1
00:00:11,678 --> 00:00:15,015
‎เอลิซาเบธและฟิลิปจารึกหน้าประวัติศาสตร์

2
00:00:15,098 --> 00:00:16,975
‎พร้อมด้วยเสียงดนตรีจากเมนเดลโซน

3
00:00:17,058 --> 00:00:19,185
‎ทั้งคู่ก้าวในฐานะสามีภรรยาไปยังประตูตะวันตก

4
00:00:19,269 --> 00:00:22,355
‎กลางแขกเหรื่อที่ได้รับเชิญมาเกือบ 3,000 คน

5
00:00:28,820 --> 00:00:32,323
‎มีอยู่ตอนนึงที่เลขานุการของเรา

6
00:00:32,407 --> 00:00:34,534
‎เธอทำงานให้พระราชินีมาเกือบ…

7
00:00:35,452 --> 00:00:36,828
‎ฉันคิดว่า 20 ปีได้

8
00:00:37,912 --> 00:00:39,914
‎ที่เธอบอกกับฉันก็คือ…

9
00:00:41,374 --> 00:00:45,545
‎มันก็เหมือนปลา มันว่ายน้ำไปอย่างสมบูรณ์แบบ

10
00:00:45,628 --> 00:00:47,714
‎มันแข็งแกร่ง อยู่ในกระแสน้ำที่เหมาะสม

11
00:00:49,007 --> 00:00:51,009
‎แล้ววันนึงมีสิ่งมีชีวิตเล็กๆ มา

12
00:00:53,511 --> 00:00:55,388
‎เธอไม่ขึ้นกับใคร เต็มเปี่ยมด้วยพลัง

13
00:00:55,472 --> 00:00:56,473
‎เธอเป็นจอมบงการ

14
00:00:56,556 --> 00:00:57,390
‎(สยบเจ้าชายแฮร์รี่)

15
00:00:57,474 --> 00:00:58,308
‎(เมแกน มาร์เคิลทำยังไงถึงได้ราชวงศ์
‎และแหวนแต่งงานในกำมือ)

16
00:00:58,391 --> 00:01:02,520
‎สิ่งมีชีวิตต่างถิ่นนี้ แล้วทุกอย่างก็…

17
00:01:04,689 --> 00:01:07,025
‎นั่นอะไรน่ะ มันมาทำอะไรที่นี่

18
00:01:07,108 --> 00:01:08,943
‎มันดูไม่เหมือนเรา เคลื่อนไหวไม่เหมือนเรา

19
00:01:09,027 --> 00:01:10,820
‎เราไม่ชอบมันเลย เอามันออกไป

20
00:01:10,904 --> 00:01:11,946
‎(ทำไมเมแกนหมั้นแฮร์รี่เป็นประเด็น)

21
00:01:12,030 --> 00:01:12,989
‎มีความเห็นที่แตกต่างสุดขั้ว

22
00:01:13,073 --> 00:01:16,367
‎ฉันว่าไม่รอดหรอก

23
00:01:16,451 --> 00:01:19,204
‎คนก็มองกันไปในแง่ลบ
‎ทั้งที่พวกเขายังไม่ได้แต่งงานกัน

24
00:01:19,287 --> 00:01:22,165
‎ให้โอกาสพวกเขาหน่อยสิ ให้ตายเถอะ
‎พวกเขารักกันขนาดนั้น

25
00:01:22,248 --> 00:01:23,124
‎ฉันเห็นด้วยค่ะ

26
00:01:26,294 --> 00:01:28,671
‎แล้วเธอก็อธิบายว่า

27
00:01:28,755 --> 00:01:32,759
‎ไม่นานพวกเขาจะเห็นว่า
‎ปลาทุกตัวแข็งแกร่งและว่ายเร็วขึ้น

28
00:01:32,842 --> 00:01:35,345
‎และอยู่ได้ดีขึ้นเมื่อสิ่งแปลกปลอมนี้เข้ามาอยู่ด้วย

29
00:01:35,428 --> 00:01:39,682
‎ตอนแรกพวกเขาจะปรับตัวกับสิ่งใหม่นี้ได้ยาก

30
00:01:41,810 --> 00:01:43,394
‎แต่แล้วมันจะดีเยี่ยม

31
00:01:44,354 --> 00:01:47,148
‎ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว
‎เธอเป็นเจ้าหญิงของโลกทั้งใบคนแรก

32
00:01:47,232 --> 00:01:50,151
‎ฉันคิดจริงๆ ว่าสิ่งที่เธอกับแฮร์รี่
‎จะสามารถทำด้วยกันได้

33
00:01:50,235 --> 00:01:51,486
‎มันจะต้องดีงามแน่ๆ

34
00:01:51,569 --> 00:01:54,364
‎คู่รักคู่นี้จะเข้ามาเปลี่ยน

35
00:01:54,447 --> 00:01:56,783
‎โฉมหน้าของราชวงศ์ ในความคิดของฉัน

36
00:02:00,495 --> 00:02:02,455
‎และตอนนั้นฉันหวังเต็มเปี่ยมว่ามันจะจริง

37
00:02:42,954 --> 00:02:47,750
‎(แฮร์รี่และเมแกน)

38
00:02:51,713 --> 00:02:56,843
‎(วินเซอร์ อังกฤษ
‎วันที่ 19 พฤษภาคม ปี 2018)

39
00:03:02,182 --> 00:03:08,479
‎ในวันแต่งงานของเรา
‎เหมือนฉันเข้าไปอยู่ในภวังค์ที่สงบ

40
00:03:08,563 --> 00:03:12,442
‎ฉันไม่รู้ว่าฉันสงบแบบนั้นได้ไง

41
00:03:12,525 --> 00:03:14,485
‎ฉันมองกลับไปก็ยังคิด “ฉันสงบแบบนั้นได้ไง”

42
00:03:15,153 --> 00:03:19,324
‎ฉันแค่อยากดื่มมิโมซ่า อยากได้ครัวซองต์สักชิ้น

43
00:03:19,407 --> 00:03:22,619
‎แล้วก็เปิดเพลง “โกอิ้ง ทู เดอะ ชาเปล”

44
00:03:23,328 --> 00:03:26,080
‎แล้วฉันก็ทำแบบนั้น แล้วมันก็วิเศษมากเลย

45
00:03:41,012 --> 00:03:41,846
‎(ตำรวจ)

46
00:03:44,974 --> 00:03:48,770
‎วันสำคัญของแฮร์รี่และเมแกน
‎ขอพระเจ้าปกปักองค์ราชินี

47
00:03:51,814 --> 00:03:57,195
‎เราจะพาคุณไปยังวินด์เซอร์ทาวน์เซ็นเตอร์
‎ที่ถนนเนืองแน่นไปด้วยผู้คน

48
00:03:57,278 --> 00:04:00,990
‎ทุกคนตื่นเต้นแทบคลั่ง
‎ใช่ครับ ทุกคนกำลังบ้างานแต่งงาน

49
00:04:04,285 --> 00:04:09,290
‎ฝูงชนมหาศาล
‎เหมือนเราอยู่ในสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในโลก

50
00:04:09,374 --> 00:04:11,626
‎เสียงดังกระหึ่มกึกก้องไปหมด

51
00:04:13,795 --> 00:04:18,341
‎คาดหมายว่าจะมีคนมาที่วินเซอร์ 115,000 คน

52
00:04:26,641 --> 00:04:29,686
‎ทุกอย่างช่างใหญ่โตและน่าตื่นตา

53
00:04:29,769 --> 00:04:32,605
‎คือว่ามันยากแม้แต่จะเข้าใจ

54
00:04:32,689 --> 00:04:34,565
‎ว่าฉันเป็นส่วนหนึ่งของงานนี้

55
00:04:37,568 --> 00:04:40,655
‎มันรู้สึกแบบว่านี่มันบ้าแล้ว บ้าแท้ๆ

56
00:04:53,084 --> 00:04:57,130
‎ทีนี้ฉันเลยรู้ว่าถ้าไปถึงปราสาทแล้ว

57
00:04:57,213 --> 00:05:00,466
‎ตลกเนอะ เวลาพูดว่า
‎“ฉันไปปราสาทเพื่อแต่งงาน”

58
00:05:00,550 --> 00:05:03,177
‎จะมีคนมหาศาล แต่ที่ฉันไม่รู้

59
00:05:03,261 --> 00:05:06,931
‎คนพวกนั้นจะยืนเรียงรายสองข้างถนน

60
00:05:07,015 --> 00:05:09,517
‎ที่ใช้เวลาขับผ่านถึง 15 นาที

61
00:05:10,226 --> 00:05:11,394
‎ฉันมองหน้าแม่แล้วก็…

62
00:05:11,477 --> 00:05:14,856
‎“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ดูคนพวกนี้สิ”

63
00:05:15,898 --> 00:05:19,736
‎ทุกคนหยิบโทรศัพท์ออกมา ไปแล้วครับ ดูสิ

64
00:05:23,865 --> 00:05:27,076
‎มันก็ต้องมีความคาดหวังใช่ไหมล่ะ นี่ลูกไดอาน่า

65
00:05:27,160 --> 00:05:30,538
‎มันมีความคาดหวังว่าต้องจัดงานสาธารณะ

66
00:05:30,621 --> 00:05:32,623
‎ตอนงานวิลเลียมมันก็ลุล่วงด้วยดี

67
00:05:32,707 --> 00:05:35,960
‎ทีนี้ดูซิว่ากับแฮร์รี่จะไปถึงฝั่งไหม

68
00:05:36,044 --> 00:05:38,254
‎แล้วตอนนั้นเราจะได้พูดได้ว่า… เสร็จงานแล้ว

69
00:05:39,630 --> 00:05:42,508
‎- มาแล้วค่ะ
‎- เจ้าสาวมาแล้วครับ

70
00:05:51,976 --> 00:05:57,523
‎ตอนนี้เองที่เราจะได้เห็นชุดเจ้าสาว

71
00:06:04,072 --> 00:06:06,699
‎ดูดีไซน์ของชุด

72
00:06:09,744 --> 00:06:12,288
‎เราคุยกันเยอะมาก

73
00:06:12,372 --> 00:06:15,333
‎เราอยากนำเสนอตัวเองยังไงให้โลกเห็น

74
00:06:15,416 --> 00:06:20,254
‎ส่วนใหญ่เราจัดงานแต่ง
‎ที่เชิญคนแค่ 70-200 คนเท่านั้น

75
00:06:20,338 --> 00:06:24,384
‎แต่นี่มีคนเป็นพันล้านรอชมงานแต่งงานนี้

76
00:06:25,426 --> 00:06:28,679
‎มันจะต้องไม่มีข้อผิดพลาด มันต้องสมบูรณ์แบบ

77
00:06:47,782 --> 00:06:51,953
‎ฉันจำได้แค่ว่า
‎"แค่หายใจลึกๆ แล้วเดินต่อไป

78
00:06:57,166 --> 00:06:59,544
‎และคุณเลือกเพลงที่ฉันเดินไปยังแท่นพิธีด้วย

79
00:07:00,128 --> 00:07:01,087
‎ใช่แล้ว

80
00:07:02,088 --> 00:07:05,341
‎มันอลังการ มันงดงามมาก

81
00:07:09,971 --> 00:07:14,350
‎ท่านพ่อช่วยเลือกวงออเคสตราให้ด้วย
‎นั่นเลยทำให้มันยิ่งพิเศษ

82
00:07:25,528 --> 00:07:27,488
‎พระบิดาของแฮร์รี่ทรงน่ารักมาก

83
00:07:29,157 --> 00:07:34,078
‎แล้ว… ฉันบอกกับพระองค์

84
00:07:35,204 --> 00:07:37,457
‎"ฉันเสียไปพ่อเพราะเรื่องนี้”

85
00:07:38,541 --> 00:07:43,546
‎การที่พระองค์เป็นพ่อของสามีฉัน
‎จึงสำคัญกับฉันมาก

86
00:07:45,131 --> 00:07:48,885
‎ฉันเลยขอให้พระองค์ส่งตัวฉันเข้าโบสถ์
‎พระองค์ทรงตกลง

87
00:07:52,054 --> 00:07:53,723
‎ทุกอย่างมันเหนือจริง ทุกอย่างเลย

88
00:07:53,806 --> 00:07:56,767
‎ช่วงเวลานั้นเอง ฉันมองเห็นเอช

89
00:08:02,315 --> 00:08:05,067
‎ตอนนั้นคิดอะไรอยู่คะ ตอนที่เห็นเธอกำลังเดินมา

90
00:08:06,944 --> 00:08:08,696
‎ดูสิ ผมได้เธอมา

91
00:08:08,779 --> 00:08:11,407
‎- ตายแล้ว
‎- ดูคนที่ผมหาจนเจอ

92
00:08:16,204 --> 00:08:17,455
‎ทั้งโลกจับตาดูเราอยู่ก็จริง

93
00:08:18,080 --> 00:08:19,373
‎แต่พอเราอยู่หน้าแท่นพิธี

94
00:08:19,457 --> 00:08:21,751
‎เรากลับรู้สึกเหมือนมีแค่เราสองคน

95
00:08:30,301 --> 00:08:36,516
‎เอชกับฉันเก่งมากในการ
‎มองหากันท่ามกลางความวุ่นวาย

96
00:08:38,184 --> 00:08:39,602
‎แล้วพอเราหากันเจอแล้ว

97
00:08:39,685 --> 00:08:42,772
‎เราก็จะสื่อสารถึงกันแบบ “คุณนี่เอง คุณอยู่นี่”

98
00:08:45,399 --> 00:08:47,985
‎มันก็ไม่ใช่ว่าอย่างอื่นไม่สำคัญนะคะ แต่…

99
00:08:49,737 --> 00:08:51,864
‎สิ่งอื่นเหมือนเป็นแค่เรื่องชั่วคราว

100
00:08:55,076 --> 00:09:00,706
‎มันรู้สึกเหมือนเป็นช่วงเวลา
‎ที่โลกหยุดนิ่งและเฉลิมฉลองให้ความรัก

101
00:09:02,875 --> 00:09:06,671
‎ฉันจำได้ว่ามองดูเขาที่กำลังเธอจ้องมองเธอ

102
00:09:06,754 --> 00:09:09,715
‎และฉันเกือบจะร้องไห้ออกมา

103
00:09:09,799 --> 00:09:11,300
‎ฉันแบบ “ไม่นะ วิคกี้ ไม่ร้อง”

104
00:09:21,602 --> 00:09:25,773
‎งานพิธีทั้งหมดค่อนข้างพิเศษมาก

105
00:09:25,856 --> 00:09:29,986
‎งานสมรสในราชวงศ์
‎ไม่เคยใช้คณะประสานเสียงในโบสถ์

106
00:09:32,196 --> 00:09:34,407
‎เรื่องนั้นไม่ได้มีการคัดค้านเท่าไหร่

107
00:09:34,490 --> 00:09:35,408
‎ไม่นะ

108
00:09:35,491 --> 00:09:36,867
‎ทุกคนบอก “คณะประสานเสียง

109
00:09:36,951 --> 00:09:38,160
‎ไอเดียดีนะ ดีเลย”

