‎ฉะนั้นพอเราออกจากที่นี่
‎เราจะวิ่งยาวไปถึงทางหลวงฝั่งตะวันตก
‎ทันทีที่เราไปถึงนั่น
‎ช่วยขับไปที่เลนฝั่งซ้ายสุดจากเกาะกลางถนน
‎- ได้ครับ ‎- มุ่งหน้าทิศใต้
‎พวกเขาจะรออยู่เลย ตอนเราไปถึง คอยดู
‎- อ๋อ ใช่ ตอนนี้ปักหลักกันอยู่แล้ว ‎- ใช่
‎คุณมาช้า
‎แย่หน่อย
‎ขอบคุณค่ะ
‎โอเค สวัสดีค่ะ
‎- หวัดดี เป็นไงบ้าง ‎- พวกคุณเป็นไงกัน ผมสบายดี อรุณสวัสดิ์
‎- มีเรื่องให้ตื่นเต้นตลอด ‎- ใช่เลย
‎รู้ไหมว่าต้องขับรถนานแค่ไหน
‎น่าจะ…
‎ฉันไม่รู้เพราะเราขับอ้อมกัน…
‎แบรด เราต้องนั่งรถนานแค่ไหน
‎- เมื่อกี้ผมดูแล้ว ประมาณ 20 กว่านาที ‎- โอเค
‎ช่วยดูอีกทีได้ไหม เมื่อกี้สัญญาณผมไม่ค่อยดี
‎- มีปาปาราซซี่คนนั้นที่ขี่สกู๊ตเตอร์อีกไหม ‎- มีครับ
‎- อ้าว จริงเหรอ คนเดิมเหรอ ‎- คนเดิมครับ
‎- ตายจริง ‎- ผมเห็นเขามาที่ที่จอดรถนี้
‎เขาจะตามเราเหรอ
‎ครับผม เมื่อกี้เขาอยู่หน้าเรา
‎มีคนมากมายที่คิดว่า ‎“พวกเขามีปัญหากับปาปาราซซี่”
‎กลับมาแล้ว เป็นยังไงบ้างครับ
‎แล้วยังมีคนกลุ่มนึงที่ชั้นใต้ดินของตึกด้วย
‎ตอนที่เราเดินกันอยู่ พวกเขาก็บันทึกภาพ
‎เพื่อจะให้เห็นว่าเราอยู่ที่ไหน
‎สมัยแม่ผม มันเป็นการรังควานทางร่างกาย
‎พวกเขาจะทิ่มกล้องใส่หน้าคุณ ‎ติดตามคุณ ไล่ตามคุณ
‎ยังตามเรามาอยู่ไหม
‎ปาปาราซซี่คนนี้ ‎กรณีที่เลวร้ายที่สุด ก็ปลอดภัยไว้ก่อนนะ
‎อย่างเลวร้ายที่สุดคือเราก็แค่ย้ายที่จอดรถ
‎มันไม่ได้ถึงขนาดโลกแตกหรอก
‎ปาปาราซซี่ก็ยังรังควานผู้คนต่อไป
‎แต่การรังควานเดี๋ยวนี้มาทางออนไลน์มากกว่า
‎พอเขาเอาภาพประกอบข่าวตีพิมพ์
‎ทีนี้การรังควานจากโซเชียลมีเดียก็มาละ
‎(เมแกน มาร์เคิลประกาศสงครามกับควีน)
‎การต้องได้เห็นผู้หญิงอีกคนในชีวิตที่ผมรัก
‎ต้องเจอกับการแก่งแย่งข้อมูลข่าวสารแบบนี้ ‎มันลำบากใจ
‎(นักขุดทอง ไร้ศีลธรรม ‎เราเกลียดเธอ เอ็มเอ็ม)
‎(นังอัปรีย์!)
‎(ชื่อเดียวสำหรับเมแกนคืออีกาก)
‎โดยเนื้อแท้แล้ว มันก็คือผู้ล่ากับเหยื่อ
‎อีกไม่ถึงสิบนาที เราก็จะได้อยู่กับเพื่อนๆ แล้ว
‎ใช่
‎(แฮร์รี่และเมแกน)
‎ขอโทษครับ ช่วยโน้มตัวไปข้างหน้าเดี๋ยวนึง
‎ช่วยเริ่มด้วยการแนะนำตัวเองหน่อยค่ะ
‎ค่ะ ฉันชื่อดอเรีย ฉันเป็นแม่ของเมแกน
‎แล้วก็… ห้าปีที่ผ่านมานี้เป็นช่วงเวลาที่ท้าทาย
‎ค่ะ
‎รู้สึกยังไงคะที่ได้มานั่งที่นี่ในวันนี้ ‎เพื่อคุยถึงเรื่องนั้น
‎ฉันพร้อมแล้วที่จะให้คนรับฟังฉัน เรื่องนั้นแน่นอน
‎บอกเล่าประสบการณ์ของฉันนิดหน่อย ‎ในฐานะแม่ของเมแกน ค่ะ
‎จำตอนที่เมแกนบอกว่ากำลังคบหากับแฮร์รี่ได้ไหมคะ
‎ได้ค่ะ ตอนที่ลูกบอก เราคุยโทรศัพท์กันอยู่ ‎แล้วลูกก็บอกว่า
‎“แม่ หนูกำลังเดตกับเจ้าชายแฮร์รี่”
‎แล้วฉันก็เริ่มกระซิบกระซาบบ้าง
‎“ตายแล้ว”
‎ลูกบอก “แม่ห้ามบอกใครนะ” ‎ดังนั้นตั้งแต่แรกมันก็เป็นประมาณว่า
‎“ตายแล้ว ห้ามใครรู้เด็ดขาดนะ…”
‎แล้วฉันก็จำตอนที่พบเขาครั้งแรกได้เหมือนกัน
‎เขาก็เป็นผู้ชายตัวสูง สัก 183 ซม. ‎หน้าตาหล่อเหลา ผมแดง
‎มารยาทดีมาก เป็นคนน่ารักมาก
‎แล้วพวกเขาดูมีความสุขด้วยกันจริงๆ
‎ใช่ค่ะ เหมือนเขาเป็นคนที่ใช่
‎พอมีการประกาศว่าพวกเขาคบหากัน
‎มันดูเหมือนเป็นอะไรที่แปลกใหม่
‎เป็นทางการแล้ว…
‎(ซันเดย์เอ็กซ์เพรส - รายงานพิเศษรอบรั้ววัง ‎เรื่องรักซ่อนเร้นของแฮร์รี่)
‎เมแกน มาร์เคิล นักแสดงสาวชาวอเมริกัน ‎คือแฟนคนใหม่ของเจ้าชายแฮร์รี่
‎(วันที่ 30 ตุลาคม ปี 2016)
‎เจ้าชายแฮร์รี่ ดูเหมือนพระองค์จะตกหลุม ‎กับผู้ที่เป็นข่าวลือหนาหู
‎ชื่อของเธอคือเมแกน มาร์เคิล
‎เธอรับบทในซีรีส์เรื่องสูทส์ ‎เผื่อมีใครสงสัยว่า “เราจะรู้จักเธอได้ยังไง”
‎เธอเป็นสาวสวยสมองใส ‎ผู้ครองหัวใจเจ้าชายแฮร์รี่
‎มีรายงานว่านักแสดงสาว เมแกน มาร์เคิล ‎ชนะใจหนุ่มเสเพลแห่งราชวงศ์ เจ้าชายแฮร์รี่
‎ฉันตื่นเต้นมากค่ะ
‎ทันทีที่ข่าวออกไป ฉันคิดว่า ‎เราทั้งคู่รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก
‎(เฮลโล! ‎นี่ใช่แฟนคนใหม่ของเจ้าชายแฮร์รี่หรือไม่)
‎แล้วพวกคนที่ฉันไม่ได้บอกว่าฉันกำลังคบกับเอช
‎ก็พากันส่งข้อความมา ‎“จริงเหรอ โอ๊ย ตายแล้ว อะไรกันเนี่ย”
‎พวกเขายินดีปรีดามาก
‎(เดอะซัน - รักใหม่ของแฮร์รี่)
‎ตอนที่ฉันได้เห็นพาดหัวข่าว ฉันก็ดีใจกับเธอ
‎มันดูเหมือนเทพนิยาย
‎พี่สาวผมโทรมาหาผม ถามว่า ‎“รู้ไหมว่าเมแกนเป็นแฟนใคร”
‎ฉันว่าเธอกำลังคบอยู่กับเจ้าชายแฮร์รี่นะ
‎ผมบอก “อะไรนะ”
‎โทรศัพท์ผมดังเป็นบ้าเป็นหลัง
‎ผมแบบว่า “นี่มันเกิดอะไรขึ้น”
‎แล้วจากนั้นมันก็เหมือนคลื่นยักษ์ถาโถม
‎แต่สาวน้อยคนนี้เป็นคนใจบุญสุนทานมาก
‎เธอยังเป็นส่วนหนึ่งของยูเอ็นด้วย
‎เธอทำงานการกุศลมากมาย
‎ซึ่งอาจจะเป็นสิ่งที่เชื่อมโยงพวกเขาหากันแต่แรก
‎ผมจำได้ว่าเราคุยกันว่า “มันจะไม่ดีเหรอ
‎ถ้าจะเป็นใครสักคนที่มีตัวตนชัดเจน ‎ประสบความสำเร็จมาบ้าง
‎และได้แสดงบทบาทของตัวเองในโลกนี้แล้ว”
‎ถ้ามีปัญหาสักอย่างเกิดขึ้น
‎และเรามีวิธีการจะเรียกร้องให้เกิดการลงมือ
‎หรือทำอะไรสักอย่างกับมัน
‎เมื่อนั้นฉันเชื่ออย่างสุดใจว่า ‎เป็นความรับผิดชอบของเราที่จะต้องทำ
