบุคคล) 480 00:29:20,383 --> 00:29:22,677 ‎พวกเขาประสานงานกันและคุยกัน 481 00:29:22,761 --> 00:29:25,305 ‎ว่าวันนั้นๆ หรือสัปดาห์นั้นๆ ‎พวกเขาจะเล่นประเด็นไหนกัน 482 00:29:25,388 --> 00:29:27,307 ‎จะเผยแพร่ภาพไหน 483 00:29:27,390 --> 00:29:29,267 ‎พวกนี้ยังคอยหาคนอยู่ตลอดเวลา 484 00:29:29,350 --> 00:29:32,395 ‎บอกพวกเขาว่าจะสร้างบัญชีหลายบัญชียังไง 485 00:29:32,479 --> 00:29:36,858 ‎บอกวิธีใช้วีพีเอ็นซึ่งเป็นเครือข่ายส่วนตัว ‎เสมือนในการซ่อนที่อยู่ไอพี 486 00:29:36,941 --> 00:29:40,612 ‎จะได้ไม่ถูกระงับบัญชี มันบ้ามาก 487 00:29:40,695 --> 00:29:43,990 ‎เมแกน มาร์เคิลมีดีอะไร ‎ถึงทำให้เจ้าชายแฮร์รี่ไม่เพียงละทิ้ง 488 00:29:44,073 --> 00:29:46,701 ‎- ครอบครัวที่รักเขาเสมอ… ‎- ทุกสถานการณ์ ใครคือเหยื่อ 489 00:29:46,785 --> 00:29:48,036 ‎เธอแยกเขาออกจาก… 490 00:29:48,119 --> 00:29:54,459 ‎และมันดำเนินการโดยคนที่ไม่ใช่แค่โทรลล์ทั่วไป 491 00:29:54,542 --> 00:29:55,376 ‎คนพวกนี้เป็นแม่บ้าน 492 00:29:55,460 --> 00:29:59,631 ‎ผู้หญิงผิวขาววัยกลางคน ‎ที่คอยเขียนข้อความโจมตีอยู่ตลอดเวลา 493 00:29:59,714 --> 00:30:03,927 ‎ตั้งแต่ “กลับอเมริกาไปเลย” ‎ไปจนถึงอะไรแบบ “ทำไมไม่ตายๆ ไปซะ” 494 00:30:04,010 --> 00:30:07,055 ‎(คงฮาดีนะถ้าเมแกน มาร์เคิลตายในอุโมงค์) 495 00:30:07,138 --> 00:30:08,473 ‎(#อุโมงค์ 2 - ราชวงศ์ 0 #ตาย) 496 00:30:08,973 --> 00:30:11,392 ‎(เด็กสองคนนั้น ‎ต้องไม่อยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์นะ) 497 00:30:11,476 --> 00:30:13,978 ‎ซาแมนธา มาร์เคิลก็เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มนี้ 498 00:30:14,062 --> 00:30:16,981 ‎ที่คอยกระจายข้อมูลผิดๆ มากมายพวกนี้ 499 00:30:18,191 --> 00:30:20,777 ‎ซาแมนธาถูกระงับบัญชี 500 00:30:20,860 --> 00:30:23,238 ‎จากนั้นเราส่งรายชื่อไปให้ทวิตเตอร์ 501 00:30:23,321 --> 00:30:26,199 ‎เพราะเธอมีบัญชีอีก 11 บัญชีได้ 502 00:30:27,075 --> 00:30:30,161 ‎แล้วก็… ครับ เรางงกับเรื่องนี้มาก 503 00:30:30,245 --> 00:30:35,708 ‎ทำไมพี่สาวต่างแม่ของเมแกน 504 00:30:35,792 --> 00:30:37,502 ‎มาอยู่ในกลุ่มสร้างความเกลียดชัง 505 00:30:38,086 --> 00:30:41,506 ‎(ทนายความของซาแมนธา มาร์เคิลแจง ‎บัญชีทวิตเตอร์ของซาแมนธาไม่ได้ถูกระงับ) 506 00:30:41,589 --> 00:30:43,216 ‎(แต่ถูกแฮ็กทำให้เกิดบัญชีปลอม) 507 00:30:43,299 --> 00:30:44,634 ‎(โดยบุคคลที่สามเพื่อป้ายสีลูกความของเขา) 508 00:30:46,636 --> 00:30:50,473 ‎บางทีส่วนที่เป็นปัญหามากที่สุดคือ ‎นักข่าวอังกฤษจำนวนมาก 509 00:30:50,557 --> 00:30:53,101 ‎ไปช่วยป่าวร้องความเกลียดชังและคำโกหก 510 00:30:53,184 --> 00:30:56,813 ‎เมื่อคำโกหกแพร่ไปบนโซเชียลมีเดีย ‎มันอันตราย แน่นอนครับ 511 00:30:56,896 --> 00:30:59,482 ‎แต่เมื่อคำโกหกเดียวกันถูกทำให้… 512 00:30:59,566 --> 00:31:02,652 ‎น่าเชื่อถือโดยนักข่าวหรือสำนักพิมพ์ 513 00:31:02,735 --> 00:31:05,613 ‎มันไร้จรรยาบรรณ ‎และผมว่าเป็นการใช้อำนาจในทางที่ผิด 514 00:31:05,697 --> 00:31:07,365 ‎(ผู้เชี่ยวชาญราชวงศ์ร่วมต่อต้าน) 515 00:31:07,448 --> 00:31:09,117 ‎(รวมพลแพร่ความเกลียดชังต่อเมแกน มาร์เคิล) 516 00:31:09,200 --> 00:31:11,411 ‎สำหรับบัญชีโจมตีหลัก 517 00:31:11,494 --> 00:31:14,789 ‎แรงจูงใจพื้นฐานของพวกเขาคือทำเงินจากสิ่งนี้ 518 00:31:16,124 --> 00:31:19,711 ‎แต่พวกบัญชีรอง เป็นพวกที่เกลียดจริงๆ 