1
00:00:06,965 --> 00:00:09,342
‎ฉะนั้นพอเราออกจากที่นี่

2
00:00:09,426 --> 00:00:12,262
‎เราจะวิ่งยาวไปถึงทางหลวงฝั่งตะวันตก

3
00:00:12,345 --> 00:00:14,097
‎ทันทีที่เราไปถึงนั่น

4
00:00:14,180 --> 00:00:18,226
‎ช่วยขับไปที่เลนฝั่งซ้ายสุดจากเกาะกลางถนน

5
00:00:18,309 --> 00:00:20,395
‎- ได้ครับ
‎- มุ่งหน้าทิศใต้

6
00:00:21,730 --> 00:00:23,148
‎พวกเขาจะรออยู่เลย ตอนเราไปถึง คอยดู

7
00:00:23,231 --> 00:00:25,316
‎- อ๋อ ใช่ ตอนนี้ปักหลักกันอยู่แล้ว
‎- ใช่

8
00:00:25,400 --> 00:00:26,526
‎คุณมาช้า

9
00:00:26,609 --> 00:00:27,902
‎แย่หน่อย

10
00:00:27,986 --> 00:00:29,279
‎ขอบคุณค่ะ

11
00:00:31,030 --> 00:00:33,867
‎โอเค สวัสดีค่ะ

12
00:00:33,950 --> 00:00:36,202
‎- หวัดดี เป็นไงบ้าง
‎- พวกคุณเป็นไงกัน ผมสบายดี อรุณสวัสดิ์

13
00:00:36,286 --> 00:00:38,079
‎- มีเรื่องให้ตื่นเต้นตลอด
‎- ใช่เลย

14
00:00:54,846 --> 00:00:55,889
‎รู้ไหมว่าต้องขับรถนานแค่ไหน

15
00:00:55,972 --> 00:00:58,224
‎น่าจะ…

16
00:01:00,060 --> 00:01:01,936
‎ฉันไม่รู้เพราะเราขับอ้อมกัน…

17
00:01:02,020 --> 00:01:04,064
‎แบรด เราต้องนั่งรถนานแค่ไหน

18
00:01:04,147 --> 00:01:07,692
‎- เมื่อกี้ผมดูแล้ว ประมาณ 20 กว่านาที
‎- โอเค

19
00:01:07,776 --> 00:01:10,361
‎ช่วยดูอีกทีได้ไหม เมื่อกี้สัญญาณผมไม่ค่อยดี

20
00:01:15,617 --> 00:01:17,827
‎- มีปาปาราซซี่คนนั้นที่ขี่สกู๊ตเตอร์อีกไหม
‎- มีครับ

21
00:01:17,911 --> 00:01:20,246
‎- อ้าว จริงเหรอ คนเดิมเหรอ
‎- คนเดิมครับ

22
00:01:20,330 --> 00:01:22,665
‎- ตายจริง
‎- ผมเห็นเขามาที่ที่จอดรถนี้

23
00:01:22,749 --> 00:01:24,167
‎เขาจะตามเราเหรอ

24
00:01:24,250 --> 00:01:25,835
‎ครับผม เมื่อกี้เขาอยู่หน้าเรา

25
00:01:26,836 --> 00:01:31,174
‎มีคนมากมายที่คิดว่า
‎“พวกเขามีปัญหากับปาปาราซซี่”

26
00:01:31,257 --> 00:01:32,884
‎กลับมาแล้ว เป็นยังไงบ้างครับ

27
00:01:33,718 --> 00:01:36,763
‎แล้วยังมีคนกลุ่มนึงที่ชั้นใต้ดินของตึกด้วย

28
00:01:36,846 --> 00:01:38,473
‎ตอนที่เราเดินกันอยู่ พวกเขาก็บันทึกภาพ

29
00:01:38,556 --> 00:01:39,849
‎เพื่อจะให้เห็นว่าเราอยู่ที่ไหน

30
00:01:41,392 --> 00:01:45,230
‎สมัยแม่ผม มันเป็นการรังควานทางร่างกาย

31
00:01:45,980 --> 00:01:49,442
‎พวกเขาจะทิ่มกล้องใส่หน้าคุณ
‎ติดตามคุณ ไล่ตามคุณ

32
00:01:52,612 --> 00:01:53,863
‎ยังตามเรามาอยู่ไหม

33
00:01:54,656 --> 00:01:57,158
‎ปาปาราซซี่คนนี้
‎กรณีที่เลวร้ายที่สุด ก็ปลอดภัยไว้ก่อนนะ

34
00:01:57,242 --> 00:01:59,369
‎อย่างเลวร้ายที่สุดคือเราก็แค่ย้ายที่จอดรถ

35
00:01:59,452 --> 00:02:01,287
‎มันไม่ได้ถึงขนาดโลกแตกหรอก

36
00:02:02,038 --> 00:02:04,374
‎ปาปาราซซี่ก็ยังรังควานผู้คนต่อไป

37
00:02:05,959 --> 00:02:08,336
‎แต่การรังควานเดี๋ยวนี้มาทางออนไลน์มากกว่า

38
00:02:09,546 --> 00:02:12,549
‎พอเขาเอาภาพประกอบข่าวตีพิมพ์

39
00:02:12,632 --> 00:02:14,843
‎ทีนี้การรังควานจากโซเชียลมีเดียก็มาละ

40
00:02:14,926 --> 00:02:18,346
‎(เมแกน มาร์เคิลประกาศสงครามกับควีน)

41
00:02:18,429 --> 00:02:21,641
‎การต้องได้เห็นผู้หญิงอีกคนในชีวิตที่ผมรัก

42
00:02:21,724 --> 00:02:25,270
‎ต้องเจอกับการแก่งแย่งข้อมูลข่าวสารแบบนี้
‎มันลำบากใจ

43
00:02:25,353 --> 00:02:26,563
‎(นักขุดทอง ไร้ศีลธรรม
‎เราเกลียดเธอ เอ็มเอ็ม)

44
00:02:26,646 --> 00:02:27,730
‎(นังอัปรีย์!)

45
00:02:27,814 --> 00:02:28,815
‎(ชื่อเดียวสำหรับเมแกนคืออีกาก)

46
00:02:28,898 --> 00:02:31,985
‎โดยเนื้อแท้แล้ว มันก็คือผู้ล่ากับเหยื่อ

47
00:02:40,118 --> 00:02:42,203
‎อีกไม่ถึงสิบนาที เราก็จะได้อยู่กับเพื่อนๆ แล้ว

48
00:02:42,287 --> 00:02:43,371
‎ใช่

49
00:03:30,001 --> 00:03:33,922
‎(แฮร์รี่และเมแกน)

50
00:03:36,382 --> 00:03:39,177
‎ขอโทษครับ ช่วยโน้มตัวไปข้างหน้าเดี๋ยวนึง

51
00:03:48,811 --> 00:03:51,564
‎ช่วยเริ่มด้วยการแนะนำตัวเองหน่อยค่ะ

52
00:03:51,648 --> 00:03:56,361
‎ค่ะ ฉันชื่อดอเรีย ฉันเป็นแม่ของเมแกน

53
00:03:56,444 --> 00:04:02,450
‎แล้วก็… ห้าปีที่ผ่านมานี้เป็นช่วงเวลาที่ท้าทาย

54
00:04:02,533 --> 00:04:03,534
‎ค่ะ

55
00:04:04,369 --> 00:04:07,455
‎รู้สึกยังไงคะที่ได้มานั่งที่นี่ในวันนี้
‎เพื่อคุยถึงเรื่องนั้น

56
00:04:07,538 --> 00:04:11,251
‎ฉันพร้อมแล้วที่จะให้คนรับฟังฉัน เรื่องนั้นแน่นอน

57
00:04:11,334 --> 00:04:16,631
‎บอกเล่าประสบการณ์ของฉันนิดหน่อย
‎ในฐานะแม่ของเมแกน ค่ะ

58
00:04:18,132 --> 00:04:23,471
‎จำตอนที่เมแกนบอกว่ากำลังคบหากับแฮร์รี่ได้ไหมคะ

59
00:04:24,889 --> 00:04:30,144
‎ได้ค่ะ ตอนที่ลูกบอก เราคุยโทรศัพท์กันอยู่
‎แล้วลูกก็บอกว่า

60
00:04:31,020 --> 00:04:33,147
‎“แม่ หนูกำลังเดตกับเจ้าชายแฮร์รี่”

61
00:04:33,231 --> 00:04:34,732
‎แล้วฉันก็เริ่มกระซิบกระซาบบ้าง

62
00:04:34,816 --> 00:04:36,818
‎“ตายแล้ว”

63
00:04:36,901 --> 00:04:40,446
‎ลูกบอก “แม่ห้ามบอกใครนะ”
‎ดังนั้นตั้งแต่แรกมันก็เป็นประมาณว่า

64
00:04:40,530 --> 00:04:43,241
‎“ตายแล้ว ห้ามใครรู้เด็ดขาดนะ…”

65
00:04:46,744 --> 00:04:48,997
‎แล้วฉันก็จำตอนที่พบเขาครั้งแรกได้เหมือนกัน

66
00:04:49,831 --> 00:04:54,085
‎เขาก็เป็นผู้ชายตัวสูง สัก 183 ซม.
‎หน้าตาหล่อเหลา ผมแดง

67
00:04:55,003 --> 00:04:59,507
‎มารยาทดีมาก เป็นคนน่ารักมาก

68
00:04:59,590 --> 00:05:01,801
‎แล้วพวกเขาดูมีความสุขด้วยกันจริงๆ

69
00:05:02,385 --> 00:05:04,679
‎ใช่ค่ะ เหมือนเขาเป็นคนที่ใช่

70
00:05:08,683 --> 00:05:13,604
‎พอมีการประกาศว่าพวกเขาคบหากัน

71
00:05:13,688 --> 00:05:17,400
‎มันดูเหมือนเป็นอะไรที่แปลกใหม่

72
00:05:19,027 --> 00:05:20,153
‎เป็นทางการแล้ว…

73
00:05:20,236 --> 00:05:21,446
‎(ซันเดย์เอ็กซ์เพรส - รายงานพิเศษรอบรั้ววัง
‎เรื่องรักซ่อนเร้นของแฮร์รี่)

74
00:05:21,529 --> 00:05:25,575
‎เมแกน มาร์เคิล นักแสดงสาวชาวอเมริกัน
‎คือแฟนคนใหม่ของเจ้าชายแฮร์รี่

75
00:05:25,658 --> 00:05:27,410
‎(วันที่ 30 ตุลาคม ปี 2016)

76
00:05:27,493 --> 00:05:30,955
‎เจ้าชายแฮร์รี่ ดูเหมือนพระองค์จะตกหลุม
‎กับผู้ที่เป็นข่าวลือหนาหู

77
00:05:31,039 --> 00:05:33,624
‎ชื่อของเธอคือเมแกน มาร์เคิล

78
00:05:33,708 --> 00:05:36,586
‎เธอรับบทในซีรีส์เรื่องสูทส์
‎เผื่อมีใครสงสัยว่า “เราจะรู้จักเธอได้ยังไง”

79
00:05:36,669 --> 00:05:40,256
‎เธอเป็นสาวสวยสมองใส
‎ผู้ครองหัวใจเจ้าชายแฮร์รี่

80
00:05:40,340 --> 00:05:47,096
‎มีรายงานว่านักแสดงสาว เมแกน มาร์เคิล
‎ชนะใจหนุ่มเสเพลแห่งราชวงศ์ เจ้าชายแฮร์รี่

81
00:05:48,556 --> 00:05:51,017
‎ฉันตื่นเต้นมากค่ะ

82
00:05:52,018 --> 00:05:56,647
‎ทันทีที่ข่าวออกไป ฉันคิดว่า
‎เราทั้งคู่รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก

83
00:05:56,731 --> 00:05:58,566
‎(เฮลโล!
‎นี่ใช่แฟนคนใหม่ของเจ้าชายแฮร์รี่หรือไม่)

84
00:05:58,649 --> 00:06:01,277
‎แล้วพวกคนที่ฉันไม่ได้บอกว่าฉันกำลังคบกับเอช

85
00:06:01,360 --> 00:06:03,654
‎ก็พากันส่งข้อความมา
‎“จริงเหรอ โอ๊ย ตายแล้ว อะไรกันเนี่ย”

86
00:06:03,738 --> 00:06:06,449
‎พวกเขายินดีปรีดามาก

87
00:06:06,532 --> 00:06:07,867
‎(เดอะซัน - รักใหม่ของแฮร์รี่)

88
00:06:07,950 --> 00:06:11,746
‎ตอนที่ฉันได้เห็นพาดหัวข่าว ฉันก็ดีใจกับเธอ

89
00:06:12,455 --> 00:06:14,123
‎มันดูเหมือนเทพนิยาย

90
00:06:14,207 --> 00:06:19,003
‎พี่สาวผมโทรมาหาผม ถามว่า
‎“รู้ไหมว่าเมแกนเป็นแฟนใคร”

91
00:06:19,087 --> 00:06:21,214
‎ฉันว่าเธอกำลังคบอยู่กับเจ้าชายแฮร์รี่นะ

92
00:06:21,297 --> 00:06:23,049
‎ผมบอก “อะไรนะ”

93
00:06:23,132 --> 00:06:25,051
‎โทรศัพท์ผมดังเป็นบ้าเป็นหลัง

94
00:06:25,134 --> 00:06:26,427
‎ผมแบบว่า “นี่มันเกิดอะไรขึ้น”

95
00:06:26,511 --> 00:06:28,805
‎แล้วจากนั้นมันก็เหมือนคลื่นยักษ์ถาโถม

96
00:06:28,888 --> 00:06:31,057
‎แต่สาวน้อยคนนี้เป็นคนใจบุญสุนทานมาก

97
00:06:31,140 --> 00:06:33,392
‎เธอยังเป็นส่วนหนึ่งของยูเอ็นด้วย

98
00:06:33,476 --> 00:06:35,269
‎เธอทำงานการกุศลมากมาย

99
00:06:35,353 --> 00:06:38,022
‎ซึ่งอาจจะเป็นสิ่งที่เชื่อมโยงพวกเขาหากันแต่แรก

100
00:06:38,106 --> 00:06:40,650
‎ผมจำได้ว่าเราคุยกันว่า “มันจะไม่ดีเหรอ

101
00:06:40,733 --> 00:06:44,403
‎ถ้าจะเป็นใครสักคนที่มีตัวตนชัดเจน
‎ประสบความสำเร็จมาบ้าง

102
00:06:44,487 --> 00:06:49,242
‎และได้แสดงบทบาทของตัวเองในโลกนี้แล้ว”

103
00:06:49,325 --> 00:06:51,035
‎ถ้ามีปัญหาสักอย่างเกิดขึ้น

104
00:06:51,119 --> 00:06:53,704
‎และเรามีวิธีการจะเรียกร้องให้เกิดการลงมือ

105
00:06:53,788 --> 00:06:55,498
‎หรือทำอะไรสักอย่างกับมัน

106
00:06:56,082 --> 00:06:59,710
‎เมื่อนั้นฉันเชื่ออย่างสุดใจว่า
‎เป็นความรับผิดชอบของเราที่จะต้องทำ

107
00:06:59,794 --> 00:07:03,214
‎ทุกสายตากำลังจดจ้อง
‎ไปที่พันธมิตรข้ามแอตแลนติกใหม่นี้

108
00:07:03,297 --> 00:07:06,717
‎เจ้าชายบริติชและหวานใจชาวอเมริกันของเขา

109
00:07:06,801 --> 00:07:08,553
‎มันชุลมุนวุ่นวายไปหมด

110
00:07:08,636 --> 00:07:11,973
‎เกือบจะรู้สึกเหมือนว่าทุกอย่างที่เรากังวล
‎เรื่องที่ข่าวจะแพร่งพรายไป