‎ทุกสายตากำลังจดจ้อง ‎ไปที่พันธมิตรข้ามแอตแลนติกใหม่นี้
‎เจ้าชายบริติชและหวานใจชาวอเมริกันของเขา
‎มันชุลมุนวุ่นวายไปหมด
‎เกือบจะรู้สึกเหมือนว่าทุกอย่างที่เรากังวล ‎เรื่องที่ข่าวจะแพร่งพรายไป
‎โอเค ไม่เป็นไรนะ ไม่มีปัญหา
‎แต่แล้วนั่นก็เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
‎(โตรอนโต ปี 2016)
‎(ตลาดดอกไม้จองยัง)
‎ฉันจำได้ว่าไปซื้อดอกไม้ ‎ฉันเดินออกมาจากร้านดอกไม้
‎น่าจะมีปาปาราซซี่เก้าหรือสิบคนได้
‎ยืนอยู่กลางถนน
‎พวกเขายืนขวางรถกันอยู่
‎แล้วบอกว่า “เฮ้ สบายดีไหม เมแกน”
‎ฉันก็บอกว่า “อุ๊ย ขอบคุณ ไปหลบหนาวกันเถอะ”
‎ฉันจำได้ว่าวันต่อมาเอชบอกไม่ให้คุยกับพวกนี้
‎ฉันก็บอก “ฉันแค่พยายามทำตัวให้น่ารัก ‎ฉันไม่รู้จะทำยังไง”
‎ฉันไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้”
‎เขาบอก ‎“แต่สื่อในสหราชอาณาจักรบอกว่าคุณชอบ”
‎คุณยิ้ม คุณชอบปาปาราซซี่
‎(เมแกน มาร์เคิลยิ้มไม่หุบ)
‎ฉันจำได้ว่าได้บอกกับเธอ ‎“เมื่อไรที่เรื่องนี้เป็นข่าว
‎มันจะไม่ง่ายแน่”
‎สื่อในสหราชอาณาจักรมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ ‎ในการทำทุกอย่างที่ทำได้
‎เพื่อให้ได้ข่าวมา
‎พวกเขาจะไปคุ้ยขยะ ‎พวกเขาจะพยายามเจาะบัญชี
‎พวกเขาเอาทุกท่า ‎ที่จะให้ได้ข่าวลับเฉพาะและทำเงินจากมัน
‎ฉันจำได้ว่าเธอช็อกทีเดียว
‎แล้วเธอก็แบบ ‎“จริงเหรอ พวกเขาทำขนาดนั้นเหรอ”
‎ฉันบอก “ก็ใช่น่ะสิ ‎ก็ในเมื่อมันจะทำเงินให้พวกเขาเป็นล้านๆ
‎มันรู้สึกเหมือนว่าสื่อในสหราชอาณาจักร ‎ยกขบวนมาที่โตรอนโตกันหมด
‎บ้านฉันถูกล้อม
‎มีคนนั่งอยู่ในรถตลอดเวลา
‎รอให้ฉันขยับตัว
‎ผมได้ยินเรื่องทั้งหมดนี้ ‎จากที่ที่ห่างไปหลายพันกิโลเมตร
‎และพยายามจะทำอะไรสักอย่าง แต่ก็จนตรอกที่สุด
‎แล้วเพื่อนบ้านฉันก็ส่งข้อความมาว่า ‎พวกนั้นเที่ยวเคาะประตูทุกบ้านเพื่อหาตัวคุณ
‎พวกเขาจ่ายเงินเพื่อนบ้านบางคน ‎ให้ติดตั้งกล้องจับภาพที่สวนหลังบ้านฉัน
‎อยู่ๆ เหมือนว่าทุกอย่างในชีวิตฉัน ‎มันถูกตีกรอบเข้ามาจนแคบ
‎ฉันปิดม่าน ปิดมู่ลี่หมด
‎มันน่ากลัวค่ะ
‎ทุกที่มีแต่หน้าฉัน ทุกที่มีแต่เรื่องราวชีวิตฉัน
‎หนังสือพิมพ์หัวสีเข้ามาครอบงำทุกสิ่ง
‎(อดีตอันน่าตกใจของเมแกน)
‎ความสัมพันธ์ระยะไกลต้องใช้ความพยายาม ‎ไม่ว่าจะมองมุมไหน
‎แล้วคุณยังต้องเจอเรื่องนี้อีก
‎แล้วก็อย่าลืมว่าคุณกำลังเรียนรู้ ‎สิ่งต่างๆ ของกันและกันอยู่
‎มันมีอะไรที่คนเขียนหรือพูดกัน
‎ที่ผมต้องไปถามเธอ
‎ตรงนั้นแหละที่ยากที่สุด
‎มันยิ่งช่วยเร่งให้กระบวนการเรียนรู้ ‎เป็นไปรวดเร็วยิ่งขึ้น
‎ในความสัมพันธ์
‎คงไม่ต้องบอกค่ะว่าคนก็เม้ามอยกัน ‎เรามารู้จักตัวตนของเธอกันมากขึ้นดีกว่า
‎ว่าพวกเขาพูดอะไรกันบ้าง
‎เรารู้อะไรเกี่ยวกับผู้หญิงลึกลับคนนี้บ้างคะ พอล่า
‎(มิราเคิล ไมล์, ลอสแอนเจลีส ‎มกราคม ปี 2022)
‎- เป็นละแวกที่น่าอยู่นะคะ ‎- ใช่
‎แม่จำได้ว่าวันนึงลูกกลับมาบ้าน ‎จากงานเลี้ยงที่โรงเรียน
‎แล้วบอก “บ้านเราอยู่บนที่จอดรถ”
‎- มันก็ดี… ‎- แม่ก็บอก “ใช่ ก็ดีออก”
‎- เราจะเดินผ่านถนนเข้าบ้าน ‎- นั่นเป็นถนนเข้าบ้านของเรา
‎เป็นทางส่วนบุคคล
‎สมัยก่อนเราเคยจัดปาร์ตี้กันด้านหลังนั่น
‎หนูจำได้ว่าหนูจะขี่รถสี่ล้อคันเล็กๆ
‎ออกมาที่ถนนทางเข้าบ้าน ‎และวนกลับไปอีกด้านได้
‎ฉันเติบโตในแอลเอ
‎แล้วฉันก็จำได้ว่าแม่เล่าเรื่องที่พาฉันไปร้านชำ
‎แล้วพวกผู้หญิงที่นั่นจะบอก “นั่นลูกใครน่ะ”
‎แม่บอก “ลูกฉันสิ”
‎พวกเขาก็จะบอก ‎“คุณเป็นพี่เลี้ยงมากกว่า แม่แกอยู่ไหน”
‎เพราะฉันผิวขาวมาก แต่แม่ฉันผิวสีเข้ม
‎พ่อแม่ฉันอยู่ที่แวลลีย์จนฉันอายุได้สักสองขวบ
‎ตอนที่พวกเขายุติความสัมพันธ์กัน ‎เราก็ย้ายไปอีกที่ ขับรถจากบ้านเดิมสัก 40 นาที
‎ตอนนั้นละแวกที่ฉันกับแม่อยู่ ‎มันเป็นชุมชนคนดำซะส่วนใหญ่
‎เราย้ายไปอยู่ใกล้กับแม่ฉัน คือยายของเมแกน
‎พี่สาวฉันก็อยู่ใกล้ๆ
‎รวมทั้งเพื่อนผู้หญิงหลายคนของฉันด้วย
‎ฉะนั้นเราจึงมีเครือข่ายผู้หญิงที่แน่นแฟ้น
‎พวกเขาช่วยฉันเลี้ยงเมแกนค่ะ
‎แกเป็นเด็กที่เข้ากับคนง่าย เป็นมิตร ‎ชอบปฏิสัมพันธ์กับคน
‎แกเป็นเด็กที่เห็นอกเห็นใจคนอื่นมากๆ
‎เป็นผู้ใหญ่มาก
‎ฉันเคยถามลูกว่ารู้สึกเหมือนแม่เป็นแม่ไหม
‎เมแกนตอบว่า ‎รู้สึกเหมือนแม่เป็นพี่สาวจอมบงการ
‎ฉันไม่เคยลืมเลย
‎(ฮอลลีวู้ด สคูลเฮาส์ ก่อตั้งเมื่อปี 1945)
‎(สนใจใคร่รู้ เป็นผู้กล้า ศึกษา หาแรงบันดลใจ)
‎ครูเด็บบี้
‎- ตายแล้ว ‎- ดัชเชสของเรา
‎ครูเป็นยังไงบ้างคะ
‎สบายดีจ้ะ
‎ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอเธอ
‎ดีใจที่ได้เจอค่ะ
‎รักคุณนะคะ
‎คุณพระคุณเจ้า ดีจริงๆ เลย
‎เป็นการตัดสินใจที่ดีมากที่เราพาเม็กมาที่นี่ก่อน
‎ตอนที่ฉันกลับไปฮอลลีวู้ด สคูลเฮาส์ ‎หรือที่เรายังเรียกว่าลิตเติล เร้ด สคูลเฮาส์
‎ฉันอยู่ที่นั่นตั้งแต่สองขวบถึง 12
‎เป็นความรู้สึกที่ดีมากที่ได้กลับมา
‎ครูอยากให้เธอดูว่าเธอเขียนอะไรให้ครู
‎ตายแล้ว ขอดูค่ะ
‎เธอลายมือสวยมาก
‎เอาสิ อ่านเลย ‎แต่ครูอยากให้เธอสนใจตรงป.ล.