110
00:09:38,244 --> 00:09:41,664
‎ตรงนี้พ่อผมก็ช่วยเหลืออีกเช่นกัน

111
00:09:41,747 --> 00:09:45,459
‎ใช่ค่ะ พวกเขาคัดนักร้องประสานเสียง
‎ที่ดีที่สุดของแต่ละกลุ่ม

112
00:09:45,543 --> 00:09:46,419
‎จับมารวมกัน

113
00:09:47,336 --> 00:09:50,715
‎นั่นเป็นที่มาของวงคิงดอมไควร์
‎และพวกเขายอดเยี่ยมมาก

114
00:09:56,137 --> 00:10:00,016
‎การได้มีวัฒนธรรมของเธอมาแสดงให้เห็นพิธี

115
00:10:00,099 --> 00:10:01,767
‎สุดยอดค่ะ ฉันชอบมาก

116
00:10:01,851 --> 00:10:07,315
‎และฉันคิดว่ามันเป็นการกระทำที่กล้าหาญ
‎และทลายกำแพงแต่ก็ไม่ได้เกินงาม

117
00:10:11,235 --> 00:10:16,240
‎มีช่วงสำคัญช่วงนึงที่ผม โอปราห์
‎อิดริส เอลบากับแฟนเขา

118
00:10:16,324 --> 00:10:19,702
‎พวกเรามองหน้ากันแป๊บนึงแล้วก็หัวเราะหึๆ

119
00:10:19,785 --> 00:10:21,579
‎แต่ไม่มีใครต้องพูดอะไร

120
00:10:21,662 --> 00:10:25,291
‎เพราะทุกคนต่างรับรู้

121
00:10:25,374 --> 00:10:28,085
‎ความหมายเชิงสัญลักษณ์
‎ที่แฝงซ้อนอยู่ในพิธีแต่งงานวันนั้น

122
00:11:26,894 --> 00:11:29,689
‎แล้วเราก็มีงานเลี้ยงรับรองที่โถงเซนต์จอร์จ

123
00:11:36,070 --> 00:11:38,322
‎- เราตัดเค้ก ใช้ดาบตัด
‎- ใช้ดาบตัด

124
00:11:39,490 --> 00:11:40,324
‎ใช้ดาบตัดค่ะ

125
00:11:42,535 --> 00:11:44,620
‎คือมันก็ดีนะ ทุกอย่างเล่นกันใหญ่สุด

126
00:11:44,704 --> 00:11:47,248
‎ฉันว่าคนส่วนใหญ่คงจะแบบ “เกิดอะไรขึ้น”

127
00:11:47,331 --> 00:11:48,916
‎เอลตัน จอห์นก็มา ฉันหาแม่ไม่เจอ

128
00:11:48,999 --> 00:11:52,878
‎เพราะแม่รีบพุ่งตรงไปที่เวที
‎เพื่อดูเอลตันร้องเพลง

129
00:12:08,644 --> 00:12:10,896
‎ฉันอยากได้ดนตรีสนุกสนาน

130
00:12:10,980 --> 00:12:12,189
‎แม้แต่เพลงเปิดฟลอร์เรา

131
00:12:12,273 --> 00:12:14,233
‎- ซองออฟเธาซันด์… ใช่ไหม
‎- เธาซันด์…

132
00:12:14,316 --> 00:12:16,485
‎เธาซันด์… ช่วยหน่อย ฉันจำผิดตลอด

133
00:12:39,175 --> 00:12:41,469
‎นั่นคือเพลงเปิดฟลอร์เรา มันสนุกมาก

134
00:12:41,552 --> 00:12:44,930
‎มันแบบ… เหมือนลมหมุนเลย สุดยอดเลยค่ะ

135
00:12:47,767 --> 00:12:51,896
‎มันยอดเยี่ยมมากค่ะ
‎เหมือนที่ทุกงานแต่งงานควรจะเป็น

136
00:12:53,981 --> 00:12:55,191
‎เม็กกำลังคลั่งรักหนักเลย

137
00:13:00,154 --> 00:13:03,407
‎ฉันกับเม็กมักจะลงท้าย
‎เวลาส่งข้อความหากันว่า “ความรักย่อมมีชัย”

138
00:13:07,369 --> 00:13:08,662
‎ความรักมีชัยจริงๆ

139
00:13:19,340 --> 00:13:20,424
‎มีคนเคยบอกผมว่า

140
00:13:20,508 --> 00:13:25,346
‎“ถ้าเอาเรื่องราชวงศ์มาเขียนเป็นนิยาย

141
00:13:25,429 --> 00:13:27,598
‎มันก็มาถึงจุดนึงในประวัติศาสตร์

142
00:13:27,681 --> 00:13:32,436
‎ที่เราอยากเพิ่มตัวละครอย่างเมแกน"

143
00:13:33,771 --> 00:13:36,941
‎มันต้องการความสดใหม่

144
00:13:38,734 --> 00:13:44,698
‎การปรับให้ทันสมัยที่จะเข้าถึงคนรุ่นใหม่ๆ ได้

145
00:13:44,782 --> 00:13:45,616
‎(เจมส์ โฮลต์ กรรมการบริหาร
‎มูลนิธิอาร์ชีเวลล์)

146
00:13:45,699 --> 00:13:46,617
‎(อดีตโฆษกสำนักพระราชวัง 2017-2019)

147
00:13:55,876 --> 00:13:57,253
‎ตายละสิ

148
00:13:57,336 --> 00:13:58,504
‎(เรือนน็อตติงแฮม พระราชวังเคนซิงตัน)

149
00:13:58,587 --> 00:13:59,880
‎วิดีโอโปรดของผม

150
00:14:00,756 --> 00:14:04,176
‎บ่ายวันพฤหัสฯ มีคนกำลังแฮปปี้

151
00:14:05,469 --> 00:14:07,763
‎คนส่วนใหญ่เข้าใจว่าเราอยู่ในวัง
‎ซึ่งก็อยู่จริง

152
00:14:07,847 --> 00:14:08,764
‎แต่อยู่ในเรือนเล็ก

153
00:14:08,848 --> 00:14:10,182
‎- ในบริเวณวัง
‎- ภายในบริเวณวัง

154
00:14:10,266 --> 00:14:14,812
‎ค่ะ พระราชวังเคนซิงตัน
‎ฟังดูเป็นชนชั้นเจ้านายมาก แน่นอนค่ะ

155
00:14:14,895 --> 00:14:19,483
‎ชื่อมันมีคำว่า “พระราชวัง” อยู่
‎แต่เรือนน็อตติงแฮมนี่เล็กมากๆ

156
00:14:19,567 --> 00:14:22,403
‎มันค่อนข้างจะกะทัดรัด

157
00:14:22,486 --> 00:14:24,154
‎เพดานต่ำมาก ไม่รู้ว่าแต่ก่อนสร้างให้ใคร

158
00:14:24,238 --> 00:14:25,281
‎น่าจะเตี้ยมากเลย

159
00:14:25,865 --> 00:14:29,785
‎อยู่ในนั้นเขาจะหัวกระแทกอยู่ตลอด
‎เพราะเขาตัวสูงมาก

160
00:14:30,411 --> 00:14:32,955
‎ฉันจะพรวนดิน เอชก็ขัดไม้

161
00:14:33,998 --> 00:14:38,043
‎มันเป็นบทหนึ่งของชีวิตเรา
‎ที่ฉันคิดว่าคงไม่มีใครเชื่อ

162
00:14:38,127 --> 00:14:40,212
‎ว่าเบื้องหลังฉากมันเป็นยังไง

163
00:14:41,422 --> 00:14:43,591
‎แต่โอปราห์เคยมาดื่มน้ำชาไม่ใช่เหรอ

164
00:14:44,133 --> 00:14:45,551
‎- ใช่
‎- ตอนเธอเข้ามาในบ้าน

165
00:14:45,634 --> 00:14:47,970
‎เธอนั่งลงแล้วบอก “นี่คงไม่มีใครเชื่อแน่”

166
00:14:48,053 --> 00:14:50,097
‎“นี่ไม่มีใครเชื่อแน่”

167
00:14:57,229 --> 00:15:01,400
‎(เชสเชอร์ อังกฤษ 14 มิถุนายน ปี 2018)

168
00:15:01,483 --> 00:15:04,862
‎ฉันเข้าเฝ้าพระราชินีเป็นทางการครั้งแรก

169
00:15:04,945 --> 00:15:06,196
‎หลังจากเราแต่งงานกัน

170
00:15:08,282 --> 00:15:12,995
‎เรานั่งขบวนรถไฟหลวงด้วยกัน
‎และทานอาหารเช้าในวันนั้น

171
00:15:13,662 --> 00:15:16,206
‎เป็นพระมหากรุณาธิคุณที่
‎เสด็จพระราชดำเนินเยือนเชสเชอร์

172
00:15:16,290 --> 00:15:20,502
‎และฉัน… เป็นเวลาที่ดีมากที่ได้อยู่กับพระองค์ท่าน

173
00:15:28,427 --> 00:15:31,764
‎คุณคุยอะไรกับสมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ

174
00:15:33,474 --> 00:15:36,769
‎ฉันปฏิบัติกับพระองค์
‎ในฐานะพระอัยยิกาของสามีฉัน

175
00:15:37,728 --> 00:15:39,563
‎และเมื่อรู้แบบนั้น แน่นอนว่ามันต้องมี

176
00:15:39,647 --> 00:15:44,485
‎ธรรมเนียมปฏิบัติที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง
‎และอะไรต่ออะไรในที่สาธารณะ

177
00:15:44,568 --> 00:15:47,988
‎แต่ตอนที่นั่งลงและรับประทานอาหารเช้า
‎แล้วเราก็คุยกันได้

178
00:15:50,074 --> 00:15:53,285
‎ตอนขึ้นรถระหว่างหมายกำหนดการต่างๆ

179
00:15:53,369 --> 00:15:55,371
‎พระองค์ทรงมีผ้าห่มและทรงนำมาคลุมเข่าฉัน

180
00:15:55,454 --> 00:15:58,290
‎และเรานั่งกันอยู่ในรถ
‎ฉันมีผ้าห่มนี้คลุม แล้วก็คิดไปว่า

181
00:15:58,374 --> 00:16:02,336
‎“ฉันเคารพและเห็นท่านทรงเป็นพระราชินี

182
00:16:02,419 --> 00:16:08,050
‎แต่ในช่วงขณะนั้น ฉันดีใจที่มีท่านเป็นย่า"

183
00:16:10,302 --> 00:16:12,554
‎เพราะมันรู้สึกเหมือนเป็นครอบครัว

184
00:16:15,891 --> 00:16:18,394
‎และเพราะฉันสนิทกับย่ามาก

185
00:16:18,477 --> 00:16:20,938
‎และได้ดูแลย่าในช่วงบั้นปลายชีวิต

186
00:16:25,401 --> 00:16:30,322
‎ค่ะ มันเป็นวันที่ดีมากจริงๆ เราได้หัวเราะกัน

187
00:16:31,115 --> 00:16:33,784
‎เมแกนทำให้สมเด็จพระราชินี
‎ทรงพระสรวลไม่หยุด

188
00:16:33,867 --> 00:16:36,996
‎เราไม่ได้เห็นพระองค์ทรงพระสรวลบ่อยนัก

189
00:16:44,003 --> 00:16:47,673
‎วันนั้นเป็นวันครบรอบหนึ่งปี
‎เหตุเพลิงไหม้เกรนเฟลล์

190
00:16:48,382 --> 00:16:52,511
‎สมเด็จพระราชินีและดัชเชสแห่งซัสเซกซ์
‎ทรงรำลึกเหตุเพลิงไหม้ตึกเกรนเฟลล์ที่เชสเชอร์

191
00:16:52,594 --> 00:16:57,391
‎มีการไว้อาลัย 72 วินาที
‎แต่ละวินาทีแทนหนึ่งชีวิตที่เสียไป

192
00:16:59,768 --> 00:17:03,439
‎มันสำคัญกับฉันมาก เพราะฉันได้ใกล้ชิด

193
00:17:03,522 --> 00:17:06,191
‎กับผู้หญิงหลายคนที่รอดจากเหตุการณ์นั้น

194
00:17:06,275 --> 00:17:08,235
‎ถึงตอนนั้นจะยังไม่มีใครรู้ก็ตาม

195
00:17:10,029 --> 00:17:14,408
‎(วันที่ 14 มิถุนายน ปี 2017
‎หนึ่งปีก่อนหน้า)

196
00:17:17,077 --> 00:17:22,541
‎ใต้ดวงจันทร์ที่ลอยนิ่ง เปลวเพลิงโหมกระหน่ำ
‎เกือบจะเหมือนฉากในภาพยนตร์

197
00:17:25,502 --> 00:17:27,546
‎เพลิงไหม้อาคารเกรนเฟลล์น่ากลัวมาก

198
00:17:27,629 --> 00:17:29,548
‎เรานั่งดูข่าวกันที่เรือนน็อตติงแฮม

199
00:17:30,132 --> 00:17:32,426
‎ผู้พักอาศัยได้ร้องเรียนกันมาหลายปี

200
00:17:32,509 --> 00:17:36,013
‎แต่ความกังวลต่อความปลอดภัยในแฟลตนั้น
‎ถูกละเลยมาตลอด

201
00:17:36,096 --> 00:17:40,476
‎คำถามสำคัญคือการตัดงบของสภา
‎เป็นต้นเหตุหรือไม่

202
00:17:43,187 --> 00:17:48,734
‎เกรนเฟลล์มีผู้อยู่อาศัยเป็นผู้อพยพจำนวนมาก

203
00:17:48,817 --> 00:17:51,153
‎และตรงนั้นเป็นพื้นที่ยากจนของลอนดอน

204
00:17:51,737 --> 00:17:54,364
‎และอยู่ติดกันกับเคนซิงตัน

205
00:17:54,448 --> 00:17:57,659
‎ซึ่งเป็นหนึ่งในเขตเทศบาลที่ร่ำรวยที่สุด
‎ในสหราชอาณาจักร

206
00:18:01,080 --> 00:18:03,582
‎เหตุเพลิงไหม้เกรนเฟลล์
‎ทำให้หลายครอบครัวไร้ที่อยู่อาศัย

207
00:18:05,000 --> 00:18:07,753
‎นอกเหนือไปจากผู้เสียชีวิตมากมาย

208
00:18:07,836 --> 00:18:09,838
‎ตอนนั้นฉันพูดขึ้นมา

209
00:18:09,922 --> 00:18:11,006
‎“เราทำอะไรได้บ้างไหม

210
00:18:11,090 --> 00:18:12,716
‎เราต้องไปที่นั่นและทำอะไรสักอย่าง”

211
00:18:14,384 --> 00:18:17,596
‎เพราะงั้นฉันเลยได้รู้จัก
‎กับผู้หญิงหลายคนที่อัล-มานาร์

212
00:18:17,679 --> 00:18:19,807
‎ซึ่งเป็นมัสยิดในเกรนเฟลล์

213
00:18:19,890 --> 00:18:24,103
‎พวกเขาต้องไปอาศัยนอนในโรงแรม
‎และได้รับคูปองอาหารเป็นพวกฟาสต์ฟู้ด