519 00:31:19,794 --> 00:31:22,589 ‎มันเป็นเรื่องของเชื้อชาติ 520 00:31:22,672 --> 00:31:24,757 ‎(แจ้งเตือนวิดีโอใหม่ ‎แฮร์รี่-เมแกนใช้ลูกมาลดความเสียหาย) 521 00:31:24,841 --> 00:31:26,885 ‎(สุขสันต์เทศกาลควานซ่า) 522 00:31:26,968 --> 00:31:28,136 ‎(ไหนว่าเข้ากับคนดำไม่ได้เพราะนางผิวขาว) 523 00:31:28,219 --> 00:31:29,387 ‎(โกหกหน้าด้านๆ ว่าสนับสนุนคนดำ) 524 00:31:29,470 --> 00:31:30,555 ‎(เล่นบทเหยื่อถูกเหยียดสีผิว) 525 00:31:30,638 --> 00:31:31,681 ‎(เธอมันฉวยโอกาส) 526 00:31:31,764 --> 00:31:35,643 ‎และโดยทั่วไปจะพุ่งเป้าไปที่เมแกน 527 00:31:37,437 --> 00:31:41,816 ‎เปรียบเทียบเธอกับลิง เป็นต้น 528 00:31:42,525 --> 00:31:45,153 ‎มีการใช้คำดูถูกเหยียดหยาม 529 00:31:45,236 --> 00:31:48,239 ‎มีการใช้คำสบประมาทเชื้อชาติคนดำบนทวิตเตอร์ 530 00:31:48,323 --> 00:31:49,157 ‎(ขุดทอง ไร้ศีลธรรม) 531 00:31:49,240 --> 00:31:50,116 ‎(บ้ากาม เห็นแก่ตัว จอมปลอม) 532 00:31:50,199 --> 00:31:54,329 ‎ความรุนแรงของสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ 533 00:31:54,412 --> 00:31:57,415 ‎และที่เคยเกิดขึ้นกับเรา ‎รวมทั้งที่ยังเกิดขึ้นกับเธออย่างต่อเนื่อง 534 00:31:58,708 --> 00:32:00,043 ‎นั่นเป็นเรื่องที่จำเป็นต้องพูดถึง 535 00:32:00,126 --> 00:32:02,962 ‎ฉันยังคิดด้วยว่าผู้คนต้องเข้าใจก่อน 536 00:32:04,172 --> 00:32:07,467 ‎เวลาที่เราหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความเกลียดชัง 537 00:32:08,259 --> 00:32:11,512 ‎มันจะเติบโตเป็นอะไรได้ล่ะ แค่ไม่กี่วันก่อน 538 00:32:13,139 --> 00:32:16,434 ‎ฉันนั่งอ่านคู่มือทีมอารักชาของเราอยู่ที่บ้าน 539 00:32:16,517 --> 00:32:19,187 ‎แล้วหน้าที่ฉันบังเอิญพลิกไปอ่าน 540 00:32:19,270 --> 00:32:21,731 ‎มันเป็นเรื่องการติดตามกิจกรรมออนไลน์ ‎และมันเขียนว่า 541 00:32:21,814 --> 00:32:23,274 ‎“ถ้าคุณเห็นทวีตแบบนี้ 542 00:32:23,942 --> 00:32:26,110 ‎โปรดรายงานต่อหัวหน้าทีมอารักขาทันที” 543 00:32:26,194 --> 00:32:30,114 ‎ทวีตเขียนว่า “เมแกนก็แค่ต้องตาย 544 00:32:30,198 --> 00:32:31,574 ‎ต้องมีใครฆ่าเธอซะ 545 00:32:31,658 --> 00:32:34,160 ‎ฉันน่าจะฆ่านางซะนะ” ฉันก็แบบ… 546 00:32:36,037 --> 00:32:40,208 ‎โอเค นี่คือสิ่งออกมาสู่โลกนี้ 547 00:32:41,125 --> 00:32:43,127 ‎เพราะคนสร้างความเกลียดชัง 548 00:32:44,671 --> 00:32:48,257 ‎และฉันเป็นแม่คน นี่ชีวิตจริงของฉัน 549 00:32:49,634 --> 00:32:52,804 ‎ใช่ไหมคะ แต่นั่นคือข้อความที่เราเห็นแล้วอึ้ง 550 00:32:53,304 --> 00:32:55,390 ‎“คุณกำลังทำให้คนอยากฆ่าฉัน” 551 00:32:56,432 --> 00:33:00,353 ‎มันไม่ใช่แค่หนังสือพิมพ์หัวสี ‎มันไม่ใช่แค่ข่าวสักข่าว 552 00:33:02,188 --> 00:33:03,982 ‎คุณกำลังทำให้ฉันกลัว 553 00:33:05,108 --> 00:33:08,403 ‎ตอนกลางคืนฉันต้องหลับๆ ตื่นๆ กลางดึก 554 00:33:08,486 --> 00:33:10,989 ‎มองโถงทางเดิน ‎“เราปลอดภัยไหม ประตูล็อกอยู่ไหม 555 00:33:11,072 --> 00:33:13,992 ‎รปภ.