‎“ครูเด็บบี้ที่รัก ครูช่วยเหลือหนูมากมาย ‎ตั้งแต่หนูอายุสองขวบ
‎หนูรู้ว่าหนูพึ่งครูได้ ‎ทั้งในฐานะครูใหญ่และเพื่อนของหนู
‎หนูไม่รู้จะขอบคุณยังไง ถึงหนูจะเรียนที่นี่มาสิบปี
‎หนูก็หวังว่าหนูจะได้อยู่ต่ออีกสิบปี
‎โรงเรียนนี้จะอยู่ในใจหนูเสมอ รักครูค่ะ เมแกน
‎ป.ล. พอหนูรวยและมีชื่อเสียง ‎และหนูได้เขียนเรื่องราวของตัวเอง
‎หนูจะพูดถึงครูและโรงเรียนนี้ ‎คนทั่วโลกจะได้รู้จักครูค่ะ”
‎เป็นจริงเลยค่ะ
‎สาวน้อยวัย 11 ขวบบอกไว้
‎พระเจ้า
‎สมัยเด็กๆ ฉันเป็นเนิร์ดเต็มตัว
‎นี่เป็นส่วนสำคัญที่หลายคนไม่เข้าใจเกี่ยวกับฉัน
‎ฉันไม่ได้มีตัวตนแบบเด็กหน้าตาสวย
‎ตัวตนทั้งหมดของฉันคือการเป็นเด็กหัวดี
‎มันจะมีหลายๆ ช่วงที่ทำให้เราตระหนักได้ ‎และจากจุดยืนของฉัน
‎ฉันทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในโฆษณาตัวนึง ‎เพราะฉันเห็นว่ามันเหยียดเพศ
‎ผู้หญิงต่อสู้กับคราบมันบนหม้อและกระทะ ‎ด้วยผลิตภัณฑ์ไอวอรี่เคลียร์
‎ตอนนั้นฉัน 11 ขวบ
‎“สวัสดีค่ะ เมื่อสัปดาห์ที่แล้วที่โรงเรียนของหนู ‎เราตัดสินใจดูข่าวในวิชาสังคม
‎ระหว่างกำลังเปลี่ยนช่อง
‎เราเห็นโฆษณาน้ำยาล้างจานไอวอรี่เคลียร์ตัวใหม่
‎ในโฆษณานั้นบอกว่า ‎ผู้หญิงต้องสู้รบปรบมือกับคราบมัน
‎หมายความว่า มีแต่ผู้หญิงที่ต้องล้างจาน
‎ตอนที่หนูได้ฟังนั้น เด็กผู้ชายในห้องก็บอกว่า
‎“ใช่แล้ว ผู้หญิงก็ต้องอยู่ในนั้นแหละ… ในครัว”
‎ฉันเลยสงสัยว่า ‎คุณจะเปลี่ยนโฆษณาของคุณไปเป็น “ทุกคน…”
‎พอทีกับถุงมือ
‎ผู้คนต่อสู้กับคราบมันบนหม้อและกระทะ ‎ด้วยไอวอรี่เคลียร์
‎ฉันเปลี่ยนโฆษณานั้นด้วยจดหมายที่เขียนด้วยมือ
‎แล้วมันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เพราะตอนนั้น ‎ฉันกำลังจะเข้าโรงเรียนมัธยม ฉันเลยเหมือน…
‎ฉันเป็นนักเคลื่อนไหวตัวน้อยๆ
‎(เวลา 19:23 น. 5 เม.ย. ปี 1993)
‎ฉันรู้จักเมแกนตอนอยู่ม.หนึ่ง
‎ตอนนั้นเรากำลังเดินไปเข้าห้องเรียนใหม่
‎แล้วเธอก็เปิดประตูพร้อมกับเต้นแท็ปแดนซ์
‎(เวลา 14:29 น. 22 พ.ค. 1993)
‎เรากลายมาเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน ‎เราทั้งคู่ชอบกิจกรรมนอกหลักสูตรแบบเดียวกัน
‎เราใช้เวลาด้วยกันเยอะ ‎ทำงานในบทบาทผู้นำนักเรียน งานอาสาสมัครต่างๆ
‎ตอนฉันลงสมัครสมาชิกสภานักเรียน ‎เธอเป็นเหมือนผู้จัดการหาเสียงให้ฉัน
‎เธอจริงจังกับมันมาก
‎หลังเลิกเรียน ฉันจะไปหาพ่อซึ่งเป็นผู้กำกับแสง
‎บางครั้งฉันจะไปที่กองถ่ายซิตคอมเรื่อง ‎“แมริด วิธ ชิลเดรน”
‎ฉันชอบอยู่ที่กองถ่าย ชอบมากเลย
‎แล้วฉันก็ชอบความเป็นมิตรของคนที่กอง
‎ทอมมาช่วยงานที่โรงเรียนเราเยอะมาก
‎ในงานกำกับแสง ‎แล้วเมแกนก็ทำงานแสดงต่างๆ เยอะมาก
‎- เธอทำไม่ได้หรอก ‎- ได้สิ
‎ไม่ได้แน่ คนโกหก
‎ไม่ได้โกหก
‎เมแกนรักงานละคร
‎ฉันจะไปดูละครเพลง การแสดงทุกครั้งของเธอ
‎เธอหลงใหลกับมันมาก
‎และมุ่งมั่นมากที่จะประสบความสำเร็จ
‎ฉันช่วยลูกทำการบ้านไม่ได้ค่ะ ‎เพราะแกฉลาดกว่าฉัน
‎เมแกนเรียนได้เอทุกวิชา เป็นคนมีวินัยมาก
‎ฉันคงบอกว่าเม็กเป็นเด็กโตเกินวัย
‎เราจะอุทิศตนเพื่อทำให้โลกใบนี้น่าอยู่ขึ้นเสมอ ‎ขอบคุณค่ะ
‎(เมแกน อายุ 13 ปี)
‎พิธีเรียนจบมัธยมปลายของฉันจัดที่นี่ ‎ฮอลลีวู้ดโบวล์
‎นักเรียนหญิง 103 คนบนเวที ‎ทุกคนสวมชุดยาวสีขาว
‎ไม่ใช่ชุดครุยเรียนจบนะ ชุดราตรีสวยๆ สีขาว
‎นั่นไง คอนเสิร์ตสุดท้ายที่ฉันไปดูที่นั่น ฉันไปกับแม่
‎เราอยู่ที่ลานจอดรถ กำลังจะกลับกัน
‎แม่ฉันบีบแตรใส่รถคันนึง ‎ผู้หญิงคนขับคิดนานมากว่าจะออกยังไง
‎แล้วผู้หญิงคนนั้นก็หันมา ‎ตะโกนด่าแม่ฉันว่าไอ้นิโกร
‎ฉันจำได้ว่าแม่กำพวงมาลัยแน่นเลย
‎เห็นเลยว่าแม่กำพวงมาลัยแน่นมาก ‎ขนาดที่ว่าข้อนิ้วเป็นสีขาวเลย
‎แล้วแม่ก็เงียบตลอดทางกลับบ้านเลย ‎เราไม่เคยพูดถึงเหตุการณ์นั้นกัน
‎ในชีวิตฉันไม่เคยได้ยินใครใช้คำนั้น
‎มันไม่เหมือนกันนะ การเป็นชนกลุ่มน้อย
‎แต่ไม่ได้ถูกปฏิบัติเหมือนเป็นชนกลุ่มน้อยตั้งแต่แรก
‎ตอนนี้ฉันคงบอกว่า คนรู้เรื่องเชื้อชาติของฉันดี
‎เพราะพวกเขาทำเป็นเรื่องใหญ่ ‎ตอนที่ฉันไปที่สหราชอาณาจักร
‎แต่ก่อนหน้านั้น
‎คนส่วนใหญ่ไม่ได้ปฏิบัติกับฉันเป็น “ผู้หญิงผิวสี”
‎ฉะนั้นฉันจะไม่เจอการพูดจาแบบนั้น
‎ในฐานะผู้ปกครอง
‎เมื่อกลับมามองในตอนนี้ ‎แน่นอนว่าฉันคงย้อนกลับไป
‎และพูดคุยอย่างจริงจัง
‎เรื่องว่าโลกจะมองลูกแบบไหน
‎คุณพอนึกออกไหม… ‎คุณเป็นแฮร์รี่นะ แล้วฉันจะเป็นควีน
‎- ย่าครับ ผมเจอสาวสวยคนนึง ‎- อืม
‎แต่บังเอิญเธอเป็นคนเชื้อชาติผสมครับ
‎ฉันบอกเมแกน ฉันจำได้แม่นเลย ‎ว่านี่เป็นเรื่องของเชื้อชาติ
‎แล้วเม็กก็บอก “แม่ หนูไม่อยากฟัง”
‎ฉันก็บอก ลูกอาจจะไม่อยากฟัง ‎แต่นี่เป็นเรื่องที่จะเกิดขึ้น
‎ตอนนั้นฉันไม่ได้คิดว่า ‎เชื้อชาติจะมามีส่วนในเรื่องนี้ตรงไหน
‎ฉันไม่ได้คิดเลยจริงๆ
‎ภายในสัปดาห์แรกที่เรื่องของเราเป็นข่าว
‎(เดลีย์เมล)
‎ข่าวแรกเลย แฟนแฮร์รี่ ‎(แทบจะ) ส่งตรงจากย่านคอมพ์ตัน
‎ผมแบบว่า “โอ้โฮ!”