214
00:18:24,186 --> 00:18:26,230
‎ฉันเริ่มทำอาหารตั้งแต่เจ็ดขวบ

215
00:18:26,313 --> 00:18:27,272
‎(มูนิร่า มาห์มูด ผู้รอดชีวิต)

216
00:18:27,356 --> 00:18:29,775
‎ทำให้คนอย่างน้อย 30-50 คนทุกวัน

217
00:18:30,692 --> 00:18:34,696
‎แต่หลังเกิดเพลิงไหม้
‎เราต้องอยู่โรงแรมนาน 19 เดือน

218
00:18:35,989 --> 00:18:38,992
‎เรากินอาหารห่อ... ทั้งวันทั้งคืน

219
00:18:39,076 --> 00:18:43,747
‎ฉันเลยเดินเข้าไปในมัสยิดแถวนั้น
‎และขอใช้ห้องครัว

220
00:18:50,003 --> 00:18:54,091
‎เท่าที่คิดก็แค่พยายามทำให้รู้สึกเหมือนปกติอีกครั้ง

221
00:18:54,174 --> 00:18:57,427
‎สักสองสามชั่วโมงก็ได้
‎เพื่อลืมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

222
00:18:59,972 --> 00:19:02,724
‎ช่วงสองสามเดือนแรก
‎ฉันไปเข้าครัวสัปดาห์ละสองครั้ง

223
00:19:03,392 --> 00:19:07,604
‎จนกระทั่งดัชเชสมาเยี่ยม

224
00:19:18,490 --> 00:19:21,577
‎พอดัชเชสมาหา
‎เราเป็นพวกชอบหอมแก้ม

225
00:19:22,161 --> 00:19:25,622
‎หอมแก้มสามครั้ง
‎แล้วทีนี้มีพวกเราประมาณ 50 คนได้

226
00:19:25,706 --> 00:19:29,334
‎เธอก็หอมไม่เสร็จซะที แล้วก็แบบ
‎“คุณพระช่วยๆ”

227
00:19:30,752 --> 00:19:34,131
‎เธอถามว่าให้เธอช่วยได้ไหม
‎ฉันบอก “จริงเหรอ”

228
00:19:34,965 --> 00:19:37,634
‎เธอก็บอก “จริงสิ” แล้วพับแขนเสื้อ
‎ฉันก็ส่งผ้ากันเปื้อนให้

229
00:19:37,718 --> 00:19:40,220
‎แล้วเธอก็ซาวข้าวบาสมาติ
‎สักห้ากิโลกรัมได้มั้ง

230
00:19:40,304 --> 00:19:41,638
‎อืม โอเค

231
00:19:45,601 --> 00:19:47,561
‎และในช่วงสักประมาณแปดหรือเก้าเดือนได้

232
00:19:48,145 --> 00:19:51,190
‎ฉันก็ไปที่นั่นตลอด ไปหาพวกเขา
‎และฉันรักผู้หญิงพวกนี้มาก

233
00:19:54,193 --> 00:19:57,905
‎ตอนที่ฉันเห็นพวกเธอ
‎หัวเราะและเศร้าเสียใจด้วยกัน

234
00:19:57,988 --> 00:20:00,616
‎ฉันบอกว่า “ทำไมพวกคุณไม่ทำแบบนี้ทุกวันล่ะ”

235
00:20:00,699 --> 00:20:02,701
‎พวกเธอบอกว่า “เราไม่มีเงินค่ะ”

236
00:20:03,577 --> 00:20:05,704
‎ฉันก็เลยว่า
‎“เราน่าจะทำตำราอาหารกันนะ”

237
00:20:07,706 --> 00:20:08,749
‎(พระราชวังเคนซิงตัน
‎วันที่ 20 กันยายน ปี 2018)

238
00:20:08,832 --> 00:20:11,752
‎ขอบคุณที่มางานเปิดตัว
‎หนังสือ “ทูเกเตอร์” กันค่ะ

239
00:20:11,835 --> 00:20:15,964
‎เพื่อร่วมฉลองให้สิ่งนี้และเหล่าสตรี
‎จากครัวชุมชนฮับบ์

240
00:20:17,799 --> 00:20:21,136
‎ที่จริงสุนทรพจน์แรกที่ฉันกล่าว
‎ในฐานะสมาชิกราชวงศ์

241
00:20:22,012 --> 00:20:23,931
‎ก็คือการเปิดตัวตำราอาหารเล่มนี้

242
00:20:24,014 --> 00:20:27,726
‎การทำงานโครงการนี้ตลอดเก้าเดือนที่ผ่านมา…

243
00:20:28,477 --> 00:20:29,895
‎เป็นการทำด้วยหัวใจจริงๆ ค่ะ

244
00:20:30,687 --> 00:20:32,606
‎เราทำกันในบริเวณพระราชวังเคนซิงตัน

245
00:20:32,689 --> 00:20:34,608
‎แล้วแม่คุณทำอาหารพวกนี้…

246
00:20:34,691 --> 00:20:39,655
‎ฉันรู้สึกภูมิใจมากที่ได้อยู่ในเมือง
‎ที่มีความหลากหลายได้มากแบบนี้

247
00:20:39,738 --> 00:20:42,449
‎ผู้หญิงกลุ่มเดียวนี้เป็นตัวแทนจาก 12 ประเทศ

248
00:20:42,532 --> 00:20:44,993
‎มันไม่ธรรมดาเลยค่ะ ขอบคุณค่ะ

249
00:20:48,038 --> 00:20:49,748
‎ในส่วนของยอดขาย เราทำได้ดีมาก

250
00:20:49,831 --> 00:20:52,125
‎ทำหนังสือของเจเค โรว์ลิ่งตกอันดับหนึ่งไปเลย

251
00:20:52,209 --> 00:20:54,294
‎และหนังสือยังไม่ออกมาด้วยซ้ำ

252
00:20:55,295 --> 00:20:57,965
‎มันเติบโต ขยายผลขึ้นไปเรื่อยๆ

253
00:20:59,716 --> 00:21:01,510
‎ในนามของผู้หญิงทุกคน ขอบคุณค่ะ

254
00:21:01,593 --> 00:21:03,136
‎ขอบคุณค่ะ

255
00:21:03,220 --> 00:21:05,514
‎ถ้าอยากเห็นภาพที่ยืนยันว่า
‎ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์

256
00:21:05,597 --> 00:21:08,475
‎จะเป็นผู้เปลี่ยนภาพลักษณ์ของราชวงศ์

257
00:21:08,558 --> 00:21:10,269
‎ภาพนี้น่าจะให้คำตอบนั้นได้

258
00:21:10,352 --> 00:21:12,437
‎ขอบคุณค่ะ ขอบคุณ

259
00:21:12,521 --> 00:21:16,149
‎เธอพูดถึงความต้องการนำพาชีวิตใหม่
‎มาสู่สถาบันกษัตริย์

260
00:21:16,233 --> 00:21:21,280
‎นำความจริงใจและความเป็นมนุษย์
‎มาไว้มากขึ้น แล้วไม่ดีตรงไหน

261
00:21:21,863 --> 00:21:22,864
‎โอ๊ะ ราชวงศ์ค่ะ

262
00:21:22,948 --> 00:21:27,452
‎มาแล้วครับ เจ้าชายแฮร์รี่และเมแกน
‎วันแรกในการเดินทางเยือนออสเตรเลีย

263
00:21:34,668 --> 00:21:39,047
‎ดูเหมือนทั้งคู่สื่อสารกับคนหลายๆ รุ่นได้
‎แบบไม่ต้องพยายาม

264
00:21:41,800 --> 00:21:44,636
‎เธอกับแฮร์รี่เป็นดาราดังของราชวงศ์อังกฤษ

265
00:21:44,720 --> 00:21:46,388
‎ฉันก็ได้จับมือเธอ

266
00:21:50,600 --> 00:21:51,977
‎เมื่อมองกลับไปตอนนี้

267
00:21:52,060 --> 00:21:55,188
‎มันก็น่าทึ่งที่เราทำเรื่องพวกนั้นได้ เพราะงั้น…

268
00:21:55,272 --> 00:21:57,024
‎มันยากขึ้นตอนฉันตั้งครรภ์

269
00:22:01,695 --> 00:22:04,114
‎สิ่งหนึ่งที่เราเข้าใจตรงกันตั้งแต่แรกๆ เลย

270
00:22:04,197 --> 00:22:07,242
‎ก็คือคุณอยากเป็นพ่อคนมาตลอด

271
00:22:07,326 --> 00:22:09,661
‎และฉันก็อยากเป็นแม่มาตลอด

272
00:22:09,745 --> 00:22:12,664
‎เราเริ่มเขียนบันทึกตั้งแต่ที่เรารู้ว่าฉันท้อง

273
00:22:12,748 --> 00:22:16,126
‎ก็แค่ “ลูกน้อยที่รัก
‎พ่อแม่ตื่นเต้นมากที่วันหนึ่งจะได้พบลูก”

274
00:22:16,918 --> 00:22:20,005
‎แล้วเราก็ถ่ายรูปภาพเล็กๆ ติดไว้ในสมุดบันทึก

275
00:22:20,088 --> 00:22:22,174
‎“นี่คือวันที่ประกาศต่อสาธารณชนเรื่องของลูก”

276
00:22:22,758 --> 00:22:24,092
‎ข่าวด่วนจากท้องคุณแม่

277
00:22:24,176 --> 00:22:28,430
‎ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ทรงพระครรภ์
‎ตอนนี้เราทราบข่าวอย่างเป็นทางการ

278
00:22:29,056 --> 00:22:30,057
‎(ดยุคและดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ยินดีอย่างยื่ง)

279
00:22:30,140 --> 00:22:31,099
‎(ดัชเชสกำหนดคลอด ใบไม้ผลิ 2019)

280
00:22:31,183 --> 00:22:32,809
‎เราประกาศเรื่องตั้งครรภ์ที่ออสเตรเลีย

281
00:22:32,893 --> 00:22:34,269
‎- ระหว่างไปเยือน
‎- เพราะต้องทำ

282
00:22:34,353 --> 00:22:36,229
‎เพราะท้องคุณเริ่มใหญ่

283
00:22:36,313 --> 00:22:38,815
‎แล้วนิวซีแลนด์ก็เริ่มเรียกมันว่า “บัมพ์”

284
00:22:38,899 --> 00:22:40,025
‎- บัมพ์
‎- บัมพ์

285
00:22:40,108 --> 00:22:41,526
‎- เลอ บัมพ์
‎- ใช่ค่ะ

286
00:22:41,610 --> 00:22:45,155
‎สองพระองค์จะทรงมีงานรัดตัว
‎ซึ่งไม่ง่ายสำหรับคนท้องอ่อน

287
00:22:45,238 --> 00:22:47,199
‎ทั้งคู่ยังมีกรณียกิจอีก 76 งาน

288
00:22:47,282 --> 00:22:50,535
‎เป็นการเยือนที่สาหัสสำหรับคนท้อง

289
00:22:50,619 --> 00:22:53,288
‎รวม 16 วัน ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และฟิจิ

290
00:22:53,372 --> 00:22:55,457
‎หวังว่าจะไม่ทรงแพ้ท้องมาก

291
00:22:56,583 --> 00:22:58,752
‎เธอน่ารักมากและมีส่วนร่วม

292
00:22:58,835 --> 00:23:00,962
‎เป็นเรื่องของการเสริมศักยภาพแก่สตรี

293
00:23:02,798 --> 00:23:05,634
‎เราทุ่มเทเต็มร้อยกับทุกคนที่พบ

294
00:23:05,717 --> 00:23:06,885
‎- พวกเขาควรได้รับ
‎- ใช่

295
00:23:07,469 --> 00:23:11,306
‎ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์เสด็จมา
‎โดยทรงจูงมือพระสวามี

296
00:23:11,390 --> 00:23:12,724
‎มันราบรื่นมาก

297
00:23:12,808 --> 00:23:15,894
‎เพราะถ้าผู้หญิงได้รับเครื่องมือ
‎ที่เอื้อต่อความสำเร็จ

298
00:23:15,977 --> 00:23:18,146
‎พวกเธอก็สามารถสร้างอนาคตที่สดใสได้

299
00:23:18,230 --> 00:23:20,065
‎งานที่พวกเขาทำ สุนทรพจน์ต่างๆ

300
00:23:20,148 --> 00:23:22,734
‎ผู้คนที่พวกเขาได้พบ มันดูวิเศษไปหมด

301
00:23:24,903 --> 00:23:25,737
‎(อบิเกล สเปนเซอร์ เพื่อน)

302
00:23:25,821 --> 00:23:28,573
‎ฉันเลยไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น

303
00:23:29,783 --> 00:23:30,909
‎(ลูซี่ เฟรเซอร์ เพื่อน)

304
00:23:30,992 --> 00:23:35,330
‎ฉันคิดว่าออสเตรเลียเป็นจุดเปลี่ยนที่แท้จริง
‎เพราะพวกเขาได้รับความนิยมมาก

305
00:23:36,790 --> 00:23:39,042
‎ประชาชนชอบพวกเขามาก…

306
00:23:39,126 --> 00:23:40,794
‎เมแกน!