ทำงานอยู่ไหม ทุกอย่างมัน…” ‎นั่นคือสิ่งที่เป็นจริง 556 00:33:15,201 --> 00:33:16,661 ‎“ลูกฉันปลอดภัยไหม” 557 00:33:18,454 --> 00:33:20,289 ‎แล้วคุณสร้างมันขึ้นมาเพื่ออะไร 558 00:33:21,416 --> 00:33:25,753 ‎เพราะคุณเบื่อ ‎หรือเพราะมันทำให้หนังสือพิมพ์คุณขายออก 559 00:33:27,005 --> 00:33:28,715 ‎หรือมันทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นกับชีวิตตัวเอง 560 00:33:28,798 --> 00:33:31,175 ‎สิ่งที่คุณทำมันเป็นชีวิตคนจริงๆ 561 00:33:32,260 --> 00:33:35,847 ‎และนั่นคือส่วนที่ฉันไม่คิดว่าคนเข้าใจกันดี 562 00:33:36,681 --> 00:33:40,351 ‎“มันเยี่ยมมากสำหรับเจ้างู ‎แต่เปล่าเลย ฉันกำลังกินเลี้ยงกับ 563 00:33:40,435 --> 00:33:41,352 ‎กรัฟฟาโล่ 564 00:33:41,436 --> 00:33:43,688 ‎กรัฟฟาโล่เหรอ กรัฟฟาโล่คืออะไร 565 00:33:46,190 --> 00:33:48,609 ‎เพลงเพราะไหม 566 00:33:48,693 --> 00:33:51,362 ‎เพลงเพราะมากจ้ะ เก่งมาก 567 00:33:52,405 --> 00:33:54,490 ‎ให้ผมเล่นอีกรอบไหมฮะแม่ 568 00:33:54,574 --> 00:33:56,617 ‎- เอาสิจ๊ะ ขอบใจนะ โอเค ‎- โอเค… 569 00:33:58,202 --> 00:34:02,248 ‎เรามาพูดกันให้ชัดว่าความเสี่ยงคืออะไร 570 00:34:02,874 --> 00:34:05,168 ‎นี่คือการทำลายล้างในเชิงสัญลักษณ์ 571 00:34:05,251 --> 00:34:12,008 ‎ถ้าคุณสามารถทำลายผู้คน ‎ที่เป็นสัญลักษณ์ของความยุติธรรมทางสังคม 572 00:34:13,217 --> 00:34:17,513 ‎เมื่อนั้นคุณก็อาจสร้างความหวาดกลัว ‎ให้คนไม่อยากเป็นบุคคลสาธารณะ 573 00:34:18,890 --> 00:34:22,393 ‎มันเป็นการส่งสัญญาณถึงคนที่เหลือให้หยุด 574 00:34:28,274 --> 00:34:32,737 ‎เมื่อหาคนมาร่วมสังฆกรรมความเกลียดได้มากพอ 575 00:34:34,822 --> 00:34:37,742 ‎มันจะไม่ใช่อย่างที่พูดกันว่า ‎“ไม้หรือก้อนหินอาจทำเราเจ็บ 576 00:34:37,825 --> 00:34:40,411 ‎แต่คำพูดไม่มีวันทำร้ายเราได้” 577 00:34:41,829 --> 00:34:44,540 ‎แต่มันฆ่าเราได้ คำขู่คือของจริง 578 00:34:44,624 --> 00:34:46,709 ‎(คนจัดพอดคาสต์เหยียดผิว ‎"สั่งเก็บ") 579 00:34:46,793 --> 00:34:49,045 ‎(ลูกสามขวบของเจ้าชายแฮร์รี่) ‎(เกลียดเข้ากระดูกดำ) 580 00:34:50,880 --> 00:34:52,340 ‎หายใจออก 581 00:34:55,593 --> 00:34:59,305 ‎จำไว้ว่าสิ่งที่ปรากฏในสื่อ 582 00:34:59,388 --> 00:35:01,849 ‎สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาเป็นภาพลวงตา 583 00:35:03,518 --> 00:35:05,520 ‎เมื่อเราพยายามพิสูจน์ว่าเราเป็นคนดี 584 00:35:05,603 --> 00:35:07,897 ‎และเราไม่ได้เป็นคนอย่างที่เขาพูดกัน 585 00:35:09,440 --> 00:35:13,778 ‎เท่ากับเรากำลังงับเหยื่อ ‎เรากำลังให้อาหารสัตว์ร้าย มันคือภาพลวงตา 586 00:35:15,696 --> 00:35:18,116 ‎งานของคุณไม่ใช่การพิสูจน์ความดีของตัวเอง 587 00:35:18,991 --> 00:35:20,827 ‎คุณรู้ว่าตัวเองเป็นใคร คุณทั้งคู่ 588 00:35:22,787 --> 00:35:24,747 ‎และถ้าพร้อมก็ลืมตาได้ค่ะ 589 00:35:32,672 --> 00:35:35,675 ‎ถึงมันจะเศร้า แต่เพื่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลง 590 00:35:35,758 --> 00:35:38,136 ‎บางครั้งเราต้องดึงความเจ็บปวดออกมา 591 00:35:39,929 --> 00:35:42,181 ‎เพื่อให้เราสามารถเดินหน้าสู่บทต่อไปของชีวิต 592 00:35:42,265 --> 00:35:43,933 ‎เราต้องจบบทแรกให้ได้ก่อน 593 00:35:48,187 --> 00:35:50,439 ‎(อุทยานวินเซอร์โฮมพาร์ค ‎มีนาคม ปี 2020) 594 00:35:50,523 --> 00:35:53,025 ‎เราทั้งคู่กลับจากแคนาดามาในเดือนมีนาคม 595 00:35:53,109 --> 00:35:55,236 ‎(ประตูลองวอล์ค ทางเข้าส่วนตัวเท่านั้น) 596 00:35:56,863 --> 00:36:00,616 ‎และนั่นก็เป็นคล้ายๆ สัปดาห์แห่งการร่ำลา 597 00:36:04,078 --> 00:36:07,123 ‎เรานั่งดูของในกล่องหลายใบมาก 598 00:36:07,206 --> 00:36:08,416 ‎ก็แค่นั่งดูของทุกอย่างก็รู้สึก 599 00:36:08,499 --> 00:36:10,918 ‎“ตายแล้ว นี่ไงผ้าห่มที่ฉันคิดถึง 600 00:36:11,002 --> 00:36:12,295 ‎หมวกใบนั้นตลกมาก” 601 00:36:14,839 --> 00:36:16,507 ‎ก็แค่ซึมซับทุกสิ่ง 602 00:36:17,425 --> 00:36:21,179 ‎และมันทำให้เราได้มีโอกาส 603 00:36:23,764 --> 00:36:26,225 ‎ที่จะมองกลับไปยัง ‎เรื่องราวความรักทั้งหมดของเรา 604 00:36:36,861 --> 00:36:40,573 ‎เรามักจะเห็นอาร์ชี่ ‎วิ่งเล่นรอบสวนที่เรือนฟร็อกมอร์ 605 00:36:40,656 --> 00:36:42,450 ‎แล้วก็อาจจะโดดลงไปในสระควีนส์พอนด์ 606 00:36:42,533 --> 00:36:46,537 ‎นั่นเป็นอนาคตทั้งหมดของเรา ‎และทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงรวดเร็วสุดขีด 607 00:36:49,248 --> 00:36:52,168 ‎เรารู้ว่าเราจะมีพื้นที่ได้หายใจหายคอจาก… 608 00:36:52,251 --> 00:36:55,338 ‎ประสบการณ์ที่แสนเจ็บปวดนี้ ‎ที่เราติดแหง็กกันอยู่นาน 609 00:36:55,421 --> 00:36:58,716 ‎แต่ในขณะเดียวกัน มันก็เศร้ามากด้วย 610 00:37:00,676 --> 00:37:06,224 ‎ฉันมักจะคิดว่าความสัมพันธ์ใดก็ตาม 611 00:37:07,266 --> 00:37:09,769 ‎เวลาที่ผู้ชายตกหลุมรักผู้หญิง 612 00:37:09,852 --> 00:37:12,480 ‎เพื่อนๆ เขาจะบอก “ให้ตายสิ มันเปลี่ยนไป 613 00:37:12,563 --> 00:37:15,775 ‎เดี๋ยวนี้ฉันไม่เจอมันแล้ว มันอยู่กับแฟนตลอด” 614 00:37:15,858 --> 00:37:17,276 ‎แล้วคุณก็โทษผู้หญิง 615 00:37:18,611 --> 00:37:22,531 ‎พวกเขาโกรธเธอ ‎เพราะเธอเป็นสิ่งที่พรากเขาไป 616 00:37:22,615 --> 00:37:26,744 ‎และมันเป็นแบบนั้นไม่ว่าจะในเมืองเล็ก ‎เมืองใหญ่ หรือในราชวงศ์ 617 00:37:28,913 --> 00:37:32,792 ‎เขาจะไม่มีวันมาหลงเสน่ห์หรือสนใจฉัน 618 00:37:32,875 --> 00:37:35,211 ‎ถ้าเขาไม่ได้อยู่บนเส้นทางของตัวเองแล้ว 619 00:37:38,130 --> 00:37:42,009 ‎คนส่วนใหญ่ต้องการใครสักคนมากล่าวโทษ 620 00:37:44,679 --> 00:37:48,516 ‎เพื่อพยายามจะปรองดองกับความรู้สึกตัวเอง ‎เพราะบางอย่างได้เปลี่ยนไป 621 00:37:48,599 --> 00:37:50,017 ‎มันรู้สึกไม่ดี และคุณไม่ชอบแบบนั้น 622 00:37:50,101 --> 00:37:51,435 ‎แล้วอะไรล่ะที่ไม่เหมือนเดิม 623 00:37:51,519 --> 00:37:54,605 ‎“ทั้งหมดนี่เปลี่ยนไปตอนที่เธอมา ‎ฉะนั้นเป็นความผิดเธอ” 624 00:37:57,692 --> 00:37:58,943 ‎แต่คุณจำเป็นต้องโทษฉัน 625 00:38:00,236 --> 00:38:02,363 ‎เพราะถ้าคุณโทษฉัน คุณก็จะไม่มีความผิด 626 00:38:05,199 --> 00:38:08,911 ‎ฉะนั้นสัปดาห์สุดท้ายนั่น… 627 00:38:10,246 --> 00:38:11,497 ‎มันหวานอมขมกลืนค่ะ 628 00:38:18,796 --> 00:38:23,551 ‎คืนนี้เมแกนและแฮร์รี่ต่างยิ้มแย้มแจ่มใส ‎การเดินทางบอกลาชีวิตฐานันดรมาถึงจุดสำคัญ 629 00:38:23,634 --> 00:38:28,014 ‎เมแกนกลับมาอังกฤษเป็นครั้งแรก ‎นับตั้งแต่การตัดสินใจสุดช็อก 630 00:38:28,097 --> 00:38:30,349 ‎ที่จะสละตำแหน่งในราชวงศ์ 631 00:38:30,433 --> 00:38:34,103 ‎ช่วงสัปดาห์แห่งการอำลา ‎เราวิ่งวุ่นกับภารกิจมากมาย 632 00:38:34,186 --> 00:38:36,731 ‎แล้วมันก็เหมือน… มันเป็นอะไรที่โกลาหลมาก 633 00:38:37,773 --> 00:38:40,818 ‎ห้าภารกิจในห้าวัน 634 00:38:40,901 --> 00:38:44,488 ‎ก่อนหน้าสัปดาห์สุดท้ายที่สหราชอาณาจักร ‎ฉันแทบไม่เคยใส่เสื้อผ้ามีสีสัน 635 00:38:44,572 --> 00:38:48,242 ‎ฉันไม่เคยอยากทำตัวเด่นหรือทำให้ใครเคือง 636 00:38:48,326 --> 00:38:50,953 ‎ฉันก็เลยพยายามทำตัวกลมกลืน 637 00:38:51,037 --> 00:38:54,290 ‎- แต่อาทิตย์นั้น สีสันมาเต็ม ‎- ใช่… 638 00:38:54,373 --> 00:38:56,417 ‎ฉันแค่รู้สึกว่า “มาทำตัวเป็นสายรุ้งดีกว่า” 639 00:39:20,399 --> 00:39:21,359 ‎เราไม่ใช่ราชวงศ์แล้ว 