‎อย่างแรกเลย ฉันไม่ได้มาจากคอมพ์ตัน ‎ฉันไม่เคยอยู่ที่คอมพ์ตัน
‎มันเป็นข้อมูลที่ผิด ‎แต่ทำไมต้องไปพูดถึงคอมพ์ตันเสียๆ หายๆ
‎คำแนะนำของพระราชวังคือ “ไม่ต้องพูดอะไร”
‎ไม่มีความเห็น ‎ทุกคนจะพูดแค่ว่า “ไม่มีความเห็น”
‎แต่สิ่งที่ผู้คนต้องเข้าใจก็คือ
‎เมื่อเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์เยอะ
‎ทุกอย่างที่เมแกนต้องเจอ
‎พวกเขาก็เคยเจอมาเหมือนกัน
‎มันเกือบจะเหมือนการผ่านพิธีสำคัญในชีวิต
‎สมาชิกพระราชวงศ์บางคนบอกว่า ‎แต่ “ภรรยาฉันก็ผ่านอะไรแบบนั้นมา
‎แล้วทำไมแฟนนายถึงจะเจอบ้างไม่ได้
‎ทำไมนายต้องได้รับการยกเว้น ‎ทำไมเธอต้องได้รับการปกป้อง”
‎ผมก็บอกว่า “ความแตกต่าง ‎มันอยู่ที่องค์ประกอบทางเชื้อชาติ”
‎(ชีวิตอันธพาล)
‎(เดอะเดลี่สตาร์: แฟนสุดฮอตของแฮร์รี่มาจาก)
‎(หนึ่งในย่านป่าเถื่อนสุดของเมือง ‎ถิ่นแก๊งอาชญากร)
‎(รายงานพิเศษ เดลีย์เมล: ‎เทือกเขาเหล่ากอแฟนอเมริกันของแฮร์รี่)
‎(เป็นทั้งช่างตัดเสื้อ ครู และคนทำความสะอาด…)
‎(แฟนแฮร์รี่ ดารานำ “สูทส์” ‎มาจากเครนชอว์ แอลเอ)
‎(เครนชอส์กับอาชญากรรม 47 ครั้ง ‎ในรอบสัปดาห์)
‎(แม่นักสังคมสงเคราะห์ของมาร์เคิล ‎อาศัยในย่านเสื่อมโทรม)
‎พวกเขาจะถ่ายภาพพื้นที่ต่างๆ ‎ของย่านสลัม เป็นต้น
‎แล้วบอกว่าฉันอยู่ที่นั่น เธอเป็นคนจากละแวกนั้น
‎(ที่จอดเฉพาะคนทำความสะอาด)
‎มันเลวร้ายมากค่ะ
‎แต่ฉันก็ยังเฉยอยู่ต่อไป ฉันยังนิ่งเงียบ
‎แปดวันหลังจากที่ความสัมพันธ์ของเราถูกเปิดเผย ‎ผมออกแถลงการณ์
‎ตำหนิบทความและพาดหัวข่าว ‎ที่สื่อความเป็นนัยเรื่องเชื้อชาติ
‎ที่เขียนขึ้นโดยสื่อบริติช
‎รวมทั้งการเหยียดผิวอย่างโจ่งแจ้ง ‎จากบทความทางสื่อสังคมออนไลน์
‎(แถลงการณ์จากเลขาธิการฝ่ายสื่อสาร ‎ของเจ้าชายแฮร์รี่)
‎(พระราชวังเคนซิงตันออกแถลงการณ์)
‎เกี่ยวกับการคุกคามที่เมแกน มาร์เคิลต้องประสบ
‎พระองค์ตรัสว่าเธอต้องทนต่อการข่มเหง ‎และคุกคามที่มีนัยทางเชื้อชาติ
‎เจ้าชายแฮร์รี่ทรงกังวลเรื่องความปลอดภัย ‎ของคุณมาร์เคิล และทรงผิดหวังอย่างยิ่ง
‎ที่ทรงไม่สามารถปกป้องเธอได้
‎นี่ไม่ใช่เกม แต่เป็นชีวิตของเธอ
‎เป็นการส่งสารที่ชัดเจนมาก ‎ถึงสื่อมวลชนบริติชว่า “อย่ามายุ่ง”
‎เธอเป็นเจ้าหญิงจากคอมพ์ตันโดยแท้
‎มันโหดแต่เมื่อมองในบางมุม ‎มันก็ไม่ได้น่าแปลกใจ
‎หนังสือพิมพ์หัวสีของสหราชอาณาจักร ‎มีบทบาทที่พิเศษในชีวิตคนบริติช
‎(สถานีอ๊อกซ์ฟอร์ด เซอร์คัส)
‎ในแง่หนึ่งนั้น หนังสือพิมพ์หัวสีมีพื้นฐาน ‎ของการตีไข่ใส่สีอย่างแท้จริง
‎ที่ชื่นชอบการเม้ามอย
‎แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ไม่ใช่แค่ความบันเทิง
‎เพราะหนังสือพิมพ์หัวสีมีอิทธิพล ‎ต่อความคิดเห็นของประชาชนมาเป็นเวลานาน
‎หนังสือพิมพ์หัวสีจำนวนหนึ่ง ‎สามารถทำให้รัฐบาลเขวได้
‎ในช่วงเลือกตั้ง มีเหตุผลที่ทำให้พวกเขา ‎เป็นสื่อที่ได้รับความนิยม
‎หนังสือพิมพ์หัวสีบริติชปรากฏอยู่ ‎ทั้งในความเป็นสื่อสิ่งพิมพ์ชุด
‎และในความเป็นทัศนคติ และมันเป็นพิษภัย
‎(เดอะเดลีย์เมล)
‎เราต้องทราบว่านี่เป็นอุตสาหกรรมคนขาว
‎(เดอะซัน เดอะซันเดย์ไทมส์ เดอะไทมส์)
‎มีคนผิวดำคิดเป็นร้อยละ 3.5 ของประชากร
‎และราวร้อยละ 0.2 ของนักข่าว
‎(เดลีย์เมล์ - แฮร์รี่ สาวของคุณ ‎ไม่ผ่านบททดสอบของแม่ฉัน)
‎ดังนั้น พวกคนที่คิดพาดหัวข่าวพวกนี้
‎พวกเขานั่งคิดกันในห้องข่าว ‎ที่เป็นคนขาวเกือบทั้งหมด
‎แล้วพวกเขาก็เป็นคนตัดสินใจว่า ‎อะไรแบบไหนที่ล้ำเส้นของการเหยียดผิว
‎และใครก็ตามที่ย่างเท้า ‎เข้าสู่สายตาของสาธารณชน
‎โดยเฉพาะถ้าเป็นผู้หญิงและยิ่งถ้าเป็นคนผิวดำ
‎ก็สมควรถูกวิพากษ์วิจารณ์แล้ว ‎ในความคิดคนพวกนี้
‎(ที่ทิ้งขยะของร้านนิวบาลานซ์ โตรอนโต)
‎ทุกอย่างอยู่ในนี้แล้วค่ะ
‎ผมขอจัดการต่อเองครับ
‎(รางวัลเอ็นเอเอซีพี ก.พ. 2022)
‎เดี๋ยวเขาจะมาพาคุณเข้าไปแล้วค่ะ
‎(รางวัลเอ็นเอเอซีพี อิมเมจ ครั้งที่ 53)
‎หนูมาไกลมาก ‎จากโรงเรียนลิตเติล เร้ด สคูลเฮาส์
‎แน่นเหรอ
‎- ตื่นเต้นไหม ‎- ครับ
‎ก็ตามน้ำไปนั่นแหละ
‎ไม่มีใครพูดคุยกันว่า ‎การเป็นคนเชื้อชาติผสมมันเป็นยังไง
‎การค้นหาตัวตนของฉันไม่น้อยเลย
‎ที่เป็นการพยายามคิดให้ออกว่า ‎ที่ทางของฉันอยู่ตรงไหน
‎และฉันคิดว่ามันเกี่ยวข้องมาก ‎กับการที่คุณไม่ขาวพอหรือไม่ดำพอ
‎แต่ฉันไม่ได้มองโลกแบบนั้น
‎- ดีใจที่ได้เจอนะ ‎- คุณด้วย คืนนี้แม่ฉันมาด้วย
‎- แม่! แม่ของเมแกน มาร์เคิลมาด้วยนะ ‎- ว่าไงนะ
‎ไง พี่ชาย แอนโธนี่ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก
‎สิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้ก็คือ เราไม่ได้มองโลก ‎อย่างที่มันเป็น แต่มองมันอย่างที่เราเป็น
‎ตอนที่ผมได้พบเมแกน ผมคิดว่า ‎ครึ่งนึงของประเทศเครือจักรภพ ผมเคยไปแล้ว
‎ผมได้พบผู้คนและชุมชนต่างๆ ทั่วโลก
‎และจากประสบการณ์นั้น ผมคิดว่าผมรู้
‎ผมคิดว่าผมมีความตระหนักรู้ในปัญหา ‎วิถีการใช้ชีวิต
‎อคติที่อยู่ในจิตใต้สำนึก ทั้งหมดแหละ
‎และบัดนี้ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่จะขอมอบ
‎รางวัลเอ็นเอเอซีพีเพรสซิเดนซ์แก่
‎เจ้าชายแฮร์รี่และเมแกน ‎ดยุคและดัชเชสแห่งซัสเซ็กส์
‎(รางวัลเพรสซิเดนซ์)
‎แต่การได้ฟังเธอพูดคุย ‎และได้เห็นเธอสนทนาบ้าง แชตบ้าง
‎ผมรู้สึกว่า นี่ผมก็แค่กำลังใช้ชีวิต ‎แบบปิดหูปิดตาอย่างมีความสุขมั้ง
‎ผมคิดว่าคงไม่ผิดที่จะพูดว่า ‎ผมมาจากภูมิหลังที่แตกต่างจากภรรยาที่น่าทึ่ง
‎แต่มันก็มีเหตุผลที่ชีวิตของเรา ‎ถูกชักพาให้มาอยู่ร่วมกัน
‎เราทั้งคู่มีพันธะสัญญาต่อชีวิตของการรับใช้
‎ความรับผิดชอบที่จะเผชิญหน้ากับความอยุติธรรม
‎และความเชื่อที่ว่าสิ่งที่ถูกมองข้ามมากที่สุด
‎คือสิ่งสำคัญที่สุดที่จะรับฟัง
‎และฉันก็ภูมิใจเป็นที่สุดที่เราได้ทำงานนี้ร่วมกัน
‎เราย้ายไปอยู่แคลิฟอร์เนีย รัฐบ้านเกิดของฉัน ‎ก่อนเหตุฆาตกรรมจอร์จ ฟลอยด์ไม่นาน
‎และสำหรับชาวอเมริกันผิวดำ ‎มันหาใช่เพียงช่วงเวลาเก้านาทีกับ 29 วินาทีนั้น