111
00:07:12,557 --> 00:07:15,309
‎โอเค ไม่เป็นไรนะ ไม่มีปัญหา

112
00:07:17,019 --> 00:07:18,813
‎แต่แล้วนั่นก็เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว

113
00:07:20,565 --> 00:07:24,902
‎(โตรอนโต ปี 2016)

114
00:07:24,986 --> 00:07:26,404
‎(ตลาดดอกไม้จองยัง)

115
00:07:26,487 --> 00:07:30,324
‎ฉันจำได้ว่าไปซื้อดอกไม้
‎ฉันเดินออกมาจากร้านดอกไม้

116
00:07:31,284 --> 00:07:35,538
‎น่าจะมีปาปาราซซี่เก้าหรือสิบคนได้

117
00:07:35,621 --> 00:07:36,873
‎ยืนอยู่กลางถนน

118
00:07:36,956 --> 00:07:38,291
‎พวกเขายืนขวางรถกันอยู่

119
00:07:38,374 --> 00:07:40,751
‎แล้วบอกว่า “เฮ้ สบายดีไหม เมแกน”

120
00:07:40,835 --> 00:07:43,045
‎ฉันก็บอกว่า “อุ๊ย ขอบคุณ ไปหลบหนาวกันเถอะ”

121
00:07:43,129 --> 00:07:48,551
‎ฉันจำได้ว่าวันต่อมาเอชบอกไม่ให้คุยกับพวกนี้

122
00:07:49,385 --> 00:07:51,512
‎ฉันก็บอก “ฉันแค่พยายามทำตัวให้น่ารัก
‎ฉันไม่รู้จะทำยังไง”

123
00:07:51,596 --> 00:07:52,513
‎ฉันไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้”

124
00:07:52,597 --> 00:07:55,141
‎เขาบอก
‎“แต่สื่อในสหราชอาณาจักรบอกว่าคุณชอบ”

125
00:07:57,059 --> 00:07:59,395
‎คุณยิ้ม คุณชอบปาปาราซซี่

126
00:07:59,479 --> 00:08:01,397
‎(เมแกน มาร์เคิลยิ้มไม่หุบ)

127
00:08:01,481 --> 00:08:05,067
‎ฉันจำได้ว่าได้บอกกับเธอ
‎“เมื่อไรที่เรื่องนี้เป็นข่าว

128
00:08:05,151 --> 00:08:07,111
‎มันจะไม่ง่ายแน่”

129
00:08:07,195 --> 00:08:12,658
‎สื่อในสหราชอาณาจักรมีชื่อเสียงฉาวโฉ่
‎ในการทำทุกอย่างที่ทำได้

130
00:08:12,742 --> 00:08:14,327
‎เพื่อให้ได้ข่าวมา

131
00:08:14,410 --> 00:08:18,456
‎พวกเขาจะไปคุ้ยขยะ
‎พวกเขาจะพยายามเจาะบัญชี

132
00:08:18,539 --> 00:08:22,418
‎พวกเขาเอาทุกท่า
‎ที่จะให้ได้ข่าวลับเฉพาะและทำเงินจากมัน

133
00:08:23,085 --> 00:08:24,795
‎ฉันจำได้ว่าเธอช็อกทีเดียว

134
00:08:24,879 --> 00:08:27,173
‎แล้วเธอก็แบบ
‎“จริงเหรอ พวกเขาทำขนาดนั้นเหรอ”

135
00:08:27,256 --> 00:08:31,010
‎ฉันบอก “ก็ใช่น่ะสิ
‎ก็ในเมื่อมันจะทำเงินให้พวกเขาเป็นล้านๆ

136
00:08:32,178 --> 00:08:36,432
‎มันรู้สึกเหมือนว่าสื่อในสหราชอาณาจักร
‎ยกขบวนมาที่โตรอนโตกันหมด

137
00:08:38,267 --> 00:08:40,353
‎บ้านฉันถูกล้อม

138
00:08:42,688 --> 00:08:44,732
‎มีคนนั่งอยู่ในรถตลอดเวลา

139
00:08:44,815 --> 00:08:47,193
‎รอให้ฉันขยับตัว

140
00:08:49,362 --> 00:08:52,365
‎ผมได้ยินเรื่องทั้งหมดนี้
‎จากที่ที่ห่างไปหลายพันกิโลเมตร

141
00:08:52,448 --> 00:08:57,495
‎และพยายามจะทำอะไรสักอย่าง แต่ก็จนตรอกที่สุด

142
00:08:58,996 --> 00:09:02,583
‎แล้วเพื่อนบ้านฉันก็ส่งข้อความมาว่า
‎พวกนั้นเที่ยวเคาะประตูทุกบ้านเพื่อหาตัวคุณ

143
00:09:03,834 --> 00:09:09,048
‎พวกเขาจ่ายเงินเพื่อนบ้านบางคน
‎ให้ติดตั้งกล้องจับภาพที่สวนหลังบ้านฉัน

144
00:09:09,131 --> 00:09:13,010
‎อยู่ๆ เหมือนว่าทุกอย่างในชีวิตฉัน
‎มันถูกตีกรอบเข้ามาจนแคบ

145
00:09:13,094 --> 00:09:16,138
‎ฉันปิดม่าน ปิดมู่ลี่หมด

146
00:09:16,222 --> 00:09:17,723
‎มันน่ากลัวค่ะ

147
00:09:19,016 --> 00:09:21,811
‎ทุกที่มีแต่หน้าฉัน ทุกที่มีแต่เรื่องราวชีวิตฉัน

148
00:09:21,894 --> 00:09:24,272
‎หนังสือพิมพ์หัวสีเข้ามาครอบงำทุกสิ่ง

149
00:09:24,355 --> 00:09:25,648
‎(อดีตอันน่าตกใจของเมแกน)

150
00:09:25,731 --> 00:09:28,985
‎ความสัมพันธ์ระยะไกลต้องใช้ความพยายาม
‎ไม่ว่าจะมองมุมไหน

151
00:09:29,068 --> 00:09:30,611
‎แล้วคุณยังต้องเจอเรื่องนี้อีก

152
00:09:30,695 --> 00:09:34,782
‎แล้วก็อย่าลืมว่าคุณกำลังเรียนรู้
‎สิ่งต่างๆ ของกันและกันอยู่

153
00:09:34,865 --> 00:09:37,159
‎มันมีอะไรที่คนเขียนหรือพูดกัน

154
00:09:37,243 --> 00:09:39,412
‎ที่ผมต้องไปถามเธอ

155
00:09:39,495 --> 00:09:41,247
‎ตรงนั้นแหละที่ยากที่สุด

156
00:09:41,831 --> 00:09:46,669
‎มันยิ่งช่วยเร่งให้กระบวนการเรียนรู้
‎เป็นไปรวดเร็วยิ่งขึ้น

157
00:09:46,752 --> 00:09:48,170
‎ในความสัมพันธ์

158
00:09:48,963 --> 00:09:51,841
‎คงไม่ต้องบอกค่ะว่าคนก็เม้ามอยกัน
‎เรามารู้จักตัวตนของเธอกันมากขึ้นดีกว่า

159
00:09:51,924 --> 00:09:53,301
‎ว่าพวกเขาพูดอะไรกันบ้าง

160
00:09:53,384 --> 00:09:56,178
‎เรารู้อะไรเกี่ยวกับผู้หญิงลึกลับคนนี้บ้างคะ พอล่า

161
00:09:59,807 --> 00:10:03,019
‎(มิราเคิล ไมล์, ลอสแอนเจลีส
‎มกราคม ปี 2022)

162
00:10:03,853 --> 00:10:06,188
‎- เป็นละแวกที่น่าอยู่นะคะ
‎- ใช่

163
00:10:07,523 --> 00:10:09,984
‎แม่จำได้ว่าวันนึงลูกกลับมาบ้าน
‎จากงานเลี้ยงที่โรงเรียน

164
00:10:10,067 --> 00:10:11,694
‎แล้วบอก “บ้านเราอยู่บนที่จอดรถ”

165
00:10:11,777 --> 00:10:15,031
‎- มันก็ดี…
‎- แม่ก็บอก “ใช่ ก็ดีออก”

166
00:10:17,116 --> 00:10:19,827
‎- เราจะเดินผ่านถนนเข้าบ้าน
‎- นั่นเป็นถนนเข้าบ้านของเรา

167
00:10:19,910 --> 00:10:21,829
‎เป็นทางส่วนบุคคล

168
00:10:21,912 --> 00:10:24,290
‎สมัยก่อนเราเคยจัดปาร์ตี้กันด้านหลังนั่น

169
00:10:25,291 --> 00:10:27,084
‎หนูจำได้ว่าหนูจะขี่รถสี่ล้อคันเล็กๆ

170
00:10:27,168 --> 00:10:30,796
‎ออกมาที่ถนนทางเข้าบ้าน
‎และวนกลับไปอีกด้านได้

171
00:10:43,267 --> 00:10:44,644
‎ฉันเติบโตในแอลเอ

172
00:10:45,478 --> 00:10:49,523
‎แล้วฉันก็จำได้ว่าแม่เล่าเรื่องที่พาฉันไปร้านชำ

173
00:10:49,607 --> 00:10:51,609
‎แล้วพวกผู้หญิงที่นั่นจะบอก “นั่นลูกใครน่ะ”

174
00:10:52,401 --> 00:10:53,694
‎แม่บอก “ลูกฉันสิ”

175
00:10:53,778 --> 00:10:55,780
‎พวกเขาก็จะบอก
‎“คุณเป็นพี่เลี้ยงมากกว่า แม่แกอยู่ไหน”

176
00:10:56,405 --> 00:10:59,200
‎เพราะฉันผิวขาวมาก แต่แม่ฉันผิวสีเข้ม

177
00:11:01,369 --> 00:11:06,290
‎พ่อแม่ฉันอยู่ที่แวลลีย์จนฉันอายุได้สักสองขวบ

178
00:11:06,374 --> 00:11:12,213
‎ตอนที่พวกเขายุติความสัมพันธ์กัน
‎เราก็ย้ายไปอีกที่ ขับรถจากบ้านเดิมสัก 40 นาที

179
00:11:16,175 --> 00:11:20,012
‎ตอนนั้นละแวกที่ฉันกับแม่อยู่
‎มันเป็นชุมชนคนดำซะส่วนใหญ่

180
00:11:22,431 --> 00:11:25,059
‎เราย้ายไปอยู่ใกล้กับแม่ฉัน คือยายของเมแกน

181
00:11:25,142 --> 00:11:27,603
‎พี่สาวฉันก็อยู่ใกล้ๆ

182
00:11:28,312 --> 00:11:30,689
‎รวมทั้งเพื่อนผู้หญิงหลายคนของฉันด้วย

183
00:11:32,400 --> 00:11:34,819
‎ฉะนั้นเราจึงมีเครือข่ายผู้หญิงที่แน่นแฟ้น

184
00:11:34,902 --> 00:11:39,156
‎พวกเขาช่วยฉันเลี้ยงเมแกนค่ะ

185
00:11:41,575 --> 00:11:47,415
‎แกเป็นเด็กที่เข้ากับคนง่าย เป็นมิตร
‎ชอบปฏิสัมพันธ์กับคน

186
00:11:47,498 --> 00:11:50,334
‎แกเป็นเด็กที่เห็นอกเห็นใจคนอื่นมากๆ

187
00:11:51,001 --> 00:11:52,878
‎เป็นผู้ใหญ่มาก

188
00:11:52,962 --> 00:11:56,424
‎ฉันเคยถามลูกว่ารู้สึกเหมือนแม่เป็นแม่ไหม

189
00:11:56,507 --> 00:12:00,678
‎เมแกนตอบว่า
‎รู้สึกเหมือนแม่เป็นพี่สาวจอมบงการ

190
00:12:01,971 --> 00:12:03,472
‎ฉันไม่เคยลืมเลย

191
00:12:03,556 --> 00:12:05,391
‎(ฮอลลีวู้ด สคูลเฮาส์ ก่อตั้งเมื่อปี 1945)

192
00:12:05,474 --> 00:12:08,102
‎(สนใจใคร่รู้ เป็นผู้กล้า ศึกษา หาแรงบันดลใจ)

193
00:12:11,439 --> 00:12:13,023
‎ครูเด็บบี้

194
00:12:13,107 --> 00:12:18,487
‎- ตายแล้ว
‎- ดัชเชสของเรา

195
00:12:18,571 --> 00:12:19,738
‎ครูเป็นยังไงบ้างคะ

196
00:12:19,822 --> 00:12:21,991
‎สบายดีจ้ะ

197
00:12:22,074 --> 00:12:24,785
‎ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอเธอ

198
00:12:24,869 --> 00:12:26,412
‎ดีใจที่ได้เจอค่ะ

199
00:12:26,495 --> 00:12:27,788
‎รักคุณนะคะ

200
00:12:27,872 --> 00:12:31,625
‎คุณพระคุณเจ้า ดีจริงๆ เลย

201
00:12:31,709 --> 00:12:36,922
‎เป็นการตัดสินใจที่ดีมากที่เราพาเม็กมาที่นี่ก่อน

202
00:12:37,006 --> 00:12:41,302
‎ตอนที่ฉันกลับไปฮอลลีวู้ด สคูลเฮาส์
‎หรือที่เรายังเรียกว่าลิตเติล เร้ด สคูลเฮาส์

203
00:12:41,385 --> 00:12:43,262
‎ฉันอยู่ที่นั่นตั้งแต่สองขวบถึง 12

204
00:12:44,513 --> 00:12:46,515
‎เป็นความรู้สึกที่ดีมากที่ได้กลับมา

205
00:12:47,183 --> 00:12:50,019
‎ครูอยากให้เธอดูว่าเธอเขียนอะไรให้ครู

206
00:12:50,102 --> 00:12:52,021
‎ตายแล้ว ขอดูค่ะ

207
00:12:52,104 --> 00:12:54,356
‎เธอลายมือสวยมาก

208
00:12:55,232 --> 00:13:00,029
‎เอาสิ อ่านเลย
‎แต่ครูอยากให้เธอสนใจตรงป.ล.