640 00:39:21,442 --> 00:39:25,196 ‎พูดตามตรง มันเป็นโอกาส ‎ให้เราได้จากไปอย่างเป็นที่จดจำ 641 00:39:26,030 --> 00:39:28,324 ‎คืนนี้พวกคุณหลายคนบอกผมว่า ‎คุณจะอยู่เคียงข้างผม 642 00:39:28,407 --> 00:39:31,285 ‎ผมก็อยากบอกพวกคุณเช่นกันว่า ‎ผมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ 643 00:39:33,371 --> 00:39:35,164 ‎มันไม่จำเป็นต้องลงเอยแบบนี้เลย 644 00:39:36,082 --> 00:39:37,875 ‎เราคุยกันเรื่องนี้ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง 645 00:39:39,251 --> 00:39:42,338 ‎นั่งคุยกันในครัวตอนดึก ‎หลังกลับจากภารกิจกลางคืน บอกว่า 646 00:39:43,047 --> 00:39:45,424 ‎“ไม่งั้นเราคงทำอะไรแบบนี้กันไปได้ ‎ตลอดชีวิตเนอะ” 647 00:39:48,219 --> 00:39:49,553 ‎ฉันคิดว่าสังคม 648 00:39:50,137 --> 00:39:51,972 ‎ถ้าพวกเขาถูกป้อนคำโกหกมาสองปี 649 00:39:52,056 --> 00:39:53,557 ‎พวกเขาจะคิดว่าฉันเป็นคนแบบไหน 650 00:39:55,434 --> 00:39:56,644 ‎พวกเขาต้องเกลียดเราแน่ 651 00:39:57,978 --> 00:39:58,938 ‎ไม่เลย 652 00:40:05,069 --> 00:40:08,114 ‎พวกเขาอ้าแขนรับพวกเรา 653 00:40:08,197 --> 00:40:13,119 ‎พวกเขาเศร้าที่เราจะไป ‎และเราก็เศร้าที่เราจะต้องไป 654 00:40:13,202 --> 00:40:16,455 ‎ผมคงคิดถึงประชาชนอังกฤษ ‎แต่ไม่คิดถึงสื่ออังกฤษ 655 00:40:16,539 --> 00:40:19,417 ‎กับพวกลูกสมุนและนักเลงคีย์บอร์ด ‎ที่พวกเขาสร้างขึ้น 656 00:40:19,500 --> 00:40:20,709 ‎(เมแกนและแฮร์รี่! ‎กับอาร์ชี่น้อย) 657 00:40:21,293 --> 00:40:23,170 ‎ผมจะคิดถึงประเทศนี้ เมแกนก็เช่นกัน 658 00:40:36,100 --> 00:40:37,810 ‎(วันเครือจักรภพ 9 มีนาคม ปี 2020) 659 00:40:37,893 --> 00:40:41,564 ‎นี่เป็นหนึ่งในงานแสดงของราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่แห่งปี 660 00:40:41,647 --> 00:40:46,735 ‎ผู้ที่มาร่วมพิธีที่มหาวิหารเวสต์มินสเตอร์ ‎มีทั้งพระราชินี ชาร์ลส์และคามิลลา 661 00:40:46,819 --> 00:40:50,281 ‎วิลเลียมและเคท หรือกระทั่งเอ็ดเวิร์ดและโซฟี 662 00:40:50,364 --> 00:40:52,408 ‎และแฮร์รี่กับเมแกน 663 00:40:52,491 --> 00:40:56,162 ‎งานสุดท้ายในฐานะเชื้อพระวงศ์ ‎ก่อนทั้งคู่จะเดินทางกลับไปยังอเมริกาเหนือ 664 00:41:01,667 --> 00:41:03,169 ‎นั่นเป็นครั้งแรกที่เราเห็น 665 00:41:04,170 --> 00:41:07,339 ‎สมาชิกคนอื่นๆ ปรากฏตัวต่อสาธารณะ ‎ที่มหาวิหารเวสต์มินสเตอร์ 666 00:41:09,800 --> 00:41:12,636 ‎นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะได้เห็น ‎ดยุคและดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ 667 00:41:12,720 --> 00:41:16,140 ‎มาปฏิบัติหน้าที่พร้อมพระราชินี ‎และเหล่าเชื้อพระวงศ์ มันสำคัญมาก 668 00:41:17,641 --> 00:41:20,853 ‎เรารู้สึกเกร็งที่ต้องเจอครอบครัว 669 00:41:20,936 --> 00:41:22,730 ‎กล้องโทรทัศน์ทุกตัว คนดูทางบ้าน 670 00:41:22,813 --> 00:41:26,317 ‎ทุกคนจับจ้องเหมือนเราอยู่ในละครหลังข่าว 671 00:41:27,026 --> 00:41:30,237 ‎ทุกคนมองเราเป็นความบันเทิง 672 00:41:30,905 --> 00:41:33,991 ‎สงสัยจริงๆ ว่าพวกเขาคิดอะไรกันอยู่ 673 00:41:34,074 --> 00:41:36,160 ‎ขณะที่พวกเขาอยู่ในงานนี้ 674 00:41:36,243 --> 00:41:38,871 ‎- ค่ะ ‎- เมื่อคิดถึงว่ามันเกิดอะไรขึ้นมาบ้าง 675 00:41:40,372 --> 00:41:42,750 ‎ผมรู้สึกห่างเหินจากคนอื่นในครอบครัว 676 00:41:42,833 --> 00:41:46,295 ‎ซึ่งก็น่าสนใจ เพราะวิธีการวางตัวของพวกเขา 677 00:41:46,378 --> 