‎มันรื้อฟื้นห้วงเวลาหลายศตวรรษ ‎ของบาดแผลที่ปราศจากการเยียวยา
‎ลูกสาวลูกชายผม ลูกๆ ของผม
‎เป็นเด็กเชื้อชาติผสมและผมก็ภูมิใจที่เป็นแบบนั้น
‎เมื่อลูกๆ ผมโตขึ้น แล้วมองกลับมาที่ช่วงเวลานี้
‎แล้วพวกเขาก็หันมาหาผมแล้วบอก ‎“ตอนนั้นพ่อทำอะไร”
‎ผมอยากมีคำตอบให้พวกเขาได้
‎เฮโล เฮโลสาระพา เราจะมุ่งหน้าไปทำงานกัน
‎ผมคิดว่าในฐานะมนุษย์แล้ว ‎มันเป็นความรับผิดชอบใหญ่หลวง
‎คือถ้าคุณพาคนตัวเล็กๆ ออกมาสู่โลกใบนี้
‎คุณก็ควรจะทำทุกอย่างที่ทำได้ ‎ให้โลกนี้น่าอยู่มากขึ้นสำหรับพวกเขา
‎ทำไมมันมาทางนี้ฮะ
‎เราจะไม่มีโอกาส ‎ได้อยู่ใกล้นกฮัมมิ่งเบิร์ดขนาดนี้อีกแล้วนะ
‎- ทำไม ‎- ดูสิ
‎เพราะพวกมันกลัวคน
‎นี่ไง ดูพวกมันสิ
‎อาร์ชี่
‎แม่ เท้าผมสกปรก
‎เพราะผมอยู่กับแม่
‎โอ๊ย ตายแล้ว
‎เท้าผมสกปรก
‎เท้าลูกสกปรก ลูกรัก
‎พ่อเป็นนักดูนก ฉะนั้นตอนนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญมาก
‎แต่ในขณะเดียวกัน สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเราสองคน
‎ก็คือการทำให้แน่ใจว่าเราจะไม่ทำผิด ‎แบบเดียวกับที่พ่อแม่เราอาจเคยทำมา
‎นั่นใครน่ะ
‎นั่นคือตะขาบ
‎ทุกคนนำความเป็นเด็กของตัวเองมากมาย ‎มาอยู่ในตัวตนปัจจุบัน
‎โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ‎ถ้าคุณเป็นผลผลิตของการหย่าร้าง
‎ผมว่าเด็กส่วนใหญ่ที่เป็นผลผลิต ‎ของพ่อแม่ที่เลิกรากัน
‎มีอะไรหลายอย่างเหมือนกัน ‎โดยไม่เกี่ยงว่าเราจะมีภูมิหลังแบบไหน
‎การต้องถูกพาจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง ‎หรือบางทีพ่อแม่คุณอาจจะจ้องเอาชนะกัน
‎หรือคุณต้องอยู่ในที่หนึ่งนานกว่าที่คุณอยาก
‎หรืออยู่ในอีกที่สั้นกว่าที่อยาก ‎มันมีปัจจัยมากมายหลายอย่าง
‎แม้ว่าพ่อแม่ฉันจะช่วยกันเลี้ยงฉันอย่างดี
‎ถ้าคิดถึงว่าสถานการณ์นั้นหล่อหลอมว่า ‎คุณจะโตมาแบบไหนหรือว่าต้องการอะไร…
‎ตลกมากเลย ตอนฉันอายุ 12 ‎ฉันเรียนที่โรงเรียนอิมมาคูเลต ฮาร์ท
‎และหนึ่งในการบ้าน ‎คือเขียนกลอนเกี่ยวกับชีวิตของเรา
‎ฉันยังจำกลอนบทนั้นได้จนเดี๋ยวนี้ ซึ่งก็คือ
‎บ้านสองหลัง เรือนสองแห่ง ‎ครัวสองห้อง โทรศัพท์สองเครื่อง
‎โซฟาสองตัวที่ฉันเอนกาย ‎สถานที่สองแห่งที่ฉันอาศัย
‎ย้ายไป ย้ายมา ย้ายมา ย้ายไป ‎จากจันทร์ถึงศุกร์ ชีวิตฉันก็วนไป
‎อย่าเข้าใจฉันผิด มันไม่ได้แย่มากมาย ‎แต่หลายๆ ครา มันทำให้ฉันเสียใจ
‎ฉันอยากมีครอบครัวพร้อมหน้า ‎กับคุณพ่อแสนสุขและศรีภรรยา
‎รั้วไม้ระแนง เจ้าหมามอมแมม ‎เตาผิงกับฟืนติดไฟสีแดง
‎แต่นั่นไม่ใช่เรื่องจริง มันเป็นแค่ฝัน ‎ฉันไม่อาจโศกาจาบัลย์ หรือแม้กรีดร้องให้ลั่น
‎ฉันจึงมานั่งตรงนี้ อ่าน “แคทนัมเบอร์ทรี” ‎ชีวิตคงจะง่ายดี ถ้าตัวฉันนี้แยกร่างได้
‎ฉันจะอยู่กับแม่วันธรรมดา อยู่กับพ่อเสาร์อาทิตย์
‎พ่อฉันอยู่คนเดียว มีลูกที่โตแล้วสองคน
‎และพวกเขาก็ย้ายออกไปแล้ว
‎พ่ออยู่ไหน
‎โห หนูต้องซูมออกหน่อยละ
‎หนูต้องกดปุ่มที่ด้านหลัง
‎- อ๋อ ค่ะ ‎- เห็นใช่ไหม พอกดปุ่มนั้น
‎มันจะไปข้างหน้าใช่ไหมล่ะ
‎โอเค เอาละ ถ่ายติดหนูไหมเนี่ย สงสัยจัง
‎โอเค ไว้เจอกันค่ะ บ๊ายบาย
‎ฉันเป็นลูกพ่อมาตลอดชีวิต
‎โอเค ต้องกดปุ่ม
‎แล้วฉันก็อยู่กับพ่อบ่อยๆ
‎เอาเลย
‎รูปพ่อ
‎เราจะจับปลามาทำมื้อค่ำใช่ไหม
‎ปลาสำหรับมื้อค่ำ
‎นั่นเป็นเป้าหมายของเรา ใช่ค่ะ
‎แต่ฉันก็จำได้ว่ารู้สึกเหงาตอนเป็นเด็กเหมือนกัน
‎(เวลา 18:56 น. 29 พฤษภาคม ปี 1993)
‎และอยากมีคนอยู่รายล้อมมากกว่านี้
‎- แน่วแน่ ‎- อะไรคะ
‎แน่วแน่
‎(ปี 2016)
‎เธอใช้ชีวิตเต็มที่ก่อนจะเจอเอช
‎เธอมีกลุ่มเพื่อนที่สนิทๆ กัน
‎แล้วเม็กก็เป็นคนชอบเจอผู้คน ‎เธอชอบเข้าสังคมสุดๆ
‎เธออยู่ที่โตรอนโต
‎เธอเป็นคนตรงไปตรงมา จริงใจมาก
‎ชุมชนที่ฉันอยู่เป็นย่านพักอาศัยที่ดีมาก ‎ฉันมีหมาสองตัว
‎แล้วมันก็ยอดเยี่ยม มันง่ายๆ เงียบๆ
‎ออกไปเดินเขา เดินเล่น ไปกองถ่าย
‎ฉันรักงานของฉัน
‎มาแล้ว ช่วยเตรียมสไลด์ให้พร้อม เข้าที่ด้วย
‎ฉันรู้สึกว่าโตรอนโตเป็นที่ที่น่าอยู่ ‎สำหรับนักแสดงที่ทำงานที่นั่น
‎เม็กอาจจะไปซื้อของร้านชำและมีคนจำได้
‎พวกเขาก็จะพูดว่า ‎คุณคือผู้หญิงในเรื่อง “สูทส์” ใช่ไหม
‎เวลาเราออกไปเดินตามถนน
‎เธอจะจับมือโอบไหล่กับแฟนๆ เลย
‎แล้วก็จะแบบ มาถ่ายเซลฟี่กัน ‎แล้วก็เอาแขนโอบแฟนคนนั้น
‎ได้สิคะ ชื่ออะไรคะ
‎นอกจากนั้นแล้ว เธอมีอิสระเหลือล้น
‎เธอมีชีวิตที่สวยงาม
‎ก่อนทุกอย่างจะแตกกระเจิง
‎เฮ้ หวัดดีค่ะ
‎ถ่ายให้ได้
‎ค่ะ แน่นอน
‎มันดิ่งเหวอย่างรวดเร็ว
‎สิ่งที่มันพ่วงมาด้วยก็คือความอยากรู้อยากเห็น
‎ความคิดเห็น การต้องรับมือกับราชวงศ์ ‎ในระดับที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน
‎ปาปาราซซี่เริ่มออกมาสอดส่ายสายตาหาเธอ
‎แล้วก็เริ่มมีคนมาขอซื้อเอกสารระบุตารางถ่าย
‎จากผู้ช่วยโปรดิวเซอร์ในรายการของเรา
‎เพราะพวกเขาต้องการรู้ว่าเธอมีคิวถ่ายเมื่อไร
‎พวกเขาจะมาพร้อมเลนส์ที่ยาวมาก ‎แล้วก็ไปซ่อนกันตามเนินเขา
‎จะได้มองเห็นเธอได้
‎มีคนที่ฝ่าเข้ามาในพื้นที่ ‎ที่จอดรถเทรลเลอร์ของนักแสดง
‎และพยายามจะถ่ายรูปเธอเวลาขึ้น
‎และลงจากรถ ‎มันเริ่มรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยสำหรับเธอ
‎ถึงจุดหนึ่ง เราตัดสินใจ ‎ติดตั้งลูกกรงรอบรถเทรลเลอร์ทั้งหมด
‎และนั่นมันไม่ง่ายเลย
‎ในแง่ของการจัดการต่างๆ ‎เพราะเธอมาถ่ายรายการทีวี
‎และเธอเป็นคนที่ไม่ชอบทำตัวให้ใครต้องยุ่งยาก
‎แต่ฉันคิดว่าตอนนั้นก็ไม่มีใครรู้
‎ว่าจะจัดการสถานการณ์ใหม่ ‎ที่กลายเป็นเรื่องปกตินี้ยังไง
‎ฉันกลัวจริงๆ ว่าจะมีใคร ‎เข้าไปนั่งรออยู่บนรถเทรลเลอร์ของเธอ
‎เพราะงั้นฉันจะบอกกับตำรวจ
‎ว่าถ้าตอนนี้ ‎มีผู้หญิงสักคนในโตรอนโตบอกกับคุณว่า
‎“มีผู้ชายหกคนมาจอดรถรอบบ้านฉัน ‎แล้วกินนอนอยู่ในรถ
‎ตามฉันไปในทุกที่ที่ฉันไปและฉันกลัว
‎คุณจะไม่บอกว่านี่คือการย่องตามเหรอ”
‎พวกเขาบอกว่า “ครับ แต่เราทำอะไรไม่ได้
‎เพราะคนที่คุณไปเป็นแฟนด้วย”