209
00:13:00,696 --> 00:13:03,782
‎“ครูเด็บบี้ที่รัก ครูช่วยเหลือหนูมากมาย
‎ตั้งแต่หนูอายุสองขวบ

210
00:13:03,866 --> 00:13:07,661
‎หนูรู้ว่าหนูพึ่งครูได้
‎ทั้งในฐานะครูใหญ่และเพื่อนของหนู

211
00:13:07,745 --> 00:13:11,040
‎หนูไม่รู้จะขอบคุณยังไง ถึงหนูจะเรียนที่นี่มาสิบปี

212
00:13:11,123 --> 00:13:13,209
‎หนูก็หวังว่าหนูจะได้อยู่ต่ออีกสิบปี

213
00:13:13,292 --> 00:13:16,128
‎โรงเรียนนี้จะอยู่ในใจหนูเสมอ รักครูค่ะ เมแกน

214
00:13:16,212 --> 00:13:20,090
‎ป.ล. พอหนูรวยและมีชื่อเสียง
‎และหนูได้เขียนเรื่องราวของตัวเอง

215
00:13:20,174 --> 00:13:24,345
‎หนูจะพูดถึงครูและโรงเรียนนี้
‎คนทั่วโลกจะได้รู้จักครูค่ะ”

216
00:13:26,263 --> 00:13:27,473
‎เป็นจริงเลยค่ะ

217
00:13:27,556 --> 00:13:29,391
‎สาวน้อยวัย 11 ขวบบอกไว้

218
00:13:30,434 --> 00:13:32,228
‎พระเจ้า

219
00:13:35,898 --> 00:13:37,650
‎สมัยเด็กๆ ฉันเป็นเนิร์ดเต็มตัว

220
00:13:37,733 --> 00:13:40,486
‎นี่เป็นส่วนสำคัญที่หลายคนไม่เข้าใจเกี่ยวกับฉัน

221
00:13:40,569 --> 00:13:42,154
‎ฉันไม่ได้มีตัวตนแบบเด็กหน้าตาสวย

222
00:13:45,032 --> 00:13:47,993
‎ตัวตนทั้งหมดของฉันคือการเป็นเด็กหัวดี

223
00:13:50,037 --> 00:13:55,292
‎มันจะมีหลายๆ ช่วงที่ทำให้เราตระหนักได้
‎และจากจุดยืนของฉัน

224
00:13:55,376 --> 00:13:58,796
‎ฉันทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในโฆษณาตัวนึง
‎เพราะฉันเห็นว่ามันเหยียดเพศ

225
00:13:58,879 --> 00:14:02,841
‎ผู้หญิงต่อสู้กับคราบมันบนหม้อและกระทะ
‎ด้วยผลิตภัณฑ์ไอวอรี่เคลียร์

226
00:14:02,925 --> 00:14:04,134
‎ตอนนั้นฉัน 11 ขวบ

227
00:14:04,218 --> 00:14:09,056
‎“สวัสดีค่ะ เมื่อสัปดาห์ที่แล้วที่โรงเรียนของหนู
‎เราตัดสินใจดูข่าวในวิชาสังคม

228
00:14:09,139 --> 00:14:10,391
‎ระหว่างกำลังเปลี่ยนช่อง

229
00:14:10,474 --> 00:14:14,562
‎เราเห็นโฆษณาน้ำยาล้างจานไอวอรี่เคลียร์ตัวใหม่

230
00:14:14,645 --> 00:14:17,231
‎ในโฆษณานั้นบอกว่า
‎ผู้หญิงต้องสู้รบปรบมือกับคราบมัน

231
00:14:17,314 --> 00:14:19,358
‎หมายความว่า มีแต่ผู้หญิงที่ต้องล้างจาน

232
00:14:19,441 --> 00:14:21,860
‎ตอนที่หนูได้ฟังนั้น เด็กผู้ชายในห้องก็บอกว่า

233
00:14:21,944 --> 00:14:24,530
‎“ใช่แล้ว ผู้หญิงก็ต้องอยู่ในนั้นแหละ… ในครัว”

234
00:14:24,613 --> 00:14:28,909
‎ฉันเลยสงสัยว่า
‎คุณจะเปลี่ยนโฆษณาของคุณไปเป็น “ทุกคน…”

235
00:14:28,993 --> 00:14:31,871
‎พอทีกับถุงมือ

236
00:14:31,954 --> 00:14:35,958
‎ผู้คนต่อสู้กับคราบมันบนหม้อและกระทะ
‎ด้วยไอวอรี่เคลียร์

237
00:14:36,041 --> 00:14:39,795
‎ฉันเปลี่ยนโฆษณานั้นด้วยจดหมายที่เขียนด้วยมือ

238
00:14:39,879 --> 00:14:43,257
‎แล้วมันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เพราะตอนนั้น
‎ฉันกำลังจะเข้าโรงเรียนมัธยม ฉันเลยเหมือน…

239
00:14:44,425 --> 00:14:46,176
‎ฉันเป็นนักเคลื่อนไหวตัวน้อยๆ

240
00:14:51,891 --> 00:14:53,142
‎(เวลา 19:23 น. 5 เม.ย. ปี 1993)

241
00:14:55,227 --> 00:14:57,813
‎ฉันรู้จักเมแกนตอนอยู่ม.หนึ่ง

242
00:14:57,897 --> 00:14:59,732
‎ตอนนั้นเรากำลังเดินไปเข้าห้องเรียนใหม่

243
00:14:59,815 --> 00:15:02,693
‎แล้วเธอก็เปิดประตูพร้อมกับเต้นแท็ปแดนซ์

244
00:15:02,776 --> 00:15:04,069
‎(เวลา 14:29 น. 22 พ.ค. 1993)

245
00:15:04,153 --> 00:15:09,491
‎เรากลายมาเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน
‎เราทั้งคู่ชอบกิจกรรมนอกหลักสูตรแบบเดียวกัน

246
00:15:09,575 --> 00:15:14,914
‎เราใช้เวลาด้วยกันเยอะ
‎ทำงานในบทบาทผู้นำนักเรียน งานอาสาสมัครต่างๆ

247
00:15:14,997 --> 00:15:18,125
‎ตอนฉันลงสมัครสมาชิกสภานักเรียน
‎เธอเป็นเหมือนผู้จัดการหาเสียงให้ฉัน

248
00:15:18,208 --> 00:15:20,669
‎เธอจริงจังกับมันมาก

249
00:15:20,753 --> 00:15:24,381
‎หลังเลิกเรียน ฉันจะไปหาพ่อซึ่งเป็นผู้กำกับแสง

250
00:15:24,465 --> 00:15:29,678
‎บางครั้งฉันจะไปที่กองถ่ายซิตคอมเรื่อง
‎“แมริด วิธ ชิลเดรน”

251
00:15:33,849 --> 00:15:37,102
‎ฉันชอบอยู่ที่กองถ่าย ชอบมากเลย

252
00:15:37,686 --> 00:15:40,439
‎แล้วฉันก็ชอบความเป็นมิตรของคนที่กอง

253
00:15:40,522 --> 00:15:43,108
‎ทอมมาช่วยงานที่โรงเรียนเราเยอะมาก

254
00:15:43,192 --> 00:15:47,237
‎ในงานกำกับแสง
‎แล้วเมแกนก็ทำงานแสดงต่างๆ เยอะมาก

255
00:15:47,321 --> 00:15:48,989
‎- เธอทำไม่ได้หรอก
‎- ได้สิ

256
00:15:49,073 --> 00:15:51,408
‎ไม่ได้แน่ คนโกหก

257
00:15:51,492 --> 00:15:52,451
‎ไม่ได้โกหก

258
00:15:53,035 --> 00:15:54,703
‎เมแกนรักงานละคร

259
00:15:54,787 --> 00:15:57,039
‎ฉันจะไปดูละครเพลง การแสดงทุกครั้งของเธอ

260
00:15:58,916 --> 00:16:01,043
‎เธอหลงใหลกับมันมาก

261
00:16:01,126 --> 00:16:04,421
‎และมุ่งมั่นมากที่จะประสบความสำเร็จ

262
00:16:04,505 --> 00:16:06,882
‎ฉันช่วยลูกทำการบ้านไม่ได้ค่ะ
‎เพราะแกฉลาดกว่าฉัน

263
00:16:07,508 --> 00:16:10,552
‎เมแกนเรียนได้เอทุกวิชา เป็นคนมีวินัยมาก

264
00:16:10,636 --> 00:16:13,764
‎ฉันคงบอกว่าเม็กเป็นเด็กโตเกินวัย

265
00:16:13,847 --> 00:16:17,309
‎เราจะอุทิศตนเพื่อทำให้โลกใบนี้น่าอยู่ขึ้นเสมอ
‎ขอบคุณค่ะ

266
00:16:17,393 --> 00:16:18,227
‎(เมแกน อายุ 13 ปี)

267
00:16:24,817 --> 00:16:29,071
‎พิธีเรียนจบมัธยมปลายของฉันจัดที่นี่
‎ฮอลลีวู้ดโบวล์

268
00:16:30,155 --> 00:16:33,367
‎นักเรียนหญิง 103 คนบนเวที
‎ทุกคนสวมชุดยาวสีขาว

269
00:16:33,450 --> 00:16:36,078
‎ไม่ใช่ชุดครุยเรียนจบนะ ชุดราตรีสวยๆ สีขาว

270
00:16:36,662 --> 00:16:42,710
‎นั่นไง คอนเสิร์ตสุดท้ายที่ฉันไปดูที่นั่น ฉันไปกับแม่

271
00:16:42,793 --> 00:16:44,920
‎เราอยู่ที่ลานจอดรถ กำลังจะกลับกัน

272
00:16:45,713 --> 00:16:51,010
‎แม่ฉันบีบแตรใส่รถคันนึง
‎ผู้หญิงคนขับคิดนานมากว่าจะออกยังไง

273
00:16:51,093 --> 00:16:55,222
‎แล้วผู้หญิงคนนั้นก็หันมา
‎ตะโกนด่าแม่ฉันว่าไอ้นิโกร

274
00:16:59,518 --> 00:17:04,565
‎ฉันจำได้ว่าแม่กำพวงมาลัยแน่นเลย

275
00:17:06,775 --> 00:17:13,032
‎เห็นเลยว่าแม่กำพวงมาลัยแน่นมาก
‎ขนาดที่ว่าข้อนิ้วเป็นสีขาวเลย

276
00:17:15,117 --> 00:17:18,912
‎แล้วแม่ก็เงียบตลอดทางกลับบ้านเลย
‎เราไม่เคยพูดถึงเหตุการณ์นั้นกัน

277
00:17:22,041 --> 00:17:25,085
‎ในชีวิตฉันไม่เคยได้ยินใครใช้คำนั้น

278
00:17:26,795 --> 00:17:29,048
‎มันไม่เหมือนกันนะ การเป็นชนกลุ่มน้อย

279
00:17:29,131 --> 00:17:32,051
‎แต่ไม่ได้ถูกปฏิบัติเหมือนเป็นชนกลุ่มน้อยตั้งแต่แรก

280
00:17:32,134 --> 00:17:34,928
‎ตอนนี้ฉันคงบอกว่า คนรู้เรื่องเชื้อชาติของฉันดี

281
00:17:35,012 --> 00:17:37,473
‎เพราะพวกเขาทำเป็นเรื่องใหญ่
‎ตอนที่ฉันไปที่สหราชอาณาจักร

282
00:17:37,556 --> 00:17:39,641
‎แต่ก่อนหน้านั้น

283
00:17:41,935 --> 00:17:45,147
‎คนส่วนใหญ่ไม่ได้ปฏิบัติกับฉันเป็น “ผู้หญิงผิวสี”

284
00:17:45,981 --> 00:17:48,150
‎ฉะนั้นฉันจะไม่เจอการพูดจาแบบนั้น

285
00:17:54,323 --> 00:17:55,824
‎ในฐานะผู้ปกครอง

286
00:17:58,160 --> 00:18:01,622
‎เมื่อกลับมามองในตอนนี้
‎แน่นอนว่าฉันคงย้อนกลับไป

287
00:18:01,705 --> 00:18:04,041
‎และพูดคุยอย่างจริงจัง

288
00:18:05,000 --> 00:18:07,086
‎เรื่องว่าโลกจะมองลูกแบบไหน

289
00:18:09,922 --> 00:18:14,384
‎คุณพอนึกออกไหม…
‎คุณเป็นแฮร์รี่นะ แล้วฉันจะเป็นควีน

290
00:18:14,468 --> 00:18:18,305
‎- ย่าครับ ผมเจอสาวสวยคนนึง
‎- อืม

291
00:18:18,388 --> 00:18:21,809
‎แต่บังเอิญเธอเป็นคนเชื้อชาติผสมครับ

292
00:18:23,602 --> 00:18:28,524
‎ฉันบอกเมแกน ฉันจำได้แม่นเลย
‎ว่านี่เป็นเรื่องของเชื้อชาติ

293
00:18:29,566 --> 00:18:32,236
‎แล้วเม็กก็บอก “แม่ หนูไม่อยากฟัง”

294
00:18:32,319 --> 00:18:35,614
‎ฉันก็บอก ลูกอาจจะไม่อยากฟัง
‎แต่นี่เป็นเรื่องที่จะเกิดขึ้น

295
00:18:36,615 --> 00:18:40,744
‎ตอนนั้นฉันไม่ได้คิดว่า
‎เชื้อชาติจะมามีส่วนในเรื่องนี้ตรงไหน

296
00:18:40,828 --> 00:18:42,913
‎ฉันไม่ได้คิดเลยจริงๆ

297
00:18:42,996 --> 00:18:46,917
‎ภายในสัปดาห์แรกที่เรื่องของเราเป็นข่าว

298
00:18:47,000 --> 00:18:48,502
‎(เดลีย์เมล)

299
00:18:48,585 --> 00:18:53,298
‎ข่าวแรกเลย แฟนแฮร์รี่
‎(แทบจะ) ส่งตรงจากย่านคอมพ์ตัน

300
00:18:54,341 --> 00:18:56,468
‎ผมแบบว่า “โอ้โฮ!”

301
00:18:56,552 --> 00:18:59,763
‎อย่างแรกเลย ฉันไม่ได้มาจากคอมพ์ตัน
‎ฉันไม่เคยอยู่ที่คอมพ์ตัน

302
00:19:00,556 --> 00:19:04,977
‎มันเป็นข้อมูลที่ผิด
‎แต่ทำไมต้องไปพูดถึงคอมพ์ตันเสียๆ หายๆ

303
00:19:06,520 --> 00:19:08,689
‎คำแนะนำของพระราชวังคือ “ไม่ต้องพูดอะไร”

304
00:19:08,772 --> 00:19:11,233
‎ไม่มีความเห็น
‎ทุกคนจะพูดแค่ว่า “ไม่มีความเห็น”

305
00:19:11,316 --> 00:19:13,694
‎แต่สิ่งที่ผู้คนต้องเข้าใจก็คือ

306
00:19:13,777 --> 00:19:15,988
‎เมื่อเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์เยอะ

307
00:19:16,071 --> 00:19:18,323
‎ทุกอย่างที่เมแกนต้องเจอ

308
00:19:18,407 --> 00:19:19,867
‎พวกเขาก็เคยเจอมาเหมือนกัน

309
00:19:19,950 --> 00:19:21,869
‎มันเกือบจะเหมือนการผ่านพิธีสำคัญในชีวิต

310
00:19:21,952 --> 00:19:26,623
‎สมาชิกพระราชวงศ์บางคนบอกว่า
‎แต่ “ภรรยาฉันก็ผ่านอะไรแบบนั้นมา

311
00:19:27,207 --> 00:19:29,543
‎แล้วทำไมแฟนนายถึงจะเจอบ้างไม่ได้

312
00:19:29,626 --> 00:19:33,463
‎ทำไมนายต้องได้รับการยกเว้น
‎ทำไมเธอต้องได้รับการปกป้อง”

313
00:19:34,089 --> 00:19:36,967
‎ผมก็บอกว่า “ความแตกต่าง
‎มันอยู่ที่องค์ประกอบทางเชื้อชาติ”

314
00:19:37,050 --> 00:19:39,761
‎(ชีวิตอันธพาล)

315
00:19:39,845 --> 00:19:41,638
‎(เดอะเดลี่สตาร์: แฟนสุดฮอตของแฮร์รี่มาจาก)

316
00:19:41,722 --> 00:19:43,390
‎(หนึ่งในย่านป่าเถื่อนสุดของเมือง
‎ถิ่นแก๊งอาชญากร)

317
00:19:43,473 --> 00:19:45,350
‎(รายงานพิเศษ เดลีย์เมล:
‎เทือกเขาเหล่ากอแฟนอเมริกันของแฮร์รี่)

318
00:19:45,434 --> 00:19:50,772
‎(เป็นทั้งช่างตัดเสื้อ ครู และคนทำความสะอาด…)

319
00:19:50,856 --> 00:19:52,524
‎(แฟนแฮร์รี่ ดารานำ “สูทส์”
‎มาจากเครนชอว์ แอลเอ)

320
00:19:52,608 --> 00:19:54,318
‎(เครนชอส์กับอาชญากรรม 47 ครั้ง
‎ในรอบสัปดาห์)

321
00:19:54,401 --> 00:19:55,903
‎(แม่นักสังคมสงเคราะห์ของมาร์เคิล
‎อาศัยในย่านเสื่อมโทรม)

322
00:19:55,986 --> 00:20:00,657
‎พวกเขาจะถ่ายภาพพื้นที่ต่างๆ
‎ของย่านสลัม เป็นต้น

323
00:20:00,741 --> 00:20:03,911
‎แล้วบอกว่าฉันอยู่ที่นั่น เธอเป็นคนจากละแวกนั้น

324
00:20:03,994 --> 00:20:06,997
‎(ที่จอดเฉพาะคนทำความสะอาด)