00:41:49,965 ‎ส่วนใหญ่จะสนใจภาพลักษณ์มากกว่าความรู้สึก 678 00:41:50,049 --> 00:41:52,051 ‎มันดูเย็นชา 679 00:41:52,718 --> 00:41:54,386 ‎และมันรู้สึกเย็นชาด้วย 680 00:41:56,597 --> 00:41:59,475 ‎ในพิธีการที่เราเห็นวันนี้ ‎พวกเขาไม่ได้มาร่วมในขบวนแห่ด้วยซ้ำ 681 00:41:59,558 --> 00:42:02,520 ‎นั่นก็แสดงให้เห็นว่า ‎อะไรๆ กำลังเปลี่ยนไปโดยอัตโนมัติ 682 00:42:03,062 --> 00:42:06,899 ‎เวลาคุณเห็นว่าทั้งคู่ประสบความสำเร็จแค่ไหน ‎ในการปฏิบัติภารกิจต่างๆ 683 00:42:06,982 --> 00:42:09,860 ‎คุณจะเห็นว่านี่เป็นความสูญเสีย ‎สำหรับพระราชวงศ์ แต่ก็เช่นกัน 684 00:42:09,944 --> 00:42:13,280 ‎อดสงสัยไม่ได้ว่ามันเป็นไปได้ยังไง 685 00:42:13,364 --> 00:42:17,701 ‎ไม่มีทางไหนเลยหรือ ‎ที่จะทำให้ทั้งคู่ยังอยู่ในราชวงศ์ได้ 686 00:42:20,871 --> 00:42:24,542 ‎เราออกจากมหาวิหารเวสต์มินสเตอร์ ‎แล้วก็จบแค่นั้นเลย 687 00:42:26,210 --> 00:42:27,044 ‎ฉันต้องไปสนามบิน 688 00:42:27,127 --> 00:42:30,464 ‎เรารีบไปให้ทันขึ้นเครื่อง แล้วมันก็เฉียดฉิวมาก 689 00:42:30,548 --> 00:42:31,757 ‎แต่ฉันอยากกลับไปหาอาร์ชี่ 690 00:42:31,840 --> 00:42:34,468 ‎ใช่ กลับไปที่พระราชวังบัคกิงแฮม เปลี่ยนเสื้อผ้า 691 00:42:34,552 --> 00:42:38,222 ‎แกะหมวกออก รีบถอดชุดสีเขียวนี่ออก 692 00:42:40,724 --> 00:42:44,353 ‎ใส่เสื้อผ้าสำหรับไปขึ้นเครื่อง ฉันบอกลา 693 00:42:48,732 --> 00:42:50,109 ‎แน่นอนว่ามันสะเทือนใจ 694 00:42:58,492 --> 00:42:59,910 ‎เราขึ้นเครื่องกัน 695 00:43:00,619 --> 00:43:05,374 ‎แล้วก็ไม่ใช่นักบิน ‎แต่เป็นใครสักคนที่เป็นหัวหน้าพนักงานบนเครื่อง 696 00:43:05,457 --> 00:43:10,379 ‎เขามาคุกเข่าลงข้างที่นั่งฉัน แล้วถอดหมวกออก 697 00:43:11,380 --> 00:43:13,132 ‎แล้วฉันก็จำได้ว่ามองหน้าเขา เขาบอก 698 00:43:13,757 --> 00:43:16,719 ‎“เราขอบคุณทุกสิ่งที่คุณได้ทำให้กับประเทศนี้” 699 00:43:20,139 --> 00:43:23,434 ‎นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่ามีใครสักคน 700 00:43:25,060 --> 00:43:27,187 ‎มองเห็นการเสียสละนั้น 701 00:43:29,607 --> 00:43:31,275 ‎ไม่ใช่เพื่อประเทศของฉัน 702 00:43:33,235 --> 00:43:35,988 ‎แต่เพื่อประเทศนี้ ที่ไม่ใช่ของฉัน 703 00:43:39,199 --> 00:43:41,535 ‎เครื่องเราถึงแคนาดา ‎และหนึ่งในทีมอารักขาของเรา 704 00:43:41,619 --> 00:43:45,456 ‎ซึ่งอยู่กับเอชมานานมาก และพวกเขาน่ารักมาก 705 00:43:45,539 --> 00:43:49,418 ‎ฉันล้มลงร้องไห้ในอ้อมแขนเขา 706 00:43:49,501 --> 00:43:51,170 ‎ฉันบอกว่า “ฉันพยายามหนักมาก” 707 00:43:51,253 --> 00:43:54,757 ‎เขาบอก “ผมทราบครับ ‎ผมทราบว่าคุณพยายามมาก” 708 00:43:55,591 --> 00:43:57,968 ‎คือว่าฉันพยายามมากจริงๆ 709 00:44:02,056 --> 00:44:04,558 ‎นั่นทำให้ฉันสะเทือนใจมาก เพราะฉันจะคิด 710 00:44:04,642 --> 00:44:06,352 ‎“แต่มันก็ยังไม่ดีพอ 711 00:44:07,811 --> 00:44:09,605 ‎และเธอก็ยังเข้ากับที่นั่นไม่ได้” 712 00:44:24,286 --> 00:44:28,165 ‎เราย่อมรู้สึกผูกพันทางอารมณ์ ‎ในฐานะคนอังกฤษผิวดำ 713 00:44:28,248 --> 00:44:33,003 ‎การเฝ้าดูเมแกนเข้าสู่สถาบันแห่งนี้ ‎และได้กลายมาเป็นไอคอน 714 00:44:34,088 --> 00:44:38,300 ‎เป็นบุคคลที่เราทุกคนฝากความหวังไว้สูง 715 00:44:40,052 --> 00:44:45,766 ‎การที่สถาบันไม่สามารถปกป้องเมแกน 716 00:44:45,849 --> 00:44:48,477 ‎และทำให้มันกลายเป็นหายนะ ‎ที่ขยายวงกว้างกว่าเดิม… 717 00:44:48,560 --> 