307
00:23:40,877 --> 00:23:45,549
‎ในวังก็ย่อมรู้สึกถูกคุกคามกับสิ่งที่เป็นไปนั้น

308
00:23:46,675 --> 00:23:47,801
‎(ความนิยมแฮร์รี่และเมแกนพุ่ง
‎ปัญหาอาจตามมา)

309
00:23:47,884 --> 00:23:49,678
‎ไม่ต้องพูดถึงสิ่งที่ผมคิดนะ

310
00:23:49,761 --> 00:23:53,432
‎เธอกำลังกลายเป็นดาราดังของพระราชวงศ์

311
00:23:53,515 --> 00:23:55,475
‎เด่นดังกว่าคู่วิลเลียมและเคท

312
00:23:55,559 --> 00:23:57,894
‎นั่นอาจไม่ใช่เรื่องดีในระยะยาว

313
00:23:57,978 --> 00:23:58,937
‎(ศึกราชวงศ์
‎เมแกนกับเจ้าชายแฮร์รี่ “นักคิดยุคใหม่”)

314
00:23:59,020 --> 00:23:59,855
‎(อันดับหนึ่งผู้ทรงอิทธิพลของไทม์)

315
00:23:59,938 --> 00:24:00,897
‎(เคทกับเจ้าชายวิลเลียมไม่ติดโผ)

316
00:24:00,981 --> 00:24:04,943
‎ปัญหาคือ ถ้ามีใครแต่งงานเข้าตระกูลเรา
‎ที่ควรจะเป็นแค่ตัวประกอบ

317
00:24:05,026 --> 00:24:05,861
‎ทำหน้าที่สนับสนุน

318
00:24:05,944 --> 00:24:09,364
‎ดันมาขโมยซีนหรือว่าทำอะไรเกินหน้า

319
00:24:09,448 --> 00:24:11,575
‎คนที่เกิดมาเพื่อทำสิ่งนี้

320
00:24:12,367 --> 00:24:14,786
‎มันทำให้คนเขาหงุดหงิด มันทำเสียสมดุล

321
00:24:14,870 --> 00:24:16,037
‎(โพลสุดช็อก แฮร์รี่ป๊อปกว่าราชินี)

322
00:24:16,621 --> 00:24:18,206
‎เพราะเราเชื่อว่า

323
00:24:18,290 --> 00:24:21,376
‎ทางเดียวที่
‎โครงการการกุศลของเราจะสำเร็จได้

324
00:24:21,460 --> 00:24:25,672
‎หนทางเดียวที่
‎ชื่อเสียงเราจะดีขึ้นหรือขจรขจายไป

325
00:24:25,755 --> 00:24:28,133
‎ก็คือต้องอยู่บนหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์พวกนั้น

326
00:24:28,216 --> 00:24:30,010
‎(วันสตรีแห่งแคนาดา)

327
00:24:30,093 --> 00:24:33,930
‎แต่สื่อเป็นคนเลือกว่าใครจะขึ้นหน้าหนึ่ง

328
00:24:38,393 --> 00:24:41,688
‎ครั้งแรกที่เธอเริ่มเข้าใจเรื่องนี้

329
00:24:41,771 --> 00:24:44,774
‎ผมกับเอ็มไปค้างคืนในห้องที่พระราชวังบัคกิงแฮม

330
00:24:44,858 --> 00:24:47,986
‎หลังจากงานหนึ่งที่สมาชิกทุกคนในครอบครัว

331
00:24:48,069 --> 00:24:50,614
‎สมาชิกระดับอาวุโสไปกันหมด
‎รวมทั้งสมเด็จพระราชินี

332
00:24:56,203 --> 00:24:59,623
‎เช้าวันถัดมา เขาจัดอาหารเช้าให้ฉันกับแฮร์รี่

333
00:25:00,332 --> 00:25:03,168
‎แล้วบนหน้าหนึ่งของเทเลกราฟ เมแกน

334
00:25:03,251 --> 00:25:07,506
‎(เดอะซันเดย์ เทเลกราฟ)

335
00:25:08,131 --> 00:25:09,758
‎ฉันแบบ “โอ๊ย ตายแล้ว”

336
00:25:09,841 --> 00:25:15,722
‎(เมแกนรำลึกถึงทหารหาญที่จากไป)

337
00:25:15,805 --> 00:25:17,807
‎เธอก็แบบ “แต่มันไม่ใช่ความผิดฉันนี่”

338
00:25:17,891 --> 00:25:20,018
‎แล้วผมก็บอก “ผมรู้ แล้วแม่ผมก็รู้สึกเหมือนกัน”

339
00:25:20,685 --> 00:25:23,146
‎อย่างเช่น ตอนเราไปออสเตรเลียกัน…

340
00:25:24,314 --> 00:25:29,319
‎แล้วเราก็จะได้ยินแต่ว่า “อ้าว เธออยู่อีกด้าน”

341
00:25:29,402 --> 00:25:31,154
‎“เธออยู่อีกด้าน”
‎หมายความว่าอะไรครับ

342
00:25:31,238 --> 00:25:35,158
‎คือพวกเขาอยู่ฝั่งที่โบกมือให้ฉัน
‎หรือจับมือฉันไม่ได้

343
00:25:35,242 --> 00:25:38,328
‎แปลว่าพวกเขาแสดงออกว่าชื่นชอบท่าน
‎มากกว่าพระสวามี

344
00:25:38,411 --> 00:25:39,371
‎ค่ะ

345
00:25:40,080 --> 00:25:43,250
‎ทีนี้ถ้าคุณเป็นผู้ชาย หรือสามีฉันที่มีศักดิ์ศรี

346
00:25:43,333 --> 00:25:45,961
‎คุณย่อมไม่ชอบใจที่ได้ยินแบบนั้นทุกวัน
‎เป็นเวลาหลายสัปดาห์

347
00:25:46,044 --> 00:25:48,630
‎คุณก็คงรู้สึกน้อยใจ

348
00:25:50,674 --> 00:25:53,301
‎ท่านปลาบปลื้มไหม
‎ที่สื่อให้ความสนใจท่านเป็นพิเศษ

349
00:25:53,385 --> 00:25:57,556
‎ไม่อยากได้เป็นพิเศษ เพราะยิ่งสื่อสนใจมาก
‎เราก็ยิ่งเจอความอิจฉาริษยา

350
00:25:57,639 --> 00:26:02,894
‎และจะเกิดสถานการณ์ที่
‎ซับซ้อนมากมายเพราะเหตุนั้น

351
00:26:05,105 --> 00:26:09,109
‎(พระราชินีเอลิซาเบธว่าเมแกนทำตัวเด่น
‎เป็น "ดีว่า" แห่งพระราชวัง)

352
00:26:09,192 --> 00:26:14,281
‎เวลาคนในสถาบันที่ควบคุมราชวงศ์

353
00:26:14,364 --> 00:26:18,827
‎เริ่มเห็นว่าคู่สามีภรรยาใหม่นี้

354
00:26:18,910 --> 00:26:24,332
‎อาจจะมาทำลายเสถียรภาพของพลวัตเชิงอำนาจ

355
00:26:24,416 --> 00:26:26,668
‎ไม่ว่าจะมีการพูดถึงมันหรือไม่

356
00:26:27,419 --> 00:26:33,300
‎เป้าหมายคือเพื่อจะกักกันพวกเขา
‎หรือลดความสำคัญลง

357
00:26:34,092 --> 00:26:35,885
‎(เมแกน “ไม่เป็นที่นิยม” ในราชวงศ์
‎เพราะเด่นเกิน)

358
00:26:35,969 --> 00:26:38,305
‎มันเกือบจะเหมือนว่า
‎ตั้งแต่งานแต่งงานและทุกอย่าง

359
00:26:38,388 --> 00:26:40,515
‎ฉันเห็นว่าพวกเขาก็ดันเธอนะ

360
00:26:40,599 --> 00:26:43,727
‎แต่แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไปและเริ่มทำลายเธอ

361
00:26:44,269 --> 00:26:48,356
‎ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ทรงมีปัญหากับพระเชษฐนี

362
00:26:48,440 --> 00:26:51,318
‎อยู่ๆ ข่าวจากหนังสือพิมพ์หัวสีพวกนี้

363
00:26:51,401 --> 00:26:57,407
‎ก็เริ่มออกไปในแนววิพากษ์วิจารณ์เมแกน
‎ในเรื่องหยุมหยิมทุกเรื่อง

364
00:26:57,490 --> 00:27:00,660
‎สิ่งที่น่าสนใจก็คือจะเห็นสองข่าวเคียงข้างกัน

365
00:27:00,744 --> 00:27:05,332
‎ข่าวนึงชื่นชมเคท อีกข่าวด่าว่าเมแกน

366
00:27:05,415 --> 00:27:06,625
‎(เดลีเมล - เคทประคองครรภ์อย่างอ่อนโยน)

367
00:27:06,708 --> 00:27:07,792
‎(เดลีเมล
‎ทำไมเมแกนชอบเอามือจับท้อง)

368
00:27:07,876 --> 00:27:09,711
‎- คุณมีบัมพ์
‎- บัมพ์

369
00:27:11,087 --> 00:27:12,714
‎เรื่องอะโวคาโด

370
00:27:12,797 --> 00:27:14,257
‎(เดลีเมล
‎วิลเลียมได้อะโวคาโดเป็นของขวัญ)

371
00:27:14,341 --> 00:27:16,009
‎(เอ็กซ์เพรส - อะโวคาโดของโปรดเมแกน
‎โยงละเมิดสิทธิมนุษยชน/ภัยแล้ง)

372
00:27:16,092 --> 00:27:20,472
‎มันแปลก แล้วมันมีตัวอย่างแบบนี้
‎สัก 25 ตัวอย่างได้

373
00:27:20,555 --> 00:27:21,389
‎(เคทพิสูจน์ว่าหน้าร้อนใส่คู่นี้ได้ทุกโอกาส)

374
00:27:21,473 --> 00:27:23,350
‎แล้วมันก็เรื่องเดียวกันเลย

375
00:27:23,433 --> 00:27:25,143
‎(เมแกนแหกกฎวังเรื่องรองเท้า)

376
00:27:25,226 --> 00:27:26,186
‎(เคทงามสง่าในชุดขาว)

377
00:27:26,269 --> 00:27:28,813
‎มันก็ชุดเปิดไหล่เหมือนกัน

378
00:27:32,192 --> 00:27:33,943
‎ผลไม้ชนิดเดียวกัน

379
00:27:34,027 --> 00:27:35,987
‎- อะโวคาโดใช่ผลไม้ไหม
‎- อืม ใช่

380
00:27:36,071 --> 00:27:38,490
‎ข่าวของเธอเสนอแบบนี้
‎ส่วนข่าวของเธอเสนอแบบนี้

381
00:27:38,573 --> 00:27:40,575
‎ถ้าคุณมองไม่เห็นความแตกต่างและเข้าใจว่า

382
00:27:40,659 --> 00:27:43,244
‎ทำไมเขารายงานออกมาแบบนั้น

383
00:27:43,328 --> 00:27:45,747
‎งั้นผมก็ช่วยไม่ได้

384
00:27:47,207 --> 00:27:49,668
‎ผมช่วยไม่ได้ เสียใจด้วย ทำไม่ได้

385
00:27:50,794 --> 00:27:53,838
‎ตอนนั้นเราหัวเราะกันเพราะมันไร้สาระมาก

386
00:27:53,922 --> 00:27:57,008
‎แต่ถึงจะไร้สาระ มันก็ยังเป็นการโจมตี

387
00:27:57,092 --> 00:28:01,054
‎และการโจมตีอย่างต่อเนื่อง ต่อตัวบุคคล

388
00:28:01,137 --> 00:28:03,848
‎คนที่มีเลือดเนื้อจริงๆ นั้นย่อมมีผลกระทบ

389
00:28:04,808 --> 00:28:09,854
‎เทพนิยายจบไม่สวยแล้ว
‎และมีคนถูกโยนให้รับผิดชอบ

390
00:28:09,938 --> 00:28:12,315
‎เมแกนดูจะเป็นพวกต่อต้านพระคริสต์…

391
00:28:12,399 --> 00:28:14,776
‎เมแกน มาร์เคิล
‎เป็น “ดัชเชสจอมเหวี่ยง” หรือเปล่า

392
00:28:14,859 --> 00:28:17,028
‎“ดัชเชสจอมเหวี่ยง” “นางร้ายเมแกน”

393
00:28:17,112 --> 00:28:21,366
‎ข่าวมากมายมีนัยและแฝงไว้ด้วยน้ำเสียง

394
00:28:21,449 --> 00:28:23,243
‎ที่เป็นการเหยียดหยามอย่างมาก

395
00:28:23,326 --> 00:28:25,161
‎(แฮร์รี่แต่งเข้าตระกูลนักเลงเหรอ
‎รักใหม่จากย่านก่ออาชญากรรม)

396
00:28:25,245 --> 00:28:28,957
‎คนมากมายคิดว่าการเหยียดเชื้อชาติ
‎จำกัดแค่การเรียกคนผิวดำด้วยถ้อยคำหยาบโลน

397
00:28:29,040 --> 00:28:31,626
‎บอก “นั่นไม่เรียกเหยียดผิว”
‎เหมือนว่า “คุณไม่เข้าใจ”

398
00:28:31,710 --> 00:28:34,337
‎เหยียดเชื้อชาติตรงไหนเหรอ ไม่เห็นเลย

399
00:28:34,421 --> 00:28:36,840
‎คืองี้ สหราชอาณาจักรทำเรื่องแบบนี้ได้ไร้ที่ติ

400
00:28:36,923 --> 00:28:39,050
‎ไม่มีใครอยากแสดงตัวว่าเหยียดผิวกันโต้งๆ

401
00:28:39,134 --> 00:28:41,136
‎ไม่ นั่นมันดูไร้อารยะและดูไม่เป็นผู้ดีอังกฤษ

402
00:28:41,219 --> 00:28:44,264
‎แต่ถ้าเป็นการแอบส่งสารก็ไม่มีปัญหา
‎ต่างฝ่ายต่างรู้กัน

403
00:28:44,347 --> 00:28:45,306
‎(จนท.ราชสำนักเอือมไหม
‎พฤติกรรม “เหวี่ยงวีน” ของเมแกน)

404
00:28:45,390 --> 00:28:47,934
‎เธอเป็น“ดีว่า” เธอทำให้คนร้องไห้

405
00:28:48,017 --> 00:28:49,728
‎ภาพลักษณ์เป็นหญิงผิวดำขี้โมโห

406
00:28:49,811 --> 00:28:53,022
‎มันถูกชูเป็นประเด็น
‎และค่อนข้างจะเกิดขึ้นแบบทันทีทันใด

407
00:28:53,732 --> 00:28:59,237
‎ไม่ว่าจะเป็นการเหมารวม
‎เกี่ยวข้องกับยาเสพติด หรือการก่อการร้าย

408
00:28:59,320 --> 00:29:00,655
‎(ตำราอาหารมัสยิดของเมแกน)

409
00:29:00,739 --> 00:29:01,614
‎(เชื่อมโยงผู้ต้องสงสัยก่อการร้าย)

410
00:29:01,698 --> 00:29:05,410
‎มีอยู่ครั้งนึงที่เขาขึ้นรูปฉันกับรูปเมแกน
‎แล้วบรรยายว่า

411
00:29:05,493 --> 00:29:08,788
‎มัสยิดเกี่ยวข้องกับกลุ่มไอซิส

412
00:29:08,872 --> 00:29:10,290
‎(ตำราอาหารมัสยิดของเมแกน 'พัวพัน'
‎ญิฮาด 19 คนรวมมือสังหารไอซิส)

413
00:29:10,373 --> 00:29:11,207
‎ทำไม

414
00:29:11,291 --> 00:29:12,292
‎(ครัวตำราอาหารของเมแกน)

415
00:29:12,375 --> 00:29:13,376
‎(อยู่ในมัสยิด
‎‘ที่พัวพันผู้ต้องสงสัยก่อการร้าย’)

416
00:29:13,460 --> 00:29:14,878
‎ความโกรธมันขายได้

417
00:29:14,961 --> 00:29:17,172
‎ความตื่นกลัวของกลุ่มคนนำไปสู่การคลิก

418
00:29:17,255 --> 00:29:19,674
‎ทำให้คนสนใจและทำให้ได้เงิน

419
00:29:19,758 --> 00:29:22,260
‎ผมว่ามันเป็นการหากินกับความโกรธเกรี้ยว

420
00:29:22,343 --> 00:29:27,974
‎และความโกรธที่เกี่ยวกับเชื้อชาติ
‎เป็นการหากินอีกรูปแบบในเส้นทางนั้น

421
00:29:33,396 --> 00:29:36,357
‎ตอนนั้นฉันยังหลงผิดไป

422
00:29:36,441 --> 00:29:38,568
‎ว่าถ้ามาจากหนังสือพิมพ์หัวสี ก็ไม่มีใครเชื่อหรอก

423
00:29:39,527 --> 00:29:41,154
‎ก็มันเป็นหนังสือพิมพ์แทบลอยด์ไง

424
00:29:42,071 --> 00:29:45,533
‎พอเราไปเดินเยี่ยมผู้คนที่ลิเวอร์พูล

425
00:29:45,617 --> 00:29:49,454
‎มีผู้หญิงกลุ่มนึง และหนึ่งในนั้นพูดกับฉันว่า

426
00:29:49,537 --> 00:29:51,331
‎“สิ่งที่คุณทำกับพ่อมันไม่ถูกนะ”