‎งั้นก็แปลว่าฉันต้องมีชีวิตอยู่แบบนี้เหรอ
‎แล้วฉันก็เจอขู่ฆ่า
‎แล้วอะไรๆ ก็เปลี่ยนไปเพราะฉันต้องมีคนคุ้มกัน
‎ช่องเอ็นบีซีว่าจ้างให้ผม ‎เข้าไปดูแลความปลอดภัยให้เมแกน
‎และนี่เป็นสถานการณ์ที่ตึงเครียดที่สุด
‎ที่เกิดขึ้นกับสื่อ ‎คือผมเองเคยทำงานกับคนดังระดับท็อป
‎ครอบครัวมหาเศรษฐีมาก่อน…
‎นี่มันผิดจากที่เคยเป็นมาอย่างสิ้นเชิง
‎เม็ก หน่อยน่า
‎พวกปาปาราซซี่นี่ ‎เขาก็จะทำทุกอย่างที่ต้องทำเพื่อให้ได้ภาพ
‎งานของผมก็คือทำให้แน่ใจว่า ‎พวกเขาไม่รู้ว่าเราจะไปไหนกัน
‎และจะไปเมื่อไร
‎เรามีคนขับรถพิเศษที่จะพาผมกับเมแกน ‎ไปที่โรงถ่ายตลอดเวลา
‎เขาได้รับการฝึกมาให้ขับรถแบบหลบหลีก
‎เราเคยต้องใช้หลายๆ เส้นทาง ‎เพื่อไปยังโรงถ่าย
‎เพื่อหนีจากพวกปาปาราซซี่ที่คอยไล่ตามเรา
‎และเวลาเรากลับจากโรงถ่ายมาที่บ้าน
‎ก็จะมีคนวิทยุถึงกันเพื่อบอกคนอื่น
‎ว่าเรากำลังจะกลับไปแถวนั้น
‎ฉะนั้นเราก็ต้องไปใช้ตรอกซอกซอย
‎พาเมแกนเข้าทางหลังบ้าน เปิดประตูโรงรถ
‎ให้แน่ใจว่าไม่มีใคร เราก็จะได้แอบเข้าบ้านได้
‎มันน่ากลัวค่ะ
‎ที่ประตูบ้านเธอจะมีคนมาเฝ้าตลอดเวลา ‎หรือไม่ก็พยายามจะเข้าบ้าน
‎หรือมาเดินวนรอบบ้านเพื่อหาตัวเธอ
‎จดหมายที่ส่งมาที่โรงถ่ายจะถูกคัดกรอง
‎มีของบางอย่างที่ส่งมาที่แปลกๆ หน่อย
‎และเราเคยต้องส่งของพวกนั้น ‎ไปให้ทีมอารักขาของแฮร์รี่ที่สหราชอาณาจักร
‎และพวกเขาก็เคยช่วยดูแลสถานการณ์ ‎เฝ้าระวังว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ตอนที่มันเกิดอะไรพวกนั้นขึ้น
‎เพื่อนๆ และคนรอบข้างฉันที่รักฉัน ‎และเป็นห่วงเป็นใยฉันต่างก็บอก
‎“เขาคุ้มค่ากับที่ต้องเจอไหม”
‎ประมาณว่าเรารู้ว่าเธอมีความสุข ‎และรู้ว่าเธอรักเขา
‎แต่มันคุ้มค่าไหม ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้นในชีวิตเธอ
‎(เมษายน ปี 2017)
‎เราก็แค่ทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อให้กำลังใจกัน
‎(เอ็ม: โอเค เท่าที่รู้ตอนนี้นะ)
‎(เอ็ม: 4-8 พ.ค. ไปลอนดอน จองตั๋วแล้ว)
‎เราต้องไม่ขาดการติดต่อกัน
‎ถ้าไม่ทำแบบนั้นเราคงไม่รอด
‎ผมก็ไม่รู้ว่าเราทำได้ไงแต่เราก็ทำแบบนั้น
‎เวลาส่วนใหญ่ ‎เราจะอยู่กันคนละฟากมหาสมุทรแอตแลนติก
‎เธอทำงานอยู่ที่แคนาดา
‎ผมจะหาทางไปหาเธอ
‎ส่วนเธอก็จะหาทางมาหาผมมากขึ้น
‎(เอ็มไปลอนดอน 12-15 มิถุนายน ต้องจอง)
‎(เอ็มไปลอนดอน 30 มิ.ย.-4 ก.ค. จองแล้ว)
‎ฉันจะตรงจากกองถ่ายไปสนามบินทันที ไปที่นั่น
‎ลงจอด เจอรังควาน
‎พยายามเข้าที่พักเงียบๆ ไม่กระโตกกระตาก
‎แล้วก็บินกลับ ไปกองถ่าย
‎ทำซ้ำๆ อยู่แบบนี้
‎การเดตกลายเป็นส่วนผสมของการขับรถไล่ล่า
‎ขับรถหลบหนีการติดตาม แล้วก็…
‎การพรางตัว
‎ซึ่งไม่ใช่แนวทางที่ดีนัก ‎สำหรับการเริ่มต้นความสัมพันธ์
‎แต่เราก็มองมัน ‎ให้เป็นเรื่องขำขันที่สุดเท่าที่ทำได้เสมอ
‎ดังนั้น ทุกครั้งที่เราเจอกัน
‎เราจะกอดกันแนบแน่นยาวนาน
‎และพยายามใช้ชีวิตให้ปกติที่สุดเท่าที่ทำได้
‎ผมก็จะไปใช้เวลาช่วงสุดสัปดาห์ ‎กับเธอและกลุ่มเพื่อน
‎มันตลกมากถ้ามองย้อนกลับไปตอนนี้
‎เพราะตอนนี้ฉันรู้อะไรเยอะ ‎และฉันก็ดีใจที่ตอนนั้นไม่รู้
‎เพราะฉันสามารถเป็นตัวเองได้อย่างแท้จริง ‎โดยไม่ต้องตระเตรียมอะไรมากมาย
‎ขนาดตอนที่วิลล์กับเคทมา
‎และฉันได้เจอเธอเป็นครั้งแรก… ‎พวกเขามาทานมื้อค่ำ
‎ฉันจำได้ว่าตัวเองใส่กางเกงยีนส์ขาดรุ่ย ‎และก็เดินเท้าเปล่า
‎แต่ไหนแต่ไร ฉันเป็นคนชอบกอด
‎ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่ามีคนบริติชมากมายที่รับไม่ได้
‎ฉันว่าฉันเริ่มเข้าใจอย่างรวดเร็ว
‎ว่าพิธีรีตองที่เห็นภายนอกนั้น ‎มันถูกส่งผ่านเข้าไปในตัวตน
‎เข้าใจว่ามันมีการใช้ชีวิตแบบมองไปข้างหน้า
‎แล้วเราก็ปิดประตู แล้วเราก็แบบ ‎“อุ๊ย ดีจัง โอเค ทีนี้ก็ชิลล์ได้แล้ว”
‎แต่ความเป็นพิธีรีตองนั้น ‎มันส่งผ่านเข้ามาทั้งสองฝั่ง
‎และนั่นเป็นอะไรที่น่าประหลาดใจสำหรับฉัน
‎คุณย่าผมเป็นสมาชิกพระราชวงศ์อาวุโส ‎ที่เมแกนได้พบเป็นคนแรก
‎ท่านไม่รู้เลยว่าเรื่องนี้มันจะพาอะไรมาบ้าง
‎ฉะนั้นสำหรับท่านแล้ว ‎มันเป็นเรื่องที่ช็อกมากกับระบบที่เป็นอยู่
‎คือว่ามันเหนือจริง
‎มันไม่ใช่ช่วงเวลายิ่งใหญ่แบบ ‎“ทีนี้คุณจะได้เจอคุณย่าของผมนะ”
‎ฉันไม่รู้เลยว่าฉันจะต้องเจอพระองค์ ‎จนกระทั่งตอนใกล้เวลา
‎เรานั่งรถกันอยู่ ‎กำลังจะไปกินมื้อเที่ยงที่พระที่นั่งรอยัลลอดจ์
‎แล้วเขาบอกก็ “อ้อ ตอนนี้ย่าผมอยู่นี่ ‎ท่านไปโบสถ์แล้วจะแวะมา”
‎เรานั่งรถกันอยู่ แล้วเขาก็บอก ‎“คุณถอนสายบัวเป็นใช่ไหม”
‎ฉันนึกว่าเขาอำเล่น
‎โอ้โฮ!
‎คุณจะอธิบายเรื่องนั้นกับคนอื่นๆ ยังไง
‎คุณจะอธิบายยังไงว่าคุณต้องโค้งคำนับย่าของคุณ
‎และคุณต้องถอนสายบัว ‎ยิ่งต้องมาบอกกับคนอเมริกัน มันแปลก
‎(ทางเข้าส่วนบุคคลเท่านั้น)
‎คราวนี้ฉันก็เริ่มได้สติว่าเรื่องใหญ่แล้วสิ
‎คนอเมริกันเข้าใจเรื่องนี้ได้
‎เรามีสถานบันเทิงชื่อ ‎“เมดีวัลไทมส์ ดินเนอร์แอนด์ทัวร์นาเมนต์”
‎มันเป็นแบบนั้นเลย ‎ฉันก็ถอนสายบัวราวกับว่าตัวเอง…
‎ยินดีที่ได้พบเพคะ ฝ่าพระบาท
‎พอไหวไหม
‎บรรยากาศขึงขังมาก
‎แลัวพอพระองค์เสด็จกลับ ‎ยูจีนนี่กับแจ็ค แล้วก็เฟอร์กี้บอกว่า
‎“เธอทำได้เยี่ยมมาก”
‎ขอบคุณนะ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าฉันทำอะไร
‎ผมจำได้ว่าครอบครัวผมพบเธอเป็นครั้งแรก ‎และรู้สึกประทับใจมาก
‎บางคนก็ไม่รู้จะวางตัวเองยังไงเหมือนกัน
‎ฉะนั้นผมคิดว่าพวกเขาประหลาดใจ
‎ประหลาดใจว่าไอ้หนุ่มผมแดง ‎ได้สาวสวยขนาดนี้มาเป็นแฟน
‎และเป็นผู้หญิงที่ฉลาด
‎แต่การควงดาราสาวชาวอเมริกัน
‎คงจะเป็นสิ่งที่บดบังวิจารณญาณของพวกเขา ‎มากกว่าสิ่งอื่นใดในตอนแรก
‎อุ๊ย ดาราอเมริกัน อยู่กันไม่ยืดหรอก
‎หวัดดี เมแกน
‎น่าแปลกที่การเป็นดารานี่แหละ ‎เป็นปัญหาใหญ่ที่สุด
‎ความเป็นดารามันให้ภาพแบบหนึ่ง
‎ในทัศนคติของสหราชอาณาจักร ฮอลลีวู้ด…
‎มันง่ายมากสำหรับพวกเขาที่จะเหมารวม
‎- หวัดดีค่ะ ‎- หวัดดีครับ