00:44:51,730 ‎ส่วนหนึ่งนั้นอยู่ที่ข้อถกเถียงสำคัญสำหรับราชวงศ์ 718 00:44:51,814 --> 00:44:53,524 ‎ในประเทศนี้ ซึ่งก็คือเครือจักรภพ 719 00:44:54,608 --> 00:44:59,363 ‎ประเทศเครือจักรภพ ‎มีคนผิวดำและน้ำตาลกว่า 2,500 ล้านคน 720 00:45:00,114 --> 00:45:05,160 ‎นี่คือผู้หญิงที่ดูเหมือนคนส่วนใหญ่ในเครือจักรภพ 721 00:45:05,828 --> 00:45:09,456 ‎แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ‎เพราะไม่อะไรไม่อาจทราบได้ 722 00:45:09,540 --> 00:45:14,128 ‎พวกเขาไม่มีความสามารถที่จะปกป้องเธอ 723 00:45:14,211 --> 00:45:17,214 ‎เป็นตัวแทนให้เธอ ยืนเคียงข้างเธอ 724 00:45:17,297 --> 00:45:21,844 ‎ใช้อำนาจที่ได้รับมาในนามของเธอ ‎สู้เพื่อเธอ 725 00:45:26,682 --> 00:45:30,144 ‎หนึ่งในคำถามสำคัญ ‎ที่อังกฤษยุคใหม่กำลังเผชิญ 726 00:45:30,769 --> 00:45:33,605 ‎เราอยากให้อะไร ‎เป็นตัวแทนของเราและสถาบัน 727 00:45:35,816 --> 00:45:40,028 ‎สิ่งนั้นยอมรับความแตกต่างไหม ‎หรือมันจะยังสานต่ออดีตของการแบ่งแยก 728 00:45:40,112 --> 00:45:44,992 ‎และเมื่อมีเชื้อพระวงศ์เสด็จเยือนประเทศเหล่านี้ 729 00:45:45,075 --> 00:45:48,328 ‎มันทำให้เกิดช่วงเวลาที่น่ากระอักกระอ่วน ‎สำหรับรัฐบาลอังกฤษ 730 00:45:48,412 --> 00:45:52,958 ‎ส่งเสียงถึงดยุคและดัชเชสแห่งเคมบริดจ์ 731 00:45:53,041 --> 00:45:55,544 ‎และทั้งราชวงศ์ 732 00:45:55,627 --> 00:45:58,672 ‎เวลาแห่งการชดใช้คือ ณ บัดนี้ 733 00:45:58,756 --> 00:45:59,840 ‎(ชาวจาเมกาเมินราชวงศ์) 734 00:45:59,923 --> 00:46:01,133 ‎(เรียกร้องค่าชดใช้จากการค้าทาส) 735 00:46:01,216 --> 00:46:02,634 ‎(โซฟีและเอ็ดเวิร์ดยกเลิกการเยือน) 736 00:46:02,718 --> 00:46:03,635 ‎(เป็น “ข้อตกลงร่วมกัน”) 737 00:46:03,719 --> 00:46:04,803 ‎(เกรนาดาแตกกับวัง) 738 00:46:04,887 --> 00:46:07,681 ‎นั่นคือจุดเปลี่ยน เป็นการเปลี่ยนแปลงยุคสมัย 739 00:46:07,765 --> 00:46:12,060 ‎และช่วงเวลาที่เหตุการณ์ต่างๆ ‎เริ่มผนวกเข้าด้วยกัน 740 00:46:12,144 --> 00:46:15,647 ‎นับแต่วันนี้และตลอดไป 741 00:46:15,731 --> 00:46:20,319 ‎บาร์เบโดสขอประกาศความเป็นสาธารณรัฐ ‎ภายใต้ระบบรัฐสภา 742 00:46:20,402 --> 00:46:26,450 ‎ในปี 2021 บาร์เบโดสตัดสินใจ ‎ถอดพระราชินีจากตำแหน่งประมุขแห่งรัฐ 743 00:46:26,533 --> 00:46:30,537 ‎นั่นทำให้เป็นไปได้ว่าประเทศอื่นๆ จะทำตาม 744 00:46:30,621 --> 00:46:31,538 ‎(ความเห็นจาเมกาเรื่องสถาบัน) 745 00:46:31,622 --> 00:46:34,708 ‎ค่ำวันนี้มีเสียงเรียกร้องครั้งใหม่ ‎ให้จาเมกาดำเนินการ 746 00:46:34,792 --> 00:46:37,044 ‎ถอดพระราชินีจากการเป็นประมุขของประเทศ 747 00:46:37,920 --> 00:46:40,297 ‎ใครก็ตามที่อยู่ในระบบนั้น ‎ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวของผม 748 00:46:40,380 --> 00:46:43,592 ‎ไม่ว่าจะเป็นเจ้าหน้าที่ ‎ทีมงานประชาสัมพันธ์ ใครก็ตาม 749 00:46:43,675 --> 00:46:48,096 ‎ต่างก็พลาดโอกาสที่สำคัญมากกับภรรยาผม 750 00:46:49,014 --> 00:46:51,975 ‎และโอกาสที่จะสร้างความเปลี่ยนแปลง ‎ในระดับโลก 751 00:46:59,483 --> 00:47:02,277 ‎ความสัมพันธ์ของพวกเขาแสดงให้เห็น ‎แนวคิดที่ว่าอังกฤษเปลี่ยนได้ 752 00:47:02,361 --> 00:47:08,158 ‎ว่าส่วนที่เป็นขนบดั้งเดิมยากจะเปลี่ยนแปลงนั้น ‎เปลี่ยนได้และปฏิรูปได้ 753 00:47:11,370 --> 00:47:14,998 ‎การสละฐานันดรของพวกเขา ‎ให้ความรู้สึกเหมือนความฝันที่สูญสลายไป 754 00:47:23,090 --> 00:47:24,716 ‎(มีนาคม