427
00:29:53,583 --> 00:29:55,668
‎เป็นครั้งแรกที่ฉันคิดในใจ

428
00:29:55,752 --> 00:29:59,130
‎“คุณพระช่วย
‎นี่คนเขาเชื่อเรื่องพวกนั้นกันจริงๆ นะ”

429
00:30:00,423 --> 00:30:03,510
‎หลังจากนั้นฉันเสียศูนย์ไปหมด

430
00:30:10,892 --> 00:30:12,936
‎เรื่องโกหกพวกนั้นก็เรื่องนึง

431
00:30:13,019 --> 00:30:15,647
‎เราชินกับมันแล้ว ถ้าอยู่ในครอบครัวนี้

432
00:30:15,730 --> 00:30:20,652
‎แต่สิ่งที่พวกเขาทำกับเธอ
‎และผลกระทบที่เธอเจอ

433
00:30:21,402 --> 00:30:25,240
‎คือพอเถอะ เลิกทำให้เจ็บปวด เลิกทำให้…

434
00:30:26,574 --> 00:30:27,617
‎ทรมาน

435
00:30:30,870 --> 00:30:33,790
‎ไม่มีใครเห็นเบื้องหลังนอกในสายตาประชาชน

436
00:30:35,291 --> 00:30:38,044
‎สมัยก่อน แม่ผมจะนั่งอยู่เบาะหลัง

437
00:30:38,127 --> 00:30:40,421
‎ออกงานทั้งที่น้ำตานองหน้า

438
00:30:40,505 --> 00:30:42,215
‎แล้วพ่อผมก็จะบอก “จะถึงแล้วนะ”

439
00:30:42,298 --> 00:30:46,135
‎มีเวลา 30 วินาทีเช็ดน้ำตา ประแป้งแต่งหน้า

440
00:30:46,719 --> 00:30:50,849
‎พอประตูรถเปิดก็ยิ้ม ทุกอย่างเรียบร้อยดี

441
00:30:50,932 --> 00:30:53,268
‎แล้วก็แสงแฟลชกล้อง แฟลชๆๆ

442
00:31:03,903 --> 00:31:09,576
‎มันหม่นหมอง
‎เหมือนว่าความเป็นตัวเธอมันหายไป

443
00:31:12,996 --> 00:31:15,957
‎ฉันไม่เคยเห็นเธอเป็นแบบนั้น
‎มันยากมากที่จะพูดถึง

444
00:31:16,708 --> 00:31:18,001
‎ตอนนั้นฉันกลัวมาก

445
00:31:18,710 --> 00:31:21,713
‎เหมือนทุกอย่างคงหยุด ถ้าฉันไม่ได้อยู่ตรงนี้

446
00:31:24,966 --> 00:31:29,220
‎นั่นเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดของเรื่องนี้
‎มันเป็นความคิดที่แจ่มชัดมาก

447
00:31:31,264 --> 00:31:33,516
‎ฉันจำได้ว่าลูกบอกกับฉัน

448
00:31:33,600 --> 00:31:36,936
‎ลูกอยากที่จะปลิดชีวิตตัวเอง

449
00:31:37,687 --> 00:31:39,647
‎แล้ว…

450
00:31:40,440 --> 00:31:42,191
‎มันทำฉันใจสลายมาก

451
00:31:42,275 --> 00:31:44,068
‎เพราะฉันรู้ว่า…

452
00:31:46,237 --> 00:31:47,947
‎คือฉันก็รู้ว่าสถานการณ์ตอนนั้นมันแย่

453
00:31:49,490 --> 00:31:52,702
‎แต่การที่จะต้อง…

454
00:31:54,704 --> 00:31:57,540
‎ถูกจิกกัดไม่ปล่อยโดยพวกแร้งพวกกาเหล่านี้

455
00:31:58,333 --> 00:32:01,002
‎มันบั่นทอนจิตวิญญาณของเธอ

456
00:32:01,085 --> 00:32:04,297
‎จนทำให้เธอคิดไปจริงๆ ว่าไม่อยากอยู่แล้ว

457
00:32:05,548 --> 00:32:06,883
‎นั่นมัน…

458
00:32:15,934 --> 00:32:21,272
‎ไม่ง่ายเลยสำหรับคนเป็นแม่ที่จะได้ฟัง…

459
00:32:25,151 --> 00:32:26,152
‎แล้ว…

460
00:32:31,783 --> 00:32:33,242
‎แล้วฉันก็ปกป้องลูกไม่ได้

461
00:32:35,286 --> 00:32:36,788
‎เอชก็ปกป้องเธอไม่ได้

462
00:32:40,166 --> 00:32:41,167
‎เธอ…

463
00:32:49,092 --> 00:32:50,843
‎ผมเสียใจมาก

464
00:32:50,927 --> 00:32:53,638
‎ผมรู้ว่าเธอรู้สึกแย่ เราทั้งคู่รู้สึกแย่

465
00:32:55,014 --> 00:32:57,225
‎แต่ผมไม่เคยคิดว่ามันจะไปถึงขั้นนั้น

466
00:32:57,308 --> 00:33:00,645
‎และการที่มันไปถึงขั้นนั้น ผมรู้สึก…

467
00:33:01,896 --> 00:33:03,898
‎โกรธและละอายใจมาก

468
00:33:05,775 --> 00:33:07,860
‎ผมรับมือกับมันได้ไม่ดีนัก

469
00:33:07,944 --> 00:33:13,700
‎ผมรับมือกับปัญหาแบบแฮร์รี่ที่เป็นคนในระบบ
‎ไม่ใช่แฮร์รี่ในฐานะสามี

470
00:33:15,118 --> 00:33:20,206
‎และสิ่งที่มาครอบงำเหนือความรู้สึกผม
‎คือบทบาทการเป็นเจ้า

471
00:33:21,874 --> 00:33:26,045
‎ผมถูกฝึกมาให้ห่วงเรื่องอื่น

472
00:33:26,129 --> 00:33:29,340
‎เช่นคนจะคิดยังไงถ้าเราไม่ไปงานนี้

473
00:33:29,424 --> 00:33:30,717
‎เราจะไปสายนะ

474
00:33:32,301 --> 00:33:36,723
‎และเมื่อมองย้อนไป ผมก็เกลียดตัวเองตอนนั้น

475
00:33:41,310 --> 00:33:44,230
‎เธอต้องการกำลังใจ
‎ที่มากเกินกว่าที่ผมจะมอบให้ได้

476
00:33:47,900 --> 00:33:51,654
‎ฉันอยากไปหาจิตแพทย์ที่ไหนสักแห่ง
‎แต่ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้ทำ

477
00:33:52,655 --> 00:33:55,241
‎พวกเขาเป็นห่วงภาพลักษณ์ของสถาบัน

478
00:33:58,786 --> 00:34:00,413
‎พวกเขารู้ดีว่ามันแย่แค่ไหน

479
00:34:02,165 --> 00:34:04,250
‎พวกเขาคิดว่า “ทำไมเธอทำใจไม่ได้”

480
00:34:04,333 --> 00:34:07,003
‎เหมือนจะบอกว่า “ทุกคนก็เคยเจอมาทั้งนั้น

481
00:34:07,086 --> 00:34:08,421
‎ทำไมเธอรับไม่ได้”

482
00:34:09,589 --> 00:34:11,674
‎แต่นี่มันไม่เหมือนกัน มันไม่เหมือนกันเลย

483
00:34:12,633 --> 00:34:15,511
‎แต่ที่จริงถ้าจะดูกันแค่เปลือก

484
00:34:15,595 --> 00:34:18,765
‎แล้วบอก “โอเค ได้ มันก็เหมือนกันจริงๆ”

485
00:34:18,848 --> 00:34:21,225
‎มันสมควรแล้วเหรอที่เธอต้องกล้ำกลืนฝืนทน

486
00:34:21,309 --> 00:34:22,977
‎เหมือนสมาชิกราชวงศ์คนอื่นๆ

487
00:34:24,312 --> 00:34:27,398
‎หรือถึงเวลาที่เรื่องแบบนี้ควรจะหยุดได้แล้ว

488
00:34:30,276 --> 00:34:32,320
‎แต่ไม่มีใครจะไปนั่งสนทนาเป็นการส่วนตัว

489
00:34:32,403 --> 00:34:33,654
‎บอกนักข่าวว่า “พอได้แล้ว”

490
00:34:36,074 --> 00:34:39,827
‎พ่อเคยบอกผมว่า
‎“ไม่เอาน่า ไปสู้กับสื่อไม่ได้หรอก

491
00:34:39,911 --> 00:34:42,205
‎สื่อก็จะยังเป็นสื่อวันยังค่ำ”
‎ผมไม่เห็นด้วยสักนิด

492
00:34:47,293 --> 00:34:50,838
‎ผมมีประสบการณ์ 30 ปี เป็นผู้เฝ้าดูจากหลังม่าน

493
00:34:50,922 --> 00:34:53,466
‎และเห็นว่าระบบนี้ทำงานยังไง มันมีกลไกยังไง

494
00:34:54,425 --> 00:34:59,055
‎มีการป้อนข้อมูลสมาชิกราชวงศ์คนอื่นๆ

495
00:34:59,138 --> 00:35:01,474
‎มีการเล่นพรรคเล่นพวก เชิญสื่อเข้ามา

496
00:35:02,141 --> 00:35:03,351
‎มันเป็นเกมสกปรก

497
00:35:04,977 --> 00:35:07,688
‎มีทั้งปล่อยข่าว และข่าวที่กุกันเอง

498
00:35:09,023 --> 00:35:11,692
‎ดังนั้นถ้าทีมโฆษกอยากกำจัด

499
00:35:11,776 --> 00:35:14,195
‎ข่าวแง่ลบของเจ้านาย

500
00:35:14,278 --> 00:35:17,406
‎เขาก็จะไปแลกข้อมูลเกี่ยวกับเจ้านายองค์อื่นแทน

501
00:35:17,490 --> 00:35:18,407
‎(เดตฤดูใบไม้ผลิ ชาร์ลส์บอก: ปลื้มมาก)

502
00:35:18,491 --> 00:35:20,868
‎สำนักโฆษกแต่ละที่เลยต้องขัดขากันเอง

503
00:35:20,952 --> 00:35:25,665
‎มันเหมือนเป็นความเข้าใจแปลกๆ
‎ว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น

504
00:35:26,624 --> 00:35:29,585
‎เราเลยพูดได้ว่าเราไม่รู้เรื่อง

505
00:35:29,669 --> 00:35:32,213
‎มันไม่จริง เป็นไปไม่ได้
‎นี่จะหาว่าฉันเห็นด้วยเหรอ”

506
00:35:32,296 --> 00:35:38,052
‎ก็เปล่า แต่ผมจะถามว่า
‎แล้วได้ทำอะไรเพื่อยับยั้งบ้างไหม

507
00:35:38,845 --> 00:35:40,096
‎และคำตอบก็คือไม่

508
00:35:41,013 --> 00:35:43,015
‎แกล้งทำเป็นรู้จักกันสิ เอาหน่อยน่า

509
00:35:46,477 --> 00:35:49,564
‎ตอนที่ผมกับเอ็มเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
‎กับทีมงานของพ่อ

510
00:35:50,148 --> 00:35:54,527
‎เราตกลงกันว่าจะไม่ให้อะไรแบบนั้น
‎เกิดขึ้นกับทีมของเรา

511
00:35:57,989 --> 00:36:01,450
‎ทุกปี พระราชวังเคนซิงตันจะจัดปาร์ตี้คริสต์มาส

512
00:36:01,534 --> 00:36:03,494
‎ให้กับเจ้านายและพนักงานของวัง

513
00:36:03,578 --> 00:36:06,622
‎เราก็เลยเตรียมตัวสำหรับปาร์ตี้ใหญ่กัน

514
00:36:06,706 --> 00:36:11,878
‎และก่อนถึงงานปาร์ตี้แค่ไม่นาน ไม่นานเลยจริงๆ

515
00:36:11,961 --> 00:36:13,796
‎มันกลายเป็นปาร์ตี้สองงาน

516
00:36:16,799 --> 00:36:18,551
‎นั่นเป็นจุดที่ทำให้เรารู้เลย

517
00:36:18,634 --> 00:36:23,222
‎ทีมงานพวกนี้เขาแตกคอกัน

518
00:36:23,306 --> 00:36:24,182
‎(แฮร์รี่-เมแกนแยกบ้านกับวิลเลียม-เคท)

519
00:36:24,265 --> 00:36:27,643
‎นี่อาจเป็นจุดสิ้นสุดของยุค
‎“สี่เกลอราชวงศ์”

520
00:36:27,727 --> 00:36:29,562
‎“สี่เกลอแห่งราชวงศ์” ไม่มีอีกแล้ว

521
00:36:29,645 --> 00:36:33,900
‎เมแกนและแฮร์รี่ตัดสัมพันธ์
‎กับวิลเลียมและเคทอย่างเป็นทางการ

522
00:36:33,983 --> 00:36:38,279
‎การแยกบ้านยิ่งกระพือกระแสคาดการณ์
‎ความบาดหมางระหว่างพี่น้องที่เคยสนิทกัน

523
00:36:38,362 --> 00:36:42,241
‎และความตึงเครียดที่หนักข้อขึ้น
‎ระหว่างภรรยาของทั้งสอง

524
00:36:42,325 --> 00:36:44,619
‎(เดลีเมล
‎“ภรรยาพี่น้องมึนตึง”)

525
00:36:49,999 --> 00:36:54,212
‎ผมยอมถูกทำลายจากสื่อมวลชน

526
00:36:54,295 --> 00:36:59,050
‎ดีกว่าต้องมาเล่นเกม
‎หรือทำธุรกิจแลกเปลี่ยนข้อมูลแบบนี้

527
00:37:00,885 --> 00:37:03,846
‎การได้เห็นทีมงานพี่ชายผมทำ

528
00:37:03,930 --> 00:37:07,016
‎สิ่งที่เราสัญญากันไว้ว่าจะไม่ทำเด็ดขาด

529
00:37:08,226 --> 00:37:09,352
‎ผมใจสลายมาก

530
00:37:11,229 --> 00:37:12,355
‎พร้อมค่ะ

531
00:37:13,606 --> 00:37:17,902
‎- เย้! สุขสันต์วันคริสต์มาส
‎- เย้

532
00:37:17,985 --> 00:37:21,405
‎เราถูกปิดกั้นโดยที่พวกเขาคุมทุกอย่าง

533
00:37:21,489 --> 00:37:24,450
‎ฉันส่งรูปให้เพื่อนทางข้อความยังไม่ได้เลย

534
00:37:24,533 --> 00:37:26,619
‎คือว่า “คุณห้ามทำนั่น คุณห้ามทำ…”

535
00:37:26,702 --> 00:37:29,247
‎โอเค แล้วเราก็เชื่อฟังมาก

536
00:37:29,330 --> 00:37:32,250
‎แต่โลกของเราค่อยๆ กลายเป็นแบบนี้

537
00:37:36,170 --> 00:37:38,547
‎นั่นเป็นช่วงเวลาที่มืดมนมากจริงๆ

538
00:37:39,340 --> 00:37:40,633
‎และฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไง

539
00:37:40,716 --> 00:37:44,512
‎คือสถานการณ์มันเป็นแบบนั้น
‎พวกเขาอยู่ในระบบที่ซับซ้อน

540
00:37:44,595 --> 00:37:48,182
‎ที่ฉันไม่รู้จักเลยและไม่รู้ว่าจะช่วยยังไง

541
00:37:48,266 --> 00:37:50,601
‎หรือจะทำอะไร
‎และฉันก็ไม่ได้รับอนุญาตให้พูดอะไร

542
00:37:51,894 --> 00:37:54,146
‎คือฉันไม่ได้รับอนุญาตให้พูดอะไรค่ะ

543
00:38:00,278 --> 00:38:03,614
‎ข่าวที่ออกมาไม่ได้มาจากคนรู้จักของเธอเลย

544
00:38:04,282 --> 00:38:05,700
‎มันมีแต่ความเท็จ

545
00:38:06,284 --> 00:38:10,830
‎มันมีแต่เรื่องโป้ปด
‎และดูเหมือนว่ามันจะเลวร้ายลงเรื่อยๆ

546
00:38:12,415 --> 00:38:14,917
‎แอ๊บบี้มาหาฉัน
‎และบอกว่าเราควรทำอะไรสักอย่าง

547
00:38:15,001 --> 00:38:17,420
‎ฉันโทรหาเพื่อนที่สนิทที่สุดคนนึง

548
00:38:17,503 --> 00:38:20,172
‎ที่บังเอิญตอนนั้นเป็นบรรณาธิการนิตยสารพีเพิล

549
00:38:20,256 --> 00:38:23,509
‎(เพื่อนรักเปิดปากแล้ว
‎ความจริงเกี่ยวกับเมแกน)

550
00:38:23,592 --> 00:38:26,220
‎ฉันบอกว่าเราต้องเปลี่ยนเรื่องราวที่เป็นอยู่นี้

551
00:38:26,304 --> 00:38:27,388
‎(ความจริงเกี่ยวกับเมแกน เพื่อนรักเปิดอก)

552
00:38:27,471 --> 00:38:29,307
‎มันเหมือนเพื่อนสนิทของเธอมารวมตัวกัน

553
00:38:29,390 --> 00:38:30,975
‎มาช่วยกันบอกเล่าเกี่ยวกับคนคนนึง

554
00:38:31,058 --> 00:38:33,728
‎บอกว่าจริงๆ เธอเป็นยังไง
‎ท่ามกลางสถานการณ์บ้าบอคอแตกนี้

555
00:38:33,811 --> 00:38:34,937
‎(เธอหัวเราะเสียงดังน่าฟัง)

556
00:38:35,021 --> 00:38:36,188
‎(เธอทำให้ทุกที่สดใส)

557
00:38:36,272 --> 00:38:37,148
‎(เธอทำอาหารห้าดาวได้จากของเหลือในตู้เย็น)

558
00:38:38,065 --> 00:38:42,903
‎พวกเราแค่อยากเตือนโลกใบนี้ว่า

559
00:38:42,987 --> 00:38:45,614
‎เธอก็มีชีวิตจิตใจ ไม่ใช่แค่พาดหัวข่าว

560
00:38:46,574 --> 00:38:50,077
‎เธอเป็นที่รัก และก็เราต้องการปกป้องเธอ

561
00:38:50,161 --> 00:38:54,582
‎(ใกล้ครบหนึ่งปีที่เมแกนแต่งเข้าราชวงศ์
‎เพื่อนๆ อยากให้โลกรู้จักเธอดีขึ้น)

562
00:38:55,583 --> 00:38:56,959
‎แล้วบทความก็ออกมา

563
00:38:58,044 --> 00:39:00,671
‎แบบว่าโอเค
‎เหมือนได้พักหายใจหายคอหน่อยนึง

564
00:39:12,350 --> 00:39:18,147
‎เพื่อนๆ จัดงานรับขวัญลูกที่งดงามมากๆ
‎เป็นการเซอร์ไพรส์ฉันที่นิวยอร์ก

565
00:39:21,275 --> 00:39:23,194
‎(ช่างเป็นวันที่น่าประทับใจ ฉลอง#เบบี้เลิฟ)

566
00:39:23,277 --> 00:39:25,363
‎เพื่อนๆ บอกว่าจะรับขวัญด้วยความรัก

567
00:39:25,446 --> 00:39:27,365
‎และรับขวัญลูก เธอจะต้องผ่านมรสุมนี้ไปได้

568
00:39:27,448 --> 00:39:28,783
‎เราจะผ่านมันไปกับเธอ

569
00:39:30,493 --> 00:39:34,997
‎มันเป็นช่วงเวลาที่น่าอัศจรรย์
‎มีแค่พวกเรามาฉลองให้เธอ

570
00:39:38,000 --> 00:39:42,505
‎มันดีงามและสนุกสนานมาก
‎ที่ได้พยายามใช้เวลาใกล้ชิดกัน

571
00:39:42,588 --> 00:39:47,593
‎ฉันไม่ค่อยเข้าใจนะ
‎ว่าคนเราไม่มีช่วงแบบนั้นได้ยังไง

572
00:39:48,594 --> 00:39:50,137
‎- เจสสิก้า
‎- หวัดดี เจสสิก้า

573
00:39:52,848 --> 00:39:54,558
‎สาวๆ ขอหน่อย!

574
00:39:56,477 --> 00:39:57,478
‎งานนั้นถูกเอาไปยำเละ

575
00:39:57,561 --> 00:39:59,397
‎บางสื่อวิพากษ์วิจารณ์ความฟุ่มเฟือย

576
00:39:59,480 --> 00:40:01,941
‎- อวดรวย
‎- เหล่าดาราดังชื่อก้องโลกบางคน

577
00:40:02,024 --> 00:40:03,567
‎ช่วงเวลาของการโอ้อวด

578
00:40:03,651 --> 00:40:07,196
‎- ทริปกลับบ้านสุดอู้ฟู่
‎- เครื่องบินส่วนตัวของคลูนีย์ ไม่ธรรมดานะ

579
00:40:07,279 --> 00:40:08,614
‎มันไม่ถูกเรื่องสักนิด

580
00:40:09,115 --> 00:40:13,035
‎ผู้หญิงที่ไม่ต้องพึ่งใคร แข็งแกร่ง
‎และประสบความสำเร็จพวกนี้

581
00:40:13,119 --> 00:40:15,538
‎เลือกจะใช้เงินของตัวเอง

582
00:40:15,621 --> 00:40:17,832
‎และก็ไม่ใช่เงินของผู้เสียภาษี

583
00:40:17,915 --> 00:40:21,669
‎พวกเขาจัดปาร์ตี้ให้เพื่อนด้วยความปรารถนาดี

584
00:40:23,003 --> 00:40:26,298
‎ทำไมคุณต้องทำลายช่วงเวลางดงามนั้นด้วย

585
00:40:26,382 --> 00:40:29,343
‎(สหราชอาณาจักรไม่ชอบใจ
‎งานรับขวัญลูกสุดหรูของเมแกน)

586
00:40:32,805 --> 00:40:35,224
‎พวกเขารู้อยู่แล้วว่าไม่อยากเลี้ยงอาร์ชี่

587
00:40:35,307 --> 00:40:38,310
‎ในความชุลมุนที่พวกเขาเจอ

588
00:40:38,394 --> 00:40:41,397
‎จู่ๆๆ ท่านย่าก็บอกว่ามีบ้านอยู่หลังหนึ่ง

589
00:40:42,815 --> 00:40:47,027
‎เรือนฟร็อกมอร์ ว่างอยู่ สนใจไหม”

590
00:40:47,111 --> 00:40:48,696
‎- ครับๆ
‎- ค่ะ

591
00:40:51,574 --> 00:40:53,701
‎มันเป็นสถานที่ที่เรามีความทรงจำมากมาย

592
00:40:56,287 --> 00:40:59,582
‎ตั้งแต่ตอนที่คบหาดูใจกัน
‎งานหมั้น งานแต่งงาน ตอนที่เรามาเดินเล่นกัน

593
00:41:01,167 --> 00:41:03,919
‎แล้วเราก็ลงเอยมีลูกกันที่นี่

594
00:41:06,297 --> 00:41:07,965
‎(วันที่ 6 พฤษภาคม ปี 2019)

595
00:41:11,135 --> 00:41:15,556
‎พระราชวังบัคกิงแฮมขอประกาศ
‎การประสูติของพระโอรส

596
00:41:15,639 --> 00:41:20,186
‎ก่อนอื่นเราขอแสดงความยินดี
‎กับดัชเชสเมแกน มาร์เคิลและเจ้าชายแฮร์รี่

597
00:41:20,269 --> 00:41:22,313
‎เป็นข่าวที่น่ายินดีมาก เป็นพระโอรสค่ะ

598
00:41:22,396 --> 00:41:23,772
‎เพิ่งสองสามชั่วโมงที่ผ่านมา

599
00:41:23,856 --> 00:41:25,858
‎(คอกม้าของพระราชินี วินเซอร์ 15:00 น.)

600
00:41:25,941 --> 00:41:29,987
‎เมแกนและผมเพิ่งได้ลูกชายเมื่อเช้านี้

601
00:41:30,070 --> 00:41:35,451
‎มันเป็นประสบการณ์พิเศษสุด
‎ที่ผมไม่เคยนึกฝันมาก่อน

602
00:41:36,410 --> 00:41:39,330
‎ลูกของพวกเขาจะออกมาหน้าตาเหมือนฉันด้วย

603
00:41:40,581 --> 00:41:43,834
‎ถือกำเนิดในราชวงศ์เป็นองค์เจ้าชายดำ

604
00:41:43,918 --> 00:41:47,838
‎อาร์ชี่มาพลิกเกมแล้ว

605
00:41:47,922 --> 00:41:49,423
‎(เมแกนและแฮร์รี่ กับอีกหนึ่งหน่อ)

606
00:41:49,507 --> 00:41:51,926
‎(เจ้าหนูมาถึงวินเซอร์แล้ว)

607
00:41:58,474 --> 00:42:01,769
‎ฝ่าพระบาททรงปลื้มปีติและภูมิใจที่ได้พระโอรส

608
00:42:01,852 --> 00:42:04,647
‎ทั้งประเทศรับทราบแล้วว่า
‎ทารกจะประสูติในอีกไม่นาน

609
00:42:04,730 --> 00:42:07,775
‎ตลอดทั้งวันอาทิตย์
‎ผู้คนต่างมาเฝ้ารอที่นอกพระราชวัง

610
00:42:07,858 --> 00:42:10,819
‎หลายอย่างก็ทำจนเป็นธรรมเนียมมานานแล้ว

611
00:42:18,202 --> 00:42:23,123
‎ต้องออกมาให้ถ่ายภาพหน้าประตู
‎ทันทีที่คลอดลูก

612
00:42:28,671 --> 00:42:30,923
‎ผู้คนคาดหวังว่ามันต้องเป็นแบบนั้น

613
00:42:36,387 --> 00:42:40,891
‎ดังนั้นตอนที่ใกล้ถึงเวลาคลอดอาร์ชี่

614
00:42:41,600 --> 00:42:43,352
‎นักข่าวโทรมาจนสายไหม้

615
00:42:43,435 --> 00:42:45,187
‎“แผนเป็นยังไง เรารู้ว่าใกล้แล้ว”

616
00:42:48,274 --> 00:42:53,696
‎ตอนนั้นก็มีความกดดันให้ต้องอุ้มอาร์ชี่
‎ออกมาถ่ายรูปที่หน้าประตู

617
00:42:53,779 --> 00:42:55,489
‎แล้วพวกเขาจะทำแบบนั้นกันหรือเปล่า

618
00:42:55,573 --> 00:42:58,534
‎พวกเราคุ้นเคยกับประตูสีน้ำตาลบานนี้มาก

619
00:42:59,577 --> 00:43:03,289
‎แต่ฉันกังวลกับการเจ็บท้องคลอด

620
00:43:03,372 --> 00:43:06,584
‎เพราะฉันอายุมากแล้ว
‎และไม่รู้ว่าต้องผ่าคลอดหรือเปล่า

621
00:43:06,667 --> 00:43:10,296
‎ฉันมีหมอที่รู้จักกันมานานมากด้วย

622
00:43:10,379 --> 00:43:13,299
‎และฉันก็ไว้ใจฝากคลอดกับเขา

623
00:43:13,382 --> 00:43:16,677
‎และพวกเขาบอกว่า
‎“ใช่ แต่เธออยู่ที่โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์

624
00:43:17,303 --> 00:43:18,929
‎ก็ต้องเป็นหน้าโรงพยาบาลนี้”

625
00:43:19,013 --> 00:43:19,972
‎(เซนต์แมรี่)

626
00:43:20,055 --> 00:43:23,350
‎ฉันบอกว่าโอเค งั้นถ่ายรูปที่
‎หน้าโรงพยาบาลพอร์ตแลนด์ก็ได้

627
00:43:23,434 --> 00:43:24,643
‎พวกเขาบอกว่าไม่ได้

628
00:43:24,727 --> 00:43:26,854
‎“เราปิดกั้นถนนไม่ได้

629
00:43:26,937 --> 00:43:29,773
‎และมันอาจกีดขวางทางเข้าห้องฉุกเฉิน

630
00:43:29,857 --> 00:43:31,900
‎เพราะเราต้องถ่ายรูปกันตรงนั้น”

631
00:43:32,818 --> 00:43:34,069
‎เราก็โอเค พบกันครึ่งทาง

632
00:43:34,153 --> 00:43:37,072
‎ไปถ่ายที่วังนานขึ้นแทนได้มั้ยล่ะ

633
00:43:37,156 --> 00:43:39,575
‎แล้วทุกอย่างก็ลงเอยแบบได้ๆ ดีมาก ได้เลย

634
00:43:39,658 --> 00:43:42,202
‎ไม่มีใครพูดขึ้นมาเลยว่าไม่ได้หรือห้ามเด็ดขาด

635
00:43:48,792 --> 00:43:50,794
‎(8 พฤษภาคม ปี 2019
‎สองวันหลังคลอดอาร์ชี่)

636
00:43:50,878 --> 00:43:53,088
‎เมแกน
‎ช่วยเล่าถึงการเป็นคุณแม่มือใหม่หน่อยครับ

637
00:43:53,172 --> 00:43:56,091
‎และบอกหน่อยว่า “เบบี้ซัสเซกซ์” เป็นไงบ้าง

638
00:43:57,885 --> 00:44:01,555
‎มันวิเศษมากค่ะ มันยอดเยี่ยมมาก

639
00:44:01,639 --> 00:44:05,517
‎ตอนนี้ฉันมีหนุ่มสองคนที่ดีที่สุดในโลก
‎ฉันมีความสุขจริงๆ

640
00:44:06,393 --> 00:44:08,145
‎แล้วทรงรู้สึกอย่างไรกับการเลี้ยงลูก

641
00:44:08,228 --> 00:44:10,481
‎มันดีมาก ได้เป็นพ่อแม่มันน่าทึ่งมากครับ

642
00:44:10,564 --> 00:44:14,735
‎แต่ก็เพิ่งจะผ่านไปสองวันครึ่งหรือสามวัน

643
00:44:14,818 --> 00:44:19,907
‎แต่พวกเรายินดีมากมาย
‎ที่ได้มีโซ่ทองคล้องใจของเราเอง