‎(“กว่าจะปิ๊งต้องชิ่งก่อน” (2005) ‎รับบท: “สาวร้อน”)
‎- หวัดดี ‎- หวัดดีค่ะ
‎ผมเจอเมแกนครั้งแรกตอนนั้นปี 2007
‎ตอนนั้นเธอได้รับเลือกให้เล่นสักสองสามงานแล้ว
‎ผู้บริหารโทรศัพท์มาหาผม
‎ผู้บริหารฟ็อกซ์ ‎เขาบอกว่าเราเลือกนักแสดงหญิงคนนี้มา
‎เธอมีฝีมือและเธอต้องมีเอเย่นต์ ‎และเราก็ชอบพอคุณ
‎อะไรนี่แหละ คุณน่าจะไปพบเธอ ‎ผมก็บอก “เยี่ยมเลย”
‎เธอแค่ต้องเข้าไป พบปะใครๆ ‎คัดตัวและค่อยๆ ไต่เต้าขึ้นไป
‎(ฮอลลีวู้ด)
‎มันส่งผลกระทบกับความมั่นใจคุณมาก
‎เมื่อคุณต้องเป็นนักแสดงที่ต้องคัดตัว ‎ยิ่งเมื่อคุณไม่เหมาะกับบทอะไรเลย
‎(เมแกน มาร์เคิล)
‎ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าเธอมีสองเชื้อชาติ
‎ผมคิดว่าเธอผิวเข้ม ‎เพราะแดดแคลิฟอร์เนีย ตกกระ
‎ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าไปรู้เอาตอนไหน ‎ว่าเธอมีสองเชื้อชาติ
‎ผมคิดว่าตอนผมรู้เข้า ผมจะหาบทคนผิวสีให้เธอ
‎บางครั้งผมจะให้เธอไปทดสอบบทพวกนั้น ‎แล้วดาราคนอื่นจะถามว่า “คือยังไง”
‎ผมก็จะบอก “เธอมีสองเชื้อชาติ แม่เธอผิวสี”
‎พวกเขาจะบอก “ไม่มั้ง ดูไม่เหมือนนะ”
‎เวลาคุณได้ยิน “ไม่” อยู่ตลอด
‎คุณก็จะ “ฉันไม่ดีตรงไหน ‎ฉันไม่ดีพอสำหรับบทนั้นบทนี้”
‎มันทำให้เกิดความรู้สึกแบบเดียวกับตอนเด็กๆ
‎มันเหมือนว่า แล้วฉันต้องอยู่ตรงไหน
‎เธอก็ไปคัดตัว
‎เกือบจะได้บท แต่ก็ไม่ได้
‎ฉันรู้สึกทึ่งและภูมิใจในตัวเธอ
‎แบบว่า เธอล้มและเธอลุกได้
‎เธอไม่เคยย่อท้อ
‎(ยูนิเวอร์แซล สตูดิโอส์)
‎ฉันแค่อยากได้บทในทีวีที่อยู่นานๆ แล้วก็สม่ำเสมอ
‎(พาราเมาต์)
‎เมแกนไม่ล้มเลิกความตั้งใจซึ่งมันน่าทึ่งมาก
‎ที่เธอไม่ยอมยกธงขาว
‎แล้วในที่สุด โชคก็เข้าข้าง
‎ไมค์ รอสส์ ใช่ไหมคะ
‎สวัสดีค่ะ ฉันเรเชล เซน ‎ฉันจะเป็นคนปฐมนิเทศคุณค่ะ
‎โห คุณสวยจัง
‎ดึแล้ว คุณพูดจาก้อร่อก้อติกกับฉัน ‎เราจะเคลียร์กันเดี๋ยวนี้ว่าฉันไม่สนใจ
‎พ่อชอบรูปนั้น
‎หนูก็เหมือนกัน
‎อาจเรียกได้ว่าเรเชล เซน ‎เป็นหนึ่งในภาพตัวแทนแรกๆ ในสื่อที่ผมได้เห็น
‎ของผู้หญิงที่ถูกระบุชัดเจนว่ามีสองเชื้อชาติ
‎ได้เห็นครอบครัวของเธอ ‎และเห็นว่ามันลงตัวยังไง
‎ตอนนั้นหนูยังเป็นเด็กอยู่เลย
‎เด็กส่วนใหญ่ไม่เก็บอะไรมาคิดหรอก
‎พอพวกเขารู้ว่าจริงๆ แล้วเธอเป็นยังไง ‎พวกเขาก็เขียนบทตามนั้น ซึ่งต้องชื่นชม
‎เธอเป็นคนเฮฮาสนุกสนาน
‎และสำหรับผู้กำกับแล้ว เธอเป็นนักแสดงที่เรียบง่าย
‎ในแง่ที่ว่าเธอเป็นธรรมชาติเสมอ ‎แต่ก็เชื่อมือคนอื่นอย่างเต็มที่
‎เธอไม่คิดมากเกินไป เธอก็แค่ลงมือ
‎และฉันคิดว่านั่นทำให้หลายๆ คนเบาใจ
‎สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับสู่ฉากเก็บตก ‎ซีรีส์ “สูทส์” ซีซั่นที่ห้า
‎นักแสดงทุกคนเป็นห่วงเป็นใยกันมาก
‎และนั่นเป็นสิ่งที่ยึดโยง ‎ความสัมพันธ์ในหมู่นักแสดงส่วนใหญ่
‎ฉากเก็บตก
‎ฉันคิดว่าเธอชอบมีส่วนร่วม
‎แต่ฉันไม่คิดว่าการแสดง ‎เป็นความหลงใหลที่แท้จริงของเธอ
‎เธอดูเหมือนมีไอเดียมากมายจนล้นไปหมด
‎ฉันคงบรรยายถึงเธอแบบนี้ในตอนนั้น
‎ฉันว่าเธอกำลังอยู่ระหว่างทาง ‎ในการทำสิ่งที่ใหญ่กว่า
‎ตอนนี้เราอยู่ที่เบเวอร์ลี่ย์ ฮิลส์ ‎และเรากำลังจะผ่าน…
‎โรงแรมเบเวอร์ลี่ย์ ฮิลตันที่ฉันจะมาในวันอาทิตย์ ‎เพื่อพบปะกับศิษย์เก่าม.นอร์ธเวสเทิร์นคนอื่น
‎ที่นอร์ธเวสเทิร์น ฉันเรียกเอกสองวิชาคือ ‎การละครและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
‎แล้วฉันก็รักการเขียน ฉันเรียนอังกฤษเป็นวิชาโท
‎ดังนั้นก็จะมีส่วนที่เป็นมันสมอง
‎มีส่วนที่เป็นห่วงเป็นใยว่าโลกใบนี้ดำเนินไปยังไง
‎แม่เจ้า!
‎- สนุกมาก ‎- นั่นมัน…
‎ฉันเป็นคนที่ทำอะไรหลายอย่างอยู่ตลอดเวลา
‎นั่นคงเป็นที่มาของเว็บไซต์ของฉัน
‎ตอนแรกที่เธอมาเล่าให้ฉันฟัง
‎เธอบอก “มันจะเป็นเพื่อนสนิทของเธอ ‎มานั่งบอกเธอเกี่ยวกับเรื่องสนุกๆ
‎ที่เธออยากรู้ ทั้งหมดนี้ในที่เดียว”
‎มันมีเรื่องแฟชั่น อาหารเยอะมาก ‎และก็ท่องเที่ยว ทุกอย่างที่ฉันรัก
‎และเว็บ “เดอะทิก” ไม่ได้เป็นแค่งานอดิเรก
‎มันกลายมาเป็นธุรกิจที่ประสบความสำเร็จมากๆ
‎ฉันบอกกับเธอเสมอว่า ‎“ฉันว่าเธอน่ะคือโปรดิวเซอร์
‎ฉันว่าเธอเป็นโปรดิวเซอร์ ‎เธอเป็นนักเคลื่อนไหว”
‎(มารี แคลร์ - เธอข้ามจากงานการเมือง ‎ไปทำงานแสดงอย่างไร)
‎ฉันเขียนบทความแสดงความเห็น ‎เกี่ยวกับคุณค่าของตัวเอง
‎และเกี่ยวกับการเป็นคนสองเชื้อชาติ ‎และงานอาสาสมัคร
‎ตอนที่ฉันถ่ายทำเรื่อง “สูทส์” ‎ฉันจะมีช่วงพักงานที่ไปอินเดีย
‎ไปรวันดา และทำงานที่มีเป้าหมายทางสังคม
‎นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันตื่นเต้น
‎ฉันไม่ได้กะว่าจะต้องหางานหนังอินดี้ดีๆ
‎ที่จะทำให้ฉันได้ออสการ์ เปล่าค่ะ
‎ฉันแค่อยากไปทำงานอาสาสมัคร
‎(องค์กรเพื่อสตรีแห่งสหประชาชาติ)
‎ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีผู้ทรงเกียรติ ‎ดิฉันรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
‎ที่ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ส่งเสริมความมีส่วนร่วม ‎และความเป็นผู้นำทางการเมืองของยูเอ็น
‎ฉันภูมิใจที่เป็นผู้หญิงและนักสตรีนิยม
‎เธออิ่มอกอิ่มใจกับงานเพื่อสังคม ‎และฉันว่าเอชก็เป็นแบบนั้น
‎ซึ่งหาไม่ได้ง่ายๆ
‎ยินดีต้อนรับและขอบคุณที่มากันค่ะ
‎พวกเราซาบซึ้งใจมาก นี่เป็นสิ่งที่พวกเราได้…
‎หลายสิ่งที่ฉันกับเอชเชื่อมโยงถึงกัน
‎ระหว่างคบหาดูใจกันก็คือ ‎เรามีความสนใจไปในแนวทางเดียวกัน
‎แม้ว่าเราจะอยู่ในโลกที่แตกต่างกันมาก
‎สำหรับเราแล้ว สิ่งที่สำคัญอย่างมากก็คือ
‎แนวคิดของความเสมอภาค ทั้งทางเชื้อชาติ
‎ทางเพศ และในแง่นี้ก็คือ ‎ความเสมอภาคทางวัคซีน
‎ในการแค่ได้มีข้อมูลที่เราจำเป็นต้องมี ‎เพื่อจะทำให้เรา
‎สามารถบรรลุเป้าหมายที่ใหญ่กว่าได้ง่ายขึ้น
‎สำหรับผมแล้ว ผมตกหลุมรักเธอแบบถอนตัวไม่ขึ้น
‎เพราะหัวใจผมบอกผมว่า
‎เธอเป็นคนที่ผมจะใช้ชีวิตที่เหลือด้วย
‎แล้วพอผมยิ่งได้รู้จักเธอมากขึ้น