325
00:20:07,706 --> 00:20:09,166
‎มันเลวร้ายมากค่ะ

326
00:20:09,249 --> 00:20:11,960
‎แต่ฉันก็ยังเฉยอยู่ต่อไป ฉันยังนิ่งเงียบ

327
00:20:15,547 --> 00:20:19,176
‎แปดวันหลังจากที่ความสัมพันธ์ของเราถูกเปิดเผย
‎ผมออกแถลงการณ์

328
00:20:19,259 --> 00:20:21,970
‎ตำหนิบทความและพาดหัวข่าว
‎ที่สื่อความเป็นนัยเรื่องเชื้อชาติ

329
00:20:22,054 --> 00:20:23,555
‎ที่เขียนขึ้นโดยสื่อบริติช

330
00:20:23,639 --> 00:20:29,228
‎รวมทั้งการเหยียดผิวอย่างโจ่งแจ้ง
‎จากบทความทางสื่อสังคมออนไลน์

331
00:20:29,311 --> 00:20:32,022
‎(แถลงการณ์จากเลขาธิการฝ่ายสื่อสาร
‎ของเจ้าชายแฮร์รี่)

332
00:20:32,105 --> 00:20:34,483
‎(พระราชวังเคนซิงตันออกแถลงการณ์)

333
00:20:34,566 --> 00:20:37,819
‎เกี่ยวกับการคุกคามที่เมแกน มาร์เคิลต้องประสบ

334
00:20:37,903 --> 00:20:42,866
‎พระองค์ตรัสว่าเธอต้องทนต่อการข่มเหง
‎และคุกคามที่มีนัยทางเชื้อชาติ

335
00:20:42,950 --> 00:20:46,870
‎เจ้าชายแฮร์รี่ทรงกังวลเรื่องความปลอดภัย
‎ของคุณมาร์เคิล และทรงผิดหวังอย่างยิ่ง

336
00:20:46,954 --> 00:20:49,665
‎ที่ทรงไม่สามารถปกป้องเธอได้

337
00:20:49,748 --> 00:20:51,959
‎นี่ไม่ใช่เกม แต่เป็นชีวิตของเธอ

338
00:20:52,042 --> 00:20:55,254
‎เป็นการส่งสารที่ชัดเจนมาก
‎ถึงสื่อมวลชนบริติชว่า “อย่ามายุ่ง”

339
00:20:57,673 --> 00:21:00,467
‎เธอเป็นเจ้าหญิงจากคอมพ์ตันโดยแท้

340
00:21:00,550 --> 00:21:05,847
‎มันโหดแต่เมื่อมองในบางมุม
‎มันก็ไม่ได้น่าแปลกใจ

341
00:21:08,600 --> 00:21:12,854
‎หนังสือพิมพ์หัวสีของสหราชอาณาจักร
‎มีบทบาทที่พิเศษในชีวิตคนบริติช

342
00:21:12,938 --> 00:21:14,773
‎(สถานีอ๊อกซ์ฟอร์ด เซอร์คัส)

343
00:21:14,856 --> 00:21:18,652
‎ในแง่หนึ่งนั้น หนังสือพิมพ์หัวสีมีพื้นฐาน
‎ของการตีไข่ใส่สีอย่างแท้จริง

344
00:21:18,735 --> 00:21:20,153
‎ที่ชื่นชอบการเม้ามอย

345
00:21:20,237 --> 00:21:23,490
‎แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ไม่ใช่แค่ความบันเทิง

346
00:21:23,573 --> 00:21:28,370
‎เพราะหนังสือพิมพ์หัวสีมีอิทธิพล
‎ต่อความคิดเห็นของประชาชนมาเป็นเวลานาน

347
00:21:30,038 --> 00:21:33,959
‎หนังสือพิมพ์หัวสีจำนวนหนึ่ง
‎สามารถทำให้รัฐบาลเขวได้

348
00:21:34,042 --> 00:21:37,963
‎ในช่วงเลือกตั้ง มีเหตุผลที่ทำให้พวกเขา
‎เป็นสื่อที่ได้รับความนิยม

349
00:21:38,755 --> 00:21:42,801
‎หนังสือพิมพ์หัวสีบริติชปรากฏอยู่
‎ทั้งในความเป็นสื่อสิ่งพิมพ์ชุด

350
00:21:42,884 --> 00:21:45,387
‎และในความเป็นทัศนคติ และมันเป็นพิษภัย

351
00:21:45,470 --> 00:21:47,264
‎(เดอะเดลีย์เมล)

352
00:21:48,849 --> 00:21:52,644
‎เราต้องทราบว่านี่เป็นอุตสาหกรรมคนขาว

353
00:21:52,728 --> 00:21:53,854
‎(เดอะซัน เดอะซันเดย์ไทมส์ เดอะไทมส์)

354
00:21:53,937 --> 00:21:56,440
‎มีคนผิวดำคิดเป็นร้อยละ 3.5 ของประชากร

355
00:21:56,523 --> 00:21:59,776
‎และราวร้อยละ 0.2 ของนักข่าว

356
00:22:00,360 --> 00:22:02,070
‎(เดลีย์เมล์ - แฮร์รี่ สาวของคุณ
‎ไม่ผ่านบททดสอบของแม่ฉัน)

357
00:22:02,154 --> 00:22:05,532
‎ดังนั้น พวกคนที่คิดพาดหัวข่าวพวกนี้

358
00:22:05,615 --> 00:22:09,411
‎พวกเขานั่งคิดกันในห้องข่าว
‎ที่เป็นคนขาวเกือบทั้งหมด

359
00:22:09,494 --> 00:22:14,916
‎แล้วพวกเขาก็เป็นคนตัดสินใจว่า
‎อะไรแบบไหนที่ล้ำเส้นของการเหยียดผิว

360
00:22:15,000 --> 00:22:18,211
‎และใครก็ตามที่ย่างเท้า
‎เข้าสู่สายตาของสาธารณชน

361
00:22:18,295 --> 00:22:22,132
‎โดยเฉพาะถ้าเป็นผู้หญิงและยิ่งถ้าเป็นคนผิวดำ

362
00:22:22,215 --> 00:22:24,343
‎ก็สมควรถูกวิพากษ์วิจารณ์แล้ว
‎ในความคิดคนพวกนี้

363
00:22:24,426 --> 00:22:28,930
‎(ที่ทิ้งขยะของร้านนิวบาลานซ์ โตรอนโต)

364
00:22:29,014 --> 00:22:30,932
‎ทุกอย่างอยู่ในนี้แล้วค่ะ

365
00:22:31,016 --> 00:22:33,935
‎ผมขอจัดการต่อเองครับ

366
00:22:37,189 --> 00:22:38,315
‎(รางวัลเอ็นเอเอซีพี ก.พ. 2022)

367
00:22:38,398 --> 00:22:40,692
‎เดี๋ยวเขาจะมาพาคุณเข้าไปแล้วค่ะ

368
00:22:42,110 --> 00:22:44,738
‎(รางวัลเอ็นเอเอซีพี อิมเมจ ครั้งที่ 53)

369
00:22:45,989 --> 00:22:48,241
‎หนูมาไกลมาก
‎จากโรงเรียนลิตเติล เร้ด สคูลเฮาส์

370
00:22:48,325 --> 00:22:49,534
‎แน่นเหรอ

371
00:22:50,452 --> 00:22:51,995
‎- ตื่นเต้นไหม
‎- ครับ

372
00:22:52,954 --> 00:22:54,331
‎ก็ตามน้ำไปนั่นแหละ

373
00:22:57,042 --> 00:22:58,919
‎ไม่มีใครพูดคุยกันว่า
‎การเป็นคนเชื้อชาติผสมมันเป็นยังไง

374
00:23:00,796 --> 00:23:03,924
‎การค้นหาตัวตนของฉันไม่น้อยเลย

375
00:23:04,007 --> 00:23:07,010
‎ที่เป็นการพยายามคิดให้ออกว่า
‎ที่ทางของฉันอยู่ตรงไหน

376
00:23:08,929 --> 00:23:12,974
‎และฉันคิดว่ามันเกี่ยวข้องมาก
‎กับการที่คุณไม่ขาวพอหรือไม่ดำพอ

377
00:23:13,934 --> 00:23:16,394
‎แต่ฉันไม่ได้มองโลกแบบนั้น

378
00:23:16,478 --> 00:23:19,147
‎- ดีใจที่ได้เจอนะ
‎- คุณด้วย คืนนี้แม่ฉันมาด้วย

379
00:23:19,231 --> 00:23:22,567
‎- แม่! แม่ของเมแกน มาร์เคิลมาด้วยนะ
‎- ว่าไงนะ

380
00:23:22,651 --> 00:23:26,279
‎ไง พี่ชาย แอนโธนี่ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก

381
00:23:26,363 --> 00:23:31,868
‎สิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้ก็คือ เราไม่ได้มองโลก
‎อย่างที่มันเป็น แต่มองมันอย่างที่เราเป็น

382
00:23:32,577 --> 00:23:36,373
‎ตอนที่ผมได้พบเมแกน ผมคิดว่า
‎ครึ่งนึงของประเทศเครือจักรภพ ผมเคยไปแล้ว

383
00:23:37,624 --> 00:23:40,669
‎ผมได้พบผู้คนและชุมชนต่างๆ ทั่วโลก

384
00:23:40,752 --> 00:23:43,922
‎และจากประสบการณ์นั้น ผมคิดว่าผมรู้

385
00:23:44,005 --> 00:23:49,636
‎ผมคิดว่าผมมีความตระหนักรู้ในปัญหา
‎วิถีการใช้ชีวิต

386
00:23:49,719 --> 00:23:52,013
‎อคติที่อยู่ในจิตใต้สำนึก ทั้งหมดแหละ

387
00:23:52,097 --> 00:23:54,975
‎และบัดนี้ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่จะขอมอบ

388
00:23:55,058 --> 00:23:58,311
‎รางวัลเอ็นเอเอซีพีเพรสซิเดนซ์แก่

389
00:23:58,395 --> 00:24:02,691
‎เจ้าชายแฮร์รี่และเมแกน
‎ดยุคและดัชเชสแห่งซัสเซ็กส์

390
00:24:02,774 --> 00:24:04,109
‎(รางวัลเพรสซิเดนซ์)

391
00:24:04,192 --> 00:24:08,071
‎แต่การได้ฟังเธอพูดคุย
‎และได้เห็นเธอสนทนาบ้าง แชตบ้าง

392
00:24:08,155 --> 00:24:13,493
‎ผมรู้สึกว่า นี่ผมก็แค่กำลังใช้ชีวิต
‎แบบปิดหูปิดตาอย่างมีความสุขมั้ง

393
00:24:14,077 --> 00:24:19,249
‎ผมคิดว่าคงไม่ผิดที่จะพูดว่า
‎ผมมาจากภูมิหลังที่แตกต่างจากภรรยาที่น่าทึ่ง

394
00:24:19,332 --> 00:24:22,252
‎แต่มันก็มีเหตุผลที่ชีวิตของเรา
‎ถูกชักพาให้มาอยู่ร่วมกัน

395
00:24:22,335 --> 00:24:25,130
‎เราทั้งคู่มีพันธะสัญญาต่อชีวิตของการรับใช้

396
00:24:25,213 --> 00:24:27,716
‎ความรับผิดชอบที่จะเผชิญหน้ากับความอยุติธรรม

397
00:24:27,799 --> 00:24:30,010
‎และความเชื่อที่ว่าสิ่งที่ถูกมองข้ามมากที่สุด

398
00:24:30,093 --> 00:24:32,762
‎คือสิ่งสำคัญที่สุดที่จะรับฟัง

399
00:24:32,846 --> 00:24:36,266
‎และฉันก็ภูมิใจเป็นที่สุดที่เราได้ทำงานนี้ร่วมกัน

400
00:24:37,017 --> 00:24:41,271
‎เราย้ายไปอยู่แคลิฟอร์เนีย รัฐบ้านเกิดของฉัน
‎ก่อนเหตุฆาตกรรมจอร์จ ฟลอยด์ไม่นาน

401
00:24:41,354 --> 00:24:46,985
‎และสำหรับชาวอเมริกันผิวดำ
‎มันหาใช่เพียงช่วงเวลาเก้านาทีกับ 29 วินาทีนั้น

402
00:24:47,068 --> 00:24:50,030
‎มันรื้อฟื้นห้วงเวลาหลายศตวรรษ
‎ของบาดแผลที่ปราศจากการเยียวยา

403
00:24:50,113 --> 00:24:52,490
‎ลูกสาวลูกชายผม ลูกๆ ของผม

404
00:24:52,574 --> 00:24:55,785
‎เป็นเด็กเชื้อชาติผสมและผมก็ภูมิใจที่เป็นแบบนั้น

405
00:24:57,454 --> 00:25:01,041
‎เมื่อลูกๆ ผมโตขึ้น แล้วมองกลับมาที่ช่วงเวลานี้

406
00:25:01,124 --> 00:25:05,128
‎แล้วพวกเขาก็หันมาหาผมแล้วบอก
‎“ตอนนั้นพ่อทำอะไร”

407
00:25:06,046 --> 00:25:07,756
‎ผมอยากมีคำตอบให้พวกเขาได้

408
00:25:07,839 --> 00:25:11,718
‎เฮโล เฮโลสาระพา เราจะมุ่งหน้าไปทำงานกัน

409
00:25:18,350 --> 00:25:21,311
‎ผมคิดว่าในฐานะมนุษย์แล้ว
‎มันเป็นความรับผิดชอบใหญ่หลวง

410
00:25:21,394 --> 00:25:23,647
‎คือถ้าคุณพาคนตัวเล็กๆ ออกมาสู่โลกใบนี้

411
00:25:23,730 --> 00:25:26,816
‎คุณก็ควรจะทำทุกอย่างที่ทำได้
‎ให้โลกนี้น่าอยู่มากขึ้นสำหรับพวกเขา

412
00:25:27,859 --> 00:25:30,779
‎ทำไมมันมาทางนี้ฮะ

413
00:25:30,862 --> 00:25:34,115
‎เราจะไม่มีโอกาส
‎ได้อยู่ใกล้นกฮัมมิ่งเบิร์ดขนาดนี้อีกแล้วนะ

414
00:25:34,199 --> 00:25:35,367
‎- ทำไม
‎- ดูสิ

415
00:25:35,450 --> 00:25:37,452
‎เพราะพวกมันกลัวคน

416
00:25:37,535 --> 00:25:39,454
‎นี่ไง ดูพวกมันสิ

417
00:25:40,455 --> 00:25:41,873
‎อาร์ชี่

418
00:25:41,957 --> 00:25:44,584
‎แม่ เท้าผมสกปรก

419
00:25:44,668 --> 00:25:46,795
‎เพราะผมอยู่กับแม่

420
00:25:50,924 --> 00:25:52,342
‎โอ๊ย ตายแล้ว

421
00:25:53,343 --> 00:25:54,594
‎เท้าผมสกปรก

422
00:25:54,678 --> 00:25:56,888
‎เท้าลูกสกปรก ลูกรัก

423
00:25:56,972 --> 00:26:00,642
‎พ่อเป็นนักดูนก ฉะนั้นตอนนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญมาก

424
00:26:03,895 --> 00:26:07,524
‎แต่ในขณะเดียวกัน สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเราสองคน

425
00:26:07,607 --> 00:26:11,861
‎ก็คือการทำให้แน่ใจว่าเราจะไม่ทำผิด
‎แบบเดียวกับที่พ่อแม่เราอาจเคยทำมา

426
00:26:11,945 --> 00:26:13,029
‎นั่นใครน่ะ

427
00:26:13,113 --> 00:26:14,823
‎นั่นคือตะขาบ

428
00:26:16,074 --> 00:26:20,036
‎ทุกคนนำความเป็นเด็กของตัวเองมากมาย
‎มาอยู่ในตัวตนปัจจุบัน