644
00:44:19,990 --> 00:44:23,827
‎เขามีหนวดเล็กๆ แล้วด้วยนะ วิเศษไปเลย

645
00:44:24,578 --> 00:44:26,163
‎- ขอบคุณมาก
‎- ขอบคุณทุกคนมากค่ะ

646
00:44:26,246 --> 00:44:27,998
‎- ขอบคุณครับ
‎- ขอบคุณค่ะ

647
00:44:28,082 --> 00:44:30,793
‎และขอบคุณทุกคนสำหรับคำอวยพร
‎และความปรารถนาดี

648
00:44:30,876 --> 00:44:33,420
‎มันมีความหมายมากค่ะ

649
00:44:33,504 --> 00:44:35,714
‎- ขอบคุณครับ
‎- ขอบคุณทุกคนค่ะ บาย

650
00:44:42,971 --> 00:44:47,476
‎ผมคิดว่าถ้าคุณถามคนโดยทั่วไปในสังคม

651
00:44:47,559 --> 00:44:50,270
‎คนจะพูดว่า “เราก็อยากเจอเขานะ

652
00:44:50,354 --> 00:44:54,149
‎แต่พักให้เต็มที่เถอะ
‎ไว้ค่อยเจอแม่ลูกเมื่อพร้อมก็ได้”

653
00:44:54,233 --> 00:44:59,988
‎แต่ตอนนั้น
‎ถึงแม้ว่าอาร์ชีจะเพิ่งคลอดได้แค่สองวัน

654
00:45:00,072 --> 00:45:05,160
‎เรื่องมันกลายเป็นว่าแฮร์รี่กับเมแกนเห็นแก่ตัว

655
00:45:05,244 --> 00:45:06,078
‎(ลูกเรา เรื่องของฉัน)

656
00:45:06,161 --> 00:45:10,332
‎ไม่เหมือนชาร์ลส์กับไดอาน่า
‎และวิลเลียมกับเคทเลย

657
00:45:10,416 --> 00:45:11,959
‎ทุกคนเปิดเผยเรื่องลูกๆ มากกว่านี้

658
00:45:12,042 --> 00:45:13,168
‎(เมแกน: ฉันจะไม่เอาลูกมาโชว์)

659
00:45:13,252 --> 00:45:15,504
‎เรื่องนี้ได้กลายเป็นที่ถกเถียงกันค่ะ

660
00:45:15,587 --> 00:45:17,423
‎บางคนแสดงความเห็นในหนังสือพิมพ์ว่า

661
00:45:17,506 --> 00:45:20,259
‎"เราให้ทุนลูกคุณนะ เราควรได้เห็นสิ”

662
00:45:20,342 --> 00:45:23,178
‎การถูกคุกคามที่เราได้รับ โดยเฉพาะคุณ

663
00:45:23,262 --> 00:45:24,722
‎- แต่ก็เราทั้งคู่
‎- ค่ะ

664
00:45:24,805 --> 00:45:29,059
‎ที่ไม่ยอมเอาลูกใส่พานถวายให้พวกนั้น
‎มันรุนแรงจริงๆ

665
00:45:29,143 --> 00:45:33,021
‎นี่เป็นการตบหน้าเราแบบไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

666
00:45:36,984 --> 00:45:42,573
‎ถ้าจะมีใครสักคนต้องการหลักฐาน
‎ว่าทำไมเมแกนและแฮร์รี่

667
00:45:42,656 --> 00:45:47,578
‎รู้สึกถึงความจำเป็นที่จะต้องปกป้อง
‎ลูกน้อยของพวกเขาจากการจับจ้องของสื่อ

668
00:45:47,661 --> 00:45:50,748
‎พวกเขาคงไม่มี…

669
00:45:52,207 --> 00:45:54,668
‎หลักฐานที่ชัดเจนไปกว่า

670
00:45:54,752 --> 00:45:57,838
‎เรื่องราวที่นำเสนอกันหลังจากคลอด

671
00:45:58,422 --> 00:45:59,798
‎อาร์ชี่เพิ่งเกิด

672
00:45:59,882 --> 00:46:02,926
‎สื่อ โซเชียลมีเดียก็ลุกลามจนเกินควบคุม

673
00:46:03,010 --> 00:46:08,056
‎มีคนโพสต์รูปถ่ายของคู่รักกับ…

674
00:46:09,141 --> 00:46:10,434
‎- ลิงชิมแปนซี
‎- ลิงชิมแปนซี

675
00:46:10,517 --> 00:46:13,187
‎และบรรยายว่า
‎“รอยัลเบบี้ออกจากโรงพยาบาล”

676
00:46:14,521 --> 00:46:16,815
‎นั่นเป็นหนึ่งในภาพแรกๆ ที่ผมได้เห็น

677
00:46:19,568 --> 00:46:24,364
‎มันเป็นการเปรียบเปรยว่า
‎ครอบครัวนี้ถูกปฏิบัติแบบไหน

678
00:46:24,448 --> 00:46:28,744
‎การที่ศักดิ์ศรีและสิทธิของพวกเขา

679
00:46:28,827 --> 00:46:31,330
‎ควรจะได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียม

680
00:46:31,997 --> 00:46:35,292
‎และมีการให้ค่า
‎ตลอดจนรับรู้ความเป็นมนุษย์ของพวกเขานั้น

681
00:46:35,375 --> 00:46:40,672
‎ไม่สำคัญเท่ากับสถาบันสื่อ
‎ที่มีคนขาวเพศชายเป็นใหญ่

682
00:46:40,756 --> 00:46:42,716
‎(โทษที มุกภาพลิงน้อยใส่สูทเท่
‎ทำหลายคนเคือง)

683
00:46:42,800 --> 00:46:44,635
‎(ไม่คิดว่าใครจะโกรธเพราะผมไม่ได้ป่วยจิต)

684
00:46:44,718 --> 00:46:50,390
‎คุณรับทราบความกดดันที่พวกเขา
‎ต้องออกไปยืนให้สื่อถ่ายรูปในตอนนั้นไหมคะ

685
00:46:51,058 --> 00:46:55,187
‎ฉันก็อยู่กับลูกค่ะ ตอนนั้นฉันอยู่ที่นั่น
‎ฉันไปอยู่หนึ่งเดือน ค่ะ

686
00:46:55,979 --> 00:46:59,316
‎ค่ะ แล้วก็คือว่าตอนนั้นพวกเขา

687
00:46:59,399 --> 00:47:03,695
‎ก็ไม่ได้เหลือความเป็นส่วนตัวให้คนทั้งคู่แล้ว

688
00:47:04,696 --> 00:47:08,617
‎มันเหมือนกับว่านั่นไม่ใช่ลูกของพวกเขา
‎แต่เป็นลูกของสถาบัน

689
00:47:08,700 --> 00:47:10,577
‎เธอบอกว่า “ไม่นะ นี่ลูกฉัน”

690
00:47:14,289 --> 00:47:17,251
‎ฉันอยู่ด้วยตอนที่พาหลานกลับจากโรงพยาบาล

691
00:47:18,502 --> 00:47:20,337
‎ตัวน้อยมากๆ

692
00:47:21,922 --> 00:47:22,965
‎ฉันยังไม่เคยเป็นคุณยาย

693
00:47:23,048 --> 00:47:25,592
‎คือคุณก็รู้ว่าฉัน… ฉันเพิ่งจะได้เป็นยายครั้งแรก

694
00:47:27,678 --> 00:47:29,930
‎แม่อยู่กับเราหนึ่งเดือนเต็มๆ

695
00:47:31,598 --> 00:47:33,308
‎และมันดีมากที่แม่อยู่ด้วย

696
00:47:35,477 --> 00:47:36,687
‎แต่หลังจากนั้น เราก็…

697
00:47:36,770 --> 00:47:39,106
‎อยู่ในที่เราไม่มีใครช่วยเลี้ยงอาร์ชี่

698
00:47:42,693 --> 00:47:45,487
‎ฉันได้รับโทรศัพท์ เขาบอกว่า

699
00:47:45,571 --> 00:47:48,365
‎“เจ้าชายแฮร์รี่กับเมแกนอยากพบคุณ

700
00:47:48,448 --> 00:47:50,701
‎และคุยเรื่องให้มาช่วยดูแลอาร์ชี่” ฉันก็แบบ

701
00:47:50,784 --> 00:47:53,328
‎“เดี๋ยวนะ ขอนั่งเดี๋ยวนึง”

702
00:47:55,205 --> 00:47:58,917
‎ฉันจำได้ว่าขับรถไปไกลมาก
‎และรู้สึกจะโดนใบสั่งด้วย ใช่ค่ะ

703
00:48:04,965 --> 00:48:07,050
‎ตอนที่ไปถึงเรือนฟร็อกมอร์

704
00:48:07,134 --> 00:48:10,345
‎ฉันเห็นผู้ชายคนนึง ตัวสูง ผมแดง

705
00:48:10,429 --> 00:48:12,556
‎และเดินเท้าเปล่า

706
00:48:13,390 --> 00:48:16,560
‎ฉันนี่ก็อุตส่าห์ไปซื้อรองเท้าคู่ใหม่ยี่ห้อคลาร์กส์

707
00:48:21,064 --> 00:48:23,609
‎จู่ๆ ไม่ว่าฉันจะคิดอะไรหรือรู้สึกยังไง

708
00:48:23,692 --> 00:48:28,822
‎ความเป็นพิธีรีตองมันก็คล้ายๆ ว่าหายไป
‎และฉันรู้สึกผ่อนคลายมาก

709
00:48:31,783 --> 00:48:33,535
‎พวกเขาเป็นพ่อแม่ที่เลี้ยงลูกเองจริงๆ

710
00:48:33,619 --> 00:48:37,164
‎ตอนเช้าพออาร์ชี่ตื่น
‎อย่างแรกเลยคือพ่อกับแม่จะเข้ามา

711
00:48:37,247 --> 00:48:39,499
‎พวกเขาจะมาอยู่กับลูก เธอจะให้นมลูก

712
00:48:39,583 --> 00:48:44,379
‎แล้วหลังจากนั้นฉันจะรับช่วงต่อ
‎และตามปกติคือพวกเราจะไปเดินเล่นตอนเช้า

713
00:48:46,840 --> 00:48:51,094
‎เธอถามว่า “จะเป็นอะไรไหม
‎ถ้าฉันมัดเขาไว้บนหลัง"

714
00:48:51,178 --> 00:48:55,140
‎แบบที่เราทำที่ซิมบับเว” เอาสิ ทำเลย

715
00:48:55,223 --> 00:48:57,100
‎ขาของอาร์ชี่ก็จะอยู่แบบนี้

716
00:48:57,184 --> 00:48:59,186
‎กอดลอร์เรนไว้แบบนี้ แล้วก็หลับสนิทเลย

717
00:48:59,269 --> 00:49:00,562
‎- มันเจ๋งมากเลย
‎- จริงค่ะ

718
00:49:03,190 --> 00:49:06,485
‎แล้วเธอก็ดูแลไม่ใช่แค่อาร์ชี่ แต่ดูแลเราด้วย

719
00:49:06,568 --> 00:49:07,819
‎- ใช่
‎- ที่แน่ๆ เธอดูแลฉัน

720
00:49:11,990 --> 00:49:15,118
‎ตอนที่มาทำงานใหม่ๆ เราต้องเตรียมตัว
‎สำหรับการเดินทางเยือน

721
00:49:15,202 --> 00:49:18,038
‎ฉันก็บอกว่า “ฉันต้องเอาอะไรไปบ้าง
‎สำหรับเจ้าชายตัวน้อย”

722
00:49:20,499 --> 00:49:26,338
‎มันเป็นเหมือนธรรมเนียมของราชวงศ์
‎ที่จะต้องพาลูกไปเยือนที่ต่างๆ

723
00:49:26,421 --> 00:49:27,547
‎ตอนไปแอฟริกาใต้

724
00:49:27,631 --> 00:49:30,384
‎อาร์ชี่อายุสี่เดือน เราก็ไป เอาลูกไปด้วย

725
00:49:30,467 --> 00:49:35,263
‎นั่นเป็นครั้งแรกที่เราเดินทางด้วยกัน
‎เป็นครอบครัวสำหรับงานภารกิจ

726
00:49:35,347 --> 00:49:36,765
‎มันเป็นประสบการณ์ที่แปลกมาก

727
00:49:39,434 --> 00:49:43,021
‎(เคปทาวน์ แอฟริกาใต้
‎วันที่ 23 กันยายน ปี 2019)

728
00:49:43,105 --> 00:49:45,899
‎ทั้งสองเริ่มการเสด็จเยือนที่ผิดจากแบบแผน

729
00:49:45,983 --> 00:49:51,279
‎โดยเสด็จถึงเมืองนายังกาซึ่งขึ้นชื่อว่า
‎เป็นเมืองหลวงแห่งการฆาตกรรมของแอฟริกาใต้

730
00:49:51,363 --> 00:49:55,367
‎สถานที่อันเป็นสัญลักษณ์สำหรับคู่สามีภรรยา
‎เชื้อชาติผสมที่ถูกพูดถึงมากที่สุดในโลก

731
00:49:55,450 --> 00:49:57,327
‎กำลังจะเข้ามาแล้วครับ

732
00:50:02,499 --> 00:50:07,713
‎เราต้องมองสมาชิกราชวงศ์
‎เป็นเหมือนนักการทูตของสหราชอาณาจักร

733
00:50:08,672 --> 00:50:13,385
‎ฉะนั้นมันก็มีความกังวลใหญ่หลวง

734
00:50:13,468 --> 00:50:16,930
‎อะไรคือขอบเขตที่เมแกนทำได้

735
00:50:17,014 --> 00:50:20,434
‎ในการทำหรือพูดอะไรที่จะไม่ไป…

736
00:50:20,517 --> 00:50:22,561
‎สวัสดีค่ะ

737
00:50:22,644 --> 00:50:26,356
‎สร้างความขัดแย้งทางภูมิศาสตร์การเมือง
‎ระดับชาติระหว่างสองประเทศ

738
00:50:26,440 --> 00:50:28,358
‎มายา แอนเจลูเคยกล่าวไว้ว่า

739
00:50:28,942 --> 00:50:32,487
‎“ทุกครั้งที่ผู้หญิงยืนหยัดเพื่อตัวเอง

740
00:50:32,571 --> 00:50:36,658
‎โดยที่ไม่รู้ตัว และไม่อ้างขอความดีความชอบ

741
00:50:36,742 --> 00:50:39,536
‎เธอกำลังยืนหยัดเพื่อผู้หญิงทุกคน”

742
00:50:41,997 --> 00:50:46,668
‎ขณะที่ฉันอยู่ที่นี่กับสามีของฉัน
‎ในฐานะสมาชิกราชวงศ์

743
00:50:46,752 --> 00:50:51,006
‎ฉันอยากให้ทุกคนทราบว่าสำหรับฉัน
‎ฉันอยู่ที่นี่กับคุณในฐานะแม่คนหนึ่ง