ปี 2020) 755 00:47:24,800 --> 00:47:31,473 ‎สวัสดีครับ เรามาถึงนี่วัน… อังคาร พุธสิ 756 00:47:31,557 --> 00:47:33,350 ‎วันพุธสักวันในเดือนมีนาคม 757 00:47:33,433 --> 00:47:37,187 ‎สองสามเดือนต่อไปนี้ ‎จะเป็นเวลาที่เราเปราะบางที่สุด 758 00:47:37,271 --> 00:47:40,732 ‎เวลาที่แน่นอนว่าสื่อจะแข่งกันหาข่าวอย่างบ้าคลั่ง 759 00:47:42,526 --> 00:47:46,488 ‎ดยุคแห่งซัสเซกซ์ ‎เสด็จลงจากเครื่องบินของพระองค์อย่างที่เห็น 760 00:47:46,572 --> 00:47:49,616 ‎เห็นได้ชัดว่ามีอีกหลายคำถามที่ยังไม่ได้ตอบ 761 00:47:50,367 --> 00:47:53,495 ‎ทั้งสองจะยังได้รับการปกป้องจากราชวงศ์ ‎เมื่อไปอยู่ต่างประเทศหรือไม่ 762 00:47:54,496 --> 00:47:57,457 ‎ตอนที่ผมกลับจากสหราชอาณาจักร ‎หลังจากไปเมื่อเดือนมีนาคม 763 00:47:57,541 --> 00:47:59,543 ‎ทั้งบ้านก็ถูกล้อมไว้แล้ว 764 00:48:00,669 --> 00:48:03,046 ‎มีเรืออยู่ในน้ำ รถอยู่ที่ถนน 765 00:48:03,964 --> 00:48:07,968 ‎มีคนพยายามกระโดดข้ามรั้ว ‎และถ่ายรูปหลังกำแพง 766 00:48:08,051 --> 00:48:11,638 ‎มัน… ผมไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน 767 00:48:12,347 --> 00:48:16,018 ‎ผมเพิ่งเห็นเขาไปเอง ‎เขามองผมตอนขับรถเข้ามา 768 00:48:16,768 --> 00:48:19,521 ‎เอ็มถามผมว่า ‎“พวกเขาจะปลดทีมอารักขาเรารึเปล่า” 769 00:48:19,605 --> 00:48:22,399 ‎ผมบอกว่าไม่หรอก ‎ภูมิหลังของเมแกน เชื้อสายของเธอ 770 00:48:22,482 --> 00:48:24,902 ‎กระแสความเกลียดชังต่อเราที่จารึกอยู่บนโลก 771 00:48:24,985 --> 00:48:27,905 ‎พัสดุน่าสงสัยที่ถูกส่งไปที่พระราชวัง 772 00:48:27,988 --> 00:48:30,365 ‎มีชื่อเธอหรือชื่อผมอยู่ 773 00:48:30,908 --> 00:48:32,367 ‎เธอถามว่าจะปลดทีมอารักขาไหม 774 00:48:32,451 --> 00:48:34,369 ‎ผมบอกว่าไม่มีทาง 775 00:48:34,453 --> 00:48:35,412 ‎แต่พวกเขาก็ทำ 776 00:48:37,789 --> 00:48:40,667 ‎พวกเขายกเลิกทีมอารักขาของเรา ‎ในวันที่ 31 มีนาคม 777 00:48:40,751 --> 00:48:45,213 ‎เท่ากับมีเวลาให้ผมไม่ถึงสามสัปดาห์ ‎ที่จะหาทีมอารักขาครอบครัว 778 00:48:45,297 --> 00:48:50,260 ‎และผมก็กังวล ผมกังวลมากจริงๆ ‎กับความปลอดภัยของครอบครัวผม 779 00:48:51,637 --> 00:48:55,140 ‎แล้วจู่ๆ ก็… มีสิ่งที่เรียกว่าโควิด 780 00:48:55,223 --> 00:48:57,851 ‎ทางการระบุว่ามีผู้ป่วยแล้วกว่า 400 ราย 781 00:48:57,935 --> 00:48:59,978 ‎และตอนนั้น ที่อยู่ของเราถูกเปิดเผย 782 00:49:00,062 --> 00:49:02,105 ‎เรารู้ว่าทีมอารักขาของเราจะถูกยกเลิก 783 00:49:02,189 --> 00:49:05,776 ‎ทุกคนในโลกนี้รู้ว่าเราอยู่ที่ไหน ‎เพราะงั้นเราจะไม่ปลอดภัยที่นั่น 784 00:49:05,859 --> 00:49:10,530 ‎สำนักข่าวเอพีรายงานว่าโซฟี ‎ภริยาของนายกรัฐมนตรีแคนาดา จัสติน ทรูโด 785 00:49:11,156 --> 00:49:13,617 ‎ติดเชื้อไวรัสโคโรนา 786 00:49:13,700 --> 00:49:15,285 ‎พวกเขาจะปิดพรมแดน 787 00:49:16,078 --> 00:49:19,039 ‎ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเขาจะปิดพรมแดนทันที 788 00:49:20,666 --> 00:49:21,750 ‎นิ่งๆ 789 00:49:23,919 --> 00:49:28,298 ‎มันถึงจุดที่เราเป็นห่วงว่า 790 00:49:28,382 --> 00:49:30,050 ‎จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป 791 00:49:30,133 --> 00:49:33,971 ‎ดังนั้นผมก็ต้องทำสิ่งที่สามี ‎และพ่อคนไหนๆ ก็จะทำ 792 00:49:34,054 --> 00:49:35,639 ‎นั่นคือเผ่นออกจากที่นั่น 793 00:51:10,275 --> 00:51:13,612 ‎คำบรรยายโดย เอมวลี อัศวเปรม