429
00:26:21,288 --> 00:26:24,040
‎โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
‎ถ้าคุณเป็นผลผลิตของการหย่าร้าง

430
00:26:28,795 --> 00:26:33,258
‎ผมว่าเด็กส่วนใหญ่ที่เป็นผลผลิต
‎ของพ่อแม่ที่เลิกรากัน

431
00:26:33,341 --> 00:26:36,761
‎มีอะไรหลายอย่างเหมือนกัน
‎โดยไม่เกี่ยงว่าเราจะมีภูมิหลังแบบไหน

432
00:26:38,054 --> 00:26:42,142
‎การต้องถูกพาจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง
‎หรือบางทีพ่อแม่คุณอาจจะจ้องเอาชนะกัน

433
00:26:42,225 --> 00:26:44,602
‎หรือคุณต้องอยู่ในที่หนึ่งนานกว่าที่คุณอยาก

434
00:26:44,686 --> 00:26:47,689
‎หรืออยู่ในอีกที่สั้นกว่าที่อยาก
‎มันมีปัจจัยมากมายหลายอย่าง

435
00:26:49,774 --> 00:26:53,153
‎แม้ว่าพ่อแม่ฉันจะช่วยกันเลี้ยงฉันอย่างดี

436
00:26:53,236 --> 00:26:57,657
‎ถ้าคิดถึงว่าสถานการณ์นั้นหล่อหลอมว่า
‎คุณจะโตมาแบบไหนหรือว่าต้องการอะไร…

437
00:26:58,658 --> 00:27:02,829
‎ตลกมากเลย ตอนฉันอายุ 12
‎ฉันเรียนที่โรงเรียนอิมมาคูเลต ฮาร์ท

438
00:27:02,912 --> 00:27:07,208
‎และหนึ่งในการบ้าน
‎คือเขียนกลอนเกี่ยวกับชีวิตของเรา

439
00:27:07,834 --> 00:27:11,129
‎ฉันยังจำกลอนบทนั้นได้จนเดี๋ยวนี้ ซึ่งก็คือ

440
00:27:11,212 --> 00:27:14,758
‎บ้านสองหลัง เรือนสองแห่ง
‎ครัวสองห้อง โทรศัพท์สองเครื่อง

441
00:27:14,841 --> 00:27:17,844
‎โซฟาสองตัวที่ฉันเอนกาย
‎สถานที่สองแห่งที่ฉันอาศัย

442
00:27:17,927 --> 00:27:21,264
‎ย้ายไป ย้ายมา ย้ายมา ย้ายไป
‎จากจันทร์ถึงศุกร์ ชีวิตฉันก็วนไป

443
00:27:21,348 --> 00:27:24,809
‎อย่าเข้าใจฉันผิด มันไม่ได้แย่มากมาย
‎แต่หลายๆ ครา มันทำให้ฉันเสียใจ

444
00:27:24,893 --> 00:27:29,022
‎ฉันอยากมีครอบครัวพร้อมหน้า
‎กับคุณพ่อแสนสุขและศรีภรรยา

445
00:27:29,105 --> 00:27:33,568
‎รั้วไม้ระแนง เจ้าหมามอมแมม
‎เตาผิงกับฟืนติดไฟสีแดง

446
00:27:33,651 --> 00:27:38,156
‎แต่นั่นไม่ใช่เรื่องจริง มันเป็นแค่ฝัน
‎ฉันไม่อาจโศกาจาบัลย์ หรือแม้กรีดร้องให้ลั่น

447
00:27:38,239 --> 00:27:42,869
‎ฉันจึงมานั่งตรงนี้ อ่าน “แคทนัมเบอร์ทรี”
‎ชีวิตคงจะง่ายดี ถ้าตัวฉันนี้แยกร่างได้

448
00:27:49,459 --> 00:27:52,170
‎ฉันจะอยู่กับแม่วันธรรมดา อยู่กับพ่อเสาร์อาทิตย์

449
00:27:52,253 --> 00:27:56,758
‎พ่อฉันอยู่คนเดียว มีลูกที่โตแล้วสองคน

450
00:27:56,841 --> 00:27:58,134
‎และพวกเขาก็ย้ายออกไปแล้ว

451
00:27:58,218 --> 00:27:59,719
‎พ่ออยู่ไหน

452
00:28:01,513 --> 00:28:03,932
‎โห หนูต้องซูมออกหน่อยละ

453
00:28:04,015 --> 00:28:05,725
‎หนูต้องกดปุ่มที่ด้านหลัง

454
00:28:06,851 --> 00:28:08,228
‎- อ๋อ ค่ะ
‎- เห็นใช่ไหม พอกดปุ่มนั้น

455
00:28:08,311 --> 00:28:09,646
‎มันจะไปข้างหน้าใช่ไหมล่ะ

456
00:28:09,729 --> 00:28:14,234
‎โอเค เอาละ ถ่ายติดหนูไหมเนี่ย สงสัยจัง

457
00:28:14,317 --> 00:28:16,361
‎โอเค ไว้เจอกันค่ะ บ๊ายบาย

458
00:28:16,444 --> 00:28:18,196
‎ฉันเป็นลูกพ่อมาตลอดชีวิต

459
00:28:18,279 --> 00:28:20,240
‎โอเค ต้องกดปุ่ม

460
00:28:20,323 --> 00:28:21,449
‎แล้วฉันก็อยู่กับพ่อบ่อยๆ

461
00:28:21,533 --> 00:28:22,617
‎เอาเลย

462
00:28:23,743 --> 00:28:25,370
‎รูปพ่อ

463
00:28:26,996 --> 00:28:29,040
‎เราจะจับปลามาทำมื้อค่ำใช่ไหม

464
00:28:29,124 --> 00:28:31,042
‎ปลาสำหรับมื้อค่ำ

465
00:28:31,126 --> 00:28:33,420
‎นั่นเป็นเป้าหมายของเรา ใช่ค่ะ

466
00:28:34,087 --> 00:28:37,090
‎แต่ฉันก็จำได้ว่ารู้สึกเหงาตอนเป็นเด็กเหมือนกัน

467
00:28:37,173 --> 00:28:39,217
‎(เวลา 18:56 น. 29 พฤษภาคม ปี 1993)

468
00:28:39,300 --> 00:28:42,929
‎และอยากมีคนอยู่รายล้อมมากกว่านี้

469
00:28:43,930 --> 00:28:46,141
‎- แน่วแน่
‎- อะไรคะ

470
00:28:46,808 --> 00:28:48,184
‎แน่วแน่

471
00:28:55,734 --> 00:28:58,194
‎(ปี 2016)

472
00:28:58,278 --> 00:29:00,488
‎เธอใช้ชีวิตเต็มที่ก่อนจะเจอเอช

473
00:29:01,072 --> 00:29:03,032
‎เธอมีกลุ่มเพื่อนที่สนิทๆ กัน

474
00:29:03,116 --> 00:29:07,662
‎แล้วเม็กก็เป็นคนชอบเจอผู้คน
‎เธอชอบเข้าสังคมสุดๆ

475
00:29:07,746 --> 00:29:09,080
‎เธออยู่ที่โตรอนโต

476
00:29:09,164 --> 00:29:11,458
‎เธอเป็นคนตรงไปตรงมา จริงใจมาก

477
00:29:11,541 --> 00:29:15,420
‎ชุมชนที่ฉันอยู่เป็นย่านพักอาศัยที่ดีมาก
‎ฉันมีหมาสองตัว

478
00:29:15,503 --> 00:29:17,297
‎แล้วมันก็ยอดเยี่ยม มันง่ายๆ เงียบๆ

479
00:29:17,380 --> 00:29:19,883
‎ออกไปเดินเขา เดินเล่น ไปกองถ่าย

480
00:29:21,259 --> 00:29:22,594
‎ฉันรักงานของฉัน

481
00:29:24,888 --> 00:29:27,932
‎มาแล้ว ช่วยเตรียมสไลด์ให้พร้อม เข้าที่ด้วย

482
00:29:28,016 --> 00:29:32,020
‎ฉันรู้สึกว่าโตรอนโตเป็นที่ที่น่าอยู่
‎สำหรับนักแสดงที่ทำงานที่นั่น

483
00:29:32,103 --> 00:29:35,774
‎เม็กอาจจะไปซื้อของร้านชำและมีคนจำได้

484
00:29:35,857 --> 00:29:38,735
‎พวกเขาก็จะพูดว่า
‎คุณคือผู้หญิงในเรื่อง “สูทส์” ใช่ไหม

485
00:29:39,736 --> 00:29:41,780
‎เวลาเราออกไปเดินตามถนน

486
00:29:41,863 --> 00:29:43,865
‎เธอจะจับมือโอบไหล่กับแฟนๆ เลย

487
00:29:43,948 --> 00:29:46,868
‎แล้วก็จะแบบ มาถ่ายเซลฟี่กัน
‎แล้วก็เอาแขนโอบแฟนคนนั้น

488
00:29:46,951 --> 00:29:48,495
‎ได้สิคะ ชื่ออะไรคะ

489
00:29:48,578 --> 00:29:51,372
‎นอกจากนั้นแล้ว เธอมีอิสระเหลือล้น

490
00:29:51,456 --> 00:29:53,958
‎เธอมีชีวิตที่สวยงาม

491
00:29:54,042 --> 00:29:56,586
‎ก่อนทุกอย่างจะแตกกระเจิง

492
00:29:58,505 --> 00:30:00,423
‎เฮ้ หวัดดีค่ะ

493
00:30:01,466 --> 00:30:02,509
‎ถ่ายให้ได้

494
00:30:03,301 --> 00:30:05,553
‎ค่ะ แน่นอน

495
00:30:05,637 --> 00:30:09,349
‎มันดิ่งเหวอย่างรวดเร็ว

496
00:30:11,643 --> 00:30:15,563
‎สิ่งที่มันพ่วงมาด้วยก็คือความอยากรู้อยากเห็น

497
00:30:15,647 --> 00:30:21,569
‎ความคิดเห็น การต้องรับมือกับราชวงศ์
‎ในระดับที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน

498
00:30:22,987 --> 00:30:27,867
‎ปาปาราซซี่เริ่มออกมาสอดส่ายสายตาหาเธอ

499
00:30:27,951 --> 00:30:32,747
‎แล้วก็เริ่มมีคนมาขอซื้อเอกสารระบุตารางถ่าย

500
00:30:32,831 --> 00:30:35,208
‎จากผู้ช่วยโปรดิวเซอร์ในรายการของเรา

501
00:30:35,291 --> 00:30:37,293
‎เพราะพวกเขาต้องการรู้ว่าเธอมีคิวถ่ายเมื่อไร

502
00:30:38,545 --> 00:30:42,298
‎พวกเขาจะมาพร้อมเลนส์ที่ยาวมาก
‎แล้วก็ไปซ่อนกันตามเนินเขา

503
00:30:42,382 --> 00:30:44,676
‎จะได้มองเห็นเธอได้

504
00:30:45,760 --> 00:30:50,265
‎มีคนที่ฝ่าเข้ามาในพื้นที่
‎ที่จอดรถเทรลเลอร์ของนักแสดง

505
00:30:50,348 --> 00:30:52,308
‎และพยายามจะถ่ายรูปเธอเวลาขึ้น

506
00:30:52,392 --> 00:30:57,146
‎และลงจากรถ
‎มันเริ่มรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยสำหรับเธอ

507
00:30:58,064 --> 00:31:02,735
‎ถึงจุดหนึ่ง เราตัดสินใจ
‎ติดตั้งลูกกรงรอบรถเทรลเลอร์ทั้งหมด

508
00:31:03,945 --> 00:31:06,614
‎และนั่นมันไม่ง่ายเลย

509
00:31:06,698 --> 00:31:09,659
‎ในแง่ของการจัดการต่างๆ
‎เพราะเธอมาถ่ายรายการทีวี

510
00:31:09,742 --> 00:31:14,706
‎และเธอเป็นคนที่ไม่ชอบทำตัวให้ใครต้องยุ่งยาก

511
00:31:14,789 --> 00:31:17,792
‎แต่ฉันคิดว่าตอนนั้นก็ไม่มีใครรู้

512
00:31:18,626 --> 00:31:22,338
‎ว่าจะจัดการสถานการณ์ใหม่
‎ที่กลายเป็นเรื่องปกตินี้ยังไง

513
00:31:23,715 --> 00:31:28,219
‎ฉันกลัวจริงๆ ว่าจะมีใคร
‎เข้าไปนั่งรออยู่บนรถเทรลเลอร์ของเธอ

514
00:31:29,971 --> 00:31:31,389
‎เพราะงั้นฉันจะบอกกับตำรวจ

515
00:31:31,472 --> 00:31:33,683
‎ว่าถ้าตอนนี้
‎มีผู้หญิงสักคนในโตรอนโตบอกกับคุณว่า

516
00:31:33,766 --> 00:31:37,353
‎“มีผู้ชายหกคนมาจอดรถรอบบ้านฉัน
‎แล้วกินนอนอยู่ในรถ

517
00:31:37,437 --> 00:31:40,189
‎ตามฉันไปในทุกที่ที่ฉันไปและฉันกลัว

518
00:31:40,273 --> 00:31:42,483
‎คุณจะไม่บอกว่านี่คือการย่องตามเหรอ”

519
00:31:43,610 --> 00:31:46,237
‎พวกเขาบอกว่า “ครับ แต่เราทำอะไรไม่ได้

520
00:31:46,321 --> 00:31:47,864
‎เพราะคนที่คุณไปเป็นแฟนด้วย”

521
00:31:50,325 --> 00:31:52,493
‎งั้นก็แปลว่าฉันต้องมีชีวิตอยู่แบบนี้เหรอ

522
00:31:53,536 --> 00:31:54,621
‎แล้วฉันก็เจอขู่ฆ่า

523
00:31:54,704 --> 00:31:57,916
‎แล้วอะไรๆ ก็เปลี่ยนไปเพราะฉันต้องมีคนคุ้มกัน

524
00:32:00,752 --> 00:32:04,339
‎ช่องเอ็นบีซีว่าจ้างให้ผม
‎เข้าไปดูแลความปลอดภัยให้เมแกน

525
00:32:04,422 --> 00:32:09,302
‎และนี่เป็นสถานการณ์ที่ตึงเครียดที่สุด

526
00:32:09,385 --> 00:32:12,680
‎ที่เกิดขึ้นกับสื่อ
‎คือผมเองเคยทำงานกับคนดังระดับท็อป

527
00:32:12,764 --> 00:32:14,557
‎ครอบครัวมหาเศรษฐีมาก่อน…

528
00:32:14,641 --> 00:32:16,893
‎นี่มันผิดจากที่เคยเป็นมาอย่างสิ้นเชิง

529
00:32:16,976 --> 00:32:18,811
‎เม็ก หน่อยน่า

530
00:32:18,895 --> 00:32:22,982
‎พวกปาปาราซซี่นี่
‎เขาก็จะทำทุกอย่างที่ต้องทำเพื่อให้ได้ภาพ

531
00:32:23,066 --> 00:32:26,778
‎งานของผมก็คือทำให้แน่ใจว่า
‎พวกเขาไม่รู้ว่าเราจะไปไหนกัน

532
00:32:26,861 --> 00:32:28,196
‎และจะไปเมื่อไร

533
00:32:29,322 --> 00:32:33,451
‎เรามีคนขับรถพิเศษที่จะพาผมกับเมแกน
‎ไปที่โรงถ่ายตลอดเวลา