‎ในหัวผมบอกผมว่า “เธอก็เหมาะสมอย่างไร้ที่ติ ‎สำหรับบทบาทนั้นเช่นกัน”
‎ผมมองว่าเมแกน
‎เป็นสิ่งที่ผมเรียกอาจเรียกได้ว่า ‎งมเข็มในมหาสมุทรแล้วเจอ
‎ช่วยเล่าเรื่องขอแต่งงานให้ฟังหน่อยค่ะ
‎มองหน้าฉันเหรอ คุณเล่าสิ
‎(พฤศจิกายน ปี 2017)
‎ผมอยากทำก่อนหน้านี้ ‎เพราะผมต้องไปขออนุญาตจากคุณย่าผม
‎ผมต้องทำในสหราชอาณาจักร
‎รู้สึกว่าผมจะเทแชมเปญตอนเธอกำลังหมักไก่
‎แล้วนั่นมันก็เลยทำให้ความค่อยๆ แตก
‎เธอว่า “คุณไม่ดื่มแชมเปญ โอกาสอะไรนี่”
‎ผมก็บอก “ไม่รู้สิ ก็เห็นมันวางอยู่ เอาเถอะน่า”
‎ขวดใหญ่เบิ้มเลย
‎ไม่ใช่ว่าผมรู้หรอกว่าเธอจะตอบตกลง
‎แต่เธอพากายมาอยู่ที่นี่แล้ว ‎เพราะงั้นผมเลยมีกายเป็นตัวประกัน
‎หมาฉันค่ะ
‎ตอนนั้นมันเข้าเฝือก ฉะนั้นมันหนีไปไหนไม่ได้
‎แลัวที่สวนฝั่งเหนือ ‎ซึ่งมองเห็นได้จากแฟลตของข้าราชบริพาร
‎ผมวางเทียนไฟฟ้าไว้ 15 เล่ม
‎ตายแล้ว เจส ของจริงแล้วเนี่ย
‎พระเจ้า
‎เขาบอกฉันว่าห้ามแอบดู
‎- ตายละสิ ‎- คุณอยู่ในท่าไหนคะ
‎ท่าสุนัขก้มหน้า
‎- มุกดีนะ ฉลาดมาก ‎- ดีใช่ไหม
‎เห็นไหม เขาตลก
‎ผมก็ต้องคุกเข่าสิ
‎ผมต้องทำแบบนั้นอยู่แล้ว
‎เขาคุกเข่าข้างนึง แล้วฉันก็ “ค่ะ!” ‎ฉันดีใจและตื่นเต้นมาก
‎ฉันแบบว่า “อ๊ะ เอาจริงแล้วสินะ”
‎(คืนวันหมั้น)
‎พวกเขามีความสุขมาก
‎แล้วพวกเขาก็กะจะเก็บเงียบกันไว้ ‎เพราะวางแผนจะประกาศในอีกสองสามสัปดาห์
‎เรามีปาร์ตี้งานหมั้นกันเล็กๆ
‎และทุกคนแต่งชุดหมีเป็นสัตว์ชนิดต่างๆ
‎เมแกนกับแฮร์รี่ใส่ชุดเพนกวินเหมือนกัน
‎เพราะเพนกวินเป็นสัตว์ที่ครองคู่กันตลอดชีวิต ‎พวกเขาน่ารักมาก
‎แล้วเราก็สนุกกันมาก
‎เธอรู้สึกว่าเธอจะฝ่าฟันทุกอย่างไปกับเขาได้
‎(ข่าวในพระราชสำนัก)
‎เจ้าชายแฮร์รี่ทรงหมั้นหมายกับเมแกน มาร์เคิล ‎นักแสดงสาวชาวอเมริกันอย่างเป็นทางการแล้ว
‎การประกาศทำให้หลายสัปดาห์ ‎ของการคาดการณ์ยุติลง
‎คนมากมายตื่นเต้นที่เธอจะนำความสดใส ‎ถ้าจะว่าแบบนั้น
‎มาสู่พระราชวงศ์ และทุกฝ่ายมองว่านี่เป็นข่าวดี
‎ผมบอกไม่ถูกเลยว่า ‎พวกเราตื่นเต้นแค่ไหน คนทั้งโลกตื่นเต้น
‎มันแสดงให้เห็นว่าพระราชวงศ์ลงมาใกล้ชิด
‎กับประชาชนธรรมดามากขึ้น
‎ไหนยกมือซิ ใครที่รู้ว่า
‎- เมแกน มาร์เคิลเป็นใคร ‎- รู้ค่ะ
‎หนูว่ามันจะสร้างความแตกต่างได้นิดหน่อย
‎เพราะบางคนก็เหยียดคนอื่นมากๆ ‎แค่เพราะสีผิวของพวกเขา
‎และเพราะเมแกน มาร์เคิล ‎จะมาเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์
‎มันอาจทำให้คนพวกนั้นเปลี่ยนใจ
‎การคบหากันของแฮร์รี่และเมแกน
‎สำหรับคนผิวสีจำนวนมาก ‎และชุมชนคนผิวดำในสหราชอาณาจักร
‎นี่เป็นครั้งแรกที่ทำให้คนจำนวนไม่น้อย ‎รู้สึกว่าตัวเองมีตัวตน
‎(นิวยอร์กไทม์ส ‎เมแกน มาร์เคิลกำลังจะสร้างประวัติศาสตร์)
‎(ไทม์ - ผู้หญิงผิวสี ‎รับบทในเทพนิยายแห่งโลกความจริง)
‎ก็เหมือนกับทุกคน ‎คนผิวสีจำนวนมากมายืนรอ รู้สึกปลาบปลื้ม
‎กับเรื่องราวความรักนี้ ‎และพวกเขาก็รู้สึกทึ่งกับช่วงเวลานี้
‎ผมอยากให้มันไปรอด ‎เหมือนกับที่หลายๆ คนก็ลุ้นกัน
‎(พวกเขารักกันดูดดื่ม แต่ภาพนี้ทำฉันแอบเป็นห่วง)
‎แต่เทพนิยายเรื่องนี้ฝังตัวเอง
‎อยู่ในประเทศที่มีการถกเถียง ‎กันอย่างเอาเป็นเอาตายเรื่องสหภาพยุโรป
‎(เบร็กซิทเดี๋ยวนี้)
‎ตอนนี้เป็นโอกาสที่ชีวิตนี้มีครั้งเดียว
‎เราต้องนำพาประเทศกลับสู่การควบคุมของเรา
‎- ข้างหลังได้ยินไหมครับ ‎- ได้ยิน
‎ปัญหาเรื่องการอพยพคือปัญหาอันดับหนึ่ง
‎ประชาชนต่างก็ไม่สบายใจ ‎พวกเขาไม่มีความสุขเอามากๆ
‎(เราต้องการประเทศของเรากลับคืนมา)
‎ถ้าเราย้อนกลับไปดูโซเชียลมีเดียในช่วงนั้น
‎การอพยพเป็นประเด็นร้อนที่สุดของการถกเถียง
‎และบ่อยครั้งที่ประเด็นการอพยพในประเทศนี้ ‎คือการพูดถึงเชื้อชาติ
‎ทุกคนควรเป็นห่วง ‎เรื่องการอพยพเข้าเมืองผิดกฎหมาย
‎เราไม่รู้ว่าคนพวกนี้เป็นใคร
‎กลับแอฟริกาไปเลย
‎ส่งกลับบ้านไปสิ
‎(เดอะการ์เดียน - กระแสความเกลียดชัง ‎เข้าใจประเด็นเหยียดผิวของเบร็กซิท)
‎คณะกรรมาธิการยุโรปรายงานเมื่อปี 2016 ‎เวลาเดียวกันเป๊ะ
‎กับที่เรื่องของเราเป็นที่เปิดเผย
‎เตือนว่าถ้ารัฐบาลไม่ทำอะไรสักอย่าง
‎หรือถ้าสื่อไม่ตั้งสติจัดการกับตัวเอง
‎เมื่อนั้นสงครามวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นอยู่แล้ว
‎จะขยายใหญ่โตและเป็นปัญหาอย่างแท้จริง
‎(ยุยงให้เกิดอคติ)
‎(เบร็กซิท: เหตุทำร้ายจากการเหยียดผิวเพิ่ม ‎หลังการลงประชามติอียู)
‎มันเป็นสถานการณ์ที่ทุกอย่างมีแต่จะแย่ลง
‎ที่นำไปสู่การบ่มเพาะของลัทธิคลั่งชาติและชาตินิยม
‎และทำให้ผู้คนที่มีทัศนคติเลวร้ายต่อโลกนี้
‎มีความหนักแน่นและมั่นใจขึ้นอีกหน่อย
‎ที่จะพูดในสิ่งที่อยากพูดมานาน ‎และทำสิ่งที่อยากทำมานาน
‎(ไม่ต้อนรับผู้ลี้ภัยหื่นกาม)
‎ดังนั้นมันเป็นช่วงเวลาที่ไม่เป็นมงคล
‎สำหรับบริเตนที่พยายามจะเสกให้เทพนิยาย ‎และเจ้าหญิงในเรื่องเป็นจริงขึ้นมา
‎ในประเทศหลายเชื้อชาติที่กำลังเปลี่ยนแปลง
‎(ประกาศพระราชพิธีหมั้น ‎27 พฤศจิกายน ปี 2017)
‎คล้ายๆ กับว่าเรามองสิ่งที่เกิดขึ้น ‎ด้วยอาการลุ้นระทึก
‎หนังสือพิมพ์หัวสีจะควบคุมตัวเองได้ไหม
‎พระราชวังจะขอให้พวกเขาควบคุมตัวเองได้ไหม
‎เราในฐานะประเทศจะหยุดตัวเอง ‎จากความอยากที่จะเข้าไปก้าวก่าย
‎ชีวิตของพระราชวงศ์จนเกินเหตุได้ไหม
‎พวกเราทุกคนขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ ‎รู้สึกยังไงกันบ้างคะ
‎เอ่อ ก็ตื่นเต้น
‎ตัวลอยเลย แล้วก็ดีใจมากที่ฝนตกด้วย
‎เมแกนคะ วันนี้รู้สึกยังไงบ้าง
‎มีความสุขมาก ขอบคุณค่ะ
‎ณ ตอนนั้น ฉันยังเชื่อในสิ่งที่มีคนบอกอยู่มาก
‎ซึ่งก็คือว่ามันจะผ่านไป เดี๋ยวก็ดีเอง
‎พวกเขาก็ทำแบบนี้แค่ตอนแรกแหละ
‎คำสัญญาที่ว่า พอแต่งงานแล้วมันจะดีขึ้นเอง ‎ไม่ต้องห่วงนะ
‎พอพวกเขาคุ้นกับคุณ มันก็จะดีขึ้น
‎แน่นอน มันต้องดีขึ้น
‎แต่เรื่องจริงก็คือ ไม่ว่าฉันจะพยายามสักแค่ไหน ‎ไม่ว่าฉันจะทำดีแค่ไหน
‎ไม่ว่าฉันจะทำอะไร…
‎พวกเขาก็จะหาวิธีจนได้
‎ที่จะทำลายฉัน
‎คำบรรยายโดย เอมวลี อัศวเปรม