744
00:50:51,089 --> 00:50:57,220
‎ในฐานะภรรยา ในฐานะผู้หญิง
‎ผู้หญิงผิวสี และในฐานะพี่น้องของคุณ

745
00:51:07,773 --> 00:51:09,483
‎แค่มองจากจุดยืนทางวัฒนธรรม

746
00:51:09,566 --> 00:51:12,819
‎เรารู้สึกเชื่อมโยงถึงพวกเขา
‎รู้สึกเป็นที่ต้อนรับและเป็นส่วนหนึ่ง

747
00:51:12,903 --> 00:51:16,073
‎และในฐานะชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
‎นั่นคือรากเหง้าของเรา

748
00:51:16,656 --> 00:51:21,411
‎หนูน้อยอาร์ชี่ยิ้มแย้มแจ่มใส
‎ในการปรากฏตัวครั้งแรกระหว่างการเสด็จเยือน

749
00:51:21,495 --> 00:51:26,083
‎แน่นอนว่าทุกคนตั้งหน้าตั้งตารอ
‎ที่จะพบกับอาร์ชี่ เมาต์แบตเทน-วินเซอร์

750
00:51:28,585 --> 00:51:35,092
‎และมันมีช่วงเวลาที่พิเศษ ดูผ่อนคลายเต็มที่

751
00:51:35,175 --> 00:51:39,638
‎เธอเป็นคุณแม่มือใหม่ที่กระตือรือร้น

752
00:51:39,721 --> 00:51:42,057
‎คงจะน่าตื่นเต้นนะคะที่ได้เป็นคุณแม่

753
00:51:42,140 --> 00:51:43,600
‎โอ๊ย ดีที่สุดเลยค่ะ

754
00:51:43,683 --> 00:51:48,396
‎แต่นั่นก็ยังเป็นครั้งแรกด้วยที่ผมได้เห็น

755
00:51:49,564 --> 00:51:51,233
‎ว่าเธอหดหู่มากแค่ไหน

756
00:51:57,989 --> 00:52:00,659
‎ทุกคนรู้สึกกดดันมาก

757
00:52:00,742 --> 00:52:04,621
‎เพราะว่ามันเป็นการเยือนแบบจัดเต็ม
‎เราก็คิดว่า “ตายแล้ว

758
00:52:04,704 --> 00:52:08,333
‎คุณรับมือยังไงเนี่ย แถมยังยิ้มแย้มได้อยู่”

759
00:52:08,416 --> 00:52:09,584
‎เพราะเธอยิ้มจริงๆ

760
00:52:09,668 --> 00:52:11,586
‎- หวัดดีค่ะ
‎- สวัสดีครับ

761
00:52:11,670 --> 00:52:13,505
‎- เป็นไงบ้าง โอเคไหมครับ
‎- ดีค่ะ

762
00:52:13,588 --> 00:52:14,464
‎- ค่ะ
‎- โอเค

763
00:52:14,548 --> 00:52:16,967
‎ทอมเป็นนักข่าวที่เดินทางไปกับเราคราวนั้น

764
00:52:17,050 --> 00:52:18,468
‎ครับ เป็นสารคดีของแอฟริกา

765
00:52:19,094 --> 00:52:23,223
‎นั่นเป็นสารคดีราชวงศ์ที่ทางวังไฟเขียวมาแล้ว

766
00:52:23,306 --> 00:52:26,393
‎ฉันเดาว่าฉันคงแค่ทึกทักไปว่ามันจะเป็นแค่…

767
00:52:26,476 --> 00:52:29,729
‎สารคดีเบาๆ เกี่ยวกับการเยือนที่สนุกตื่นเต้น

768
00:52:29,813 --> 00:52:32,524
‎นี่เป็นการเดินทางที่ไม่ธรรมดา
‎ไม่ว่าจะในแง่ไหน

769
00:52:32,607 --> 00:52:35,986
‎คุณช่วยเล่าให้เราเห็นภาพหน่อยว่า
‎ปีที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้าง

770
00:52:40,782 --> 00:52:42,993
‎ฉันไม่รู้ว่าเขาจะถามอะไร จะเห็นว่าฉันไม่ได้…

771
00:52:43,827 --> 00:52:46,329
‎ฉันไม่ได้เติมแป้ง ฉันดูเหนื่อยมาก

772
00:52:46,413 --> 00:52:49,166
‎ผมไม่รู้ว่ามันกระทบต่อสุขภาพและจิตใจคุณไหม

773
00:52:49,249 --> 00:52:51,710
‎กับความกดดันที่คุณพบเจอ

774
00:52:56,006 --> 00:53:00,760
‎ฉันคงจะบอกว่าผู้หญิงทุกคน
‎โดยเฉพาะเวลาที่ตั้งครรภ์

775
00:53:00,844 --> 00:53:04,347
‎เราจะรู้สึกเปราะบาง แล้วก็…

776
00:53:05,015 --> 00:53:08,977
‎ผนวกกับการเพิ่งเป็นแม่ครั้งแรก

777
00:53:09,060 --> 00:53:11,605
‎หรือพยายามทำหน้าที่คู่แต่งงานใหม่ มันก็…

778
00:53:13,982 --> 00:53:16,067
‎ประมาณนั้น ขอบคุณที่ถามนะคะ

779
00:53:16,151 --> 00:53:20,488
‎เพราะมีคนไม่มากที่ถามว่าฉันโอเคไหม แต่มันก็…

780
00:53:21,865 --> 00:53:25,243
‎เบื้องหลังที่เจอก็หนักหนามากจริงๆ

781
00:53:25,327 --> 00:53:29,623
‎งั้นคำตอบคงพูดได้ว่าคุณไม่ค่อยโอเค

782
00:53:29,706 --> 00:53:32,292
‎ที่ผ่านมาคุณลำบากอยู่เหมือนกันใช่ไหมครับ

783
00:53:32,375 --> 00:53:33,376
‎ค่ะ

784
00:53:35,921 --> 00:53:37,881
‎มันน่าจะเป็นเพราะฉันเหนื่อยมาก

785
00:53:37,964 --> 00:53:40,634
‎ฉันเลยรู้สึกซาบซึ้งใจ

786
00:53:40,717 --> 00:53:44,179
‎ที่มีใครสักคนถามฉัน
‎เหมือนฉันเป็นมนุษย์คนหนึ่ง

787
00:53:44,763 --> 00:53:48,934
‎ฉันไม่นึกเลยว่าพวกเขาจะใส่เข้าไปในสารคดี

788
00:53:49,017 --> 00:53:51,728
‎ฉันจำได้แค่
‎“โอเคค่ะ ไว้เจอกันบนเครื่องนะคะ”

789
00:53:51,811 --> 00:53:56,399
‎แล้วก็ไปอาบน้ำให้อาร์ชี่ จากนั้นเราขึ้นรถกัน

790
00:53:56,483 --> 00:53:59,611
‎ไปขึ้นเครื่องพร้อมกับคนอื่นๆ แล้วก็…

791
00:53:59,694 --> 00:54:03,281
‎(คลิปจากสารคดีใหม่
‎เมแกน มาร์เคิลน้ำตาคลอเบ้า)

792
00:54:03,365 --> 00:54:04,950
‎(เมแกนพูดถึงความท้าทาย
‎ของการเป็นแม่มือใหม่)

793
00:54:05,033 --> 00:54:06,701
‎(‘เรื่องหลังฉากนั่นของจริงล้วนๆ’)

794
00:54:06,785 --> 00:54:10,497
‎ฉันไม่รู้ว่าจะเป็นเรื่องที่เผยแพร่ไปทั่วโลก

795
00:54:10,580 --> 00:54:11,498
‎(เมแกนยอมรับไม่สบายใจกับสื่อ)

796
00:54:11,581 --> 00:54:12,415
‎(“มีคนไม่มากที่ถามว่าฉันโอเคไหม”)

797
00:54:12,499 --> 00:54:15,418
‎ทันใดนั้นก็เหมือน “โอ้ ว้าว นั่นมัน… ที่พูดไป

798
00:54:15,502 --> 00:54:17,462
‎มันแบบ… ใช่ ไปทั่วโลกแล้ว

799
00:54:17,545 --> 00:54:18,797
‎(#เรารักคุณนะเมแกน)

800
00:54:18,880 --> 00:54:21,675
‎ตอนนั้นเลยเกิดแฮชแท็ก #เรารักคุณนะเมแกน

801
00:54:21,758 --> 00:54:22,884
‎(ฉันทึ่งในความดีของผู้หญิงคนนี้
‎แม้มีอุปสรรคมากมาย)

802
00:54:22,968 --> 00:54:23,843
‎(นักรบตัวจริง #เรารักคุณนะเมแกน)

803
00:54:27,889 --> 00:54:31,518
‎มันโดนใจทุกคน
‎เพราะนั่นเป็นสิ่งที่สะเทือนใจพวกเขา

804
00:54:32,269 --> 00:54:35,689
‎ความคิดของคนเป็นแม่ "เหมือนกันเลย
‎ไม่เคยมีใครถามฉันว่าโอเคไหม”

805
00:54:35,772 --> 00:54:36,898
‎(ความลำบากที่ผู้หญิง
‎ในการตั้งครรภ์และเป็นแม่มือใหม่)

806
00:54:36,982 --> 00:54:39,651
‎ผู้หญิงผิวสีจะบอก “โอ๊ย
‎ไม่เคยมีใครถามเลยว่าฉันโอเคไหม

807
00:54:39,734 --> 00:54:41,403
‎เวลาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้”

808
00:54:41,486 --> 00:54:42,404
‎(ในฐานะผู้หญิงดำ ฉันไม่ยอมเงียบ)

809
00:54:42,487 --> 00:54:46,074
‎ผมว่าการได้อยู่ตรงนี้
‎แล้วพูดออกมาอย่างเปิดอก

810
00:54:46,157 --> 00:54:49,619
‎ทำให้ผู้หญิงอีกมากมายรู้สึกว่าตัวเองมีตัวตนขึ้นมา

811
00:54:50,829 --> 00:54:51,913
‎(เมแกน: ความยากลำบากของฉัน)

812
00:54:51,997 --> 00:54:56,126
‎มีคนถามผมว่าสาเหตุคืออะไร

813
00:54:56,209 --> 00:54:57,961
‎ที่ผมมองคือ นั่นไม่สำคัญ

814
00:54:58,044 --> 00:55:00,797
‎ผมคิดว่าเมื่อเราเริ่มเดิน

815
00:55:00,880 --> 00:55:05,677
‎ไปในแนวทางที่พยายาม
‎จะให้ใครสักคนให้เหตุผล

816
00:55:05,760 --> 00:55:08,763
‎ว่าทำไมพวกเขารู้สึกหดหู่ซึมเศร้า

817
00:55:08,847 --> 00:55:13,184
‎ตรงนั้นมันอันตรายแล้ว

818
00:55:13,977 --> 00:55:18,106
‎ที่เราเห็นอยู่คือคนที่กำลังเป็นทุกข์

819
00:55:18,189 --> 00:55:19,566
‎และเธอต้องการความช่วยเหลือ

820
00:55:23,445 --> 00:55:25,905
‎ในครอบครัวเราไม่มีใครพูดเรื่องนี้อย่างเปิดอก

821
00:55:25,989 --> 00:55:28,783
‎ไม่เคยมีใครทำแบบนั้น ยกเว้นคนเดียว

822
00:55:28,867 --> 00:55:29,784
‎แม่ผม

823
00:55:29,868 --> 00:55:33,330
‎กว่าหนึ่งปีที่ผ่านมา ชีวิตฉันเปลี่ยนไป

824
00:55:33,413 --> 00:55:37,083
‎กลับตาลปัตร ฉันไม่เคยหดหู่เท่านี้มาก่อน

825
00:55:37,167 --> 00:55:38,376
‎แต่แล้วพอฉันมานั่งวิเคราะห์

826
00:55:38,460 --> 00:55:42,088
‎ก็พบว่าการเปลี่ยนแปลงที่ฉันทำปีที่แล้ว
‎มันส่งผลต่อฉัน

827
00:55:42,172 --> 00:55:43,340
‎มันได้ตามมาเล่นงานฉัน

828
00:55:43,423 --> 00:55:48,011
‎ฉันอับจนหนทางที่สุด ฉันจนตรอก

829
00:55:48,595 --> 00:55:50,347
‎เพราะฉันเป็นคนที่แข็งแกร่งมาก

830
00:55:50,430 --> 00:55:55,143
‎และฉันรู้ว่ามันทำให้
‎เกิดความวุ่นวายซับซ้อนในระบบที่ฉันอยู่

831
00:55:56,478 --> 00:55:59,356
‎จากมุมมองของสถาบัน คนที่มีปัญหาคือแม่

832
00:55:59,439 --> 00:56:02,525
‎ไม่ใช่สิ่งแวดล้อมหรือระบบของเรา

833
00:56:03,902 --> 00:56:09,157
‎ความจริงใจทำให้แฮร์รี่และเมแกน
‎เป็นที่เห็นอกเห็นใจในหมู่ประชาชนอังกฤษ

834
00:56:09,240 --> 00:56:13,745
‎แต่เสียงฮึ่มๆ จากวัง
‎บ่งบอกว่าอาจไม่ใช่เรื่องดีนัก

835
00:56:17,749 --> 00:56:20,210
‎ข่าวที่ตามมานั่นมันบ้าบอสิ้นดี

836
00:56:20,794 --> 00:56:22,545
‎ทุกข่าวหน้าหนึ่งในอังกฤษ

837
00:56:22,629 --> 00:56:27,050
‎ต่างจากปฏิกิริยาของประชาชนทั่วไป
‎ราวฟ้ากับเหว

838
00:56:27,634 --> 00:56:29,302
‎(สารคดีทำเจ้าชายวิลเลียม ‘เป็นห่วง’
‎เจ้าชายแฮร์รี่ ‘ผู้เปราะบาง’)

839
00:56:29,386 --> 00:56:33,890
‎พอเราคาดหวังกำลังใจจากคนที่ใกล้ชิดที่สุด

840
00:56:33,973 --> 00:56:34,933
‎แต่สิ่งที่ได้กลับตรงข้าม

841
00:56:35,558 --> 00:56:37,685
‎(‘นี่คือจุดเริ่มต้นของจุดจบ’)

842
00:56:37,769 --> 00:56:40,480
‎ลำพังเราคนเดียว เราก็รับได้เท่าที่ไหว

843
00:56:40,563 --> 00:56:44,109
‎สุดท้ายเราต้องบอกว่า
‎“ต้องมีอะไรเปลี่ยนแปลงแล้ว”

844
00:56:44,984 --> 00:56:46,111
‎มันเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญ

845
00:56:47,570 --> 00:56:50,573
‎มันถึงเวลาที่เราต้องคุยกันอย่างจริงจัง

846
00:56:50,657 --> 00:56:56,121
‎เรื่องความเปลี่ยนแปลงที่อยากเห็น
‎เพื่อให้เราเดินหน้าต่อไปได้

847
00:58:44,479 --> 00:58:47,273
‎คำบรรยายโดย เอมวลี อัศวเปรม
‎ตรวจสอบคำบรรยายโดย ศันสนีย์