534
00:32:34,661 --> 00:32:36,788
‎เขาได้รับการฝึกมาให้ขับรถแบบหลบหลีก

535
00:32:36,871 --> 00:32:40,708
‎เราเคยต้องใช้หลายๆ เส้นทาง
‎เพื่อไปยังโรงถ่าย

536
00:32:41,292 --> 00:32:44,087
‎เพื่อหนีจากพวกปาปาราซซี่ที่คอยไล่ตามเรา

537
00:32:44,170 --> 00:32:47,215
‎และเวลาเรากลับจากโรงถ่ายมาที่บ้าน

538
00:32:47,298 --> 00:32:49,384
‎ก็จะมีคนวิทยุถึงกันเพื่อบอกคนอื่น

539
00:32:49,467 --> 00:32:51,469
‎ว่าเรากำลังจะกลับไปแถวนั้น

540
00:32:51,552 --> 00:32:53,805
‎ฉะนั้นเราก็ต้องไปใช้ตรอกซอกซอย

541
00:32:53,888 --> 00:32:56,724
‎พาเมแกนเข้าทางหลังบ้าน เปิดประตูโรงรถ

542
00:32:56,808 --> 00:32:59,519
‎ให้แน่ใจว่าไม่มีใคร เราก็จะได้แอบเข้าบ้านได้

543
00:33:02,814 --> 00:33:04,482
‎มันน่ากลัวค่ะ

544
00:33:05,149 --> 00:33:08,820
‎ที่ประตูบ้านเธอจะมีคนมาเฝ้าตลอดเวลา
‎หรือไม่ก็พยายามจะเข้าบ้าน

545
00:33:08,903 --> 00:33:12,782
‎หรือมาเดินวนรอบบ้านเพื่อหาตัวเธอ

546
00:33:15,868 --> 00:33:20,123
‎จดหมายที่ส่งมาที่โรงถ่ายจะถูกคัดกรอง

547
00:33:20,206 --> 00:33:24,877
‎มีของบางอย่างที่ส่งมาที่แปลกๆ หน่อย

548
00:33:24,961 --> 00:33:28,798
‎และเราเคยต้องส่งของพวกนั้น
‎ไปให้ทีมอารักขาของแฮร์รี่ที่สหราชอาณาจักร

549
00:33:28,881 --> 00:33:32,760
‎และพวกเขาก็เคยช่วยดูแลสถานการณ์
‎เฝ้าระวังว่าเกิดอะไรขึ้น

550
00:33:38,433 --> 00:33:40,685
‎ตอนที่มันเกิดอะไรพวกนั้นขึ้น

551
00:33:41,894 --> 00:33:46,065
‎เพื่อนๆ และคนรอบข้างฉันที่รักฉัน
‎และเป็นห่วงเป็นใยฉันต่างก็บอก

552
00:33:46,149 --> 00:33:48,276
‎“เขาคุ้มค่ากับที่ต้องเจอไหม”

553
00:33:49,027 --> 00:33:51,446
‎ประมาณว่าเรารู้ว่าเธอมีความสุข
‎และรู้ว่าเธอรักเขา

554
00:33:51,529 --> 00:33:54,824
‎แต่มันคุ้มค่าไหม ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้นในชีวิตเธอ

555
00:33:56,117 --> 00:33:58,286
‎(เมษายน ปี 2017)

556
00:33:58,369 --> 00:34:00,913
‎เราก็แค่ทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อให้กำลังใจกัน

557
00:34:00,997 --> 00:34:02,749
‎(เอ็ม: โอเค เท่าที่รู้ตอนนี้นะ)

558
00:34:02,832 --> 00:34:04,250
‎(เอ็ม: 4-8 พ.ค. ไปลอนดอน จองตั๋วแล้ว)

559
00:34:04,333 --> 00:34:06,377
‎เราต้องไม่ขาดการติดต่อกัน

560
00:34:06,461 --> 00:34:08,296
‎ถ้าไม่ทำแบบนั้นเราคงไม่รอด

561
00:34:09,130 --> 00:34:13,009
‎ผมก็ไม่รู้ว่าเราทำได้ไงแต่เราก็ทำแบบนั้น

562
00:34:14,427 --> 00:34:16,929
‎เวลาส่วนใหญ่
‎เราจะอยู่กันคนละฟากมหาสมุทรแอตแลนติก

563
00:34:17,013 --> 00:34:18,598
‎เธอทำงานอยู่ที่แคนาดา

564
00:34:18,681 --> 00:34:19,849
‎ผมจะหาทางไปหาเธอ

565
00:34:19,932 --> 00:34:22,060
‎ส่วนเธอก็จะหาทางมาหาผมมากขึ้น

566
00:34:22,143 --> 00:34:24,896
‎(เอ็มไปลอนดอน 12-15 มิถุนายน ต้องจอง)

567
00:34:24,979 --> 00:34:28,483
‎(เอ็มไปลอนดอน 30 มิ.ย.-4 ก.ค. จองแล้ว)

568
00:34:31,652 --> 00:34:35,114
‎ฉันจะตรงจากกองถ่ายไปสนามบินทันที ไปที่นั่น

569
00:34:35,198 --> 00:34:37,700
‎ลงจอด เจอรังควาน

570
00:34:37,784 --> 00:34:40,661
‎พยายามเข้าที่พักเงียบๆ ไม่กระโตกกระตาก

571
00:34:40,745 --> 00:34:42,789
‎แล้วก็บินกลับ ไปกองถ่าย

572
00:34:44,916 --> 00:34:47,418
‎ทำซ้ำๆ อยู่แบบนี้

573
00:34:49,420 --> 00:34:52,381
‎การเดตกลายเป็นส่วนผสมของการขับรถไล่ล่า

574
00:34:52,465 --> 00:34:55,093
‎ขับรถหลบหนีการติดตาม แล้วก็…

575
00:34:57,303 --> 00:34:58,679
‎การพรางตัว

576
00:34:59,722 --> 00:35:05,061
‎ซึ่งไม่ใช่แนวทางที่ดีนัก
‎สำหรับการเริ่มต้นความสัมพันธ์

577
00:35:05,144 --> 00:35:09,232
‎แต่เราก็มองมัน
‎ให้เป็นเรื่องขำขันที่สุดเท่าที่ทำได้เสมอ

578
00:35:09,315 --> 00:35:10,650
‎ดังนั้น ทุกครั้งที่เราเจอกัน

579
00:35:10,733 --> 00:35:13,361
‎เราจะกอดกันแนบแน่นยาวนาน

580
00:35:14,153 --> 00:35:16,447
‎และพยายามใช้ชีวิตให้ปกติที่สุดเท่าที่ทำได้

581
00:35:19,200 --> 00:35:23,162
‎ผมก็จะไปใช้เวลาช่วงสุดสัปดาห์
‎กับเธอและกลุ่มเพื่อน

582
00:35:30,628 --> 00:35:32,380
‎มันตลกมากถ้ามองย้อนกลับไปตอนนี้

583
00:35:32,463 --> 00:35:37,468
‎เพราะตอนนี้ฉันรู้อะไรเยอะ
‎และฉันก็ดีใจที่ตอนนั้นไม่รู้

584
00:35:37,552 --> 00:35:41,514
‎เพราะฉันสามารถเป็นตัวเองได้อย่างแท้จริง
‎โดยไม่ต้องตระเตรียมอะไรมากมาย

585
00:35:43,516 --> 00:35:45,268
‎ขนาดตอนที่วิลล์กับเคทมา

586
00:35:45,351 --> 00:35:47,395
‎และฉันได้เจอเธอเป็นครั้งแรก…
‎พวกเขามาทานมื้อค่ำ

587
00:35:47,478 --> 00:35:50,565
‎ฉันจำได้ว่าตัวเองใส่กางเกงยีนส์ขาดรุ่ย
‎และก็เดินเท้าเปล่า

588
00:35:52,316 --> 00:35:54,777
‎แต่ไหนแต่ไร ฉันเป็นคนชอบกอด

589
00:35:54,861 --> 00:35:58,698
‎ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่ามีคนบริติชมากมายที่รับไม่ได้

590
00:36:00,324 --> 00:36:02,535
‎ฉันว่าฉันเริ่มเข้าใจอย่างรวดเร็ว

591
00:36:02,618 --> 00:36:07,832
‎ว่าพิธีรีตองที่เห็นภายนอกนั้น
‎มันถูกส่งผ่านเข้าไปในตัวตน

592
00:36:09,167 --> 00:36:12,670
‎เข้าใจว่ามันมีการใช้ชีวิตแบบมองไปข้างหน้า

593
00:36:13,504 --> 00:36:18,467
‎แล้วเราก็ปิดประตู แล้วเราก็แบบ
‎“อุ๊ย ดีจัง โอเค ทีนี้ก็ชิลล์ได้แล้ว”

594
00:36:18,551 --> 00:36:21,596
‎แต่ความเป็นพิธีรีตองนั้น
‎มันส่งผ่านเข้ามาทั้งสองฝั่ง

595
00:36:21,679 --> 00:36:23,306
‎และนั่นเป็นอะไรที่น่าประหลาดใจสำหรับฉัน

596
00:36:26,767 --> 00:36:31,022
‎คุณย่าผมเป็นสมาชิกพระราชวงศ์อาวุโส
‎ที่เมแกนได้พบเป็นคนแรก

597
00:36:31,105 --> 00:36:34,400
‎ท่านไม่รู้เลยว่าเรื่องนี้มันจะพาอะไรมาบ้าง

598
00:36:35,318 --> 00:36:38,613
‎ฉะนั้นสำหรับท่านแล้ว
‎มันเป็นเรื่องที่ช็อกมากกับระบบที่เป็นอยู่

599
00:36:40,656 --> 00:36:41,824
‎คือว่ามันเหนือจริง

600
00:36:43,534 --> 00:36:47,330
‎มันไม่ใช่ช่วงเวลายิ่งใหญ่แบบ
‎“ทีนี้คุณจะได้เจอคุณย่าของผมนะ”

601
00:36:48,414 --> 00:36:51,918
‎ฉันไม่รู้เลยว่าฉันจะต้องเจอพระองค์
‎จนกระทั่งตอนใกล้เวลา

602
00:36:52,001 --> 00:36:55,963
‎เรานั่งรถกันอยู่
‎กำลังจะไปกินมื้อเที่ยงที่พระที่นั่งรอยัลลอดจ์

603
00:36:56,047 --> 00:36:58,257
‎แล้วเขาบอกก็ “อ้อ ตอนนี้ย่าผมอยู่นี่
‎ท่านไปโบสถ์แล้วจะแวะมา”

604
00:36:58,341 --> 00:37:03,095
‎เรานั่งรถกันอยู่ แล้วเขาก็บอก
‎“คุณถอนสายบัวเป็นใช่ไหม”

605
00:37:04,847 --> 00:37:06,599
‎ฉันนึกว่าเขาอำเล่น

606
00:37:08,684 --> 00:37:09,936
‎โอ้โฮ!

607
00:37:10,770 --> 00:37:13,189
‎คุณจะอธิบายเรื่องนั้นกับคนอื่นๆ ยังไง

608
00:37:13,272 --> 00:37:15,858
‎คุณจะอธิบายยังไงว่าคุณต้องโค้งคำนับย่าของคุณ

609
00:37:16,692 --> 00:37:21,364
‎และคุณต้องถอนสายบัว
‎ยิ่งต้องมาบอกกับคนอเมริกัน มันแปลก

610
00:37:21,447 --> 00:37:22,448
‎(ทางเข้าส่วนบุคคลเท่านั้น)

611
00:37:22,531 --> 00:37:25,618
‎คราวนี้ฉันก็เริ่มได้สติว่าเรื่องใหญ่แล้วสิ

612
00:37:25,701 --> 00:37:27,703
‎คนอเมริกันเข้าใจเรื่องนี้ได้

613
00:37:27,787 --> 00:37:30,164
‎เรามีสถานบันเทิงชื่อ
‎“เมดีวัลไทมส์ ดินเนอร์แอนด์ทัวร์นาเมนต์”

614
00:37:30,248 --> 00:37:33,251
‎มันเป็นแบบนั้นเลย
‎ฉันก็ถอนสายบัวราวกับว่าตัวเอง…

615
00:37:41,592 --> 00:37:43,844
‎ยินดีที่ได้พบเพคะ ฝ่าพระบาท

616
00:37:44,387 --> 00:37:46,347
‎พอไหวไหม

617
00:37:47,098 --> 00:37:49,684
‎บรรยากาศขึงขังมาก

618
00:37:50,559 --> 00:37:54,897
‎แลัวพอพระองค์เสด็จกลับ
‎ยูจีนนี่กับแจ็ค แล้วก็เฟอร์กี้บอกว่า

619
00:37:54,981 --> 00:37:56,274
‎“เธอทำได้เยี่ยมมาก”

620
00:37:57,149 --> 00:37:59,610
‎ขอบคุณนะ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าฉันทำอะไร

621
00:38:03,197 --> 00:38:07,702
‎ผมจำได้ว่าครอบครัวผมพบเธอเป็นครั้งแรก
‎และรู้สึกประทับใจมาก

622
00:38:07,785 --> 00:38:10,121
‎บางคนก็ไม่รู้จะวางตัวเองยังไงเหมือนกัน

623
00:38:11,539 --> 00:38:13,374
‎ฉะนั้นผมคิดว่าพวกเขาประหลาดใจ

624
00:38:13,457 --> 00:38:16,252
‎ประหลาดใจว่าไอ้หนุ่มผมแดง
‎ได้สาวสวยขนาดนี้มาเป็นแฟน

625
00:38:16,335 --> 00:38:17,503
‎และเป็นผู้หญิงที่ฉลาด

626
00:38:18,087 --> 00:38:21,465
‎แต่การควงดาราสาวชาวอเมริกัน

627
00:38:21,549 --> 00:38:24,760
‎คงจะเป็นสิ่งที่บดบังวิจารณญาณของพวกเขา
‎มากกว่าสิ่งอื่นใดในตอนแรก

628
00:38:24,844 --> 00:38:26,721
‎อุ๊ย ดาราอเมริกัน อยู่กันไม่ยืดหรอก

629
00:38:26,804 --> 00:38:28,806
‎หวัดดี เมแกน

630
00:38:28,889 --> 00:38:32,018
‎น่าแปลกที่การเป็นดารานี่แหละ
‎เป็นปัญหาใหญ่ที่สุด

631
00:38:32,101 --> 00:38:36,063
‎ความเป็นดารามันให้ภาพแบบหนึ่ง

632
00:38:36,147 --> 00:38:39,108
‎ในทัศนคติของสหราชอาณาจักร ฮอลลีวู้ด…

633
00:38:40,401 --> 00:38:44,196
‎มันง่ายมากสำหรับพวกเขาที่จะเหมารวม

634
00:38:44,280 --> 00:38:46,574
‎- หวัดดีค่ะ
‎- หวัดดีครับ

635
00:38:46,657 --> 00:38:50,244
‎(“กว่าจะปิ๊งต้องชิ่งก่อน” (2005)
‎รับบท: “สาวร้อน”)

636
00:38:50,328 --> 00:38:52,288
‎- หวัดดี
‎- หวัดดีค่ะ

637
00:38:52,371 --> 00:38:55,875
‎ผมเจอเมแกนครั้งแรกตอนนั้นปี 2007

638
00:38:55,958 --> 00:38:58,044
‎ตอนนั้นเธอได้รับเลือกให้เล่นสักสองสามงานแล้ว

639
00:38:58,127 --> 00:38:59,378
‎ผู้บริหารโทรศัพท์มาหาผม

640
00:38:59,462 --> 00:39:02,298
‎ผู้บริหารฟ็อกซ์
‎เขาบอกว่าเราเลือกนักแสดงหญิงคนนี้มา

641
00:39:02,381 --> 00:39:05,384
‎เธอมีฝีมือและเธอต้องมีเอเย่นต์
‎และเราก็ชอบพอคุณ

642
00:39:05,468 --> 00:39:07,428
‎อะไรนี่แหละ คุณน่าจะไปพบเธอ
‎ผมก็บอก “เยี่ยมเลย”

643
00:39:09,638 --> 00:39:14,226
‎เธอแค่ต้องเข้าไป พบปะใครๆ
‎คัดตัวและค่อยๆ ไต่เต้าขึ้นไป

644
00:39:14,310 --> 00:39:17,772
‎(ฮอลลีวู้ด)

645
00:39:17,855 --> 00:39:20,900
‎มันส่งผลกระทบกับความมั่นใจคุณมาก

646
00:39:20,983 --> 00:39:25,154
‎เมื่อคุณต้องเป็นนักแสดงที่ต้องคัดตัว
‎ยิ่งเมื่อคุณไม่เหมาะกับบทอะไรเลย

647
00:39:25,237 --> 00:39:26,405
‎(เมแกน มาร์เคิล)

648
00:39:26,489 --> 00:39:27,740
‎ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าเธอมีสองเชื้อชาติ

649
00:39:27,823 --> 00:39:31,911
‎ผมคิดว่าเธอผิวเข้ม
‎เพราะแดดแคลิฟอร์เนีย ตกกระ

650
00:39:31,994 --> 00:39:35,623
‎ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าไปรู้เอาตอนไหน
‎ว่าเธอมีสองเชื้อชาติ

651
00:39:35,706 --> 00:39:39,043
‎ผมคิดว่าตอนผมรู้เข้า ผมจะหาบทคนผิวสีให้เธอ

652
00:39:39,126 --> 00:39:42,755
‎บางครั้งผมจะให้เธอไปทดสอบบทพวกนั้น
‎แล้วดาราคนอื่นจะถามว่า “คือยังไง”

653
00:39:42,838 --> 00:39:45,049
‎ผมก็จะบอก “เธอมีสองเชื้อชาติ แม่เธอผิวสี”

654
00:39:45,132 --> 00:39:46,634
‎พวกเขาจะบอก “ไม่มั้ง ดูไม่เหมือนนะ”

655
00:39:48,010 --> 00:39:50,638
‎เวลาคุณได้ยิน “ไม่” อยู่ตลอด

656
00:39:50,721 --> 00:39:54,058
‎คุณก็จะ “ฉันไม่ดีตรงไหน
‎ฉันไม่ดีพอสำหรับบทนั้นบทนี้”

657
00:39:54,141 --> 00:39:56,394
‎มันทำให้เกิดความรู้สึกแบบเดียวกับตอนเด็กๆ

658
00:39:56,477 --> 00:39:58,104
‎มันเหมือนว่า แล้วฉันต้องอยู่ตรงไหน

659
00:40:01,148 --> 00:40:03,234
‎เธอก็ไปคัดตัว

660
00:40:03,317 --> 00:40:05,820
‎เกือบจะได้บท แต่ก็ไม่ได้

661
00:40:05,903 --> 00:40:08,447
‎ฉันรู้สึกทึ่งและภูมิใจในตัวเธอ

662
00:40:08,531 --> 00:40:10,825
‎แบบว่า เธอล้มและเธอลุกได้

663
00:40:10,908 --> 00:40:13,160
‎เธอไม่เคยย่อท้อ

664
00:40:13,244 --> 00:40:14,745
‎(ยูนิเวอร์แซล สตูดิโอส์)

665
00:40:14,829 --> 00:40:18,541
‎ฉันแค่อยากได้บทในทีวีที่อยู่นานๆ แล้วก็สม่ำเสมอ

666
00:40:18,624 --> 00:40:19,458
‎(พาราเมาต์)

667
00:40:19,542 --> 00:40:22,002
‎เมแกนไม่ล้มเลิกความตั้งใจซึ่งมันน่าทึ่งมาก

668
00:40:22,086 --> 00:40:23,838
‎ที่เธอไม่ยอมยกธงขาว

669
00:40:26,132 --> 00:40:30,761
‎แล้วในที่สุด โชคก็เข้าข้าง

670
00:40:30,845 --> 00:40:31,762
‎ไมค์ รอสส์ ใช่ไหมคะ

671
00:40:32,847 --> 00:40:35,975
‎สวัสดีค่ะ ฉันเรเชล เซน
‎ฉันจะเป็นคนปฐมนิเทศคุณค่ะ

672
00:40:36,767 --> 00:40:38,102
‎โห คุณสวยจัง

673
00:40:38,185 --> 00:40:41,480
‎ดึแล้ว คุณพูดจาก้อร่อก้อติกกับฉัน
‎เราจะเคลียร์กันเดี๋ยวนี้ว่าฉันไม่สนใจ

674
00:40:43,190 --> 00:40:44,984
‎พ่อชอบรูปนั้น

675
00:40:45,985 --> 00:40:47,403
‎หนูก็เหมือนกัน

676
00:40:47,486 --> 00:40:51,157
‎อาจเรียกได้ว่าเรเชล เซน
‎เป็นหนึ่งในภาพตัวแทนแรกๆ ในสื่อที่ผมได้เห็น

677
00:40:51,240 --> 00:40:54,660
‎ของผู้หญิงที่ถูกระบุชัดเจนว่ามีสองเชื้อชาติ

678
00:40:54,743 --> 00:40:57,496
‎ได้เห็นครอบครัวของเธอ
‎และเห็นว่ามันลงตัวยังไง

679
00:40:57,580 --> 00:40:58,956
‎ตอนนั้นหนูยังเป็นเด็กอยู่เลย

680
00:40:59,039 --> 00:41:01,125
‎เด็กส่วนใหญ่ไม่เก็บอะไรมาคิดหรอก

681
00:41:01,208 --> 00:41:04,545
‎พอพวกเขารู้ว่าจริงๆ แล้วเธอเป็นยังไง
‎พวกเขาก็เขียนบทตามนั้น ซึ่งต้องชื่นชม

682
00:41:06,672 --> 00:41:09,633
‎เธอเป็นคนเฮฮาสนุกสนาน

683
00:41:09,717 --> 00:41:14,555
‎และสำหรับผู้กำกับแล้ว เธอเป็นนักแสดงที่เรียบง่าย

684
00:41:14,638 --> 00:41:20,603
‎ในแง่ที่ว่าเธอเป็นธรรมชาติเสมอ
‎แต่ก็เชื่อมือคนอื่นอย่างเต็มที่

685
00:41:22,605 --> 00:41:24,857
‎เธอไม่คิดมากเกินไป เธอก็แค่ลงมือ

686
00:41:24,940 --> 00:41:28,360
‎และฉันคิดว่านั่นทำให้หลายๆ คนเบาใจ

687
00:41:29,111 --> 00:41:31,322
‎สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับสู่ฉากเก็บตก
‎ซีรีส์ “สูทส์” ซีซั่นที่ห้า

688
00:41:34,116 --> 00:41:36,535
‎นักแสดงทุกคนเป็นห่วงเป็นใยกันมาก

689
00:41:37,119 --> 00:41:41,624
‎และนั่นเป็นสิ่งที่ยึดโยง
‎ความสัมพันธ์ในหมู่นักแสดงส่วนใหญ่

690
00:41:41,707 --> 00:41:43,125
‎ฉากเก็บตก

691
00:41:43,876 --> 00:41:45,836
‎ฉันคิดว่าเธอชอบมีส่วนร่วม

692
00:41:46,462 --> 00:41:50,966
‎แต่ฉันไม่คิดว่าการแสดง
‎เป็นความหลงใหลที่แท้จริงของเธอ

693
00:41:51,050 --> 00:41:54,512
‎เธอดูเหมือนมีไอเดียมากมายจนล้นไปหมด

694
00:41:54,595 --> 00:41:57,056
‎ฉันคงบรรยายถึงเธอแบบนี้ในตอนนั้น

695
00:41:58,432 --> 00:42:01,227
‎ฉันว่าเธอกำลังอยู่ระหว่างทาง
‎ในการทำสิ่งที่ใหญ่กว่า

696
00:42:02,019 --> 00:42:05,147
‎ตอนนี้เราอยู่ที่เบเวอร์ลี่ย์ ฮิลส์
‎และเรากำลังจะผ่าน…

697
00:42:05,231 --> 00:42:09,443
‎โรงแรมเบเวอร์ลี่ย์ ฮิลตันที่ฉันจะมาในวันอาทิตย์
‎เพื่อพบปะกับศิษย์เก่าม.นอร์ธเวสเทิร์นคนอื่น

698
00:42:10,194 --> 00:42:13,405
‎ที่นอร์ธเวสเทิร์น ฉันเรียกเอกสองวิชาคือ
‎การละครและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

699
00:42:13,489 --> 00:42:17,243
‎แล้วฉันก็รักการเขียน ฉันเรียนอังกฤษเป็นวิชาโท

700
00:42:17,326 --> 00:42:18,994
‎ดังนั้นก็จะมีส่วนที่เป็นมันสมอง

701
00:42:19,787 --> 00:42:24,083
‎มีส่วนที่เป็นห่วงเป็นใยว่าโลกใบนี้ดำเนินไปยังไง

702
00:42:26,001 --> 00:42:27,878
‎แม่เจ้า!

703
00:42:27,962 --> 00:42:30,381
‎- สนุกมาก
‎- นั่นมัน…

704
00:42:30,464 --> 00:42:34,301
‎ฉันเป็นคนที่ทำอะไรหลายอย่างอยู่ตลอดเวลา

705
00:42:34,385 --> 00:42:36,929
‎นั่นคงเป็นที่มาของเว็บไซต์ของฉัน

706
00:42:38,389 --> 00:42:40,432
‎ตอนแรกที่เธอมาเล่าให้ฉันฟัง

707
00:42:40,516 --> 00:42:43,978
‎เธอบอก “มันจะเป็นเพื่อนสนิทของเธอ
‎มานั่งบอกเธอเกี่ยวกับเรื่องสนุกๆ

708
00:42:44,061 --> 00:42:46,230
‎ที่เธออยากรู้ ทั้งหมดนี้ในที่เดียว”

709
00:42:47,022 --> 00:42:52,403
‎มันมีเรื่องแฟชั่น อาหารเยอะมาก
‎และก็ท่องเที่ยว ทุกอย่างที่ฉันรัก

710
00:42:53,487 --> 00:42:55,322
‎และเว็บ “เดอะทิก” ไม่ได้เป็นแค่งานอดิเรก

711
00:42:56,115 --> 00:42:58,576
‎มันกลายมาเป็นธุรกิจที่ประสบความสำเร็จมากๆ

712
00:42:58,659 --> 00:43:01,245
‎ฉันบอกกับเธอเสมอว่า
‎“ฉันว่าเธอน่ะคือโปรดิวเซอร์

713
00:43:01,328 --> 00:43:03,289
‎ฉันว่าเธอเป็นโปรดิวเซอร์
‎เธอเป็นนักเคลื่อนไหว”

714
00:43:03,372 --> 00:43:04,456
‎(มารี แคลร์ - เธอข้ามจากงานการเมือง
‎ไปทำงานแสดงอย่างไร)

715
00:43:04,540 --> 00:43:07,585
‎ฉันเขียนบทความแสดงความเห็น
‎เกี่ยวกับคุณค่าของตัวเอง

716
00:43:07,668 --> 00:43:11,964
‎และเกี่ยวกับการเป็นคนสองเชื้อชาติ
‎และงานอาสาสมัคร

717
00:43:12,047 --> 00:43:15,843
‎ตอนที่ฉันถ่ายทำเรื่อง “สูทส์”
‎ฉันจะมีช่วงพักงานที่ไปอินเดีย

718
00:43:16,427 --> 00:43:19,221
‎ไปรวันดา และทำงานที่มีเป้าหมายทางสังคม

719
00:43:21,473 --> 00:43:23,684
‎นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันตื่นเต้น

720
00:43:23,767 --> 00:43:26,895
‎ฉันไม่ได้กะว่าจะต้องหางานหนังอินดี้ดีๆ

721
00:43:26,979 --> 00:43:29,356
‎ที่จะทำให้ฉันได้ออสการ์ เปล่าค่ะ

722
00:43:29,440 --> 00:43:31,275
‎ฉันแค่อยากไปทำงานอาสาสมัคร

723
00:43:35,279 --> 00:43:37,072
‎(องค์กรเพื่อสตรีแห่งสหประชาชาติ)

724
00:43:39,867 --> 00:43:46,540
‎ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีผู้ทรงเกียรติ
‎ดิฉันรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง

725
00:43:46,624 --> 00:43:51,587
‎ที่ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ส่งเสริมความมีส่วนร่วม
‎และความเป็นผู้นำทางการเมืองของยูเอ็น

726
00:43:51,670 --> 00:43:55,633
‎ฉันภูมิใจที่เป็นผู้หญิงและนักสตรีนิยม

727
00:44:01,263 --> 00:44:05,684
‎เธออิ่มอกอิ่มใจกับงานเพื่อสังคม
‎และฉันว่าเอชก็เป็นแบบนั้น

728
00:44:06,602 --> 00:44:08,020
‎ซึ่งหาไม่ได้ง่ายๆ

729
00:44:09,021 --> 00:44:11,106
‎ยินดีต้อนรับและขอบคุณที่มากันค่ะ

730
00:44:11,190 --> 00:44:13,567
‎พวกเราซาบซึ้งใจมาก นี่เป็นสิ่งที่พวกเราได้…

731
00:44:13,651 --> 00:44:15,903
‎หลายสิ่งที่ฉันกับเอชเชื่อมโยงถึงกัน

732
00:44:15,986 --> 00:44:20,115
‎ระหว่างคบหาดูใจกันก็คือ
‎เรามีความสนใจไปในแนวทางเดียวกัน

733
00:44:20,199 --> 00:44:22,701
‎แม้ว่าเราจะอยู่ในโลกที่แตกต่างกันมาก

734
00:44:22,785 --> 00:44:24,703
‎สำหรับเราแล้ว สิ่งที่สำคัญอย่างมากก็คือ

735
00:44:24,787 --> 00:44:26,622
‎แนวคิดของความเสมอภาค ทั้งทางเชื้อชาติ

736
00:44:26,705 --> 00:44:29,208
‎ทางเพศ และในแง่นี้ก็คือ
‎ความเสมอภาคทางวัคซีน

737
00:44:30,209 --> 00:44:32,544
‎ในการแค่ได้มีข้อมูลที่เราจำเป็นต้องมี
‎เพื่อจะทำให้เรา

738
00:44:32,628 --> 00:44:35,047
‎สามารถบรรลุเป้าหมายที่ใหญ่กว่าได้ง่ายขึ้น

739
00:44:35,130 --> 00:44:40,636
‎สำหรับผมแล้ว ผมตกหลุมรักเธอแบบถอนตัวไม่ขึ้น

740
00:44:41,762 --> 00:44:42,971
‎เพราะหัวใจผมบอกผมว่า

741
00:44:43,055 --> 00:44:45,516
‎เธอเป็นคนที่ผมจะใช้ชีวิตที่เหลือด้วย

742
00:44:45,599 --> 00:44:48,560
‎แล้วพอผมยิ่งได้รู้จักเธอมากขึ้น

743
00:44:49,269 --> 00:44:53,065
‎ในหัวผมบอกผมว่า “เธอก็เหมาะสมอย่างไร้ที่ติ
‎สำหรับบทบาทนั้นเช่นกัน”

744
00:44:55,943 --> 00:44:58,070
‎ผมมองว่าเมแกน

745
00:44:58,153 --> 00:45:03,325
‎เป็นสิ่งที่ผมเรียกอาจเรียกได้ว่า
‎งมเข็มในมหาสมุทรแล้วเจอ

746
00:45:08,622 --> 00:45:10,624
‎ช่วยเล่าเรื่องขอแต่งงานให้ฟังหน่อยค่ะ

747
00:45:14,253 --> 00:45:15,796
‎มองหน้าฉันเหรอ คุณเล่าสิ

748
00:45:17,506 --> 00:45:18,382
‎(พฤศจิกายน ปี 2017)

749
00:45:18,465 --> 00:45:22,886
‎ผมอยากทำก่อนหน้านี้
‎เพราะผมต้องไปขออนุญาตจากคุณย่าผม

750
00:45:22,970 --> 00:45:26,140
‎ผมต้องทำในสหราชอาณาจักร

751
00:45:29,017 --> 00:45:31,770
‎รู้สึกว่าผมจะเทแชมเปญตอนเธอกำลังหมักไก่

752
00:45:31,854 --> 00:45:33,856
‎แล้วนั่นมันก็เลยทำให้ความค่อยๆ แตก

753
00:45:33,939 --> 00:45:35,357
‎เธอว่า “คุณไม่ดื่มแชมเปญ โอกาสอะไรนี่”

754
00:45:35,441 --> 00:45:37,609
‎ผมก็บอก “ไม่รู้สิ ก็เห็นมันวางอยู่ เอาเถอะน่า”

755
00:45:37,693 --> 00:45:39,194
‎ขวดใหญ่เบิ้มเลย

756
00:45:41,488 --> 00:45:43,157
‎ไม่ใช่ว่าผมรู้หรอกว่าเธอจะตอบตกลง

757
00:45:43,240 --> 00:45:47,411
‎แต่เธอพากายมาอยู่ที่นี่แล้ว
‎เพราะงั้นผมเลยมีกายเป็นตัวประกัน

758
00:45:47,494 --> 00:45:48,662
‎หมาฉันค่ะ

759
00:45:48,745 --> 00:45:51,165
‎ตอนนั้นมันเข้าเฝือก ฉะนั้นมันหนีไปไหนไม่ได้

760
00:45:52,374 --> 00:45:57,629
‎แลัวที่สวนฝั่งเหนือ
‎ซึ่งมองเห็นได้จากแฟลตของข้าราชบริพาร

761
00:45:57,713 --> 00:46:00,716
‎ผมวางเทียนไฟฟ้าไว้ 15 เล่ม

762
00:46:01,383 --> 00:46:05,262
‎ตายแล้ว เจส ของจริงแล้วเนี่ย

763
00:46:06,555 --> 00:46:07,598
‎พระเจ้า

764
00:46:07,681 --> 00:46:08,807
‎เขาบอกฉันว่าห้ามแอบดู

765
00:46:09,725 --> 00:46:12,519
‎- ตายละสิ
‎- คุณอยู่ในท่าไหนคะ

766
00:46:12,603 --> 00:46:13,896
‎ท่าสุนัขก้มหน้า

767
00:46:16,773 --> 00:46:18,192
‎- มุกดีนะ ฉลาดมาก
‎- ดีใช่ไหม

768
00:46:18,275 --> 00:46:19,401
‎เห็นไหม เขาตลก

769
00:46:20,569 --> 00:46:22,154
‎ผมก็ต้องคุกเข่าสิ

770
00:46:23,322 --> 00:46:24,448
‎ผมต้องทำแบบนั้นอยู่แล้ว

771
00:46:25,115 --> 00:46:29,369
‎เขาคุกเข่าข้างนึง แล้วฉันก็ “ค่ะ!”
‎ฉันดีใจและตื่นเต้นมาก

772
00:46:29,453 --> 00:46:31,497
‎ฉันแบบว่า “อ๊ะ เอาจริงแล้วสินะ”

773
00:46:34,166 --> 00:46:37,961
‎(คืนวันหมั้น)

774
00:46:49,097 --> 00:46:50,390
‎พวกเขามีความสุขมาก

775
00:46:50,474 --> 00:46:54,102
‎แล้วพวกเขาก็กะจะเก็บเงียบกันไว้
‎เพราะวางแผนจะประกาศในอีกสองสามสัปดาห์

776
00:46:54,186 --> 00:46:56,313
‎เรามีปาร์ตี้งานหมั้นกันเล็กๆ

777
00:46:56,396 --> 00:46:58,899
‎และทุกคนแต่งชุดหมีเป็นสัตว์ชนิดต่างๆ

778
00:46:58,982 --> 00:47:02,236
‎เมแกนกับแฮร์รี่ใส่ชุดเพนกวินเหมือนกัน

779
00:47:02,319 --> 00:47:05,656
‎เพราะเพนกวินเป็นสัตว์ที่ครองคู่กันตลอดชีวิต
‎พวกเขาน่ารักมาก

780
00:47:05,739 --> 00:47:07,115
‎แล้วเราก็สนุกกันมาก

781
00:47:07,741 --> 00:47:11,745
‎เธอรู้สึกว่าเธอจะฝ่าฟันทุกอย่างไปกับเขาได้

782
00:47:29,846 --> 00:47:31,473
‎(ข่าวในพระราชสำนัก)

783
00:47:31,557 --> 00:47:34,893
‎เจ้าชายแฮร์รี่ทรงหมั้นหมายกับเมแกน มาร์เคิล
‎นักแสดงสาวชาวอเมริกันอย่างเป็นทางการแล้ว

784
00:47:34,977 --> 00:47:37,854
‎การประกาศทำให้หลายสัปดาห์
‎ของการคาดการณ์ยุติลง

785
00:47:37,938 --> 00:47:41,984
‎คนมากมายตื่นเต้นที่เธอจะนำความสดใส
‎ถ้าจะว่าแบบนั้น

786
00:47:42,067 --> 00:47:44,486
‎มาสู่พระราชวงศ์ และทุกฝ่ายมองว่านี่เป็นข่าวดี

787
00:47:44,570 --> 00:47:47,364
‎ผมบอกไม่ถูกเลยว่า
‎พวกเราตื่นเต้นแค่ไหน คนทั้งโลกตื่นเต้น

788
00:47:47,447 --> 00:47:51,660
‎มันแสดงให้เห็นว่าพระราชวงศ์ลงมาใกล้ชิด

789
00:47:51,743 --> 00:47:53,829
‎กับประชาชนธรรมดามากขึ้น

790
00:47:53,912 --> 00:47:54,871
‎ไหนยกมือซิ ใครที่รู้ว่า

791
00:47:54,955 --> 00:47:56,206
‎- เมแกน มาร์เคิลเป็นใคร
‎- รู้ค่ะ

792
00:47:56,290 --> 00:47:59,251
‎หนูว่ามันจะสร้างความแตกต่างได้นิดหน่อย

793
00:47:59,334 --> 00:48:04,756
‎เพราะบางคนก็เหยียดคนอื่นมากๆ
‎แค่เพราะสีผิวของพวกเขา

794
00:48:04,840 --> 00:48:09,011
‎และเพราะเมแกน มาร์เคิล
‎จะมาเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์

795
00:48:09,094 --> 00:48:11,722
‎มันอาจทำให้คนพวกนั้นเปลี่ยนใจ

796
00:48:12,973 --> 00:48:14,641
‎การคบหากันของแฮร์รี่และเมแกน

797
00:48:15,684 --> 00:48:18,937
‎สำหรับคนผิวสีจำนวนมาก
‎และชุมชนคนผิวดำในสหราชอาณาจักร

798
00:48:19,021 --> 00:48:23,525
‎นี่เป็นครั้งแรกที่ทำให้คนจำนวนไม่น้อย
‎รู้สึกว่าตัวเองมีตัวตน

799
00:48:23,609 --> 00:48:26,111
‎(นิวยอร์กไทม์ส
‎เมแกน มาร์เคิลกำลังจะสร้างประวัติศาสตร์)

800
00:48:28,071 --> 00:48:30,032
‎(ไทม์ - ผู้หญิงผิวสี
‎รับบทในเทพนิยายแห่งโลกความจริง)

801
00:48:32,034 --> 00:48:35,746
‎ก็เหมือนกับทุกคน
‎คนผิวสีจำนวนมากมายืนรอ รู้สึกปลาบปลื้ม

802
00:48:35,829 --> 00:48:41,168
‎กับเรื่องราวความรักนี้
‎และพวกเขาก็รู้สึกทึ่งกับช่วงเวลานี้

803
00:48:41,251 --> 00:48:45,756
‎ผมอยากให้มันไปรอด
‎เหมือนกับที่หลายๆ คนก็ลุ้นกัน

804
00:48:49,468 --> 00:48:50,802
‎(พวกเขารักกันดูดดื่ม แต่ภาพนี้ทำฉันแอบเป็นห่วง)

805
00:48:50,886 --> 00:48:54,681
‎แต่เทพนิยายเรื่องนี้ฝังตัวเอง

806
00:48:54,765 --> 00:48:59,436
‎อยู่ในประเทศที่มีการถกเถียง
‎กันอย่างเอาเป็นเอาตายเรื่องสหภาพยุโรป

807
00:48:59,519 --> 00:49:01,897
‎(เบร็กซิทเดี๋ยวนี้)

808
00:49:01,980 --> 00:49:04,775
‎ตอนนี้เป็นโอกาสที่ชีวิตนี้มีครั้งเดียว

809
00:49:04,858 --> 00:49:07,569
‎เราต้องนำพาประเทศกลับสู่การควบคุมของเรา

810
00:49:07,653 --> 00:49:09,279
‎- ข้างหลังได้ยินไหมครับ
‎- ได้ยิน

811
00:49:09,363 --> 00:49:11,365
‎ปัญหาเรื่องการอพยพคือปัญหาอันดับหนึ่ง

812
00:49:11,448 --> 00:49:13,909
‎ประชาชนต่างก็ไม่สบายใจ
‎พวกเขาไม่มีความสุขเอามากๆ

813
00:49:13,992 --> 00:49:15,577
‎(เราต้องการประเทศของเรากลับคืนมา)

814
00:49:15,661 --> 00:49:19,748
‎ถ้าเราย้อนกลับไปดูโซเชียลมีเดียในช่วงนั้น

815
00:49:19,831 --> 00:49:23,210
‎การอพยพเป็นประเด็นร้อนที่สุดของการถกเถียง

816
00:49:23,293 --> 00:49:26,880
‎และบ่อยครั้งที่ประเด็นการอพยพในประเทศนี้
‎คือการพูดถึงเชื้อชาติ

817
00:49:29,675 --> 00:49:33,178
‎ทุกคนควรเป็นห่วง
‎เรื่องการอพยพเข้าเมืองผิดกฎหมาย

818
00:49:33,261 --> 00:49:34,471
‎เราไม่รู้ว่าคนพวกนี้เป็นใคร

819
00:49:34,554 --> 00:49:36,556
‎กลับแอฟริกาไปเลย

820
00:49:36,640 --> 00:49:37,891
‎ส่งกลับบ้านไปสิ

821
00:49:42,562 --> 00:49:46,733
‎(เดอะการ์เดียน - กระแสความเกลียดชัง
‎เข้าใจประเด็นเหยียดผิวของเบร็กซิท)

822
00:49:46,817 --> 00:49:50,696
‎คณะกรรมาธิการยุโรปรายงานเมื่อปี 2016
‎เวลาเดียวกันเป๊ะ

823
00:49:50,779 --> 00:49:53,281
‎กับที่เรื่องของเราเป็นที่เปิดเผย

824
00:49:53,365 --> 00:49:58,120
‎เตือนว่าถ้ารัฐบาลไม่ทำอะไรสักอย่าง

825
00:49:58,203 --> 00:50:00,831
‎หรือถ้าสื่อไม่ตั้งสติจัดการกับตัวเอง

826
00:50:00,914 --> 00:50:03,375
‎เมื่อนั้นสงครามวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นอยู่แล้ว

827
00:50:03,458 --> 00:50:05,544
‎จะขยายใหญ่โตและเป็นปัญหาอย่างแท้จริง

828
00:50:05,627 --> 00:50:06,628
‎(ยุยงให้เกิดอคติ)

829
00:50:07,212 --> 00:50:11,633
‎(เบร็กซิท: เหตุทำร้ายจากการเหยียดผิวเพิ่ม
‎หลังการลงประชามติอียู)

830
00:50:11,717 --> 00:50:13,844
‎มันเป็นสถานการณ์ที่ทุกอย่างมีแต่จะแย่ลง

831
00:50:13,927 --> 00:50:17,556
‎ที่นำไปสู่การบ่มเพาะของลัทธิคลั่งชาติและชาตินิยม

832
00:50:17,639 --> 00:50:22,978
‎และทำให้ผู้คนที่มีทัศนคติเลวร้ายต่อโลกนี้

833
00:50:23,061 --> 00:50:26,648
‎มีความหนักแน่นและมั่นใจขึ้นอีกหน่อย

834
00:50:26,732 --> 00:50:30,277
‎ที่จะพูดในสิ่งที่อยากพูดมานาน
‎และทำสิ่งที่อยากทำมานาน

835
00:50:31,653 --> 00:50:32,863
‎(ไม่ต้อนรับผู้ลี้ภัยหื่นกาม)

836
00:50:33,989 --> 00:50:36,575
‎ดังนั้นมันเป็นช่วงเวลาที่ไม่เป็นมงคล

837
00:50:36,658 --> 00:50:41,455
‎สำหรับบริเตนที่พยายามจะเสกให้เทพนิยาย
‎และเจ้าหญิงในเรื่องเป็นจริงขึ้นมา

838
00:50:41,538 --> 00:50:43,623
‎ในประเทศหลายเชื้อชาติที่กำลังเปลี่ยนแปลง

839
00:50:48,378 --> 00:50:52,466
‎(ประกาศพระราชพิธีหมั้น
‎27 พฤศจิกายน ปี 2017)

840
00:50:55,093 --> 00:50:57,262
‎คล้ายๆ กับว่าเรามองสิ่งที่เกิดขึ้น
‎ด้วยอาการลุ้นระทึก

841
00:50:58,805 --> 00:51:01,516
‎หนังสือพิมพ์หัวสีจะควบคุมตัวเองได้ไหม

842
00:51:01,600 --> 00:51:04,936
‎พระราชวังจะขอให้พวกเขาควบคุมตัวเองได้ไหม

843
00:51:05,020 --> 00:51:08,690
‎เราในฐานะประเทศจะหยุดตัวเอง
‎จากความอยากที่จะเข้าไปก้าวก่าย

844
00:51:08,774 --> 00:51:11,151
‎ชีวิตของพระราชวงศ์จนเกินเหตุได้ไหม

845
00:51:18,992 --> 00:51:23,038
‎พวกเราทุกคนขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ
‎รู้สึกยังไงกันบ้างคะ

846
00:51:23,121 --> 00:51:25,248
‎เอ่อ ก็ตื่นเต้น

847
00:51:25,332 --> 00:51:27,709
‎ตัวลอยเลย แล้วก็ดีใจมากที่ฝนตกด้วย

848
00:51:27,793 --> 00:51:29,211
‎เมแกนคะ วันนี้รู้สึกยังไงบ้าง

849
00:51:29,294 --> 00:51:30,587
‎มีความสุขมาก ขอบคุณค่ะ

850
00:51:31,296 --> 00:51:34,925
‎ณ ตอนนั้น ฉันยังเชื่อในสิ่งที่มีคนบอกอยู่มาก

851
00:51:37,636 --> 00:51:41,556
‎ซึ่งก็คือว่ามันจะผ่านไป เดี๋ยวก็ดีเอง

852
00:51:41,640 --> 00:51:43,767
‎พวกเขาก็ทำแบบนี้แค่ตอนแรกแหละ

853
00:51:48,188 --> 00:51:53,109
‎คำสัญญาที่ว่า พอแต่งงานแล้วมันจะดีขึ้นเอง
‎ไม่ต้องห่วงนะ

854
00:51:54,277 --> 00:51:56,571
‎พอพวกเขาคุ้นกับคุณ มันก็จะดีขึ้น

855
00:51:57,989 --> 00:51:59,074
‎แน่นอน มันต้องดีขึ้น

856
00:52:03,370 --> 00:52:08,291
‎แต่เรื่องจริงก็คือ ไม่ว่าฉันจะพยายามสักแค่ไหน
‎ไม่ว่าฉันจะทำดีแค่ไหน

857
00:52:08,375 --> 00:52:10,585
‎ไม่ว่าฉันจะทำอะไร…

858
00:52:13,839 --> 00:52:15,465
‎พวกเขาก็จะหาวิธีจนได้

859
00:52:17,467 --> 00:52:19,010
‎ที่จะทำลายฉัน

860
00:54:10,664 --> 00:54:12,916
‎คำบรรยายโดย เอมวลี อัศวเปรม